1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:01:15,868 --> 00:01:17,577
{\an8}"พวกเฮิร์ดแมนช่างเป็น

4
00:01:17,578 --> 00:01:20,706
{\an8}เด็กยอดแย่ที่สุดในประวัติศาสตร์โลก"

5
00:01:24,334 --> 00:01:25,419
พวกเขาพูดโกหก

6
00:01:28,130 --> 00:01:29,423
{\an8}(เฮิร์ดแมน)

7
00:01:30,465 --> 00:01:31,633
{\an8}พวกเขาขโมยของ

8
00:01:34,803 --> 00:01:35,803
{\an8}กลับมานี่นะ

9
00:01:35,804 --> 00:01:36,972
{\an8}(ไอน์สไตน์รุ่นเยาว์
เคมี)

10
00:01:41,393 --> 00:01:43,604
{\an8}พวกเขาสูบซิการ์

11
00:01:47,774 --> 00:01:49,484
พวกเด็กผู้หญิงก็ไม่เว้น

12
00:01:50,611 --> 00:01:51,694
{\an8}พวกเขาทําร้ายเด็กน้อย

13
00:01:51,695 --> 00:01:53,864
{\an8}แม้ว่าเด็กน้อยจะตัวใหญ่กว่าก็ตาม

14
00:01:55,199 --> 00:01:56,408
เฮ้ย

15
00:02:02,539 --> 00:02:04,540
{\an8}พวกเขาหมิ่นพระนามของพระเจ้า

16
00:02:04,541 --> 00:02:06,835
พระเจ้า!

17
00:02:11,465 --> 00:02:13,008
พวกเขาพูดจาหยาบคายกับครู

18
00:02:18,805 --> 00:02:20,264
{\an8}พวกเขาถึงขั้นจุดไฟ

19
00:02:20,265 --> 00:02:22,768
เผาโรงเก็บเครื่องมือผุพังของเฟร็ด ชูเมคเกอร์

20
00:02:23,685 --> 00:02:25,478
{\an8}เอาจริง โรงเก็บเครื่องมือนั้นน่าเกลียด

21
00:02:25,479 --> 00:02:27,523
{\an8}และจะถล่มลงมาเองอยู่แล้ว

22
00:02:28,148 --> 00:02:30,191
{\an8}พ่อฉันบอกว่า "เผามันทิ้ง

23
00:02:30,192 --> 00:02:32,735
{\an8}เป็นเรื่องดีอย่างเดียวที่พวกเฮิร์ดแมนทํา

24
00:02:32,736 --> 00:02:34,529
{\an8}และถ้าพวกเขารู้ว่ามันดี

25
00:02:34,530 --> 00:02:36,323
พวกเขาจะไม่ทํามันเลย"

26
00:02:37,366 --> 00:02:39,951
พวกเขาเลวร้ายอย่างสุดขีด

27
00:02:39,952 --> 00:02:42,370
{\an8}จนแทบจะเชื่อไม่ลงเลยว่ามีอยู่จริง

28
00:02:42,371 --> 00:02:44,455
{\an8}ไม่มีใครรู้ทําไมพวกเขาเป็นอย่างนั้น

29
00:02:44,456 --> 00:02:46,791
{\an8}ดูเหมือนพวกเขาร้ายมาตั้งแต่คลอดออกจากครรภ์

30
00:02:46,792 --> 00:02:47,875
(ระวังแมว)

31
00:02:47,876 --> 00:02:49,085
{\an8}พูดถึงครรภ์

32
00:02:49,086 --> 00:02:51,754
{\an8}เด็กๆ อย่างพวกเราไม่เคยเห็นพ่อแม่พวกเขาเลย

33
00:02:51,755 --> 00:02:54,090
บางคนคิดว่าพวกเขายอมแพ้และหนีไป

34
00:02:54,091 --> 00:02:57,552
{\an8}ทฤษฎีของฉันคือพวกเขาเป็นพ่อแม่คู่แรกที่โดนลักพาตัว

35
00:02:57,553 --> 00:03:00,180
จับมัดและปล้นโดยลูกตัวเอง

36
00:03:00,931 --> 00:03:02,056
ราล์ฟ

37
00:03:02,057 --> 00:03:03,975
ลีรอย

38
00:03:03,976 --> 00:03:05,518
คล้อด

39
00:03:05,519 --> 00:03:07,061
ออลลี่

40
00:03:07,062 --> 00:03:08,729
แกลดิส

41
00:03:08,730 --> 00:03:11,650
และที่โหดที่สุดในกลุ่ม อิโมจีน

42
00:03:12,651 --> 00:03:14,527
{\an8}ทุกคนเหมือนกัน เว้นแต่ขนาดตัวที่ต่าง

43
00:03:14,528 --> 00:03:16,112
{\an8}และรอยฟกช้ําดําเขียวที่ต่าง

44
00:03:16,113 --> 00:03:18,155
{\an8}ตรงที่พวกเขาฟาดกันเอง

45
00:03:18,156 --> 00:03:20,283
{\an8}เอาละทุกคน หาที่นั่งจ้ะ

46
00:03:20,284 --> 00:03:22,618
คงพร้อมจะนําเสนอกันแล้วนะ

47
00:03:22,619 --> 00:03:25,371
{\an8}คนนําเสนอคนแรกได้แก่...

48
00:03:25,372 --> 00:03:26,456
ผม

49
00:03:28,125 --> 00:03:30,501
{\an8}ได้ ออลลี่ เฮิร์ดแมนคนแรก

50
00:03:30,502 --> 00:03:32,211
{\an8}ครู... เดี๋ยวนะ

51
00:03:32,212 --> 00:03:33,588
{\an8}แมวฉันเอง

52
00:03:33,589 --> 00:03:34,673
{\an8}สไปค์

53
00:03:52,149 --> 00:03:53,692
{\an8}วุ่นวายอะไรกัน

54
00:03:58,530 --> 00:03:59,530
{\an8}มองไม่เห็น

55
00:03:59,531 --> 00:04:00,616
นั่นฉันเอง

56
00:04:02,034 --> 00:04:03,034
เฮ้ย

57
00:04:03,035 --> 00:04:04,745
ได้บอกยังว่าพวกเขาขโมยของด้วย

58
00:04:10,000 --> 00:04:11,334
อยากเก็บอะไรไว้ดี

59
00:04:11,335 --> 00:04:12,586
สร้อยนี่

60
00:04:13,504 --> 00:04:14,713
หรือคอเธอ

61
00:04:15,964 --> 00:04:17,256
ฉันเลือกเก็บคอ

62
00:04:17,257 --> 00:04:18,590
ฉันเลี่ยงปัญหา

63
00:04:18,591 --> 00:04:21,428
แต่จากที่เห็น ล็อคเก็ตอันโปรดของฉันไปเข้าตาเธอเข้า

64
00:04:22,930 --> 00:04:25,515
อิโมจีนเป็นผู้นําที่ไร้เทียมทานของพวกเขา

65
00:04:25,516 --> 00:04:28,518
เธอทําให้ผู้ที่พบเห็นหวาดกลัวจนแทบขาดใจ

66
00:04:28,519 --> 00:04:30,645
รวมถึงผู้ใหญ่ด้วย

67
00:04:30,646 --> 00:04:32,813
เธอไม่ชอบอลิซเป็นพิเศษ

68
00:04:32,814 --> 00:04:34,565
ไง ยัยขี้โรค

69
00:04:34,566 --> 00:04:35,983
คงเพราะอลิซเป็นคนที่

70
00:04:35,984 --> 00:04:38,153
ตรงข้ามกับอิโมจีนโดยสิ้นเชิง

71
00:04:39,780 --> 00:04:41,072
รวมไปจนถึง...

72
00:04:41,073 --> 00:04:43,366
มือเธอกลิ่นเหมือนสบู่อีกแล้ว

73
00:04:43,367 --> 00:04:44,659
จะปกปิดโรคเหรอไง

74
00:04:44,660 --> 00:04:47,412
ตอนนั้นมันคือเหา และก็แค่ครั้งเดียวที่ค่ายฤดูร้อน

75
00:04:47,955 --> 00:04:50,415
แต่อิโมจีนไม่เคยลืม

76
00:04:55,838 --> 00:04:57,798
- พวกเฮิร์ดแมนนี่...
- ฉันรู้

77
00:05:00,133 --> 00:05:01,759
พวกเฮิร์ดแมนนี่ช่างเป็น

78
00:05:01,760 --> 00:05:03,929
เด็กยอดแย่ที่สุดในประวัติศาสตร์โลก

79
00:05:07,099 --> 00:05:09,059
พวกเขาทําอะไรอีกเหรอลูก

80
00:05:10,394 --> 00:05:12,311
แม่ฉันให้ล็อคเก็ตนั้นมา

81
00:05:12,312 --> 00:05:13,397
ไม่มีอะไรค่ะ

82
00:05:14,481 --> 00:05:15,482
ก็เดิมๆ

83
00:05:16,149 --> 00:05:17,316
จุดไฟเผาอะไรเหรอ

84
00:05:17,317 --> 00:05:19,986
ราดน้ําสบู่ใส่ทางเดินที่โรงเรียนเหรอ

85
00:05:19,987 --> 00:05:23,573
ขโมยมื้อเที่ยงของพี่และต่อยพี่ที่ไม่มีลูกกวาดเหรอ

86
00:05:23,574 --> 00:05:25,616
ประมาณนั้นแหละ

87
00:05:25,617 --> 00:05:27,743
ทําการบ้านซะคืนนี้ พรุ่งนี้วันสําคัญ

88
00:05:27,744 --> 00:05:29,954
- ไปเอาต้นคริสต์มาส
- เยี่ยมค่ะ พ่อ

89
00:05:29,955 --> 00:05:33,041
หนูแน่ใจว่าพวกเฮิร์ดแมนจะหาทางทําลายมัน

90
00:05:35,127 --> 00:05:36,211
ไม่ร่าเริงเท่าไหร่เลยนะ

91
00:05:38,088 --> 00:05:41,550
พระเจ้าคะ นี่เป็นการภาวนาที่เห็นแก่ตัว

92
00:05:42,676 --> 00:05:44,636
หนูรู้ว่าหนูไม่ควรขอ แต่...

93
00:05:46,013 --> 00:05:48,724
ช่วยส่งพวกเฮิร์ดแมนไปไกลๆ จนกว่าหนูจะโตได้ไหมคะ

94
00:05:51,226 --> 00:05:53,061
ที่ที่ไม่มีคนเยอะนัก

95
00:05:54,354 --> 00:05:56,857
อาจจะเป็นเกาะที่ไม่มีคนอยู่เลย

96
00:05:58,192 --> 00:06:00,110
และมีสัตว์อันตรายดุร้ายรุนแรง

97
00:06:01,111 --> 00:06:04,615
ช่วยทําอย่างนั้น หรือไม่ก็
ทําให้หนูล่องหนจนกว่าจะเข้ามหาวิทยาลัย

98
00:06:05,782 --> 00:06:06,950
น่าจะช่วยได้

99
00:06:08,535 --> 00:06:09,661
ขอบคุณค่ะ พระเจ้า

100
00:06:11,580 --> 00:06:13,248
ขอโทษด้วยค่ะที่ต้องภาวนาแย่ๆ แบบนี้

101
00:06:13,832 --> 00:06:16,375
เราคิดกันว่าพวกเฮิร์ดแมนจะตรงดิ่งไปลงนรก

102
00:06:16,376 --> 00:06:18,377
ที่เรือนจําของรัฐ

103
00:06:18,378 --> 00:06:20,713
จนกระทั่งพวกเขาดันเข้ามาพัวพันกับแม่ของฉัน

104
00:06:20,714 --> 00:06:22,841
โบสถ์ของเรา และละครคริสต์มาสครั้งใหญ่

105
00:06:26,386 --> 00:06:29,139
(ตัดเองเลย)

106
00:06:31,892 --> 00:06:33,059
นั่นครอบครัวฉันเอง

107
00:06:33,060 --> 00:06:35,561
พ่อฉัน บ๊อบ เป็นนักบัญชีเต็มเวลา

108
00:06:35,562 --> 00:06:37,647
แม่ฉัน เกรซ เป็นแม่เต็มเวลา

109
00:06:37,648 --> 00:06:40,234
น้องชายฉัน ชาร์ลี เป็นคนฉลาดรู้ดีเต็มเวลา

110
00:06:43,070 --> 00:06:44,154
เป็นงี้ทุกปี

111
00:06:45,364 --> 00:06:46,782
เอาละ ที่รัก

112
00:06:49,701 --> 00:06:51,954
ช่วยหน่อยได้ไหม ที่รัก

113
00:06:54,248 --> 00:06:57,000
ครอบครัวปกติในเมืองที่ปกติ

114
00:06:59,211 --> 00:07:00,462
และนี่คือเมืองของเรา

115
00:07:01,338 --> 00:07:02,631
ไม่ได้มีอะไรมากมาย

116
00:07:03,298 --> 00:07:05,383
สิ่งเดียวที่เมืองเราขึ้นชื่อ

117
00:07:05,384 --> 00:07:07,593
คือการแสดงละครคริสต์มาสประจําปีของโบสถ์เรา

118
00:07:07,594 --> 00:07:08,761
ซึ่งเป็นเรื่องใหญ่มาก

119
00:07:08,762 --> 00:07:09,846
(งานเอ็มมานูเอลประจําปี ครั้งที่ 75
การแสดงละครคริสต์มาส)

120
00:07:09,847 --> 00:07:12,015
ปีนี้ยิ่งใหญ่เลย เพราะเป็นวันครบรอบสําคัญ

121
00:07:13,350 --> 00:07:15,726
ฉันจะเล่าทุกอย่างที่คุณต้องรู้

122
00:07:15,727 --> 00:07:17,520
เกี่ยวกับงานเอ็มมานูเอลประจําปี

123
00:07:17,521 --> 00:07:19,564
(ลําดับเหตุการณ์การแสดงละครคริสต์มาส)

124
00:07:19,565 --> 00:07:20,940
นี่คือการแสดงละครครั้งแรก

125
00:07:20,941 --> 00:07:23,067
เป็นปีที่โบสถ์และเมืองของเราเปิด

126
00:07:23,068 --> 00:07:25,778
ตํานานเล่าว่า ละครเคยมีความหมายบางอย่าง

127
00:07:25,779 --> 00:07:27,947
ทุกคนในเมืองต่างตื่นเต้นที่จะได้ดู

128
00:07:27,948 --> 00:07:31,158
และอยากได้รับการย้ําเตือน
ถึงความสวยงามของเรื่องราวคริสต์มาส

129
00:07:31,159 --> 00:07:34,246
ฉันไม่แน่ใจว่าการแสดงละครเดี๋ยวนี้ยังสวยงามขนาดนั้น

130
00:07:34,997 --> 00:07:36,664
นี่คือเราเมื่อปีที่แล้ว

131
00:07:36,665 --> 00:07:38,708
นั่นอลิซ คุณได้เจอเธอแล้วก่อนหน้านี้

132
00:07:38,709 --> 00:07:40,835
แสดงเป็นมารีย์เป็นปีที่สาม

133
00:07:40,836 --> 00:07:42,545
และนั่นคุณนายอาร์มสตรอง

134
00:07:42,546 --> 00:07:44,839
ซึ่งเป็นผู้กํากับการแสดงมาโดยตลอด

135
00:07:44,840 --> 00:07:48,718
และจัดการให้แน่ใจว่าจะไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปเด็ดขาด

136
00:07:48,719 --> 00:07:51,554
ในความเห็นฉัน
หลังจากการแสดงละครเหมือนเดิมเป็นปีที่ 74

137
00:07:51,555 --> 00:07:54,640
มันมีความลุ่มลึกและความสนุก
พอๆ กับการ์ดคริสต์มาสรีไซเคิล

138
00:07:54,641 --> 00:07:56,184
แต่ทําให้มันเหมือนเดิม

139
00:07:56,185 --> 00:07:58,395
คือสิ่งที่เมืองนี้ต้องการ

140
00:08:00,189 --> 00:08:03,399
เพราะเป็นปีที่ 75 จึงยิ่งมีความสนใจมากกว่าปกติ

141
00:08:03,400 --> 00:08:05,359
คนจากเมืองอื่นๆ เดินทางมา

142
00:08:05,360 --> 00:08:06,652
อดีตนักแสดง

143
00:08:06,653 --> 00:08:08,237
ถึงกับลงหนังสือพิมพ์เลยด้วย

144
00:08:08,238 --> 00:08:11,825
และกลุ่มสตรีอาสามาช่วยทําชุดเพื่อให้มันดูดีกว่าปกติ

145
00:08:21,251 --> 00:08:23,587
- ตรงหรือยัง
- เอียงไปทางซ้าย

146
00:08:24,296 --> 00:08:26,130
- ตอนนี้ล่ะ
- แย่กว่าเดิม

147
00:08:26,131 --> 00:08:27,381
- ในที่สุด...
- อะไรกัน

148
00:08:27,382 --> 00:08:29,509
นี่คือฤดูกาลที่จะย้ําเตือนคุณ

149
00:08:29,510 --> 00:08:32,595
เรื่องการแสดงละครคริสต์มาสประจําปีในเมืองเอ็มมานูเอล

150
00:08:32,596 --> 00:08:35,181
ซึ่งจะจัดขึ้นในวันคริสต์มาสปีนี้

151
00:08:35,182 --> 00:08:37,099
โฆษณาทางทีวีด้วยเหรอเนี่ย

152
00:08:37,100 --> 00:08:39,351
การเข้าร่วมและการบริจาคที่โบสถ์ลดลง

153
00:08:39,352 --> 00:08:40,894
เมืองนี้ต้องการให้คนมา

154
00:08:40,895 --> 00:08:42,523
ฉันว่ามันน่าเศร้า

155
00:08:43,524 --> 00:08:46,108
ตรงดีแล้วบอก ไม่ต้องบอกถ้ายังเอียง

156
00:08:46,109 --> 00:08:49,237
ผมจะถือว่ามันเอียง ถ้ามันไม่เอียงก็บอกมานะ

157
00:08:49,238 --> 00:08:50,322
ตรงแล้ว

158
00:08:51,365 --> 00:08:52,698
ร้อนแฮะ

159
00:08:52,699 --> 00:08:53,784
- แป๊บนะ
- อะไร

160
00:08:57,412 --> 00:08:58,663
- เรียบร้อย
- พวกเขามี...

161
00:08:58,664 --> 00:09:01,624
ได้เวลาบอกคุณบางอย่างเกี่ยวกับแม่ฉัน

162
00:09:01,625 --> 00:09:04,545
ยากที่จะสรุปสิ่งที่แม่ทําในประโยคเดียว

163
00:09:05,295 --> 00:09:08,089
ไม่ว่าจะเป็นตกแต่งคริสต์มาสประจําปีที่บ้านเรา

164
00:09:08,090 --> 00:09:10,341
หรือจัดการให้เราเข้าร่วมการแสดงละคร

165
00:09:10,342 --> 00:09:12,093
ต่อให้เราจะไม่อยากเลย

166
00:09:12,094 --> 00:09:14,262
แม่คอยดูแลให้ครอบครัวเราเป็นระเบียบราบรื่น

167
00:09:14,263 --> 00:09:16,931
นั่นคือสิ่งสําคัญหลักในชีวิตของแม่

168
00:09:16,932 --> 00:09:20,686
แต่มันกําลังจะเปลี่ยนไป ณ บัดนี้

169
00:09:23,480 --> 00:09:25,064
- ระวัง
- เกิดอะไรขึ้น

170
00:09:25,065 --> 00:09:28,318
- พวกเฮิร์ดแมนจุดไฟเหรอ
- บ้านอาร์มสตรองนี่

171
00:09:33,824 --> 00:09:35,157
ไม่นะ

172
00:09:35,158 --> 00:09:37,827
คุณนายเวนเดลเคน แม่ของอลิซ

173
00:09:37,828 --> 00:09:40,162
ราชินีแห่งยอดมนุษย์แม่ของเมือง

174
00:09:40,163 --> 00:09:41,998
ซึ่งการตวัดสายตามองเพียงครั้งเดียว...

175
00:09:41,999 --> 00:09:43,291
แบบนั้นแหละ

176
00:09:43,292 --> 00:09:44,709
สามารถทําให้แม่ฉันรู้สึกตัวหดเล็ก

177
00:09:44,710 --> 00:09:47,212
- สอดเสื้อเข้าข้างใน
- มันอยู่ใต้เสื้อโค้ตนะ

178
00:09:48,964 --> 00:09:49,965
คุณจะไม่เป็นไร

179
00:09:52,050 --> 00:09:53,885
เฮเลน คุณเจ็บปวดมากหรือเปล่าคะ

180
00:09:53,886 --> 00:09:56,721
- ใช่ เลวร้ายมาก
- เสียใจด้วยจริงๆ ค่ะ เกิดอะไรขึ้น

181
00:09:56,722 --> 00:09:58,556
ฉันล้ม จะยังไงไม่สําคัญ

182
00:09:58,557 --> 00:09:59,808
ขาหักทั้งสองข้าง

183
00:10:00,642 --> 00:10:02,685
- สองข้างเลยเหรอคะ
- ใช่ สองข้าง

184
00:10:02,686 --> 00:10:04,729
โทรหาคุณอาร์มสตรองที่โรงงาน

185
00:10:04,730 --> 00:10:06,480
และปิดเตาข้างใต้มันฝรั่งของฉัน

186
00:10:06,481 --> 00:10:08,108
ไม่งั้นบ้านทั้งหลังได้วอดแน่

187
00:10:08,817 --> 00:10:11,153
แจ้งกลุ่มสตรีอาสาว่าฉันจะไม่ไปแล้ว

188
00:10:11,862 --> 00:10:13,821
ต้องหาคนมาทําตลาดการกุศลแทน

189
00:10:13,822 --> 00:10:15,907
- เยอะเลยนะคะ
- กรรมการงานเลี้ยงอาหาร

190
00:10:15,908 --> 00:10:17,909
- กรรมการตกแต่งสวยงามด้วย
- ได้ค่ะ

191
00:10:17,910 --> 00:10:19,703
และละครคริสต์มาส

192
00:10:21,371 --> 00:10:23,998
ฉันต้องการคนที่จะทําตามแผนของฉันได้

193
00:10:23,999 --> 00:10:25,500
- รีเบ็คก้า
- คะ

194
00:10:25,501 --> 00:10:27,960
คุณทําได้ โดยเฉพาะมีอลิซด้วย

195
00:10:27,961 --> 00:10:29,962
ฉันทําไม่ได้อยู่แล้ว

196
00:10:29,963 --> 00:10:32,131
ยุ่งกับงานและคณะกรรมการอื่นๆ เกินไป

197
00:10:32,132 --> 00:10:34,718
แต่ไม่ต้องห่วงค่ะ เฮเลน เราจะหาใครสักคน

198
00:10:35,427 --> 00:10:36,637
ฉันลองดูได้นะคะ

199
00:10:38,222 --> 00:10:39,555
ไม่เป็นไรจ้ะ เกรซ

200
00:10:39,556 --> 00:10:43,267
ปีนี้ละครสําคัญเป็นพิเศษ

201
00:10:43,268 --> 00:10:45,478
เธอเอาคุกกี้มาสิ เหมาะกับเธอดี

202
00:10:45,479 --> 00:10:47,022
ขอโทษนะ "เหมาะกับฉัน" เหรอ

203
00:10:48,357 --> 00:10:50,441
เอาคุกกี้มาคือ "เหมาะกับฉัน" เหรอ

204
00:10:50,442 --> 00:10:54,071
ยี่ห้อซื้อจากร้านที่เธอเอามาเมื่อปีก่อนอร่อยมาก

205
00:10:55,739 --> 00:10:56,949
เธอจะทําได้ดีจ้ะ

206
00:10:57,574 --> 00:10:59,117
เราจะหาคนให้ได้ค่ะ เฮเลน

207
00:11:04,665 --> 00:11:07,792
อีกอย่างเกี่ยวกับแม่ฉัน แม่ชอบทําให้ชีวิตเรียบง่าย

208
00:11:07,793 --> 00:11:11,212
แต่ถ้ามีคุณแม่ช่างตัดสินประจําเมืองท้าทายแม่ละก็

209
00:11:11,213 --> 00:11:13,005
แม่จะพยายามทุกวิถีทาง

210
00:11:13,006 --> 00:11:14,090
แม้แต่...

