1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:17,225 --> 00:00:19,269
ในคุกมีกฎของมันอยู่

4
00:00:19,811 --> 00:00:22,522
มันเหมือนกับการจัดลําดับอาชญากรรม

5
00:00:23,106 --> 00:00:26,985
ที่ประชากรในเรือนจํายอมรับได้ไม่มากก็น้อย

6
00:00:26,985 --> 00:00:30,196
และถ้าอาชญากรรมนั้น
ร้ายแรงเกินไป โหดร้ายเกินไป

7
00:00:30,196 --> 00:00:33,074
ความซวยมาเยือนแน่ เขาว่ากันอย่างนั้น

8
00:00:33,074 --> 00:00:36,578
ถ้าความซวยที่มาเยือนนั้น
อยู่ในระดับเดียวกับที่มาเยือนผม

9
00:00:37,662 --> 00:00:39,914
ก็เป็นหน้าที่ของหัวโจก

10
00:00:39,914 --> 00:00:41,958
ที่ได้รับโอกาสให้ฆ่าคนผู้นั้น

11
00:00:44,794 --> 00:00:47,130
คนเขาอยากฆ่าผมกันทั้งเรือนจํานั่นแหละ

12
00:00:47,130 --> 00:00:48,840
ผู้คุมครึ่งหนึ่งก็ด้วย

13
00:00:50,216 --> 00:00:52,302
ซึ่งผมคิดว่าเป็นปฏิกิริยาปกติ

14
00:00:53,344 --> 00:00:54,179
แต่...

15
00:00:54,763 --> 00:00:57,807
ไม่เคยสักครั้งที่ผมจะรู้สึกว่าตกอยู่ในอันตราย

16
00:00:57,807 --> 00:01:01,978
เท่ากับอันตรายนับครั้งไม่ถ้วน
เวลาที่อยู่ในลัทธิ

17
00:01:02,729 --> 00:01:06,191
ความดุเดือดของการอยู่ในคุกห่างไกลมาก

18
00:01:06,191 --> 00:01:09,486
จากความดุเดือดของการเป็นทาสรับใช้ในลัทธิ

19
00:01:11,071 --> 00:01:13,948
สมาชิกลัทธิเจ็ดคนที่ถูกคุมขัง
ในเรือนจําเมืองซันติอาโก

20
00:01:13,948 --> 00:01:19,370
ได้รับการคุ้มครองถาวร
จากการโจมตีที่อาจเกิดขึ้นภายในเรือนจํา

21
00:01:19,370 --> 00:01:20,455
ทําไมไม่พูดล่ะ

22
00:01:20,455 --> 00:01:22,749
นี่เป็นเหตุการณ์น่าสยดสยองสุดจะคาดคิด

23
00:01:22,749 --> 00:01:25,794
ยิ่งกว่าอาชญากรรมครั้งไหนๆ ที่เราเคยรายงาน

24
00:01:25,794 --> 00:01:30,131
จากข้อมูลของกองตํารวจสืบสวน
นี่เป็นครั้งแรกที่มีการบูชายัญมนุษย์ในชิลี

25
00:01:30,131 --> 00:01:33,051
เพื่อที่จะหลีกเลี่ยง...
ฟังให้ดีนะครับ... วันสิ้นโลก

26
00:01:33,051 --> 00:01:35,261
อาชญากรรมนี้เลวร้ายมาก

27
00:01:35,261 --> 00:01:37,972
จนไม่มีใครอยากมองไปไกลกว่านั้น

28
00:01:37,972 --> 00:01:39,974
นี่ไม่ได้เกิดจากการบันดาลโทสะ

29
00:01:41,309 --> 00:01:43,019
นี่ไม่ใช่อาชญากรรม

30
00:01:43,019 --> 00:01:45,021
ที่ฆ่าคนเพื่อขโมยรถ

31
00:01:45,772 --> 00:01:47,982
นี่เป็นอาชญากรรมเพื่อกอบกู้โลก

32
00:01:54,155 --> 00:01:56,783
ปกติแล้วผมไม่อยากพูดถึงมัน

33
00:01:57,283 --> 00:02:01,329
เพราะคนมักจะไม่เข้าใจว่ามันเลวร้ายแค่ไหน

34
00:02:02,122 --> 00:02:04,374
ถ้าผมบอกคุณหมดทุกอย่าง

35
00:02:05,041 --> 00:02:06,960
คุณต้องโมโหแน่ๆ บอกเลย

36
00:03:05,643 --> 00:03:12,066
ลัทธิวันสิ้นโลก

37
00:03:19,157 --> 00:03:23,828
(ซันติอาโก - ชิลี)

38
00:03:24,370 --> 00:03:27,498
ฉันชื่อเวโรนิก้า ฟ็อกซ์เลย์ เป็นนักข่าว

39
00:03:27,498 --> 00:03:32,337
ฉันอุทิศเวลา 30 ปีในอาชีพนี้
ให้กับการทําข่าวเชิงสืบสวน

40
00:03:32,337 --> 00:03:35,006
และการหาข่าวจากตํารวจ
ก็เป็นสิ่งที่ฉันโปรดปรานเสมอ

41
00:03:35,006 --> 00:03:38,760
ฉันชอบเรื่องอาชญากรรม
เพราะมันเกี่ยวพันกับสภาวะของมนุษย์

42
00:03:38,760 --> 00:03:39,969
ความอ่อนแอ

43
00:03:40,595 --> 00:03:42,722
{\an8}ที่เกิดขึ้นในจิตใจของคน

44
00:03:42,722 --> 00:03:46,226
{\an8}ความลับที่เราจะขุดคุ้ยเพื่อทําความเข้าใจ

45
00:03:46,226 --> 00:03:49,479
ว่าอะไรทําให้คนเราก่ออาชญากรรม

46
00:03:49,479 --> 00:03:52,774
โดยเฉพาะในคดีนี้ เมื่อเป็นเรื่องของลัทธิ

47
00:03:53,358 --> 00:03:57,237
สิ่งหนึ่งที่ฉันสนใจมากที่สุดตอนที่เริ่มทําข่าวคดีนี้

48
00:03:57,237 --> 00:03:58,571
คือแรงจูงใจ

49
00:04:00,114 --> 00:04:02,325
แรงจูงใจคือการกอบกู้โลก

50
00:04:02,325 --> 00:04:05,787
ตอนนั้นแหละที่เราพูดว่า "นี่มันความบ้าคลั่ง
นี่เป็นเรื่องที่ฉันควรให้ความสนใจ"

51
00:04:06,496 --> 00:04:11,459
(ที่ไหนสักแห่งในชิลีตอนใต้)

52
00:04:12,168 --> 00:04:14,587
ชีวิตผมไม่เคยมีความสุข

53
00:04:14,587 --> 00:04:16,214
เท่ากับตอนที่เข้าร่วมลัทธิเลย

54
00:04:29,936 --> 00:04:32,563
(อดีตสมาชิกลัทธิกอลลิกวัย)

55
00:04:32,563 --> 00:04:34,816
ลัทธินั้นคือกลุ่มคนที่...

56
00:04:34,816 --> 00:04:36,109
ตื่นรู้

57
00:04:37,527 --> 00:04:38,486
เพื่อ...

58
00:04:38,987 --> 00:04:41,197
เพื่อรับใช้สิ่งที่สูงส่งกว่า

59
00:04:42,115 --> 00:04:45,660
เพื่อรับใช้แสงสว่าง ความรัก
เพื่อชําระล้างโลกทั้งใบ

60
00:04:46,661 --> 00:04:47,829
พวกเขารับผมเข้าไป

61
00:04:47,829 --> 00:04:49,872
ยอมรับผมอย่างที่ผมเป็น

62
00:04:49,872 --> 00:04:52,166
ผมไม่เคยผูกพันกับที่ไหนมาก่อน

63
00:04:53,042 --> 00:04:56,838
{\an8}(กองบัญชาการตํารวจสืบสวนชิลี)

64
00:04:56,838 --> 00:04:58,923
{\an8}ผมจําได้ว่าในเดือนธันวาคม

65
00:04:58,923 --> 00:05:02,427
{\an8}มีคนมาที่กองบังคับการ

66
00:05:02,427 --> 00:05:04,595
{\an8}เป็นสมาชิกครอบครัวของคนคนหนึ่ง

67
00:05:04,595 --> 00:05:06,306
{\an8}ซึ่งในกรณีนี้เป็นผู้หญิง

68
00:05:06,806 --> 00:05:09,225
เธอเริ่มพูดว่า

69
00:05:09,851 --> 00:05:12,979
น้องสาวไปเข้าลัทธิหนึ่ง

70
00:05:19,819 --> 00:05:22,697
กฎหมายเกี่ยวกับลัทธิ โดยเฉพาะในชิลี

71
00:05:22,697 --> 00:05:26,784
กําหนดว่าห้ามเลือกปฏิบัติต่อผู้ใด
เนื่องด้วยความเชื่อทางศาสนา

72
00:05:26,784 --> 00:05:27,994
- ตรงนี้
- ข้างหลังนั่น

73
00:05:28,703 --> 00:05:30,621
ในเมื่อไม่มีข้อจํากัด

74
00:05:30,621 --> 00:05:33,708
การสืบเรื่องลัทธิจึงซับซ้อนกว่า

75
00:05:34,417 --> 00:05:35,418
หาต่อไป

76
00:05:36,002 --> 00:05:36,878
ไปเลย

77
00:05:37,587 --> 00:05:38,588
ไง เพื่อน

78
00:05:39,213 --> 00:05:41,215
รอยัล มาดูกัน

79
00:05:42,550 --> 00:05:46,554
มันเป็นอาชญากรรมแบบใหม่
สําหรับตํารวจสืบสวนทุกคนที่ทํางานในหน่วยนั้น

80
00:05:49,557 --> 00:05:53,895
เราไม่มีความรู้ เราไม่รู้จะสืบเรื่องลัทธิยังไง

81
00:05:53,895 --> 00:05:57,190
สิ่งที่ทําให้เราสืบเรื่องลัทธิกอลลิกวัยได้

82
00:05:57,190 --> 00:06:00,943
คืออายาอูอัสกาซึ่งลักลอบนําเข้าจากเปรูมายังชิลี

83
00:06:07,408 --> 00:06:11,329
แล้วทุกอย่างก็เปลี่ยนไป
เมื่อเราพบว่ามีการฆาตกรรมด้วย

84
00:06:11,329 --> 00:06:13,873
เราทดสอบแล้ว

85
00:06:13,873 --> 00:06:15,583
ยืนยันว่าเป็นกระดูกมนุษย์

86
00:06:15,583 --> 00:06:17,085
อย่างนี้นี่เอง แน่ใจนะ

87
00:06:17,085 --> 00:06:19,462
เราจะรออัยการเขต
แล้วเริ่มตรวจสถานะธุรกิจ

88
00:06:19,962 --> 00:06:21,089
ฆาตกรรมสยองเลยล่ะ

89
00:06:24,133 --> 00:06:26,427
ในเดือนเมษายนปี 2013

90
00:06:26,427 --> 00:06:29,472
{\an8}ผมได้รับโทรศัพท์จากอัยการนครซันติอาโก

91
00:06:29,472 --> 00:06:32,475
{\an8}แจ้งผมเรื่องคดีใหญ่ที่จะโอนมาที่

92
00:06:32,475 --> 00:06:34,602
{\an8}สํานักงานอัยการกิลปูเอ

93
00:06:35,728 --> 00:06:39,273
และผมจะได้รู้ข้อมูลเพิ่มเติม
จากตํารวจเจ้าของคดี

94
00:06:39,273 --> 00:06:41,317
ซึ่งเป็นตํารวจสืบสวน

95
00:06:42,610 --> 00:06:47,573
ตํารวจซันติอาโกเริ่มสืบคดีปลายปี 2012

96
00:06:47,573 --> 00:06:51,285
ซึ่งพวกเขาระบุได้ว่ามีซากมนุษย์

97
00:06:51,285 --> 00:06:52,870
ในกอลลิกวัย

98
00:06:52,870 --> 00:06:55,039
ซึ่งส่วนใหญ่แล้วตรงกันกับ

99
00:06:55,039 --> 00:06:58,459
ข้อมูลเบื้องต้นที่เราได้มาเกี่ยวกับลัทธินั้น

100
00:07:12,223 --> 00:07:14,976
อัยการออกหมายจับ

101
00:07:14,976 --> 00:07:18,062
สมาชิกนิกายกอลลิกวัยให้เราทันที

102
00:07:19,564 --> 00:07:22,316
คดีนี้ทําให้ผมสะเทือนใจที่สุดในแง่ของ

103
00:07:23,443 --> 00:07:25,236
ความโหดร้ายของมนุษย์

104
00:07:26,404 --> 00:07:29,365
คุณเสียใจมั้ยที่เข้าร่วมลัทธิ

105
00:07:37,874 --> 00:07:39,625
ถือเป็นความท้าทายสําหรับเรา

106
00:07:39,625 --> 00:07:42,920
เพราะเราจะรับมือยังไง
กับสิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

107
00:07:42,920 --> 00:07:46,507
{\an8}โดยเฉพาะการที่ผมต้องเป็น
คนสอบปากคําคนหนุ่มสาวพวกนี้

108
00:07:46,507 --> 00:07:48,885
{\an8}และมันก็ซับซ้อนมากจริงๆ

109
00:07:53,055 --> 00:07:56,225
(คําให้การของผู้เกี่ยวข้อง
ระหว่างการพิจารณาคดีนั้น)

110
00:07:56,225 --> 00:08:00,021
(เรานํามาจําลองภาพเหตุการณ์
โดยใช้เอกสารทางการจากคดีนี้)

111
00:08:00,021 --> 00:08:04,775
(บางประโยคถูกปรับให้ง่ายขึ้นเพื่อความชัดเจน)

112
00:08:04,775 --> 00:08:06,110
{\an8}เดวิด ปาสเตน โรฮัสครับ

113
00:08:06,110 --> 00:08:07,945
{\an8}(อดีตสมาชิกลัทธิกอลลิกวัย)

114
00:08:07,945 --> 00:08:10,156
{\an8}หลายปีที่คนเหล่านี้

115
00:08:10,156 --> 00:08:13,618
ตกเป็นเหยื่อการครอบงํา
ในเงื้อมมือของอันตาเรส

116
00:08:13,618 --> 00:08:15,995
{\an8}กาโรลิน่า บาร์กัส ซัน มาร์ตีน อายุ 15 ปี...

117
00:08:15,995 --> 00:08:19,415
{\an8}แล้วการบังคับนี้ก็กลายเป็นการข่มขู่...

118
00:08:19,415 --> 00:08:20,791
{\an8}ปาโบล อุนดูร์รากา อาเตรีย

119
00:08:20,791 --> 00:08:24,086
{\an8}ที่สร้างความหวาดกลัว
จนทําให้พวกเขาเกาะกลุ่มกัน

120
00:08:24,086 --> 00:08:25,630
{\an8}โฮเซฟินา อิซาเบล โลเปซ นูญเญซ

121
00:08:26,214 --> 00:08:27,590
{\an8}นาตาเลีย กูเอร์รา เฮกิเอร์ค่ะ

122
00:08:27,590 --> 00:08:29,509
{\an8}(อดีตสมาชิกลัทธิกอลลิกวัย)

123
00:08:29,509 --> 00:08:32,094
{\an8}มารีอา เดล ปิลาร์ อัลบาเรซ ฟูเอนซาลิดา

124
00:08:32,094 --> 00:08:33,804
{\an8}โดยเฉพาะปาโบล อุนดูร์รากา

125
00:08:33,804 --> 00:08:36,766
{\an8}รองหัวหน้ากลุ่มลัทธินี้...

126
00:08:36,766 --> 00:08:38,184
{\an8}การ์ลา ฟรันชี อารานาค่ะ

127
00:08:38,184 --> 00:08:40,228
เป็นคนที่น่ากลัวที่สุดในบรรดาทั้งหมด

128
00:08:46,651 --> 00:08:49,320
ผมเป็นคนโดดเดี่ยวมาก

129
00:08:49,820 --> 00:08:52,490
แล้วจู่ๆ ก็กลายเป็นว่าผมได้อยู่กับครอบครัว

130
00:08:52,490 --> 00:08:53,533
ทันทีทันใด

131
00:08:53,533 --> 00:08:57,036
อยู่กับคนที่รักผมและต้องการผม

132
00:09:03,084 --> 00:09:05,002
ปาโบลเคยเป็นเด็กที่มีความสุขมาก

133
00:09:05,002 --> 00:09:07,463
{\an8}ผูกพันกับธรรมชาติมาก

134
00:09:07,463 --> 00:09:09,966
{\an8}เขามีความสุขมากจนกระทั่งเริ่มเข้าเรียน...

135
00:09:09,966 --> 00:09:11,342
{\an8}(พ่อของปาโบล อุนดูร์รากา)

136
00:09:11,342 --> 00:09:12,593
{\an8}ป.สามหรือป.สี่นี่แหละ

137
00:09:13,219 --> 00:09:16,347
ปาโบลมีหลายอย่างที่เป็นภัยแก่ตัวเอง
ในโรงเรียนประถม

138
00:09:16,847 --> 00:09:18,516
เพราะเขาตัวเล็ก

139
00:09:18,516 --> 00:09:21,185
ใส่เหล็กดัดฟันและใส่แว่น
แถมยังไม่ชอบเล่นฟุตบอล

140
00:09:21,185 --> 00:09:22,103
ลองคิดดูสิ

141
00:09:22,103 --> 00:09:23,062
เขาเหมาะมาก

142
00:09:23,062 --> 00:09:25,439
ที่จะเป็นเหยื่อการกลั่นแกล้งรังแก

143
00:09:26,774 --> 00:09:29,443
วันๆ ผมเอาแต่วาดรูป ผมชอบเรียนหนังสือ

144
00:09:29,443 --> 00:09:30,611
ผมเรียนได้เกรดดี

145
00:09:31,112 --> 00:09:33,030
ให้ตายสิ ผมเป็นเป้าให้รังแกง่ายๆ เลย

146
00:09:35,658 --> 00:09:36,867
ผมเคยคิดว่ามันไม่ยุติธรรม

147
00:09:36,867 --> 00:09:39,870
มันทําให้ผมโกรธมาก
ผมไม่เข้าใจว่าทําไมถึงถูกรังแก

148
00:09:39,870 --> 00:09:41,706
ตอนนั้นผมยังไม่รู้อะไรอย่างที่รู้ตอนนี้

149
00:09:42,915 --> 00:09:44,500
ผมหัวเสีย แค้นใจ

150
00:09:44,500 --> 00:09:47,253
มีมากมายหลายอารมณ์
ที่ผมไม่รู้จะจัดการกับมันยังไง

151
00:09:47,253 --> 00:09:51,382
พออายุ 18 ผมก็มีอาการซึมเศร้า

152
00:09:56,470 --> 00:09:58,973
ในที่สุด พอใกล้จบมัธยมปลาย

153
00:09:58,973 --> 00:10:01,726
ผมก็เลิกพยายามเข้ากับเพื่อนที่โรงเรียน

154
00:10:01,726 --> 00:10:04,186
และเริ่มมองหาเพื่อนที่อื่น

155
00:10:06,731 --> 00:10:08,691
ผมอยากไปจากโรงเรียนนี้ใจจะขาด

156
00:10:08,691 --> 00:10:11,277
และในที่สุดผมก็จบจากโรงเรียน
เข้ามหาวิทยาลัย

157
00:10:11,277 --> 00:10:12,695
ผมค้นพบดนตรี

158
00:10:12,695 --> 00:10:14,363
ผมร้องเพลงในวง...

159
00:10:15,239 --> 00:10:19,577
ผมรู้ตัวว่า "ว้าว ดนตรีเหมาะกับฉันมาก"
ผมตกหลุมรักมัน

160
00:10:21,329 --> 00:10:24,624
ผมเริ่มมีความสัมพันธ์ปกติมากขึ้นทีละนิด

161
00:10:24,624 --> 00:10:26,250
ผมเริ่มมีแฟน

162
00:10:26,250 --> 00:10:28,628
ผมเริ่มมีเพื่อนจริงๆ

163
00:10:31,464 --> 00:10:33,174
จนกระทั่งในที่สุด

164
00:10:33,174 --> 00:10:35,551
ผมก็ได้เจอแม่ของลูกชายคนโต

165
00:10:35,551 --> 00:10:37,595
ตอนนี้เขาอายุ 16 แล้ว

166
00:10:43,351 --> 00:10:47,104
ผมรู้ว่าจะได้เป็นพ่อคนตอนอายุ 23

167
00:10:47,104 --> 00:10:48,856
และเป็นพ่อเต็มตัวตอนอายุ 24

168
00:10:51,233 --> 00:10:53,694
ใครๆ ก็คิดว่าอายุ 24 แปลว่าเป็นผู้ใหญ่แล้ว

169
00:10:53,694 --> 00:10:56,238
บัตรประชาชนบอกว่าผมเป็นผู้ใหญ่แล้ว

170
00:10:56,238 --> 00:10:58,866
แต่ในด้านอารมณ์ ไม่ใช่เลย

171
00:10:58,866 --> 00:11:02,787
ผมมองตัวเองแล้วพูดว่า
"รู้อะไรมั้ย ฉันมันเละเทะ"

172
00:11:02,787 --> 00:11:04,914
"ฉันต้องจัดการตัวเอง"

173
00:11:04,914 --> 00:11:07,416
"ฉันอยากเป็นคนดีเพื่อลูก...

174
00:11:07,416 --> 00:11:10,711
และอยากให้โลกนี้เป็นโลกที่ดี
สําหรับลูกด้วย"

175
00:11:10,711 --> 00:11:13,589
นับเป็นก้าวเล็กๆ ของมนุษย์...

176
00:11:14,799 --> 00:11:17,593
การเปลี่ยนแปลงสภาพอากาศ
การตัดไม้ทําลายป่า

177
00:11:17,593 --> 00:11:20,554
การเพิ่มจํานวนประชากรอย่างรวดเร็ว...

178
00:11:20,554 --> 00:11:23,683
แท่นขุดเจาะน้ํามันดีปวอเตอร์ฮอไรซันระเบิด

179
00:11:23,683 --> 00:11:26,310
คน 214 คนถูกจับกุม...

180
00:11:26,310 --> 00:11:30,398
เราต้องทําทุกอย่างที่ทําได้
เพื่อหยุดความหวาดกลัว

181
00:11:30,398 --> 00:11:32,274
กองทัพได้รับคําสั่งให้เตรียมพร้อม

182
00:11:32,274 --> 00:11:34,568
กองทัพสหรัฐฯ เริ่มโจมตี...

183
00:11:34,568 --> 00:11:36,654
นั่นตึกเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ใช่มั้ย

184
00:11:36,654 --> 00:11:38,614
ว่ากันว่ามีเครื่องบินตก

185
00:11:44,745 --> 00:11:47,873
ผมเริ่มเชื่อข้อมูลทุกอย่างที่หยิบยื่นให้ผม

186
00:11:47,873 --> 00:11:53,295
ผมฝึกพลังเรกิ ผมเริ่มบําบัดแบบเตมัซกัล
ผมเริ่มศึกษาพุทธศาสนา

187
00:11:53,295 --> 00:11:56,048
อะไรก็ได้ที่ไม่ใช่คาทอลิก

188
00:11:56,048 --> 00:12:00,720
แล้ววันหนึ่ง อาจารย์เรกิของผมก็บอกว่า
"ผมมีเวิร์กช็อปที่เหมาะกับคุณมาก"

189
00:12:00,720 --> 00:12:03,013
"อันที่จริง มันอยู่ใกล้บ้านคุณมาก"

190
00:12:03,013 --> 00:12:03,931
ผมก็เลยไป

191
00:12:04,515 --> 00:12:07,059
โดยไม่รู้ว่ามันคืออะไร และผมก็เจออันตาเรส

192
00:12:12,022 --> 00:12:14,358
ก่อนที่เขาจะเป็นอันตาเรส เด ลา ลูซ

193
00:12:14,358 --> 00:12:16,861
ชื่อของเขาคือราโมน กัสติโย กาเอเต

194
00:12:16,861 --> 00:12:18,654
เด็กหนุ่มชนชั้นแรงงาน

195
00:12:18,654 --> 00:12:20,156
จากเปญญาโลเลน

196
00:12:20,156 --> 00:12:21,282
ที่เล่นฟุตบอล

197
00:12:21,282 --> 00:12:24,118
มีเพื่อนในละแวกบ้าน ขี่จักรยาน

198
00:12:24,118 --> 00:12:29,790
สอนเด็กในเมืองเล็กๆ ในโลเอร์มิดา
ที่มีความมุ่งมั่นทางการเมืองและสังคม

199
00:12:29,790 --> 00:12:33,043
เด็กหนุ่มที่เรียนดนตรี

200
00:12:33,043 --> 00:12:35,087
เขาชอบดนตรีแอนเดียน

201
00:12:35,087 --> 00:12:38,632
เขาอยู่ในวงชื่ออามารู

202
00:12:38,632 --> 00:12:40,468
และเขาเป็นนักดนตรีที่เก่งพอตัว

203
00:12:40,468 --> 00:12:44,096
{\an8}เขาเล่นคลาริเน็ต แซกโซโฟน
และชารังโกเก่งมาก

204
00:12:44,889 --> 00:12:48,267
ฉันชื่นชมราโมนคนนั้นในร่างอันตาเรสมากๆ

205
00:12:48,267 --> 00:12:52,229
{\an8}เขามีความสามารถ
ในการเข้าถึงความต้องการของคนอื่นได้

206
00:12:52,229 --> 00:12:53,439
{\an8}และช่วยเหลือพวกเขา

207
00:12:58,235 --> 00:13:01,614
ตั้งแต่อายุยังน้อย ราโมน กัสติโย กาเอเต

208
00:13:01,614 --> 00:13:03,699
เริ่มรู้สึกเจ็บปวดตามร่างกาย

209
00:13:03,699 --> 00:13:06,911
ความเจ็บปวดจนขยับตัวไม่ได้
ทําให้เขาทรมานมาก

210
00:13:06,911 --> 00:13:08,788
ความเจ็บปวดที่ทําให้เขานอนไม่หลับ

211
00:13:09,622 --> 00:13:12,792
เขาบอกว่าปวดมาก

212
00:13:12,792 --> 00:13:14,418
จนอยากตาย

213
00:13:18,881 --> 00:13:20,800
เขาบอกว่าจะดื่มอายาอูอัสกา

214
00:13:20,800 --> 00:13:24,345
เพราะเขาเคยดื่มครั้งหนึ่งเมื่อสองปีก่อน

215
00:13:24,345 --> 00:13:26,263
และมันช่วยได้

216
00:13:26,263 --> 00:13:30,726
สองสามชั่วโมงนั้นเขาไม่รู้สึกเจ็บเลย

217
00:13:30,726 --> 00:13:32,520
และสําหรับเขา

218
00:13:32,520 --> 00:13:33,729
มันเหลือเชื่อ

219
00:13:33,729 --> 00:13:37,650
{\an8}ราโมน กัสติโยเคยมาที่บ้านผมครั้งหนึ่ง
เหมือนคนอื่นๆ อีกมากมาย

