1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:09,009 --> 00:00:11,761
{\an8}(ตัวบอส)

4
00:00:23,106 --> 00:00:24,816
ท่านผู้มีเกียรติทุกท่านครับ

5
00:00:24,899 --> 00:00:29,946
ขอเสียงต้อนรับรอนนี่ เชียง!

6
00:00:43,251 --> 00:00:46,671
{\an8}(รอนนี่ เชียง: รักที่จะเกลียด)

7
00:01:03,480 --> 00:01:04,355
ขอบคุณ

8
00:01:04,439 --> 00:01:06,357
ขอบคุณครับ ฮาวาย

9
00:01:07,275 --> 00:01:10,695
ผมจะอายุ 38 ปีนี้ผมก็เลยเก็บไข่ของเมียผม

10
00:01:11,488 --> 00:01:14,574
ผมเก็บไข่เมียผมเพื่อเราจะได้สร้างตัวอ่อน

11
00:01:14,657 --> 00:01:16,618
เราจะได้แช่แข็งตัวอ่อน

12
00:01:16,701 --> 00:01:19,454
เพื่อจะได้ไม่ต้องมีลูกตอนนี้

13
00:01:19,537 --> 00:01:23,333
เพราะลูกคือสิ่งที่คุณจะมี
ตอนที่คุณหมดหวัง หมดฝันของตัวเอง

14
00:01:25,460 --> 00:01:27,420
ผมยังสู้อยู่!

15
00:01:28,922 --> 00:01:31,508
ผมมองเพื่อนรุ่นเดียวกันที่มีลูก

16
00:01:31,591 --> 00:01:34,427
ทุกคนดูยับมาก

17
00:01:36,137 --> 00:01:39,224
มันถึงจุดที่ผมถ่ายรูปกับพวกเขา

18
00:01:39,307 --> 00:01:41,226
แล้วโพสต์ลงหน้าฟีดหลัก

19
00:01:41,309 --> 00:01:44,395
เพราะมันทำหน้าฟีด
อินสตาแกรมสวยๆ ของผมเละไปหมด

20
00:01:45,647 --> 00:01:48,817
เพราะหนังหน้าเหี่ยวๆ พวกนั้น

21
00:01:48,900 --> 00:01:52,862
หนังหน้าเหี่ยวหย่อนคล้อยพร้อมรอยตีนกา

22
00:01:52,946 --> 00:01:55,115
หัวเถิก

23
00:01:55,198 --> 00:01:58,868
หงำเหงือก ผมหงอกร่วงเป็นกระจุกๆ

24
00:01:59,577 --> 00:02:01,371
เพราะพวกลูกๆ

25
00:02:01,454 --> 00:02:05,291
ผมเคยไปออกโชว์ และคนที่เคยเรียนกับผม
สมัยมัธยมปลายที่สิงคโปร์ก็มาดู

26
00:02:05,375 --> 00:02:09,462
ผมได้เจอพวกเขาหลังจบโชว์
และพวกเขาพาอีกคนมาด้วย

27
00:02:09,546 --> 00:02:12,465
และผมก็แบบ "อีกคนคือแม่นายเหรอ"

28
00:02:13,049 --> 00:02:16,219
"ขอบใจมากนะที่พาแม่มาดูโชว์"

29
00:02:16,302 --> 00:02:19,264
และอีกคนก็คือคนที่ผมเคยเรียนมัธยมปลายด้วยกัน

30
00:02:21,349 --> 00:02:22,976
คนพวกนี้เปลี่ยนสภาพเป็น

31
00:02:24,811 --> 00:02:26,354
โคตรน่าเกลียดเบอร์นั้นเลย

32
00:02:27,272 --> 00:02:28,857
เพราะลูกๆ ของพวกเขา

33
00:02:29,440 --> 00:02:31,109
จำแทบไม่ได้เลย

34
00:02:32,193 --> 00:02:35,238
ผมพยายามใช้เงินและวิทยาศาสตร์
เพื่อชะลอมันออกไปอีกหน่อย

35
00:02:35,321 --> 00:02:37,949
และขั้นแรกของการเก็บไข่เมียผม

36
00:02:38,032 --> 00:02:41,369
ผมต้องฉีดยาให้เมียวันละสองครั้ง
เป็นเวลาสองอาทิตย์

37
00:02:41,452 --> 00:02:43,288
ผมต้องฉีดยาให้เมียเอง

38
00:02:43,371 --> 00:02:47,417
ผมเป็นคนฉีดยาให้เมียเองกับมือ
วันละสองครั้ง เป็นเวลาสองอาทิตย์

39
00:02:47,500 --> 00:02:49,377
ไร้การอบรมทางการแพทย์ใดๆ

40
00:02:50,795 --> 00:02:53,923
ผมไม่เคยผ่านการฝึกทางการแพทย์อะไรเลย

41
00:02:54,007 --> 00:02:55,925
รัฐบาลยอมให้คุณทำแบบนี้

42
00:02:56,009 --> 00:02:58,344
หมอขอให้ผมทำแบบนี้

43
00:02:58,428 --> 00:03:01,014
หมอบอกว่า "เคยจับเข็มฉีดยามาก่อนมั้ย"

44
00:03:01,097 --> 00:03:02,807
"ไม่เคยเหรอ เพอร์เฟกต์ รับนี่ไปนะ

45
00:03:03,516 --> 00:03:07,270
แล้วฉีดเข้าตรงกลางลำตัวของเมียคุณ

46
00:03:07,353 --> 00:03:09,355
แบบนิโคลัส เคจในเรื่องเดอะร็อก"

47
00:03:11,441 --> 00:03:15,778
"วันละสองครั้ง เป็นเวลาสองอาทิตย์
ด้วยสารเคมีที่เราส่งไปรษณีย์ไปให้"

48
00:03:17,155 --> 00:03:21,743
"สารเคมีลึกลับที่เราส่งไปที่บ้านคุณ
ในกล่องสีน้ำตาลที่ไม่มีสัญลักษณ์"

49
00:03:21,826 --> 00:03:24,162
"เชื่อใจเราได้ มันเป็นเรื่องที่ถูกต้อง

50
00:03:25,079 --> 00:03:28,458
ที่คุณจะฉีดให้คนที่คุณรักที่สุด"

51
00:03:28,541 --> 00:03:32,212
สารเคมีในอินเทอร์เน็ตที่โผล่มา…
มาเป็นผงเลย!

52
00:03:32,295 --> 00:03:35,548
ผมต้องทำให้มันเป็นของเหลว นึกออกมั้ย

53
00:03:36,758 --> 00:03:39,761
มันคือแล็บยาไอซ์ในครัวบ้านผม ผมก็ผสม…

54
00:03:40,595 --> 00:03:42,347
ส่วน… ผมเหงื่อตกตลอดเวลา

55
00:03:42,430 --> 00:03:46,309
เพราะผมกลัวว่าจะตวงพลาดและฆ่าเมียผม

56
00:03:46,392 --> 00:03:48,186
ด้วยยาแรงพวกนี้

57
00:03:48,269 --> 00:03:52,190
ที่ต้องละลายในน้ำกลั่นให้หมด แล้วต้อง…

58
00:03:52,273 --> 00:03:56,069
ฟองอากาศจะทำให้การตวงวัด
ระดับไมโครมิลลิเมตรพัง

59
00:03:56,152 --> 00:03:57,904
แล้วก็เอาใส่กระบอกฉีดยา

60
00:03:57,987 --> 00:04:01,449
สะบัดเข็มด้วยความมั่นหน้าเหมือนรู้ว่าทำอะไรอยู่

61
00:04:07,330 --> 00:04:08,998
ผมไม่รู้หรอกว่ากำลังทำอะไรอยู่!

62
00:04:09,624 --> 00:04:11,960
ผมเคยเห็นคนทำแบบนี้ในเรื่องดูกี้ ฮาวเซอร์

63
00:04:15,213 --> 00:04:18,132
ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะแทงเข็มให้เธอมุมไหน

64
00:04:18,216 --> 00:04:20,969
มันดูเจ็บมากเวลาที่เข้าไป

65
00:04:21,052 --> 00:04:25,014
ผมรักเมียผมมาก ผมทนเห็นเธอเจ็บไม่ได้

66
00:04:25,098 --> 00:04:28,184
ผมทนเห็นเข็มแทงเข้าไปในตัวเธอไม่ได้

67
00:04:28,268 --> 00:04:30,228
ผมต้องฉีดยาให้เมียผมแบบนี้

68
00:04:30,311 --> 00:04:33,022
ผมต้องปิดตา แล้วก็เหวี่ยงแบ็กแฮนด์

69
00:04:35,733 --> 00:04:37,735
ใส่เธอแบบคุโรซาวะ

70
00:04:40,613 --> 00:04:42,949
"ผมจิ้มโดนกลางลำตัวคุณมั้ย"

71
00:04:44,325 --> 00:04:45,201
"ไม่เหรอ"

72
00:04:45,868 --> 00:04:47,662
"โอเค งั้นเดินมาหาเข็มเองละกัน"

73
00:04:51,833 --> 00:04:54,544
"จะให้ผมต้องทำหมดนี่คนเดียวเหรอ
พบกันครึ่งทางสิ"

74
00:04:55,586 --> 00:04:57,880
แล้วหมอก็บอกว่าถ้าทำทุกอย่างถูกต้อง

75
00:04:57,964 --> 00:05:01,718
ถ้าตวงวัดทุกอย่างได้ถูกต้อง
ฉีดยาในเวลาที่เหมาะสม

76
00:05:01,801 --> 00:05:06,931
พวกเขาสแกนอวัยวะส่วนนี้ของเมีย
ที่หน้าตาคล้ายๆ โลโก้ชิคาโกบูลส์

77
00:05:07,015 --> 00:05:08,141
แล้วพวกเขาก็แบบว่า

78
00:05:08,933 --> 00:05:10,643
"ถ้าคุณทำทุกอย่างถูกต้อง

79
00:05:11,728 --> 00:05:13,604
เท่าที่เราพอบอกได้

80
00:05:14,147 --> 00:05:16,983
คุณน่าจะได้ไข่ 15 ฟอง"

81
00:05:17,942 --> 00:05:21,654
และเมียผมลงเอยที่ 26 ฟอง

82
00:05:25,116 --> 00:05:27,243
ใช่ เป็นการ…

83
00:05:29,954 --> 00:05:33,207
ใช่ เป็นการตอบรับไปงั้นๆ
แบบเซื่องๆ ตลอดเลย

84
00:05:35,043 --> 00:05:38,171
ปกติคนดูผู้หญิงจะแบบว่า "วู้ เย่"

85
00:05:39,005 --> 00:05:41,424
คนดูผู้ชายก็มักจะแบบ…

86
00:05:43,968 --> 00:05:45,511
"ตัวเลขดีใช่มั้ย"

87
00:05:47,221 --> 00:05:50,058
"ไข่ 26 ฟอง เป็นตัวเลขที่ดีใช่มั้ย"

88
00:05:50,141 --> 00:05:53,144
"ไข่กี่ฟองถึงเท่ากับหนึ่งเบบี๋"

89
00:05:54,312 --> 00:05:56,898
"ไข่สี่ฟองเท่ากับหนึ่งเบบี๋รึเปล่า"

90
00:05:56,981 --> 00:06:02,111
"งั้นไข่ 26 ฟอง เท่ากับหกเบบี๋ครึ่ง
ถ้าเอามาขยำรวมกัน…"

91
00:06:02,862 --> 00:06:05,448
ขอพูดเป็นภาษาที่ผู้ชายฟังเข้าใจละกัน

92
00:06:05,531 --> 00:06:10,870
ไข่ 26 ฟองจากหนึ่งช่องคลอด
ในหนึ่งรอบวงจรคือตัวเลขระดับเอ็มวีพี

93
00:06:13,456 --> 00:06:15,041
ไข่ 26 ฟองก็เหมือนกับ

94
00:06:15,124 --> 00:06:19,379
เมจิก จอห์นสันทำเฉลี่ยทริปเปิ้ลดับเบิ้ล
และชนะโรคเอดส์ของตัวเอง