211
00:11:14,091 --> 00:11:15,968
- คุณนายอาร์มสตรองคะ
- คุณทําอะไรนะ

212
00:11:18,679 --> 00:11:21,055
คุณอาสากํากับละครคริสต์มาสเนี่ยนะ

213
00:11:21,056 --> 00:11:22,223
เธอต้องการคนช่วย

214
00:11:22,224 --> 00:11:24,141
คุณนายเวนเดลเคนจะหา...

215
00:11:24,142 --> 00:11:25,685
เธอไม่จําเป็นต้องทําทุกอย่าง

216
00:11:25,686 --> 00:11:28,771
และผู้หญิงพวกนั้นต้องรู้ว่าแม่ก็สามารถทําได้เต็มที่

217
00:11:28,772 --> 00:11:31,775
อาร์มสตรองจะโทรมาบ้านนี้วันละเป็นสิบรอบ

218
00:11:32,359 --> 00:11:34,528
คุณไม่ได้ให้เบอร์เราไปใช่ไหม

219
00:11:36,071 --> 00:11:37,446
คุณสัญญาแล้วว่าจะไม่ทํา

220
00:11:37,447 --> 00:11:40,867
หลังจากที่คุณนายเวนเดลเคนบอกให้ฉันเอาคุกกี้ไป
ทุกอย่างก็พร่าเลือนไปหมด

221
00:11:40,868 --> 00:11:42,034
แบบนี้ผมก็ต้องไปร่วมด้วย

222
00:11:42,035 --> 00:11:45,413
และดูชาร์ลีคนเลี้ยงแกะใส่ชุดคลุมอาบน้ําของผมอีกแล้ว

223
00:11:45,414 --> 00:11:48,040
ไม่นะ มีใครตายเหรอฮะ

224
00:11:48,041 --> 00:11:49,418
แย่กว่านั้นอีกลูก

225
00:11:51,628 --> 00:11:55,132
แม่ของลูกเป็นคนทําละครคริสต์มาส

226
00:11:56,717 --> 00:11:58,676
พวกคุณคงคิดว่านี่เป็นเรื่องตลก

227
00:11:58,677 --> 00:12:01,304
แต่ละครคริสต์มาสเป็นธรรมเนียม

228
00:12:01,305 --> 00:12:04,265
และเป็นเรื่องสําคัญ และฉันเอาอยู่ได้สบาย

229
00:12:04,266 --> 00:12:06,601
ที่จริงฉันบอกคุณนายอาร์มสตรองไปว่า

230
00:12:06,602 --> 00:12:09,563
นี่จะเป็นการแสดงละครคริสต์มาสที่ดีที่สุดที่เคยมีมา

231
00:12:12,274 --> 00:12:13,567
สงสัยจังว่าใครโทรมา

232
00:12:16,904 --> 00:12:18,613
นี่มันไม่ดีเลย

233
00:12:18,614 --> 00:12:20,948
การแสดงละครปีนี้ต้องยอดเยี่ยม

234
00:12:20,949 --> 00:12:22,992
และถึงฉันจะชื่นชมแม่แค่ไหนที่เสนอตัว

235
00:12:22,993 --> 00:12:25,203
แต่แม่ก็ไม่เคยทําอะไรแบบนี้เลย

236
00:12:25,204 --> 00:12:27,747
และไม่รู้ด้วยว่าแม่กําลังเจออยู่กับอะไรหรือใคร

237
00:12:27,748 --> 00:12:30,750
ฉันทนไม่ได้ที่จะต้องเห็นแม่ล้มเหลวต่อหน้าคนทั้งเมือง

238
00:12:30,751 --> 00:12:32,586
- แต่...
- แม่ทําได้ค่ะ

239
00:12:35,881 --> 00:12:39,008
พระเจ้าคะ ได้โปรดทําให้มันเป็นการแสดงละครที่ดี

240
00:12:39,009 --> 00:12:40,801
แม่จะได้ไม่โดนกล่าวโทษ

241
00:12:40,802 --> 00:12:42,803
ว่าแต่ทําไมฉันถึงใช้เวลามากมาย

242
00:12:42,804 --> 00:12:44,847
เล่าเรื่องพวกเฮิร์ดแมน

243
00:12:44,848 --> 00:12:47,850
และการแสดงละครคริสต์มาส
ที่เอามาทําซ้ําใหม่อยู่เรื่อยของเรา

244
00:12:47,851 --> 00:12:50,354
อย่างแรกมันจะเกี่ยวอะไรได้กับอย่างที่สอง

245
00:12:51,438 --> 00:12:52,606
เดี๋ยวคุณก็รู้

246
00:12:53,482 --> 00:12:55,858
- อรุณสวัสดิ์ครับ
- อรุณสวัสดิ์

247
00:12:55,859 --> 00:12:59,695
อย่างที่ทราบ เดือนละครั้ง
ที่เราขอให้โรงเรียนสอนศาสนาวันอาทิตย์

248
00:12:59,696 --> 00:13:02,156
มาดําเนินการในช่วง 15 นาทีแรก

249
00:13:02,157 --> 00:13:03,742
และทําอะไรที่พิเศษ

250
00:13:04,368 --> 00:13:08,580
ร้องเพลง แสดงนิทานคติสอนใจ
หรืออ่านบางส่วนจากคัมภีร์ไบเบิล

251
00:13:09,248 --> 00:13:10,666
ก่อนที่เราจะให้พวกเขาขึ้นมา

252
00:13:11,500 --> 00:13:12,917
พวกคุณคงได้ข่าวเรื่อง

253
00:13:12,918 --> 00:13:16,088
อุบัติเหตุอันไม่พึงประสงค์ที่เกิดขึ้นกับคุณนายอาร์มสตรอง

254
00:13:16,755 --> 00:13:17,922
เธอกําลังฟื้นตัว

255
00:13:17,923 --> 00:13:23,303
แต่ผมอยากขอกล่าวชมเชยเกรซเป็นพิเศษ

256
00:13:23,971 --> 00:13:27,349
ที่อาสากํากับการแสดงละครคริสต์มาส

257
00:13:31,854 --> 00:13:35,064
เราทุกคนซึ้งในน้ําใจเป็นอย่างยิ่ง
โดยเฉพาะท่ามกลางความสนใจ

258
00:13:35,065 --> 00:13:36,774
ที่ละครได้รับในปีนี้

259
00:13:36,775 --> 00:13:39,152
ดังนั้นขอให้โชคดี ไม่กดดัน

260
00:13:40,529 --> 00:13:42,280
เอาละ เดือนนี้

261
00:13:42,281 --> 00:13:43,865
ครูวอร์เรนขอให้เด็กๆ

262
00:13:43,866 --> 00:13:46,451
บอกเล่าสิ่งที่พวกเขาชอบที่สุดเกี่ยวกับโบสถ์

263
00:13:46,743 --> 00:13:47,744
ครูวอร์เรนครับ

264
00:13:48,412 --> 00:13:49,495
ไปเลยจ้ะ

265
00:13:49,496 --> 00:13:52,164
ขึ้นไปเลย พูดเสียงดังฟังชัดนะ

266
00:13:52,165 --> 00:13:54,333
สิ่งที่หนูชอบที่สุดในโรงเรียนสอนศาสนาวันอาทิตย์

267
00:13:54,334 --> 00:13:56,169
คือความรู้สึกดีๆ ที่หนูมีเวลาได้ไป

268
00:13:56,170 --> 00:13:57,504
(เบ็คกี้)

269
00:14:01,592 --> 00:14:04,552
มินนี่ ตาหนูจ้ะ เอาเลย เสียงดังฟังชัด

270
00:14:04,553 --> 00:14:07,806
หนูรักที่ได้ร้องเพลงสวด และหนูรักพระเยซู

271
00:14:09,850 --> 00:14:11,018
น่าเอ็นดู

272
00:14:11,852 --> 00:14:13,270
ชาร์ลี แล้วเธอล่ะจ๊ะ

273
00:14:17,024 --> 00:14:19,526
ที่ผมชอบที่สุดเกี่ยวกับโบสถ์ก็คือ

274
00:14:20,527 --> 00:14:22,069
ไม่มีพวกเฮิร์ดแมนที่นี่สักคน

275
00:14:22,070 --> 00:14:23,155
(พวกเฮิร์ดแมน
ชาร์ลี)

276
00:14:33,373 --> 00:14:36,418
ชาร์ลีจะบอกอย่างอื่นที่เขาชอบในครั้งหน้าค่ะ

277
00:14:39,171 --> 00:14:40,714
สุขสันต์วันอาทิตย์

278
00:14:44,259 --> 00:14:47,261
อะไรฮะ อย่างอื่นที่ผมชอบก็มี

279
00:14:47,262 --> 00:14:49,639
แต่ครูบอกว่า "สิ่งที่เธอชอบที่สุด"

280
00:14:49,640 --> 00:14:53,059
สิ่งที่ผมชอบที่สุดคือไม่มีพวกเฮิร์ดแมน

281
00:14:53,060 --> 00:14:56,771
นี่ ความรู้สึกแบบนั้นมันไม่สมเป็นคริสเตียนเลย

282
00:14:56,772 --> 00:14:59,733
มันคือความจริง พ่อสอนเองว่าให้พูดความจริงเสมอ

283
00:15:03,862 --> 00:15:06,405
ตอนที่พ่อพูดอย่างนั้น

284
00:15:06,406 --> 00:15:09,910
พ่อหมายถึงว่าไม่ควรละเลยความกรุณา

285
00:15:10,661 --> 00:15:12,703
- ตอบได้เยี่ยม
- คิดไวดีนี่

286
00:15:12,704 --> 00:15:15,039
ความจริงคือในช่วงสามวันติดที่ผ่านมา

287
00:15:15,040 --> 00:15:18,501
ลีรอย เฮิร์ดแมนขโมยของหวาน
จากกล่องอาหารกลางวันของชาร์ลี

288
00:15:18,502 --> 00:15:20,127
{\an8}(วันที่หนึ่ง)

289
00:15:20,128 --> 00:15:21,420
เอามาสิวะ ชาร์ลี

290
00:15:21,421 --> 00:15:24,466
ทําไมต้องชาร์ลี คงเป็นเพราะเดือนนี้เป็นตาเขา

291
00:15:25,884 --> 00:15:28,554
{\an8}(วันที่สอง)

292
00:15:33,058 --> 00:15:34,058
{\an8}(วันที่สาม)

293
00:15:34,059 --> 00:15:36,854
{\an8}วันที่สามของการบุกยึด ชาร์ลียอมแพ้

294
00:15:37,479 --> 00:15:40,065
ก็ได้ เอาไปซะ ฉันไม่สน

295
00:15:40,649 --> 00:15:42,984
ยังไงฉันก็ได้ขนมทุกอย่างตามใจจากโบสถ์อยู่แล้ว

296
00:15:42,985 --> 00:15:44,944
ขนมแบบไหน

297
00:15:44,945 --> 00:15:50,741
เค้กช็อกโกแลต ขนมแท่ง คุกกี้ คูลเอด ไอศกรีม

298
00:15:50,742 --> 00:15:53,495
โดนัท ป็อปคอร์นบอล

299
00:15:54,079 --> 00:15:57,665
เพราะงั้นเชิญเลย โบสถ์ให้ทุกอย่างที่ฉันต้องการ

300
00:15:57,666 --> 00:15:59,292
น่าเสียดายที่นายจะไม่มีวันได้รู้

301
00:15:59,293 --> 00:16:02,004
นายคงละลายถ้าดันโผล่ไปที่โบสถ์

302
00:16:03,005 --> 00:16:06,007
คําโกหกของชาร์ลีส่งผลสะท้อนกลับอย่างน่าทึ่งเป็นที่สุด

303
00:16:06,008 --> 00:16:07,466
{\an8}(รับบริจาคอาหาร)

304
00:16:07,467 --> 00:16:09,427
{\an8}วันอาทิตย์นั้นมีการรับบริจาคอาหาร

305
00:16:09,428 --> 00:16:11,013
อรุณสวัสดิ์ ขอบคุณที่มานะคะ

306
00:16:11,930 --> 00:16:13,014
สวัสดีค่ะ

307
00:16:13,015 --> 00:16:15,309
ยินดีที่พบครับ ขอบคุณที่มา

308
00:16:19,271 --> 00:16:21,397
แน่ใจนะว่าเรามาถูก

309
00:16:21,398 --> 00:16:22,524
พวกเขามา

310
00:16:23,692 --> 00:16:25,110
คุณพระคุณเจ้าช่วย

311
00:16:26,278 --> 00:16:27,362
เราเอาอยู่

312
00:16:28,739 --> 00:16:30,323
ยิ้มเข้าไว้

313
00:16:30,324 --> 00:16:32,743
- เอาเค้กได้ตรงไหน
- เค้กอะไร

314
00:16:34,870 --> 00:16:35,912
ทางนั้น

315
00:16:35,913 --> 00:16:38,623
เป็นความคิดที่ดี ลีรอย เรารับได้อยู่

316
00:16:38,624 --> 00:16:40,876
พวกเธอมาโรงเรียนศาสนาวันอาทิตย์เหรอ

317
00:16:41,835 --> 00:16:44,921
เขาบอกว่าต้องเรียนเพิ่มสินะ ว่าแล้วต้องมีเงื่อนไข

318
00:16:44,922 --> 00:16:46,464
ไปจากที่นี่กันเถอะ

319
00:16:46,465 --> 00:16:48,926
ไม่ๆ มันไม่เหมือนโรงเรียนปกติ

320
00:16:49,760 --> 00:16:53,137
พวกเธอจะได้เรียนรู้เรื่องพระเยซู
และได้ร้องเพลงเกี่ยวกับพระองค์

321
00:16:53,138 --> 00:16:55,223
- พ่อแม่มาด้วยไหม
- แม่ทํางาน

322
00:16:55,224 --> 00:16:57,058
มีคนบอกเราว่ามีของหวาน

323
00:16:57,059 --> 00:16:59,101
ของหวานฟรีให้ใครก็ตามที่ต้องการ

324
00:16:59,102 --> 00:17:02,480
ฉันแน่ใจว่าจะหาอะไรที่พิเศษให้พวกเธอได้

325
00:17:02,481 --> 00:17:04,691
หลังจากเสร็จกิจกรรมแล้ว ถ้าพวกเธอจะอยู่ต่อ

326
00:17:06,193 --> 00:17:08,069
เดี๋ยวฉันพาไปดูนะ

327
00:17:11,406 --> 00:17:12,405
ตายจริง

328
00:17:12,406 --> 00:17:16,411
พระเยซูรักข้า ข้ารู้ดี

329
00:17:17,119 --> 00:17:20,915
เพราะไบเบิลได้บอกไว้

330
00:17:28,590 --> 00:17:31,760
เบ็ธ หนูยินดีให้พวกเขานั่งข้างหนูใช่ไหมจ๊ะ

331
00:17:33,679 --> 00:17:35,264
เยี่ยม มาเลยจ้ะ

332
00:17:40,060 --> 00:17:41,520
(พระเจ้าทรงอยู่กับเรา)

333
00:17:49,403 --> 00:17:51,071
เราก็ยังไม่ละลายนะ

334
00:17:52,281 --> 00:17:53,322
พวกเขาเลยอยู่ต่อ

335
00:17:53,323 --> 00:17:55,283
พระเจ้ารักข้า...

336
00:17:55,284 --> 00:17:57,910
พวกเขาไม่ได้ร้องเพลงสวดใดๆ

337
00:17:57,911 --> 00:17:59,871
เพราะไบเบิล...

338
00:17:59,872 --> 00:18:01,289
พระบิดาผู้สถิต ณ สรวงสวรรค์

339
00:18:01,290 --> 00:18:02,457
หรือกล่าวคําสวด

340
00:18:03,876 --> 00:18:05,294
ทายกเยซู...

341
00:18:07,004 --> 00:18:08,880
แต่พวกเขาก็ได้ฝึกทักษะการวาดรูป

342
00:18:08,881 --> 00:18:10,715
(โมเสส)

343
00:18:10,716 --> 00:18:12,801
{\an8}(เงินถวายพระเยซู)

344
00:18:17,139 --> 00:18:18,765
{\an8}และหาเงินได้นิดหน่อย

345
00:18:20,142 --> 00:18:21,392
{\an8}เอาละ เด็กๆ

346
00:18:21,393 --> 00:18:23,394
เราใกล้จะได้เริ่มซ้อม

347
00:18:23,395 --> 00:18:25,188
การแสดงคริสต์มาสกันแล้ว

348
00:18:25,189 --> 00:18:27,815
ดังนั้นอย่าลืมบอกพ่อแม่

349
00:18:27,816 --> 00:18:31,694
ให้อยู่ต่อกับพวกเธอหลังเสร็จกิจกรรมที่โบสถ์สัปดาห์หน้า
เพื่อฟังรายละเอียดทั้งหมด

350
00:18:31,695 --> 00:18:34,071
หวังว่าเธอจะร้องประสานเสียงอีกนะปีนี้

351
00:18:34,072 --> 00:18:36,741
- เสียงเธอ มันช่าง...
- สติ อลิซ

352
00:18:36,742 --> 00:18:40,203
ฉันไม่เล่นบทมารีย์แค่เพราะแม่ฉันเป็นคนทําละครหรอก

353
00:18:40,204 --> 00:18:42,747
เราอยากให้พวกเธอทุกคนอยู่ที่นั่นด้วย

354
00:18:42,748 --> 00:18:44,957
นี่ การแสดงอะไรกัน

355
00:18:44,958 --> 00:18:46,584
- ละครน่ะ
- ละครเหรอ

356
00:18:46,585 --> 00:18:48,503
ก็เหมือนหนัง

357
00:18:48,504 --> 00:18:50,839
- แต่แสดงต่อหน้าผู้ชม
- หนังงั้นเหรอ

358
00:18:52,966 --> 00:18:54,885
พวกเฮิร์ดแมนเป็นนักดูหนังตัวยง

359
00:18:56,428 --> 00:18:57,595
มานี่เลยนะ พวกเด็ก...

360
00:18:57,596 --> 00:18:58,930
ถึงพวกเขาจะไม่เคยจ่ายเลย

361
00:18:58,931 --> 00:19:01,265
เฮ้ย หยุดนะ

362
00:19:01,266 --> 00:19:03,684
เฮ้ย อย่า... หยุด

363
00:19:03,685 --> 00:19:06,229
หยุดสู้สิ เฮ้ย โอเค

364
00:19:06,230 --> 00:19:07,814
เฮ้ย พอแล้ว พวก

365
00:19:19,076 --> 00:19:20,701
ทุกคนมาดูกันหมด

366
00:19:20,702 --> 00:19:22,120
เรื่องเกี่ยวกับพระเยซู

367
00:19:24,122 --> 00:19:25,666
(พระเจ้าสถิตแด่เรา)

368
00:19:26,208 --> 00:19:27,709
เหมือนทุกอย่างที่นี่

369
00:19:28,544 --> 00:19:31,170
หลังจากพูดอย่างนั้น
ฉันเลยนึกว่าเธอคงไม่สนเรื่องละครหรอก

370
00:19:31,171 --> 00:19:32,255
(โรงเรียนเอ็มมานูเอล
ตั้งแต่ปี 1902)

371
00:19:32,256 --> 00:19:33,339
แต่ฉันคิดผิด

372
00:19:33,340 --> 00:19:37,009
ที่ค่ายมีเรือเร็วที่เร็วกว่ารถซะอีก

373
00:19:37,010 --> 00:19:38,427
ฉันเคยแต่นั่งเรือแคนู

374
00:19:38,428 --> 00:19:40,304
มีแพให้เรากระโดดลงน้ํา

375
00:19:40,305 --> 00:19:41,764
ฉันโดดท่าหงส์บินได้ด้วย

376
00:19:41,765 --> 00:19:44,183
- ฟังดูน่าสนุก
- แล้วก็โดนหมีกิน

377
00:19:44,184 --> 00:19:46,060
(กฎสนามเด็กเล่น
เล่นด้วยความระมัดระวัง)

378
00:19:46,061 --> 00:19:49,898
ไง ยัยขี้โรค ยัยไร้ตัวตน พร้อมกันหรือยัง

379
00:19:50,649 --> 00:19:52,234
ฉันจะแสดงละครของพวกเธอด้วยปีนี้

380
00:19:53,527 --> 00:19:55,653
- เธอจะอะไรนะ
- ยัยขี้โรคได้ยินฉันแล้ว

381
00:19:55,654 --> 00:19:57,030
ฉันจะเล่นละครไบเบิลของเธอ

382
00:19:57,906 --> 00:20:00,616
อะไรนะ เธอแสดงละครไม่ได้

383
00:20:00,617 --> 00:20:02,786
ฉันจะเป็นแม่ของทารกเยซู

384
00:20:03,579 --> 00:20:05,955
เธอสกปรกเกินกว่าจะเล่นเป็นมารีย์ อิโมจีน เฮิร์ดแมน

385
00:20:05,956 --> 00:20:07,498
ใครๆ ก็รู้

386
00:20:07,499 --> 00:20:08,584
อลิซ

387
00:20:09,626 --> 00:20:12,670
- มารีย์คือใคร
- แม่ของทารกเยซูไง

388
00:20:12,671 --> 00:20:14,672
ซึ่งทุกคนรู้ ยกเว้นเธอ

389
00:20:14,673 --> 00:20:16,382
และฉันแสดงเป็นมารีย์ในละครเสมอ

390
00:20:16,383 --> 00:20:18,510
ไม่มีอะไรที่เธอทําได้

391
00:20:20,095 --> 00:20:23,223
ที่รักจ๊ะ เธอจะบอกพวกเขาว่าเธอไม่อยากเล่น

392
00:20:23,974 --> 00:20:25,349
เธออยากให้ฉันเป็นมารีย์

393
00:20:25,350 --> 00:20:26,976
แล้วทําไมฉันต้องทํางั้น

394
00:20:26,977 --> 00:20:29,353
ถ้าเธอไม่ทํา ฤดูใบไม้ผลิปีหน้า

395
00:20:29,354 --> 00:20:31,397
ตอนที่ดอกตุ่มเงินตุ่มทองออกดอก

396
00:20:31,398 --> 00:20:34,942
ฉันจะยัดดอกตุ่มเงินตุ่มทองใส่หูสวยๆ ของเธอให้ลึกๆ