220
00:13:37,650 --> 00:13:40,653
{\an8}ตอนนั้นผมทําพิธีที่บ้านเป็นประจําทุกสัปดาห์

221
00:13:40,653 --> 00:13:44,323
เขามาที่บ้านเพื่อขอยาเหมือนกับคนอื่นๆ

222
00:13:44,323 --> 00:13:45,908
เราทําพิธีกัน

223
00:13:45,908 --> 00:13:48,661
ราโมนอยู่ตรงนี้

224
00:13:49,161 --> 00:13:50,955
หมอผีที่ทําพิธีอยู่ตรงนั้น

225
00:13:50,955 --> 00:13:52,790
ฉันหลับตา

226
00:13:52,790 --> 00:13:56,085
และจากจุดที่ฉันรู้ว่าราโมนนั่งอยู่

227
00:13:56,836 --> 00:13:58,671
ฉันก็เริ่มรู้สึกถึงแสงสว่างเจิดจ้า

228
00:14:02,633 --> 00:14:05,135
มีต้นไม้หลายพันต้นในป่า

229
00:14:05,135 --> 00:14:07,221
แต่ละต้นล้วนแต่มีตัวยา

230
00:14:07,221 --> 00:14:08,889
แต่ละต้นมีวิญญาณ

231
00:14:08,889 --> 00:14:12,393
และอายาอูอัสกาก็เหมือน
การสังเคราะห์พืชพันธุ์ทั้งโลก

232
00:14:12,393 --> 00:14:16,146
มีพืชแต่ละชนิดอย่างละนิดละหน่อย

233
00:14:16,146 --> 00:14:19,024
เรียกได้ว่ามันรวมอยู่ในพืชสองชนิดนี้

234
00:14:19,024 --> 00:14:21,443
ชากรูนา กับ อายาอูอัสกา

235
00:14:21,443 --> 00:14:24,613
และวิธีปรุงยาก็คือเคล็ดลับในการเข้าถึงภูมิปัญญา

236
00:14:26,073 --> 00:14:28,200
จุดประสงค์การใช้งานมีหลายอย่าง

237
00:14:28,200 --> 00:14:30,619
แต่หลักๆ คือเพื่อรักษา

238
00:14:31,370 --> 00:14:32,580
และการตระหนักรู้

239
00:14:33,122 --> 00:14:36,000
{\an8}หลังจากดื่มยาไปสองสามครั้ง

240
00:14:36,500 --> 00:14:40,129
{\an8}เขาก็บอกว่าไม่สะดวกใจ
ให้เราเรียกเขาว่าราโมน

241
00:14:40,129 --> 00:14:42,756
เขาอยากให้เราเรียกเขาว่าอันตาเรส

242
00:14:43,257 --> 00:14:47,553
เห็นชัดว่าอายาอูอัสกาช่วยเราได้หลายอย่าง

243
00:14:47,553 --> 00:14:50,514
แต่ที่ช่วยได้โดยตรงเลย
ก็คือทําให้เรารู้จักตัวเอง

244
00:14:51,098 --> 00:14:55,394
{\an8}ราโมน กัสติโยเรียกตัวเองว่า
อันตาเรส เด ลา ลูซ

245
00:14:55,394 --> 00:14:59,607
{\an8}หมายถึงดาวที่สว่างที่สุดในกลุ่มดาวแมงป่อง

246
00:14:59,607 --> 00:15:02,401
เขากับแฟนในตอนนั้นและเพื่อนคนหนึ่ง

247
00:15:02,401 --> 00:15:04,987
ที่เรียกได้ว่าเป็นสาวกคนแรกๆ ของเขา

248
00:15:04,987 --> 00:15:07,698
พากันไปงานชุมนุมที่ชื่อว่างานสายรุ้ง

249
00:15:07,698 --> 00:15:10,993
และที่นั่น เขาได้พบหลายคน
ที่มีการเดินทางคล้ายๆ กัน

250
00:15:12,786 --> 00:15:16,081
{\an8}ผมเปิดกว้างสุดๆ...

251
00:15:16,081 --> 00:15:18,292
{\an8}เปิดรับทุกอย่าง

252
00:15:18,292 --> 00:15:21,462
แน่นอน จากประสบการณ์ของผม
ผมเห็นสามชีวิต

253
00:15:21,462 --> 00:15:23,964
หนึ่งในนั้นคือราโมนที่ไว้เครายาวมาก

254
00:15:23,964 --> 00:15:27,176
และนั่งอยู่บนโขดหินกลางแม่น้ํา

255
00:15:27,843 --> 00:15:30,721
พวกเขาบอกว่า "มานั่งสมาธิกับเราสิ"

256
00:15:30,721 --> 00:15:32,681
"ผมจะสอนทําสมาธิให้"

257
00:15:32,681 --> 00:15:34,141
เขานั่งสมาธิให้ผมดู

258
00:15:34,141 --> 00:15:36,477
ผมก็แบบว่า "ว้าว อะไรเนี่ย"

259
00:15:37,019 --> 00:15:38,395
"ความรู้สึกแบบนี้คืออะไร"

260
00:15:51,408 --> 00:15:54,370
พอครั้งที่สองที่เขาไปชุมชนสายรุ้ง

261
00:15:54,370 --> 00:15:57,998
{\an8}เขามากับอีกสองคน

262
00:15:58,499 --> 00:16:03,212
{\an8}และเขาเริ่มตั้งกลุ่มที่จะนั่งสมาธิกับเขา

263
00:16:03,212 --> 00:16:07,049
ฉันจําได้ว่าที่นั่นมีแม่น้ําสายใหญ่

264
00:16:07,049 --> 00:16:09,677
วันหนึ่ง ฉันเดินเลียบฝั่งน้ํา

265
00:16:09,677 --> 00:16:11,762
และเห็นทุกคนนั่งสมาธิ

266
00:16:11,762 --> 00:16:12,763
ฉันเดินเข้าไปหา

267
00:16:13,472 --> 00:16:17,977
และนั่นคือช่วงเวลาสําคัญ
ที่เราทุกคนรู้สึกใกล้ชิดกัน

268
00:16:17,977 --> 00:16:21,855
ฉันรู้สึกถึงอะไรอย่างหนึ่งในตัว
สิ่งที่คุณไม่มีทางเข้าใจ

269
00:16:24,066 --> 00:16:27,277
อันตาเรส เด ลา ลูซเป็นคนมีเสน่ห์

270
00:16:27,277 --> 00:16:28,612
และเสน่ห์ดึงดูดของเขา

271
00:16:28,612 --> 00:16:30,197
มาจากหลายสาเหตุ

272
00:16:30,197 --> 00:16:33,492
ก่อนอื่นเลย รูปลักษณ์ของเขา เขาตัวสูง

273
00:16:35,035 --> 00:16:37,579
เขาเป็นคนร่างใหญ่

274
00:16:37,579 --> 00:16:39,081
มีบุคลิกลักษณะที่น่าประทับใจ

275
00:16:39,081 --> 00:16:41,083
เขาแตกต่างจากคนอื่นมาก

276
00:16:41,083 --> 00:16:44,920
น้ําเสียงแบบผู้ทรงภูมิ ท่าทางแบบผู้ทรงภูมิ

277
00:16:44,920 --> 00:16:47,256
เคราแบบผู้ทรงภูมิ

278
00:16:47,256 --> 00:16:48,966
หัวโล้นแบบผู้ทรงภูมิ

279
00:16:48,966 --> 00:16:50,300
ความมั่นใจของเขา

280
00:16:51,010 --> 00:16:52,970
ในปรัชญาที่เขาสนใจ

281
00:16:53,721 --> 00:16:55,222
ทําให้เรารู้สึกมั่นใจแบบเดียวกัน

282
00:16:59,143 --> 00:17:00,519
ฉันหลงรักเขา

283
00:17:00,519 --> 00:17:03,564
ฉันไม่ได้อยู่กับเขาเพราะเขาขอ

284
00:17:04,273 --> 00:17:07,276
แต่เพราะฉันรู้สึกถึงความรักอย่างมาก

285
00:17:07,276 --> 00:17:10,863
อันตาเรสมากับคนอื่นๆ ที่ก็มีอํานาจเช่นกัน

286
00:17:10,863 --> 00:17:13,032
คนที่ไปขั้นสูงแล้วน่ะ

287
00:17:13,032 --> 00:17:14,950
พวกเขาเหมือน 'เหนือกว่าเรา'

288
00:17:14,950 --> 00:17:16,368
อาจารย์เรกิของผมอยู่ที่นั่น

289
00:17:16,368 --> 00:17:17,828
อาจารย์เรกิอีกคนก็ด้วย

290
00:17:17,828 --> 00:17:20,831
แล้วก็มีคนพวกนี้ที่ผมรู้สึกว่า

291
00:17:20,831 --> 00:17:22,499
เป็นคนสําคัญมากน่ะ

292
00:17:23,125 --> 00:17:25,961
และทุกคนเคารพนับถืออันตาเรสอย่างยิ่ง

293
00:17:27,504 --> 00:17:32,176
เขาเป็นคนที่จุติมาเกิด
เป็นผู้ทรงภูมิตามความคิดของผมเต็มร้อย

294
00:17:34,970 --> 00:17:37,723
เขามีความรู้มากมาย

295
00:17:37,723 --> 00:17:40,726
ที่เขาศึกษาและท่องจํา

296
00:17:40,726 --> 00:17:43,187
แล้วเขาก็เปลี่ยนมันให้เป็นงานศิลปะเลียนแบบ

297
00:17:43,187 --> 00:17:44,855
หรือภาพปะติดทางจิตวิญญาณ

298
00:17:44,855 --> 00:17:46,899
{\an8}เขาพูดถึงการ์โลส กัสตาเนดาบ่อยๆ

299
00:17:47,858 --> 00:17:49,234
{\an8}แล้วก็คําพยากรณ์ของชาวมายา...

300
00:17:49,234 --> 00:17:50,986
{\an8}(อดีตสาวกอันตาเรส เด ลา ลูซ)

301
00:17:50,986 --> 00:17:53,238
{\an8}และเทพบิราโกชา

302
00:17:53,238 --> 00:17:57,493
ถ้ามีคําถามอย่างเวลาเราเข้าร่วมสัมมนา

303
00:17:57,993 --> 00:17:59,036
และอาจจะถามขึ้นมา

304
00:17:59,036 --> 00:18:01,872
คําถามนั้นจะได้รับความสนใจจาก...

305
00:18:01,872 --> 00:18:03,207
คนมีเสน่ห์มากๆ คนหนึ่ง

306
00:18:03,207 --> 00:18:06,293
และคําตอบจะเป็นคําคมอะไรสักอย่างเสมอ

307
00:18:06,960 --> 00:18:10,005
มันจะมีเนื้อหาพิเศษบางอย่าง

308
00:18:10,005 --> 00:18:11,882
พร้อมแหล่งข้อมูล

309
00:18:11,882 --> 00:18:13,342
การ์โลส กัสตาเนดา

310
00:18:15,344 --> 00:18:16,887
เขียนหนังสือคําสอนของดอน ฮวน

311
00:18:18,430 --> 00:18:21,391
เป็นสัญลักษณ์แห่งยุคฮิปปี้

312
00:18:22,226 --> 00:18:23,769
ในสหรัฐอเมริกา

313
00:18:24,353 --> 00:18:25,813
ในทศวรรษ 1960

314
00:18:25,813 --> 00:18:27,147
การ์โลส กัสตาเนดา

315
00:18:27,147 --> 00:18:30,609
ศึกษาพิธีบูชาบรรพบุรุษ
ของชนพื้นเมืองอเมริกัน

316
00:18:31,110 --> 00:18:32,945
เขาทําให้วงการมานุษยวิทยาสมัยใหม่ต้องช็อก

317
00:18:32,945 --> 00:18:35,239
และประกาศตัวเองเป็นหมอผี

318
00:18:37,032 --> 00:18:40,953
การ์โลส กัสตาเนดา
เป็นกูรูด้านวัฒนธรรมแหกขนบของอเมริกา

319
00:18:40,953 --> 00:18:45,541
เขาเป็นแรงบันดาลใจ
ให้ผู้กํากับภาพยนตร์ นักเขียน นักดนตรีมากมาย

320
00:18:46,166 --> 00:18:48,377
ตอนนั้นเขามีอิทธิพลมาก

321
00:18:49,461 --> 00:18:53,132
{\an8}ภาพรวมทั้งหมดของจักรวาล
เป็นเพียงการรับรู้

322
00:18:53,132 --> 00:18:54,842
{\an8}เรามองสิ่งต่างๆ อย่างไร

323
00:18:54,842 --> 00:18:57,261
{\an8}ไม่มีข้อเท็จจริง มีแต่การตีความ

324
00:18:57,261 --> 00:18:58,554
{\an8}(เสียงการ์โลส กัสตาเนดา)

325
00:18:58,554 --> 00:18:59,471
ราโมน

326
00:19:00,055 --> 00:19:01,932
ก็เหมือนกับมนุษย์คนอื่นๆ

327
00:19:02,432 --> 00:19:04,101
เขาอ่านโน่นอ่านนี่

328
00:19:04,935 --> 00:19:09,565
และราโมนบอกว่าเป้าหมายในชีวิตของเขา

329
00:19:12,234 --> 00:19:13,735
คือการช่วยเหลือผู้คน

330
00:19:14,319 --> 00:19:15,154
(มกราคม 2009)

331
00:19:15,154 --> 00:19:18,740
ห้านาทีหลังจากเริ่มเวิร์กช็อป ผมก็เทใจให้เลย

332
00:19:18,740 --> 00:19:21,160
นี้แหละเครื่องมือที่ผมตามหาอยู่

333
00:19:21,160 --> 00:19:24,997
มันเป็นการปลุกตัวตนภายในของเรา

334
00:19:24,997 --> 00:19:28,750
เวิร์กช็อปเพื่อเปิดพลังจักระและตัวตนภายใน

335
00:19:28,750 --> 00:19:31,587
เขาให้เรานั่งขัดสมาธิ

336
00:19:31,587 --> 00:19:34,173
ในท่าดอกบัว

337
00:19:34,173 --> 00:19:36,383
และนําเราทําสมาธิ

338
00:19:36,383 --> 00:19:41,013
เราต้องนึกภาพว่า
กําลังเดินลงบันไดและไปถึงประตู

339
00:19:42,222 --> 00:19:43,265
ลองนึกภาพ

340
00:19:44,057 --> 00:19:45,893
บันไดทางลง

341
00:19:47,477 --> 00:19:48,979
เราไปถึงประตูบานหนึ่ง

342
00:19:49,938 --> 00:19:53,609
ผมจะวางกล่องไว้ทางซ้ายมือของคุณ

343
00:19:54,109 --> 00:19:57,362
"ในกล่องนั้นมีกุญแจสีทองอยู่
หยิบกุญแจขึ้นมา

344
00:19:57,362 --> 00:20:00,741
ใช้กุญแจไขประตูที่อยู่สุดบันไดนั่น"

345
00:20:00,741 --> 00:20:01,909
เปิดประตู

346
00:20:02,784 --> 00:20:03,827
เข้าไปข้างใน

347
00:20:03,827 --> 00:20:07,873
"ตอนนี้คุณอยู่ในพื้นที่ว่าง
ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ตัวตนภายในของคุณอาศัยอยู่"

348
00:20:08,707 --> 00:20:10,876
พยายามโอบกอดตัวตนภายในของตัวเอง

349
00:20:12,169 --> 00:20:14,129
ผมรู้สึกเหมือนกําลังกอดร่างหนึ่ง

350
00:20:14,129 --> 00:20:18,258
และรู้สึกถึงอิสรภาพอย่างท่วมท้น

351
00:20:25,933 --> 00:20:27,517
เขาบอกเสมอว่า

352
00:20:27,517 --> 00:20:31,980
คําตอบของคําถามทั้งหมด
มาจากการพูดคุยกับตัวตนภายใน

353
00:20:32,564 --> 00:20:37,402
และความสามารถในการเข้าถึงคําตอบนั้น
ก็ขึ้นอยู่กับว่าเรามีวินัยมากแค่ไหน

354
00:20:37,402 --> 00:20:40,530
เราเต็มใจที่จะ

355
00:20:41,031 --> 00:20:42,366
ค้นหาความจริงแค่ไหน

356
00:20:43,909 --> 00:20:47,287
ผมรู้สึกราวกับว่า
ผมกําลังจะได้ความรู้ที่แท้จริง

357
00:20:47,913 --> 00:20:50,082
ความจริงที่ลึกซึ้ง ความจริงที่อยู่ลึกๆ

358
00:20:50,082 --> 00:20:51,416
คําตอบของการมีอยู่

359
00:20:51,917 --> 00:20:53,669
ผมคิดว่า "นี่อาจเป็นคําตอบ

360
00:20:53,669 --> 00:20:56,505
ว่าทําไมผมถึงซึมเศร้ามานาน"

361
00:20:56,505 --> 00:20:57,923
ผมเริ่มรู้สึกดีขึ้น

362
00:20:59,549 --> 00:21:01,677
{\an8}ฉันคบกับปาโบล อุนดูร์รากามาหนึ่งปี

363
00:21:01,677 --> 00:21:03,387
{\an8}(ข้อความที่ตัดตอนมาจากแฟ้มสืบสวน)

364
00:21:03,387 --> 00:21:06,348
{\an8}ความสัมพันธ์นั้นเป็นความทรมานล้วนๆ

365
00:21:06,348 --> 00:21:08,684
{\an8}ฉันเกลียดที่เขาสูบกัญชา

366
00:21:08,684 --> 00:21:12,104
{\an8}เราเลิกกันและแยกกันอยู่สามเดือน

367
00:21:12,104 --> 00:21:14,147
{\an8}ฉันเริ่มไปเที่ยวกับปาโบลอีกครั้ง

368
00:21:14,147 --> 00:21:18,360
{\an8}และเขาบอกฉันว่าเขาไปสัมมนาบําบัดตัวเอง

369
00:21:18,360 --> 00:21:21,405
{\an8}ซึ่งช่วยเขาได้มากและเขาไม่รู้สึกเครียดอีกต่อไป

370
00:21:21,405 --> 00:21:22,698
{\an8}(อะพาร์ตเมนต์ของปาโบล)

371
00:21:22,698 --> 00:21:27,160
เรียกได้ว่าปาโบลเป็นแม่เหล็กหรือเป็นจุดเชื่อม

372
00:21:27,160 --> 00:21:30,455
ในหมู่เพื่อนฝูงหรือคนที่เขารัก

373
00:21:30,956 --> 00:21:32,207
เพื่อให้เข้าร่วมลัทธิ

374
00:21:32,791 --> 00:21:35,961
เขาชวนเดวิด ปาสเตนไปอยู่บ้านเขา

375
00:21:35,961 --> 00:21:38,463
อะพาร์ตเมนต์ของเขาบนถนนกองทัพ

376
00:21:40,173 --> 00:21:42,676
{\an8}ผมเห็นความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่
ในพฤติกรรมของเขา

377
00:21:42,676 --> 00:21:44,386
{\an8}(ข้อความที่ตัดตอนมาจากแฟ้มสืบสวน)

378
00:21:44,970 --> 00:21:46,388
{\an8}คือผมเห็น

379
00:21:46,388 --> 00:21:51,018
{\an8}ว่าเขาชื่นชมอันตาเรสมากแค่ไหน

380
00:21:51,518 --> 00:21:54,313
{\an8}เดวิด ปาสเตนแนะนํา
ให้เขารู้จักแฟนสาวชื่อปิลาร์

381
00:21:54,313 --> 00:22:00,402
{\an8}ทําให้เกิดกลุ่มคนรอบตัวเขา
ซึ่งล้วนแต่เป็นเพื่อนของปาโบล

382
00:22:00,402 --> 00:22:02,195
ชีวิตผมดีขึ้นน่ะ

383
00:22:02,195 --> 00:22:05,324
ผมเลยอยากให้เพื่อนสนิทได้ประโยชน์จากมันด้วย

384
00:22:05,324 --> 00:22:07,868
อยากให้แฟนผมและทุกๆ คน

385
00:22:07,868 --> 00:22:10,370
ได้พบเครื่องมือนี้ซึ่งมีอยู่จริง

386
00:22:11,788 --> 00:22:13,623
ปาโบลมีกระบวนการปลุกให้ตื่นรู้

387
00:22:13,623 --> 00:22:16,877
และกลายเป็นทหารที่มีระเบียบวินัยที่สุดคนหนึ่ง

388
00:22:19,629 --> 00:22:21,631
การตื่นรู้คือจุดเปลี่ยน

389
00:22:22,132 --> 00:22:26,553
เป็นจุดที่ใครสักคนเข้าร่วมกลุ่มจริงๆ

390
00:22:27,095 --> 00:22:30,640
การตื่นรู้คือช่วงเวลาที่เราพบว่า

391
00:22:30,640 --> 00:22:32,476
อันตาเรสคือ

392
00:22:33,393 --> 00:22:34,603
พระเจ้ากลับชาติมาเกิด

393
00:22:34,603 --> 00:22:36,521
ตัวตนภายในของอันตาเรสก็คือพระเจ้า

394
00:22:38,357 --> 00:22:40,442
ถึงจุดหนึ่ง เขาพาเราทุกคนมาเจอกัน

395
00:22:40,442 --> 00:22:44,112
เรามีกันประมาณสิบคน นั่งสมาธิด้วยกัน

396
00:22:44,112 --> 00:22:45,739
เขาบอกเราว่าเขามีข่าวมาแจ้ง

397
00:22:46,239 --> 00:22:48,075
สิ่งที่เขาอยากให้เราได้เห็น

398
00:22:48,575 --> 00:22:51,745
ผมจําได้ว่าเราเริ่มดื่มอายาอูอัสกา

399
00:22:51,745 --> 00:22:52,662
แค่นิดเดียว

400
00:22:52,662 --> 00:22:54,373
แล้วเราก็นั่งสมาธิ

401
00:22:54,998 --> 00:22:58,168
ก่อนเริ่มเวิร์กช็อป
อันตาเรสบอกผมว่า "ไปนั่งข้างหลัง"

402
00:22:58,668 --> 00:23:02,881
"แค่รับพลังงานที่ผมจะส่งไปถึงคุณ

403
00:23:04,257 --> 00:23:08,261
แล้ววันนี้ ตัวตนภายในของคุณจะบอกชื่อออกมา"

404
00:23:08,261 --> 00:23:09,471
ผมเข้าถึงตัวตนภายใน

405
00:23:09,471 --> 00:23:12,891
ทุกคนทําแบบฝึกหัดกัน
อันตาเรสเดินมาจากอีกฝั่งของห้อง

406
00:23:12,891 --> 00:23:15,102
ผมหลับตาอยู่ และอันตาเรสบอกผมว่า...

407
00:23:15,102 --> 00:23:17,020
"ถามเขาสิว่าผมเป็นใคร"

408
00:23:17,020 --> 00:23:18,188
ผมจําได้ว่าเห็น

409
00:23:18,188 --> 00:23:20,023
สิ่งมีชีวิตร่างใหญ่

410
00:23:20,023 --> 00:23:23,944
ที่ปล่อยพลังงานออกมาในห้อง

411
00:23:23,944 --> 00:23:26,530
และเมื่อเขาพูดว่า

412
00:23:26,530 --> 00:23:28,240
"รู้มั้ยว่าผมเป็นใคร"

413
00:23:28,240 --> 00:23:30,033
มันเหมือนกับว่า

414
00:23:30,033 --> 00:23:33,286
เราทุกคนอยากตอบเขา
แต่ไม่มีใครอยากพูดออกมา

415
00:23:37,249 --> 00:23:40,460
อะไรบางอย่างแง้มออกในใจผม

416
00:23:40,460 --> 00:23:42,087
และผมเริ่ม...

417
00:23:42,796 --> 00:23:45,549
เห็นภาพนิมิตต่อเนื่องมากมาย

418
00:23:45,549 --> 00:23:47,426
แต่ละภาพรุนแรงมาก

419
00:23:47,426 --> 00:23:50,929
เหมือนแสงแฟลชที่จะแวบสักสองสามวินาที

420
00:23:50,929 --> 00:23:53,974
โดยมีเสื้อผ้า วัย และสถานการณ์ที่ต่างกัน

421
00:23:54,599 --> 00:23:56,059
ผมเห็นคนฆ่าตัวตายหลายคน

422
00:23:56,059 --> 00:23:58,270
ผมเห็นความรู้สึกมากมายที่...