95
00:06:20,922 --> 00:06:23,925
โอเคนะ มันคือระดับ
ปาฏิหาริย์ทางการแพทย์ที่กำลังเกิดขึ้น

96
00:06:24,008 --> 00:06:26,552
ในส่วนอะไรตรงนี้ของร่างกายเมียผม

97
00:06:26,636 --> 00:06:29,889
ที่เป็นเขาของวัวมันโค้งเข้าหาตัวเอง

98
00:06:29,972 --> 00:06:33,476
หมอก็รีดไข่ออกมา 26 ฟอง

99
00:06:33,559 --> 00:06:37,188
ออกมาจากช่องคลอดเมียผม
เหมือนไข่ปลาแซลมอน

100
00:06:37,271 --> 00:06:39,232
ควักมันออกมา

101
00:06:39,315 --> 00:06:43,486
หยดตึ๋งๆ ออกมามาทำเป็นซูชิ แล้วคุณก็กินมัน

102
00:06:44,112 --> 00:06:45,363
นั่นคือวิธีสร้างเบบี๋

103
00:06:45,446 --> 00:06:49,450
คุณต้องโปรยเกลือแบบซอลต์เบ
ใส่ไข่ปลาแซลมอน แล้วก็กินมัน

104
00:06:51,536 --> 00:06:54,205
เรากำลังพยายามสร้างตัวอ่อน

105
00:06:55,248 --> 00:06:57,917
ไข่ ก็แค่ครึ่งเดียวของสมการ

106
00:06:58,626 --> 00:07:02,088
ไม่รู้ว่าคุณรู้รึเปล่าว่าตัวอ่อนมันสร้างกันยังไง
แต่ไข่เป็นแค่ครึ่งเดียว

107
00:07:02,588 --> 00:07:04,757
เธอทำหน้าที่ของเธอได้น่าชื่นชม

108
00:07:04,841 --> 00:07:08,803
ตอนนี้ผมเลยต้องมีส่วนอีกครึ่งนึง
ในสมการเอ็มบริโอ

109
00:07:09,429 --> 00:07:11,889
ผมก็นั่งอยู่ในห้องตรวจของหมอ

110
00:07:13,307 --> 00:07:15,601
เหมือนนกพิราบเปียกโซก

111
00:07:16,144 --> 00:07:18,020
แล้วหมอก็มา

112
00:07:18,104 --> 00:07:20,648
หมอเป็นผู้หญิงเพราะของมันแน่อยู่แล้ว

113
00:07:22,608 --> 00:07:27,738
หมอบอกว่า "อรุณสวัสดิ์ คุณเชียง
คุณหลั่งครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่คะ"

114
00:07:29,866 --> 00:07:33,661
เมียผมอยู่ตรงนี้พอดีก็แบบว่า
"ใช่ คุณหลั่งครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่!"

115
00:07:35,997 --> 00:07:37,582
"ทุกคนอยากรู้"

116
00:07:42,503 --> 00:07:46,048
ครั้งเดียวในชีวิตที่เราห้ามโกหกเรื่องชักว่าว

117
00:07:46,966 --> 00:07:50,720
คือเวลาแพทย์ผู้เชี่ยวชาญถามคุณตรงๆ

118
00:07:50,803 --> 00:07:52,221
และเพื่อการสืบพันธุ์

119
00:07:52,305 --> 00:07:54,932
เป็นจุดประสงค์ที่ตั้งใจไว้
คุณเลยต้องพูดความจริง

120
00:07:55,016 --> 00:07:56,976
ผมแบบ "ช่างแม่ง ต้องพูดความจริง"

121
00:07:57,768 --> 00:07:59,687
"ขอดูปฏิทินหน่อยนะ"

122
00:08:02,106 --> 00:08:05,568
"เดาว่าครั้งสุดท้ายที่ผมหลั่งคงเป็น…"

123
00:08:06,694 --> 00:08:09,238
"ขอดูก่อนนะ… เมื่อวานประมาณบ่ายสาม"

124
00:08:12,783 --> 00:08:14,535
และเมียผมก็แบบว่า

125
00:08:15,244 --> 00:08:16,245
"เมื่อวาน…

126
00:08:18,956 --> 00:08:21,042
ฉันอยู่กับคุณทั้งวันเลยนะ"

127
00:08:27,632 --> 00:08:30,927
แล้วผมก็แบบ "ใช่ แต่จำได้มั้ย
ตอนคุณเอาขยะไปทิ้งอ่ะ"

128
00:08:37,058 --> 00:08:39,894
เพราะผมก็ทำตัวเลขระดับเอ็มวีพีเหมือนกัน

129
00:08:43,064 --> 00:08:44,482
แข่งกับช็อตคล็อก

130
00:08:46,984 --> 00:08:48,694
และเกมบุกที่โจมตีกระหน่ำ

131
00:08:51,197 --> 00:08:53,115
แต่ผมคิดถึงคุณตลอดเวลาเลยนะ

132
00:08:54,408 --> 00:08:57,870
ตอนคุณหิ้วถุงขยะที่หยดแหมะมันยั่วสุดๆ

133
00:08:59,372 --> 00:09:02,458
เต็มไปด้วยน้ำปลา
หรืออะไรก็ตามที่คนเวียดนามกินกัน

134
00:09:02,959 --> 00:09:05,711
เมียผมเป็นคนเวียดนาม
ไม่รู้หรอกว่าเธอกินอะไรบ้าง

135
00:09:07,463 --> 00:09:09,006
น้ำปลาเวียดนาม

136
00:09:09,549 --> 00:09:13,469
แล้วผมก็เข้าห้องของโรงพยาบาล ไปชักว่าว

137
00:09:14,720 --> 00:09:16,931
ห้องชักว่าวเพื่อการแพทย์

138
00:09:17,932 --> 00:09:20,810
ทุกโรงพยาบาลมีห้องชักว่าวเพื่อการแพทย์

139
00:09:20,893 --> 00:09:24,355
โอเคนะ ห้องเพลนๆ ไม่มีป้ายอะไร

140
00:09:24,438 --> 00:09:26,566
เล็กกว่าที่ผมคิดไว้ซะอีก

141
00:09:27,149 --> 00:09:29,860
มีกระดาษไขยับยู่ยี่อยู่ใต้ก้นคุณ

142
00:09:30,736 --> 00:09:33,197
และผมก็นั่งอยู่ในห้องชักว่าวเพื่อการแพทย์

143
00:09:33,906 --> 00:09:35,241
ตัวคนเดียว

144
00:09:36,117 --> 00:09:39,787
มีเหล่าชายฉกรรจ์อยู่หน้าประตูรอให้ผมเสร็จ

145
00:09:43,416 --> 00:09:46,377
เพื่อจะได้เข้ามาใช้
ห้องชักว่าวเพื่อการแพทย์บ้าง

146
00:09:47,962 --> 00:09:49,755
ที่เราใช้พื้นที่ร่วมกันเหมือนวีเวิร์ก

147
00:09:54,218 --> 00:09:57,054
และผมอยู่คนเดียวในห้องชักว่าวเพื่อการแพทย์

148
00:09:58,014 --> 00:10:00,933
และ…

149
00:10:01,017 --> 00:10:02,893
ผมทำไม่ได้

150
00:10:03,477 --> 00:10:05,062
โอเคนะ โทษที!

151
00:10:05,146 --> 00:10:09,483
โทษทีที่ไม่ใช่พวกลามก
ที่สามารถชักว่าวในโรงพยาบาลได้ตามสั่ง

152
00:10:10,192 --> 00:10:11,193
โทษที!

153
00:10:11,277 --> 00:10:13,446
โทษทีที่ไม่ได้เป็นพวกล่วงละเมิดทางเพศ

154
00:10:14,405 --> 00:10:18,534
ที่ชักว่าวได้ในขณะที่มีคนกำลังตาย
ประกบผมอยู่ทั้งชั้นบนชั้นล่าง!

155
00:10:20,119 --> 00:10:21,162
โทษทีนะ!

156
00:10:21,245 --> 00:10:24,624
โทษทีที่ภาพคนถูกกระตุ้นหัวใจให้ฟื้นจากความตาย

157
00:10:25,541 --> 00:10:30,296
ในห้องผ่าตัดที่อยู่ติดกัน
ตอนที่พวกเขาหัวใจวายตายอย่างเจ็บปวด

158
00:10:30,379 --> 00:10:33,257
และครอบครัวก็กำลังร้องไห้ในห้องรอ

159
00:10:34,425 --> 00:10:35,968
ทำผมหมดอารมณ์

160
00:10:41,891 --> 00:10:43,225
ผมทำไม่ได้ๆ

161
00:10:43,309 --> 00:10:45,353
ผมเลยโทรเรียก 911 แบบว่า…

162
00:10:47,438 --> 00:10:50,191
ผมก็แบบ "คนพวกนี้บังคับผมให้หลั่งเพื่อการแพทย์

163
00:10:51,192 --> 00:10:53,069
ในห้องปลอดเชื้อ"

164
00:10:53,944 --> 00:10:57,365
ผมตามหมอกลับมา
และผมก็แบบ "หมอ ผมทำไม่ได้"

165
00:10:57,448 --> 00:11:01,369
"ผมหลั่งเพื่อการแพทย์ไม่ได้ในสถานการณ์แบบนี้"

166
00:11:01,452 --> 00:11:03,287
"บรรยากาศมันไม่ได้"

167
00:11:05,081 --> 00:11:08,501
"ให้ผมกลับบ้านไปหลั่งเพื่อการแพทย์ได้มั้ย"

168
00:11:08,584 --> 00:11:13,381
และหมอบอกว่า "คุณกลับบ้านได้
แต่ทันทีที่มันออกมาจากร่างกาย

169
00:11:13,923 --> 00:11:17,593
มันหมดอายุเร็วยิ่งกว่า
อะโวคาโดที่ฮาวายอีก เข้าใจมั้ย"

170
00:11:19,345 --> 00:11:20,805
คุณมีเวลาแค่ 45 นาที

171
00:11:20,888 --> 00:11:23,683
ก่อนความน่าจะเป็นที่ลดลงอย่างทวีคูณของ…

172
00:11:24,225 --> 00:11:25,309
ผมเลย "โอเค ได้"

173
00:11:25,393 --> 00:11:29,438
"ผมจะกลับบ้าน หลั่งเพื่อการแพทย์
ผมจะกลับมาใน 45 นาที ไม่มีปัญหา"

174
00:11:29,522 --> 00:11:33,317
ผมกลับบ้าน เปิดประตูหน้า หลั่งทันทีเลย

175
00:11:33,401 --> 00:11:34,527
โอเคนะ นี่คือ…

176
00:11:36,529 --> 00:11:38,989
โอเคนะ นี่คือความได้เปรียบของการเล่นในบ้าน

177
00:11:39,073 --> 00:11:41,617
ผมรู้ทุกซอกทุกมุม รู้ว่าอะไรอยู่ข้างหลังผม

178
00:11:42,993 --> 00:11:45,079
ผมมองถุงขยะที่หยดแหมะ

179
00:11:46,997 --> 00:11:49,792
ณ จุดนี้ ก็เหมือนทฤษฎีการตอบสนองของพาฟลอฟ

180
00:11:50,710 --> 00:11:52,962
ผมหลั่งใส่ถ้วย

181
00:11:53,546 --> 00:11:58,050
โอเคนะ มันเป็นถ้วยที่พวกเขาให้ผมมา
ไม่ใช่แก้วกาแฟในครัว

182
00:11:59,343 --> 00:12:01,762
ที่เขียนว่า "พ่อที่ดีที่สุดในโลก"

183
00:12:05,015 --> 00:12:08,853
ถ้วยที่พวกเขาใช้กัน
เวลาหมอจะคุณตรวจฉี่เพื่อหายาเสพติด

184
00:12:08,936 --> 00:12:12,523
ฝามันแน่นมาก ผมก็หลั่งใส่ถ้วย

185
00:12:13,190 --> 00:12:16,277
มันมาไม่หยุด ผมเลยต้องเทมันออกอยู่เรื่อยๆ

186
00:12:21,907 --> 00:12:23,617
ออกมาเพียบเลย

187
00:12:25,161 --> 00:12:27,580
ในนี้อย่างกับโกสต์บัสเตอร์ภาคสองเลย

188
00:12:30,040 --> 00:12:34,462
ผมเติมมันจนปริ่ม
แล้วก็ปาดด้านบนออก จากนั้นก็…

189
00:12:35,671 --> 00:12:39,967
จากนั้นผมก็ปิดฝาให้แน่นที่สุดที่จะทำได้
ปิดมันให้แน่นๆ เลย

190
00:12:40,050 --> 00:12:43,846
แล้วผมก็ซุกมันไว้ในเสื้อยืด

191
00:12:44,680 --> 00:12:46,724
ติดกับตัว ใต้จั๊กกะแร้

192
00:12:47,516 --> 00:12:48,976
อบอุ่นสุดๆ

193
00:12:49,059 --> 00:12:51,479
เพราะหมอบอกให้ผมทำแบบนั้น

194
00:12:53,397 --> 00:12:55,858
เพราะเห็นชัดว่า เหมือนเรือไททานิก

195
00:12:55,941 --> 00:12:58,569
ความร้อนจากร่างกาย
สามารถรักษาชีวิตเอาไว้ได้

196
00:13:00,571 --> 00:13:03,908
แล้วผมก็วิ่งลงไปข้างล่าง
กระโดดขึ้นแท็กซี่นิวยอร์กซิตี้

197
00:13:03,991 --> 00:13:06,786
และผมก็แบบ "พาผมไป
ไปโรงพยาบาลแลงกอน ด่วนเลย"

198
00:13:06,869 --> 00:13:10,372
คนขับแท็กซี่ก็แบบ "อะไรวะเนี่ย
คุณใช้มือทำอะไรอยู่!"