397
00:20:34,943 --> 00:20:36,570
จนหมอก็เอาไม่ออกเลย

398
00:20:37,237 --> 00:20:40,907
มันจะงอกอยู่ในนั้น โตไม่หยุด

399
00:20:40,908 --> 00:20:42,700
เธอจะอยู่ไปทั้งชีวิตที่เหลือ

400
00:20:42,701 --> 00:20:45,871
แบบมีดอกตุ่มเงินตุ่มทองงอกออกมาจากหัว

401
00:20:47,372 --> 00:20:49,374
เชื่อไหมล่ะ เธอเคยทํามาก่อนแล้ว

402
00:20:50,000 --> 00:20:52,419
- ปล่อยผมนะ
- แค่แป๊บเดียวนะ

403
00:20:55,589 --> 00:20:56,590
อะไรฮะ

404
00:21:05,849 --> 00:21:07,475
มองอะไรไม่ทราบ

405
00:21:07,476 --> 00:21:10,603
ทําไมเธอถึงอยากจะแสดงละครด้วย

406
00:21:10,604 --> 00:21:11,772
ไม่ใช่เรื่องของเธอ

407
00:21:13,649 --> 00:21:16,067
(โรงเรียนเอ็มมานูเอล)

408
00:21:16,068 --> 00:21:17,694
(บันทึกละคร
โดยคุณนายอาร์มสตรอง)

409
00:21:22,574 --> 00:21:24,116
ขณะที่เด็กเล็กอ่อนเพลีย

410
00:21:24,117 --> 00:21:25,785
และเด็กโตหิวโหย

411
00:21:25,786 --> 00:21:28,246
ส่วนพวกแม่ๆ ก็อยากกลับบ้านไปทํามื้อค่ํา

412
00:21:28,247 --> 00:21:29,872
และพวกพ่อๆ ก็อยากกลับบ้าน

413
00:21:29,873 --> 00:21:31,249
ไปดูการแข่งกีฬาทางทีวี

414
00:21:31,250 --> 00:21:35,336
พวกเฮิร์ดแมนนั่งอยู่เงียบๆ รอให้แม่ฉันเริ่ม

415
00:21:35,337 --> 00:21:39,257
ส่วนฉันก็สวดมนต์ให้มีปาฏิหาริย์ที่อิโมจีนจะเงียบไว้

416
00:21:39,258 --> 00:21:40,967
และพวกเฮิร์ดแมนจะไม่เผาทุกอย่าง

417
00:21:40,968 --> 00:21:42,218
ทําให้การซ้อมของแม่ฉันพัง

418
00:21:42,219 --> 00:21:44,137
และทําให้เราขายหน้าต่อหน้าทุกคน

419
00:21:45,514 --> 00:21:47,266
นั่นแหละ ก็เป็นปาฏิหาริย์สามอย่าง

420
00:21:50,686 --> 00:21:52,020
สวัสดีค่ะ ทุกคน

421
00:21:54,022 --> 00:21:55,774
ใช้เวลาไม่นานหรอกนะคะ

422
00:21:56,358 --> 00:21:58,526
เอาละ สักครู่นะคะ

423
00:21:58,527 --> 00:22:02,905
นี่มาจากการโทรหลายครั้งเลยในสัปดาห์นี้

424
00:22:02,906 --> 00:22:03,991
เอาละ

425
00:22:04,783 --> 00:22:08,035
ก่อนอื่น อย่างที่คุณนายอาร์มสตรองพูดอยู่เสมอ

426
00:22:08,036 --> 00:22:11,498
"ไม่มีบทเล็กๆ มีแต่นักแสดงที่เล็ก"

427
00:22:15,169 --> 00:22:16,170
แปลว่าอะไรครับ

428
00:22:17,379 --> 00:22:18,839
ฉันเองก็ไม่ทราบเหมือนกัน

429
00:22:20,090 --> 00:22:21,841
เราไม่ได้มีเวลาซ้อมหลายครั้ง

430
00:22:21,842 --> 00:22:24,136
ขอให้ทุกคนพยายามมาให้ครบทุกครั้ง

431
00:22:25,971 --> 00:22:28,724
- แล้วถ้าเราป่วยล่ะฮะ
- เธอไม่ป่วยหรอก

432
00:22:30,100 --> 00:22:33,019
เอาละ พวกเธอเด็กเล็กตรงนี้

433
00:22:33,020 --> 00:22:34,396
พวกเธอจะเป็นทูตสวรรค์

434
00:22:35,397 --> 00:22:37,106
"เด็กโตจะเป็นเด็กเลี้ยงแกะ

435
00:22:37,107 --> 00:22:40,110
แขกโรงเตี๊ยม และสมาชิกวงประสานเสียง

436
00:22:40,903 --> 00:22:42,653
และเราต้องมีมารีย์และโจเซฟ

437
00:22:42,654 --> 00:22:45,573
นักปราชญ์ทั้งสาม และทูตขององค์พระผู้เป็นเจ้า

438
00:22:45,574 --> 00:22:48,785
ไม่ใช่บทที่ยาก แต่เป็นบทสําคัญ

439
00:22:49,870 --> 00:22:53,998
เด็กๆ กลุ่มนี้จําเป็นต้องมาการซ้อมทุกครั้ง"

440
00:22:53,999 --> 00:22:55,625
แล้วถ้าพวกเขาป่วยล่ะฮะ

441
00:22:55,626 --> 00:22:58,002
- พวกเขาก็จะไม่ป่วยเหมือนกัน
- แต่ถ้าป่วยล่ะฮะ

442
00:22:58,003 --> 00:22:59,505
ไม่มีใครป่วยหรอกจ้ะ เดวิด

443
00:23:00,547 --> 00:23:02,465
"เราเริ่มที่มารีย์เสมอ

444
00:23:02,466 --> 00:23:05,092
เราต้องเลือกมารีย์อย่างดี

445
00:23:05,093 --> 00:23:08,471
เพราะมารีย์เป็นมารดาของพระเยซู

446
00:23:08,472 --> 00:23:12,476
เธอควรเป็นเด็กหญิงที่อ่อนหวานและเบิกบาน ที่..."

447
00:23:13,936 --> 00:23:16,355
เอาละ พอกันที

448
00:23:17,356 --> 00:23:20,358
ฉันรู้ว่าพวกเธอหลายคน
อยากเล่นเป็นมารีย์ในละครของเรา

449
00:23:20,359 --> 00:23:22,652
แต่เราต้องการแค่คนเดียว

450
00:23:22,653 --> 00:23:24,278
อิโมจีน มีคําถามหรือเปล่าจ๊ะ

451
00:23:24,279 --> 00:23:27,073
เปล่า หนูอยากเป็นมารีย์

452
00:23:27,074 --> 00:23:28,784
และราล์ฟอยากเป็นโจ

453
00:23:29,535 --> 00:23:31,452
มันเหมือนหนังสืบสวน

454
00:23:31,453 --> 00:23:34,121
ที่หญิงชราใจดีจ่อปืนใส่ในหน้าต่างธนาคาร

455
00:23:34,122 --> 00:23:36,874
แล้วบอกว่า "ส่งเงินมาให้หมด" และเราก็ไม่อยากจะเชื่อ

456
00:23:36,875 --> 00:23:38,835
แม่ฉันก็ไม่อยากจะเชื่อ

457
00:23:38,836 --> 00:23:41,004
เราต้องให้โอกาสทุกคนนะจ๊ะ

458
00:23:41,922 --> 00:23:44,216
มีใครอยากอาสารับบทโจเซฟอีกไหมเอ่ย

459
00:23:46,510 --> 00:23:49,470
เอลเมอร์ ปกติเธอชอบเล่นบทโจเซฟนี่

460
00:23:49,471 --> 00:23:51,597
เอลเมอร์เกลียดที่ต้องเล่นบทโจเซฟ

461
00:23:51,598 --> 00:23:53,057
แต่พ่อเขาเป็นบาทหลวง

462
00:23:53,058 --> 00:23:54,893
เลยสั่งให้เขารับบทนี้เมื่อไม่มีใครอาสา

463
00:23:56,603 --> 00:23:58,981
ไม่มีใครคนอื่นอาสาอีกเลย

464
00:24:00,607 --> 00:24:03,819
น่าประหลาดใจมากจ้ะ มีใครอีกไหม

465
00:24:06,321 --> 00:24:07,322
งั้นก็ได้

466
00:24:08,407 --> 00:24:10,575
ราล์ฟจะรับบทโจเซฟ

467
00:24:10,576 --> 00:24:13,328
มีใครคนอื่นอยากอาสารับบทมารีย์อีกไหม

468
00:24:14,288 --> 00:24:16,331
อลิซ หนูไม่อยากอาสาเหรอจ๊ะปีนี้

469
00:24:18,292 --> 00:24:19,626
ไม่ค่ะ

470
00:24:23,380 --> 00:24:24,714
มีใครไหม

471
00:24:24,715 --> 00:24:27,675
แม่กําลังตกที่นั่งลําบาก ย่ําแย่ที่สุด

472
00:24:27,676 --> 00:24:31,721
พวกพ่อแม่ การแสดงละคร โบสถ์ ทั้งเมืองนี้

473
00:24:31,722 --> 00:24:34,308
พวกเขาจะโทษแม่ถ้าละครพังไม่เป็นท่า

474
00:24:34,975 --> 00:24:36,435
ฉันจะเสนอตัวช่วยไหม

475
00:24:37,728 --> 00:24:39,979
สิ่งที่ฉันกําลังจะทําต่อไป จะกําหนด

476
00:24:39,980 --> 00:24:42,649
ชะตาของการแสดงละครจนถึงวันนี้

477
00:24:51,366 --> 00:24:52,367
โอเค

478
00:24:53,035 --> 00:24:56,121
อิโมจีนจะเป็นมารีย์ของเรา

479
00:25:00,751 --> 00:25:03,252
ต่อไปเป็นเหล่านักปราชญ์

480
00:25:03,253 --> 00:25:05,213
ลีรอย คล้อด และออลลี่อยากรับบท

481
00:25:05,214 --> 00:25:08,174
เราต้องให้โอกาสทุกคนนะจ๊ะ อิโมจีน

482
00:25:08,175 --> 00:25:10,426
ทุกคนมีโอกาสแล้วไง

483
00:25:10,427 --> 00:25:12,721
พวกเขามีโอกาสทุกอย่างนั่นแหละ

484
00:25:13,305 --> 00:25:15,389
- แล้วทูตขององค์พระผู้เป็นเจ้าล่ะ
- แกลดิส

485
00:25:15,390 --> 00:25:16,683
หนู!

486
00:25:19,228 --> 00:25:21,438
ร็อบบี้ ร็อบบี้

487
00:25:22,648 --> 00:25:23,649
มิเชล

488
00:25:24,566 --> 00:25:25,776
ยกมือเดี๋ยวนี้

489
00:25:27,736 --> 00:25:29,530
เป็นอันว่าเอาตามนั้นสินะ

490
00:25:31,865 --> 00:25:33,282
เราต้องมีคนเลี้ยงแกะ

491
00:25:33,283 --> 00:25:34,660
ชาร์ลี เธอรับบทนี้

492
00:25:35,327 --> 00:25:36,410
เดวิดกับร็อบบี้

493
00:25:36,411 --> 00:25:39,747
ผมเพิ่งนึกขึ้นได้ บ้านเราจะไปฟิลาเดลเฟีย

494
00:25:39,748 --> 00:25:42,375
- เปล่าสักหน่อย
- ผมคงจะป่วย

495
00:25:42,376 --> 00:25:44,585
ฉันจะใส่ชื่อเธอสองคนว่าน่าจะได้ละกันนะ

496
00:25:44,586 --> 00:25:46,838
แม่ แกลดิส เฮิร์ดแมนฟาดแรงเกินไป

497
00:25:46,839 --> 00:25:49,799
คุณพระ แกลดิสไม่ฟาดใครหรอกนะ

498
00:25:49,800 --> 00:25:50,884
คิดอะไรเนี่ย

499
00:25:51,802 --> 00:25:54,595
ทูตขององค์พระผู้เป็นเจ้าไปหาคนเลี้ยงแกะในทุ่ง

500
00:25:54,596 --> 00:25:56,681
แล้วบอกพวกเขาว่าพระเยซูประสูติแล้ว

501
00:25:56,682 --> 00:25:58,057
แล้วก็ฟาดพวกเขา

502
00:25:58,058 --> 00:26:00,059
ฉันไม่อยากฟังเรื่องนี้แล้ว

503
00:26:00,060 --> 00:26:02,395
ไม่มีคนเลี้ยงแกะคนไหนจะถอนตัวหรือป่วย

504
00:26:02,396 --> 00:26:03,981
หรือไปฟิลาเดลเฟีย

505
00:26:07,025 --> 00:26:10,862
ฉันรู้สึกแย่แทนแม่ฉัน และฉันเองก็มีส่วนผิด

506
00:26:10,863 --> 00:26:13,823
แม่มารับหน้าที่แทนคุณนายอาร์มสตรองได้แค่ห้านาที

507
00:26:13,824 --> 00:26:16,784
แล้วพวกเฮิร์ดแมนก็ยึดละครทั้งเรื่องไปแล้ว

508
00:26:16,785 --> 00:26:19,495
ก่อนหน้านี้ฉันกลัวว่ามันจะจําเจเหมือนเดิม

509
00:26:19,496 --> 00:26:22,207
แต่ตอนนี้ฉันยอมทําทุกอย่างให้มันกลับไปน่าเบื่ออีกครั้ง

510
00:26:24,585 --> 00:26:26,794
เรื่องราวสิ่งที่เกิดขึ้นแพร่ไปเร็ว

511
00:26:26,795 --> 00:26:28,714
ยิ่งกว่าไฟลามทุ่งที่พวกเฮิร์ดแมนจุดซะอีก

512
00:26:29,339 --> 00:26:31,924
เด็กๆ บอกพ่อแม่ พ่อแม่โทรบอกเพื่อนบ้าน

513
00:26:31,925 --> 00:26:33,802
และเพื่อนบ้านโทรบอกญาติๆ

514
00:26:42,728 --> 00:26:45,355
คุณปล่อยให้เรื่องนี้เกิดขึ้นได้ยังไง คุณปล่อย...

515
00:26:46,940 --> 00:26:47,941
คุณปล่อย...

516
00:26:48,901 --> 00:26:49,902
คุณปล่อย...

517
00:26:50,611 --> 00:26:52,570
มีใครมีถุงกระดาษไหม

518
00:26:52,571 --> 00:26:55,156
ไม่แฟร์เลยที่ทั้งครอบครัวที่ไม่ได้ไปโบสถ์ด้วยซ้ํา

519
00:26:55,157 --> 00:26:57,033
จะบุกเข้ามายึดละครไปเฉยๆ

520
00:26:57,034 --> 00:26:58,618
ความอยุติธรรมบังเกิด

521
00:26:58,619 --> 00:27:01,580
เราทุกคนเห็นตรงกันว่านี่เป็นความอัปยศ

522
00:27:02,581 --> 00:27:05,082
เพราะพวกเฮิร์ดแมนอาสาแสดงละครเหรอคะ

523
00:27:05,083 --> 00:27:07,293
เธอหมายถึงการบั่นทอนอย่างร้ายกาจ

524
00:27:07,294 --> 00:27:09,296
ต่อกระบวนการคัดเลือกนักแสดงอย่างเป็นธรรม

525
00:27:09,922 --> 00:27:13,090
ด้วยความเคารพนะคะ ที่ผ่านมากระบวนการ

526
00:27:13,091 --> 00:27:15,177
ไม่เคยเป็นธรรมเลยค่ะ คุณนายอาร์มสตรอง

527
00:27:16,053 --> 00:27:18,638
และสําหรับการบั่นทอนอย่างร้ายกาจ

528
00:27:18,639 --> 00:27:22,225
ฉันอ้อนวอนขอให้ลูกพวกคุณเสนอตัวร่วมแล้วนะคะ

529
00:27:22,226 --> 00:27:24,436
เราตกใจจนทําอะไรไม่ถูก

530
00:27:25,020 --> 00:27:26,021
แต่คุณก็พูดออกมาได้นี่

531
00:27:26,980 --> 00:27:28,190
มันมาเป็นระลอก

532
00:27:30,859 --> 00:27:33,069
ขอโทษค่ะ แต่นี่เรากําลังใช้

533
00:27:33,070 --> 00:27:35,112
คําใหญ่โตมากในการพูดถึงการแสดงละคร

534
00:27:35,113 --> 00:27:37,198
ที่เด็กๆ แค่ต้องยืน

535
00:27:37,199 --> 00:27:39,700
อยู่ในจุดเดิมที่พวกเขายืนทุกปี

536
00:27:39,701 --> 00:27:41,161
เราจริงจังกับเรื่องนี้

537
00:27:42,371 --> 00:27:45,957
ฉันก็เช่นกันค่ะ คุณนายสโลคัม ฉันถึงได้อาสา

538
00:27:45,958 --> 00:27:49,503
ดูจากคนที่คุณคัดมารับบทมารีย์ คุณเปล่าเลย

539
00:27:51,171 --> 00:27:52,214
รีเบ็คก้า

540
00:27:52,923 --> 00:27:55,132
เป็นไปได้ไหมว่าเพราะคุณเป็นแม่อลิซ

541
00:27:55,133 --> 00:27:57,553
คุณเลยสนใจเป็นการส่วนตัวว่าใครได้รับบทมารีย์

542
00:27:58,387 --> 00:27:59,805
ละครนี้เป็นเรื่องศักดิ์สิทธิ์

543
00:28:00,430 --> 00:28:01,431
เดี๋ยวนะ

544
00:28:02,224 --> 00:28:03,933
ละครนี้เป็นเรื่องศักดิ์สิทธิ์เหรอคะ

545
00:28:03,934 --> 00:28:06,102
- แน่นอนสิ
- มันเป็นเรื่องของชุมชน

546
00:28:06,103 --> 00:28:07,937
- และการระดมทุน
- และพระแม่มารีย์

547
00:28:07,938 --> 00:28:10,481
- และธรรมเนียม
- พวกคุณจะแนะนําว่ายังไงคะ

548
00:28:10,482 --> 00:28:13,067
ให้ฉันไล่พวกเฮิร์ดแมนออกจากละครคริสต์มาส

549
00:28:13,068 --> 00:28:14,862
และไม่ให้พวกเขามาเข้าโบสถ์เหรอ

550
00:28:15,904 --> 00:28:17,030
ใช่

551
00:28:33,922 --> 00:28:35,257
ฉันไล่พวกเขาออกไปไม่ได้

552
00:28:36,258 --> 00:28:39,051
แต่พวกนั้นพูดถูก
ทุกอย่างอาจเป็นหายนะเพราะมีพวกเฮิร์ดแมน

553
00:28:39,052 --> 00:28:41,971
นี่แหละละครที่ผมอยากจะดู

554
00:28:41,972 --> 00:28:43,890
พระแม่มารีย์ซื้ดซิการ์

555
00:28:43,891 --> 00:28:46,601
คนเลี้ยงแกะเอาตะขอมาฟาดกันเอง

556
00:28:46,602 --> 00:28:48,478
พนันห้าเหรียญว่าพวกเขาจะเผารางหญ้า

557
00:28:49,354 --> 00:28:52,356
ทําไมต้องบอกพวกนั้นด้วยว่า
ถ้ามาโบสถ์จะได้อาหาร ตาบื้อ

558
00:28:52,357 --> 00:28:55,109
เพราะฉันไม่คิดว่ามันจะเดินเข้าโบสถ์มากันจริงๆ

559
00:28:55,110 --> 00:28:56,987
แปลกใจที่พวกนั้นไม่ลุกเป็นไฟ

560
00:28:57,988 --> 00:28:59,698
ขอโทษนะคะที่หนูไม่ได้เสนอตัว

561
00:29:01,325 --> 00:29:02,492
หนูทําละครพังหรือเปล่าคะ

562
00:29:03,076 --> 00:29:06,455
ตายจริง ไม่จ้ะ ลูก...

563
00:29:08,165 --> 00:29:11,792
เบ็ธ แม่จะบอกลูกว่าแม่บอกพวกคนยโส

564
00:29:11,793 --> 00:29:13,920
จอมบงการขี้จุ้นจากที่โบสถ์ไป

565
00:29:13,921 --> 00:29:16,839
ว่าถึงเฮเลน อาร์มสตรองจะอึ้งที่ตะวันยังขึ้น

566
00:29:16,840 --> 00:29:18,508
แม้ว่าเขาจะไม่ได้เป็นคนกํากับ

567
00:29:18,509 --> 00:29:21,636
เขาก็ไม่ใช่ผู้หญิงคนเดียวในโลกที่จะทําละครคริสต์มาสได้

568
00:29:21,637 --> 00:29:24,972
และถ้าพวกเขาคิดว่าแม่ทําไม่ได้
เดี๋ยวก็จะได้รับบทเรียนครั้งใหญ่แน่

569
00:29:24,973 --> 00:29:26,350
คุณพูดทั้งหมดนั้นเลยเหรอ

570
00:29:27,267 --> 00:29:29,060
ก็ไม่ใช่ทั้งหมดหรอก

571
00:29:29,061 --> 00:29:30,979
- พูดอะไรไปบ้างใช่ไหม
- ช่างมันเถอะ

572
00:29:32,356 --> 00:29:34,398
คืนนั้นเป็นการซ้อมครั้งแรก

573
00:29:34,399 --> 00:29:37,193
คืนสําคัญที่แม่จะพิสูจน์ให้เห็นว่าแม่ทําได้

574
00:29:37,194 --> 00:29:39,737
ฉันพร้อมจะช่วยในทุกทางที่ทําได้

575
00:29:39,738 --> 00:29:42,031
แต่ก่อนอื่น เหมือนปกติ เด็กๆ ถูกส่งไปข้างนอก

576
00:29:42,032 --> 00:29:44,116
ขณะที่พวกพ่อแม่สวดมนต์ด้วยกัน

577
00:29:44,117 --> 00:29:46,786
สวดมนต์คงไม่เท่าไหร่ แต่คงอยากให้เราทุกคน

578
00:29:46,787 --> 00:29:49,372
ปลดปล่อยพลังออกมาให้หมด จะได้ทําตัวเรียบร้อยกันทีหลัง

579
00:29:49,373 --> 00:29:50,666
แต่แล้ว...