423
00:23:58,270 --> 00:24:01,523
เหมือนผมคอหัก เหมือนผมแขนหัก

424
00:24:01,523 --> 00:24:04,359
ความเจ็บปวดและเศร้าเสียใจมากมาย

425
00:24:04,359 --> 00:24:05,569
เจ็บมาก

426
00:24:05,569 --> 00:24:06,653
อับอายมาก

427
00:24:06,653 --> 00:24:08,530
และหลังจากเห็นภาพ

428
00:24:09,239 --> 00:24:11,074
ซ้อนๆ กันทั้งหมดนี้แล้ว

429
00:24:12,075 --> 00:24:15,036
ในที่สุดผมก็เห็นบางฉากจากคัมภีร์ไบเบิล

430
00:24:15,036 --> 00:24:16,746
มีคนมากมาย

431
00:24:16,746 --> 00:24:20,250
ตรงกลางของฝูงชนกลุ่มนี้ มีคนหันหลังให้ผม

432
00:24:20,750 --> 00:24:22,335
คนคนนี้เปล่งประกายเรืองรอง

433
00:24:22,836 --> 00:24:25,046
คนคนนั้นหันมา

434
00:24:25,589 --> 00:24:26,923
หน้าของเขาคืออันตาเรส

435
00:24:26,923 --> 00:24:31,261
ท่าทางของเขาคือทุกอย่าง
ที่ทําให้ผมนึกถึงภาพลักษณ์ของพระเยซู

436
00:24:32,053 --> 00:24:33,680
เวิร์กช็อปจบลง

437
00:24:34,306 --> 00:24:37,851
อันตาเรสถามผมว่า
"สรุปว่าตัวตนภายในคุณบอกอะไรบ้าง"

438
00:24:37,851 --> 00:24:41,271
ผมบอกว่า "มันแสดงให้ผมเห็นหลายอย่าง
ผมกําลังประมวลผล ไว้บอกทีหลัง"

439
00:24:42,606 --> 00:24:48,737
ผมตกลงจะขับรถไปส่งอันตาเรส
กลับบ้านที่เขาพักอยู่

440
00:24:48,737 --> 00:24:50,113
ผมนั่งเงียบตลอดทาง

441
00:24:50,113 --> 00:24:52,574
ผมเดินไปส่งเขาที่ประตู
แล้วเขาก็พูดว่า "เอาละ"

442
00:24:52,574 --> 00:24:54,951
ผมถามว่า "นี่ อันตาเรส คุณคือพระเยซูใช่มั้ย"

443
00:24:55,452 --> 00:24:58,079
สีหน้าเขาเปลี่ยนไป อารมณ์เขาเปลี่ยนไปเลย

444
00:24:58,079 --> 00:25:00,832
เขาจริงจังมาก เคร่งเครียดมาก และบอกว่า

445
00:25:00,832 --> 00:25:03,502
"ปาโบล นั่งลงแล้วบอกมาว่าคุณเห็นอะไร"

446
00:25:03,502 --> 00:25:05,545
ผมบอกเขาทุกอย่างที่เพิ่งบอกคุณไป

447
00:25:07,631 --> 00:25:10,175
"ความจริงก็คือผมคือพระเยซู ใช่แล้ว"

448
00:25:11,676 --> 00:25:13,470
แต่ผมเป็นพระเยซู

449
00:25:14,429 --> 00:25:17,432
ในแง่ที่ว่าพระเยซูเป็นร่างจุติของพระเจ้า

450
00:25:19,434 --> 00:25:21,186
"ประเด็นอยู่ตรงนี้ ปาโบล ผมคือพระเจ้า"

451
00:25:23,855 --> 00:25:25,941
"คุณแคลงใจบ้างมั้ยเรื่องที่ผมเป็นพระเจ้า"

452
00:25:25,941 --> 00:25:28,985
"ไม่ ผมก็เห็นคุณเป็นพระเจ้า"

453
00:25:28,985 --> 00:25:31,404
"ดูเหมือนผมจะรู้ว่าคุณคือพระเจ้า"

454
00:25:32,822 --> 00:25:34,741
แล้วให้ตายสิ ผมก็ปล่อยโฮ

455
00:25:42,374 --> 00:25:44,626
อันตาเรสบอกผมว่า "ปาโบล ไม่ต้องห่วง"

456
00:25:45,126 --> 00:25:47,963
"สิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นกับคุณคือการตื่นรู้"

457
00:25:47,963 --> 00:25:51,091
"คุณเพิ่งรู้ความจริงว่าเกิดอะไรขึ้น"

458
00:25:51,091 --> 00:25:53,385
"ผมกลับชาติมาเกิดหลายครั้งแล้ว"

459
00:25:53,385 --> 00:25:56,805
"จุดประสงค์ของการเกิดใหม่บางชาติ
ก็คือเพื่อมาสอน"

460
00:25:56,805 --> 00:25:58,723
"ตอนผมเป็นพระเยซู ผมมาสอน"

461
00:25:58,723 --> 00:26:02,310
"ตอนเป็นพระพุทธเจ้า
ตอนเป็นพระกฤษณะ ผมก็มาสอน"

462
00:26:02,310 --> 00:26:04,896
"ในชาตินี้ ผมไม่ได้มาสอน"

463
00:26:05,689 --> 00:26:08,984
"ในชาตินี้ ผมมาเพื่อเอาชนะความมืดบอด"

464
00:26:13,989 --> 00:26:17,284
ในช่วงก่อนปี 2012

465
00:26:17,284 --> 00:26:19,119
เริ่มมีข้อมูลแพร่สะพัด

466
00:26:19,119 --> 00:26:22,289
ทางโซเชียลมีเดีย ทางกูเกิล

467
00:26:22,289 --> 00:26:25,417
ตามช่องทางที่ไม่เป็นทางการ เอาเป็นว่า

468
00:26:25,959 --> 00:26:28,336
วันสิ้นโลกใกล้เข้ามาแล้ว

469
00:26:29,337 --> 00:26:32,549
สามปีอาจเป็นเวลาทั้งหมดที่เราเหลืออยู่บนโลก

470
00:26:32,549 --> 00:26:35,635
(วันที่ 21 ธันวาคม 2012...)

471
00:26:35,635 --> 00:26:37,762
ตามปฏิทินมายาโบราณ

472
00:26:37,762 --> 00:26:40,056
วันที่ 21 ธันวาคม 2012

473
00:26:40,056 --> 00:26:41,850
จะเป็นวันสิ้นโลก

474
00:26:42,642 --> 00:26:44,644
เดือนธันวาคม 2012

475
00:26:44,644 --> 00:26:46,438
วันที่ไม่มีรุ่งอรุณ

476
00:26:46,438 --> 00:26:49,399
การชนกันของดาวเคราะห์น้อยกับโลก

477
00:26:49,399 --> 00:26:53,486
อาจเป็นเหตุการณ์หายนะ
ที่ทํานายไว้ในอีกวรรคหนึ่งของวิวรณ์

478
00:26:54,446 --> 00:26:57,532
โลกจะแตกเหมือนที่
วัฒนธรรมโบราณทํานายไว้หรือไม่

479
00:26:59,451 --> 00:27:02,120
เขาเริ่มเปิดเผยบริบทนี้

480
00:27:02,120 --> 00:27:05,081
บริบทที่แท้จริง บริบทที่

481
00:27:05,832 --> 00:27:07,667
ผมถูกเรียกให้ไปช่วย

482
00:27:07,667 --> 00:27:10,003
มีการต่อสู้ระหว่างแสงสว่างและความมืด

483
00:27:10,003 --> 00:27:11,880
และการต่อสู้นี้ใกล้จะสิ้นสุดแล้ว

484
00:27:11,880 --> 00:27:15,091
และจุดจบนั้นคือวันที่ 21 ธันวาคม 2012

485
00:27:19,095 --> 00:27:22,057
ลองนึกภาพคนที่เสียความนับถือตัวเองไปมาก

486
00:27:22,057 --> 00:27:25,560
แล้วจู่ๆ กูรูคนนี้ก็ผ่านเข้ามาและบอกว่า

487
00:27:26,227 --> 00:27:27,646
"คุณจะกอบกู้โลก"

488
00:27:27,646 --> 00:27:29,648
ฉันตัดสินใจที่จะเชื่อเขา

489
00:27:30,607 --> 00:27:34,110
{\an8}ฉันคิดว่าฉันมองออก
แล้วฉันก็ตัดสินใจทําตามนั้น

490
00:27:34,694 --> 00:27:36,655
{\an8}พวกเขาคงคิดว่า

491
00:27:36,655 --> 00:27:38,281
{\an8}พวกเขาก็เห็นเหมือนกัน

492
00:27:38,281 --> 00:27:40,408
บางคนตัดสินใจก่อน บางคนก็ทีหลัง

493
00:27:41,493 --> 00:27:44,245
ตัดสินใจว่าต้องติดตามเขา

494
00:27:46,498 --> 00:27:49,417
ตอนที่ผมตื่นรู้ อันตาเรสบอกผมว่า

495
00:27:49,417 --> 00:27:52,212
"นายเพิ่งเข้าร่วมสมาคมที่พิเศษสุดในโลก"

496
00:27:52,212 --> 00:27:54,255
"เตรียมตัวให้พร้อมนะ เพราะ...

497
00:27:54,798 --> 00:27:58,051
สมาคมนี้ไม่ใช่เพื่อความสนุก
แต่จะต้องทํางานหนัก"

498
00:27:58,051 --> 00:27:59,260
น้ําเสียงเขาเปลี่ยนไปเลย

499
00:27:59,260 --> 00:28:04,015
เขาเปลี่ยนจากการเป็นอาจารย์ที่พูดน้อย
มุ่งมั่น พูดจาอ่อนโยน

500
00:28:04,015 --> 00:28:05,475
เป็นคนพูดจาแข็งกร้าว

501
00:28:05,475 --> 00:28:07,227
"สิ่งแรกที่นายต้องรู้คือ

502
00:28:07,227 --> 00:28:10,063
ฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อขอความช่วยเหลือ"

503
00:28:10,063 --> 00:28:11,648
"ฉันออกคําสั่ง"

504
00:28:11,648 --> 00:28:14,192
ในเมื่อคนที่พูดกับผมคือพระเจ้า ผมเลยบอกว่า

505
00:28:14,192 --> 00:28:15,944
"ได้สิ สั่งมาเลย"

506
00:28:18,113 --> 00:28:21,408
สองเดือนแรก ผมได้รับคําสั่งเยอะมาก

507
00:28:21,408 --> 00:28:23,576
แต่เป็นเรื่องเล็กๆ น้อยๆ

508
00:28:24,577 --> 00:28:28,540
ทุกครั้งก็จวนเจียนจะถึงขีดจํากัด
ที่คนเราจะเสียสละได้

509
00:28:28,540 --> 00:28:29,582
ยกตัวอย่างนะ

510
00:28:29,582 --> 00:28:32,043
"ฉันอยากให้นายลบรูปทั้งหมด"

511
00:28:32,043 --> 00:28:33,670
รูปที่่...

512
00:28:34,921 --> 00:28:37,757
ไม่รู้สิ ตอนลูกชายผมเกิด วัยเด็กของลูกชาย

513
00:28:38,258 --> 00:28:39,259
มันเป็นรูปของผมน่ะ

514
00:28:44,139 --> 00:28:48,393
ผมมีห้องเล็กๆ ในอะพาร์ตเมนต์ที่ให้ลูกชายอยู่

515
00:28:48,393 --> 00:28:50,520
เวลาครึ่งหนึ่งเขาจะมาอยู่กับผม

516
00:28:50,520 --> 00:28:53,273
และอันตาเรสบอกว่า
"ปาโบล ฉันจะย้ายไปอยู่กับนาย"

517
00:28:53,273 --> 00:28:56,484
"ให้ตาย อาจารย์อันตาเรส ผมเข้าใจนะ

518
00:28:56,484 --> 00:28:58,236
ว่าอาจารย์ต้องการที่อยู่

519
00:28:58,236 --> 00:29:01,781
แต่ผมก็ต้องรับผิดชอบลูกตัวเอง

520
00:29:01,781 --> 00:29:03,575
และผมคิดว่า...

521
00:29:03,575 --> 00:29:06,619
ผมมีเหตุผลที่มีลูกชายคนนี้
ผมเชื่อว่า..."

522
00:29:08,872 --> 00:29:11,291
"นี่คิดว่ากําลังคุยกับใครอยู่"

523
00:29:11,791 --> 00:29:14,502
"ฉันไม่ได้ขออะไรไร้สาระสักหน่อย"

524
00:29:14,502 --> 00:29:17,547
"นี่เป็นคําสั่ง ฉันกําลังแจ้งให้ทราบ

525
00:29:17,547 --> 00:29:19,549
ว่าจะย้ายไปอยู่ห้องนั้น"

526
00:29:19,549 --> 00:29:23,470
"จําไว้นะ นายกําลังคุยกับพระเจ้า
เจียมตัวด้วย"

527
00:29:26,556 --> 00:29:29,017
{\an8}ก่อนหน้านั้นไม่เคยมีการใช้ความรุนแรงเลย

528
00:29:29,017 --> 00:29:30,393
{\an8}แต่ตัวเขานั้น

529
00:29:30,393 --> 00:29:31,978
{\an8}มีความโกรธแค้นอยู่มาก

530
00:29:31,978 --> 00:29:34,522
{\an8}มีความเหน็ดหนื่อยอยู่มาก

531
00:29:34,522 --> 00:29:35,774
เหมือนความท้าทายน่ะ

532
00:29:35,774 --> 00:29:38,067
ทุกครั้งจะเหมือนราโมนบอกว่า

533
00:29:38,067 --> 00:29:40,737
อย่าลงโทษฉัน ท้าทายฉันดีกว่า

534
00:29:40,737 --> 00:29:45,325
เช่น "นายไม่มีสมาธิ นายไม่ได้ทําสมาธิเลย"

535
00:29:45,325 --> 00:29:48,953
ลึกๆ แล้ว สิ่งที่อันตาเรสต้องการ
คือต้องไม่มีใครสงสัยอะไรเขา

536
00:29:48,953 --> 00:29:52,165
แต่ทําตามคําสั่งของเขา
อย่างเคร่งครัดตามที่เขาต้องการ

537
00:29:52,165 --> 00:29:54,959
ศิโรราบต่อเขา มอบทรัพย์สิน
ที่เป็นวัตถุทั้งหมดให้เขา

538
00:29:54,959 --> 00:29:57,837
ทุกอย่างที่พวกเขารัก

539
00:29:57,837 --> 00:29:59,631
และเก็บกดอารมณ์ไว้

540
00:29:59,631 --> 00:30:01,716
{\an8}อันตาเรสเป็นผู้นําของเรา

541
00:30:01,716 --> 00:30:02,801
{\an8}ครูของเรา

542
00:30:02,801 --> 00:30:04,135
{\an8}ผู้ชี้แนะทางจิตวิญญาณของเรา

543
00:30:04,135 --> 00:30:06,095
{\an8}เราถูกมองว่าเป็นนักรบ

544
00:30:06,095 --> 00:30:08,973
{\an8}ต้องต่อสู้กับ "ตัวตน" ของเรา
เพื่อกดอัตตาลงไป

545
00:30:08,973 --> 00:30:11,768
{\an8}เราเลยต้องทําทุกอย่างตามที่เขาสั่ง

546
00:30:11,768 --> 00:30:13,186
{\an8}ต่อให้ไม่อยากทําก็ตาม

547
00:30:13,186 --> 00:30:16,648
มีระเบียบในการอยู่ร่วมกับเขาด้วย

548
00:30:17,232 --> 00:30:20,693
เราพูดต่อหน้าเขาตรงๆ ไม่ได้
แตะต้องตัวเขาไม่ได้

549
00:30:20,693 --> 00:30:23,446
เราต้องอ่านหนังสือทุกเล่ม
ของการ์โลส กัสตาเนดา

550
00:30:23,446 --> 00:30:25,323
อ่านคัมภีร์ไบเบิลบางบท

551
00:30:26,074 --> 00:30:28,243
อยู่ห่างๆ คนที่ "หลับใหล"

552
00:30:29,244 --> 00:30:30,745
เราต้องกําจัด

553
00:30:30,745 --> 00:30:33,039
ทรัพย์สินที่เป็นวัตถุให้มากที่สุดเท่าที่จะทําได้

554
00:30:35,291 --> 00:30:36,793
เราต้องโกนหัว

555
00:30:37,293 --> 00:30:40,421
เพราะเส้นผมสะสมพลังงานด้านลบ

556
00:30:40,421 --> 00:30:44,259
เราใส่ได้แค่เสื้อผ้าสีๆ ห้ามใส่สีดํา

557
00:30:45,176 --> 00:30:46,803
ผมถูกส้่งห้ามผิวปาก

558
00:30:46,803 --> 00:30:49,347
ผมไม่ได้รับอนุญาตให้ผิวปากหรือร้องเพลงอีก

559
00:30:49,347 --> 00:30:53,184
ผมแต่งเพลงไม่ได้
เขาจะบอก "นี่อะไรกัน อัดเสียงอยู่เหรอ"

560
00:30:53,184 --> 00:30:56,271
"นายควรตั้งใจช่วยฉันกอบกู้โลกสิ"

561
00:30:56,271 --> 00:30:58,731
เขากําลังสร้างเส้นทางของนักรบ

562
00:30:58,731 --> 00:31:02,443
และนักรบแต่ละคนจะต้องไร้ที่ติ
และเข้มงวดมากขึ้นเรื่อยๆ

563
00:31:04,654 --> 00:31:08,491
จากหนังสือของกัสตาเนดา นักรบคือ

564
00:31:09,367 --> 00:31:11,911
สิ่งมีชีวิตที่มีอํานาจอย่างยิ่ง

565
00:31:11,911 --> 00:31:14,622
พวกเขามีอํานาจมากเพราะไม่มีอัตตา

566
00:31:14,622 --> 00:31:16,499
เพราะพวกเขาไม่มีความผูกพัน

567
00:31:16,499 --> 00:31:17,917
เพราะพวกเขา...

568
00:31:18,418 --> 00:31:20,044
ไม่มีอารมณ์ทางโลกเกินจําเป็น

569
00:31:20,044 --> 00:31:24,549
พวกเขาไม่ทําลายตัวเองด้วยศีลธรรม

570
00:31:24,549 --> 00:31:26,384
ที่สร้างโดยสังคม

571
00:31:27,135 --> 00:31:30,221
เมื่อตัดสินใจจะทําอะไรแล้ว

572
00:31:30,763 --> 00:31:32,307
เราก็จะหยุดตั้งคําถาม

573
00:31:32,307 --> 00:31:35,351
ว่าควรทําหรือไม่

574
00:31:35,351 --> 00:31:36,769
ให้ตายสิ เขาเป็นสัตว์ร้าย

575
00:31:38,688 --> 00:31:43,276
{\an8}มีสิ่งมีชีวิตสามประเภท
คือบริสุทธิ์ แปดเปื้อน และดํามืด

576
00:31:43,276 --> 00:31:47,322
{\an8}สิ่งมีชีวิตที่บริสุทธิ์จะอยู่ในแสงสว่างเสมอ

577
00:31:47,322 --> 00:31:51,659
{\an8}สิ่งมีชีวิตที่แปดเปื้อน
จะก่ออาชญากรรมที่ละเมิดกฎสากล

578
00:31:51,659 --> 00:31:54,621
{\an8}ซึ่งพระเจ้ากําหนดไว้ตอนสร้างโลก

579
00:31:54,621 --> 00:31:59,292
{\an8}และสิ่งมีชีวิตที่ดํามืด
ถูกสร้างโดยลูซิเฟอร์ซึ่งเป็นปีศาจ

580
00:31:59,292 --> 00:32:02,337
เพื่อเข้าสู่สงครามดวงดาว

581
00:32:02,337 --> 00:32:05,590
เขาบอกว่าแม่ของเด็กสาวคนหนึ่ง
มีตัวตนภายในที่ดํามืด

582
00:32:05,590 --> 00:32:10,386
ผมเห็นว่าในตาของเธอ
ยังมีดวงตาอื่นๆ อีกที่วาววับ

583
00:32:10,386 --> 00:32:12,972
ผมจะกําลังคุยกับคนคนนี้

584
00:32:12,972 --> 00:32:16,851
ในขณะเดียวกัน ในตัวผม ผมก็...

585
00:32:17,435 --> 00:32:20,772
หุบปีกปกป้องตัวเอง ป้องกันการจู่โจม

586
00:32:20,772 --> 00:32:23,983
และผมเห็นงูที่มีพลังงานสีดําจากตัวเธอ

587
00:32:23,983 --> 00:32:26,361
ผมดึงงูพวกนั้นออกมาและไล่ไป

588
00:32:26,361 --> 00:32:28,446
แล้วผมก็รู้สึกว่ามีอะไรติดตัวผม

589
00:32:28,446 --> 00:32:30,406
เรื่องที่คุยกันมันสบายๆ และผม...

590
00:32:31,157 --> 00:32:35,411
มันเหมือนสภาวะสงครามที่แท้จริง
สงครามที่ต่อเนื่องน่ะ

591
00:32:40,750 --> 00:32:42,627
อันตาเรสนั้น พอถึงจุดหนึ่ง

592
00:32:43,211 --> 00:32:44,754
หลังจากดื่มอายาอูอัสกา

593
00:32:45,254 --> 00:32:46,965
เขาก็เห็นแมวของปาโบล

594
00:32:46,965 --> 00:32:48,800
และบอกว่ามันถูกสาป

595
00:32:49,300 --> 00:32:51,302
เราอยู่ด้วยกันที่อะพาร์ตเมนต์

596
00:32:51,302 --> 00:32:53,972
แล้วแมวผมตั้งท้องอยู่

597
00:32:53,972 --> 00:32:57,225
อันตาเรสจริงจังมาก

598
00:32:57,225 --> 00:33:00,937
เขาพูดว่า "ให้ตาย คิดว่านี่เป็นเกมเหรอ"

599
00:33:00,937 --> 00:33:04,357
"ใครคือตัวตนภายในของลูกแมวพวกนี้ที่มาที่นี่"

600
00:33:04,357 --> 00:33:08,695
"เพราะนี่อาจเป็นการจู่โจมของลูซิเฟอร์ก็ได้"

601
00:33:10,363 --> 00:33:13,533
"ตัวตนภายในของแมว นังแม่มดที่ตั้งท้องนั่น

602
00:33:13,533 --> 00:33:15,994
ตัวตนภายในของแมวตัวนั้นอาจเป็นลูซิเฟอร์

603
00:33:16,494 --> 00:33:20,206
มีเจตนาที่จะนําสิ่งมีชีวิตดํามืดทั้งห้า

604
00:33:20,206 --> 00:33:22,458
มาบ้านฉันเพื่อทําร้ายฉัน"

605
00:33:22,458 --> 00:33:23,668
"มาดูกันว่า

606
00:33:24,335 --> 00:33:26,129
ลูกแมวพวกนี้คืออะไร ปาโบล"

607
00:33:26,838 --> 00:33:29,549
เขาก็เลยจับแมวของผมใส่ในกล่องทัปเปอร์แวร์

608
00:33:29,549 --> 00:33:31,050
ทันทีที่เขาจับมันใส่ในนั้น

609
00:33:31,050 --> 00:33:35,471
ผมก็เห็นม่านหมอกของพลังงานดํามืด
แผ่ออกจากตัวแมว

610
00:33:35,972 --> 00:33:39,726
ผมคิดว่า "เขาพูดจริง"
ขนของมันลุกชันตอนที่ตัวมันหดเล็กลง

611
00:33:39,726 --> 00:33:41,436
มันโกรธมากจริงๆ

612
00:33:41,436 --> 00:33:43,896
เขาพาผมไปแถวๆ คลองซันการ์โลส

613
00:33:43,896 --> 00:33:45,314
แล้วเขาก็ลงจากรถ

614
00:33:46,065 --> 00:33:49,569
เดินไปที่สะพาน และโยนกล่องทัปเปอร์แวร์
ที่มีแมวอยู่ในนั้นลงแม่น้ํา

615
00:33:53,531 --> 00:33:57,285
นั่นเป็นครั้งแรกที่เราต้องฆ่าสิ่งมีชีวิตที่ดํามืด

616
00:33:58,578 --> 00:33:59,537
{\an8}(ซันติอาโก)

617
00:33:59,537 --> 00:34:01,497
{\an8}ในเดือนมีนาคม 2010

618
00:34:01,497 --> 00:34:03,875
{\an8}เราตัดสินใจเปลี่ยนที่อยู่

619
00:34:03,875 --> 00:34:06,294
{\an8}และย้ายไปโอลมูเอ

620
00:34:07,211 --> 00:34:08,046
(โอลมูเอ - ชิลี)

621
00:34:08,046 --> 00:34:11,424
เราเลยย้ายออกจากเมืองที่ครอบครัวผมอยู่

622
00:34:11,424 --> 00:34:13,342
แล้วไปอยู่ไกลจากเมือง

623
00:34:14,510 --> 00:34:18,181
คําอธิบายที่อันตาเรสให้เราว่าทําไมต้องย้ายออก

624
00:34:18,181 --> 00:34:20,558
คือบ้านจะมีพลังงานอยู่

625
00:34:21,059 --> 00:34:23,978
ดังนั้นบ้านที่เราเช่าในโอลมูเอ
จึงมีพลังงานมากกว่า

626
00:34:24,479 --> 00:34:26,481
อะพาร์ตเมนต์ก่อนหน้านี้

627
00:34:28,608 --> 00:34:33,071
นั่นคือตอนที่ผมได้รับแจ้งว่า
พวกเขาอยากตั้งศูนย์บําบัดในโอลมูเอ

628
00:34:33,571 --> 00:34:35,740
อันที่จริง ตอนนั้นแหละที่พวกเขาถามผมว่า

629
00:34:35,740 --> 00:34:39,160
ขอยืมเงินไปจ่ายค่าเช่าทั้งปีได้มั้ย

630
00:34:39,160 --> 00:34:40,620
เพราะมันจะถูกกว่า

631
00:34:40,620 --> 00:34:43,623
สิ่งหนึ่งที่อยู่บนเส้นทางนักรบ

632
00:34:43,623 --> 00:34:44,957
คือศิลปะการเฝ้าติดตาม

633
00:34:44,957 --> 00:34:48,669
ซึ่งโดยพื้นฐานก็คือ
การโกหกเชิงกลยุทธ์เพื่อประโยชน์ส่วนรวม

634
00:34:49,337 --> 00:34:53,424
พวกเขาเสนอแผนธุรกิจที่คิดมาอย่างเฉียบคม

635
00:34:53,424 --> 00:34:56,010
มันเป็นอุบาย

636
00:34:56,010 --> 00:34:58,930
พร้อมกับหน้าที่ที่จะต้องอ่านหนังสือของกัสตาเนดา

637
00:34:58,930 --> 00:35:01,015
เราต้องเรียนรู้ศิลปะการเฝ้าติดตามด้วย

638
00:35:01,015 --> 00:35:04,268
เราต้อง 'เฝ้าติดตาม' ทุกคนที่ 'หลับใหล'

639
00:35:04,268 --> 00:35:06,521
เหมือนนีโอในเดอะเมทริกซ์

640
00:35:06,521 --> 00:35:09,107
เราบอกความจริงกับคนที่ 'หลับใหล' ไม่ได้

641
00:35:09,107 --> 00:35:12,068
จะบอกได้ยังไงล่ะ พวกเขาไม่มีทางเข้าใจหรอก

642
00:35:12,068 --> 00:35:15,488
สิ่งที่ดีที่สุดที่เราทําได้
เพื่อให้พวกเขาตื่นรู้ในท้ายที่สุด

643
00:35:15,488 --> 00:35:18,116
ก็คือหลอกเขาเพื่อประโยชน์ของตัวเขาเอง

644
00:35:18,116 --> 00:35:21,410
และพวกเขาจ่ายตรงเวลา
เพราะนั่นเป็นส่วนหนึ่งของแผน

645
00:35:21,410 --> 00:35:23,913
{\an8}ตอนที่เราเริ่มมาอยู่ด้วยกันในบ้านหลังนั้น

646
00:35:23,913 --> 00:35:26,457
{\an8}เรามองว่าพวกเราเป็นชุมชน

647
00:35:26,457 --> 00:35:29,752
{\an8}เราอุทิศเวลาไปกับการก่อตั้ง
บริษัทคาลิปโซ่โปรดักชั่น

648
00:35:29,752 --> 00:35:31,254
{\an8}ในวงการโสตทัศน์

649
00:35:31,963 --> 00:35:35,800
เราขายซูชิและจัดสัมมนาการบําบัดตัวเอง

650
00:35:35,800 --> 00:35:39,262
สุดท้าย เราก็มีกันหกหรือเจ็ดคน

651
00:35:39,262 --> 00:35:43,558
ทุกคนทํางานตาม

652
00:35:44,225 --> 00:35:45,476
ความต้องการของอันตาเรส

653
00:35:45,476 --> 00:35:48,104
อันตาเรสไม่ใช่คนทํางานหนักเท่าไหร่

654
00:35:48,104 --> 00:35:49,689
ตรงข้ามเลยด้วยซ้ํา

655
00:35:49,689 --> 00:35:51,149
ทุกคนต้องคอยปรนนิบัติเขา

656
00:35:51,149 --> 00:35:53,401
ปาโบลต้องพาเขาออกไปเดินเล่น

657
00:35:53,401 --> 00:35:56,654
ต้องมีคนนวดให้เขาตลอดเวลา

658
00:35:56,654 --> 00:35:59,532
อันตาเรสไม่เคยกวาดพื้น ไม่เคยจับไม้กวาด

659
00:35:59,532 --> 00:36:00,908
อันตาเรสไม่เคยทํางาน

660
00:36:00,908 --> 00:36:04,871
งานของเขาคือการพิทักษ์มนุษยชาติ

661
00:36:04,871 --> 00:36:08,249
และเขามีหน้าที่จัดการกับความดํามืดนี้

662
00:36:08,249 --> 00:36:11,752
หน้าที่ของเขาคือทนรับความเจ็บปวด

663
00:36:11,752 --> 00:36:14,213
ที่จะต้องแบกรับความดํามืดนี้ไว้ในตัวเขา

664
00:36:14,213 --> 00:36:16,090
หน้าที่ของเขาคือต้องมีชีวิตรอด

665
00:36:16,632 --> 00:36:18,176
หน้าที่ของเขาคือต้องไม่ตาย

666
00:36:30,313 --> 00:36:31,689
นั่นคือความเชื่อของพวกเขา

667
00:36:32,190 --> 00:36:33,357
ในเรื่องนี้

668
00:36:33,357 --> 00:36:35,109
พวกเขาเชื่อทุกอย่าง

669
00:36:35,610 --> 00:36:38,487
{\an8}เป็นเวลาหก เจ็ด แปดเดือน

670
00:36:38,487 --> 00:36:40,531
{\an8}ที่ฉันเชื่อว่าฉันต้องทําทุกอย่าง

671
00:36:41,032 --> 00:36:44,452
{\an8}ที่อันตาเรสบอก มันเหมือนฉัน...