199
00:13:11,707 --> 00:13:12,875
"เป็นอะไรมั้ย"

200
00:13:12,958 --> 00:13:14,335
ผมแบบ "ครับ ผมสบายดี"

201
00:13:14,418 --> 00:13:17,797
"ไม่ใช่ผม เมียผม เธอคือคนที่…
มันคือน้ำอสุจิของผม"

202
00:13:21,383 --> 00:13:24,094
แท็กซี่นิวยอร์กซิตี้เคยเจออะไรที่แย่กว่านั้นเยอะ

203
00:13:24,929 --> 00:13:27,932
คนขับแท็กซี่ก็แบบว่า "อ๋อโอเค ได้"

204
00:13:29,683 --> 00:13:31,811
"ขอบคุณนะที่ใช้แก้ว"

205
00:13:35,272 --> 00:13:37,858
"ไม่เหมือนสองคนก่อนหน้าที่เคยนั่งตรงนั้น"

206
00:13:38,484 --> 00:13:41,237
"เอากันสดๆ ไม่ใส่ถุงที่สนามบินเจเอฟเค
รู้เนอะว่าพูดถึงอะไร"

207
00:13:41,737 --> 00:13:44,406
พอไปโรงพยาบาล

208
00:13:44,490 --> 00:13:46,826
ผมเปิดประตูแท็กซี่แล้ววิ่งเข้าโรงพยาบาล

209
00:13:46,909 --> 00:13:50,162
แล้วเพราะเป็นนิวยอร์กซิตี้ คนที่เดินถนนก็แบบว่า

210
00:13:50,246 --> 00:13:51,997
"นี่ โย่!"

211
00:13:52,915 --> 00:13:54,583
"คุณคือคนที่เล่นชาง-ชีใช่มั้ย"

212
00:14:00,673 --> 00:14:04,885
"ผมเหรอ… ครับ ผมเล่นบทเล็กๆ
ในหนังมาร์เวล ชาง-ชี ไม่ใช่ตัวเอก"

213
00:14:06,387 --> 00:14:10,683
แล้วเขาก็แบบว่า "โย่ ขอถ่ายรูปด้วยได้มั้ย"

214
00:14:13,561 --> 00:14:14,770
และผมแบบ

215
00:14:15,271 --> 00:14:16,647
"ได้สิครับ"

216
00:14:24,113 --> 00:14:26,490
เราเลยถ่ายรูปกันท่านี้

217
00:14:26,574 --> 00:14:30,452
ถ้ามีคนในอินเทอร์เน็ต
เห็นรูปผมกับคนแปลกหน้าคนนี้

218
00:14:30,536 --> 00:14:31,745
และผมกำลังทำท่านี้อยู่

219
00:14:32,538 --> 00:14:33,664
แบบนโปเลียน

220
00:14:35,165 --> 00:14:39,879
ถ้าคุณเจอรูปนี้ รู้ไว้นะว่า
ผมถือน้ำอสุจิของตัวเองอยู่

221
00:14:44,425 --> 00:14:45,926
เชิญแท็กได้ตามสบาย

222
00:14:47,761 --> 00:14:50,347
เขาซาบซึ้งมาก
เขาบอกว่า "ขอบคุณมากนะพวก"

223
00:14:50,431 --> 00:14:53,142
และผมก็แบบ "ไม่มีปัญหา เพื่อน"

224
00:14:57,187 --> 00:14:59,064
เพราะผมชอบเจอแฟนๆ

225
00:14:59,607 --> 00:15:03,193
แล้วผมก็วิ่งเข้าโรงพยาบาล ครบ 45 นาทีแล้ว

226
00:15:03,277 --> 00:15:06,530
จบควอเตอร์สี่ ไม่มีเวลาเหลือแล้ว

227
00:15:06,614 --> 00:15:09,074
ผมเลยเอาน้ำอสุจิชู้ตเข้าไปในนาทีสุดท้าย

228
00:15:09,617 --> 00:15:12,077
หมอรับน้ำอสุจิของผมไว้…

229
00:15:14,872 --> 00:15:18,000
เหมือนโอเดลล์ เบ็คแฮม
เธอใช้แค่มือข้างเดียว คว้ามันไว้

230
00:15:18,083 --> 00:15:20,920
และทำท่าเดียวกันแบบไม่ได้จับวาง

231
00:15:21,003 --> 00:15:25,382
แล้วเธอก็ชู้ตแอลลีย์อุ๊ปส์น้ำอสุจิผม
เข้าไปในไข่ของเมียผม

232
00:15:27,009 --> 00:15:29,511
แค่รับไป แล้วเธอก็ "บูม ชากาลาก้า!"

233
00:15:31,221 --> 00:15:33,557
สเปิร์มของผมก็เข้าไปในไข่ของเมีย

234
00:15:33,641 --> 00:15:37,603
แล้วก็ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
เมื่อสเปิร์มเข้าไปในไข่

235
00:15:38,270 --> 00:15:39,980
ไม่มีใครรู้ มันเป็นเรื่องลึกลับ

236
00:15:40,898 --> 00:15:42,399
มันคือความลึกลับของจักรวาล

237
00:15:42,483 --> 00:15:46,111
ไม่มีใครรู้ เมื่อสเปิร์ม
เข้าไปในไข่ ไม่อาจรู้ได้เลย

238
00:15:46,195 --> 00:15:48,113
เหมือนขอบฟ้าเหตุการณ์บนหลุมดำ

239
00:15:48,197 --> 00:15:51,158
ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อสเปิร์มเข้าไปในไข่

240
00:15:51,241 --> 00:15:53,035
บางครั้งก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

241
00:15:53,118 --> 00:15:56,372
เมื่อสเปิร์มเข้าไปในไข่
บางครั้งก็กลายเป็นชาไข่มุก

242
00:16:00,084 --> 00:16:02,252
ไม่มีใครรู้ว่าชาไข่มุกมาจากไหน

243
00:16:03,587 --> 00:16:05,089
มาจาก "มันสำปะหลัง"

244
00:16:07,091 --> 00:16:09,426
สเปิร์มเข้าไปในไข่ แล้วคุณก็เขย่ามัน

245
00:16:09,510 --> 00:16:11,845
และคุณไปเวกัส คุณทอนมันลงบนโต๊ะแครป…

246
00:16:12,346 --> 00:16:15,307
แล้วถ้าคุณโชคดี ถ้าทอยลูกเต๋าออกมาได้ดี

247
00:16:15,391 --> 00:16:16,809
มันจะกลายเป็นบลาสโตซิสต์

248
00:16:17,685 --> 00:16:21,730
คือสิ่งที่เราเรียกว่า มนุษย์ในอนาคต
บลาสโตซิสต์ มันกลายเป็นตัวอ่อน

249
00:16:21,814 --> 00:16:23,816
หมอจะเอาตัวอ่อนทั้งหมดไป

250
00:16:23,899 --> 00:16:26,110
ส่องดูใต้กล้องจุลทรรศน์

251
00:16:26,193 --> 00:16:28,070
และจะให้คะแนนตัวอ่อน

252
00:16:28,654 --> 00:16:29,780
เหมือนโคเคน

253
00:16:32,116 --> 00:16:36,745
เธอจะแบบ "อ๋อ พวกนี้เหรอ
นี่คือเอ็มบริโอเกรดเอ"

254
00:16:40,666 --> 00:16:44,420
"พวกนี้ พวกนี้คือเอ็มบริโอเกรดบี ไม่รู้สิ"

255
00:16:47,589 --> 00:16:50,426
"พวกนี้เหรอ เอ็มบริโอเกรดซี…"

256
00:16:50,509 --> 00:16:54,763
"อ๋อ แล้วพวกน่ะเหรอ เออ นี่เอ็มบริโอเกรดดี"

257
00:16:54,847 --> 00:16:58,809
"ใช่ พวกนี้… พวกนี้จะบุกยึด
รัฐสภาสหรัฐฯ สักวันแน่ๆ" โอเคนะ เพราะงั้น…

258
00:16:59,893 --> 00:17:01,228
คุณไม่อยากได้พวกนี้หรอก

259
00:17:02,062 --> 00:17:02,980
จากนั้น…

260
00:17:09,445 --> 00:17:12,322
จากนั้นคุณต้องดราฟต์เลือกลูกๆ ของคุณ

261
00:17:13,490 --> 00:17:15,743
อิงจากรายงานแมวมองและผลวิเคราะห์

262
00:17:15,826 --> 00:17:18,245
คุณไม่รู้หรอก คุณแค่คาดการณ์ผลข้อมูล

263
00:17:18,328 --> 00:17:21,498
คุณแค่หวังว่า
ไม่ได้ตัดทอม เบรดี้ทิ้งไปในรอบที่ 12

264
00:17:22,416 --> 00:17:26,420
ที่จะเอาชนะอุปสรรคได้
และกลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล

265
00:17:26,503 --> 00:17:29,089
เพราะคุณไม่สามารถวัดระดับจิตใจมนุษย์ได้

266
00:17:29,757 --> 00:17:32,926
เราทุกคนชอบคิดว่าพวกเราในห้องนี้เป็นคนดี

267
00:17:33,719 --> 00:17:36,346
แต่เราทุกคนจะเลือกเอ็มบริโอเกรดเอ โอเคนะ

268
00:17:36,430 --> 00:17:41,185
ไม่มีใครในนี้ที่จะไม่เลือก
เอ็มบริโอเกรดเอหรอก ถ้าเลือกได้

269
00:17:41,268 --> 00:17:43,937
ต่อให้คุณเป็นเอ็มบริโอเกรดบีก็เถอะ

270
00:17:46,065 --> 00:17:48,942
คุณก็จะเลือกเอ็มบริโอเกรดเออยู่ดี

271
00:17:49,026 --> 00:17:51,820
เพราะคุณจะแบบ "ฉันรู้ดีว่ามันเป็นยังไง"

272
00:17:52,404 --> 00:17:56,116
"ฉันจะไม่ให้ลูกๆ
ต้องเผชิญการเป็นมนุษย์เกรดบี

273
00:17:56,867 --> 00:17:58,911
ที่มือมีแต่เหงื่อกับเจ็บสะโพกหรอก"

274
00:18:01,371 --> 00:18:04,333
"เอาของเกรดเอมาเลย
จัดตัวเด็ดที่สุดที่จัดได้มาเลย"