580
00:30:04,179 --> 00:30:05,347
เอาเลย

581
00:30:22,865 --> 00:30:23,866
หยุดนะ

582
00:30:25,826 --> 00:30:28,744
เด็กๆ เดี๋ยวจะพร้อมให้พวกเธอเข้าไปแล้ว

583
00:30:28,745 --> 00:30:30,205
โชคดีกับการซ้อมนะ

584
00:30:51,643 --> 00:30:53,686
แต่ก่อนการซ้อมครั้งแรกจะสนุก

585
00:30:53,687 --> 00:30:55,646
พอๆ กับนั่งรถโรงเรียนนานสามชั่วโมง

586
00:30:55,647 --> 00:30:57,982
ทั้งเสียงดังจ้อกแจ้กและคนแน่นพอๆ กัน

587
00:30:57,983 --> 00:31:01,194
แต่หลังจากสิ่งที่เราเจอมา ไม่มีใครส่งเสียงอะไร

588
00:31:01,195 --> 00:31:03,029
เราได้แต่รออยู่เงียบๆ

589
00:31:03,030 --> 00:31:05,656
ว่าพวกเฮิร์ดแมนจะทําเรื่องเลวร้ายอะไรอีก

590
00:31:05,657 --> 00:31:08,117
เพราะอย่างนี้พวกมันเลยไม่ควรโผล่มาเลย

591
00:31:08,118 --> 00:31:10,328
ท่านสาธุคุณฮ็อปกินส์บอกว่าตอนที่พระเยซูตรัสว่า

592
00:31:10,329 --> 00:31:12,371
"จงให้เด็กน้อยมาหาเรา" ไม่ใช่เหรอ

593
00:31:12,372 --> 00:31:14,416
เป็นพระเยซูก็ไม่ทนกับพวกเฮิร์ดแมนหรอก

594
00:31:15,292 --> 00:31:16,835
- เอาละ
- แม่คะ

595
00:31:17,961 --> 00:31:19,504
มีอะไรให้ช่วยไหมคะ

596
00:31:19,505 --> 00:31:21,673
วันนี้เราจะไม่สนใจอะไรนอกจากเลือด

597
00:31:22,633 --> 00:31:24,927
แม่จะเริ่มแล้วจ้ะ ไปนั่งข้างอิโมจีนนะ

598
00:31:26,345 --> 00:31:27,346
แม่

599
00:31:28,722 --> 00:31:31,016
ความเงียบของลูกอาจแพร่ไปถึงเขา

600
00:31:36,438 --> 00:31:38,398
เอาละ เงียบๆ นะจ๊ะ ทุกคน

601
00:31:40,859 --> 00:31:42,611
เยี่ยมเลย

602
00:31:44,071 --> 00:31:45,071
เอาละ

603
00:31:45,072 --> 00:31:49,033
ขอต้อนรับทุกคน เรายินดีที่ได้เห็นพวกเธอทุกคน

604
00:31:49,034 --> 00:31:52,495
นั่นอาจเป็นการโกหกคําโตที่สุดที่พูดออกมาดังๆ ในโบสถ์

605
00:31:52,496 --> 00:31:53,871
ก่อนอื่น ส่วนที่ง่าย

606
00:31:53,872 --> 00:31:55,790
ขอให้แยกทุกคนเป็นกลุ่มทูตสวรรค์

607
00:31:55,791 --> 00:31:58,334
คนเลี้ยงแกะ และแขกโรงเตี๊ยม

608
00:31:58,335 --> 00:32:00,670
ใครคือคนเลี้ยงแกะ พวกเขามาจากไหน

609
00:32:00,671 --> 00:32:02,380
- โรงเตี๊ยมคืออะไร
- เหมือนโรงแรมเล็ก

610
00:32:02,381 --> 00:32:04,090
ที่คนไปพักค้างคืน

611
00:32:04,091 --> 00:32:05,591
คนไหน พระเยซูเหรอ

612
00:32:05,592 --> 00:32:08,427
เอาจริงดิ พระเยซูยังไม่ประสูติด้วยซ้ํา

613
00:32:08,428 --> 00:32:10,263
มารีย์กับโจเซฟไปที่นั่น

614
00:32:10,264 --> 00:32:12,181
- ทําไม
- เกิดอะไรขึ้นก่อน

615
00:32:12,182 --> 00:32:14,518
- เริ่มตั้งแต่แรกเลย
- แรกสุดเลยน่ะนะ

616
00:32:15,102 --> 00:32:17,311
นั่นทําให้ทุกคนกลัวมาก เพราะตอนแรกเริ่ม

617
00:32:17,312 --> 00:32:19,063
จะหมายถึงหนังสือปฐมกาล

618
00:32:19,064 --> 00:32:20,857
ซึ่งบอกว่า "ณ กาลแรกเริ่ม"

619
00:32:20,858 --> 00:32:23,068
และถ้าเราเริ่มตรงนั้น เราคงอยู่ที่นี่กันเป็นปีๆ

620
00:32:23,735 --> 00:32:26,405
มาเริ่มที่จุดแรกเริ่มของเรื่องราวคริสต์มาสดีกว่า

621
00:32:27,739 --> 00:32:30,741
เราทุกคนเคยฟังกันมาเป็นล้านรอบแล้ว

622
00:32:30,742 --> 00:32:33,328
ฉันว่าน่าจะดีนะถ้าเราทุกคนได้ฟังกันอีกรอบ

623
00:32:33,829 --> 00:32:36,373
เป็นเครื่องย้ําเตือนที่ดีว่าหัวใจของคริสต์มาสคืออะไร

624
00:32:37,583 --> 00:32:39,876
"และโจเซฟก็เดินทางขึ้นเหนือจากกาลิลี

625
00:32:39,877 --> 00:32:42,837
ออกจากนครนาซาเรธเข้าสู่ยูดาห์

626
00:32:42,838 --> 00:32:46,175
ไปยังนครแห่งเดวิด ซึ่งมีชื่อว่าเบธเลเฮม

627
00:32:46,633 --> 00:32:49,343
เพราะเขาสืบเชื้อสายมาจากตระกูลของเดวิด

628
00:32:49,344 --> 00:32:53,431
ไปเสียภาษีพร้อมกับมารีย์ ภรรยาตามกฎหมายของเขา

629
00:32:53,432 --> 00:32:55,391
ผู้กําลังครรภ์แก่เต็มที"

630
00:32:55,392 --> 00:32:58,102
- "ครรภ์แก่เต็มที" เหรอ
- ตั้งท้องไง ไอ้โง่

631
00:32:58,103 --> 00:32:59,187
ราล์ฟ พอแล้ว

632
00:32:59,188 --> 00:33:01,522
ไม่ดีเลยนะคะที่พูดว่ามารีย์ตั้งท้อง

633
00:33:01,523 --> 00:33:03,107
แม่หนูคงไม่อยากให้เราพูดเรื่องนั้น

634
00:33:03,108 --> 00:33:04,192
เป็นเรื่องจริง

635
00:33:04,193 --> 00:33:05,818
คุณนายเวนเดลเคนไม่ชอบ

636
00:33:05,819 --> 00:33:07,904
ทั้งการที่แมวมีลูกแมว หรือนกวางไข่

637
00:33:07,905 --> 00:33:11,032
เธอไม่ยอมให้อลิซเล่นกับใครก็ตามที่มีกระต่ายสองตัว

638
00:33:11,033 --> 00:33:12,117
หุบปากทีได้ไหม

639
00:33:12,993 --> 00:33:14,243
ฉันอยากฟัง

640
00:33:14,244 --> 00:33:15,620
ไม่อยากเชื่อเลย

641
00:33:15,621 --> 00:33:18,164
พวกเฮิร์ดแมนขึ้นชื่อเรื่องไม่เคยนั่งนิ่งๆ

642
00:33:18,165 --> 00:33:20,374
และไม่เคยสนใจใครทั้งนั้น

643
00:33:20,375 --> 00:33:22,835
ไม่ว่าจะครู พ่อแม่ ตํารวจ

644
00:33:22,836 --> 00:33:25,296
แต่บางอย่างเกี่ยวกับเรื่องราวคริสต์มาส

645
00:33:25,297 --> 00:33:27,215
ทําให้พวกเขาสนใจในทุกๆ คํา

646
00:33:27,216 --> 00:33:29,550
มารีย์กับโจเซฟต้องไปอยู่ในคอกม้า

647
00:33:29,551 --> 00:33:33,221
เพราะไม่มีห้องให้พวกเขาที่โรงเตี๊ยม

648
00:33:33,222 --> 00:33:36,182
พระเจ้า! ให้พระเยซูก็ไม่มีเลยเหรอ

649
00:33:36,183 --> 00:33:38,851
เราไม่เอ่ยพระนามพระเจ้ากันแบบนั้นจ้ะ อิโมจีน

650
00:33:38,852 --> 00:33:42,438
รางหญ้านี่คืออะไร เตียงสําหรับเด็กทารกเหรอ

651
00:33:42,439 --> 00:33:44,190
ทําไมถึงมีเตียงในโรงนา

652
00:33:44,191 --> 00:33:46,943
นั่นแหละจ้ะประเด็น ลีรอย

653
00:33:46,944 --> 00:33:48,945
พวกเขาไม่มีเตียงในโรงนา

654
00:33:48,946 --> 00:33:50,446
พวกเขาเลยต้องใช้อะไรก็ตามที่มี

655
00:33:50,447 --> 00:33:52,657
เป็นเธอจะทํายังไงถ้ามีเด็กทารกเกิดใหม่

656
00:33:52,658 --> 00:33:54,200
แต่ไม่มีเตียงให้เด็กทารกอยู่

657
00:33:54,201 --> 00:33:55,827
เราเคยให้แกลดิสอยู่ในลิ้นชักโต๊ะ

658
00:33:57,746 --> 00:33:59,288
อย่างนั้นแหละจ้ะ

659
00:33:59,289 --> 00:34:00,581
มารีย์วางทารกเยซู

660
00:34:00,582 --> 00:34:02,875
ในรางใส่อาหารสัตว์ที่ทําจากหิน

661
00:34:02,876 --> 00:34:04,503
เสื้อผ้ายับยู่ยี่คืออะไร

662
00:34:05,379 --> 00:34:07,713
คุณบอกว่าเธอห่อเขาในเสื้อผ้ายับยู่ยี่

663
00:34:07,714 --> 00:34:09,132
ผ้าห่อเบบี๋จ้ะ

664
00:34:10,217 --> 00:34:13,302
คนสมัยก่อนห่อเด็กทารกแน่นๆ ในผ้าผืนใหญ่

665
00:34:13,303 --> 00:34:14,553
เพื่อให้ขยับไม่ได้

666
00:34:14,554 --> 00:34:17,390
พวกเขามัดตัวพระเยซูแล้วจับใส่กล่องเนี่ยนะ

667
00:34:17,391 --> 00:34:18,891
กรมคุ้มครองเด็กไปอยู่ไหน

668
00:34:22,312 --> 00:34:25,189
"ทันใดนั้น ทูตขององค์พระผู้เป็นเจ้า
มาปรากฏแก่พวกเขา

669
00:34:25,190 --> 00:34:28,024
และพระสิริของพระผู้เป็นเจ้าส่องสว่างอยู่รอบๆ พวกเขา"

670
00:34:28,025 --> 00:34:29,277
สุดแหล่ม!

671
00:34:30,279 --> 00:34:31,279
สุดแหล่มเหรอจ๊ะ

672
00:34:31,280 --> 00:34:32,738
จากราตรีอันมืดมิด

673
00:34:32,739 --> 00:34:36,242
เปี่ยมด้วยพลังแค้นรุนแรง เดอะไมตี้มาร์โว่

674
00:34:36,243 --> 00:34:38,245
เธอพูดเยอะที่สุดที่เคยพูดมาเลย

675
00:34:39,621 --> 00:34:41,248
หนังสือการ์ตูนน่ะค่ะ

676
00:34:43,292 --> 00:34:45,584
ถ้างั้นก็ใช่จ้ะ

677
00:34:45,585 --> 00:34:47,086
ฉันว่าทูตสวรรค์ของพระผู้เป็นเจ้า

678
00:34:47,087 --> 00:34:49,255
ก็คล้ายกับฮีโร่ในหนังสือการ์ตูนอยู่นะ

679
00:34:51,592 --> 00:34:55,845
"บัดนี้ เมื่อพระเยซูประสูติในเบธเลเฮมแห่งยูดาห์

680
00:34:55,846 --> 00:34:59,557
ในรัชสมัยของกษัตริย์เฮโรด ดูเถิด

681
00:34:59,558 --> 00:35:03,144
เหล่านักปราชญ์เดินทางจากตะวันออกมาถึงเยรูซาเล็ม"

682
00:35:03,145 --> 00:35:06,355
พวกนายไง ลีรอย คล้อด ออลลี่ ตั้งใจฟังสิ

683
00:35:06,356 --> 00:35:09,066
เป็นนักปราชญ์ยังไง พวกเขาเป็นครูอะไรงั้นเหรอ

684
00:35:09,067 --> 00:35:11,027
ไม่ใช่ ไอ้ทึ่ม เป็นเหมือนประธานาธิบดี

685
00:35:11,028 --> 00:35:12,112
อย่าตีกันจ้ะ

686
00:35:13,030 --> 00:35:15,448
แต่ใกล้เคียงนะ พวกเขาเป็นกษัตริย์

687
00:35:15,449 --> 00:35:16,741
มาซะที

688
00:35:16,742 --> 00:35:20,369
เผื่อจะมีใครบอกตาเจ้าของโรงเตี๊ยมสักทีว่ารีบแจ้นไป

689
00:35:20,370 --> 00:35:22,247
เอาทารกออกมาจากโรงนา

690
00:35:25,125 --> 00:35:26,834
"และเมื่อพวกเขาเข้ามายังโรงแห่งนั้น

691
00:35:26,835 --> 00:35:28,628
ก็ได้เห็นเด็กน้อย

692
00:35:28,629 --> 00:35:30,379
อยู่กับมารีย์ผู้เป็นพระมารดา

693
00:35:30,380 --> 00:35:32,632
และทรุดตัวลงบูชาพระองค์

694
00:35:32,633 --> 00:35:34,342
และเมื่อพวกเขาเปิดสมบัติของตน

695
00:35:34,343 --> 00:35:39,889
พวกเขามอบของขวัญแด่พระองค์
ทั้งทองคํา กํายาน และมดยอบ"

696
00:35:39,890 --> 00:35:41,933
เดี๋ยวนะ มันคืออะไรบ้าง

697
00:35:41,934 --> 00:35:43,643
น้ํามันและน้ําหอม

698
00:35:43,644 --> 00:35:47,772
น้ํามันเนี่ยนะ กษัตริย์ขี้ตืดแบบไหนกันให้น้ํามัน

699
00:35:47,773 --> 00:35:50,650
ที่พักพิงของดับเพลิงยังมีของดีกว่าให้เลย

700
00:35:50,651 --> 00:35:53,486
ที่จริงคือกษัตริย์เฮโรด

701
00:35:53,487 --> 00:35:56,614
เขาส่งเหล่านักปราชญ์มาหาทารกเยซู

702
00:35:56,615 --> 00:35:59,242
เขาเป็นคนส่งของขวัญห่วยๆ มาด้วยหรือเปล่า

703
00:35:59,243 --> 00:36:00,993
ที่จริงมันแย่กว่านั้นอีก

704
00:36:00,994 --> 00:36:03,663
เฮโรดวางแผนจะฆ่าทารกเยซู

705
00:36:03,664 --> 00:36:05,373
- พระเจ้า!
- อิโมจีน

706
00:36:05,374 --> 00:36:06,791
ว่าแต่ใครเล่นเป็นเฮโรด

707
00:36:06,792 --> 00:36:08,709
เราไม่มีเฮโรดในการแสดงของเรา

708
00:36:08,710 --> 00:36:10,753
- อะไรกัน
- อะไรนะ

709
00:36:10,754 --> 00:36:12,588
- ไม่ใช่แล้ว
- ไม่นะ

710
00:36:12,589 --> 00:36:14,674
ต้องมีฉากเขาโดนซ้อมตอนจบสิ

711
00:36:14,675 --> 00:36:15,758
ให้ชาร์ลีเป็นเฮโรด

712
00:36:15,759 --> 00:36:17,635
- ผมไม่อยากเป็นเฮโรด
- ไม่

713
00:36:17,636 --> 00:36:19,220
ต้องจัดการเจ้าของโรงเตี๊ยมด้วย

714
00:36:19,221 --> 00:36:22,432
- แกลดิส ใช้พลังทูตสวรรค์ของเธอเลย
- ไม่จ้ะ ฉันว่าเราไม่ควร...

715
00:36:27,354 --> 00:36:31,149
เอาละ พอที พอได้แล้ว

716
00:36:32,025 --> 00:36:33,360
เอาละๆ

717
00:36:36,280 --> 00:36:39,073
ขอร้องละ พวกเธอทุกคนช่วยอยู่ในความสงบ

718
00:36:39,074 --> 00:36:41,410
- พระเยซูอาจจะฆ่าเฮโรดได้นะ
- สุดแหล่ม!

719
00:37:00,304 --> 00:37:01,972
(เอ็มมานูเอล)

720
00:37:03,140 --> 00:37:05,893
- ภาพวาดสวยเนอะ
- ก็คงงั้น

721
00:37:08,103 --> 00:37:11,522
นั่นคือมารีย์ เธอเป็นคนแกร่งมาก

722
00:37:11,523 --> 00:37:12,608
แกร่งเหรอ

723
00:37:13,400 --> 00:37:15,610
ใช่ เธอผ่านอะไรมากมาย

724
00:37:15,611 --> 00:37:18,530
และก้าวข้ามความท้าทายใหญ่หลวงเพื่อให้กําเนิดเด็กคนหนึ่ง

725
00:37:21,408 --> 00:37:22,618
ดูไม่เห็นแกร่งเลย

726
00:37:23,243 --> 00:37:24,995
แค่ดูอ่อนหวาน ดูสวย

727
00:37:26,038 --> 00:37:28,582
ใช่ ในภาพนี้ฉันว่าก็ใช่นะ

728
00:37:31,126 --> 00:37:34,254
ทําไมถึงมีชื่อเมืองเราอยู่บนรูปล่ะ

729
00:37:35,088 --> 00:37:37,299
- รู้ไหมเอ็มมานูเอลแปลว่าอะไร
- ไม่

730
00:37:39,218 --> 00:37:40,761
แปลว่า "พระเจ้าสถิตแด่เรา"

731
00:37:42,179 --> 00:37:43,805
ทารกเยซูเป็นตัวแทนของสิ่งนั้น

732
00:37:44,806 --> 00:37:45,807
และเธอ...

733
00:37:47,184 --> 00:37:50,061
ตัวละครที่เธออาสาจะเล่น

734
00:37:50,062 --> 00:37:51,563
ช่วยทําให้มันเกิดขึ้น

735
00:37:52,981 --> 00:37:53,982
วิเศษมากนะ

736
00:37:56,276 --> 00:37:57,277
ก็คงงั้น

737
00:38:01,532 --> 00:38:02,533
ไงก็เถอะ

738
00:38:03,867 --> 00:38:04,868
ฟังนะ ฉัน...

739
00:38:07,829 --> 00:38:11,333
พวกเธอทุกคนถามคําถามดีๆ กันหลายข้อเลยคืนนี้

740
00:38:13,335 --> 00:38:16,046
มันทําให้ฉันสงสัยว่า

741
00:38:17,506 --> 00:38:20,174
บางทีพวกเธออาจจะอยากดูละครคริสต์มาส

742
00:38:20,175 --> 00:38:21,343
มากกว่าจะอยู่ในเรื่อง

743
00:38:23,011 --> 00:38:24,554
เธอจะได้จดจ่อ

744
00:38:24,555 --> 00:38:26,764
ดื่มด่ํากับทุกอย่าง เก็บรายละเอียดทั้งหมด

745
00:38:26,765 --> 00:38:28,141
เข้าใจที่ฉันพูดไหม

746
00:38:31,353 --> 00:38:33,564
ไม่ หนูจะเล่นเรื่องนี้

747
00:38:37,276 --> 00:38:39,402
ตัวละครของฉันน่าจะจุดไฟเผาโรงเตี๊ยมนั่นซะ

748
00:38:39,403 --> 00:38:40,695
ใช่ ในละคร

749
00:38:40,696 --> 00:38:43,198
นายอาจจะไล่เจ้าของโรงเตี๊ยมไปประเทศข้างๆ เลย

750
00:38:46,201 --> 00:38:47,202
อิโมจีน

751
00:38:48,787 --> 00:38:50,663
ฉันจําเป็นต้องให้พวกเขาทําตัวให้ดีจริงๆ

752
00:38:50,664 --> 00:38:51,914
ช่วยฉันเรื่องนั้น

753
00:38:51,915 --> 00:38:54,208
แล้วเธอจะได้ของหวานทั้งหมดหลังละครจบ

754
00:38:54,209 --> 00:38:55,294
เธอคิดว่าไง

755
00:38:56,587 --> 00:38:57,671
เคยได้ยินมาแล้ว

756
00:38:59,756 --> 00:39:00,966
อิโมจีน ไปเร็ว

757
00:39:02,009 --> 00:39:03,010
ต้องไปแล้ว

758
00:39:18,275 --> 00:39:20,986
- เกิดอะไรขึ้นกับพวกลูก
- พวกเฮิร์ดแมนค่ะ

759
00:39:22,112 --> 00:39:24,698
พวกนั้นพยายามฆ่าผมอีกแล้ว

760
00:39:25,449 --> 00:39:26,658
วงการบันเทิงก็งี้

761
00:39:34,249 --> 00:39:35,417
ฉันหมดหนทาง

762
00:39:36,043 --> 00:39:38,794
ผมไม่เห็นรอยฟกช้ํานะ ถือเป็นชัยชนะ

763
00:39:38,795 --> 00:39:41,797
เราไม่ได้ซ้อมด้วยซ้ํา แม่แค่เล่าเรื่องราวคริสต์มาส

764
00:39:41,798 --> 00:39:43,299
พวกเฮิร์ดแมนไม่เคยฟัง

765
00:39:43,300 --> 00:39:46,802
ลองนึกดูว่าลูกไม่รู้อะไรเลย และมีคนเล่าให้ฟัง

766
00:39:46,803 --> 00:39:48,889
เป็นผมคงงงเรื่องซานต้าคลอสมากกว่า

767
00:39:50,807 --> 00:39:52,475
คุณคิดว่าไง

768
00:39:52,476 --> 00:39:54,810
เรื่องทั้งหมดคือฝันร้ายของบริการโรงแรม

769
00:39:54,811 --> 00:39:56,854
น่าสังเวชใจที่มีหญิงตั้งครรภ์เข้ามา

770
00:39:56,855 --> 00:39:58,940
แล้วห้องเดียวที่ว่างคือในคอกม้า

771
00:39:58,941 --> 00:40:00,816
พวกเฮิร์ดแมนก็พูดอย่างนั้นเลยค่ะ

772
00:40:00,817 --> 00:40:03,152
ฉันไม่เคยคิดเรื่องนั้นมาก่อนเลย มันน่าสังเวชจริงๆ

773
00:40:03,153 --> 00:40:05,196
เราได้ฟังเรื่องคอกม้าอบอุ่น

774
00:40:05,197 --> 00:40:07,616
มีเหล่าสัตว์และฟางกลิ่นหอมหวาน

775
00:40:08,575 --> 00:40:10,077
ญาติพ่อโตในฟาร์ม

776
00:40:10,702 --> 00:40:12,370
กลิ่นนั่นไม่มีความหอมหวานเลย

777
00:40:12,371 --> 00:40:14,205
ต้องยอมรับนะ

778
00:40:14,206 --> 00:40:17,708
ลึกๆ แล้ว เด็กพวกนั้นอาจจะมีสัญชาตญาณที่ดี

779
00:40:17,709 --> 00:40:20,003
พวกเขาอยากเผาเฮโรดทั้งเป็นนะคะ แม่

780
00:40:21,421 --> 00:40:22,631
แม่บอกว่า "ลึกๆ แล้ว"

781
00:40:23,799 --> 00:40:26,551
พวกเขาเลือกตัวร้ายได้ถูก ถือว่าได้เรื่องอยู่นะ

782
00:40:26,552 --> 00:40:29,054
ว่าแต่เกิดอะไรขึ้นกับเฮโรดกันแน่ ผมไม่รู้เลย

783
00:40:31,265 --> 00:40:32,766
ใครจะโทรมาดึกป่าน...