672
00:36:45,077 --> 00:36:46,537
ไม่มีความต้องการของตัวเองแล้ว

673
00:36:46,537 --> 00:36:49,624
เหมือนฉันไม่ต้องคิด

674
00:36:49,624 --> 00:36:52,585
เพราะมีคนอื่นคอยบอกว่าต้องทําอะไร

675
00:36:53,336 --> 00:36:54,503
และเราก็จะพูดว่า

676
00:36:55,129 --> 00:36:56,714
"ฉันจะมีสมองไว้ทําไม"

677
00:36:56,714 --> 00:36:58,382
"ฉันจะมีหัวใจไว้ทําไม"

678
00:36:58,382 --> 00:36:59,842
"ฉันจะมีความต้องการไปทําไม"

679
00:37:00,509 --> 00:37:01,594
"ทําไมบอกว่าฉันเป็นอิสระ

680
00:37:01,594 --> 00:37:04,847
ถ้าพระเจ้าคอยบอกทุกอย่างที่ฉันต้องทํา"

681
00:37:05,097 --> 00:37:09,018
(กุมภาพันธ์ 2011)

682
00:37:09,018 --> 00:37:11,896
ปาโบลโทรหาฉันและบอกว่า

683
00:37:11,896 --> 00:37:14,565
"ในการทําพิธี

684
00:37:14,565 --> 00:37:18,444
เขาต้องตีจักระของพวกคุณสามครั้ง"

685
00:37:18,444 --> 00:37:22,114
"ซึ่งจะทําให้พวกคุณ

686
00:37:22,114 --> 00:37:23,241
อาการดีขึ้นมาก"

687
00:37:23,741 --> 00:37:25,451
ก่อนอื่น เราต้องโกนหัว

688
00:37:25,451 --> 00:37:27,828
แล้วเขาก็บอกว่า "ถอดเสื้อผ้าออก"

689
00:37:27,828 --> 00:37:30,081
เราเลยถอดเสื้อผ้าออก

690
00:37:30,665 --> 00:37:32,458
แล้วพวกเขาก็ตีเราสามครั้ง

691
00:37:33,209 --> 00:37:37,171
ที่จักระแรกตรงนี้

692
00:37:39,257 --> 00:37:40,800
ใช้ไม้ตีสามครั้ง

693
00:37:40,800 --> 00:37:42,843
เจ็บมากๆ

694
00:37:45,846 --> 00:37:48,266
สิ่งที่มากกว่าความกลัว คือฉันรู้สึกผิด

695
00:37:48,766 --> 00:37:51,519
เพราะฉันรู้สึกว่าฉันไม่เคย

696
00:37:51,519 --> 00:37:54,063
ช่วยราโมนได้มากพอ

697
00:37:57,066 --> 00:37:58,484
มันให้ผลตรงกันข้ามเลยต่างหาก

698
00:37:58,484 --> 00:38:04,573
แทนที่จะกลับไปเป็นตัวเขาคนเดิมก่อนหน้านี้

699
00:38:04,573 --> 00:38:09,578
ความจริงที่บิดเบี้ยวของเขายิ่งขยายใหญ่ขึ้น

700
00:38:09,578 --> 00:38:14,875
ฉันคิดว่า "ว้าว มันบ้ามาก
ที่มีคนเชื่อเขาในสภาพนั้น"

701
00:38:28,264 --> 00:38:32,810
(ตุลาคม 2011)

702
00:38:37,690 --> 00:38:40,276
วันหนึ่งเขาสั่งไม่ให้ผมไปเจอลูกชายอีก

703
00:38:40,276 --> 00:38:42,361
"จะไม่มีลูกชายในชีวิตนายอีกต่อไป"

704
00:38:42,361 --> 00:38:44,947
"ฉันขอโทษจริงๆ ฉันรู้ว่านายรักเขามากแค่ไหน

705
00:38:44,947 --> 00:38:48,451
แต่เหลืออีกแค่ปีเดียวก็จะถึงปี 2012 แล้ว"

706
00:38:50,494 --> 00:38:52,872
"และภารกิจของนาย...

707
00:38:53,956 --> 00:38:56,959
ในฐานะผู้รับใช้ภารกิจอันสําคัญอย่างยิ่งนี้

708
00:38:57,710 --> 00:39:01,297
จะต้องทุ่มเทให้มันอย่างเดียวเต็มร้อย"

709
00:39:01,297 --> 00:39:04,550
"นายเสียพลังงานไปกับลูกชายมากเกินไป
ฉันเสียใจด้วยจริงๆ"

710
00:39:04,550 --> 00:39:05,926
"ฉันรู้ว่านายจะต้องเจ็บปวด"

711
00:39:06,635 --> 00:39:07,595
"แต่...

712
00:39:08,512 --> 00:39:11,307
นายจะต้องหาทาง

713
00:39:12,016 --> 00:39:14,935
หลอกแม่ของลูก หาข้ออ้างบอกเธอ

714
00:39:17,813 --> 00:39:19,148
เพื่อให้มันมีผลถาวร"

715
00:39:19,148 --> 00:39:22,151
"นายต้องกําจัดลูกชายออกไปจากชีวิต"

716
00:39:22,151 --> 00:39:23,944
"เขาจะมาที่นี่ไม่ได้อีกแล้ว"

717
00:39:26,405 --> 00:39:28,866
เด็กคนนั้นเป็นแก้วตาดวงใจ

718
00:39:28,866 --> 00:39:30,284
ปาโบลมาบ่อยมาก

719
00:39:30,284 --> 00:39:32,119
ปาโบลมาหาเขาทุกสองสัปดาห์

720
00:39:32,119 --> 00:39:35,122
เขาจะพาลูกไปที่โอลมูเอ

721
00:39:35,831 --> 00:39:38,376
ถ้าผมรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในโอลมูเล

722
00:39:38,376 --> 00:39:41,295
ผมคงตกใจจนขนหัวลุก
แต่ผมไม่รู้เลย

723
00:39:58,312 --> 00:40:02,858
ไม่มีคําไหนจะอธิบายระดับความเศร้าขนาดนี้ได้

724
00:40:04,026 --> 00:40:06,362
ผมว่าคนที่มีลูก

725
00:40:07,571 --> 00:40:09,115
จะเข้าใจความรู้สึกนั้น

726
00:40:13,994 --> 00:40:16,747
มันทําลายผม มันทําลายผมจนพังยับเยิน

727
00:40:20,209 --> 00:40:22,044
ผมอยากเป็นพ่อคนมาตลอด

728
00:40:22,628 --> 00:40:26,757
ถึงแม้ผมจะงี่เง่าและมีปัญหารุมเร้า

729
00:40:26,757 --> 00:40:28,676
การเป็นพ่อก็สําคัญกับผม

730
00:40:33,139 --> 00:40:36,934
ผมอยู่ในภาวะที่มั่นคงแล้วกับปีติสุขทางศาสนา

731
00:40:37,643 --> 00:40:39,353
กับความปวดร้าวอย่างที่สุด

732
00:40:39,353 --> 00:40:41,522
แต่มันเป็นความปวดร้าวของผู้เสียสละ

733
00:40:41,522 --> 00:40:45,651
"ให้ตายสิ ฉันเสียทุกอย่างไป
ทุกอย่างทําให้เจ็บปวด

734
00:40:45,651 --> 00:40:49,447
แต่คิดถึงผลประโยชน์ระยะยาวเข้าไว้"
ทํานองนั้นน่ะ

735
00:40:50,030 --> 00:40:51,198
ดังนั้น

736
00:40:51,782 --> 00:40:55,286
มันก็เป็นช่วงเวลาหนึ่ง
ที่ผมมีความสุขที่สุดอย่างแปลกๆ

737
00:40:55,286 --> 00:40:57,580
ช่วงเวลาที่ผมร้องไห้ด้วยความสุขน่ะ

738
00:41:00,332 --> 00:41:03,294
{\an8}อันตาเรสตัดสินใจย้ายอีกครั้ง

739
00:41:03,294 --> 00:41:06,046
{\an8}คราวนี้พวกเขาต้องเช่าบ้านในมันตากัว

740
00:41:06,046 --> 00:41:08,340
ที่นั่น พวกเขาจัดสัมมนาบําบัด

741
00:41:08,340 --> 00:41:10,634
มีคนเข้าร่วมมากมาย

742
00:41:11,135 --> 00:41:14,138
แต่มีเพียงจํานวนหนึ่งที่อันตาเรสเป็นคนเลือก

743
00:41:14,138 --> 00:41:17,933
ที่ได้รับอนุญาตให้ใช้เวลา
กับคนในกลุ่มอย่างใกล้ชิด

744
00:41:17,933 --> 00:41:21,228
มีแต่พวกเขาที่เข้านอกออกในบ้านได้

745
00:41:21,228 --> 00:41:23,230
มีช่วงเวลาแห่งความสุข

746
00:41:23,230 --> 00:41:25,691
ยามที่พวกเขารู้สึกถึงปีติสุขที่แท้จริง

747
00:41:26,358 --> 00:41:29,528
มีเรื่องราวความรักสอดแทรกอยู่ในนั้น

748
00:41:29,528 --> 00:41:32,698
เพราะปาโบลคบกับนาตาเลีย
เดวิดคบกับปิลาร์

749
00:41:33,491 --> 00:41:37,953
ดังนั้นจึงมีแนวโน้มความรักเกิดขึ้นที่นั่น

750
00:41:37,953 --> 00:41:40,498
มันเหมือนการผจญภัย

751
00:41:40,498 --> 00:41:42,875
การเดินทางทางจิตวิญญาณ
ซึ่งเริ่มต้นจากการเป็นคู่รัก

752
00:41:44,585 --> 00:41:49,215
แต่อันตาเรสเริ่มควบคุมความสัมพันธ์เหล่านั้น

753
00:41:49,215 --> 00:41:52,176
{\an8}ระหว่างนั้น ฉันก็จบความสัมพันธ์กับปาโบล

754
00:41:52,176 --> 00:41:56,096
{\an8}เพราะอันตาเรสสั่งให้ปาโบลบําบัดให้กาโรลิน่า

755
00:41:56,597 --> 00:41:58,641
{\an8}แล้วเขาก็ไปหลงรักกาโรลิน่า

756
00:41:59,225 --> 00:42:01,268
{\an8}อันตาเรสสั่งให้เขาอยู่กับเธอ

757
00:42:01,769 --> 00:42:03,354
{\an8}เพราะเธอเป็นคู่แท้ของเขา

758
00:42:03,354 --> 00:42:05,773
ในเรื่องความสัมพันธ์เหล่านี้

759
00:42:06,732 --> 00:42:10,569
อันตาเรสจับคู่และจับแยก
ตามที่เขาเห็นว่าเหมาะสม

760
00:42:11,153 --> 00:42:15,866
หรือไม่ก็กําจัดสิ่งที่จะทําให้
ผู้รับใช้ของเขาไขว้เขว

761
00:42:16,450 --> 00:42:20,663
{\an8}กิจกรรมอย่างหนึ่งที่จัดขึ้นในชุมชน

762
00:42:21,497 --> 00:42:23,290
{\an8}เราเรียกกันว่า 'การรับยา'

763
00:42:23,290 --> 00:42:26,293
{\an8}ซึ่งอันตาเรสจะดื่มอายาอูอัสกา

764
00:42:26,293 --> 00:42:32,424
หลังจากดื่มอายาอูอัสกา
อันตาเรสก็รับคําสั่งจากตัวตนภายใน

765
00:42:32,424 --> 00:42:34,760
ให้จัดการให้นาตาเลียเป็นของเขา

766
00:42:34,760 --> 00:42:37,513
{\an8}ราโมนบอกฉันว่าฉันต้องเป็นผู้หญิงของเขา

767
00:42:38,013 --> 00:42:40,933
{\an8}ซึ่งแปลว่าเราต้องมีความสัมพันธ์กัน

768
00:42:41,433 --> 00:42:44,186
{\an8}และคําสั่งนั้นคือวิวรณ์จากตัวตนภายในของเขา

769
00:42:44,186 --> 00:42:48,482
{\an8}บอกว่าเรื่องนี้เลี่ยงไม่ได้ เขาคือพระเจ้า

770
00:42:48,983 --> 00:42:52,319
{\an8}เขาให้ฉันดื่มอายาอูอัสกาติดกันสามคืน

771
00:42:52,319 --> 00:42:55,489
สองคืนแรก ฉันบอกเขาว่า
ฉันไม่อยากอยู่กับเขา

772
00:42:55,489 --> 00:43:00,202
แต่คืนที่สาม อันตาเรสบอกว่า
ถ้าฉันไม่เชื่อฟังคําสั่ง

773
00:43:01,120 --> 00:43:04,832
ตัวตนภายในของเขา
จะเผาฉันทั้งเป็นในวันพิพากษา

774
00:43:04,832 --> 00:43:08,586
{\an8}(ธันวาคม 2011)

775
00:43:09,086 --> 00:43:10,796
แล้วทันใดนั้น

776
00:43:13,841 --> 00:43:16,260
{\an8}สิ่งต่างๆ ก็เริ่มเลยเถิดจนคุมไม่อยู่

777
00:43:19,638 --> 00:43:21,181
นั่นคือตอนที่...

778
00:43:22,182 --> 00:43:24,268
เด็กสาวคนนี้ นาตาเลีย กูเอร์รา เกิดท้องขึ้นมา

779
00:43:24,268 --> 00:43:27,646
ผมว่าจุดนี้แหละ
ที่ทุกอย่างเริ่มจะเลยเถิดไปกันใหญ่

780
00:43:27,646 --> 00:43:30,691
ตอนนี้แหละที่มันเริ่มพลิกผันอย่างเจ็บปวด

781
00:43:32,026 --> 00:43:32,985
เรื่องราวต่างๆ น่ะ

782
00:43:32,985 --> 00:43:34,945
อันตาเรสเคยบอกว่าเขามีลูกไม่ได้

783
00:43:34,945 --> 00:43:38,449
เพราะภารกิจของเขาในชาตินี้ไม่ใช่การมีลูก

784
00:43:38,449 --> 00:43:40,743
ภารกิจของเขาคือการกอบกู้โลก

785
00:43:42,328 --> 00:43:43,704
พอนาตาเลียท้องขึ้นมา

786
00:43:44,496 --> 00:43:46,915
เราทุกคนก็เลยแบบว่า "เฮ้ย อะไรกันเนี่ย"

787
00:43:46,915 --> 00:43:48,751
"ไหนว่ามีลูกไม่ได้ไง"

788
00:43:48,751 --> 00:43:52,921
อันตาเรสบอกว่า "ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
ฉันน่าจะดื่มอายาอูอัสกาสักหน่อย"

789
00:43:52,921 --> 00:43:56,383
"เพราะฉันรู้ว่าเรื่องนี้จะอยู่ไม่นานหรอก"

790
00:43:57,426 --> 00:44:01,680
"ถ้ายังไม่รู้ว่าเด็กคนนี้มืดหรือสว่าง

791
00:44:01,680 --> 00:44:04,433
ฉันจะให้นาตาเลียที่กําลังท้องอยู่ร่วมบ้านไม่ได้"

792
00:44:04,433 --> 00:44:06,977
"เพราะถ้าตัวตนข้างในมันดํามืด

793
00:44:07,770 --> 00:44:10,397
และมันโจมตีฉันตอนกลางคืน
มันจะทําลายทุกอย่าง"

794
00:44:10,397 --> 00:44:12,358
"เราต้องหาบ้านให้นาตาเลีย

795
00:44:12,358 --> 00:44:14,693
เธอจะได้ไปท้องที่อื่น"

796
00:44:15,611 --> 00:44:18,739
สิ่งที่นาตาเลียทําคือต้องอุ้มท้อง

797
00:44:18,739 --> 00:44:20,491
เป็นการอุ้มท้องที่เธอไม่ต้องการ

798
00:44:21,617 --> 00:44:22,701
ยิ่งกว่านั้น

799
00:44:23,702 --> 00:44:27,790
เธอต้องโกหกครอบครัวตลอดเวลา

800
00:44:27,790 --> 00:44:29,875
{\an8}(มันตากัว)

801
00:44:29,875 --> 00:44:32,211
{\an8}(มิถุนายน 2012)

802
00:44:32,211 --> 00:44:34,088
(โลสอันเดส)

803
00:44:35,214 --> 00:44:37,758
{\an8}(โลสอันเดส - ชิลี)

804
00:44:38,509 --> 00:44:41,845
เขาบอกให้ฉันแต่งเรื่องไปบอกพ่อแม่

805
00:44:41,845 --> 00:44:44,431
เพราะจะให้ใครรู้ไม่ได้ว่าฉันท้อง

806
00:44:44,932 --> 00:44:48,519
และเรื่องนั้นก็คือ
ฉันจะเดินทางทั่วละตินอเมริกา

807
00:44:49,019 --> 00:44:51,522
อันตาเรสดื่มอายาอูอัสกา

808
00:44:51,522 --> 00:44:53,273
และเขาบอกว่าเขารู้

809
00:44:53,899 --> 00:44:56,527
ว่าตัวตนภายในของเด็กคนนั้น

810
00:44:56,527 --> 00:44:57,986
คือลูซิเฟอร์

811
00:45:03,367 --> 00:45:05,119
เขาบอกว่าในฐานะมนุษย์

812
00:45:05,119 --> 00:45:09,039
เขาอาจให้กําเนิดลูซิเฟอร์เมื่อไหร่ก็ได้

813
00:45:09,039 --> 00:45:12,751
และมันจะเหมือนจุดสูงสุดของการกอบกู้โลก

814
00:45:12,751 --> 00:45:15,963
เพราะถ้าเขามอบชีวิตให้ลูซิเฟอร์

815
00:45:16,839 --> 00:45:19,591
เขาจะต้องฆ่าอีกฝ่าย

816
00:45:20,634 --> 00:45:24,304
(ซันติอาโก - ชิลี)

817
00:45:27,474 --> 00:45:30,394
จะมีเวลาหนึ่งเสมอที่มหัศจรรย์ที่สุดสําหรับฉัน

818
00:45:30,394 --> 00:45:33,021
เวลาเราที่พบคนคนนั้น

819
00:45:33,021 --> 00:45:35,190
{\an8}ที่ช่วยให้เราเห็นภาพรวมได้

820
00:45:35,190 --> 00:45:37,359
{\an8}และในกรณีของเรื่องนี้

821
00:45:37,359 --> 00:45:39,403
{\an8}ก็เป็นผู้หญิงนิรนาม

822
00:45:39,403 --> 00:45:41,363
เธอเป็นพยานที่ได้รับความคุ้มครอง

823
00:45:42,114 --> 00:45:44,074
เธอไปยื่นเรื่องร้องเรียน

824
00:45:44,074 --> 00:45:46,744
ตอนที่ลัทธินี้ยังเปิดดําเนินการอยู่

825
00:45:46,744 --> 00:45:48,829
(ศาลโลสอันเดส ปี 2012)

826
00:45:48,829 --> 00:45:51,290
{\an8}เธอทนสถานการณ์นั้นไม่ไหวแล้ว

827
00:45:51,290 --> 00:45:54,126
{\an8}มันเครียดเกินไป อันตรายเกินไป เธอก็เลยออก

828
00:45:54,126 --> 00:45:58,630
{\an8}แต่เธอออกไปโดยที่รู้ว่านาตาเลียท้อง

829
00:45:58,630 --> 00:46:01,258
รู้ว่าอันตาเรสฆ่าลูกหมา

830
00:46:01,258 --> 00:46:04,052
เธอออกไปโดยรู้ว่า
ทุกอย่างรุนแรงและบ้าคลั่งแค่ไหน

831
00:46:04,052 --> 00:46:07,681
เธอไปสถานีตํารวจเพื่อเล่าเรื่องของเธอ

832
00:46:07,681 --> 00:46:10,768
สิ่งที่เธอต้องการคือการเตือนตํารวจ

833
00:46:10,768 --> 00:46:13,979
ว่าอาจเกิดเรื่องร้ายแรงขึ้นที่นี่

834
00:46:15,731 --> 00:46:17,816
พี่น้องของมารีอา เดล ปิลาร์ไปที่

835
00:46:17,816 --> 00:46:21,570
{\an8}กองบังคับการสืบสวนพิเศษนครบาล

836
00:46:21,570 --> 00:46:23,947
{\an8}พร้อมกับพยานที่ได้รับความคุ้มครอง

837
00:46:23,947 --> 00:46:25,240
{\an8}ซึ่งในตอนนั้น

838
00:46:25,240 --> 00:46:28,368
ก็ได้เล่าเรื่องลัทธิให้เราฟัง

839
00:46:29,244 --> 00:46:32,790
ข้อมูลที่พยานบอกเรานั้นชัดเจน

840
00:46:32,790 --> 00:46:34,041
ถือเป็นเรื่องด่วน

841
00:46:34,541 --> 00:46:37,920
ที่เราต้องรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
กับเด็กคนนั้นและนาตาเลีย

842
00:46:40,047 --> 00:46:41,173
{\an8}เมื่อพวกเขามาถึง

843
00:46:41,173 --> 00:46:45,052
{\an8}อันตาเรสบอกเธอว่า "ที่รัก เข้มแข็งไว้นะ"

844
00:46:45,052 --> 00:46:46,720
"ทั้งหมดนี่คือกรรมที่เธอก่อ"

845
00:46:46,720 --> 00:46:48,222
"เธอผ่านไปได้แน่"

846
00:46:48,222 --> 00:46:51,767
"ฉันเข้าใจทุกอย่างแล้ว
ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าจะบําบัดโลกนี้ยังไง"

847
00:46:52,267 --> 00:46:54,228
"เด็กคนนี้อาจเป็นลูซิเฟอร์"

848
00:46:54,228 --> 00:46:55,938
"ในที่สุดฉันก็ขังเขาไว้ในตัวเธอ"

849
00:46:56,855 --> 00:46:58,232
เราพยายามสร้าง

850
00:46:58,941 --> 00:47:00,943
ความสัมพันธ์ที่ไว้วางใจกันและร่วมมือกัน

851
00:47:00,943 --> 00:47:02,945
กับครอบครัวของสมาชิก

852
00:47:02,945 --> 00:47:05,489
ในที่สุดเราก็ได้คุยกับแม่ของนาตาเลีย

853
00:47:05,489 --> 00:47:07,950
สิ่งที่เธอรู้ในตอนนั้น

854
00:47:07,950 --> 00:47:10,744
คือลูกสาวเธออยู่ต่างประเทศ

855
00:47:10,744 --> 00:47:12,913
เราบอกเธอว่าไม่เป็นความจริง

856
00:47:12,913 --> 00:47:17,251
และเป็นไปได้สูงว่าจะมีเรื่องเกิดขึ้นกับนาตาเลีย

857
00:47:17,501 --> 00:47:21,964
{\an8}(พฤศจิกายน 2012)

858
00:47:21,964 --> 00:47:24,716
หนึ่งเดือนก่อนเฮซุสจะเกิด

859
00:47:24,716 --> 00:47:27,553
เขาบอกว่า "ฉันเห็นทุกอย่าง
ทุกอย่างเรียบร้อยดี"

860
00:47:27,553 --> 00:47:30,597
"เฮซุสจะเกิดวันที่ 18 ธันวาคม

861
00:47:30,597 --> 00:47:34,309
หลังอยู่ในครรภ์สิบเดือน"
"หมายความว่าไงที่ว่าอยู่ในครรภ์สิบเดือน"

862
00:47:34,309 --> 00:47:36,311
"นั่นแหละลูกฉัน มันคือปาฏิหาริย์"

863
00:47:36,311 --> 00:47:38,438
"เด็กจะคลอดช้าไปหนึ่งเดือน"

864
00:47:38,438 --> 00:47:41,316
(มันตากัว)

865
00:47:41,441 --> 00:47:43,402
และตัวตนภายในก็สั่งให้เขา

866
00:47:43,402 --> 00:47:48,282
{\an8}ลงใต้เพื่อพักผ่อนก่อนการรบครั้งสุดท้าย
กับความดํามืดในกอลลิกวัย

867
00:47:48,282 --> 00:47:52,411
เราเลยต้องพาเขาไปพักผ่อนที่อิกัลมา

868
00:47:52,411 --> 00:47:55,247
และเราต้องเช่ากระท่อมให้เขาที่นั่นหนึ่งสัปดาห์

869
00:47:55,998 --> 00:47:59,209
{\an8}ทุกครั้งที่ฉันถามอันตาเรส

870
00:47:59,209 --> 00:48:03,213
{\an8}ว่าเราจะทํายังไง
ถ้านาตาเลียคลอดก่อนเดือนธันวา