275
00:18:04,416 --> 00:18:06,376
"ให้ลูกฉันมีโอกาสสู้หน่อย"

276
00:18:06,460 --> 00:18:10,672
และมันทำให้ผมคิดถึงอนาคตนิดๆ
เพราะผมไม่เคยอยากมีลูก

277
00:18:10,756 --> 00:18:12,382
ผมไม่เคยคิดเลยว่าจะมีลูก

278
00:18:12,466 --> 00:18:16,303
สิ่งเดียวในชีวิตที่ผมอยากทำก็คือสิ่งนี้

279
00:18:16,887 --> 00:18:18,806
สแตนด์อัพคอมเมดี้ที่อเมริกา

280
00:18:21,975 --> 00:18:23,310
เจ๋งที่สุดแล้ว

281
00:18:25,020 --> 00:18:27,022
ดูนี่สิ เจ๋งสุดแล้ว

282
00:18:28,774 --> 00:18:32,277
พวกคุณส่งเสียงเชียร์
เพราะคุณรู้ว่าสิ่งนี้เจ๋งกว่ามีลูกเยอะเลย

283
00:18:36,615 --> 00:18:38,492
สนุกกว่าแถมได้กำไรดีกว่าแยะ

284
00:18:40,285 --> 00:18:44,873
ตอนนี้บลาสโตซิสต์เป็นจริงแล้ว
มีแปดตัวอ่อนรอผมอยู่บนก้อนเมฆ

285
00:18:46,750 --> 00:18:50,129
การฝังตัวอ่อนเอ็มบริโอเกรดเอ
มีโอกาสสำเร็จถึง 33 เปอร์เซ็นต์

286
00:18:50,212 --> 00:18:53,090
เลยทำให้ผมต้องกลายเป็น
ฆาตกรสังหารหมู่ที่แอละแบมา

287
00:18:54,341 --> 00:18:57,678
มันทำให้ผมคิดถึงอนาคต
ผมจะเป็นพ่อแม่แบบไหนนะ

288
00:18:57,761 --> 00:19:01,431
ผมจะเป็นพ่อแม่แบบเดียวกับที่พ่อแม่ผมเป็นรึเปล่า

289
00:19:01,515 --> 00:19:05,310
หรือผมจะเป็นพ่อแม่ที่ดีกว่าพวกท่าน

290
00:19:05,394 --> 00:19:07,146
คอยสนับสนุนให้กำลังใจกัน

291
00:19:07,229 --> 00:19:09,356
หรือตอนนี้แกจะเป็นอะไรก็ช่างแม่ง

292
00:19:10,149 --> 00:19:13,735
พอมาคิดดูแล้ว กลายเป็นว่า
ผมก็แย่พอๆ กับพ่อแม่ผมนั่นแหละ

293
00:19:13,819 --> 00:19:16,697
รู้สึกได้เลย ผมรู้สึกได้ในตัวผม

294
00:19:16,780 --> 00:19:19,116
ผมรู้สึกถึงความเป็นจีนในตัวผม

295
00:19:19,199 --> 00:19:24,496
รู้สึกถึงความคาดหวังสูง แต่ทนคำแก้ตัวได้ต่ำ

296
00:19:25,038 --> 00:19:28,292
ในนี้ มันอยู่ข้างในนี้ มันเหมือนแอปตั้งค่าเริ่มต้น

297
00:19:28,375 --> 00:19:31,545
ลบแอปเครื่องคิดเลขไม่ได้ ไม่มี "กากบาท"

298
00:19:31,628 --> 00:19:33,630
ต่อให้เขย่า มันก็ไม่มี "กากบาท"

299
00:19:33,714 --> 00:19:37,676
เอาออกจากหน้าจอหลักได้
แต่มันก็ยังอยู่ในระบบปฏิบัติการ ฝังอยู่ในนั้น

300
00:19:40,012 --> 00:19:42,598
ผมรู้สึกถึงความเป็นจีนในระบบปฏิบัติการ

301
00:19:42,681 --> 00:19:45,934
ถ้าบลาสโตซิสต์ของผมกลายเป็นจริง
ถ้ามันเข้าสู่ความจริงนี้

302
00:19:46,018 --> 00:19:49,479
และมันกลายเป็นบลาสโตซิสต์ที่น่ารักที่สุด

303
00:19:49,563 --> 00:19:51,440
"พระเจ้า ดูบลาสโตซิสต์นี่สิ"

304
00:19:51,523 --> 00:19:54,151
"ทุกคนดู ดูสิว่าบลาสโตซิสต์น่ารักขนาดไหน"

305
00:19:54,234 --> 00:19:56,028
"ป๊ารักหนูมากนะ บลาสโตซิสต์"

306
00:19:56,111 --> 00:19:58,405
"ป๊ารักหนูมากกว่าที่ป๊าคิดไว้ซะอีก"

307
00:19:59,114 --> 00:20:01,408
และบลาสโตซิสต์ของคุณก็กอดคุณตอบใช่มั้ย

308
00:20:01,491 --> 00:20:03,994
และพวกเขาก็แบบ "หนูก็รักปะป๊าเหมือนกัน"

309
00:20:04,703 --> 00:20:05,954
"ปะป๊าจ๋าๆ"

310
00:20:06,496 --> 00:20:10,584
"พอหนูโตขึ้น หนูอยากเป็น
นักแสดงตลกเดี่ยวไมโครโฟน"

311
00:20:11,877 --> 00:20:13,462
"เหมือนปะป๊า"

312
00:20:18,634 --> 00:20:20,719
ผมรู้สึกถึงความเป็นจีนมันขึ้นมาเลย

313
00:20:26,516 --> 00:20:29,228
คุณถอดแว่นออกแบบฮิตเลอร์ในหลุมหลบภัย

314
00:20:37,444 --> 00:20:40,155
"สแตนด์อัพคอมเมดี้ แกบ้าไปแล้วรึไงวะ!"

315
00:20:41,907 --> 00:20:43,700
"มันใช่งานจริงๆ ซะที่ไหน!"

316
00:20:44,785 --> 00:20:46,495
"แกคิดว่ามันจะเป็นยังไง"

317
00:20:46,578 --> 00:20:49,957
"ต้องวิ่งโร่ทั่วอเมริกา
ไปเล่าเรื่องตลกให้คนแปลกหน้าฟัง

318
00:20:50,040 --> 00:20:52,834
พวกที่ไม่สนเรื่องสุขภาพจิตของแกเนี่ยนะ!"

319
00:20:53,335 --> 00:20:56,922
"แล้วต่อให้แกทำสำเร็จ เอาชนะอุปสรรคได้

320
00:20:57,005 --> 00:21:02,010
และสามารถไต่ถึงระดับ
นักแสดงตลกเดี่ยวไมโครโฟนกึ่งอาชีพ

321
00:21:02,094 --> 00:21:07,516
คิดเหรอว่าแกจะมีปัญญาเล่นมุกได้ขำกว่าฉัน!"

322
00:21:16,733 --> 00:21:20,070
"ป๊าดังพอจะขายบัตรได้ในบางที่!"

323
00:21:21,113 --> 00:21:22,864
"แกเห็นหน้าไอเอ็มดีบีของฉันมั้ย"

324
00:21:22,948 --> 00:21:26,451
"ฉันอยู่ทุกที่ ฉันจะทำลายอาชีพแกให้ยับ!"

325
00:21:27,577 --> 00:21:28,745
ทุ่มท่าโอโซโตการิ!

326
00:21:29,288 --> 00:21:33,500
"แม่แกกับฉันทุ่มเงินไป
เพื่อสร้างบลาสโตซีสต์เกรดเอ

327
00:21:34,251 --> 00:21:36,878
ให้กลายมาเป็นนักแสดงตลกเกรดบี"

328
00:21:38,297 --> 00:21:41,049
"ฉันจะไม่มีวันดูสิ่งที่แกทำ"

329
00:21:42,134 --> 00:21:43,719
"ไปเรียนกฎหมายซะ!"

330
00:21:57,899 --> 00:21:59,985
นั่นคือสิ่งที่พ่อผมพูดกับผม

331
00:22:09,453 --> 00:22:13,457
ผมว่ามันยากนะสำหรับชายแท้ในปี 2024

332
00:22:13,540 --> 00:22:17,377
ที่จะหาการพัฒนาตัวเองบนอินเทอร์เน็ตที่จริงใจ

333
00:22:18,128 --> 00:22:21,214
โดยไม่บุกรัฐสภาสหรัฐฯ
ในอีกห้าอาทิตย์ต่อมา โอเคนะ

334
00:22:21,840 --> 00:22:28,472
อัลกอริธึมยูทูบสำหรับฮาวทูของผู้ชาย
เดี๋ยวนี้ไม่อ่อนโยนกับชายแท้เลย

335
00:22:28,555 --> 00:22:31,433
ผมไม่ได้บอกว่า
มันเป็นปัญหาที่ใหญ่ที่สุดในโลก

336
00:22:31,516 --> 00:22:32,768
เห็นๆ อยู่

337
00:22:32,851 --> 00:22:35,062
แต่มันเป็นปัญหา โอเคนะ

338
00:22:35,145 --> 00:22:40,525
เพราะผู้ชายมีความโน้มเอียงทางพันธุกรรม
ที่จะมองหาการพัฒนาตัวเอง

339
00:22:40,609 --> 00:22:43,570
โอเคนะ เรากำลังพยายาม
เป็นคนที่ดีขึ้นกว่าเดิมทุกวัน

340
00:22:43,653 --> 00:22:45,322
เชื่อรึเปล่า คุณผู้หญิง

341
00:22:49,451 --> 00:22:52,746
พอถึงช่วงอายุนึง โอเคนะ

342
00:22:52,829 --> 00:22:55,082
ปกติเราจะตายก่อน

343
00:22:57,250 --> 00:23:00,545
เพราะการฆ่าตัวตาย ไม่ก็ปัจจัยแวดล้อม

344
00:23:00,629 --> 00:23:03,924
ปั่นจักรยานบีเอ็มเอ็กซ์ การเลือกอาหาร…

345
00:23:04,007 --> 00:23:06,426
แต่ถ้าคุณอายุยืนพอในฐานะลูกผู้ชาย

346
00:23:06,510 --> 00:23:10,722
พอถึงอายุช่วงนี้
จู่ๆ คุณก็จะครุ่นคิดมากๆ โอเคนะ

347
00:23:10,806 --> 00:23:14,184
คุณเริ่มมองหาคำแนะนำจากแหล่งภายนอก

348
00:23:14,267 --> 00:23:16,103
คุณเริ่มมองนาฬิกา

349
00:23:16,686 --> 00:23:20,690
อย่างผู้ชายทุกคนในห้องนี้ต้องเคยหรือต้องมีสักวัน

350
00:23:20,774 --> 00:23:23,443
เราทุกคนเคยผ่านจุดนี้มาแล้ว
ทุกคน เราทำแบบนี้กันมาแล้ว

351
00:23:23,527 --> 00:23:26,738
ถึงจุดนึงในชีวิตเรา เราทุกคนส่องกระจก

352
00:23:26,822 --> 00:23:28,031
แล้วเราก็แบบว่า

353
00:23:29,199 --> 00:23:31,034
"ไอ้เศษสวะเอ๊ย"

354
00:23:33,662 --> 00:23:35,497
"โคตรเกลียดไอ้ขี้แพ้นี่ชะมัด"

355
00:23:35,997 --> 00:23:37,249
"ดูไอ้ขี้แพ้นี่สิ"

356
00:23:37,332 --> 00:23:39,584
"ไปตายซะ ไอ้ขี้แพ้ โคตรเกลียดแม่งจริงๆ"

357
00:23:39,668 --> 00:23:41,545
"ฉันต้องเป็นคนที่ดีกว่านี้"

358
00:23:42,504 --> 00:23:45,841
"ต้องเริ่มด้วยการฟิตร่างกายก่อน"

359
00:23:50,804 --> 00:23:52,556
"ต้องรักษาสุขภาพแล้ว"

360
00:23:53,223 --> 00:23:57,185
"ก็ฟังดูเข้าท่าที่จะเริ่มต้น
การเดินทางของตัวเอง"