784
00:40:34,768 --> 00:40:36,394
- คุณนายอาร์มสตรอง
- คุณนายอาร์มสตรอง

785
00:40:36,395 --> 00:40:38,312
ครั้งที่ห้าแล้วชั่วโมงนี้

786
00:40:38,313 --> 00:40:41,315
เวนเดลเคนบอกเธอว่าคุณยังไม่ได้ไล่พวกเฮิร์ดแมนออก

787
00:40:41,316 --> 00:40:43,402
เธออยากรู้ว่าชักช้าอะไร

788
00:40:45,028 --> 00:40:48,740
ที่รัก กลิ่นของสิ่งนี้เตือนใจผมว่าคุณกําลังยุ่ง

789
00:40:50,701 --> 00:40:51,702
พระเจ้าคะ

790
00:40:53,203 --> 00:40:55,037
หนูแค่รู้สึกว่า

791
00:40:55,038 --> 00:40:57,124
นี่จะเป็นหายนะจริงๆ

792
00:40:59,751 --> 00:41:00,878
ลูกตื่นอยู่ไหม

793
00:41:08,385 --> 00:41:10,052
ลูกเป็นยังไงบ้างกับทั้งหมดนี้

794
00:41:10,053 --> 00:41:12,639
แน่ใจเหรอคะว่าแม่เปลี่ยนตัวพวกเฮิร์ดแมนไม่ได้

795
00:41:13,265 --> 00:41:14,932
คงไม่ทันแล้วละ

796
00:41:14,933 --> 00:41:18,520
ทั้งหมดเป็นความผิดของหนูเอง
เพราะหนูมัวบื้อไม่ยอมยกมือ

797
00:41:19,396 --> 00:41:22,607
มีผู้ชายคนนึงที่ฉลาดกว่าพ่อมากเคยกล่าวว่า

798
00:41:22,608 --> 00:41:25,484
"เราไม่สามารถเพิ่มอีกสักชั่วโมงในชีวิต

799
00:41:25,485 --> 00:41:27,987
ไปกับการวิตกกังวลเรื่องอะไรก็ตาม"

800
00:41:27,988 --> 00:41:29,865
รวมถึงการแสดงละครคริสต์มาสด้วย

801
00:41:30,282 --> 00:41:31,909
เขายังไม่เคยเจอพวกเฮิร์ดแมน

802
00:41:33,452 --> 00:41:34,453
ที่จริงนะ

803
00:41:35,495 --> 00:41:37,080
เขารู้จักพวกนั้นดีกว่าใครเลยละ

804
00:41:37,873 --> 00:41:41,709
ไงก็เถอะ พรุ่งนี้เช้าลูกไปทําอะไรบางอย่างกับพ่อได้ไหม

805
00:41:41,710 --> 00:41:43,045
ทําอะไรเหรอคะ

806
00:41:43,795 --> 00:41:46,380
ทําธุระน่ะ

807
00:41:46,381 --> 00:41:49,134
จะดีถ้าลูกไป ทั้งครอบครัวเลยด้วย

808
00:41:49,718 --> 00:41:51,136
เป็นอะไรที่พ่ออยากให้ลูกได้เห็น

809
00:41:52,471 --> 00:41:53,472
โอเค

810
00:41:55,057 --> 00:41:56,266
นอนซะนะ

811
00:41:56,975 --> 00:41:58,601
- สุขสันต์คริสต์มาส
- สุขสันต์คริสต์มาส

812
00:41:58,602 --> 00:42:00,728
อีวาน ไหวไหม

813
00:42:00,729 --> 00:42:01,813
ไหว

814
00:42:06,777 --> 00:42:08,779
- ขอบคุณ บ๊อบ
- ขอบคุณ สุขสันต์คริสต์มาส

815
00:42:12,157 --> 00:42:14,451
- เอามาทําไมเหรอคะ
- อยากรู้สินะ

816
00:42:22,668 --> 00:42:24,418
ไม่เคยรู้เลยว่าพ่อเป็นซานต้าลับ

817
00:42:24,419 --> 00:42:25,878
ก็ไม่ลับนักหรอก

818
00:42:25,879 --> 00:42:27,713
กรรมการงานการกุศลของโบสถ์

819
00:42:27,714 --> 00:42:29,215
ทําแบบนี้มาหลายสิบปีแล้ว

820
00:42:29,216 --> 00:42:32,802
เป็นวิธีที่ดีที่จะออกจากคอมฟอร์ทโซนและลุกมาทําอะไร

821
00:42:32,803 --> 00:42:36,557
อีกอย่าง พ่อว่าพวกลูกจะสนใจที่นึงที่พ่อไป

822
00:42:45,816 --> 00:42:47,775
เพื่อนร่วมชั้นของพวกลูกบางคนอยู่ที่นี่

823
00:42:47,776 --> 00:42:51,070
ถามจริง พ่อมาที่นี่เนี่ยนะ

824
00:42:51,071 --> 00:42:53,739
คุณไม่เคยบอกฉันเลยว่าคุณมาบ้านเฮิร์ดแมนด้วย

825
00:42:53,740 --> 00:42:55,284
ไม่เห็นว่าสําคัญอะไรจนปีนี้

826
00:42:55,993 --> 00:42:58,786
- เบ็ธ ลูกอยากไปด้วยไหม
- คงไม่ดีเท่าไหร่หรอกค่ะ

827
00:42:58,787 --> 00:43:00,413
โอเค

828
00:43:00,414 --> 00:43:03,917
แต่เราต้องไม่ลืมนะ คริสต์มาสมาเยือนทุกคน

829
00:43:24,563 --> 00:43:26,105
- คุณคนส่งแฮม!
- ขอด้วย

830
00:43:26,106 --> 00:43:28,357
- วันได้กินแฮม
- ขอแฮมหน่อย เอามา

831
00:43:28,358 --> 00:43:29,567
วันได้กินแฮม

832
00:43:29,568 --> 00:43:31,195
เฮ้

833
00:43:31,778 --> 00:43:33,613
แฮมนี่เอาไว้กินกันตอนคริสต์มาส

834
00:43:33,614 --> 00:43:35,615
ถ้าพวกเธอคนไหนแตะต้องมันก่อนหน้านั้น

835
00:43:35,616 --> 00:43:38,327
ฉันจะคิดค้นการทรมานเพื่อเธอโดยเฉพาะเลย

836
00:43:40,829 --> 00:43:43,248
- แม่อยู่บ้านไหม
- ไม่อยู่ตอนพระอาทิตย์ยังขึ้น

837
00:43:44,958 --> 00:43:48,085
- เสียใจด้วยนะ
- ไม่เป็นไรหรอก หนูทําอาหารเป็น

838
00:43:48,086 --> 00:43:49,171
แน่อยู่แล้ว

839
00:43:52,341 --> 00:43:54,885
ช่วยบอกแม่ด้วยนะว่าฉันแวะมา

840
00:43:55,511 --> 00:43:56,970
เอาแฮมชิ้นใหญ่สุดให้พวกเธอเลย

841
00:44:03,268 --> 00:44:04,603
สุขสันต์คริสต์มาสนะ

842
00:44:12,736 --> 00:44:14,070
เอามา! ขอคําแรก!

843
00:44:14,071 --> 00:44:16,739
เอามาให้ฉัน! ถอยไปเลย อิโมจีน!

844
00:44:16,740 --> 00:44:17,908
ปล่อยฉันนะ ราล์ฟ!

845
00:44:18,659 --> 00:44:20,536
ถอยไป!

846
00:44:25,582 --> 00:44:27,416
ไม่มีพ่อแม่อยู่บ้านเลย

847
00:44:27,417 --> 00:44:30,461
สาธุคุณฮ็อปกินส์บอกว่าพวกเขาแทบไม่รู้เลยว่าแม่ไปไหน

848
00:44:30,462 --> 00:44:32,505
หนูได้ยินมาว่าตอนแกลดิสสองขวบ

849
00:44:32,506 --> 00:44:36,259
คุณเฮิร์ดแมนขึ้นรถไฟไปและไม่เคยกลับมาอีกเลย

850
00:44:36,260 --> 00:44:39,137
- ไม่มีใครโทษเขาได้
- เบ็ธ พอแล้ว

851
00:44:41,515 --> 00:44:43,976
ไม่อยากเชื่อว่าฉันฟังผู้หญิงพวกนั้น

852
00:44:45,435 --> 00:44:46,854
คุณคิดอะไรอยู่

853
00:44:48,939 --> 00:44:50,439
ที่ฉันคิดคือ

854
00:44:50,440 --> 00:44:53,192
คุณนายอาร์มสตรองและคุณนายเวนเดลเคน

855
00:44:53,193 --> 00:44:55,445
และคนอื่นๆ ทุกคนต้องเลิกเจ๋อ

856
00:44:58,031 --> 00:44:59,032
ถึงยังไง

857
00:44:59,950 --> 00:45:02,160
พวกเขายกมือและไม่มีคนอื่นยกเลย

858
00:45:03,161 --> 00:45:04,162
ก็เท่านั้นแหละ

859
00:45:30,898 --> 00:45:32,231
อะไร

860
00:45:32,232 --> 00:45:33,859
จะเอาหนังสือจากห้องสมุดต้องทําไง

861
00:45:35,527 --> 00:45:36,819
เธอต้องมีบัตร

862
00:45:36,820 --> 00:45:38,529
- เธอมีไหม
- มี

863
00:45:38,530 --> 00:45:39,615
เอามาให้ฉัน

864
00:45:41,033 --> 00:45:43,284
เราไม่ได้ทํากันแบบนั้นนะ

865
00:45:43,285 --> 00:45:44,994
สักครู่นะจ๊ะ

866
00:45:44,995 --> 00:45:46,245
(โปรดเงียบตลอดเวลา)

867
00:45:46,246 --> 00:45:47,331
ตายจริง

868
00:45:48,790 --> 00:45:51,250
ฉันไม่ได้เก็บเงินไว้ที่นี่ ถ้าพวกเธอจะมาเอา

869
00:45:51,251 --> 00:45:53,837
นี่ห้องสมุดใช่ไหม ที่ที่มีหนังสืออยู่

870
00:45:54,922 --> 00:45:56,839
เราอยากได้หนังสือที่มีพระเยซู

871
00:45:56,840 --> 00:45:58,424
แม่เขาด้วย

872
00:45:58,425 --> 00:46:00,719
- และนักปราชญ์
- และเฮโรดงี่เง่า

873
00:46:01,845 --> 00:46:03,262
เล่มที่ใช้ในโบสถ์น่ะ

874
00:46:03,263 --> 00:46:04,472
หมายถึงคัมภีร์ไบเบิลเหรอ

875
00:46:04,473 --> 00:46:06,265
สวัสดีค่ะ คุณนายแกรบเนอร์

876
00:46:06,266 --> 00:46:09,018
อิโมจีนกับน้องชายอยากทําบัตรห้องสมุดค่ะ

877
00:46:09,019 --> 00:46:10,103
หนูด้วย

878
00:46:10,979 --> 00:46:12,063
และน้องสาวด้วย

879
00:46:12,064 --> 00:46:13,232
เบ็ธ

880
00:46:14,399 --> 00:46:16,275
- ฉันคิดว่า...
- ใจเย็นน่า แม่คุณ

881
00:46:16,276 --> 00:46:17,819
เราแค่อยากมาหาอะไรหน่อย

882
00:46:19,029 --> 00:46:22,573
อิโมจีนกับราล์ฟรับบทมารีย์กับโจเซฟในละครค่ะ

883
00:46:22,574 --> 00:46:24,952
ฉันทราบอยู่ ฉันซื้อตั๋วไว้แล้ว

884
00:46:25,702 --> 00:46:27,954
ก่อนจะรู้เรื่องนี้น่ะนะ

885
00:46:27,955 --> 00:46:29,622
พวกเขาไม่ให้คืนเงิน

886
00:46:29,623 --> 00:46:33,585
แล้วนี่พวกเธออยากทําบัตรห้องสมุดเหรอ

887
00:46:34,336 --> 00:46:35,337
พวกเธอ

888
00:46:36,129 --> 00:46:37,589
เพื่อจะยืมไบเบิล

889
00:46:39,341 --> 00:46:42,636
ฉันเห็นครบทุกอย่างแล้ว พวกเฮิร์ดแมนมาห้องสมุด

890
00:46:45,305 --> 00:46:47,683
นี่คือเรื่องราวคริสต์มาส

891
00:46:49,268 --> 00:46:51,311
แล้วรูปภาพล่ะ

892
00:46:57,401 --> 00:46:59,278
(หนังสือภาพไบเบิล
หนังสือเรื่องราวไบเบิล)

893
00:47:01,697 --> 00:47:05,533
บางคําในนี้ประหลาด แต่นี่ของดีเลย

894
00:47:05,534 --> 00:47:08,911
- ราล์ฟ ไปหาหนังสือเฮโรด
- ยังไงล่ะ

895
00:47:08,912 --> 00:47:10,538
เดี๋ยวฉันพาไปดูแค็ตตาล็อก

896
00:47:10,539 --> 00:47:12,957
อย่าซื้ออะไรนะ

897
00:47:12,958 --> 00:47:15,085
ไม่ใช่แค็ตตาล็อกแบบนั้น

898
00:47:18,297 --> 00:47:21,133
แม่เบ็ธพูดถูก มารีย์นี่แกร่งนะเนี่ย

899
00:47:25,596 --> 00:47:28,264
พวกเฮิร์ดแมนค้นหนังสือทีละเล่ม

900
00:47:28,265 --> 00:47:30,474
ค้นหาทุกคําถามที่พวกเขามี

901
00:47:30,475 --> 00:47:33,019
นิ้วฉันโดนบาดอย่างกับแซนด์วิชไก่งวง

902
00:47:33,020 --> 00:47:35,314
จากที่ต้องค้นบัตรแค็ตตาล็อกไม่รู้กี่รอบ

903
00:47:46,617 --> 00:47:49,036
- ภาพ
- มีภาพในหลายเล่มเลย

904
00:47:50,537 --> 00:47:52,622
ฉันเคยทําการบ้านมาหลายครั้ง

905
00:47:52,623 --> 00:47:54,415
ที่ต้องไปห้องสมุด

906
00:47:54,416 --> 00:47:57,376
แต่ฉันว่าฉันไม่เคยสนใจอะไร

907
00:47:57,377 --> 00:47:59,670
เท่ากับที่อิโมจีนสนใจเรื่องราวคริสต์มาสเลย

908
00:47:59,671 --> 00:48:01,297
ได้ยินไหม

909
00:48:01,298 --> 00:48:04,551
คนเลี้ยงแกะก็แค่ทําหน้าที่ของตัวเอง แล้วก็บูม!

910
00:48:06,011 --> 00:48:08,721
ใช่ ฉันเข้าใจ เราเป็นนักปราชญ์นะ

911
00:48:08,722 --> 00:48:12,392
เราเพิ่งเดินขนกล่องขยะขึ้นมา ทําไมต้องให้เราทําแบบนี้

912
00:48:16,939 --> 00:48:19,232
ออลลี่ หนังวาฬที่นายชอบคือเรื่องอะไรนะ

913
00:48:19,233 --> 00:48:20,608
แลนด์โฮ

914
00:48:20,609 --> 00:48:22,610
นายว่ากัปตันในเรื่องแลนด์โฮ

915
00:48:22,611 --> 00:48:24,403
นึกวิธีสร้างแพขึ้นมาเองหรือเปล่า

916
00:48:24,404 --> 00:48:25,696
- ไม่มีทาง
- ใช่แล้ว

917
00:48:25,697 --> 00:48:27,366
เขาต้องค้นคว้า

918
00:48:28,075 --> 00:48:29,742
นึกว่าเราทําเรื่องนี้เพราะเค้กซะอีก

919
00:48:29,743 --> 00:48:31,327
ก็เพราะเค้กด้วย

920
00:48:31,328 --> 00:48:34,122
แต่ก็เพราะเราได้สร้างหนังกันด้วยไง

921
00:48:35,707 --> 00:48:38,418
ในหนังที่เราดู นักแสดงหญิงได้...

922
00:48:40,087 --> 00:48:43,673
ทั้งนักแสดงชายและหญิงได้สวมบทบาทเป็นคนอื่น

923
00:48:43,674 --> 00:48:46,843
พวกเขาได้เปลี่ยนตัวตนและใช้ชีวิตของคนอื่น

924
00:48:46,844 --> 00:48:49,554
พวกเขาสามารถหนีจากชีวิตระทมทุกข์ของตัวเอง

925
00:48:49,555 --> 00:48:51,473
และกลายเป็นคนใหม่

926
00:48:52,349 --> 00:48:53,559
พวกเราได้ทําอย่างนั้น

927
00:48:56,144 --> 00:48:57,144
ใช่เลย

928
00:48:57,145 --> 00:49:00,064
งั้นฉันก็ได้เป็นกษัตริย์

929
00:49:00,065 --> 00:49:02,525
ใช่ นายจะได้เป็นในวันคริสต์มาสอีฟ

930
00:49:02,526 --> 00:49:04,694
ไม่มีทางที่แกลดิสจะเป็นทูตสวรรค์

931
00:49:04,695 --> 00:49:06,028
ฉันเป็นได้นะ

932
00:49:06,029 --> 00:49:07,447
อย่างน้อยเธอก็ต้องพยายาม

933
00:49:08,866 --> 00:49:12,369
เยี่ยม ส่วนฉันได้เป็นผู้ชายน่าสงสารที่แต่งงานกับพี่

934
00:49:14,872 --> 00:49:17,790
เขาสําคัญพอที่คนจะเขียนเรื่องเขาละกัน

935
00:49:17,791 --> 00:49:21,837
ส่วนฉันได้เป็นคนที่อ่อนหวาน สวย...

936
00:49:26,341 --> 00:49:28,259
แล้วเราก็จะได้อาหารทั้งหมดที่มี

937
00:49:28,260 --> 00:49:31,305
อีกอย่างตอนนี้ฉันมีใบอนุญาตหนังสือด้วย

938
00:49:33,682 --> 00:49:34,850
มีอะไรติดคอเหรอไง

939
00:49:36,476 --> 00:49:37,560
ฉันกลับบ้านก่อนดีกว่า

940
00:49:37,561 --> 00:49:39,146
ไม่มีใครขอให้เธออยู่นี่

941
00:49:42,316 --> 00:49:43,817
คล้อดชอบใบอนุญาตของเขา

942
00:49:44,735 --> 00:49:48,238
นั่นใกล้เคียงกับคําขอบคุณที่สุดที่ฉันจะได้แล้ว

943
00:49:52,409 --> 00:49:54,494
ขอโทษจ้ะที่มาช้า

944
00:49:55,329 --> 00:49:57,079
เอาละ แบ่งกันเป็นกลุ่มนะ

945
00:49:57,080 --> 00:49:58,248
ทูตสวรรค์ พวกเธอ...

946
00:50:01,418 --> 00:50:03,128
ดีจ้ะ ส่วนคนอื่นที่เหลือ...

947
00:50:05,339 --> 00:50:08,425
อ้อ ขอบคุณจ้ะที่มาตรงเวลา

948
00:50:09,885 --> 00:50:11,010
ว่าไงจ๊ะ คล้อด

949
00:50:11,011 --> 00:50:13,639
- เราแขวนคอเฮโรดได้ไหม
- ไม่ได้จ้ะ คล้อด

950
00:50:15,390 --> 00:50:17,684
จะไม่มีใครตายในละครเรื่องนี้

951
00:50:20,020 --> 00:50:21,687
เรามีงานต้องทําหลายอย่างคืนนี้

952
00:50:21,688 --> 00:50:23,857
- มาเริ่มเลยดีกว่า
- ขอโทษนะ

953
00:50:25,692 --> 00:50:28,570
ทําไมพวกเขายังอยู่ที่นี่

954
00:50:29,196 --> 00:50:31,532
เพราะพวกเขาอยู่ในละครเรื่องนี้ไง รีเบ็คก้า

955
00:50:31,990 --> 00:50:33,658
และจะเป็นอย่างนั้นต่อไป

956
00:50:33,659 --> 00:50:34,825
งั้นเหรอ

957
00:50:34,826 --> 00:50:36,536
แล้วคุณจะให้ฉันบอก

958
00:50:36,537 --> 00:50:39,539
คุณนายอาร์มสตรอง คุณนายสโลคัม และแม่คนอื่นๆ ว่าไง

959
00:50:39,540 --> 00:50:40,748
บอกพวกเขาว่า

960
00:50:40,749 --> 00:50:43,669
นี่จะเป็นละครคริสต์มาสที่ดีที่สุดที่เคยมีมา

961
00:50:44,378 --> 00:50:46,797
ฉันจะทําให้ได้กับพวกเฮิร์ดแมน

962
00:50:48,090 --> 00:50:49,550
เข้าที่จ้ะทุกคน

963
00:50:51,885 --> 00:50:54,471
(ทหารแห่งโรม)

964
00:51:01,353 --> 00:51:03,604
ทูตสวรรค์ของพระเจ้าต้องพูดอะไรไม่ใช่เหรอฮะ

965
00:51:03,605 --> 00:51:04,940
เฮ้ย

966
00:51:06,358 --> 00:51:08,484
ใช่ พวกเขาก็ยังเป็นเฮิร์ดแมน

967
00:51:08,485 --> 00:51:09,819
และบางคน

968
00:51:09,820 --> 00:51:11,947
ก็จะไม่ลืมเรื่องนั้นเลย

969
00:51:24,585 --> 00:51:25,711
ไปๆ

970
00:51:27,045 --> 00:51:28,671
อยู่ให้ห่างจากทารกนะ

971
00:51:28,672 --> 00:51:31,716
อิโมจีน เหล่านักปราชญ์มาเคารพพระองค์

972
00:51:31,717 --> 00:51:33,843
ไม่ได้มาทําร้าย เห็นแก่สวรรค์เถอะ

973
00:51:33,844 --> 00:51:36,345
แล้วถ้าเราไม่ได้กลับบ้านอีกทางล่ะ

974
00:51:36,346 --> 00:51:38,556
ถ้าเราบอกกษัตริย์ว่าทารกอยู่ไหน

975
00:51:38,557 --> 00:51:41,727
- ตาเฮโรดได้ฆ่าเขาแน่
- ไม่มีทาง!