871
00:48:03,213 --> 00:48:04,214
{\an8}เขาก็ดุฉัน

872
00:48:05,257 --> 00:48:11,138
แต่ในเดือนพฤศจิกายน
นาตาเลียก็เจ็บท้องคลอดแล้ว

873
00:48:14,016 --> 00:48:15,642
"ซวยแล้วไง"

874
00:48:15,642 --> 00:48:17,853
"เป็นไปไม่ได้
ตัวตนภายในแสดงให้ฉันเห็นแล้วนี่"

875
00:48:17,853 --> 00:48:21,690
"หมายความว่าสิ่งที่ฉันเห็นไม่ใช่เขา
ความดํามืดต่างหากที่แสดงให้ฉันเห็น"

876
00:48:21,690 --> 00:48:24,401
"มันคือการโจมตี
เราต้องคิดหาทางจัดการมัน"

877
00:48:24,401 --> 00:48:27,446
"ไปเก็บของ อีกหนึ่งชั่วโมงเราจะไปกันแล้ว"

878
00:48:27,446 --> 00:48:31,074
วันต่อมา การเดินทางมาราธอนไม่รู้จบก็เริ่มขึ้น

879
00:48:35,829 --> 00:48:38,373
ผมต้องขับรถประมาณ 1,400 กิโลเมตร

880
00:48:39,041 --> 00:48:41,168
เพื่อให้อันตาเรสดื่มอายาอูอัสกา

881
00:48:41,168 --> 00:48:43,921
หลังจากขับรถเป็นระยะทางไม่รู้กี่กิโลเมตร

882
00:48:43,921 --> 00:48:47,341
ผมก็ต้องดื่มอายาอูอัสกาทั้งคืน

883
00:48:47,341 --> 00:48:49,176
ระหว่างนั้นนาตาเลียก็เจ็บท้อง

884
00:48:49,968 --> 00:48:52,012
{\an8}ฉันเจ็บท้องคลอดอยู่สามวัน

885
00:48:52,804 --> 00:48:54,514
{\an8}อันตาเรสมาพร้อมกับอายาอูอัสกา

886
00:48:54,514 --> 00:48:58,810
{\an8}เขาบอกว่าจะให้เด็กเกิดที่นั่นไม่ได้
ต้องเป็นที่ที่มีพลัง

887
00:48:59,561 --> 00:49:01,021
{\an8}และสถานที่นั้นก็คือกอลลิกวัย

888
00:49:02,439 --> 00:49:07,194
(กอลลิกวัย - ชิลี)

889
00:49:16,244 --> 00:49:18,330
สถานที่สําคัญมากสําหรับอันตาเรส

890
00:49:18,330 --> 00:49:20,374
เขาเชื่อว่าบางที่มีพลัง

891
00:49:20,374 --> 00:49:22,084
เนินเขาในกอลลิกวัย

892
00:49:22,084 --> 00:49:23,460
กระท่อมในกอลลิกวัย

893
00:49:23,460 --> 00:49:26,922
เป็นที่ที่เขาตื่นรู้ ที่ที่เขาตาสว่าง

894
00:49:26,922 --> 00:49:30,175
ที่ที่เขาประกาศตัวเป็นอาจารย์ผู้ทรงภูมิ

895
00:49:30,175 --> 00:49:33,887
เด็กต้องเกิดในกระท่อมนั้น

896
00:49:38,183 --> 00:49:40,686
ผมเป็นเจ้าของฟาร์มในกอลลิกวัย

897
00:49:40,686 --> 00:49:42,813
มีคนแนะนําให้ผมรู้จักผู้ชายคนนี้

898
00:49:42,813 --> 00:49:45,065
{\an8}ผู้ชายที่มีนัยน์ตาสีอ่อน

899
00:49:45,065 --> 00:49:47,609
{\an8}นิสัยดีมาก เขาชื่อราโมน

900
00:49:47,609 --> 00:49:50,362
{\an8}และเขาเป็นครูสอนดนตรี

901
00:49:50,362 --> 00:49:53,281
เขาขออนุญาตมาที่นี่ปีละครั้ง

902
00:49:53,281 --> 00:49:55,325
และบอกว่าบ้านผมสวยมาก

903
00:49:55,325 --> 00:49:58,120
แผ่พลังงานที่สวยงาม

904
00:49:58,120 --> 00:50:01,123
และผมก็ให้เขามาอยู่ที่นี่

905
00:50:01,832 --> 00:50:02,874
ปีละครั้ง

906
00:50:05,961 --> 00:50:08,880
{\an8}ตอนนั้นเป็นเวลาห้าทุ่ม

907
00:50:08,880 --> 00:50:13,093
{\an8}ที่นั่นมืดมาก

908
00:50:13,093 --> 00:50:15,387
{\an8}เรามาถึงบ้านอิฐ

909
00:50:16,221 --> 00:50:19,099
{\an8}ที่สภาพไม่เอื้ออํานวย

910
00:50:20,142 --> 00:50:22,769
{\an8}ต่อการคลอดลูกแบบไหนเลย

911
00:50:23,645 --> 00:50:26,148
ไม่มีน้ํา ไม่มีไฟฟ้า

912
00:50:27,190 --> 00:50:30,360
มีแค่ฉันกับนาตาเลีย

913
00:50:31,319 --> 00:50:32,404
ในบ้านนั้น

914
00:50:33,363 --> 00:50:36,074
อันตาเรสสั่งว่า

915
00:50:36,908 --> 00:50:42,414
นาตาเลียต้องใส่เสื้อคลุมคาลิปโซ่

916
00:50:42,414 --> 00:50:46,960
ที่คลุมมิดชิดทั้งตัวยกเว้นดวงตา

917
00:51:00,807 --> 00:51:04,227
เราต้องพยายามช่วยเธอคลอดแบบธรรมชาติ

918
00:51:04,227 --> 00:51:06,646
ด้วยความเครียดสูงอย่างไม่มีเหตุผล

919
00:51:06,646 --> 00:51:10,942
คนเป็นแม่ไม่มีทางผ่อนคลายได้
ในการคลอดลูกแบบนั้น

920
00:51:11,943 --> 00:51:14,654
{\an8}อันตาเรสตะโกนใส่กาโรลิน่า
ให้ดึงเด็กออกจากตัวฉันไวๆ

921
00:51:14,654 --> 00:51:17,074
{\an8}บอกว่ามันเล่นงานเขาอย่างหนัก

922
00:51:17,991 --> 00:51:19,534
{\an8}และมันมีสองหัว

923
00:51:21,536 --> 00:51:27,459
อันตาเรสให้กาโรใช้แผนสํารอง

924
00:51:27,459 --> 00:51:28,919
โดยการผ่าคลอด

925
00:51:29,419 --> 00:51:30,670
{\an8}ฉันบอกว่าไม่เอา

926
00:51:30,670 --> 00:51:33,799
{\an8}บอกว่าฉันไม่เคยผ่าคลอด

927
00:51:34,299 --> 00:51:38,095
{\an8}อันตาเรสยืนกรานให้ฉันผ่าท้องเธอ

928
00:51:38,095 --> 00:51:42,182
{\an8}บอกว่าถ้าฉันไม่ทํา เขาจะทําเอง

929
00:51:43,934 --> 00:51:47,354
{\an8}นาตาเลียกําลังจะสลบจากความเจ็บปวด

930
00:51:47,354 --> 00:51:48,980
เธออ่อนแอมาก

931
00:51:49,731 --> 00:51:52,442
ชีพจรเธอเต้นช้ามาก

932
00:51:53,819 --> 00:51:58,073
ฉันเลยบอกอันตาเรสโดยใช้คําพูดของเขาเอง

933
00:51:58,657 --> 00:52:01,368
ว่าถ้าฉันทําตามที่เขาสั่ง

934
00:52:01,368 --> 00:52:03,537
เท่ากับฉันฆ่าสิ่งมีชีวิตที่สว่าง

935
00:52:03,537 --> 00:52:07,040
คําพูดนั่นเหมือนถังน้ําเย็นราดรดอันตาเรส

936
00:52:07,040 --> 00:52:08,458
เขาบอกว่า "ไม่นะ"

937
00:52:08,458 --> 00:52:12,629
ไม่มีทางที่ฉัีนจะฆ่าสิ่งมีชีวิตที่สว่าง
เพราะเด็กสารเลวนั่น

938
00:52:12,629 --> 00:52:14,673
เราจะช่วยนาตาเลียให้ได้ ฉันจะปกป้องเธอ

939
00:52:14,673 --> 00:52:18,885
เราเลยไปที่คลินิกในเรญญากา
ห่างออกไปประมาณสองชั่วโมงครึ่ง

940
00:52:18,885 --> 00:52:20,262
เราอยู่ในกอลลิกวัย

941
00:52:20,846 --> 00:52:25,642
ต้องขับบนทางลูกรังยาว 15 กิโลเมตร
ไปถึงทางหลวง แล้วจากนั้น...

942
00:52:25,642 --> 00:52:27,936
มันไกลมาก เราอยู่ในที่ทุรกันดารสุดๆ

943
00:52:27,936 --> 00:52:29,354
(กอลลิกวัย - เรญญากา)

944
00:52:30,188 --> 00:52:31,731
ฉันอาการไม่ค่อยดี

945
00:52:31,731 --> 00:52:33,984
{\an8}อันตาเรสตะโกนใส่ว่าฉันต้องสู้

946
00:52:35,443 --> 00:52:37,988
{\an8}นักรบต่อสู้ได้เกินขีดจํากัดเสมอ

947
00:52:38,947 --> 00:52:40,907
และฉันเป็นนักรบที่ไร้ที่ติ

948
00:52:41,408 --> 00:52:44,870
เป็นคนเดียวที่รอดมาได้
และตัวตนภายในของฉันบริสุทธิ์แล้ว

949
00:52:45,370 --> 00:52:48,999
ตัวตนภายในของฉันบริสุทธิ์แล้ว
และถ้าฉันตาย เขาจะปลุกให้ฉันคืนชีพ

950
00:52:49,833 --> 00:52:52,586
เราต้องคิดหาข้ออ้างว่าทําไมเราถึงไปที่นั่น

951
00:52:52,586 --> 00:52:54,713
กับผู้หญิงที่จะคลอดลูก

952
00:52:54,713 --> 00:52:57,340
ทั้งที่ไม่เคยตรวจหรือหาหมอเลย

953
00:52:57,841 --> 00:53:00,343
เราเลยคิดเรื่องนี้ขึ้นมา

954
00:53:00,343 --> 00:53:02,512
ว่าเราเจอผู้หญิงคนนี้

955
00:53:02,512 --> 00:53:04,389
เดินอยู่ในที่เปลี่ยว

956
00:53:04,389 --> 00:53:07,225
และเธอมาจากกลุ่มฮิปปี้

957
00:53:07,225 --> 00:53:10,687
ที่พยายามคลอดธรรมชาติ
และหมอตําแยไม่มาสักที

958
00:53:10,687 --> 00:53:14,357
เราบอกว่าเกิดอะไรขึ้นสักอย่าง
เราเลยรับเธอขึ้นรถมาและช่วยเธอไว้

959
00:53:14,941 --> 00:53:18,528
{\an8}เราอยู่บนถนนที่จะไปคลินิก

960
00:53:19,196 --> 00:53:22,199
{\an8}อันตาเรสลงจากรถไปซ่อนตัว

961
00:53:22,782 --> 00:53:27,495
{\an8}ปาโบลพาเราไปที่แผนกฉุกเฉิน
ของคลินิกเรญญากาแล้วขับรถออกไป

962
00:53:28,205 --> 00:53:32,709
นาตาเลียใส่แค่เสื้อคลุมคาลิปโซ่

963
00:53:33,210 --> 00:53:36,087
ไม่ใส่กางเกงใน เท้าเปลือยเปล่า

964
00:53:36,963 --> 00:53:39,966
เนื้อตัวเปื้อนดินและเปรอะเลือดไปทั่ว

965
00:53:40,592 --> 00:53:43,053
และฉันก็อยู่ในสภาพเดียวกัน

966
00:53:43,553 --> 00:53:46,389
ภาพเหตุการณ์ทั้งหมดนี้ไม่สะดุดสายตาใครเลย

967
00:53:46,973 --> 00:53:49,726
ฉันคิดแต่จะให้พวกเขาเรียกตํารวจ

968
00:53:49,726 --> 00:53:51,853
ฉันจะได้เล่าให้หมดทุกอย่าง

969
00:53:51,853 --> 00:53:55,857
ถึงตอนนั้นเรื่องทั้งหมดนี้อาจจบลง

970
00:53:55,857 --> 00:53:57,150
แต่เปล่าเลย

971
00:53:57,651 --> 00:53:59,361
พวกเขาเชื่อเรื่องโกหกของเรา

972
00:54:01,279 --> 00:54:05,784
เธอคลอดลูกเวลา 6.31 น.

973
00:54:05,784 --> 00:54:08,078
เด็กหนักสามกิโลกว่าและแข็งแรงดี

974
00:54:08,078 --> 00:54:11,831
เธอตั้งชื่อเขาว่าเฮซุส
เพราะอันตาเรสบอกไว้แบบนั้น

975
00:54:12,499 --> 00:54:14,167
พวกเขาส่งเด็กให้ฉันวันรุ่งขึ้น

976
00:54:15,126 --> 00:54:16,795
{\an8}เวลาประมาณบ่ายสามโมงครึ่ง

977
00:54:17,295 --> 00:54:18,922
{\an8}มันดีมากเพราะ...

978
00:54:19,631 --> 00:54:21,716
{\an8}ฉันได้ให้นมลูกและมันก็...

979
00:54:23,134 --> 00:54:24,594
{\an8}เป็นความรู้สึกที่วิเศษมาก

980
00:54:26,012 --> 00:54:28,181
ความรู้สึกของฉันผสมปนเปกันไปหมด

981
00:54:30,058 --> 00:54:33,395
สัญชาตญาณความเป็นแม่นั้นแรงมาก

982
00:54:34,104 --> 00:54:38,817
(วันที่ 21 พฤศจิกายน 2012)

983
00:54:44,447 --> 00:54:47,951
และเมื่อพวกเขาออกจากคลินิก

984
00:54:47,951 --> 00:54:51,162
นาตาเลียก็อยากติดต่อกับเด็กคนนี้ให้น้อยที่สุด

985
00:54:51,871 --> 00:54:53,373
เพราะ...

986
00:54:55,041 --> 00:54:56,459
เธออยู่ในโหมดนักรบ

987
00:54:57,085 --> 00:54:58,586
{\an8}ที่บ้านในมันตากัว

988
00:54:58,586 --> 00:55:01,006
{\an8}อันตาเรสจับฉันโกนหัว

989
00:55:01,798 --> 00:55:03,591
{\an8}และล้างตัวด้วยน้ําเย็น

990
00:55:04,718 --> 00:55:07,804
{\an8}เขาพาฉันเข้าไปในห้องนั่งเล่นและให้ฉันฟังเพลง

991
00:55:08,305 --> 00:55:11,349
{\an8}เขาบอกฉันว่าตัวตนภายในของเขา
บอกว่าเขาต้องทําอะไรบ้าง

992
00:55:11,349 --> 00:55:12,684
{\an8}ฉันบอกว่าฉันไม่สน

993
00:55:14,394 --> 00:55:15,645
เขาบอกว่า "เด็กน้อย...

994
00:55:16,229 --> 00:55:17,605
เราจะไม่เป็นไร"

995
00:55:17,605 --> 00:55:20,108
"เราจะอยู่ในแสงสว่าง
และเราทุกคนจะเป็นอิสระ"

996
00:55:20,608 --> 00:55:24,321
เขาเอาแต่พูดกับตัวเองและสบถไปตลอดทาง

997
00:55:24,321 --> 00:55:27,324
"บ้าเอ๊ย แกเอาชนะฉันไม่ได้หรอก"

998
00:55:27,324 --> 00:55:29,284
"ฉันรู้ว่าจะเอาชนะแกได้ยังไง"

999
00:55:29,284 --> 00:55:32,037
เหมือนเขาคุยกับลูซิเฟอร์

1000
00:55:32,037 --> 00:55:33,121
กับตัวตนของลูซิเฟอร์

1001
00:55:33,788 --> 00:55:35,457
{\an8}กาโรลิน่าขังตัวเองกับลูกในห้อง

1002
00:55:35,457 --> 00:55:38,918
{\an8}ประมาณบ่ายสามโมง
เขาบอกว่าเราต้องไปกอลลิกวัย

1003
00:55:40,128 --> 00:55:41,546
{\an8}โฮเซฟินากับปาโบล

1004
00:55:42,339 --> 00:55:46,426
{\an8}รอเราอยู่และพร้อมจะจุดไฟเมื่อเราไปถึง

1005
00:55:47,510 --> 00:55:49,596
มีส้วมเก่าอยู่ที่หนึ่ง

1006
00:55:49,596 --> 00:55:51,681
เป็นหลุมขนาดหนึ่งคูณหนึ่งเมตร

1007
00:55:52,432 --> 00:55:54,059
ลึกประมาณสองเมตร

1008
00:55:54,684 --> 00:55:57,270
อันตาเรสจุดไฟในหลุมนั้น

1009
00:55:58,605 --> 00:56:01,024
{\an8}ทีนี้พอสักบ่ายโมงได้

1010
00:56:01,733 --> 00:56:04,110
{\an8}เขาก็ให้เราขึ้นรถ

1011
00:56:04,986 --> 00:56:08,281
{\an8}ผมจําได้ว่าเป็นรถกระบะของการ์ลา
เพื่อเข้าไปลึกๆ ในฟาร์ม

1012
00:56:09,532 --> 00:56:10,992
{\an8}ปาโบลเป็นคนขับ

1013
00:56:11,534 --> 00:56:14,329
ผมนั่งข้างหลังกับกาโรลิน่าและปิลาร์

1014
00:56:14,329 --> 00:56:16,081
และที่เบาะหน้า

1015
00:56:16,998 --> 00:56:18,541
เป็นนาตาเลียกับลูก

1016
00:56:20,210 --> 00:56:24,047
มีอยู่ช่วงหนึ่ง เราต้องอยู่ในรถกับนาตาเลีย

1017
00:56:24,047 --> 00:56:26,049
ตอนที่เขาจุดไฟ

1018
00:56:27,342 --> 00:56:30,678
{\an8}ฉันอารมณ์เสียและได้ยินเสียง
ของอันตาเรสแว่วๆ

1019
00:56:31,179 --> 00:56:35,183
{\an8}ฉันไม่ได้ยินว่าเขาพูดอะไร
แต่ได้ยินเสียงเขา

1020
00:56:35,850 --> 00:56:40,438
{\an8}ฉันรู้สึกว่าไฟปะทุและมองเห็น

1021
00:56:41,147 --> 00:56:42,899
เปลวไฟจากระยะไกล

1022
00:56:45,902 --> 00:56:47,612
{\an8}แล้วปาโบลก็ลงจากรถและพูดว่า

1023
00:56:48,113 --> 00:56:49,614
{\an8}"ฟังนะ นี่คือคําสั่ง"

1024
00:56:49,614 --> 00:56:51,825
{\an8}"ถอดเสื้อผ้าของเฮซุสออก

1025
00:56:53,034 --> 00:56:54,953
{\an8}จับเขามัดมือมัดเท้า

1026
00:56:56,788 --> 00:57:00,125
{\an8}เอาถุงเท้ายัดปากเขา
แล้วเอาเทปปิดตาด้วย"

1027
00:57:01,543 --> 00:57:04,045
เราต้องพาเฮซุสไปอยู่

1028
00:57:04,045 --> 00:57:07,465
ตรงกลางระหว่างรถกับกองไฟ

1029
00:57:07,465 --> 00:57:08,800
และตอนนั้นเอง...

1030
00:57:09,551 --> 00:57:11,428
{\an8}ที่อันตาเรสเอาตัวลูกไปจากฉัน

1031
00:57:11,428 --> 00:57:13,388
{\an8}และปาโบลก็พาฉันไปไกลที่สุดเท่าที่จะทําได้

1032
00:57:14,055 --> 00:57:16,683
ผมคิดว่าวินาทีที่อันตาเรสเอาตัวลูกชายไป

1033
00:57:16,683 --> 00:57:19,310
เราก็รู้สักทีว่าจะเกิดอะไรขึ้น

1034
00:57:20,603 --> 00:57:21,855
อันตาเรสไปที่นั่น

1035
00:57:22,730 --> 00:57:23,815
เพื่อฆ่าลูกชายตัวเอง

1036
00:57:28,736 --> 00:57:30,572
(23 พฤศจิกายน 2012)

1037
00:57:30,572 --> 00:57:34,868
ถึงตอนนั้นมันสายไปแล้วที่จะหยุดเขา

1038
00:57:35,910 --> 00:57:38,621
ด้วยตัวตนของเราตอนนั้น

1039
00:57:39,122 --> 00:57:41,416
ไม่สามารถหยุดเขาได้

1040
00:57:42,125 --> 00:57:44,335
ระหว่างทางที่จะกลับมาที่รถ

1041
00:57:44,335 --> 00:57:46,337
นาตาเลียก็ร้องไห้โฮ

1042
00:57:46,337 --> 00:57:48,423
พอเราไปถึงรถ

1043
00:57:48,923 --> 00:57:50,175
ผมก็ร้องไห้ไปด้วย

1044
00:57:50,675 --> 00:57:53,595
ฉันร้องไห้เลย ร้องแบบหยุดไม่ได้

1045
00:57:53,595 --> 00:57:58,850
เราทั้งคู่เหมือนโดนระเบิดตูมใกล้มาก
จนเราไม่รู้จะไปทางไหน

1046
00:57:58,850 --> 00:58:00,768
เราไม่รู้จริงๆ ว่าเราอยู่ที่ไหน

1047
00:58:00,768 --> 00:58:02,854
ผมมองตรงไปข้างหน้ารถ

1048
00:58:02,854 --> 00:58:06,983
และอันตาเรสก็โผล่มาในแสงไฟหน้ารถ
พร้อมกับถุงมือเตาอบสองอัน

1049
00:58:06,983 --> 00:58:10,445
เขาสั่งให้ผมเติมเชื้อไฟและคอยดู

1050
00:58:11,321 --> 00:58:12,405
อย่าให้มันดับ

1051
00:58:15,867 --> 00:58:18,077
ผมไปถึงกองไฟ

1052
00:58:18,745 --> 00:58:22,207
ได้ประมาณหนึ่งนาที
หลังจากที่เขาโยนลูกชายลงไป

1053
00:58:22,207 --> 00:58:24,501
ไม่มีเสียงดังออกมาจากกองไฟเลย

1054
00:58:27,754 --> 00:58:30,173
ผมคิดมาตลอดว่า

1055
00:58:30,924 --> 00:58:33,510
เขาต้องฆ่าลูกก่อนจะโยนเข้าไปแน่ๆ

1056
00:58:34,344 --> 00:58:37,305
อีกอย่าง เช้าวันนั้นเขาบอกเราว่า

1057
00:58:38,014 --> 00:58:42,519
ให้หามีดที่คมที่สุดให้เขา

1058
00:58:46,814 --> 00:58:49,275
{\an8}ฉันไปหาอันตาเรสเพื่อจะถามว่าเกิดอะไรขึ้น

1059
00:58:50,735 --> 00:58:52,654
{\an8}เขาบอกว่าไม่อยากเจอฉัน

1060
00:58:53,738 --> 00:58:55,323
นาตาเลียตัวสั่นไปหมด

1061
00:58:55,323 --> 00:58:58,034
ผมรู้ว่าเธออยากมีลูกมากแค่ไหน

1062
00:59:01,162 --> 00:59:06,584
{\an8}อันตาเรสขอให้นาตาเลียกับโฮเซฟินาทําอาหาร

1063
00:59:07,544 --> 00:59:09,462
{\an8}บางคนก็กิน บ้างก็ไม่กิน

1064
00:59:10,088 --> 00:59:16,636
{\an8}อันตาเรสพูดเสมอว่า
โลกเริ่มชําระล้างตัวเองจากความมืด

1065
00:59:16,636 --> 00:59:21,057
{\an8}และตอนนี้เขารู้แล้วว่า
ทําไมเด็กถึงเกิดก่อนเวลาอันควร

1066
00:59:22,267 --> 00:59:27,272
แล้วเขาก็บอกให้เราจัดที่หลับที่นอน

1067
00:59:27,897 --> 00:59:29,065
เต็นท์ไม่พอ ขาดหนึ่งหลัง

1068
00:59:29,065 --> 00:59:34,988
ฉันเลยถามอันตาเรสว่าขอนอนในรถได้มั้ย

1069
00:59:35,989 --> 00:59:40,034
พอขึ้นรถ ฉันก็ร้องไห้เพราะ...

1070
00:59:40,994 --> 00:59:43,079
ฉันเห็นเสื้อผ้าของลูก

1071
00:59:44,372 --> 00:59:45,915
ฉันสติแตก

1072
00:59:46,541 --> 00:59:47,750
ซึ่งเป็นสิ่งที่...

1073
00:59:48,251 --> 00:59:52,672
ที่ฉันคงทําในเต็นท์ไม่ได้

1074
00:59:52,672 --> 00:59:54,465
โดยไม่โดนดุ

1075
00:59:55,883 --> 00:59:58,094
{\an8}ฉันเสียใจมาก เจ็บปวดมาก

1076
00:59:59,387 --> 01:00:01,806
{\an8}แต่ฉันแสดงออกไม่ได้
เพราะนั่นเป็นการสงสารตัวเอง

1077
01:00:01,806 --> 01:00:03,474
{\an8}และการสงสารตัวเองคืออัตตา

1078
01:00:03,474 --> 01:00:05,393
{\an8}สิ่งที่ไม่อาจแสดงออกไปได้

1079
01:00:15,194 --> 01:00:17,822
{\an8}เราตื่นขึ้นมาวันรุ่งขึ้น

1080
01:00:18,323 --> 01:00:19,991
{\an8}และอันตาเรสบอกว่า

1081
01:00:19,991 --> 01:00:23,411
{\an8}"เธอต้องไปบิญญา
เพื่อซื้อไม้มาทําเฟอร์นิเจอร์"

1082
01:00:23,411 --> 01:00:26,289
{\an8}ไม่มีการพูดถึงเรื่องเมื่อคืนเลยสักคํา

1083
01:00:26,289 --> 01:00:27,582
{\an8}ไม่มีเลย

1084
01:00:27,582 --> 01:00:30,585
บริเวณที่จุดกองไฟน่ะ

1085
01:00:31,127 --> 01:00:32,754
เราไม่ได้เฉียดใกล้ด้วยซ้ํา

1086
01:00:32,754 --> 01:00:35,173
เขาวางท่าแบบนักรบ

1087
01:00:35,173 --> 01:00:39,344
"มาเถอะ อีก 21 วันจะถึงวันสิ้นโลกแล้ว"

1088
01:00:39,344 --> 01:00:41,054
"เราจะเป็นอิสระแล้ว"

1089
01:00:41,054 --> 01:00:43,139
"เรื่องทั้งหมดนี้จะจบลง"

1090
01:00:43,890 --> 01:00:47,310
ถ้าคุณคิดว่ากลุ่มจะเปลึี่ยนไปหลังจากคืนนั้น

1091
01:00:47,310 --> 01:00:51,606
มีการแบ่งฝักแบ่งฝ่ายหรือแตกแยก

1092
01:00:51,606 --> 01:00:53,941
มันกลับตรงกันข้ามเลย

1093
01:00:53,941 --> 01:00:56,986
ทุกคนมีวินัยสุดๆ และเข้าสู่...