361
00:23:57,269 --> 00:24:00,188
"ฉันต้องควบคุมสิ่งที่ควบคุมได้ในตอนนี้"

362
00:24:00,272 --> 00:24:03,400
งั้นในฐานะผู้ชายคุณจะทำอะไร
คุณเปิดยูทูบถูกมั้ย

363
00:24:03,483 --> 00:24:05,402
คุณหาวิธียกน้ำหนัก

364
00:24:05,902 --> 00:24:09,114
ใช่มั้ย คุณกด "ตกลง" คุณคลิกวิดีโอแรก

365
00:24:09,197 --> 00:24:12,075
เป็นคลิปผู้ชายเหวี่ยงเคตเทิลเบลล์

366
00:24:13,577 --> 00:24:17,122
เขาจะสอนวิธีล็อกแกนกลางลำตัว
คุณจะได้ไม่ทำกระดูกสันหลังตัวเองหัก

367
00:24:18,623 --> 00:24:20,625
แล้วคุณก็ทำแบบนั้นไปสักสองวัน

368
00:24:23,253 --> 00:24:25,130
คุณรู้สึกดีกับตัวเอง

369
00:24:25,630 --> 00:24:27,299
ใช่มั้ย และในวันที่สาม

370
00:24:27,382 --> 00:24:31,303
ยูทูบช่องเดิมก็แจ้งเตือนวิดีโอคลิปใหม่

371
00:24:31,887 --> 00:24:35,223
พวกผู้ชายก็จะแบบว่า "คลิปใหม่
จากหนุ่มนักเหวี่ยงเคตเทิลเบลล์มีอะไร"

372
00:24:35,807 --> 00:24:38,894
"เขาจะทำอะไรในคลิปใหม่นะ"

373
00:24:38,977 --> 00:24:42,939
ในวิดีโอ หนุ่มนักเหวี่ยงเคตเทิลเบลล์
เขาก็ออกกำลังด้วยเคตเทิลเบลล์ท่าใหม่

374
00:24:43,690 --> 00:24:45,108
"ท่าเครื่องตัดหญ้า"

375
00:24:45,192 --> 00:24:47,903
เขาทำแบบนี้ แล้วประมาณวินาทีที่ 30 ของคลิป

376
00:24:47,986 --> 00:24:49,779
จู่ๆ เขาก็หยุด

377
00:24:50,447 --> 00:24:51,865
และหน้าเศร้ามาก

378
00:24:52,574 --> 00:24:54,284
เขาวางเคตเทิลเบลล์ลง

379
00:24:54,367 --> 00:24:56,077
มองจ้องมาที่กล้อง

380
00:24:56,161 --> 00:24:57,204
และเขาแบบว่า

381
00:24:57,829 --> 00:25:00,790
"โย่ ทุกคน
ขอพูดอะไรจริงจังแป๊บนึง โอเคนะ"

382
00:25:01,416 --> 00:25:04,044
"เคตเทิลเบลล์มันดีนะ
แต่ผมแค่อยากให้พวกคุณรู้ไว้

383
00:25:04,127 --> 00:25:08,798
ว่าร่างกายที่แข็งแรงเริ่มจากจิตใจที่แข็งแรง"

384
00:25:12,302 --> 00:25:14,429
แล้วผู้ชายที่ดูคลิปนี้ก็แบบ

385
00:25:15,055 --> 00:25:16,515
"เออ"

386
00:25:16,598 --> 00:25:18,141
"เออ ฟังดูเข้าท่า"

387
00:25:18,892 --> 00:25:20,936
"นี่มันใช่เลย โดนมาก"

388
00:25:21,645 --> 00:25:24,064
"บอกฉันอีกสิ ไอ้หนุ่มนักเหวี่ยงเคทเทิลเบลล์"

389
00:25:25,815 --> 00:25:30,320
"มีคำแนะนำอะไรอีกมั้ยให้ทุกด้านของชีวิตฉัน"

390
00:25:31,655 --> 00:25:35,951
"ที่รวมถึงความสัมพันธ์ การลงทุนทางการเงิน"

391
00:25:37,369 --> 00:25:40,997
"ช่วยให้คำแนะนำฉันที นักเหวี่ยงเคทเทิลเบลล์"

392
00:25:41,831 --> 00:25:44,668
แล้วทีนี้คุณทำไง
คุณดูคลิปถัดไปของเขาแบบเล่นอัตโนมัติ

393
00:25:44,751 --> 00:25:46,211
แล้วคุณก็ดูคลิปต่อไปของเขา

394
00:25:46,294 --> 00:25:49,506
อัลกอริทึมของยูทูบก็เข้ามาแนะนำวิดีโอ

395
00:25:49,589 --> 00:25:52,217
ต่อด้วยวิดีโอแนะนำอีกคลิป แล้วหนึ่งอาทิตย์ต่อมา

396
00:25:52,300 --> 00:25:55,929
จอร์แดน ปีเตอร์สันก็กำลังบอกคุณว่า
ผู้หญิงใช้เครื่องสำอางเพื่อควบคุมผู้ชาย

397
00:25:57,472 --> 00:26:01,142
ห้าอาทิตย์ต่อมา คุณแต่งตัวเป็นควาย
ไปบุกรัฐสภาสหรัฐฯ

398
00:26:11,111 --> 00:26:14,489
นั่นคือลำดับเหตุการณ์ที่สมจริงมากเลยนะ

399
00:26:15,073 --> 00:26:17,492
ไม่ใช่ไทม์ไลน์เกินจริงเลยนะ

400
00:26:17,576 --> 00:26:21,121
ผู้ชายทุกคนในห้องนี้
เสียเพื่อนคู่หูให้กับอัลกอริธึม

401
00:26:22,122 --> 00:26:24,207
เราทุกคนรู้จักคนที่สติเพี้ยน

402
00:26:24,291 --> 00:26:27,127
ไปกับฮาวทูผู้ชาย
ความเป็นชายของแอนดรูว์ เทต

403
00:26:27,210 --> 00:26:29,421
อัลกอริทึมฮาวทูของยูทูบ

404
00:26:29,504 --> 00:26:31,715
ถ้าคุณไม่รู้จักใครที่สติเพี้ยน

405
00:26:36,052 --> 00:26:37,887
คุณนั่นแหละที่สติเพี้ยน

406
00:26:39,139 --> 00:26:41,433
ตอนนี้คุณอยู่ในห้องเสียงสะท้อนของพวกงี่เง่า

407
00:26:42,392 --> 00:26:44,561
เพราะเพื่อนแท้จะบอกคุณเวลาที่คุณสติเพี้ยน

408
00:26:45,687 --> 00:26:46,730
มันน่าเศร้ามากนะ

409
00:26:46,813 --> 00:26:50,775
คนพวกนี้ที่พยายามจะเป็นคนที่ดีขึ้น

410
00:26:51,651 --> 00:26:53,153
และกำลังมองหาคำแนะนำ

411
00:26:53,236 --> 00:26:55,614
แต่ไอ้วงจรอัลกอริธึมป้อนกลับของยูทูบ

412
00:26:55,697 --> 00:26:59,159
มันดันนำพาพวกเขา
ไปสู่เวอร์ชั่นที่แย่ที่สุดของตัวเอง

413
00:26:59,242 --> 00:27:00,785
เป็นวงจรที่น่าเศร้า

414
00:27:01,620 --> 00:27:02,954
เหมือนคนพวกนั้นเลย

415
00:27:03,913 --> 00:27:06,166
พวกเขาแค่อยากจะลองยกน้ำหนักเอง

416
00:27:10,003 --> 00:27:12,922
พวกเขาไม่ได้อยากจะก่อการจลาจล

417
00:27:13,882 --> 00:27:15,925
พวกเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคำนั้นแปลว่าอะไร

418
00:27:17,552 --> 00:27:19,512
พวกเขาแค่พยายามจะทำแบบนี้

419
00:27:20,680 --> 00:27:21,723
ทำแบบนี้

420
00:27:21,806 --> 00:27:25,852
พวกเขาไม่รู้ว่าต้องทำแขนองศาไหน
ถึงจะขนานกับลำตัว

421
00:27:25,935 --> 00:27:29,230
ตกลง 90 องศาหรือ 45 องศา
หรือต้องออกท่าอื่น

422
00:27:29,314 --> 00:27:30,857
หรือมันทำท่าเหมือนกัน…

423
00:27:30,940 --> 00:27:33,360
พวกเขาค้นกูเกิลครั้งเดียวและห้าอาทิตย์ต่อมา

424
00:27:33,443 --> 00:27:35,987
ก็เอาตีนไปพาดโต๊ะของแนนซี เปโลซี

425
00:27:37,781 --> 00:27:40,659
แล้วเจ้าหน้าที่ราชทัณฑ์ก็ริบค่าจ้างคุณ

426
00:27:41,868 --> 00:27:45,038
คุณเลี้ยวผิดครั้งเดียว ชีวิตก็พลิกผันเลย!

427
00:27:45,955 --> 00:27:49,709
ในฐานะลูกผู้ชาย ผมไม่ได้บอกว่า
ไม่ต้องรับผิดชอบการกระทำของตัวเอง

428
00:27:49,793 --> 00:27:52,379
โอเคนะ ผมแค่จะบอกว่าอัลกอริธึมของยูทูบ

429
00:27:52,462 --> 00:27:54,798
คือสิ่งล่อลวงสำหรับเหล่าชายแท้

430
00:27:54,881 --> 00:27:59,010
มันทำให้ผู้ชายพังในแบบที่ผมคิดว่าผู้หญิงไม่เข้าใจ

431
00:27:59,094 --> 00:28:03,098
มันหากินกับความต้องการของผู้ชาย
ที่มองหาคำแนะนำจากที่ไหนสักแห่งจริงๆ

432
00:28:03,181 --> 00:28:06,226
มันเกินต้าน มันดูดคุณเข้าไป

433
00:28:06,851 --> 00:28:10,814
เพราะแบบนี้ไง ตอนนี้ไอ้มาร์ก ซักเคอร์เบิร์ก
ถึงพยายามจะสู้กับอีลอน มัสก์แบบเอ็มเอ็มเอ

434
00:28:12,732 --> 00:28:15,610
หมอนั่นตกหลุมพลางอัลกอริธึมของตัวเอง

435
00:28:17,320 --> 00:28:20,532
เข้าใจมั้ย มาร์ก ซักเคอร์เบิร์กก็คือไอ้เนิร์ด

436
00:28:21,032 --> 00:28:24,577
ตลอด 20 ปีมานี้
เขาเอาแต่ส่องข้อมูลของเราใช่มั้ยล่ะ

437
00:28:24,661 --> 00:28:28,498
ชักว่าวทุกวัน เอาแต่ส่องข้อมูลเรา ชักว่าว

438
00:28:28,581 --> 00:28:31,251
เงินอู้ฟู่ พันๆ ล้านดอลลาร์

439
00:28:31,334 --> 00:28:32,377
ข้อมูล ชักว่าว

440
00:28:32,460 --> 00:28:35,839
เงินๆ ชักว่าว ข้อมูล วนไป 20 ปี

441
00:28:35,922 --> 00:28:39,551
และใครจะรู้ว่าหลังผ่านไปสองทศวรรษ
วันนึงเขาส่องข้อมูลตั้งมากมาย

442
00:28:39,634 --> 00:28:45,515
เขาแบบว่า "เวรแล้ว" เขาอินกับมันมาก
ตอนนี้เขาเลยจะสู้แบบเอ็มเอ็มเอกับอีลอน มัสก์

443
00:28:46,099 --> 00:28:48,768
หมอนั่นชักว่าวเข้าหน้าตัวเอง

444
00:28:51,730 --> 00:28:53,231
ควบคุมไม่ได้

445
00:28:53,314 --> 00:28:54,691
ซักเคอร์เบิร์กเป็นมหาเศรษฐี

446
00:28:54,774 --> 00:28:58,445
ที่มีทุกอย่างที่อยากได้ในโลกความเป็นจริง

447
00:28:58,528 --> 00:29:01,781
และเขาคิดค้นไอ้นี่ขึ้นมาแล้วก็ตกหลุมพรางของมัน

448
00:29:02,907 --> 00:29:05,994
ผู้ชายธรรมดาๆ ในอเมริกา
จะไปเหลือความหวังอะไรล่ะ

449
00:29:06,828 --> 00:29:12,625
แค่เดินเตาะแตะไปตามถนน
มองหาทาโก้บนมือถือ

450
00:29:12,709 --> 00:29:15,378
ก็แทบจะโดนดูดเข้าไปในโทรศัพท์อยู่แล้ว
ไม่เหลือโอกาสเลย

451
00:29:15,462 --> 00:29:17,422
หมอนั่นไม่เหลือโอกาสเลย

452
00:29:18,465 --> 00:29:20,925
เพราะแม้แต่คนดีๆ ในห้องนี้

453
00:29:23,011 --> 00:29:25,138
เราอยู่บนปลายมีดโกน

454
00:29:26,306 --> 00:29:28,183
ที่จะกลายเป็นไอ้เศษสวะ โอเคนะ

455
00:29:30,435 --> 00:29:34,355
เส้นกั้นระหว่างคนดีกับเศษสวะ
มันบางเฉียบเท่ามีดโกน

456
00:29:34,439 --> 00:29:35,607
ขอบอกเลย

457
00:29:35,690 --> 00:29:40,236
ถ้าคุณมีหนทาง ทุกวันคือก็การต่อสู้เพื่ออยู่ฝั่งคนดี

458
00:29:40,737 --> 00:29:44,574
แล้วรู้อะไรมั้ย โพสต์ในอินสตาแกรม
จะผลักมันไปทางไหนก็ได้!