976
00:51:42,436 --> 00:51:43,978
ฉันมาคิดดูหลังจากนั้น

977
00:51:43,979 --> 00:51:46,189
และตัดสินใจว่าถ้าเฮโรด ผู้เป็นกษัตริย์

978
00:51:46,190 --> 00:51:49,525
ตัดสินใจลงมือฆ่าพระเยซู ลูกชายทารกของช่างไม้

979
00:51:49,526 --> 00:51:52,111
และรู้ว่าเขาอยู่ไหน ก็คงทําแน่

980
00:51:52,112 --> 00:51:54,447
ลีรอยทําให้เราได้ฉุกคิดบางอย่าง

981
00:51:54,448 --> 00:51:55,948
- หยุดนะ
- ไม่มีพระเยซูเลย

982
00:51:55,949 --> 00:51:57,783
ขอเบาๆ ลงหน่อยนะจ๊ะ

983
00:51:57,784 --> 00:52:01,037
ยืนขึ้น ฉันไม่ได้ยินเวลาพวกเธอพูดพร้อมกัน

984
00:52:01,038 --> 00:52:03,748
ที่แน่ๆ อลิซไม่คิดว่าอะไรก็ตามจากพวกเฮิร์ดแมน

985
00:52:03,749 --> 00:52:05,041
ควรค่าแก่การพิจารณา

986
00:52:05,042 --> 00:52:07,168
มีทางทําให้เขายิ้มได้ไหม

987
00:52:07,169 --> 00:52:08,586
ไม่ เขาไม่ยิ้ม

988
00:52:08,587 --> 00:52:10,797
แต่อย่างน้อยคนอื่นก็ดูจะพยายาม

989
00:52:11,423 --> 00:52:13,592
ในแบบที่ไม่คาดคิด

990
00:52:23,060 --> 00:52:24,895
เอาละ เข้าที่จ้ะ ทุกคน

991
00:52:27,481 --> 00:52:29,565
หนูต้องคุยกับใครเรื่องเขียนบทใหม่

992
00:52:29,566 --> 00:52:31,902
หนูเคยได้ยินเรื่องเขียนบทใหม่ในหนัง

993
00:52:37,157 --> 00:52:38,283
พระเจ้าคะ

994
00:52:39,326 --> 00:52:41,245
ตอนนี้มันชักเริ่มจะน่ากลัวขึ้นไปอีกแล้ว

995
00:52:42,538 --> 00:52:44,830
ได้โปรดทําอะไรสักอย่างเพื่อช่วยแม่

996
00:52:44,831 --> 00:52:46,166
และกอบกู้ละครด้วยนะคะ

997
00:52:47,209 --> 00:52:48,210
เท่านี้ค่ะ

998
00:52:49,253 --> 00:52:50,254
เอเมน

999
00:52:54,216 --> 00:52:55,341
การซ้อมครั้งสุดท้าย

1000
00:52:55,342 --> 00:52:58,052
เป็นคืนก่อนงานเลี้ยงอาหาร

1001
00:52:58,053 --> 00:53:00,471
ทั้งโบสถ์เลยเต็มไปด้วยเด็กๆ และพ่อแม่

1002
00:53:00,472 --> 00:53:02,515
และสมาชิกกรรมการงานเลี้ยงอาหาร

1003
00:53:02,516 --> 00:53:06,143
ซึ่งหมายความว่าคุณนายสโลคัมมีโอกาสมาสอดแนม

1004
00:53:06,144 --> 00:53:08,437
เพื่อหาสิ่งที่จะไม่เห็นชอบ

1005
00:53:08,438 --> 00:53:09,522
(เอ็มมานูเอล)

1006
00:53:09,523 --> 00:53:10,858
(การแสดงละครคริสต์มาสประจําปี
ครบรอบ 75 ปี)

1007
00:53:12,484 --> 00:53:13,944
สวัสดีค่ะ คุณนายสโลคัม

1008
00:53:14,528 --> 00:53:15,737
สวัสดีค่ะ

1009
00:53:17,030 --> 00:53:18,322
ขอโทษด้วยนะคะ

1010
00:53:18,323 --> 00:53:20,825
เพราะช่วงนี้ของปีมีอะไรต้องทําหลายอย่าง

1011
00:53:20,826 --> 00:53:23,160
กรรมการงานเลี้ยงอาหารเลยตัดสินใจมาคืนนี้

1012
00:53:23,161 --> 00:53:24,996
เพื่อเตรียมอาหารให้พร้อม

1013
00:53:24,997 --> 00:53:26,414
หวังว่าจะไม่รบกวนคุณนะ

1014
00:53:26,415 --> 00:53:27,498
ไม่หรอกค่ะ

1015
00:53:27,499 --> 00:53:30,251
เราจะไม่เข้าใกล้ครัวเลย คุณจะไม่รู้เลยว่าเราอยู่ที่นี่

1016
00:53:30,252 --> 00:53:31,669
แม่คิดผิด

1017
00:53:31,670 --> 00:53:34,423
ทุกคนรู้ว่าเราอยู่ที่นั่นก่อนค่ําวันนั้นจะจบลงซะอีก

1018
00:53:35,382 --> 00:53:39,594
เอาละจ้ะ ทุกคน นี่จะเป็นการซ้อมใหญ่

1019
00:53:39,595 --> 00:53:40,970
ใครรู้บ้างคืออะไร

1020
00:53:40,971 --> 00:53:42,555
- เสื้อผ้า
- แต่งตัว

1021
00:53:42,556 --> 00:53:44,974
ใช่ สําหรับพวกเธอบางคนนะ

1022
00:53:44,975 --> 00:53:47,393
ผมไม่มีชุดอะไรทั้งนั้น

1023
00:53:47,394 --> 00:53:51,022
ใส่ชุดคลุมอาบน้ําของพ่อนายสิ ฉันก็ทําอย่างนั้นตลอด

1024
00:53:51,023 --> 00:53:52,607
พ่อฉันไม่มีชุดคลุมอาบน้ํา

1025
00:53:52,608 --> 00:53:54,317
แล้วเขาใส่อะไรในบ้าน

1026
00:53:54,318 --> 00:53:55,860
กางเกงใน

1027
00:53:55,861 --> 00:53:56,944
เอาละ

1028
00:53:56,945 --> 00:53:59,780
ไม่เป็นไรจ้ะ เพราะปีนี้เป็นปีครบรอบ

1029
00:53:59,781 --> 00:54:02,159
กลุ่มสตรีอาสาช่วยทําชุดสวยๆ ด้วย

1030
00:54:22,137 --> 00:54:23,639
เธออ่อนหวานได้

1031
00:54:26,767 --> 00:54:28,060
สวัสดี อิโมจีน

1032
00:54:29,144 --> 00:54:31,021
เธอไม่ต้องใส่ชุดเหรอ

1033
00:54:31,647 --> 00:54:32,689
เดี๋ยวจะใส่

1034
00:54:33,315 --> 00:54:34,525
หนูเล่นเป็นมารีย์

1035
00:54:35,943 --> 00:54:37,527
ดูไม่ออกเลย

1036
00:54:37,528 --> 00:54:40,364
เธอดูไม่เหมือนมารีย์ที่ฉันเคยเห็นมาก่อน

1037
00:54:43,534 --> 00:54:46,161
ต้องไปเตรียมอาหารงานเลี้ยงแล้ว

1038
00:54:46,912 --> 00:54:49,039
สําหรับ 500 คนแน่ะ

1039
00:54:59,258 --> 00:55:01,217
มันทําให้ตาฉันแวววาวในแสงไฟ

1040
00:55:01,218 --> 00:55:04,095
สิ่งสําคัญของการซ้อมใหญ่

1041
00:55:04,096 --> 00:55:05,555
ไม่ใช่เสื้อผ้า

1042
00:55:05,556 --> 00:55:08,266
แต่คือการแสดงให้จบโดยไม่ติดขัด

1043
00:55:08,267 --> 00:55:09,851
- เข้าใจไหม
- เข้าใจฮะ

1044
00:55:09,852 --> 00:55:11,102
- เข้าใจฮะ
- โอเค

1045
00:55:11,103 --> 00:55:13,063
ฉันจะไปนั่งที่ผู้ชมข้างบนนะ

1046
00:55:15,399 --> 00:55:16,483
เริ่มกันได้เลย

1047
00:55:18,318 --> 00:55:19,319
จ้ะ

1048
00:55:22,114 --> 00:55:23,365
ยิ้มกว้างๆ

1049
00:55:24,408 --> 00:55:25,784
เกาะราวไว้

1050
00:55:26,994 --> 00:55:28,036
ดีจ้ะ

1051
00:55:29,454 --> 00:55:32,040
ตายจริง ทุกคน ได้เวลาแสดงแล้ว

1052
00:55:33,208 --> 00:55:36,127
อิโมจีน เกิดอะไรขึ้น ชุดเธออยู่ไหน

1053
00:55:36,128 --> 00:55:37,629
ทารกอยู่ไหน

1054
00:55:38,714 --> 00:55:40,548
ไม่มีทารกจ้ะ เราใช้ตุ๊กตา

1055
00:55:40,549 --> 00:55:41,717
ใช่ หนูรู้

1056
00:55:42,259 --> 00:55:44,510
คุณใช้ทารกจริงๆ ไม่ได้เพราะหนูไง

1057
00:55:44,511 --> 00:55:46,305
- ไม่ใช่นะ
- มันคือเรื่องจริง

1058
00:55:47,055 --> 00:55:49,307
ตอนแรกมีคนเสนอทารกมากมาย

1059
00:55:49,308 --> 00:55:52,561
ตั้งแต่ยูจีน สโลเปอร์ ซึ่งเป็นตัวเลือกที่ดี

1060
00:55:54,229 --> 00:55:57,648
ไปจนถึงจูเนียร์ คอตเทิลที่เกือบจะสี่ขวบอยู่แล้ว

1061
00:55:57,649 --> 00:55:59,525
พ่อเขาบอกว่าเขาคู้ตัวได้

1062
00:55:59,526 --> 00:56:01,861
ได้ข่าวว่าเราต้องใช้ทารก หนูช่วยได้นะ

1063
00:56:01,862 --> 00:56:03,905
จริงเหรอ เยี่ยมเลย ใครจ๊ะ

1064
00:56:03,906 --> 00:56:07,241
ที่ซูเปอร์มาร์เก็ตมีเด็กทารกอยู่ในรถเข็นตลอด

1065
00:56:07,242 --> 00:56:08,535
หนูแค่เอามาสักคน

1066
00:56:09,536 --> 00:56:11,829
อิโมจีน หวังว่าเธอจะพูดเล่นนะ

1067
00:56:11,830 --> 00:56:14,749
เธอก็รู้ว่าเธอจะอุ้มลูกใครออกมาเฉยๆ ไม่ได้

1068
00:56:14,750 --> 00:56:16,709
ฉันว่าอิโมจีนไม่น่าจะรู้นะ

1069
00:56:16,710 --> 00:56:18,754
เธอเอาอย่างอื่นไปเฉยๆ ประจํา

1070
00:56:20,923 --> 00:56:23,424
แต่พอพวกพ่อแม่ได้ข่าวเรื่องพวกเฮิร์ดแมน

1071
00:56:23,425 --> 00:56:24,843
พวกเขาก็ถอนตัวให้ลูกเลย

1072
00:56:32,559 --> 00:56:34,101
- ตอนแรกเรายังมีหวัง
- สวัสดีค่ะ

1073
00:56:34,102 --> 00:56:36,437
เบอร์นีซ ทูลรับเลี้ยงเด็กสามเดือนอยู่

1074
00:56:36,438 --> 00:56:38,649
ไม่สําคัญเลยที่เขาเป็นเด็กจีน

1075
00:56:39,358 --> 00:56:41,817
- ขอบคุณนะ เบอร์นีซ
- เย่

1076
00:56:41,818 --> 00:56:43,402
แต่แล้วเด็กคนนั้นก็มีคนรับอุปการะไป

1077
00:56:43,403 --> 00:56:46,405
และเบอร์นีซบอกว่าเร็วเกินไปที่จะขอยืมเด็กกลับมา

1078
00:56:46,406 --> 00:56:48,242
- เป็นอันจบเท่านั้น
- มันอยู่ไหน

1079
00:56:49,743 --> 00:56:51,661
ฉันว่าเบ็ธเอามาจากที่รถแล้วนะ

1080
00:56:51,662 --> 00:56:53,330
ลองไปถามก่อน

1081
00:56:53,914 --> 00:56:55,748
พวกน้องชายของอิโมจีนเอาตุ๊กตาไปซ่อน

1082
00:56:55,749 --> 00:56:58,084
เพราะคิดว่ามันดูไม่เหมือนพระเยซู

1083
00:56:58,085 --> 00:56:59,293
จะหมายความว่าไงก็เถอะ

1084
00:56:59,294 --> 00:57:01,964
แต่หลังจากค้นหาอย่างไม่เป็นผล เราก็ต้องเริ่ม

1085
00:57:03,465 --> 00:57:07,885
- ห่างไกลในรางหญ้า
- โอ้เมืองเล็กแห่งเบธเลเฮม...

1086
00:57:07,886 --> 00:57:10,012
- ไม่มีเปลเป็นเตียงนอน...
- ช่างนิ่งสงบ...

1087
00:57:10,013 --> 00:57:11,264
หยุดๆ

1088
00:57:11,265 --> 00:57:14,643
แถวหลัง "ห่างไกลในรางหญ้า" ขึ้นก่อน

1089
00:57:16,019 --> 00:57:17,478
เจอทารกแล้ว

1090
00:57:17,479 --> 00:57:19,940
กว่าจะเจอ โดยที่พวกนายไม่ได้ช่วยเลย

1091
00:57:20,566 --> 00:57:23,109
อย่าแตะต้องนะ นี่ทารกเยซู

1092
00:57:23,110 --> 00:57:25,611
อิโมจีน เธอไม่ควรจะพูดอะไรเลย

1093
00:57:25,612 --> 00:57:28,698
ส่วนเหล่านักปราชญ์ พวกเธอควรจะจากไปเงียบๆ

1094
00:57:28,699 --> 00:57:32,243
เรื่องนี้สําคัญนะ ทุกคน จําที่ฉันบอกได้ไหม

1095
00:57:32,244 --> 00:57:35,329
ไม่มีใครพูดอะไรในละครของเรา

1096
00:57:35,330 --> 00:57:37,832
ยกเว้นทูตขององค์พระผู้เป็นเจ้า

1097
00:57:37,833 --> 00:57:39,500
และแน่นอน คณะประสานเสียง

1098
00:57:39,501 --> 00:57:41,210
มารีย์ โจเซฟ และคนอื่นๆ

1099
00:57:41,211 --> 00:57:43,921
สร้างภาพที่สวยงามให้เราได้ชม

1100
00:57:43,922 --> 00:57:46,507
ระหว่างที่เราคิดถึงคริสต์มาสและความหมายของมัน

1101
00:57:46,508 --> 00:57:47,925
ความหมายของมันคืออะไร

1102
00:57:47,926 --> 00:57:49,468
เริ่มจะลืมแล้ว

1103
00:57:49,469 --> 00:57:51,513
เอาละ มาเริ่มตั้งแต่...

1104
00:57:52,556 --> 00:57:54,974
อิโมจีน เธอใส่ตุ้มหูระหว่างการแสดงไม่ได้นะ

1105
00:57:54,975 --> 00:57:56,726
เธอก็รู้ว่ามารีย์ไม่ใส่ตุ้มหู

1106
00:57:56,727 --> 00:57:59,103
- หนูต้องใส่
- ทําไมล่ะ

1107
00:57:59,104 --> 00:58:01,731
หนูไปเจาะหูมา ไม่อยากให้มันตัน

1108
00:58:01,732 --> 00:58:04,984
- มันไม่ตันในชั่วโมงครึ่งหรอก
- หนูควรจะใส่ไว้

1109
00:58:04,985 --> 00:58:07,153
- หมอบอกเหรอ
- หมอไหน

1110
00:58:07,154 --> 00:58:09,489
- ใครเจาะหูให้เธอ
- แกลดิสไง

1111
00:58:12,201 --> 00:58:13,243
โอเค

1112
00:58:14,203 --> 00:58:16,579
เอาไว้เราจะหาคู่ที่เล็กลงสําหรับละคร

1113
00:58:16,580 --> 00:58:18,539
มาเริ่มกันตั้งแต่ต้นนะ ก็...

1114
00:58:18,540 --> 00:58:20,541
หนูต้องบอกพวกเขาว่าตั้งชื่อลูกว่าอะไร

1115
00:58:20,542 --> 00:58:22,835
ไม่จ้ะ อย่าลืมว่ามารีย์ไม่ได้ตั้งชื่อทารก

1116
00:58:22,836 --> 00:58:24,421
บอกแล้วไง ฉันเป็นคนตั้งชื่อ

1117
00:58:24,963 --> 00:58:27,590
ไม่ ไม่ โจเซฟก็ไม่ได้ตั้งชื่อเขาเหมือนกัน

1118
00:58:27,591 --> 00:58:31,010
พระเจ้าส่งทูตสวรรค์ไปบอกมารีย์ว่าเขาควรชื่ออะไร

1119
00:58:31,011 --> 00:58:32,471
เป็นหนูจะตั้งชื่อเขาว่าบิล

1120
00:58:33,096 --> 00:58:36,599
เดี๋ยวนะ แกลดิสบอกชื่อให้มารีย์ตั้งให้ลูกน่ะนะ

1121
00:58:36,600 --> 00:58:38,267
ไม่ แกลดิสเป็นทูตสวรรค์

1122
00:58:38,268 --> 00:58:40,144
ที่มาหาคนเลี้ยงแกะและพูดว่า

1123
00:58:40,145 --> 00:58:41,646
"เด็กมากําเนิดแด่เจ้า"

1124
00:58:41,647 --> 00:58:44,732
แด่หนู ไม่ใช่พวกเขา หนูนี่

1125
00:58:44,733 --> 00:58:46,734
หนูคือคนที่คลอดเด็ก

1126
00:58:46,735 --> 00:58:49,529
แค่หมายถึงว่าพระเยซูมากําเนิดแก่โลก

1127
00:58:49,530 --> 00:58:54,743
เด็กมากําเนิดแด่เราทุกคน แม้แต่คนจน อย่าง...

1128
00:58:58,330 --> 00:59:00,831
คนเลี้ยงแกะที่พวกเธอรับบท

1129
00:59:00,832 --> 00:59:03,168
ทําไมไม่ให้มารีย์ตั้งชื่อลูกตัวเอง

1130
00:59:03,710 --> 00:59:06,087
ทูตสวรรค์ทําอะไร แค่เดินมาบอกเลยเหรอว่า

1131
00:59:06,088 --> 00:59:07,673
"ตั้งชื่อเขาว่า 'เยซู' นะ"

1132
00:59:08,507 --> 00:59:10,258
- ใช่
- ไม่ใช่นะ

1133
00:59:10,259 --> 00:59:11,926
ทูตสวรรค์บอกว่า

1134
00:59:11,927 --> 00:59:15,471
"พระองค์จะได้รับขนานพระนามว่า
ความอัศจรรย์ ผู้เป็นที่ปรึกษา

1135
00:59:15,472 --> 00:59:19,642
พระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ พระบิดาผู้เป็นนิรันดร์
เจ้าชายแห่งสันติภาพ"

1136
00:59:19,643 --> 00:59:22,061
พระเจ้า! เขาไม่จบป.หนึ่งแน่

1137
00:59:22,062 --> 00:59:23,897
ถ้าต้องเขียนทั้งหมดนั่น

1138
00:59:26,942 --> 00:59:29,152
ขอโทษจริงๆ

1139
00:59:29,778 --> 00:59:32,406
ฉันผ่านมาเลยคิดว่าจะมาแอบดูสักหน่อย

1140
00:59:33,198 --> 00:59:35,617
ฉันไปดูเค้กแอปเปิลซอสก่อนดีกว่า

1141
00:59:40,789 --> 00:59:43,249
บอกแล้วไงว่าอย่าเอ่ยพระนามพระเจ้าแบบนั้น

1142
00:59:43,250 --> 00:59:45,836
เธอจะเป็นมารีย์ได้ยังไงถ้าทําให้ทุกคนไม่พอใจ

1143
00:59:47,087 --> 00:59:48,880
ฉันว่าเราต้องพักก่อน

1144
00:59:48,881 --> 00:59:51,215
กลับมาเจอกันในอีกห้านาที

1145
00:59:51,216 --> 00:59:52,551
แล้วเราจะเริ่มกันใหม่

1146
00:59:54,720 --> 00:59:56,763
บอกแล้วว่าต้องเป็นหายนะแน่

1147
01:00:01,894 --> 01:00:05,314
หนูยินดีรับบทมารีย์ทุกเมื่อนะคะ

1148
01:00:06,607 --> 01:00:08,192
ดีที่ได้ทราบจ้ะ อลิซ

1149
01:00:11,153 --> 01:00:12,236
อิโมจีน ฉันขอ...

1150
01:00:12,237 --> 01:00:13,404
หนูจะเป็นจอห์น

1151
01:00:13,405 --> 01:00:15,908
และจะถอดชุดโง่ๆ นี่ออกซะ

1152
01:00:24,166 --> 01:00:26,959
ลูกอยู่นี่เอง อยากได้อะไรไหม

1153
01:00:26,960 --> 01:00:29,838
ทุกอย่างมัน... ผิดไปหมด

1154
01:00:31,048 --> 01:00:32,925
เหมือนทุกอย่างกําลังพังทลาย

1155
01:00:33,717 --> 01:00:36,427
แม่ไม่คิดว่ามันสมบูรณ์ถูกต้องตั้งแต่แรกหรอก

1156
01:00:36,428 --> 01:00:38,430
เราให้อลิซเล่นเป็นมารีย์ไม่ได้เหรอคะ

1157
01:00:39,056 --> 01:00:40,723
เราปล่อยพวกเฮิร์ดแมนทํางานนี้พังไม่ได้

1158
01:00:40,724 --> 01:00:42,684
ทั้งกับโบสถ์หรือทําให้แม่ขายหน้า

1159
01:00:44,311 --> 01:00:46,938
แม่คิดว่าอิโมจีนกําลังกดดันเกินไป

1160
01:00:46,939 --> 01:00:48,898
แค่ต้องผ่านการซ้อมนี้ไปให้ได้

1161
01:00:48,899 --> 01:00:50,234
เราทําได้

1162
01:00:51,568 --> 01:00:52,860
ไฟไหม้!

1163
01:00:52,861 --> 01:00:54,446
อะไรอีกล่ะเนี่ย

1164
01:00:56,740 --> 01:00:58,115
ทําไมกัน ทําไม

1165
01:00:58,116 --> 01:01:00,410
มีควันหนาเลยออกมาจากห้องน้ํา

1166
01:01:02,162 --> 01:01:04,580
เอาละ ทุกคน จับมือกันไว้

1167
01:01:04,581 --> 01:01:06,290
จับมือคนข้างๆ แล้ว...

1168
01:01:06,291 --> 01:01:08,292
เอาละ เบ็ธ นําทุกคนออกไป

1169
01:01:08,293 --> 01:01:09,961
ทุกคน หยิบเสื้อโค้ต

1170
01:01:09,962 --> 01:01:12,213
อลิซ อลิซ

1171
01:01:12,214 --> 01:01:13,673
เบ็ธ ลูก...