1094
01:00:56,986 --> 01:00:59,030
ทุกคนอยู่ในโหมดนักรบ

1095
01:01:00,073 --> 01:01:01,908
ราวกับสิ่งที่เกิดขึ้น

1096
01:01:02,408 --> 01:01:05,495
เป็นแค่การรบครั้งหนึ่งในสงคราม

1097
01:01:05,495 --> 01:01:07,497
การต่อสู้ที่ดุเดือด การต่อสู้ที่ยากลําบาก

1098
01:01:07,497 --> 01:01:09,666
แต่ยังมีการสู้รบอีกครั้งในสงครามนี้

1099
01:01:09,666 --> 01:01:13,503
อีกครั้งที่จะรวมเข้ากับหลายสิบครั้ง
ที่เราเคยต่อสู้ในปีที่แล้ว

1100
01:01:22,178 --> 01:01:23,179
เกิดอะไรขึ้น

1101
01:01:25,014 --> 01:01:26,057
อะไรที่เปลี่ยน...

1102
01:01:27,684 --> 01:01:29,602
อะไรที่เปลี่ยนความคิด

1103
01:01:30,561 --> 01:01:33,356
ของราโมนหรืออันตาเรส เด ลา ลูซ

1104
01:01:35,316 --> 01:01:37,026
อะไรทําให้เขาคิดว่า

1105
01:01:39,529 --> 01:01:41,989
การบูชายัญเด็กทารกอายุสามวัน

1106
01:01:41,989 --> 01:01:44,701
จะช่วยแก้ปัญหาของโลกได้

1107
01:01:46,619 --> 01:01:48,788
เดือนพฤศจิกายนเหลืออีกห้าวัน

1108
01:01:48,788 --> 01:01:51,124
และคําสั่งจากตัวตนภายในของอันตาเรส

1109
01:01:51,124 --> 01:01:55,044
ก็คือวันที่ 1 ธันวาคม เราต้องเริ่มใช้ชีวิตที่นั่น

1110
01:01:55,044 --> 01:01:56,921
และอยู่ที่นั่น 21 วันจนกว่าจะถึงวันสิ้นโลก

1111
01:01:57,505 --> 01:01:59,882
เหลือเวลาอีกห้าวันในการเตรียมบ้านให้พร้อม

1112
01:01:59,882 --> 01:02:02,385
สําหรับดื่มอายาอูอัสกาตลอด 21 วัน

1113
01:02:02,385 --> 01:02:07,223
อาจจะพูดได้ว่าอันตาเรสปลดปล่อยมากขึ้นอีก

1114
01:02:08,725 --> 01:02:11,602
{\an8}อันตาเรสสั่งให้ฉันกับกาโรลิน่าอยู่กับเขา

1115
01:02:11,602 --> 01:02:14,689
{\an8}สถานการณ์นั้นส่งผลในทางลบต่อกาโรลิน่า

1116
01:02:14,689 --> 01:02:17,275
{\an8}ทําให้เกิดการลงโทษครั้งใหญ่

1117
01:02:17,275 --> 01:02:18,568
{\an8}โดยอันตาเรสสั่งให้

1118
01:02:18,568 --> 01:02:21,571
{\an8}เฆี่ยนตีอย่างรุนแรงที่สุด
ที่ฉันเคยเห็นมาในชีวิต

1119
01:02:21,571 --> 01:02:23,114
เราต้องยืนแก้ผ้าอยู่ตรงนั้น

1120
01:02:24,574 --> 01:02:25,700
และโดนเฆี่ยนตี

1121
01:02:25,700 --> 01:02:27,660
เขาเริ่มจากกาโร

1122
01:02:32,415 --> 01:02:34,125
แฟนผมเป็นผู้หญิงตัวนิดเดียว

1123
01:02:35,918 --> 01:02:37,044
เธอผอมแห้ง

1124
01:02:38,296 --> 01:02:42,008
ไอ้เวรนี่สูงเท่าผมเลย 185 เซนติเมตร

1125
01:02:46,220 --> 01:02:48,723
แล้วไอ้ชั่วนั้นก็เฆี่ยนหลังเธอจนแตก

1126
01:02:52,101 --> 01:02:53,060
มือหักข้างหนึ่ง

1127
01:02:53,060 --> 01:02:55,855
ปฏิกิริยาของร่างกายเธอคือเอามือป้องหลัง

1128
01:02:55,855 --> 01:02:58,900
เขาก็เลยฟาดข้อมือเธอเต็มแรงจนข้อมือหัก

1129
01:02:59,484 --> 01:03:02,195
กระดูกที่หักนั้นไม่ได้รับการรักษาอยู่หนึ่งเดือน

1130
01:03:05,406 --> 01:03:07,658
เขาเฆี่ยนกาโร 11 ครั้ง

1131
01:03:12,538 --> 01:03:13,831
จากนั้นก็ถึงตาผม

1132
01:03:14,332 --> 01:03:19,462
พอฟาดครั้งที่หก ครั้งที่แปด

1133
01:03:20,296 --> 01:03:22,965
สายตาผมพร่าเลือน แล้วทุกอย่างก็มืดมิด

1134
01:03:22,965 --> 01:03:26,385
ให้ตาย ผมเริ่มหมดสติและสลบไปเลย

1135
01:03:27,261 --> 01:03:29,597
เขาบอกว่า "ไอ้บ้า ลุกขึ้น นี่มันยังไม่จบ"

1136
01:03:29,597 --> 01:03:33,643
ผมตอบ "ครับ ขอโทษ"
พร้อมกับตบหน้าตัวเอง "ตื่นๆ"

1137
01:03:33,643 --> 01:03:38,231
ผมเลยโดนเฆี่ยนต่ออีก 20 ที

1138
01:03:40,525 --> 01:03:43,986
แล้วผมก็ขอบคุณเขา

1139
01:03:45,321 --> 01:03:46,697
จากนั้นผมก็ไปนั่ง

1140
01:03:47,573 --> 01:03:51,160
{\an8}เขาให้เราแต่งตัว ตอนนั้นเราเปลือยกันหมด

1141
01:03:51,661 --> 01:03:54,705
{\an8}พอฉันบอกอันตาเรสว่าเขาทํามือฉันหัก

1142
01:03:54,705 --> 01:03:57,625
{\an8}เขาก็บอกว่า "สาวน้อย
มันเป็นกรรมที่เธอก่อเอง"

1143
01:03:57,625 --> 01:03:59,794
{\an8}"ไม่รู้ตัวเหรอว่าเธอบ้าไปแล้ว"

1144
01:04:00,419 --> 01:04:01,796
{\an8}แล้วฉันก็ตอบรับ

1145
01:04:02,755 --> 01:04:05,508
{\an8}ฉันแน่ใจเลยว่าเขาฆ่าฉันได้

1146
01:04:05,508 --> 01:04:07,802
คุณคงถามว่า "ทําไมพวกเขาถึงไม่หนี

1147
01:04:07,802 --> 01:04:10,763
ทั้งที่เกิดเรื่องเลวร้ายแบบนี้"

1148
01:04:11,722 --> 01:04:14,100
คือพวกเขาเชื่อสุดใจ

1149
01:04:14,100 --> 01:04:15,893
ว่าตัวเองเป็นทหารของพระเจ้า

1150
01:04:15,893 --> 01:04:17,311
เชื่อว่าโลกกําลังจะแตก

1151
01:04:17,311 --> 01:04:19,981
และนี่คือขั้นตอนสุดท้ายที่พวกเขาต้องทํา

1152
01:04:22,400 --> 01:04:24,944
{\an8}เรากําลังเตรียมตัวรับวันสิ้นโลก

1153
01:04:25,862 --> 01:04:30,283
{\an8}อันตาเรสเริ่มดื่มอายาอูอัสกา
ในวันแรกของเดือนธันวาคม ปี 2012

1154
01:04:30,908 --> 01:04:31,868
{\an8}ทุกคืน

1155
01:04:32,535 --> 01:04:35,037
{\an8}เพื่อจะทําให้ตื่นรู้

1156
01:04:35,538 --> 01:04:37,665
{\an8}ในวันที่ 21 ธันวาคม วันนั้น

1157
01:04:37,665 --> 01:04:40,001
{\an8}คนที่เหลือในชุมชนรวมทั้งตัวฉันเอง

1158
01:04:40,001 --> 01:04:42,461
ก็เริ่มดื่มอายาอูอัสกา

1159
01:04:42,461 --> 01:04:45,882
ตั้งแต่วันที่ 11 จนถึง 21 ธันวาคม 2012

1160
01:04:50,386 --> 01:04:54,849
ช่วงที่ดื่มอายาวัสกา
วันเวลาเหล่านั้นคือการต่อสู้ที่ไม่รู้จบ

1161
01:04:55,433 --> 01:04:58,686
มีเทวดา มีปีก ดาบ ปีศาจมากมาย

1162
01:04:58,686 --> 01:05:02,648
มีสนามรบที่เต็มไปด้วยเสียงกรีดร้อง
เลือด และขุมนรก

1163
01:05:02,648 --> 01:05:05,860
และแสงสว่าง ความหวัง พร้อมกับ...

1164
01:05:06,819 --> 01:05:07,987
ความบ้าคลั่งล้วนๆ

1165
01:05:09,739 --> 01:05:11,782
นั่นคือช่วงเวลาสุดท้ายของโลก

1166
01:05:11,782 --> 01:05:15,369
สําหรับผม จะไม่มีวันที่ 22 ธันวาคม 2012 แล้ว

1167
01:05:16,579 --> 01:05:17,788
ยังไงก็ตาม ในวันสุดท้าย

1168
01:05:18,289 --> 01:05:19,582
เวลาผ่านไป

1169
01:05:20,291 --> 01:05:21,292
ไม่มีใคร...

1170
01:05:21,792 --> 01:05:23,836
ไม่มีใครดูนาฬิกาเลย เพราะ...

1171
01:05:23,836 --> 01:05:27,548
ไม่มีใครดูว่ากี่โมงแล้ว
เมื่อวันพิพากษาใกล้เข้ามา

1172
01:05:27,548 --> 01:05:29,050
ถึงเวลามันก็มาเอง

1173
01:05:29,717 --> 01:05:31,344
แต่เวลาก็ผ่านไป

1174
01:05:31,344 --> 01:05:33,220
และไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่มีเลย

1175
01:05:33,721 --> 01:05:35,139
เราเงียบกันหมด

1176
01:05:35,139 --> 01:05:36,474
แล้วทันใดนั้น

1177
01:05:36,974 --> 01:05:37,934
อันตาเรสก็พูดขึ้น...

1178
01:05:40,937 --> 01:05:42,855
เขาหัวเราะลั่นแล้วพูดว่า...

1179
01:05:42,855 --> 01:05:47,193
"คนโง่ทั้งหลาย หลงคิดว่า
หลังจากพยายามอย่างหนักมาสี่ปี

1180
01:05:47,860 --> 01:05:50,738
จะได้ขึ้นสวรรค์และมีอิสรภาพ"

1181
01:05:50,738 --> 01:05:53,074
"แหม ใสซื่อจริงๆ"

1182
01:05:53,699 --> 01:05:56,911
"มันไม่ใช่แบบนั้น
อะไรๆ มันไม่เปลี่ยนทันทีหรอก"

1183
01:05:57,411 --> 01:06:00,289
"ตัวตนภายในของฉันอธิบายให้ฟังว่า

1184
01:06:00,831 --> 01:06:02,959
อิสรภาพนั้นน่ะ

1185
01:06:02,959 --> 01:06:05,711
ยังไม่มาตอนนี้ ต้องใช้เวลาอีกสามเดือน

1186
01:06:05,711 --> 01:06:07,046
และมันจะอยู่ในเอกวาดอร์"

1187
01:06:11,592 --> 01:06:13,302
แล้วเขาก็ทําเหมือนไม่เห็นเป็นไร

1188
01:06:13,928 --> 01:06:16,263
เขาทําเหมือนทั้งหมดนี้เป็นเรื่องล้อเล่น

1189
01:06:18,015 --> 01:06:19,058
แค่นั้นเลย

1190
01:06:19,976 --> 01:06:22,186
เราดื่มอายาอูอัสกาจนหมดแล้วก็เข้านอน

1191
01:06:32,697 --> 01:06:37,368
วันต่อมา ผมเห็นว่า
เป็นวันที่ 22 ธันวาคม ปี 2012

1192
01:06:37,368 --> 01:06:39,787
วันที่ไม่เคยคิดว่าจะมีอยู่ได้

1193
01:06:39,787 --> 01:06:43,791
นั่นคือสิ่งที่ทําให้เกิดความแตกแยกในกลุ่มในที่สุด

1194
01:06:44,959 --> 01:06:49,338
เหมือนสมองผมพูดว่า "เพื่อน
ฉันทําสัญญาจนถึงวันที่ 21 ธันวาคม 2012"

1195
01:06:49,338 --> 01:06:50,756
"วันนี้วันที่ 22"

1196
01:06:50,756 --> 01:06:53,759
{\an8}พวกเราบางคนถามตัวเองว่า
"บ้าจริง เราทําอะไรอยู่"

1197
01:06:53,759 --> 01:06:56,137
{\an8}"โลกไม่เห็นแตกสักหน่อย"

1198
01:06:56,137 --> 01:06:59,473
{\an8}เราทุกคนมีหนี้ท่วมหัว

1199
01:06:59,473 --> 01:07:02,852
{\an8}เราต้องใช้ชีวิตต่อไปโดยไม่มีเงินเลย

1200
01:07:06,355 --> 01:07:09,108
ในวันที่ไม่มีอยู่จริง วันที่ 23 ธันวาคม

1201
01:07:09,108 --> 01:07:14,030
เราบอกครอบครัวว่า
จะไปหาในช่วงคริสต์มาส

1202
01:07:14,030 --> 01:07:15,823
โกหกทั้งเพเลยล่ะ

1203
01:07:15,823 --> 01:07:20,161
ผมบอกครอบครัวว่าผมกับกาโร แฟนผม
จะใช้เวลาช่วงคริสต์มาสกับพวกเขา

1204
01:07:20,161 --> 01:07:21,245
{\an8}(กอลลิกวัย - ซันติอาโก)

1205
01:07:21,245 --> 01:07:23,873
{\an8}ฉันบอกปาโบลว่าฉันทนไม่ไหวแล้ว

1206
01:07:23,873 --> 01:07:25,624
ที่จะต้องอยู่กับอันตาเรส

1207
01:07:25,624 --> 01:07:30,838
ถ้าเขาสั่งให้ฉันเป็นของเขาอีก

1208
01:07:31,338 --> 01:07:32,715
ฉันจะฆ่าตัวตาย

1209
01:07:32,715 --> 01:07:35,760
และกาโรบอกผมว่า

1210
01:07:36,260 --> 01:07:38,929
"ไอ้ชั่วนั่นพูดถึงพระเยซูกับอัครสาวกอยู่เรื่อย

1211
01:07:38,929 --> 01:07:42,016
บอกว่าเราต้องเป็นอย่างอัครสาวก
เราต้องเสียสละทุกอย่าง"

1212
01:07:42,016 --> 01:07:44,935
"แต่รู้มั้ย เหล่าอัครสาวก
อยู่กับพระเยซูด้วยความรัก"

1213
01:07:44,935 --> 01:07:47,021
"ตอนนี้ ผมอยู่ตรงนี้เพราะความกลัว"

1214
01:07:47,938 --> 01:07:49,148
และว้าว

1215
01:07:49,148 --> 01:07:53,694
นั่นทําให้ความแคลงใจในตัวผมเพิ่มมากขึ้นอีก

1216
01:07:53,694 --> 01:07:56,405
"ถ้าเราอยากไปอยู่ซันติอาโก เราก็ไปไม่ได้"

1217
01:07:56,405 --> 01:07:57,865
"เราต้องหนี...

1218
01:07:59,909 --> 01:08:02,286
ไปซ่อนตัวทางใต้ กลางป่าเขา"

1219
01:08:02,286 --> 01:08:04,955
"เพราะไอ้เวรนั่นจะหาเราเจอและฆ่าเรา"

1220
01:08:04,955 --> 01:08:06,874
เมื่อปาโบลกับกาโรลิน่าหนีไปทางใต้

1221
01:08:06,874 --> 01:08:08,876
พวกเขาอยู่ในสภาพหวาดระแวงอย่างที่สุด

1222
01:08:09,460 --> 01:08:13,631
{\an8}เราซ่อนตัวในบ้านแม่เลี้ยงฉันอยู่หนึ่งสัปดาห์

1223
01:08:13,631 --> 01:08:17,676
{\an8}จากนั้นเราก็ส่งอีเมลถึงสมาชิกแต่ละคน

1224
01:08:17,676 --> 01:08:21,305
{\an8}บอกว่าเราจะไม่กลับไปแล้ว

1225
01:08:21,305 --> 01:08:24,141
และบอกให้อันตาเรสรู้

1226
01:08:24,141 --> 01:08:27,937
ว่าเรายังศรัทธาในตัวเขา แต่จะไม่ทําอีกแล้ว

1227
01:08:28,437 --> 01:08:30,689
{\an8}แล้วนาตาเลียก็โทรมาบอกว่า

1228
01:08:30,689 --> 01:08:31,732
{\an8}"ฉันซวยแล้ว"

1229
01:08:31,732 --> 01:08:33,692
{\an8}"ฉันอยู่กับตํารวจสืบสวน"

1230
01:08:33,692 --> 01:08:34,944
{\an8}"พวกเขารู้เรื่องหมดแล้ว"

1231
01:08:34,944 --> 01:08:36,529
(กองตํารวจสืบสวนชิลี)

1232
01:08:40,324 --> 01:08:44,328
แล้วนาตาเลียก็ส่งอีเมลมาตามที่อยู่ลับที่ผมให้ไป

1233
01:08:44,328 --> 01:08:46,080
"ปาโบล ฉันมีปัญหา"

1234
01:08:50,042 --> 01:08:52,711
"ให้ตาย ตํารวจสืบสวนชิลีมาหา
และคุยกับครอบครัวฉัน"

1235
01:08:52,711 --> 01:08:55,339
"พวกเขาคุยและถามว่าลูกของฉันอยู่ไหน"

1236
01:08:55,339 --> 01:08:57,842
"ถามว่าเกิดอะไรขึ้น นี่มันอะไรกัน"

1237
01:08:57,842 --> 01:09:00,094
แล้วเธอก็บอกว่า "พวกเขาถามเกี่ยวกับลัทธิ"

1238
01:09:00,094 --> 01:09:02,054
และผมก็บอกว่า "เพื่อน ลัทธิน่ะ

1239
01:09:02,054 --> 01:09:07,101
คือพวกชั่วร้ายเลวทรามที่ใส่เสื้อฮู้ดสีดํา

1240
01:09:07,101 --> 01:09:09,395
บูชาซาตานและฆ่าตัวตายหมู่"

1241
01:09:09,395 --> 01:09:11,021
"เราไม่ใช่ลัทธิ"

1242
01:09:11,605 --> 01:09:13,691
ผมค้นคําว่า "ลัทธิ" ในกูเกิล

1243
01:09:14,483 --> 01:09:15,734
แล้วก็เริ่มอ่าน

1244
01:09:16,527 --> 01:09:20,489
มันตรงกับชีวิตผมในสี่ปีมานี้ร้อยเปอร์เซ็นต์

1245
01:09:26,829 --> 01:09:27,913
ผมอยู่ในลัทธิ

1246
01:09:29,874 --> 01:09:31,458
เวรเอ๊ย ผมช็อกไปเลย

1247
01:09:32,877 --> 01:09:34,670
ทั้งหมดเป็นเรื่องโกหก ให้ตาย

1248
01:09:36,505 --> 01:09:37,381
เด็กทารกนั่น

1249
01:09:37,923 --> 01:09:39,008
ไม่ใช่ลูซิเฟอร์

1250
01:09:39,508 --> 01:09:40,676
ก็แค่เด็กแบเบาะคนหนึ่ง

1251
01:09:51,395 --> 01:09:52,938
การเปลี่ยนแปลงทั้งหมดนี้

1252
01:09:53,814 --> 01:09:56,567
เมื่อพวกเขารู้ว่า

1253
01:09:57,401 --> 01:09:59,486
เคยมี...

1254
01:10:00,821 --> 01:10:02,406
มีเด็กถูกฆ่าตาย

1255
01:10:03,407 --> 01:10:05,034
วันที่ 19 กุมภาพันธ์

1256
01:10:05,034 --> 01:10:06,368
อันตาเรสออกจากชิลี

1257
01:10:06,869 --> 01:10:10,956
เพราะนาตาเลีย กูเอร์ราบอกว่า
ตํารวจสืบสวนชิลีกําลังสืบเรื่องพวกเขาอยู่

1258
01:10:16,003 --> 01:10:17,338
(สนามบิน)

1259
01:10:25,846 --> 01:10:29,433
(วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2013)

1260
01:10:31,393 --> 01:10:33,354
{\an8}อันตาเรสไม่มีทางเลือก

1261
01:10:33,354 --> 01:10:37,858
{\an8}เพราะรู้ว่าทุกคนจะพูดถึง
เรื่องที่เกิดขึ้นกับเด็กคนนั้น

1262
01:10:37,858 --> 01:10:40,361
{\an8}เขาได้แต่หนีไปเปรู

1263
01:10:40,361 --> 01:10:44,657
และพวกเขาก็ตระหนักว่า
แต่ละคนมีส่วนต้องรับผิดชอบเรื่องนี้

1264
01:10:44,657 --> 01:10:47,952
อย่างน้อยก็คนที่อยู่ที่นั่นในคืนเกิดเหตุ

1265
01:10:47,952 --> 01:10:51,747
นาตาเลียไปให้ปากคําก่อนคนอื่น

1266
01:10:51,747 --> 01:10:53,749
ในสภาพหวาดระแวง

1267
01:10:53,749 --> 01:10:57,086
การชิงพูดก่อนคนอื่นเป็นเรื่องสําคัญ

1268
01:10:57,086 --> 01:10:58,921
เพราะสมาชิกลัทธิคนอื่นๆ

1269
01:10:58,921 --> 01:11:03,092
อาจโยนความรับผิดชอบให้คุณในสถานการณ์นี้

1270
01:11:03,092 --> 01:11:07,346
ผมไปถึงออฟฟิศ
ซึ่งนาตาเลียอยู่กับตํารวจสืบสวนคนอื่นๆ

1271
01:11:07,346 --> 01:11:10,724
ผมถามเธอว่าพวกเขาเผาเด็กจริงมั้ย

1272
01:11:10,724 --> 01:11:13,018
เธอตอบว่า "จริง"

1273
01:11:13,018 --> 01:11:16,981
แต่ผมไม่เห็นความเสียใจเลย

1274
01:11:16,981 --> 01:11:20,484
ไม่มีอะไรทําให้ผมเชื่อว่า

1275
01:11:21,193 --> 01:11:22,152
มันมีอยู่จริงๆ...