459
00:29:45,909 --> 00:29:47,702
โอเคนะ ขึ้นอยู่กับโพสต์เลย

460
00:29:48,369 --> 00:29:50,622
ว่าจะเป็นโพสต์สัตว์น่ารักหรือนม

461
00:29:52,916 --> 00:29:55,835
มันจะเป็นตัวกำหนดความซื่อสัตย์ของคุณ
ในอีกหกชั่วโมงข้างหน้า

462
00:30:04,093 --> 00:30:06,638
ผมคิดจริงๆ นะว่าโดยทางสังคม เราต้อง

463
00:30:07,305 --> 00:30:10,058
ระบุได้ดีกว่านี้

464
00:30:10,141 --> 00:30:13,686
อย่างเวลาที่เราขัดแย้งกับคนที่

465
00:30:14,771 --> 00:30:17,690
พยายามจะถกเถียงอย่างตรงไปตรงมา

466
00:30:18,525 --> 00:30:20,318
เพื่อจะได้ทำความเข้าใจกันมากขึ้น

467
00:30:20,401 --> 00:30:22,570
กับคนที่เอาแต่พล่ามไปเรื่อย

468
00:30:22,654 --> 00:30:25,990
เราใช้เวลากับพวกที่พล่ามไปเรื่อยมากเกินไป

469
00:30:26,074 --> 00:30:29,035
และเราใช้เวลาน้อยเกินไปกับคนที่จริงใจ

470
00:30:29,118 --> 00:30:32,205
ที่พยายามคุยเรื่องยากๆ หัวข้อยากๆ

471
00:30:32,288 --> 00:30:33,373
อย่างเช่น

472
00:30:33,456 --> 00:30:35,250
ผมในตอนนี้

473
00:30:35,333 --> 00:30:37,460
ผมก็แค่พล่ามไปเรื่อย โอเคนะ

474
00:30:37,961 --> 00:30:39,420
นี่คือการพูดจาไร้สาระฝ่ายเดียว

475
00:30:39,504 --> 00:30:44,175
ผมไม่สนความเห็นของคุณหรอก
ไม่ต้องเสนออะไรมานะ ผมไม่สน

476
00:30:44,259 --> 00:30:47,220
คุณจ่ายเงินให้ผม
ผมไม่ได้จ่ายให้พวกคุณสักแดง โอเคนะ

477
00:30:52,642 --> 00:30:55,603
ทุนนิยมตลาดเสรีได้กำหนดทิศทาง

478
00:30:55,687 --> 00:30:57,522
ของการพล่ามไร้สาระนี้แล้ว

479
00:30:57,605 --> 00:30:59,732
ถ้าไม่ชอบ ก็ไปเอาเรื่องกับอดัม สมิธ

480
00:31:00,441 --> 00:31:04,529
แต่ถ้าผมคุยกับคนที่ผมไม่เห็นด้วย

481
00:31:04,612 --> 00:31:05,613
อย่างเปิดอก

482
00:31:06,322 --> 00:31:10,451
ผมอาจจะเริ่มบทสนทนาด้วยสิ่งที่เราเห็นตรงกัน

483
00:31:11,077 --> 00:31:13,872
น่าจะเป็นการเริ่มที่มีเหตุมีผล
สำหรับบทสนทนายากๆ

484
00:31:14,455 --> 00:31:17,458
อย่างเช่น เมก้า ทำให้อเมริกายิ่งใหญ่อีกครั้ง

485
00:31:18,376 --> 00:31:21,838
พวกเขามีประเด็น
ตอนนี้อเมริกาไม่ค่อยยิ่งใหญ่เท่าไหร่

486
00:31:21,921 --> 00:31:24,173
ใช่มั้ย คะแนนคณิตศาสตร์ของลูกเราตก

487
00:31:26,259 --> 00:31:28,678
คะแนนวิทยาศาสตร์ของลูกเราตก

488
00:31:28,761 --> 00:31:31,347
เมื่อวัดกันตามเกณฑ์มาตรวัดระดับนานาชาติ

489
00:31:31,431 --> 00:31:33,308
ระบบสุขภาพไม่ค่อยดีเท่าไร

490
00:31:33,391 --> 00:31:35,935
ความเหลื่อมล้ำทางความมั่งคั่ง
เพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ

491
00:31:36,019 --> 00:31:39,314
มีคำสัญญาโดยนัยให้คนอเมริกันรุ่นนึง

492
00:31:39,397 --> 00:31:40,773
ว่าถ้าคุณทำบางอย่าง

493
00:31:40,857 --> 00:31:43,610
ตั้งใจเรียน เข้ามหาวิทยาลัย เป็นคนดี

494
00:31:43,693 --> 00:31:45,403
คุณจะได้ผลลัพธ์บางอย่าง

495
00:31:45,486 --> 00:31:48,615
และผลลัพธ์เหล่านั้นก็ไม่เป็นจริง
สำหรับคนส่วนใหญ่

496
00:31:48,698 --> 00:31:51,409
เพราะเบบี้บูมเมอร์ครองตำแหน่งผู้ตัดสินใจ

497
00:31:51,492 --> 00:31:53,077
ลดภาษีกำไรจากการขาย

498
00:31:54,495 --> 00:31:57,916
มูลค่าสุทธิของพวกเขาจะได้พอกพูนขึ้นปีแล้วปีเล่า

499
00:31:58,499 --> 00:32:00,209
หลังสงครามโลกครั้งที่สอง ผู้นำสหรัฐฯ

500
00:32:00,293 --> 00:32:03,171
ยอมแลกอุตสาหกรรมการผลิตในประเทศ
กับความมั่นคงแห่งชาติ

501
00:32:03,254 --> 00:32:06,591
ด้วยการทำเงินดอลลาร์
เป็นเงินสกุลหลักในการค้าระหว่างประเทศ

502
00:32:06,674 --> 00:32:10,261
ซึ่งทำให้อเมริกาสามารถกำหนด
มาตรการคว่ำบาตรทางเศรษฐกิจกับต่างชาติ

503
00:32:10,345 --> 00:32:11,846
ผ่านระบบการเงินการธนาคารสหรัฐฯ

504
00:32:11,930 --> 00:32:14,557
แต่กลับทำให้ค่าเงินดอลลาร์พุ่งสูงขึ้นอย่างมาก

505
00:32:14,641 --> 00:32:18,394
จนทำให้ไม่มีใคร
สามารถผลิตอะไรในอเมริกาได้อีก

506
00:32:19,020 --> 00:32:21,064
ถึงแม้ว่าตรรกะในตอนนั้น

507
00:32:22,190 --> 00:32:24,567
คือคนอเมริกันควรจะยกระดับทักษะตัวเอง

508
00:32:24,651 --> 00:32:26,486
ให้ห่างไกลจากการเป็นแรงงานไร้ฝีมือ

509
00:32:26,569 --> 00:32:29,155
แต่ทุกคนดันโง่เกินจะเรียนให้จบ

510
00:32:29,238 --> 00:32:32,867
เราเลยต้องแลกการผลิตในประเทศ
ให้กับเอเชียและประเทศอื่นทั่วโลก

511
00:32:32,951 --> 00:32:35,078
ทำให้ครอบครัวชนชั้นแรงงานเสียหาย

512
00:32:36,704 --> 00:32:38,456
แต่ถ้าคุณอ่านหนังสือมาไม่มากล่ะก็…

513
00:32:40,083 --> 00:32:43,086
มันจะกลายเป็น "ลุยเลย แบรนดอน!"

514
00:32:45,213 --> 00:32:46,839
และมันจะเหมือนว่าคุณมีประเด็น

515
00:32:46,923 --> 00:32:51,302
แต่คุณไม่มีคำศัพท์ที่จะอธิบายประเด็นของคุณ

516
00:32:51,386 --> 00:32:54,847
เพราะคุณอ่านหนังสือมาไม่พอ
คุณต้องอ่านต่อให้มากกว่าแฮชแท็ก

517
00:32:54,931 --> 00:32:58,309
มีหนังสือต่อข้างหลังคำนั้น คุณต้องอ่านต่อไปอีก

518
00:32:58,393 --> 00:33:01,854
คุณอ่านตามความเร็วของตัวเองก็ได้
แต่คุณต้องอ่านสิ่งที่ต้องอ่านให้จบ

519
00:33:01,938 --> 00:33:05,692
ไม่งั้นก็คุยกันไม่ได้ เราต่างคนต้องทันกัน

520
00:33:05,775 --> 00:33:08,486
ผมเป็นเพื่อนกับพวกเมก้า

521
00:33:08,569 --> 00:33:10,238
บางคนก็เป็นเพื่อนซี้ของผม

522
00:33:10,738 --> 00:33:11,614
ใช่

523
00:33:12,615 --> 00:33:13,825
เมก้าฮาวาย

524
00:33:15,493 --> 00:33:17,370
เป็นมิตรที่สุดในบรรดาเมก้าแล้ว

525
00:33:21,290 --> 00:33:22,375
อะโลฮ่าเมก้า

526
00:33:24,043 --> 00:33:26,629
ตอนนี้พวกเขาอยู่ที่ฮาวาย
ทำให้อะโลฮ่ากลับมายิ่งใหญ่อีกครั้ง

527
00:33:28,464 --> 00:33:29,799
ผมได้เป็นเพื่อนกับพวกเขา

528
00:33:29,882 --> 00:33:32,343
เพราะผมถ่ายรายการทีวีในฮาวายสองซีซัน

529
00:33:32,427 --> 00:33:34,429
ดูกี้ คาเมอะโลฮ่าทางดิสนีย์พลัส

530
00:33:39,058 --> 00:33:41,269
เมก้าฮาวายต้อนรับผมเข้าบ้าน

531
00:33:41,352 --> 00:33:44,063
"รอนนี่ แวะมาได้นะ เชิญมากินบาร์บีคิว"

532
00:33:44,147 --> 00:33:46,566
"เราอยากให้คุณได้พบปะครอบครัว
พบกับโอฮาน่า"

533
00:33:46,649 --> 00:33:48,026
"เราอยากให้คุณแวะมา"

534
00:33:48,109 --> 00:33:50,611
ใจดีสุดๆ คุณโผล่ไป
พวกเขาอบอุ่นและเป็นกันเองมาก

535
00:33:50,695 --> 00:33:52,989
"ขอบใจที่มานะ อยากได้อะไรเอาเลย"

536
00:33:53,072 --> 00:33:55,908
"มีหมูคาลัว มีโลโกโมโก ฮ็อตด็อก"