1172
01:01:13,674 --> 01:01:15,633
ทุกคน มาจ้ะ

1173
01:01:15,634 --> 01:01:16,927
เป็นอะไรไหมลูก

1174
01:01:18,428 --> 01:01:20,263
ฉันได้กลิ่นควันตอนเดินเข้าไป

1175
01:01:20,264 --> 01:01:22,057
คุณได้กลิ่นควันในห้องน้ําเหรอ

1176
01:01:23,851 --> 01:01:24,935
ไปกับพ่อนะ

1177
01:01:26,728 --> 01:01:29,647
- รู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น
- พวกเฮิร์ดแมนไง

1178
01:01:29,648 --> 01:01:31,232
มาจ้ะ มา เหล่าทูตสวรรค์

1179
01:01:31,233 --> 01:01:33,068
- อิโมจีน เธอโอเคไหม
- โอเค

1180
01:01:34,570 --> 01:01:37,114
หลบไป เพลิงเฮิร์ดแมนอีกแล้ว

1181
01:01:37,823 --> 01:01:39,907
- หนูกลัว
- แม่รู้จ้ะ แม่รู้

1182
01:01:39,908 --> 01:01:42,118
เฮิร์ดแมน ในโบสถ์เนี่ยนะ

1183
01:01:42,119 --> 01:01:44,037
ใช่ ทุกคนเลย

1184
01:01:44,746 --> 01:01:46,414
ขอพระเจ้าทรงเมตตาเราด้วย

1185
01:01:46,415 --> 01:01:49,042
ตัวป่วนพินาศจริงๆ ดีแต่สร้างปัญหา

1186
01:01:59,261 --> 01:02:01,721
เบ็ธ ลูกช่วยไปหาพวกเฮิร์ดแมนทีได้ไหม

1187
01:02:01,722 --> 01:02:03,848
- ได้ค่ะ ได้
- ไปพาพวกเขามานะ

1188
01:02:03,849 --> 01:02:07,519
อิโมจีน อีโมจีน

1189
01:02:15,819 --> 01:02:18,196
แล้วคุณเห็นอิโมจีน เฮิร์ดแมนในห้องน้ําเหรอ

1190
01:02:18,197 --> 01:02:19,488
เขาอยู่ที่นั่น

1191
01:02:19,489 --> 01:02:21,365
รู้กันดีว่าเด็กพวกนั้นสูบบุหรี่

1192
01:02:21,366 --> 01:02:22,950
เรื่องเป็นอย่างนั้น

1193
01:02:22,951 --> 01:02:25,244
แม่คะ หาพวกเฮิร์ดแมนไม่เจอเลย

1194
01:02:25,245 --> 01:02:27,288
เมื่อกี้ยังอยู่ไม่ใช่เหรอ

1195
01:02:27,289 --> 01:02:29,582
หนูหาทั่วแล้ว พวกเขาไม่อยู่แล้ว

1196
01:02:29,583 --> 01:02:32,251
แล้วไดแอนน่าก็เห็นอิโมจีนยืนอยู่ตรงนั้น

1197
01:02:32,252 --> 01:02:34,004
ที่ตรงนั้นมีควันเต็มไปหมด

1198
01:02:34,922 --> 01:02:38,049
ขอโทษนะ เธอสูบบุหรี่ เธอเป็นคนจุดไฟ

1199
01:02:38,050 --> 01:02:39,967
เรื่องนี้ต้องเป็นฟางเส้นสุดท้าย

1200
01:02:39,968 --> 01:02:42,554
อย่าเพิ่งด่วนสรุปดีกว่า รีเบ็คก้า

1201
01:02:43,180 --> 01:02:44,556
คงจะดีน่าดูเลยนะ

1202
01:02:46,350 --> 01:02:48,059
มารีย์ของหล่อนก่อเรื่องนี้

1203
01:02:48,060 --> 01:02:49,977
และอีกหลายล้านเรื่องเลยค่ะ ท่านสาธุคุณ

1204
01:02:49,978 --> 01:02:51,812
อยากจะฟังไหมล่ะ

1205
01:02:51,813 --> 01:02:55,150
- จะเป็นไงต่อคะ แม่
- แม่ก็ไม่รู้เลย

1206
01:02:55,901 --> 01:02:57,528
พวกเขาจะยกเลิกไหม

1207
01:02:58,987 --> 01:03:00,238
ก็อาจจะพยายามทํา

1208
01:03:00,239 --> 01:03:04,075
เกรซบอกว่าทูตสวรรค์เป็นเหมือนฮีโร่ในหนังสือการ์ตูน

1209
01:03:04,076 --> 01:03:05,827
ใช่ฝีมือพวกเฮิร์ดแมนไหม

1210
01:03:06,245 --> 01:03:08,955
ฉันได้ยินพวกเขาพูดถึงกางเกงในอยู่ตลอด

1211
01:03:08,956 --> 01:03:12,166
เด็กๆ เฮิร์ดแมนไม่ได้พูดถึงกางเกงในตอนซ้อมนะ

1212
01:03:12,167 --> 01:03:13,251
นั่นมันเด็กคนอื่นต่างหาก

1213
01:03:13,252 --> 01:03:16,963
อลิซบอกว่าพวกเขาพูดเรื่องพระเยซูโดนฆ่า

1214
01:03:16,964 --> 01:03:18,673
เรื่องนั้นอยู่ในไบเบิล

1215
01:03:18,674 --> 01:03:20,550
พวกเขาไม่ควรอยู่ที่นี่จริงๆ

1216
01:03:20,551 --> 01:03:21,634
- ไม่ควร
- เห็นด้วย

1217
01:03:21,635 --> 01:03:23,261
เมื่อมีควัน ย่อมมีไฟ

1218
01:03:23,262 --> 01:03:27,224
- แบบจริงๆ
- เอาละ ทุกคน ขอละ

1219
01:03:29,768 --> 01:03:33,479
คุณคือคนที่ทํางานทั้งหมด ไม่ใช่พวกเขา

1220
01:03:33,480 --> 01:03:36,483
ถ้าคุณบอกผมได้ว่าเรื่องนี้จะไม่เป็นปัญหา ผมจะเชื่อคุณ

1221
01:03:38,443 --> 01:03:40,571
ขอโทษค่ะ ฉันบอกคุณอย่างนั้นไม่ได้

1222
01:03:41,738 --> 01:03:43,990
สาธุคุณฮ็อปกินส์ เราเจอต้นเพลิงแล้ว

1223
01:03:43,991 --> 01:03:45,200
ว่ายังไงครับ

1224
01:03:46,952 --> 01:03:48,661
เค้กแอปเปิลซอสของฉัน

1225
01:03:48,662 --> 01:03:51,289
แต่ฉันเห็นควันออกมาจากห้องน้ํานะ

1226
01:03:51,290 --> 01:03:53,207
ฉันเลยโทรแจ้ง

1227
01:03:53,208 --> 01:03:54,959
ไม่มีไฟในห้องน้ํา

1228
01:03:54,960 --> 01:03:58,005
แต่ระหว่างที่ทุกคนอยู่ข้างนอกนี่ เค้กก็ไหม้

1229
01:03:58,797 --> 01:04:01,632
ขอบคุณหนุ่มๆ กลับบ้านเถอะทุกคน

1230
01:04:01,633 --> 01:04:03,342
จบเรื่องแล้วนะ

1231
01:04:03,343 --> 01:04:05,888
เป็นอันจบการซ้อมใหญ่

1232
01:04:08,473 --> 01:04:11,101
ผมพูดถูกไหม "เป็นอันจบ"

1233
01:04:13,020 --> 01:04:14,438
ค่ะ คุณพูดถูกแล้ว

1234
01:04:17,024 --> 01:04:18,650
ไม่มีใครขอโทษเลยเหรอคะ

1235
01:04:21,069 --> 01:04:22,196
กลับบ้านเถอะ

1236
01:04:25,407 --> 01:04:30,078
(งานเอ็มมานูเอลประจําปี
การแสดงละครคริสต์มาส ครั้งที่ 75)

1237
01:04:37,211 --> 01:04:38,253
ไงจ๊ะลูก

1238
01:04:39,379 --> 01:04:40,380
ไงคะ

1239
01:04:48,430 --> 01:04:50,265
หนูว่าแม่ทําได้ดีมากเลยนะคะ

1240
01:04:52,935 --> 01:04:54,019
ขอบคุณจ้ะ

1241
01:04:55,354 --> 01:04:57,773
ถึงแม่จะไม่คิดว่ามีใครเห็นด้วยกับลูกก็เถอะ

1242
01:05:02,819 --> 01:05:04,112
ก็คงไม่ค่ะ

1243
01:05:07,491 --> 01:05:09,701
แม่แค่คิดว่าแม่น่าจะทําได้

1244
01:05:10,744 --> 01:05:12,620
และมันจะเป็นครั้งที่ดีที่สุด

1245
01:05:12,621 --> 01:05:14,248
ถึงจะมีพวกเฮิร์ดแมนก็เถอะ

1246
01:05:16,124 --> 01:05:18,335
ยังสายเกินไปไหมคะที่จะเปลี่ยนตัวพวกเขา

1247
01:05:18,961 --> 01:05:20,796
แม่ไม่คิดว่าแบบนั้นจะถูกต้องหรอกจ้ะ

1248
01:05:22,506 --> 01:05:24,507
แม่ไม่คิดว่ามันถูกต้องด้วย

1249
01:05:24,508 --> 01:05:27,135
วิธีที่ผู้หญิงพวกนั้นพูดถึงพวกเฮิร์ดแมน

1250
01:05:30,389 --> 01:05:31,807
อย่าลืมนะ

1251
01:05:34,810 --> 01:05:36,812
หัวใจของเรื่องราวทั้งหมด

1252
01:05:38,647 --> 01:05:41,315
คือพระเยซูประสูติมาเพื่อพวกเฮิร์ดแมน

1253
01:05:41,316 --> 01:05:43,068
พอๆ กับเพื่อพวกเรา

1254
01:05:45,821 --> 01:05:47,655
เราจะมองข้ามประเด็นสําคัญทั้งหมดไป

1255
01:05:47,656 --> 01:05:49,282
ถ้าเราปฏิเสธพวกเขา

1256
01:05:49,283 --> 01:05:50,993
แต่ถ้าพวกเขาทําละครของแม่พังล่ะ

1257
01:05:53,412 --> 01:05:54,872
พวกเขาก็คงทําแหละ

1258
01:05:58,250 --> 01:05:59,585
แต่สิ่งสําคัญไม่ใช่แม่หรอก

1259
01:06:07,551 --> 01:06:10,053
แม่ทําได้ดีมากเลยค่ะ

1260
01:06:14,016 --> 01:06:16,602
มาดูกันว่าคืนพรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้น

1261
01:06:53,680 --> 01:06:55,057
เป็นอะไร ที่รัก

1262
01:07:07,736 --> 01:07:08,737
แม่คะ

1263
01:07:09,446 --> 01:07:11,782
หนูสวดภาวนาเรื่องนั้น และหนูเห็นด้วยกับแม่ค่ะ

1264
01:07:13,158 --> 01:07:15,244
เราต้องยืนหยัดกับพวกเฮิร์ดแมน

1265
01:07:16,537 --> 01:07:17,746
ขอบคุณจ้ะลูก

1266
01:07:19,289 --> 01:07:21,874
แต่แม่โทรหาบ้านเฮิร์ดแมนไม่ได้เลย

1267
01:07:21,875 --> 01:07:23,544
โทรศัพท์โดนตัดเหรอ

1268
01:07:24,294 --> 01:07:25,629
ไม่น่าใช่นะ

1269
01:07:26,296 --> 01:07:29,173
หวังว่าพวกเขาจะไม่ได้ยินสิ่งที่คนพวกนั้นพูดถึงพวกเขา

1270
01:07:29,174 --> 01:07:32,094
เดี๋ยวนะคะ อิโมจีนถอนตัวเหรอ

1271
01:07:33,262 --> 01:07:35,222
- แม่ไม่รู้
- เขาจะถอนตัวได้ยังไง

1272
01:07:35,848 --> 01:07:38,432
- เขาทําแบบนั้นกับแม่ไม่ได้นะ
- ไม่เป็นไรหรอกจ้ะ เบ็ธ

1273
01:07:38,433 --> 01:07:41,353
อลิซเล่นบทมารีย์ได้ ไม่เป็นไรหรอก

1274
01:07:41,979 --> 01:07:45,398
หรืออย่างน้อยก็จะเป็นอย่างที่เป็นมาตลอด

1275
01:07:45,399 --> 01:07:47,150
มันจะเป็นอย่างที่เป็นมาตลอดไม่ได้

1276
01:07:49,695 --> 01:07:51,113
เบ็ธ ลูกจะไปไหน

1277
01:07:52,406 --> 01:07:53,406
เบ็ธ

1278
01:07:53,407 --> 01:07:55,783
อธิบายเรื่องนี้ให้ฉันที

1279
01:07:55,784 --> 01:07:58,077
ก่อนหน้านี้ ทางเดียวที่ละครจะทําได้

1280
01:07:58,078 --> 01:07:59,662
คือต้องไม่มีพวกเฮิร์ดแมน

1281
01:07:59,663 --> 01:08:02,373
ตอนนี้ทางเดียวที่มันจะทําได้คือต้องมีพวกเขา

1282
01:08:02,374 --> 01:08:05,209
แม่ฉันอาจจะไม่ได้เป็นผู้นําคณะกรรมการหรือทําธุรกิจ

1283
01:08:05,210 --> 01:08:07,420
หรือใส่ชุดเดรสสุดปังไปช้อป

1284
01:08:07,421 --> 01:08:10,590
แต่แม่ก็ทําสิ่งที่ถูกต้อง เมื่อไม่มีคนอื่นทํา

1285
01:08:10,591 --> 01:08:12,758
ตอนนี้ฉันก็ต้องทํา

1286
01:08:12,759 --> 01:08:17,055
ซึ่งหมายถึงเผชิญหน้ากับอิโมจีน เฮิร์ดแมนตามลําพัง

1287
01:08:40,912 --> 01:08:41,955
หวัดดี แกลดิส

1288
01:08:44,541 --> 01:08:46,376
ฉันขอคุยกับอิโมจีนหน่อย

1289
01:08:50,589 --> 01:08:53,091
เอางี้สินะ

1290
01:08:57,386 --> 01:08:58,638
ต้องการอะไร

1291
01:08:58,639 --> 01:08:59,972
หลังจากขี่มาตลอดทาง

1292
01:08:59,973 --> 01:09:01,933
คุณคงคิดว่าฉันจะรู้ว่าต้องพูดอะไร

1293
01:09:01,934 --> 01:09:04,143
ความคิดฉันวิ่งพล่านไปหมด

1294
01:09:04,144 --> 01:09:07,103
แต่พอเธอเปิดประตู สิ่งเดียวที่ฉันพูดได้คือ...

1295
01:09:07,104 --> 01:09:08,357
ไง

1296
01:09:09,858 --> 01:09:10,859
เดี๋ยวสิ

1297
01:09:12,944 --> 01:09:15,862
- เธอกลับไปทําไมเมื่อคืน
- ก็มันหนาว

1298
01:09:15,863 --> 01:09:18,115
พวกเขาพยายามหาว่าเกิดอะไรขึ้น

1299
01:09:18,116 --> 01:09:21,077
พวกบื้อได้แต่ยืนแกร่วเกาก้นอยู่

1300
01:09:21,078 --> 01:09:23,579
พวกเขาคิดว่าเราเป็นคนทําแล้วก็เริ่มมองหา

1301
01:09:23,580 --> 01:09:24,871
ไม่ใช่ พวกเขาทําเค้กไหม้

1302
01:09:24,872 --> 01:09:27,250
ไม่สําคัญหรอก พวกเขารู้เลยว่าเป็นฉัน

1303
01:09:27,251 --> 01:09:29,836
พวกเขาคิดว่าเธอสูบซิการ์ พวกเขาสรุปเอาว่า...

1304
01:09:29,837 --> 01:09:31,295
ก็แน่ละสิ

1305
01:09:31,296 --> 01:09:34,840
แล้วเธอได้สูบซิการ์หรือเปล่าล่ะ

1306
01:09:34,841 --> 01:09:36,093
สูบ

1307
01:09:40,055 --> 01:09:41,597
เธอไม่ควรสูบนะ

1308
01:09:41,598 --> 01:09:43,809
- เข้าใจแล้ว บาย
- เดี๋ยวสิ

1309
01:09:45,018 --> 01:09:47,269
- เธอจะแสดงละครหรือเปล่า
- ไม่

1310
01:09:47,270 --> 01:09:48,855
- อะไรนะ
- ฉันไม่แสดง

1311
01:09:48,856 --> 01:09:51,190
แต่ฉันคิดว่าเธออยากเป็นคนอื่น

1312
01:09:51,191 --> 01:09:52,525
เหมือนในหนังไง

1313
01:09:52,526 --> 01:09:54,778
อะไรๆ มันเปลี่ยนไปแล้ว บาย

1314
01:09:56,780 --> 01:10:00,283
- ขอทีได้ไหม
- เออ ขอสิ ขอมากเลยแหละ

1315
01:10:00,284 --> 01:10:04,662
แม่ฉันยืนหยัดเพื่อเธอ แม่ต่อสู้เพื่อเธอ

1316
01:10:04,663 --> 01:10:07,707
เมืองนี้เกลียดแม่เพราะเรื่องนั้น

1317
01:10:07,708 --> 01:10:11,586
แต่แม่ก็ทําอยู่ดี เพราะแม่ห่วงใยเธอ

1318
01:10:11,587 --> 01:10:12,670
เธอจะสนอะไร

1319
01:10:12,671 --> 01:10:15,465
ยังไงเธอก็ไม่ได้อยากให้ฉันแสดงด้วยอยู่แล้ว

1320
01:10:16,008 --> 01:10:17,009
ใช่ไหมล่ะ

1321
01:10:17,885 --> 01:10:20,095
- อะไรๆ มันเปลี่ยนไปแล้ว
- งั้นเหรอ

1322
01:10:21,680 --> 01:10:23,932
แม่ฉันต้องการให้เธอเป็นมารีย์

1323
01:10:25,851 --> 01:10:26,852
เข้าใจไหม

1324
01:10:27,477 --> 01:10:29,813
ใช่ ฉันเคยบอกแม่ว่าอย่าให้เธอทํา

1325
01:10:31,607 --> 01:10:33,150
แม่ให้โอกาสเธอ

1326
01:10:34,193 --> 01:10:35,985
คนมากันจากทั่วทุกสารทิศ

1327
01:10:35,986 --> 01:10:37,904
ไม่ทันแล้วถ้าจะเปลี่ยนบทตอนนี้

1328
01:10:37,905 --> 01:10:40,489
และหวังให้มันเป็นแค่ละครน่าเบื่อเหมือนเดิม

1329
01:10:40,490 --> 01:10:41,574
ฉันทําไม่ได้

1330
01:10:41,575 --> 01:10:43,492
ฉันไม่มีวันเป็นผู้หญิงในภาพนั้นได้

1331
01:10:43,493 --> 01:10:45,661
แต่เราเอาภาพขึ้นไปอยู่บนเวทีไม่ได้

1332
01:10:45,662 --> 01:10:46,996
เราต้องการคนจริงๆ

1333
01:10:46,997 --> 01:10:50,958
- อลิซทําอยู่แล้ว
- ใช่ "อลิซทําอยู่แล้ว"

1334
01:10:50,959 --> 01:10:53,002
ทุกคนรักมารีย์

1335
01:10:53,003 --> 01:10:55,838
เพราะเธออ่อนหวานและสวย

1336
01:10:55,839 --> 01:10:57,299
และฉันจะไม่มีวันเป็น...

1337
01:11:01,470 --> 01:11:04,973
เธอไม่คิดว่าตัวเองอ่อนหวานได้เพราะเธอแกร่งมาก

1338
01:11:05,766 --> 01:11:07,684
เด็กที่แกร่งที่สุดในโลก ถูกไหม

1339
01:11:09,228 --> 01:11:13,065
แต่ถ้าเธอถอนตัวจากละคร
เธอจะไม่ใช่ทั้งอ่อนหวานหรือแกร่ง

1340
01:11:13,941 --> 01:11:16,275
อีกอย่าง มารีย์

1341
01:11:16,276 --> 01:11:18,195
มารีย์ตัวจริงน่ะ

1342
01:11:18,904 --> 01:11:21,155
ไม่สนหรอกว่าใครจะคิดยังไงกับเขา

1343
01:11:21,156 --> 01:11:24,076
และทําเรื่องยากแม้แต่ตอนที่มันน่ากลัว

1344
01:11:27,704 --> 01:11:29,498
จริงๆ เธอเองก็เป็นอย่างนั้นนะ

1345
01:11:32,960 --> 01:11:34,461
ไปเถอะนะ

1346
01:11:36,421 --> 01:11:37,589
เพื่อแม่ฉัน

1347
01:11:40,676 --> 01:11:43,011
ถึงมันจะทําให้ทุกคนโกรธก็ตาม

1348
01:11:45,138 --> 01:11:49,059
ฉันขอโทษ ฉันเป็นพวกเฮิร์ดแมน ฉันไม่ใช่เขาหรอก

1349
01:12:01,321 --> 01:12:04,491
อย่างน้อยเทียนของเราก็จะสวยงาม

1350
01:12:06,451 --> 01:12:07,870
ไง

1351
01:12:08,912 --> 01:12:09,913
เรามากันแล้ว

1352
01:12:12,124 --> 01:12:14,585
คุณทําได้ ขอให้ภูมิใจไว้

1353
01:12:15,502 --> 01:12:16,503
ใช่ไหม เบ็ธ

1354
01:12:17,921 --> 01:12:20,299
เราไม่เคยซ้อมจบเรื่องเลยสักครั้ง

1355
01:12:20,883 --> 01:12:22,884
ฉันไม่รู้เลยว่าคืนนี้จะเกิดอะไรขึ้น

1356
01:12:22,885 --> 01:12:24,135
ถ้าพวกเฮิร์ดแมนโผล่มา

1357
01:12:24,136 --> 01:12:26,137
ก็อาจจะเป็นละครครั้งแรกในประวัติศาสตร์

1358
01:12:26,138 --> 01:12:28,347
ที่โจเซฟกับเหล่านักปราชญ์สู้กัน

1359
01:12:28,348 --> 01:12:31,143
และมารีย์จุดซิการ์แล้วหนีไปกับทารก

1360
01:12:31,727 --> 01:12:33,687
- ช่วยถือหน่อยได้ไหมคะ
- ได้

1361
01:12:36,231 --> 01:12:38,066
- ทุ่มสุดตัว
- ขอบคุณค่ะ

1362
01:12:38,817 --> 01:12:40,026
เขาไม่ได้หมายถึงให้ทุ่มตัว

1363
01:12:40,027 --> 01:12:41,694
หมายถึงให้ทําเต็มที่จ้ะ

1364
01:12:41,695 --> 01:12:44,198
คุณนายอาร์มสตรองก็เขียนไว้ในสมุดโน้ต

1365
01:12:45,073 --> 01:12:46,949
ดูซะก่อน

1366
01:12:46,950 --> 01:12:48,243
แน่นเกิน

1367
01:12:50,037 --> 01:12:52,164
ดูดีมากจ้ะ ไปหลังเวทีได้เลย

1368
01:12:56,001 --> 01:12:57,711
พวกเขาคงไม่มาแล้วละค่ะ

1369
01:13:06,887 --> 01:13:08,096
ฉันคงต้องใช้อลิซ

1370
01:13:11,892 --> 01:13:13,060
เข้าใจค่ะ

1371
01:13:14,144 --> 01:13:15,145
อลิซ

1372
01:13:18,941 --> 01:13:21,068
ลูกอาจต้องเล่นเป็นมารีย์นะคืนนี้

1373
01:13:39,419 --> 01:13:43,506
(ครบรอบ 75 ปี)

1374
01:13:43,507 --> 01:13:46,425
- เอาละ เริ่มละนะ
- โอเค

1375
01:13:46,426 --> 01:13:48,302
ปีกเชอร์ลีย์ทิ่มหนู

1376
01:13:48,303 --> 01:13:50,763
ไม่เป็นไรนะจ๊ะ พอเขาหัน ก็แค่ก้มหลบนะ

1377
01:13:50,764 --> 01:13:51,932
ได้ค่ะ

1378
01:13:58,438 --> 01:14:00,941
มารีย์กับโจเซฟแต่งตัวพร้อมแสดงแล้วค่ะ

1379
01:14:02,442 --> 01:14:03,652
เยี่ยมเลยจ้ะ อลิซ

1380
01:14:34,933 --> 01:14:36,852
ขอบคุณทุกท่านค่ะที่มา

1381
01:14:42,274 --> 01:14:44,026
เป็นเวลา 75 ปี

1382
01:14:44,818 --> 01:14:48,822
การแสดงละครเป็นโอกาส

1383
01:14:50,782 --> 01:14:54,369
ย้ําเตือนเราว่าคริสต์มาสควรเป็นเรื่องของใคร

1384
01:14:56,705 --> 01:14:57,748
ปีนี้

1385
01:14:59,541 --> 01:15:02,336
อะไรๆ ต่างออกไปจากที่เราวางแผนไว้นิดหน่อย

1386
01:15:02,961 --> 01:15:06,548
ซึ่งฉันต้องยอมรับว่าเป็นครั้งแรกเลยสําหรับการแสดงละครนี้

1387
01:15:12,638 --> 01:15:13,680
พูดตามตรง...

1388
01:15:17,100 --> 01:15:20,646
มีหลายอย่างเกิดขึ้นก่อนที่เราจะมาถึงจุดนี้

1389
01:15:22,856 --> 01:15:25,859
จนฉันไม่รู้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นคืนนี้

1390
01:15:28,779 --> 01:15:30,739
บางทีนั่นอาจไม่ใช่สิ่งที่ไม่ดีก็ได้

1391
01:15:32,157 --> 01:15:35,077
เพราะมารีย์กับโจเซฟเองก็ไม่แน่ใจนักเหมือนกัน

1392
01:15:39,164 --> 01:15:40,541
ขอบคุณที่มาค่ะ

1393
01:15:42,793 --> 01:15:44,086
และสุขสันต์คริสต์มาส

1394
01:15:59,810 --> 01:16:02,479
- คุณโอเคไหม
- ฉันก็ไม่รู้เลย

1395
01:16:03,730 --> 01:16:04,773
โอเค

1396
01:16:24,209 --> 01:16:27,795
ห่างไกลในรางหญ้า

1397
01:16:27,796 --> 01:16:31,591
ไม่มีเปลเป็นเตียงนอน

1398
01:16:31,592 --> 01:16:35,469
พระเยซูเจ้าตัวน้อย

1399
01:16:35,470 --> 01:16:38,806
ทรงนอนอิงศีรษะพึงพิสมัย

1400
01:16:38,807 --> 01:16:40,850
ดวงดาราบนท้องฟ้าแจ่มใส...