1276
01:11:22,152 --> 01:11:24,571
เพราะไม่มีน้ําตา ไม่มีอะไรเลย

1277
01:11:25,239 --> 01:11:27,449
วันรุ่งขึ้น พอเราพาเธอไปกอลลิกวัย

1278
01:11:27,449 --> 01:11:28,867
เราเห็นหลุมนั้น

1279
01:11:28,867 --> 01:11:31,453
ที่พวกเขาเผาเด็ก

1280
01:11:31,453 --> 01:11:34,832
เธอสติแตกและร้องไห้แทบขาดใจ

1281
01:11:35,332 --> 01:11:37,418
ไม่มีใครปลอบเธอ

1282
01:11:45,134 --> 01:11:49,388
เหมือนพวกเขาสาดน้ําเย็นสักถังใส่ผมเลย

1283
01:11:49,388 --> 01:11:52,558
พวกเขาบอกว่า "เรื่องนี้เกิดขึ้นในฟาร์มของคุณ"

1284
01:11:53,434 --> 01:11:54,518
ง่ายๆ อย่างนั้นเลย

1285
01:11:54,518 --> 01:11:57,438
ผมต้องเข้าโรงพยาบาลเพราะหัวใจวาย

1286
01:11:58,314 --> 01:11:59,773
นี่ไง

1287
01:12:00,357 --> 01:12:01,525
- ใช่เหรอ
- ใช่

1288
01:12:02,860 --> 01:12:04,194
งั้นก็ทิ้งมันไว้ตรงนั้นแหละ

1289
01:12:04,194 --> 01:12:08,324
หลักฐานชิ้นใหญ่ที่สุดที่เรารวบรวมได้ในที่เกิดเหตุ

1290
01:12:08,324 --> 01:12:10,326
คือเศษกระดูกชิ้นหนึ่ง

1291
01:12:10,326 --> 01:12:12,661
กระดูกเชิงกรานซ้ายของเด็กทารก

1292
01:12:12,661 --> 01:12:15,998
วันที่ 23 พฤศจิกายน ปาโบลกับกาโรลิน่า

1293
01:12:15,998 --> 01:12:17,958
พาเด็กไปที่คลินิกเรญญากา

1294
01:12:17,958 --> 01:12:21,628
เพื่อตรวจหาโรคที่ถ่ายทอดทางพันธุกรรม

1295
01:12:21,628 --> 01:12:24,298
ซึ่งเป็นข้อบังคับสําหรับเด็กแรกเกิดในชิลี

1296
01:12:24,298 --> 01:12:26,759
เขาถูกเจาะเลือดไปห้าหยด

1297
01:12:26,759 --> 01:12:28,802
และเลือดห้าหยดนั่น

1298
01:12:28,802 --> 01:12:32,514
คือกุญแจสําคัญที่ชี้ชัดว่าเกิดอะไรขึ้นกับเฮซุส

1299
01:12:32,514 --> 01:12:35,642
และบอกให้รู้ว่าดีเอ็นเอของเด็กคนนั้น

1300
01:12:35,642 --> 01:12:39,480
ตรงกับดีเอ็นเอของ
อันตาเรสและนาตาเลียรึเปล่า

1301
01:12:39,480 --> 01:12:41,106
เพราะการทดสอบนั่น

1302
01:12:41,106 --> 01:12:44,276
เราเลยขอหมายจับทั้งหมดได้

1303
01:12:44,276 --> 01:12:47,696
เพื่อจับกุมตัวสมาชิกของลัทธินี้

1304
01:12:50,783 --> 01:12:53,285
เวลาสี่ทุ่มครึ่ง ปาโบลโทรหาผม

1305
01:12:53,827 --> 01:12:55,287
{\an8}ด้วยน้ําเสียงเคร่งขรึม

1306
01:12:56,622 --> 01:12:59,416
{\an8}เขาบอกว่า "พรุ่งนี้พ่อกับแม่ต้องมา"

1307
01:13:00,334 --> 01:13:01,168
"ต้องมานะ"

1308
01:13:02,086 --> 01:13:04,630
"มีอะไรเหรอ"
"ผมบอกทางโทรศัพท์ไม่ได้"

1309
01:13:05,839 --> 01:13:09,385
ระหว่างนั่งเครื่องบินมา ในหัวเราสับสนไปหมด

1310
01:13:09,385 --> 01:13:12,971
เราไปถึงสนามบิน
ปาโบลกับกาโรลิน่าอยู่ที่นั่น

1311
01:13:12,971 --> 01:13:15,516
พวกเขาไม่เป็นตัวเอง สภาพเหมือนตายไปแล้ว

1312
01:13:15,516 --> 01:13:18,352
เราขึ้นรถจี๊ปของปาโบล

1313
01:13:18,352 --> 01:13:20,562
แล้วปาโบลก็บอกผมด้วยเสียงเรียบเฉยว่า

1314
01:13:20,562 --> 01:13:23,357
"ก่อนอื่น ผมจะบอกความจริงกับพ่อแม่

1315
01:13:23,357 --> 01:13:25,150
แล้วค่อยบอกว่าเรื่องที่โกหกคืออะไร"

1316
01:13:25,150 --> 01:13:28,278
"เรามีรถจี๊ปคันนี้จริง"

1317
01:13:28,779 --> 01:13:30,781
"เราอยู่ในกาบูร์กาจริง

1318
01:13:30,781 --> 01:13:33,283
ในกระท่อมที่เราเช่าอยู่"

1319
01:13:33,283 --> 01:13:36,537
"ที่เหลือทุกอย่างที่ผมเคยบอก
ตลอดสี่ปีที่ผ่านมาเป็นเรื่องโกหก"

1320
01:13:41,333 --> 01:13:44,962
และตอนนั้นแหละที่เรารู้ตัวว่า
กําลังเผชิญกับวิกฤตครั้งใหญ่

1321
01:13:44,962 --> 01:13:47,214
นี่เป็นเหตุการณ์น่าสยดสยองสุดจะคาดคิด

1322
01:13:47,214 --> 01:13:49,842
ยิ่งกว่าอาชญากรรมครั้งไหนๆ ที่เราเคยรายงาน

1323
01:13:49,842 --> 01:13:53,595
นี่เป็นการบูชายัญมนุษย์ครั้งแรก
ในประวัติศาสตร์ของเรา

1324
01:13:53,595 --> 01:13:57,349
และเหยื่อเป็นเด็กชายอายุแค่สามวัน

1325
01:13:57,349 --> 01:13:59,351
ตอนนั้นเองที่พวกเขารู้ว่า

1326
01:13:59,351 --> 01:14:01,395
มีข่าวออกทีวีทุกช่องแล้ว

1327
01:14:01,395 --> 01:14:03,397
ตํารวจกําลังตามตัวพวกเขาอยู่

1328
01:14:03,397 --> 01:14:06,608
พวกเขาเห็นหน้าตัวเองติดบนผนัง

1329
01:14:06,608 --> 01:14:10,654
วันนี้ สมาชิกลัทธิศาสนาสี่คนถูกจับกุม

1330
01:14:10,654 --> 01:14:14,283
และถูกตั้งข้อหาเผาทารกอายุสองวัน

1331
01:14:14,283 --> 01:14:16,660
เพราะพวกเขาเชื่อว่า
เด็กคนนั้นเป็นผู้ต่อต้านพระเจ้า

1332
01:14:16,660 --> 01:14:20,330
เขาบอกว่า "ผมอยากมอบตัว"
ผมเลยบอก "ไปมอบตัวในซันติอาโก"

1333
01:14:20,330 --> 01:14:22,374
นั่นน่ะ...

1334
01:14:23,667 --> 01:14:24,918
เป็นการขับรถที่ยากมาก

1335
01:14:24,918 --> 01:14:27,254
มันยากมาก เพราะเต็มไปด้วย

1336
01:14:27,838 --> 01:14:31,925
การตัดสินใจที่มีเหตุผลและอารมณ์ผสมปนเปกัน

1337
01:14:31,925 --> 01:14:33,802
เราแวะที่ปั๊มน้ํามัน

1338
01:14:34,303 --> 01:14:37,681
เห็นข่าวว่าลูกชายตัวเองหลบหนี

1339
01:14:39,641 --> 01:14:40,476
มันยากมาก

1340
01:14:40,476 --> 01:14:41,685
ปาโบล อุนดูร์รากา

1341
01:14:41,685 --> 01:14:44,646
นับตั้งแต่โดนหมายจับ

1342
01:14:44,646 --> 01:14:46,648
จนกระทั่งนาทีที่เขามอบตัว

1343
01:14:46,648 --> 01:14:48,275
เขาวางแผนมาตลอด

1344
01:14:48,275 --> 01:14:50,986
ว่าจะพูดอะไรในการให้ปากคํากับตํารวจ

1345
01:14:50,986 --> 01:14:54,072
กองบังคับการโทรมาบอกว่าปาโบลมอบตัวแล้ว

1346
01:14:54,072 --> 01:14:55,657
และเราต้องสอบปากคําเขา

1347
01:14:55,657 --> 01:14:57,784
ผมเลยไปที่กองบังคับการสืบสวน

1348
01:14:57,784 --> 01:15:01,121
และเจอปาโบล อุนดูร์รากาที่นิ่งมาก

1349
01:15:01,121 --> 01:15:04,750
"สวัสดีครับ ผมปาโบล อุนดูร์รากา
คนที่คุณตามหาอยู่ครับ"

1350
01:15:04,750 --> 01:15:07,252
"ผมมีส่วนเกี่ยวข้องกับลัทธิกอลลิกวัย"

1351
01:15:07,961 --> 01:15:09,421
"ผมมามอบตัวครับ"

1352
01:15:09,421 --> 01:15:10,506
(เมษายน 2013)

1353
01:15:10,506 --> 01:15:15,010
ตอนสิบเอ็ดโมง
คู่รักเข้ามายังศาลกํากับดูแลที่กิลปูเอ

1354
01:15:15,010 --> 01:15:17,679
ทั้งคู่มอบตัวต่อกองตํารวจสืบสวนชิลี
เมื่อสุดสัปดาห์นี้

1355
01:15:17,679 --> 01:15:21,558
หลังจากเห็นข่าวว่าตํารวจต้องการตัว

1356
01:15:22,392 --> 01:15:28,106
การสอบปากคําครั้งนี้ทําได้ยาก
เพราะเขาเป็นคนฉลาดมาก

1357
01:15:28,106 --> 01:15:30,400
และเขามีข้อมูลมากมายที่จะต้องบอกผม

1358
01:15:30,943 --> 01:15:36,281
เราเลยต้องสอบปากคําครั้งนี้ทีละขั้น
และแบ่งเป็นส่วนๆ

1359
01:15:36,281 --> 01:15:41,745
เพื่อจะได้เข้าใจกระบวนการ
ที่เขาผ่านมาทั้งหมดในชุมชนนั้น

1360
01:15:41,745 --> 01:15:46,375
พวกเขาถูกตั้งข้อหาว่า
เป็นผู้สนับสนุนการฆาตกรรมทารกอายุสองวัน

1361
01:15:46,375 --> 01:15:49,711
โดยอ้างว่าทั้งสองเป็นอันตรายต่อสังคม

1362
01:15:49,711 --> 01:15:51,630
{\an8}พวกเขาถูกหลอกใช้อย่างโหดเหี้ยม

1363
01:15:51,630 --> 01:15:53,632
{\an8}จากผู้ที่มีจิตใจวิปริต จิตใจที่บิดเบี้ยว

1364
01:15:53,632 --> 01:15:55,551
{\an8}(ทนายจําเลยของปาโบลและกาโรลิน่า)

1365
01:15:55,551 --> 01:15:57,844
{\an8}และพวกเขาไม่ได้กระทําการโดยอิสระ

1366
01:15:58,387 --> 01:16:01,223
พวกเขาจึงไม่ควรถูกประณามอย่างรุนแรงนัก

1367
01:16:01,223 --> 01:16:02,808
จากมุมมองของอาชญากร

1368
01:16:02,808 --> 01:16:06,228
{\an8}คํากล่าวอ้างของจําเลย
โดยเฉพาะจําเลยของผม

1369
01:16:06,228 --> 01:16:09,314
{\an8}ทําให้ผมรู้สึกว่า
พวกเขาเป็นเหยื่อที่ถูกหลอกใช้...

1370
01:16:09,314 --> 01:16:10,732
{\an8}(ทนายจําเลยของนาตาเลีย)

1371
01:16:10,732 --> 01:16:13,277
{\an8}โดยคนคนนี้ที่กําลังหลบหนีอยู่

1372
01:16:13,277 --> 01:16:15,654
{\an8}เรารู้ว่าคนคนนี้หนีออกนอกประเทศ

1373
01:16:15,654 --> 01:16:18,323
{\an8}มุ่งหน้าไปเปรู และยังไม่กลับมา

1374
01:16:21,201 --> 01:16:26,248
เราจึงประสานงานกับตํารวจสากล
เพื่อออกหมายจับระหว่างประเทศ

1375
01:16:26,248 --> 01:16:28,458
(หมายแดงโดยตํารวจสากล)

1376
01:16:29,042 --> 01:16:33,380
{\an8}(กุสโก - เปรู)

1377
01:16:34,298 --> 01:16:38,885
หน่วยข่าวกรองที่ประกอบด้วย
เจ้าหน้าที่ 1,500 นายจากกรมตํารวจเปรู

1378
01:16:38,885 --> 01:16:41,138
กําลังตามล่าอันตาเรส เด ลา ลูซ

1379
01:16:41,138 --> 01:16:43,807
โดยสันนิษฐานว่าเขาอยู่ที่กุสโก

1380
01:16:43,807 --> 01:16:46,893
ฉันคิดว่าที่ทุกคนยุให้ฉันไปเปรู

1381
01:16:47,436 --> 01:16:50,981
{\an8}เพราะพวกเขาล้วนแต่
เกี่ยวข้องในอาชญากรรมนี้ แต่ฉันไม่ใช่

1382
01:16:50,981 --> 01:16:55,319
{\an8}ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าตัวเองเจอกับอะไรอยู่

1383
01:16:55,319 --> 01:16:57,362
และกําลังจะเจออะไร

1384
01:16:57,362 --> 01:17:00,282
ืทั้งสองอยู่ที่นั่นราวหนึ่งสัปดาห์ สัปดาห์ครึ่ง

1385
01:17:00,282 --> 01:17:02,242
และไม่นานก็ออกเดินทาง

1386
01:17:02,242 --> 01:17:06,622
ไปที่เมืองใกล้ๆ กุสโก
ชื่อเมืองโอยันไตตัมโบ

1387
01:17:06,622 --> 01:17:09,541
เขาร้องเพลง เขาเล่นดนตรี

1388
01:17:09,541 --> 01:17:12,252
และร้องเพลงตามบาร์
ร้านอาหาร อะไรทํานองนั้น

1389
01:17:12,252 --> 01:17:13,795
แล้วก็ได้ทิป

1390
01:17:13,795 --> 01:17:19,092
เขาเครียดมาก อารมณ์รุนแรงมาก

1391
01:17:19,092 --> 01:17:21,595
เขาร้ายกับฉันมาก

1392
01:17:21,595 --> 01:17:24,306
เขาเอาไม้ฟาดฉันแล้วจับฉันขังไว้

1393
01:17:24,306 --> 01:17:27,309
และสั่งห้ามฉันไปไหนทั้งนั้น

1394
01:17:27,893 --> 01:17:29,186
ผมไม่ได้อยู่ที่นั่น

1395
01:17:29,728 --> 01:17:32,898
ผมคิดว่าเธอกลัว

1396
01:17:34,066 --> 01:17:36,735
และขึ้นเครื่องบินเที่ยวแรกกลับมาซันติอาโก

1397
01:17:36,735 --> 01:17:37,986
ฉันกลับมา

1398
01:17:37,986 --> 01:17:40,781
โดยคิดว่าเขาจะมอบตัว

1399
01:17:40,781 --> 01:17:42,532
เพราะฉันบอกให้เขามอบตัว

1400
01:17:42,532 --> 01:17:46,203
พอฉันมาถึงชิลี หนังสือพิมพ์ก็ลงข่าวว่า

1401
01:17:46,203 --> 01:17:49,998
พบศพราโมน

1402
01:17:49,998 --> 01:17:53,710
มีรายงานว่ามีศพถูกพบในกุสโก

1403
01:17:53,710 --> 01:17:55,379
ผู้ชายที่คุณเห็นอยู่ตรงนี้

1404
01:17:55,379 --> 01:17:58,840
{\an8}ราโมน กุสตาโบ กัสติโย กาเอเต วัย 35 ปี

1405
01:17:58,840 --> 01:18:00,342
{\an8}ปลิดชีวิตตนเองที่นี่

1406
01:18:00,342 --> 01:18:04,596
{\an8}สื่อบรรยายจุดจบอันน่าเศร้านี้ต่างๆ กันไป

1407
01:18:04,596 --> 01:18:07,599
{\an8}มีเด็กสามคนเข้าไปก่อน

1408
01:18:08,266 --> 01:18:13,063
พวกเขาบอกฉันว่าดูเหมือนมีตุ๊กตาห้อยอยู่

1409
01:18:13,063 --> 01:18:15,899
เขารู้สึกว่าเหลือตัวคนเดียว
ซึ่งคุณน่าจะพอนึกออก

1410
01:18:15,899 --> 01:18:18,360
เขาเลยคิดว่า "ฉันไปได้แค่นี้แหละ"

1411
01:18:19,444 --> 01:18:20,320
"จบกันแค่นี้"

1412
01:18:21,530 --> 01:18:24,199
เขารอดตัว ไม่ต้องรับผล
จากการกระทําของตัวเอง

1413
01:18:24,199 --> 01:18:29,371
และปล่อยให้พวกเราที่เหลือ
ชดใช้ความผิดแทนเขา

1414
01:18:30,288 --> 01:18:32,582
ด้วยความเย็นชาดุจหุ่นยนต์

1415
01:18:32,582 --> 01:18:34,251
วันนี้ ผู้ต้องหาหลักสองคน

1416
01:18:34,251 --> 01:18:36,795
ในการบูชายัญเด็กแรกเกิดในกอลลิกวัย

1417
01:18:36,795 --> 01:18:41,591
บรรยายให้ตํารวจฟังถึงคืนสุดสะพรึงในที่เกิดเหตุ

1418
01:18:46,888 --> 01:18:49,307
ปาโบล อุนดูร์รากา
และนาตาเลีย กูเอร์รา เฮกิเอร์

1419
01:18:49,307 --> 01:18:51,810
มาทําแผนประกอบคํารับสารภาพ
สําหรับเหตุการณ์วันนั้น

1420
01:18:51,810 --> 01:18:55,772
และพวกเขาบอกเราว่า
ได้เตรียมเด็กยังไง

1421
01:18:56,273 --> 01:18:58,567
เพื่อนําไปเผา

1422
01:18:58,567 --> 01:19:01,945
คุณลงมาจากรถแล้วก็จุดไฟ ถูกมั้ย

1423
01:19:01,945 --> 01:19:02,863
ครับ

1424
01:19:02,863 --> 01:19:05,907
{\an8}เด็กอยู่ตรงนั้น และอันตาเรส
ก็บอกให้ผมอุ้มเขาไปวางตรงนั้น

1425
01:19:06,908 --> 01:19:09,161
{\an8}นาตาเลียวางเด็ก... เธอวางเฮซุสตรงนั้น

1426
01:19:09,161 --> 01:19:11,621
{\an8}ทันทีที่เธอวางเขาตรงนั้น

1427
01:19:12,205 --> 01:19:15,834
{\an8}ผมก็คว้าตัวเธอแล้วเราก็ออกวิ่ง
เราวิ่งกลับไปทางนั้น

1428
01:19:15,834 --> 01:19:19,379
สําหรับเรา ในฐานะตํารวจ
เป็นเรื่องสําคัญมากที่จะต้องยืนยัน

1429
01:19:19,921 --> 01:19:22,215
บทบาทของแต่ละคน

1430
01:19:22,215 --> 01:19:24,426
ใครทําอะไร เมื่อไหร่

1431
01:19:24,426 --> 01:19:28,263
เราจะได้รวบรวมข้อเท็จจริงเข้าด้วยกัน

1432
01:19:28,263 --> 01:19:32,684
เราเพิ่งเริ่มเอากิ่งไม้วางลงไป
และห้านาทีต่อมา เดวิดก็มา

1433
01:19:32,684 --> 01:19:34,770
อันตาเรสสั่งให้เขา

1434
01:19:35,562 --> 01:19:39,816
คอยเก็บกิ่งไม้มาให้
เราจะได้มีไม้ฟืนเติมเรื่อยๆ

1435
01:19:39,816 --> 01:19:44,571
เปลวไฟสูงกว่าหลุมบนพื้น 20 เซนติเมตร

1436
01:19:45,322 --> 01:19:48,116
ครั้งแรกที่ผมมองเหนือเปลวไฟ

1437
01:19:48,784 --> 01:19:53,121
ผมเห็นเปลวไฟจริงๆ ที่มีเปลวไฟสีดําปนอยู่ด้วย

1438
01:19:53,121 --> 01:19:56,708
ซึ่งมันกลายเป็นหัวมังกรสีดํา

1439
01:19:56,708 --> 01:19:57,793
แล้วก็โฉบทะยานขึ้น

1440
01:19:58,335 --> 01:19:59,503
ทะยานขึ้นเหรอ

1441
01:19:59,503 --> 01:20:01,004
คุณเห็นแบบนั้นเหรอ

1442
01:20:01,505 --> 01:20:04,674
ผมเห็นแบบนั้น ผมรู้ว่า
มันเป็นภาพหลอน แต่ผมเห็นจริงๆ

1443
01:20:04,674 --> 01:20:07,803
เรื่องแบบนั้นเป็นเรื่องปกติ

1444
01:20:07,803 --> 01:20:09,971
สิ่งสําคัญคือจะต้องเข้าใจ

1445
01:20:09,971 --> 01:20:14,434
{\an8}บทบาทของแต่ละคนในเวลาที่ก่ออาชญากรรม

1446
01:20:14,434 --> 01:20:17,312
{\an8}เล่าเรื่องตอนที่คุณจับเด็กมัดซิ

1447
01:20:17,312 --> 01:20:19,147
{\an8}ฉันเอาฟันกัดเทปไม่ขาด

1448
01:20:19,147 --> 01:20:23,318
{\an8}ปาโบลก็เลยช่วยตัด
ระหว่างที่ฉันเอาเทปพันเท้าเด็ก

1449
01:20:23,318 --> 01:20:25,654
แล้วพอปาโบลบอกให้ฉันมัดแขน

1450
01:20:25,654 --> 01:20:28,657
เราสองคนก็ช่วยกันมัด
แล้วปาโบลก็จัดการที่เหลือต่อจนเสร็จ

1451
01:20:28,657 --> 01:20:31,368
ฉันไม่เคยใช้ฟันกัดอะไรขาดได้เลย

1452
01:20:31,368 --> 01:20:33,537
จริงครับ ผมเป็นคนตัดเทป

1453
01:20:33,537 --> 01:20:35,914
- เข้าใจแล้ว
- เธอเอาฟันกัดเทปไม่ขาด

1454
01:20:35,914 --> 01:20:38,542
เท่าที่ผมจําได้...

1455
01:20:39,292 --> 01:20:42,754
ในส่วนที่ว่าใครทําอะไรได้บ้าง
ตามเรี่ยวแรงของตัวเอง

1456
01:20:43,296 --> 01:20:45,507
เราทุกคนได้รับคําสั่งอย่างเข้มงวด

1457
01:20:45,507 --> 01:20:47,634
ว่าคนที่แตะต้องตัวเฮซุสได้

1458
01:20:47,634 --> 01:20:49,386
มีแค่นาตาเลียกับกาโรลิน่า

1459
01:20:49,386 --> 01:20:52,806
ใช่ แต่พอปาโบลจัดการเสร็จ

1460
01:20:52,806 --> 01:20:54,850
เขาก็พูดว่า "อย่าบอกอันตาเรสเชียวนะ

1461
01:20:54,850 --> 01:20:57,060
เพราะเราไม่ได้ทําอย่างสมบูรณ์แบบ"

1462
01:20:57,602 --> 01:21:00,856
ผมกําลังจะปิดท้าย
ด้วยประโยคที่ว่าผมจําเรื่องนั้นไม่ได้

1463
01:21:00,856 --> 01:21:03,275
ผมจําได้แต่ว่าผมไม่ได้แตะต้องเขาเลย

1464
01:21:03,859 --> 01:21:05,443
แต่คือว่า...

1465
01:21:06,444 --> 01:21:09,781
บริบทมันผิดเพี้ยนอย่างเห็นได้ชัด

1466
01:21:09,781 --> 01:21:11,575
ทั้งคู่ต่างปฏิเสธ

1467
01:21:11,575 --> 01:21:16,329
เรื่องมัด เอาสําลีอุดปาก และปิดปากเด็ก

1468
01:21:16,329 --> 01:21:18,915
ต่างฝ่ายต่างบอกว่าอีกคนเป็นคนทํา

1469
01:21:19,416 --> 01:21:23,378
ทั้งสองกระทําการปิดปากเด็ก
ก่อนจะบูชายัญ

1470
01:21:23,378 --> 01:21:25,881
ฉันเข้าใจนะ จากที่ปาโบลพูด

1471
01:21:25,881 --> 01:21:27,966
เหมือนเขาจะเข้าใจไปเองว่า

1472
01:21:27,966 --> 01:21:30,635
เราทุกคนรู้อยู่แล้วว่าจะเกิดอะไรขึ้นในวันนั้น

1473
01:21:30,635 --> 01:21:34,848
ซึ่งฉันต้องบอกว่าฉันไม่เคยได้รับข้อมูลอะไรเลย

1474
01:21:34,848 --> 01:21:36,516
ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

1475
01:21:36,516 --> 01:21:39,019
เพราะเมื่อถูกครอบงํา

1476
01:21:39,519 --> 01:21:42,981
ฉันไม่อาจขอคําอธิบายหรือ
ข้อมูลใดๆ เกี่ยวกับเรื่องนี้ได้

1477
01:21:42,981 --> 01:21:48,111
เพราะนั่นอาจทําให้ตัวตนภายในของเฮซุส
ทําอะไรบางอย่างกับฉันได้

1478
01:21:48,111 --> 01:21:51,114
เช่นกดดันให้ฉันฆ่าตัวตาย
หรือหนี หรืออะไรสักอย่าง

1479
01:21:51,114 --> 01:21:54,159
ฉันก็เลยไม่มีข้อมูลอะไรเลย

1480
01:21:54,159 --> 01:21:55,952
ขอโทษนะ คุณเห็นอะไรบ้างมั้ย

1481
01:21:55,952 --> 01:21:57,495
- ไม่เห็น
- ไม่เห็น

1482
01:21:58,079 --> 01:22:01,541
คุณอาจไม่รู้ แต่นาตาเลียให้สัตยาบัน
สําหรับคําให้การของเธอวันนี้

1483
01:22:01,541 --> 01:22:03,752
เธอบอกว่าเธอเห็นแสงเรืองๆ

1484
01:22:03,752 --> 01:22:06,796
- ไม่ใช่ กาโรลิน่าต่างหาก
- ขอโทษที กาโรลิน่า

1485
01:22:06,796 --> 01:22:10,634
เธอไม่เห็นกองไฟหรืออะไรเลย
แต่เธอเห็นแสงเรือง

1486
01:22:10,634 --> 01:22:12,719
และเธอได้ยินเสียงไฟปะทุ

1487
01:22:12,719 --> 01:22:15,764
- รู้มั้ยว่ากาโรลิน่าเห็นพลังงาน
- ไม่รู้

1488
01:22:15,764 --> 01:22:18,808
เธอเห็นออร่า เธอไวต่อสิ่งเหล่านั้นกว่าเรามาก

1489
01:22:18,808 --> 01:22:21,645
ผมไม่เห็นอะไรเลย คุณเห็นบ้านตรงนั้นมั้ย

1490
01:22:21,645 --> 01:22:24,189
ตอนที่ช่วยปาโบลปาก้อนหินน่ะ

1491
01:22:24,189 --> 01:22:26,274
คุณเอาหินใส่รถเข็นมาใช่มั้ย

1492
01:22:26,274 --> 01:22:28,234
หินวางกองอยู่ตรงนี้

1493
01:22:28,234 --> 01:22:29,653
- ตรงที่อยู่ตอนนี้เหรอ
- ใช่

1494
01:22:30,445 --> 01:22:31,738
เสร็จเรื่องแล้วใช่มั้ย

1495
01:22:31,738 --> 01:22:32,822
ขอบคุณมาก

1496
01:22:32,822 --> 01:22:33,740
ไปกันเลย

1497
01:22:33,740 --> 01:22:35,033
(ผู้ต้องหา)

1498
01:22:41,748 --> 01:22:44,000
{\an8}นี่เป็นรายงานจากวันที่ 22 เมษายน 2013

1499
01:22:44,000 --> 01:22:45,877
{\an8}(หัวหน้าอัยการเมืองกิลปูเอ 2011-2016)

1500
01:22:45,877 --> 01:22:48,421
{\an8}ซึ่งเป็นวันที่ผมได้พบตํารวจสืบสวน

1501
01:22:48,421 --> 01:22:50,548
{\an8}ในห้องทํางานของผมที่กิลปูเอ

1502
01:22:50,548 --> 01:22:52,926
พวกเขาเอาข้อมูลนี้มาให้

1503
01:22:52,926 --> 01:22:55,804
พร้อมกับข้อมูลอื่นที่รวบรวมได้จนถึงตอนนั้น

1504
01:22:56,304 --> 01:22:59,432
เท่าที่ผมรู้ ไม่เคยมีคดีแบบนี้ในชิลี

1505
01:23:00,809 --> 01:23:03,478
การสืบสวนที่เหลือ

1506
01:23:03,478 --> 01:23:08,316
เป็นเรื่องของการระบุระดับความรับผิดทางอาญา

1507
01:23:09,192 --> 01:23:11,528
และสิ่งเราจะดําเนินการกับพวกเขาตามกฎหมาย

1508
01:23:11,528 --> 01:23:14,030
ต้องระบุว่าพวกเขาเป็นบ้า
หรือมีอาการทางจิต

1509
01:23:14,030 --> 01:23:16,700
หรือเป็นคนสติสมบูรณ์ หรืออยู่ระหว่างกลาง

1510
01:23:16,700 --> 01:23:19,828
แล้วจากจุดนั้น ถึงตัดสินใจในแง่ของกฎหมาย

1511
01:23:25,125 --> 01:23:26,751
ข้อโต้แย้งอย่างหนึ่งที่ได้รับ

1512
01:23:26,751 --> 01:23:29,838
จากข้อแก้ต่างส่วนใหญ่ของสมาชิกลัทธินี้

1513
01:23:29,838 --> 01:23:34,718
ก็คือทุกคนตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของ
การควบคุมจิตใจเชิงทําลาย

1514
01:23:34,718 --> 01:23:38,638
และในตอนนั้น พวกเขาไม่มีความสามารถ

1515
01:23:39,139 --> 01:23:42,350
ที่จะเลือกด้วยความสมัครใจว่าจะให้เกิดอะไรขึ้น

1516
01:23:42,350 --> 01:23:44,144
เพราะพวกเขาตกอยู่ในอิทธิพล

1517
01:23:44,144 --> 01:23:46,730
ของอาการที่พวกเขาเรียกว่า
"ความเพ้อคลั่งร่วม" ด้วย

1518
01:23:51,901 --> 01:23:54,362
มีการตกลงกันในหมู่จําเลย

1519
01:23:54,362 --> 01:23:57,073
{\an8}ให้อ้างว่าพวกเขาทั้งหมด...