537
00:33:55,992 --> 00:33:57,118
"เอ้านี่"

538
00:33:57,660 --> 00:33:58,619
"จับปืนผมสิ"

539
00:34:00,872 --> 00:34:02,790
"จับสิ เอาไปเลย"

540
00:34:03,458 --> 00:34:07,462
ผมต้องพูดตลอดว่า
"ผมไม่อยากจับปืนพวกนี้เลย โอเคนะ"

541
00:34:07,545 --> 00:34:10,590
"ผมไม่รู้ว่าพวกนี้ไปไหนมา
ผมไม่รู้ว่าพวกมันจะไปที่ไหนบ้าง"

542
00:34:10,673 --> 00:34:13,384
"ผมไม่มีเวลาจะไปขึ้นให้การหรอกนะ"

543
00:34:14,844 --> 00:34:16,596
"เอาโลโคโมโคมาให้ผมก็พอ"

544
00:34:18,973 --> 00:34:21,392
เพื่อนเมก้าของผมเป็นคนที่อินมาก

545
00:34:21,476 --> 00:34:24,062
ผมเคารพความอินของพวกเขาในระดับนึงเลย

546
00:34:25,313 --> 00:34:29,233
จริงๆ นะ พวกเขาแบบว่า "ผมรักอเมริกา
ผมยอมตายเพื่อประเทศนี้"

547
00:34:29,317 --> 00:34:31,444
และผมเชื่อพวกเขา
ผมเชื่อว่าพวกเขารักอเมริกา

548
00:34:31,527 --> 00:34:35,448
และผมเชื่อว่าพวกเขายอมตาย
เพื่อประเทศนี้ ซึ่งน่าชื่นชมมาก

549
00:34:35,990 --> 00:34:39,619
แบบว่าคุณเต็มใจยอมตายเพื่อประเทศชาติ

550
00:34:39,702 --> 00:34:42,205
ทำไมคุณถึงไม่อยากเรียนเลขล่ะ

551
00:34:45,208 --> 00:34:47,251
ก็เพื่อประเทศชาติเหมือนกัน จริงมั้ย

552
00:34:47,335 --> 00:34:49,504
ทำทั้งสองอย่างเพื่อประเทศชาติไปเลย

553
00:34:50,129 --> 00:34:51,881
ผมรู้ว่าคุณยอมตายเพื่อประเทศ

554
00:34:51,964 --> 00:34:54,801
แต่เรากำลังเสียตำแหน่งงาน
ด้านวิศวกรรมให้เอเชียอยู่นะ

555
00:34:54,884 --> 00:34:56,886
เราอยากให้มีคนยอมตายเพื่อประเทศน้อยลง

556
00:34:56,969 --> 00:35:01,182
อยากให้มีคนทำการบ้านเพื่อประเทศชาติมากขึ้น
จงทำการบ้านเพื่อประเทศชาติ

557
00:35:01,265 --> 00:35:04,602
นั่งลงและแสดงฝีมือออกมา แบบ…

558
00:35:05,353 --> 00:35:08,189
นั่นเป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพมากกว่า
ในการแสดงความรักชาติ

559
00:35:08,272 --> 00:35:11,943
ถ้าคุณเป็นพวก "ผมยินดียอมตาย"
และคุณใส่พลังงานแบบนั้นลงไปในการบ้าน

560
00:35:12,026 --> 00:35:14,445
คุณจะเป็นที่หนึ่งของโรงเรียน บอกเลย

561
00:35:14,529 --> 00:35:15,696
มันแบบ…

562
00:35:16,322 --> 00:35:17,615
ทะลุเพดาน

563
00:35:21,160 --> 00:35:23,454
คุณจะแก้ปัญหาได้เยอะเลย

564
00:35:23,538 --> 00:35:25,915
คุณจะสร้างงานมากมาย คุณจะเพิ่มจีดีพี

565
00:35:25,998 --> 00:35:28,376
แค่ทำการบ้านเพื่อประเทศชาติเถอะ

566
00:35:29,127 --> 00:35:30,461
"ยอมตายดีกว่า!"

567
00:35:33,548 --> 00:35:35,967
ก็ว่าอย่างั้นแหละ ผมคิดว่ามันอาจเป็น…

568
00:35:36,843 --> 00:35:38,427
ผมคิดว่ามันอาจเป็นแบบนั้น

569
00:35:38,511 --> 00:35:40,555
ตายน่ะมันง่าย เลขมันยาก

570
00:35:42,807 --> 00:35:45,309
สมการกำลังสองทำให้ผมอยากฆ่าตัวตาย

571
00:35:47,436 --> 00:35:50,731
เพื่อนเมก้ากับผม
เราพยายามไม่คุยเรื่องการเมือง

572
00:35:50,815 --> 00:35:53,651
ด้วยความเคารพซึ่งกันและกัน
มันเกิดขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

573
00:35:53,734 --> 00:35:56,487
บางเรื่องผมก็คิดผิด บางเรื่องพวกเขาก็พูดถูก

574
00:35:56,571 --> 00:35:59,157
แต่บางครั้ง สิ่งที่พวกเขาสื่อออกมามันซับซ้อนมาก

575
00:35:59,240 --> 00:36:02,743
ผมจับประเด็นหลักของพวกเขาไม่ได้
ว่าจริงๆ แล้วมันคืออะไร

576
00:36:02,827 --> 00:36:05,454
เพราะสิ่งที่สื่อเปลือกนอกมันสับสนมาก

577
00:36:05,538 --> 00:36:09,834
บางครั้งพวกเขาก็แบบ
"รอนนี่ จีนเป็นต้นเหตุของโควิด

578
00:36:10,918 --> 00:36:13,546
แต่โควิดไม่มีจริง"

579
00:36:21,512 --> 00:36:23,598
งั้นก็ไม่เป็นไรใช่มั้ย
แปลว่าไม่เป็นไรใช่รึเปล่า

580
00:36:24,432 --> 00:36:26,267
ตอนนี้ผมไม่รู้ว่าต้องคิดยังไงกับเรื่องนี้

581
00:36:27,393 --> 00:36:30,479
เพราะหนึ่งลบหนึ่งเท่ากับศูนย์
ผมไม่รู้จะบอกคุณยังไง

582
00:36:30,563 --> 00:36:35,276
การเปรียบเทียบทางคณิตศาสตร์ใช้กับแนวคิดได้
ไม่ใช่แค่กับตัวเลข คุณ… "เอ็กซ์" เป็นอะไรก็ได้

583
00:36:36,027 --> 00:36:39,697
แล้วมาตะคอกใส่ผมเรื่องจีนทำไม
ตะคอกใส่ผมเรื่องจีนตลอดเลย

584
00:36:39,780 --> 00:36:42,867
"จีนเป็นคนทำนี่ จีนทำบอลลูนอากาศติดกล้อง"

585
00:36:42,950 --> 00:36:45,536
"จีนสร้างเกาะเทียมในมหาสมุทรแปซิฟิก

586
00:36:45,620 --> 00:36:47,413
เพิ่มเป็นฐานทัพเรือบรรทุกเครื่องบิน"

587
00:36:47,496 --> 00:36:49,916
"จีนทำแอปติ๊กต็อก ทำไมจีนถึงทำติ๊กต็อกล่ะ!"

588
00:36:51,876 --> 00:36:53,085
ไม่รู้สิ

589
00:36:55,713 --> 00:36:57,381
ผมไม่ได้มาจากจีน

590
00:36:59,050 --> 00:37:00,384
ผมมาจากมาเลเซีย

591
00:37:01,677 --> 00:37:03,346
ผมมาจากมาเลเซีย ไม่ใช่จีน

592
00:37:03,429 --> 00:37:05,932
ผมเป็นคนจีนเชื้อสายมาเลเซียรุ่นที่สาม

593
00:37:06,015 --> 00:37:06,974
มาเลเซีย

594
00:37:07,058 --> 00:37:10,061
รู้จักมิเชลล์ โหย่วมั้ย
ที่ชนะรางวัลออสการ์น่ะ มาเลเซียนะ

595
00:37:10,144 --> 00:37:11,520
ใช่ มาเลเซีย

596
00:37:11,604 --> 00:37:14,732
"ซามาๆ ซายาอานักมาเลเซีย" มาเลเซีย

597
00:37:15,483 --> 00:37:17,568
มาเลเซีย ไม่ใช่จีน มาเลเซีย

598
00:37:18,819 --> 00:37:21,280
เราคือประเทศที่ทำเครื่องบินหาย

599
00:37:23,032 --> 00:37:24,033
โอเคนะ

600
00:37:25,368 --> 00:37:26,911
พวกคุณจำได้มั้ย

601
00:37:27,411 --> 00:37:31,540
ได้ดูสารคดี Netflix
รายการแนะนำหลังรายการพิเศษของผมรึเปล่า

602
00:37:31,624 --> 00:37:33,209
พวกคุณได้ดูมั้ย นั่นเราล่ะ

603
00:37:36,128 --> 00:37:38,214
นั่นเราเอง เราเป็นพวก "ทำเครื่องบินหาย"

604
00:37:38,297 --> 00:37:42,009
เราไม่ใช่สิทธิมนุษยชนอะไร…
ผมไม่รู้… ติ๊กต็อก…

605
00:37:42,093 --> 00:37:44,595
ผมไม่รู้ว่ามันคืออะไร โอเคนะ เราคือ…

606
00:37:45,805 --> 00:37:48,683
"มันอยู่ไหนวะ หายไปไหนวะเนี่ย!" นั่นเรา

607
00:37:52,019 --> 00:37:56,274
เพื่อนเมก้าของผมทุกคนเกลียดภาษีสหรัฐฯ

608
00:37:56,899 --> 00:37:59,360
นั่นเหมือนเวทีปาร์ตี้สากลเลย

609
00:37:59,443 --> 00:38:03,614
เมก้ามีหลายประเภทใช่มั้ยล่ะ
เช่นเมก้านิดหน่อย เมก้าเข้มข้น

610
00:38:04,282 --> 00:38:06,784
ใช่ มันไม่ยุติธรรมที่จะเหมารวมแค่แบบเดียว

611
00:38:06,867 --> 00:38:12,623
แต่หลักการเดียวที่เป็นจุดร่วมก็คือ
"รักอเมริกา ภาษีอเมริกาเชี่ย"

612
00:38:13,374 --> 00:38:14,250
และผมก็เข้าใจนะ

613
00:38:14,333 --> 00:38:17,878
ผมก็เกลียดภาษีอเมริกาเหมือนกัน
ตอนนี้ผมโดนอัตราขั้นบันไดสูงสุดแล้ว

614
00:38:20,298 --> 00:38:22,633
ใช่ ผมเป็นเมก้าเรื่องนั้น ภาษีอเมริกาเชี่ย

615
00:38:23,551 --> 00:38:25,094
ใช่ ภาษีอเมริกาเชี่ย

616
00:38:25,177 --> 00:38:26,762
รู้สึกดีที่ได้พูด

617
00:38:26,846 --> 00:38:30,016
เหมือนคำพูดที่มอบพลังให้คุณจริงมั้ย
ภาษีอเมริกาเชี่ย

618
00:38:30,099 --> 00:38:33,477
ภาษีอเมริกาเชี่ย
ชอบมั้ย ชอบมั้ยล่ะเวลาผมพูด

619
00:38:33,561 --> 00:38:37,315
ชอบมั้ยเวลาที่ไอ้ต่างชาตินี่พูดคำนี้
ชอบใช่มั้ย ภาษีอเมริกาเชี่ย ชอบมั้ยล่ะ

620
00:38:37,398 --> 00:38:40,776
ชอบมั้ยเวลาสำเนียงแบบนี้พูดคำนั้น
ภาษีอเมริกาเชี่ย ชอบใช่มั้ยล่ะ

621
00:38:41,777 --> 00:38:43,988
คุณไม่เห็นรึว่าพลังงานต่างกัน

622
00:38:44,613 --> 00:38:46,240
"รักอเมริกา ยูเอสเอๆ"

623
00:38:46,324 --> 00:38:47,366
"ภาษีอเมริกาเชี่ย"