1401
01:16:40,851 --> 01:16:42,186
เขาทําอะไรน่ะ

1402
01:16:42,728 --> 01:16:44,228
มองลงมา ณ ที่ซึ่งพระองค์...

1403
01:16:44,229 --> 01:16:46,105
เกิดอะไรขึ้น

1404
01:16:46,106 --> 01:16:49,775
พระเยซูเจ้าตัวน้อย

1405
01:16:49,776 --> 01:16:53,696
หลับใหลอยู่บนกองฟาง

1406
01:16:53,697 --> 01:16:57,825
เหล่าปศุสัตว์ส่งเสียงทุ้มต่ํา

1407
01:16:57,826 --> 01:17:01,162
ทารกตื่นขึ้น

1408
01:17:01,163 --> 01:17:04,875
แต่พระเยซูเจ้าตัวน้อย...

1409
01:17:15,677 --> 01:17:16,845
เขาใส่อะไรนะ

1410
01:17:17,554 --> 01:17:19,096
เขาเอาอะไรมาจากบ้าน

1411
01:17:19,097 --> 01:17:21,098
เขาบอกว่าถ้าเขาจะทําเรื่องนี้

1412
01:17:21,099 --> 01:17:23,434
เขาต้องดูเหมือนมารีย์ตัวจริง

1413
01:17:23,435 --> 01:17:25,312
พวกเขาดูเหมือนผู้อพยพ

1414
01:17:27,523 --> 01:17:28,565
ใช่

1415
01:17:30,108 --> 01:17:31,276
ก็จริง

1416
01:17:34,571 --> 01:17:37,156
"ในสมัยจักรพรรดิออกัสตัส

1417
01:17:37,157 --> 01:17:38,783
มีการประกาศพระราชโองการ

1418
01:17:38,784 --> 01:17:41,202
ว่าทั้งโลกจะต้องจ่ายภาษี

1419
01:17:41,203 --> 01:17:44,623
และโจเซฟไปเบธเลเฮมกับมารีย์ ผู้เป็นภรรยา..."

1420
01:17:53,131 --> 01:17:58,135
โอ้เมืองเล็กแห่งเบธเลเฮม

1421
01:17:58,136 --> 01:18:02,974
ช่างนิ่งสงบเมื่อเราเห็นเจ้านอนอยู่

1422
01:18:02,975 --> 01:18:07,895
เหนือการหลับใหลลึกไร้ความฝัน

1423
01:18:07,896 --> 01:18:12,692
ดวงดาวเงียบสงัดผันผ่าน

1424
01:18:12,693 --> 01:18:17,154
เปล่งประกายในถนนมืดมิด

1425
01:18:17,155 --> 01:18:21,409
แสงอันเป็นนิรันดร์...

1426
01:18:21,410 --> 01:18:23,035
ตบหลังตุ๊กตาให้เรอทําไมเนี่ย

1427
01:18:23,036 --> 01:18:25,747
ฉันช่วยแกลดิสแบบนี้ตอนน้องยังเป็นเด็กทารก

1428
01:18:27,583 --> 01:18:30,126
รวมไว้ในตัวเจ้าคืนนี้...

1429
01:18:30,127 --> 01:18:32,086
ไม่อยากเชื่อ

1430
01:18:32,087 --> 01:18:34,797
ตบหลังทารกเยซูให้เรออย่างกับพระองค์เป็นโคลิก

1431
01:18:34,798 --> 01:18:36,883
ที่แน่ๆ ไม่มีในกําหนดการแสดง

1432
01:18:36,884 --> 01:18:38,301
ผมชอบนะ

1433
01:18:38,302 --> 01:18:40,720
คุณคิดว่าทารกเยซูไม่ต้องเรอเหรอ

1434
01:18:40,721 --> 01:18:41,805
พระองค์...

1435
01:18:42,764 --> 01:18:43,764
"และในภูมิภาคนั้น

1436
01:18:43,765 --> 01:18:45,683
มีคนเลี้ยงแกะอยู่ในทุ่ง

1437
01:18:45,684 --> 01:18:48,604
คอยเฝ้าฝูงแกะตอนกลางคืน"

1438
01:18:53,442 --> 01:18:58,279
ขณะคนเลี้ยงแกะเฝ้าดูฝูงแกะยามราตรี

1439
01:18:58,280 --> 01:19:03,242
ทั้งหมดนั่งอยู่บนพื้น

1440
01:19:03,243 --> 01:19:08,372
ทูตขององค์พระผู้เป็นเจ้าลงมา

1441
01:19:08,373 --> 01:19:13,545
และพระสิริส่องสว่าง

1442
01:19:14,922 --> 01:19:18,383
"และทูตขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาปรากฏแก่พวกเขา"

1443
01:19:27,518 --> 01:19:30,687
และทูตขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาปรากฏแก่พวกเขา

1444
01:19:38,654 --> 01:19:39,738
เฮ้!

1445
01:19:42,533 --> 01:19:45,410
เด็กมากําเนิดแด่เจ้า!

1446
01:19:48,830 --> 01:19:52,417
รออะไรอยู่ล่ะ ไปดูทารกสิ

1447
01:20:13,021 --> 01:20:14,189
เร็วเข้า

1448
01:20:36,378 --> 01:20:40,840
พวกเราสามกษัตริย์แห่งตะวันออก

1449
01:20:40,841 --> 01:20:44,595
มาพร้อมของขวัญที่เรานํามาแสนไกล

1450
01:20:45,345 --> 01:20:47,763
ทุ่งนาและน้ําพุ

1451
01:20:47,764 --> 01:20:49,515
ทุ่งป่าและภูเขา

1452
01:20:49,516 --> 01:20:51,434
ว่าแล้วเชียวต้องเป็นอย่างนี้

1453
01:20:51,435 --> 01:20:54,605
พวกเขาไม่ได้ถือกํายาน มดยอบ หรือทองคํา

1454
01:20:55,105 --> 01:20:56,731
พวกเขาเอาอย่างอื่นมา

1455
01:20:56,732 --> 01:20:58,942
และฉันรู้ทันทีว่ามันมาจากไหน

1456
01:21:00,027 --> 01:21:01,987
พวกนั้นคงไม่ได้ชอบแฮมด้วยซ้ํา

1457
01:21:02,779 --> 01:21:05,741
พวกเขาชอบ พวกเขาชอบแฮมมาก

1458
01:21:09,620 --> 01:21:11,163
แฮมของผมอยู่ในละครด้วย

1459
01:21:14,625 --> 01:21:15,958
"และเมื่อพระเยซูถือกําเนิด

1460
01:21:15,959 --> 01:21:19,712
เหล่านักปราชญ์เดินทางมาจากตะวันออก
เพื่อทําความเคารพพระองค์

1461
01:21:19,713 --> 01:21:23,926
นําของขวัญประกอบด้วยทองคํา กํายาน และมดยอบมาด้วย"

1462
01:21:33,810 --> 01:21:36,896
พวกเขาควรจะไปซะ ทําพังหมดแล้ว

1463
01:21:36,897 --> 01:21:38,105
สมเหตุสมผลออก

1464
01:21:38,106 --> 01:21:40,316
ที่เหล่านักปราชญ์จะนั่งพัก

1465
01:21:40,317 --> 01:21:42,109
พวกเขาเดินทางมาไกลนะ

1466
01:21:42,110 --> 01:21:44,570
เธอจะให้พวกเขายื่นแฮมแล้วไปเลยเหรอ

1467
01:21:44,571 --> 01:21:46,406
พวกเขาไม่ได้เอาแฮมมาสักหน่อย

1468
01:21:51,453 --> 01:21:56,624
เด็กผู้นี้คือใครหนอที่นอนพัก

1469
01:21:56,625 --> 01:22:01,462
หลับใหลอยู่บนตักของมารีย์

1470
01:22:01,463 --> 01:22:03,589
ผู้ซึ่งทูตสวรรค์...

1471
01:22:03,590 --> 01:22:06,300
สําหรับเรื่องทําทุกอย่างพัง

1472
01:22:06,301 --> 01:22:07,385
ฉันดูแล้วเห็นว่า

1473
01:22:07,386 --> 01:22:10,848
พวกเฮิร์ดแมนทําให้ละครดีขึ้นเยอะเลย

1474
01:22:12,474 --> 01:22:14,809
แค่เพียงด้วยการทําสิ่งที่เป็นธรรมชาติ

1475
01:22:14,810 --> 01:22:17,395
อย่างเช่นตบหลังให้ทารกเรอ

1476
01:22:17,396 --> 01:22:19,856
หรือคิดว่าแฮมจะเป็นของขวัญที่ดีกว่า

1477
01:22:19,857 --> 01:22:21,900
น้ําหอมหรือน้ํามันมากมาย

1478
01:22:33,120 --> 01:22:35,746
โดยปกติแล้วพอถึงตอนที่เรามาถึงเพลงราตรีสงัด

1479
01:22:35,747 --> 01:22:37,707
ฉันจะเบื่อเต็มทนกับเรื่องทั้งหมด

1480
01:22:37,708 --> 01:22:39,710
รอให้มันจบไม่ไหว

1481
01:22:40,752 --> 01:22:43,088
แต่ครั้งนี้ฉันไม่รู้สึกอย่างนั้นเลย

1482
01:22:46,466 --> 01:22:49,552
ฉันแทบจะหวังให้ละครดําเนินต่อไป

1483
01:22:49,553 --> 01:22:51,053
โดยมีพวกเฮิร์ดแมนเป็นคนนํา

1484
01:22:51,054 --> 01:22:53,307
เพื่อจะได้ดูว่าพวกเขาจะทําอะไรอีก

1485
01:23:32,221 --> 01:23:36,350
ฉันเพิ่งตระหนักได้ว่า
ฉันไม่เคยเห็นการประสูติของจริงมาก่อนเลย

1486
01:23:37,518 --> 01:23:41,605
แต่อิโมจีนช่วยให้ฉันเห็นภาพได้ชัดเจนกว่าที่เคย

1487
01:23:53,742 --> 01:23:57,286
ราตรีสงัด

1488
01:23:57,287 --> 01:24:00,456
ราตรีสวัสดิ์

1489
01:24:00,457 --> 01:24:04,210
สรรพสิ่งเงียบสงบ

1490
01:24:04,211 --> 01:24:07,422
สรรพสิ่งสว่างไสว

1491
01:24:08,048 --> 01:24:12,844
แด่พระแม่พรหมจารีและพระกุมาร...

1492
01:24:12,845 --> 01:24:14,680
แล้วจากนั้นมันก็เกิดขึ้น

1493
01:24:15,639 --> 01:24:17,765
ทุกคนต่างเฝ้ารอมาโดยตลอด

1494
01:24:17,766 --> 01:24:21,435
ให้พวกเฮิร์ดแมนทําสิ่งที่เหนือความคาดหมายอย่างสิ้นเชิง

1495
01:24:21,436 --> 01:24:23,187
และแน่นอน...

1496
01:24:23,188 --> 01:24:24,273
ดูสิ

1497
01:24:29,361 --> 01:24:30,487
เขาร้องไห้

1498
01:24:32,155 --> 01:24:33,574
มารีย์ร้องไห้

1499
01:24:39,997 --> 01:24:41,539
ณ ชั่วขณะนั้นเอง

1500
01:24:41,540 --> 01:24:45,168
อิโมจีน เฮิร์ดแมนได้สัมผัสเรื่องราวคริสต์มาสจริงๆ

1501
01:24:45,169 --> 01:24:46,712
เป็นครั้งแรก

1502
01:24:50,841 --> 01:24:52,885
พวกเราก็เช่นกัน

1503
01:26:00,786 --> 01:26:03,956
พระผู้เป็นเจ้ายามประสูติ

1504
01:26:08,961 --> 01:26:09,962
สรุปว่า

1505
01:26:10,671 --> 01:26:13,841
มันเป็นละครคริสต์มาสที่ดีที่สุดที่เคยมีมา

1506
01:26:38,115 --> 01:26:39,116
โค้งคํานับสิ

1507
01:26:41,326 --> 01:26:44,288
โค้งเลย พวกเขาปรบมือให้เธอ

1508
01:27:11,732 --> 01:27:12,941
ขอบคุณ

1509
01:27:47,976 --> 01:27:50,478
ทุกคนเห็นด้วยว่ามันดีที่สุดที่เคยมีมา

1510
01:27:50,479 --> 01:27:53,190
แต่ดูเหมือนจะไม่มีใครรู้เลยว่าเพราะอะไรกันแน่

1511
01:27:53,815 --> 01:27:55,525
ฉันรู้อยู่อย่างหนึ่ง

1512
01:27:55,526 --> 01:27:56,692
เพราะแม่ของฉัน

1513
01:27:56,693 --> 01:27:58,986
และความเข้าใจของแม่ในเรื่องราวคริสต์มาส

1514
01:27:58,987 --> 01:28:02,407
ในที่สุดพวกเฮิร์ดแมน
ก็ได้รับสิ่งที่พวกเขาต้องการมากที่สุดมาโดยตลอด

1515
01:28:03,200 --> 01:28:04,409
ชุมชน

1516
01:28:05,035 --> 01:28:07,829
แต่พวกเขาก็มอบสิ่งที่พวกเราต้องการมาโดยตลอดเช่นกัน

1517
01:28:08,622 --> 01:28:10,957
เป็นเวลาหลายปีที่ฉันคิดถึงความอัศจรรย์ของคริสต์มาส

1518
01:28:10,958 --> 01:28:14,210
และปริศนาการประสูติของพระเยซู
โดยที่ไม่เคยเข้าใจมันจริงๆ เลย

1519
01:28:14,211 --> 01:28:18,298
แต่ตอนนี้ มันดูไม่ได้เป็นปริศนาเท่าไหร่แล้ว

1520
01:28:19,341 --> 01:28:22,009
ตอนที่อิโมจีนถามฉันว่าละครเกี่ยวกับอะไร

1521
01:28:22,010 --> 01:28:24,178
ฉันบอกเธอว่าเกี่ยวกับพระเยซู

1522
01:28:24,179 --> 01:28:26,473
แต่นั่นเป็นแค่ส่วนหนึ่ง

1523
01:28:27,516 --> 01:28:29,100
มันเป็นเรื่องของทารกคนใหม่

1524
01:28:29,101 --> 01:28:31,310
และพ่อแม่ผู้ยากไร้

1525
01:28:31,311 --> 01:28:33,145
ที่กําลังเผชิญกับปัญหานานัปการ

1526
01:28:33,146 --> 01:28:36,232
ไม่มีเงิน ไม่มีที่ให้ไป ไม่มีหมอ

1527
01:28:36,233 --> 01:28:38,402
ไม่มีคนที่รู้จัก ไม่ได้รับความเคารพ

1528
01:28:39,236 --> 01:28:43,407
แต่พวกเขาเป็นคนที่พระเจ้าเลือกให้ช่วยเปลี่ยนโลก

1529
01:28:48,203 --> 01:28:49,538
สําหรับอิโมจีน

1530
01:28:50,414 --> 01:28:53,625
ดูเหมือนคริสต์มาสจะมาเยือนเธอในทันใด

1531
01:29:21,486 --> 01:29:22,738
ขอบคุณที่กลับมานะ

1532
01:29:23,655 --> 01:29:24,656
เธอทําให้ฉันกลับมา

1533
01:29:26,700 --> 01:29:28,035
ไม่ใช่หรอก

1534
01:29:30,621 --> 01:29:33,332
นี่แฮมของเธอ เป็นของประกอบฉากที่ดี

1535
01:29:34,208 --> 01:29:37,544
ไม่ใช่ของประกอบฉาก เป็นของขวัญจากพวกน้องชาย

1536
01:29:42,049 --> 01:29:43,133
และ...

1537
01:29:44,092 --> 01:29:45,427
ฉันมีอย่างอื่นด้วย

1538
01:29:47,387 --> 01:29:49,389
ฉันว่าถึงเวลาแล้วที่จะคืนสิ่งนี้

1539
01:29:58,941 --> 01:30:00,192
ขอบคุณนะ

1540
01:30:01,610 --> 01:30:05,030
ตอนนี้ละครก็จบลงแล้ว

1541
01:30:06,490 --> 01:30:08,909
เธอคงไม่ได้คิดจะมาที่นี่อีก

1542
01:30:10,202 --> 01:30:12,663
แต่บางทีสัปดาห์หน้าเธออาจจะมาได้ไหม

1543
01:30:15,582 --> 01:30:17,167
ก็ถ้ามีของให้กิน

1544
01:30:23,549 --> 01:30:25,050
มันถูกต้องเลย

1545
01:30:26,093 --> 01:30:27,177
ถูกต้อง

1546
01:30:28,011 --> 01:30:29,096
อะไรเหรอ

1547
01:30:30,055 --> 01:30:31,098
ภาพวาดนี้

1548
01:30:32,891 --> 01:30:35,102
เธอหมายความว่ายังไงที่ว่า "ถูกต้องเลย"

1549
01:30:35,936 --> 01:30:37,104
ฉันก็ไม่รู้

1550
01:30:40,732 --> 01:30:46,446
ฉันว่าอิโมจีนคงชอบการมีมารีย์อยู่ในภาพนั้น

1551
01:30:48,323 --> 01:30:49,825
แลดูบริสุทธิ์ผุดผ่อง

1552
01:30:50,659 --> 01:30:52,578
ราวกับว่าเธอไม่เคยทําอย่างอื่นเลย

1553
01:30:53,412 --> 01:30:55,914
นอกจากให้ประสูติพระเยซูในวันคริสต์มาสอีฟ

1554
01:30:58,542 --> 01:31:00,252
อิโมจีนเคยบอกฉันครั้งนึงว่า

1555
01:31:01,253 --> 01:31:03,005
"ฉันไม่ใช่เขา"

1556
01:31:05,507 --> 01:31:06,633
แต่สําหรับฉัน

1557
01:31:08,635 --> 01:31:11,638
พระแม่มารีย์จะดูเหมือนอิโมจีน เฮิร์ดแมนเสมอ

1558
01:31:15,017 --> 01:31:16,226
เพราะอย่างนั้น

1559
01:31:17,644 --> 01:31:21,106
เราเลยยังใช้ผ้าห่มผืนนี้อยู่แม้จะผ่านมาหลายปี

1560
01:31:24,359 --> 01:31:25,401
(เอ็มมานูเอล)

1561
01:31:25,402 --> 01:31:27,695
(คัดเลือกนักแสดงละครคริสต์มาสประจําปี)

1562
01:31:27,696 --> 01:31:29,907
เอาละ ทุกคน

1563
01:31:30,824 --> 01:31:31,991
ตอนนี้เมื่อพวกเธอรู้แล้ว

1564
01:31:31,992 --> 01:31:35,204
ว่าทําไมละครนี้ถึงสําคัญกับเรามาก

1565
01:31:36,330 --> 01:31:40,042
มีใครอยากรับบทบ้างไหม

1566
01:31:41,502 --> 01:31:44,086
โอ้โห ยกมือกันเพียบเลย

1567
01:31:44,087 --> 01:31:45,213
โชคดีนะ

1568
01:31:45,214 --> 01:31:49,635
ที่เรามีหลายบทเลย และไม่มีบทไหนเป็นบทเล็กๆ

1569
01:31:50,761 --> 01:31:53,471
เอาละค่ะ พ่อแม่ ขอให้คุณช่วย

1570
01:31:53,472 --> 01:31:56,015
พาทุกคนลงไปที่วิหาร

1571
01:31:56,016 --> 01:31:57,558
เราจะคัดทุกคน

1572
01:31:57,559 --> 01:31:58,935
เราจะให้บทพวกเธอ

1573
01:31:58,936 --> 01:32:01,980
แล้วเราจะซ้อมครั้งแรกกัน

1574
01:32:02,523 --> 01:32:03,857
เอาละ ไปได้แล้วจ้ะ

1575
01:32:49,945 --> 01:32:51,738
ขอลองได้ไหมคะ

1576
01:32:59,538 --> 01:33:02,124
นั่นปีกของแกลดิสจ้ะ

1577
01:33:02,708 --> 01:33:04,876
เขาไม่ยอมให้ใครใส่เลย

1578
01:33:04,877 --> 01:33:10,257
แต่ถ้าเธอวิ่งลงไปข้างล่าง เราจะหาปีกคู่ใหม่ให้นะ

1579
01:33:27,357 --> 01:33:30,777
"เฮ้ เด็กมากําเนิดแด่เจ้า"

1580
01:33:36,283 --> 01:33:40,078
(จบ)

1581
01:33:44,166 --> 01:33:46,459
{\an8}(ปัจจุบันออลลี่ เฮิร์ดแมนเป็นสัตวแพทย์)

1582
01:33:46,460 --> 01:33:48,795
{\an8}(ผู้เชี่ยวชาญการวิจัยด้านสัตว์ตระกูลแมว)

1583
01:33:50,964 --> 01:33:53,132
(ปัจจุบันคล้อด เฮิร์ดแมนเป็นครูโรงเรียนรัฐบาล)

1584
01:33:53,133 --> 01:33:55,219
(นักเรียนของเขาไม่กล้าสบถใส่เขาเลย)

1585
01:33:58,180 --> 01:34:00,181
(ลีรอย เฮิร์ดแมนเคยติดคุกอยู่บ้าง)

1586
01:34:00,182 --> 01:34:01,641
{\an8}(แต่ตอนนี้เขาประพฤติดีขึ้นแล้ว)

1587
01:34:01,642 --> 01:34:03,810
{\an8}(ว่ากันตามตรง 1 ใน 6 ของเฮิร์ดแมนก็ไม่ได้แย่นัก)

1588
01:34:04,937 --> 01:34:07,230
{\an8}(แกลดิส เฮิร์ดแมนเป็นพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน)

1589
01:34:07,231 --> 01:34:10,442
{\an8}(ผู้โดยสารของเธอตั้งใจฟังเสมอ)

1590
01:34:12,236 --> 01:34:15,071
(ราล์ฟ เฮิร์ดแมนเป็นศิษยาภิบาล
ของโบสถ์ที่ใหญ่ที่สุดในมิดเวสต์)

1591
01:34:15,072 --> 01:34:18,951
(บทเทศนาล่าสุดของเขาชื่อว่า "แล้วเฮโรดล่ะ")

1592
01:34:22,454 --> 01:34:23,996
{\an8}(อิโมจีน เฮิร์ดแมนแสดงหนังอยู่หลายเรื่อง)

1593
01:34:23,997 --> 01:34:26,123
{\an8}(ก่อนจะเป็นคนทําละครคริสต์มาสที่โบสถ์ของราล์ฟ)

1594
01:34:26,124 --> 01:34:28,209
{\an8}(ปัจจุบันเธอมีลูกห้าคน)

1595
01:34:28,210 --> 01:34:34,258
{\an8}(และไม่เคยมีใครต้องสงสัยอีกเลยว่าเธออยู่ไหน)

1596
01:39:02,484 --> 01:39:04,486
แปลคําบรรยายไทยโดย ดอม กัณฑ์พินิจชา