1520
01:23:57,073 --> 01:23:59,117
{\an8}(แพทย์ด้านนิติจิตวิทยาและจิตวิทยากฎหมาย)

1521
01:23:59,117 --> 01:24:01,494
{\an8}เป็นเหยื่อ

1522
01:24:01,494 --> 01:24:04,831
ของโรคจิตร่วม

1523
01:24:04,831 --> 01:24:07,709
ฝรั่งเศสเรียกโฟลีอาเดอ
ซึ่งก็คือความบ้าร่วมกันสองคนขึ้นไป

1524
01:24:07,709 --> 01:24:12,005
นี่คือกลยุทธ์ที่มีความเป็นไปได้มากที่สุด

1525
01:24:12,589 --> 01:24:15,633
พวกเขาไม่ใช่คนที่เป็นโรคจิต

1526
01:24:15,633 --> 01:24:18,887
แต่อ้างว่าเป็นในช่วงที่เกิดเหตุการณ์นั้น

1527
01:24:19,387 --> 01:24:22,390
ทางกฎหมาย พวกเขาไม่มีความผิด

1528
01:24:22,390 --> 01:24:25,477
กฎหมายถือว่าทุกคนเป็นคนปกติ ไม่ใช่คนบ้า

1529
01:24:25,477 --> 01:24:27,562
ดังนั้น เราทุกคนต้องอธิบาย

1530
01:24:27,562 --> 01:24:29,814
การกระทําของเรา เมื่อเป็นเรื่องของ

1531
01:24:29,814 --> 01:24:31,524
การกระทําที่เป็นอาชญากรรม

1532
01:24:31,524 --> 01:24:35,987
ดังนั้น ถ้าคุณอ้างว่าคนที่ถูกสอบสวนนั้นเสียสติ

1533
01:24:35,987 --> 01:24:37,155
ก็ต้องพิสูจน์ให้เห็นตามนั้น

1534
01:24:40,116 --> 01:24:44,204
การพิจารณาคดีไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่าเด็กตายหรือไม่

1535
01:24:44,204 --> 01:24:47,707
หรือพวกเขาอยู่ที่นั่นในวันเวลานั้นหรือไม่

1536
01:24:47,707 --> 01:24:49,751
แต่จะเกี่ยวกับ

1537
01:24:50,460 --> 01:24:52,879
การวินิจฉัยโรคจิตร่วม

1538
01:24:52,879 --> 01:24:54,714
ไม่ต้องบอกก็รู้ครับ ศาลที่เคารพ

1539
01:24:54,714 --> 01:24:59,552
ว่ารายงานฉบับใหม่นี้ให้สัตยาบัน
ต่อข้อสรุปก่อนหน้า

1540
01:24:59,552 --> 01:25:03,640
นี่คืออาการเพ้อคลั่งร่วมทางจิตวิญญาณ
เป็นอาการป่วยทางจิต

1541
01:25:03,640 --> 01:25:06,643
ผลทางกฎหมายมาตราสิบ
ข้อหนึ่ง ไม่อาจถือว่ามีความผิดได้

1542
01:25:06,643 --> 01:25:08,853
จิตแพทย์และนักจิตวิทยาทุกคน

1543
01:25:08,853 --> 01:25:13,024
สรุปว่าคนเหล่านี้มีอาการทางจิต

1544
01:25:13,024 --> 01:25:14,776
ดังนั้นพวกเขาจึงไม่มีความผิด

1545
01:25:16,486 --> 01:25:19,364
เรากําลังเผชิญกับหลักฐานและรายงาน

1546
01:25:19,364 --> 01:25:23,451
จํานวนหนึ่งจากฝ่ายจําเลย
พร้อมกับการหาข้ออ้าง

1547
01:25:23,451 --> 01:25:27,747
ให้สมาชิกลัทธิพ้นจากความรับผิดชอบ

1548
01:25:31,709 --> 01:25:36,256
แม้จะระบุความรับผิดชอบแล้ว
แต่ก็ไม่มีใครติดคุก

1549
01:25:36,256 --> 01:25:38,424
แน่นอนว่าเรารู้สึกกดดัน

1550
01:25:38,424 --> 01:25:40,635
ซึ่งเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นทุกวัน

1551
01:25:40,635 --> 01:25:44,514
ระหว่างการพิจารณาคดี
มีสื่อให้ความสนใจมากมายเสมอ

1552
01:25:46,641 --> 01:25:52,230
สํานักงานอัยการไม่มี
ทางเลือกอื่น นอกจากวิเคราะห์

1553
01:25:52,730 --> 01:25:54,899
ข้อมูลเบื้องหลัง

1554
01:25:54,899 --> 01:25:59,320
เพื่อดูว่าอ่อนไหวต่อ
การวิพากษ์วิจารณ์หรือข้อซักถามมั้ย

1555
01:25:59,904 --> 01:26:01,281
ถ้ามองจากอีกมุมหนึ่ง

1556
01:26:06,035 --> 01:26:11,749
{\an8}ผมมาทําคดีนี้
เพราะอัยการฮวน เอมิลิโอ กาติกา...

1557
01:26:11,749 --> 01:26:13,042
{\an8}(จิตแพทย์)

1558
01:26:13,042 --> 01:26:15,795
{\an8}โทรมาบอกว่าอยากคุยด้วย

1559
01:26:16,337 --> 01:26:18,214
แล้วเขาก็อธิบายว่าเป็นเรื่องอะไร

1560
01:26:18,840 --> 01:26:21,759
ผมคิดว่าการตอบคําถามใดๆ

1561
01:26:22,385 --> 01:26:24,429
ที่เขามีนั้นเป็นเรื่องสําคัญ

1562
01:26:26,347 --> 01:26:28,683
สิ่งที่เขาคิดคือจะให้ผมตรวจสภาพจิต

1563
01:26:29,934 --> 01:26:33,688
คนสองคนที่สําคัญที่สุดซึ่งก็คือ
นาตาเลีย กูเอร์รากับปาโบล อุนดูร์รากา

1564
01:26:34,189 --> 01:26:36,566
แต่พวกเขาไม่ยอมให้ตรวจ

1565
01:26:37,066 --> 01:26:42,071
นั่นแหละเขาก็เลย
ขอให้ผมตรวจสอบผู้เชี่ยวชาญแทน

1566
01:26:42,071 --> 01:26:45,325
คือการให้ความเห็นในฐานะผู้เชี่ยวชาญ
ต่อความเห็นของผู้เชี่ยวชาญอีกที

1567
01:26:45,325 --> 01:26:47,660
ความเห็นของผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับเหตุการณ์น่ะ

1568
01:26:47,660 --> 01:26:48,661
(กระทําความผิด)

1569
01:26:48,661 --> 01:26:51,873
แต่จิตแพทย์ที่วินิจฉัยคนไข้

1570
01:26:51,873 --> 01:26:53,208
โดยไม่ได้เจอตัวพวกเขา

1571
01:26:53,791 --> 01:26:56,502
น่าจะบกพร่องเรื่องจรรยาบรรณพื้นฐานนะ

1572
01:26:57,837 --> 01:27:02,217
คําถามก็คือ ตอนที่ปาโบลกับนาตาเลีย

1573
01:27:02,217 --> 01:27:03,676
ส่งเด็ก

1574
01:27:04,344 --> 01:27:07,555
ให้อันตาเรส พวกเขามีทางเลือกอื่นมั้ย

1575
01:27:10,767 --> 01:27:13,144
ถ้าไม่ส่งเด็กให้อันตาเรสจะได้มั้ย

1576
01:27:15,688 --> 01:27:18,358
เราเชื่อว่าได้ พวกเขามีทางเลือกอื่น

1577
01:27:19,776 --> 01:27:22,070
เพราะถึงแม้จะเป็นเวลาหลายปีที่พวกเขา

1578
01:27:23,738 --> 01:27:28,076
อยู่ในกํามือแห่งการบังคับควบคุม
ของคนที่เรารู้จักในชื่ออันตาเรส

1579
01:27:28,660 --> 01:27:33,122
แต่พวกเขาก็รู้และตระหนักว่าตนกําลังจะทําอะไร

1580
01:27:33,122 --> 01:27:37,377
ตั้งแต่ตอนที่ตัดสินใจ
พานาตาเลีย กูเอร์ราไปซ่อนแล้ว

1581
01:27:46,094 --> 01:27:47,387
มันเป็นบริบท

1582
01:27:48,054 --> 01:27:50,348
{\an8}ที่มีกฎของมันอยู่

1583
01:27:50,848 --> 01:27:53,434
{\an8}มีการเคารพกฎ มีกฎมากมาย

1584
01:27:53,434 --> 01:27:57,021
ผู้นําที่อยู่ในตําแหน่งอันสูงส่งเยี่ยงพระเจ้า

1585
01:27:57,021 --> 01:28:00,024
และเขาปั่นหัวคน

1586
01:28:00,024 --> 01:28:01,109
แล้วก็...

1587
01:28:02,443 --> 01:28:05,655
คอยขัดขวางไม่ให้พวกเขามีความคิดของตนเอง

1588
01:28:05,655 --> 01:28:10,243
จากตรงนั้น เราสามารถพูดได้ว่า
ตัวตนของพวกเขาถูกทําลาย

1589
01:28:10,243 --> 01:28:14,330
คนคนนั้นไม่มีวิจารณญาณของตัวเอง

1590
01:28:14,330 --> 01:28:17,834
หมอออตโต้ ดอร์พูดว่า "ก็ใช่"

1591
01:28:17,834 --> 01:28:21,296
"ดูเหมือนว่าเรื่องจะเป็นแบบนี้แหละ"

1592
01:28:21,296 --> 01:28:25,341
"มีโรคจิตร่วม"

1593
01:28:25,341 --> 01:28:28,136
แต่เพราะเราไม่ได้รับโอกาส

1594
01:28:28,136 --> 01:28:29,721
และไม่มีวันได้รับโอกาส

1595
01:28:29,721 --> 01:28:32,181
ในการตรวจสภาพจิตของ
ราโมน กัสติโย กาเอเต

1596
01:28:32,181 --> 01:28:35,351
เพราะเขาฆ่าตัวตายไปแล้วในกุสโก ถูกม้้ย

1597
01:28:35,351 --> 01:28:40,857
เราไม่สามารถยืนยันได้ว่าคนเหล่านี้

1598
01:28:40,857 --> 01:28:45,778
คือผู้ป่วยที่ตกอยู่ภายใต้การชักนํา
หรือได้รับผลต่อมาอีกที

1599
01:28:45,778 --> 01:28:51,492
โดยมีราโมน กัสติโย กาเอเตเป็นผู้ชักนําหลัก

1600
01:28:52,827 --> 01:28:56,581
เราไม่อยากให้คดีนี้จบลงโดยไม่มีใครได้รับโทษ

1601
01:28:56,581 --> 01:28:59,542
ถ้าไม่มีใครได้รับโทษ ซึ่งก็คือคนพวกนี้

1602
01:28:59,542 --> 01:29:02,128
ไม่ต้องรับผิดทางอาญา

1603
01:29:02,128 --> 01:29:06,591
ในสิ่งที่พวกเขาทํา
ก็คงเป็นเพราะเราเชื่ออย่างไม่ต้องสงสัย

1604
01:29:06,591 --> 01:29:09,177
ว่าคนพวกนี้มีความวิปริตทางจิต

1605
01:29:09,177 --> 01:29:11,679
ระหว่างที่วิเคราะห์รายงาน

1606
01:29:12,680 --> 01:29:13,598
ผมก็สามารถ...

1607
01:29:15,641 --> 01:29:17,393
หาข้อโต้แย้งข้อแรกได้

1608
01:29:17,894 --> 01:29:20,355
ซึ่งจะลดทอนน้ําหนักของรายงานในระดับหนึ่ง

1609
01:29:20,355 --> 01:29:22,523
รายงานบอกไว้ถึงขนาดที่ว่า

1610
01:29:23,149 --> 01:29:27,362
ไม่ต้องให้ความสําคัญ
กับการวินิจฉัยโรคจิตร่วม

1611
01:29:27,904 --> 01:29:30,448
เมื่อใดก็ตามที่เหตุการณ์ดังกล่าว

1612
01:29:30,948 --> 01:29:34,660
อยู่ในบริบทของการเสพยา

1613
01:29:35,370 --> 01:29:38,081
ดื่มแอลกอฮอล์ หรือได้รับสารกระตุ้นชนิดอื่น

1614
01:29:38,915 --> 01:29:39,832
ซึ่งก็คือกรณีนี้แหละ

1615
01:29:44,128 --> 01:29:46,130
ข้อเท็จจริงทําให้เราต้องไตร่ตรอง

1616
01:29:46,631 --> 01:29:48,925
เรื่องปัญหาความรับผิดชอบที่ลดลง

1617
01:29:48,925 --> 01:29:51,928
เรายอมรับให้ความสามารถในการใช้เหตุผล

1618
01:29:51,928 --> 01:29:55,139
ถูกรบกวนได่มากแค่ไหนในขณะที่ก่ออาชญากรรม

1619
01:29:55,139 --> 01:29:59,685
จนยอมให้พวกเขารอดพ้นจาก
ความยุติธรรมทางกฎหมายหรือได้ลดโทษ

1620
01:29:59,685 --> 01:30:01,854
ระบบยุติธรรมจะให้คุณค่ากับทฤษฎีทางจิตเวช

1621
01:30:01,854 --> 01:30:03,689
เกี่ยวกับความเพ้อคลั่งร่วมทางจิตวิญญาณ

1622
01:30:03,689 --> 01:30:06,359
ได้มากแค่ไหน

1623
01:30:06,359 --> 01:30:10,321
จนผู้ที่เกี่ยวข้องพ้นจากความผิด
และความรับผิดชอบ

1624
01:30:10,321 --> 01:30:12,490
ในข้อหาละเมิดสิทธิมนุษยชน

1625
01:30:12,490 --> 01:30:14,367
ดังนั้น ตามคําสั่งทางกฎหมาย

1626
01:30:14,367 --> 01:30:16,494
จําเลยกูเอร์ราและอุนดูร์รากา

1627
01:30:16,494 --> 01:30:19,414
ไม่สมควรได้รับโทษทางเลือก

1628
01:30:24,043 --> 01:30:28,589
เมื่อคําพิพากษาถึงที่สุด
ปาโบลและนาตาเลียต้องโทษห้าปี

1629
01:30:28,589 --> 01:30:31,551
และสามปีสําหรับผู้สนับสนุนการกระทําผิด

1630
01:30:31,551 --> 01:30:34,637
แน่นอนว่าในโลกที่มีแค่ผิดและไม่ผิด

1631
01:30:34,637 --> 01:30:37,974
ฉันจะพบว่าคนคนหนึ่งผิดหรือไม่ผิด

1632
01:30:38,558 --> 01:30:40,435
และนั่นคือจุดที่ความซับซ้อน

1633
01:30:40,435 --> 01:30:42,687
ในการวิเคราะห์สถานการณ์ขาดหายไป

1634
01:30:42,687 --> 01:30:48,651
สําหรับฉัน เหมือนจิตเวชศาสตร์มันไม่ยุติธรรม

1635
01:30:48,651 --> 01:30:52,363
นาตาเลีย กูเอร์รา ผู้กระทําผิดหลัก
มารดาของเด็กที่ถูกฆาตกรรม

1636
01:30:52,363 --> 01:30:54,282
ไม่ยอมรับโทษ

1637
01:30:54,282 --> 01:30:56,951
และหลบหนีมาเจ็ดเดือนแล้ว

1638
01:30:56,951 --> 01:31:00,455
ตํารวจกําลังสืบหาที่อยู่ของเธอ

1639
01:31:09,005 --> 01:31:12,258
{\an8}เธอไว้ผมยาวและเปลี่ยนสีผม

1640
01:31:12,258 --> 01:31:14,385
{\an8}เธอไม่ออกมาข้างนอกเพื่อไม่ให้ใครจําได้

1641
01:31:14,385 --> 01:31:18,055
{\an8}แต่เพราะกระดาษแผ่นหนึ่งที่เธอโยนลงถังขยะ

1642
01:31:18,055 --> 01:31:21,058
{\an8}ทําให้ตํารวจสืบสวนทราบที่อยู่ของเธอจนได้

1643
01:31:24,228 --> 01:31:25,229
ยกมือขึ้น

1644
01:31:25,980 --> 01:31:26,981
หยุดอยู่ตรงนั้น

1645
01:31:28,065 --> 01:31:29,108
ยกมือขึ้น

1646
01:31:29,650 --> 01:31:30,735
อย่าขยับ

1647
01:31:31,319 --> 01:31:32,278
ฉันกําลังไปหาคุณ

1648
01:31:32,778 --> 01:31:33,779
หมอบลง

1649
01:31:34,906 --> 01:31:36,574
ยกมือไว้เหนือศีรษะ

1650
01:31:37,742 --> 01:31:41,537
เธอพยายามหนีตํารวจ แต่ก็ถูกล้อมไว้ทุกด้าน

1651
01:31:41,537 --> 01:31:44,165
นาตาเลีย กูเอร์ราถูกส่งตัวให้สารวัตรทหาร

1652
01:31:44,165 --> 01:31:45,541
เธอถูกคุมขัง

1653
01:31:45,541 --> 01:31:48,336
ที่ศูนย์ทัณฑสถานหญิงซันโฮอากิน

1654
01:32:02,767 --> 01:32:04,852
โดยส่วนตัวผม มิกุเอล อัมปูเอโร

1655
01:32:04,852 --> 01:32:07,939
ไม่ใช่กองตํารวจสืบสวนชิลี
หรือสํานักงานอัยการ หรือผู้พิพากษา

1656
01:32:07,939 --> 01:32:11,692
สมาชิกแต่ละคนสมควรได้รับโทษจําคุกตลอดชีวิต

1657
01:32:11,692 --> 01:32:14,278
ไม่ว่าจะมีส่วนร่วมแค่ไหน

1658
01:32:14,278 --> 01:32:18,783
เพราะเราต้องคิดว่า
นี่เป็นมนุษย์ที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้

1659
01:32:18,783 --> 01:32:21,786
ในฐานะคนในสังคม เราทุกคนต้องช่วยกัน

1660
01:32:22,453 --> 01:32:25,081
ให้แน่ใจว่าเหยื่อเหล่านี้...
เพราะพวกเขาเป็นเหยื่อ

1661
01:32:26,332 --> 01:32:31,379
ฉันคิดว่าเราควรเข้าใจพวกเขา

1662
01:32:31,379 --> 01:32:35,258
และเราควรนั่งคุยกับครอบครัวของเราว่า
"เกิดอะไรขึ้นที่นี่"

1663
01:32:35,258 --> 01:32:39,929
"เรามีบทบาทอย่างไร
ในเหตุการณ์สะเทือนขวัญขนาดนี้"

1664
01:32:51,315 --> 01:32:52,817
ขอเวลาผมเดี๋ยวนะ

1665
01:32:53,609 --> 01:32:54,443
รอหน่อย

1666
01:32:55,111 --> 01:32:55,945
ได้โปรด

1667
01:33:02,868 --> 01:33:05,663
การกลับเข้าสังคมมันยากนะ

1668
01:33:05,663 --> 01:33:09,250
หลายคนบอกผมว่า "ให้ตายสิ
ย้ายไปประเทศอื่นเถอะ เปลี่ยนชื่อซะด้วย"

1669
01:33:12,878 --> 01:33:15,506
กระบวนการกลับคืนสู่ชีวิตปกติ

1670
01:33:15,506 --> 01:33:18,551
ไม่ลงนรก หรือหวนกลับสู่วงจรการใช้ยา

1671
01:33:18,551 --> 01:33:21,137
หรืออยู่บ้านพ่อแม่ หมกตัวอยู่ในถ้ําน่ะ

1672
01:33:22,054 --> 01:33:22,888
มันยากนะ

1673
01:33:24,473 --> 01:33:26,851
พวกเขาบอกว่า "เป็นผมคงฆ่าตัวตายไปแล้ว"

1674
01:33:26,851 --> 01:33:29,937
ผมไม่ได้รับอนุญาตให้ฆ่าตัวตาย
ลูกๆ ต้องการผม

1675
01:33:29,937 --> 01:33:33,232
การควบคุมจิตใจเชิงทําลายน่ะ
คนยังไม่รู้ว่าคืออะไร

1676
01:33:33,232 --> 01:33:35,276
และมันทําให้เกิดเหตุการณ์เลวร้าย

1677
01:33:35,276 --> 01:33:36,569
ผม...

1678
01:33:37,320 --> 01:33:41,824
ผมต้องพาตัวเองกลับสู่สังคมที่หวาดกลัวผม

1679
01:33:42,742 --> 01:33:44,118
ซึ่งก็สมควรแล้ว

1680
01:33:45,828 --> 01:33:49,415
มันยากจริงๆ การอยากกลับคืนสู่ระบบนิเวศ

1681
01:33:49,415 --> 01:33:53,169
ที่บางองค์ประกอบในนั้นอยากจะทําร้ายเราน่ะ

1682
01:33:53,169 --> 01:33:56,922
พวกเขาไม่อยากให้เรากลับเข้าไป
พวกเขาอยากให้เราฆ่าตัวตาย

1683
01:33:56,922 --> 01:33:59,925
ในเมื่อเราเป็นมนุษย์ที่เลวทรามที่สุดในโลก

1684
01:33:59,925 --> 01:34:03,262
ใครๆ ก็รู้สึกว่ามีเหตุผล
ที่จะแสดงด้านเลวร้ายของตน

1685
01:34:03,262 --> 01:34:04,972
และลอยนวลไปได้

1686
01:34:04,972 --> 01:34:08,476
สิบปีต่อมา ใจผมพังยับเยิน ผมไม่อยากสู้แล้ว

1687
01:34:09,018 --> 01:34:12,021
ผมอยากทํางานและใช้ชีวิตอย่างสงบสุขได้

1688
01:34:13,189 --> 01:34:16,525
แต่ถ้าเราต้องคอยขอให้ทุกคนยกโทษ
ที่เรายังมีชีวิตอยู่

1689
01:34:16,525 --> 01:34:18,611
มันก็ยากที่จะอยู่อย่างสงบสุขได้

1690
01:34:21,906 --> 01:34:25,409
{\an8}(กอลลิกวัย - ชิลี)

1691
01:34:25,409 --> 01:34:27,745
{\an8}ผมไม่เข้าใจ แล้วก็ไม่อยากพูดถึงมันด้วย

1692
01:34:27,745 --> 01:34:31,207
{\an8}เพราะทุกครั้งที่พูดถึง มันทําให้ผม

1693
01:34:32,708 --> 01:34:33,626
{\an8}เจ็บปวดมาก

1694
01:34:39,715 --> 01:34:42,343
ฟังนะ เรื่องบ้านในกอลลิกวัยน่ะ

1695
01:34:43,761 --> 01:34:45,346
เราจะรื้อทิ้ง

1696
01:34:45,346 --> 01:34:48,099
จะได้ไม่เหลือร่องรอยของเรื่องเศร้านี้อีก

1697
01:35:00,778 --> 01:35:04,281
ลัทธิต่างๆ ไม่ได้โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้

1698
01:35:04,907 --> 01:35:07,910
ลัทธิคือการตอบสนองหรือผลกระทบ

1699
01:35:07,910 --> 01:35:10,663
ต่อสิ่งที่เกิดขึ้นในสังคม

1700
01:35:15,167 --> 01:35:18,003
มีความว่างเปล่ามหาศาล

1701
01:35:18,629 --> 01:35:21,716
และความต้องการอย่างใหญ่หลวง
ที่จะเป็นส่วนหนึ่งของอะไรสักอย่าง

1702
01:35:31,225 --> 01:35:33,561
เราถูกห้อมล้อมอย่างไม่จบสิ้น

1703
01:35:33,561 --> 01:35:35,896
ด้วยอิทธิพลหลากหลายประเภท

1704
01:35:35,896 --> 01:35:37,940
ซึ่งให้เราเห็นโลกที่สมบูรณ์แบบ

1705
01:35:38,566 --> 01:35:45,322
แต่กลับซ่อนกลไกควบคุมจิตใจไว้

1706
01:36:13,726 --> 01:36:17,688
(ปาโบล อุนดูร์รากาจําคุกสองปี)

1707
01:36:17,688 --> 01:36:21,734
(ได้รับการปล่อยตัวและพักโทษในปี 2019)

1708
01:36:23,569 --> 01:36:27,490
(นาตาเลีย กูเอร์ราจําคุกสองปี)

1709
01:36:27,490 --> 01:36:31,577
(ได้รับการปล่อยตัวและพักโทษในปี 2021)

1710
01:36:33,496 --> 01:36:37,917
(สมาชิกลัทธิที่เหลือ)

1711
01:36:37,917 --> 01:36:41,504
(ได้รับโทษคุมประพฤติ)

1712
01:36:43,380 --> 01:36:47,301
(บัดนี้ทุกคนได้รับอิสรภาพแล้ว)

1713
01:36:47,301 --> 01:36:51,388
(และกําลังเข้าสู่กระบวนการกลับคืนสู่สังคม)

1714
01:40:16,051 --> 01:40:18,887
(บรรยายไทยโดย ขีดขิน จินดาอนันต์)