624
00:38:47,450 --> 00:38:51,287
วางเรื่องการเมืองลงสักสามวิก่อนนะ
โอเคนะ ถ้าเป็นไปได้

625
00:38:51,370 --> 00:38:55,124
สามวินาที
เพื่อพิจารณาแนวคิดนี้ในสุญญากาศ

626
00:38:55,207 --> 00:38:57,585
เหมือนแบบฝึกหัดวิชาการ โอเคนะ

627
00:38:58,336 --> 00:38:59,795
เวลาคุณรักอะไรสักอย่าง

628
00:39:00,588 --> 00:39:01,756
คุณเอาเงินให้มัน

629
00:39:04,800 --> 00:39:08,012
ใช่มั้ย เหมือนเป็นวิธีเบื้องต้น
ที่เราใช้แสดงความรัก

630
00:39:08,095 --> 00:39:12,099
ให้บุคคล องค์กร ไอเดียบนคิกสตาร์ทเตอร์

631
00:39:13,476 --> 00:39:16,771
ทีมกีฬา…
เราจะแบบว่า "เออ เอาเงินให้"

632
00:39:16,854 --> 00:39:19,357
แล้วพอคุณพูดว่า "รักอเมริกา ยูเอสเอๆ"

633
00:39:19,440 --> 00:39:21,734
"ภาษีอเมริกาเชี่ย" คุณจะพูดว่าอะไรนะ

634
00:39:21,817 --> 00:39:24,653
คุณรักอเมริกามาก
คุณอยากให้มันจนเหรอ

635
00:39:24,737 --> 00:39:28,741
คุณอยากให้ประเทศคุณจนเหรอ
คุณอยากให้มันเป็นขอทานข้างถนน

636
00:39:28,824 --> 00:39:32,328
ขอทานข้างถนน อยากให้ประเทศคุณ
เป็นขอทานข้างถนนเหรอ

637
00:39:33,954 --> 00:39:35,164
ผมรักแม่ผมนะ

638
00:39:36,832 --> 00:39:38,292
บางครั้งผมก็ให้เงินแม่

639
00:39:40,586 --> 00:39:43,422
- เอาเงินให้แม่ของคุณบ้าง
- ใช่!

640
00:39:45,091 --> 00:39:47,927
ดูสิว่าแนวคิดนี้แปลกสำหรับคนขาวแค่ไหน

641
00:39:51,806 --> 00:39:53,099
แค่…

642
00:39:55,184 --> 00:39:56,310
เงียบ

643
00:39:58,479 --> 00:40:01,023
เอาเงินให้แม่ของคุณบ้างสิ "เพื่อ!"

644
00:40:04,318 --> 00:40:05,653
เพราะท่านเป็นแม่ของคุณไง

645
00:40:06,737 --> 00:40:08,155
และคุณรักแม่ใช่มั้ย

646
00:40:08,239 --> 00:40:11,909
ท่านรักคุณตอบ
ก็ช่วยตอบแทนท่านบ้างเป็นครั้งคราว

647
00:40:11,992 --> 00:40:15,121
เสียสละตัวเองเพื่อให้กำเนิดคุณ
แบ่งปันอะไรให้ท่านบ้าง

648
00:40:15,704 --> 00:40:19,708
แม้แต่การทำตามใจ แค่…
เชื่อว่าแม่คุณต้องปลื้มแน่

649
00:40:19,792 --> 00:40:22,670
ไม่ว่าแม่คุณจะเป็นใคร
ไม่ว่าท่านจะประสบความสำเร็จเองแค่ไหน

650
00:40:22,753 --> 00:40:24,296
ผมมั่นใจว่าแม่คุณคงได้ใช้

651
00:40:24,380 --> 00:40:27,508
ซ่อมทางเข้าบ้าน
ลงทุนในโครงสร้างพื้นฐาน อะไรสักอย่าง

652
00:40:29,969 --> 00:40:33,764
บางครั้งคนอเมริกันก็ปฏิบัติต่อประเทศตัวเอง
แบบที่พวกเขาปฏิบัติกับพ่อแม่

653
00:40:35,850 --> 00:40:36,684
ใช่

654
00:40:38,894 --> 00:40:41,981
"ผมรักแม่ ผมยอมตายเพื่อแม่"

655
00:40:42,773 --> 00:40:45,192
"แต่ช่างแม่ง แม่ตัดสินใจเองนี่"

656
00:40:51,449 --> 00:40:52,950
ผมชอบอยู่ที่อเมริกา

657
00:40:53,033 --> 00:40:56,328
จริงๆ นะ ผมชอบอยู่ที่นี่ ผมมีทางเลือก ผมมาที่นี่

658
00:40:56,829 --> 00:40:59,123
ผมชอบอยู่ที่อเมริกาเพราะนี่คือประเทศ

659
00:40:59,206 --> 00:41:02,501
ที่ทำให้ธุรกิจการแสดงสำคัญเหนือทุกอย่าง

660
00:41:03,878 --> 00:41:06,589
และผมอยู่ในธุรกิจการแสดง

661
00:41:07,256 --> 00:41:09,300
ดังนั้นก็ปกติที่ผมจะมาทำที่นี่

662
00:41:09,383 --> 00:41:13,846
ผมทำแบบนี้ที่อเมริกา "อเมริกาเชี่ย
ประธานาธิบดีเชี่ย ภาษีอเมริกาเชี่ย"

663
00:41:13,929 --> 00:41:17,016
เงินเข้ามาใน…

664
00:41:18,267 --> 00:41:19,643
"ประธานาธิบดีเชี่ย"

665
00:41:19,727 --> 00:41:22,938
"เขาแก่เกินไป ประธานาธิบดีเชี่ยนี่"
เงินเข้ามาแล้ว

666
00:41:23,022 --> 00:41:24,482
เงินเข้ามาแล้ว

667
00:41:24,565 --> 00:41:25,900
พิมพ์เงิน

668
00:41:25,983 --> 00:41:29,945
ผมทำแบบนี้ที่มาเลเซีย
คำพูดเดียวกัน เสื้อผ้าเหมือนกัน

669
00:41:30,029 --> 00:41:34,033
ผมทรงเดียวกัน หันหน้าไปทางเดียวกัน
ที่มาเลเซียเหรอ คุก

670
00:41:37,703 --> 00:41:40,498
มูลค่าส่วนต่างการเก็งกำไรไม่มีอะไรควบคุม

671
00:41:40,581 --> 00:41:43,334
สินค้าอย่างเดียวกันในที่ที่ต่างกัน
แน่นอน ผมจะทำที่นี้

672
00:41:43,417 --> 00:41:46,212
ผมจะไปทำที่อื่นทำไมวะ นี่ดีที่สุดแล้ว

673
00:41:50,299 --> 00:41:56,055
ผมว่าบางครั้งคนก็ลืมว่าผมเป็นผู้อพยพรุ่นแรกที่นี่

674
00:41:56,138 --> 00:41:59,266
เพราะเพื่อนผมที่เป็นอเมริกันรุ่นที่สอง
หรือรุ่นหลังกว่านั้น

675
00:41:59,350 --> 00:42:01,477
พ่อแม่พวกเขาเป็นผู้อพยพ

676
00:42:01,560 --> 00:42:05,481
และวิธีที่พวกเขาพูดถึงพ่อแม่ก็ไม่ให้เกียรติกันเลย

677
00:42:05,564 --> 00:42:08,192
แล้วพวกเขาก็ลืมไปว่า
ผมก็เป็นผู้อพยพเหมือนกัน

678
00:42:08,275 --> 00:42:11,028
พวกเขาจะแบบ "รู้มั้ยพ่อแม่ฉัน
พวกเขาเป็นผู้อพยพ"

679
00:42:11,111 --> 00:42:13,531
"นายก็รู้ พวกผู้อพยพโคตรขี้งกเลย"

680
00:42:16,200 --> 00:42:19,954
แบบว่า "ไม่ต้องมาบ้านนะ
สุดสัปดาห์นี้ พ่อแม่ฉันมาที่บ้าน"

681
00:42:20,037 --> 00:42:22,873
"พ่อแม่ฉันเป็นผู้อพยพ นายก็นิสัยรู้พวกผู้อพยพ"

682
00:42:23,874 --> 00:42:25,000
"โคตรขี้งก"

683
00:42:26,418 --> 00:42:30,297
"โย่ ขอแก้ต่างให้ผู้อพยพตรงนี้แป๊บนึง โอเคนะ"

684
00:42:30,381 --> 00:42:31,799
"ไปตายซะ"

685
00:42:32,466 --> 00:42:34,927
ใช่ แม่ผมอยู่สิงคโปร์

686
00:42:35,010 --> 00:42:37,388
แม่ไม่ใช่ผู้อพยพ

687
00:42:37,471 --> 00:42:40,099
แม่ยังโคตรงกสุดๆ เลย

688
00:42:43,394 --> 00:42:46,146
โอเคนะ ขี้งก ไม่ใช่นิสัยของผู้อพยพ

689
00:42:47,106 --> 00:42:48,857
มันเป็นกรรมพันธุ์

690
00:42:50,693 --> 00:42:52,820
คนขี้งกก็คือคนขี้งก

691
00:42:52,903 --> 00:42:56,740
คุณไม่ได้เลือกเป็นคนขี้งก
มันอยู่ข้างใน ไม่ใช่ทางเลือก

692
00:42:56,824 --> 00:43:00,494
เบบี้บูมเมอร์จีนขี้งก
เพราะพวกเขาไม่รู้จะหาความสนุกยังไง

693
00:43:00,578 --> 00:43:02,830
พวกเขาไม่สนุกมา 50 ปีแล้ว

694
00:43:02,913 --> 00:43:05,457
พวกเขาลืมพลังแห่งความสนุกไปแล้ว

695
00:43:05,541 --> 00:43:08,752
ในบรรดาคนเอเชียทั้งหมดตอนนี้
ตามลำดับชั้นความสนุกแบบเอเชีย

696
00:43:08,836 --> 00:43:10,087
จากสนุกที่สุดไปสนุกน้อยที่สุด

697
00:43:10,170 --> 00:43:13,257
เบบี้บูมเมอร์จีนสนุกน้อยที่สุด
ในบรรดาคนเอเชียตอนนี้

698
00:43:13,340 --> 00:43:16,302
ผมพูดได้ ผมเป็นคนจีน โอเคนะ
คุณห้ามพูดโว้ย

699
00:43:17,845 --> 00:43:20,264
มันคือคำว่า "เอ็น" ของเรา
อย่ามาพูดคำนี้โว้ย ผมพูดได้

700
00:43:20,347 --> 00:43:21,515
คุณห้ามพูดโว้ย

701
00:43:21,599 --> 00:43:26,312
สนุกน้อยสุด… ห้ามพูดโว้ย
เบบี้บูมเมอร์จีนสนุกน้อยที่สุดในบรรดาคนเอเชีย

702
00:43:26,395 --> 00:43:31,275
ตอนนี้ สนุกที่สุดในบรรดาคนเอเชียทั้งหมด
คือคนเกาหลี โอเคนะ

703
00:43:31,358 --> 00:43:33,068
ขอเสียงให้คนเกาหลีหน่อย

704
00:43:36,697 --> 00:43:38,073
ปรบมือให้คนเกาหลีหน่อย

705
00:43:38,157 --> 00:43:41,243
คุณต้องเคารพชื่นชมความสำเร็จอย่างต่อเนื่อง

706
00:43:41,327 --> 00:43:42,620
ของเกาหลีสมัยใหม่

707
00:43:42,703 --> 00:43:46,457
พวกเขาเจ๋งด้วยความสนุก
และวัฒนธรรมป๊อป พวกเขามีสิ่งที่ทุกคน…

708
00:43:46,540 --> 00:43:50,377
พวกเขามีแบล็กพิงก์ มีดนตรี มีบีทีเอส

709
00:43:51,587 --> 00:43:55,466
พวก ตอนนี้บีทีเอสเข้ากรมไปสู้กับคิมจองอึนแล้ว

710
00:43:57,217 --> 00:44:00,596
เข้าใจมั้ย ตอนนี้บีทีเอส
อยู่ที่เขตปลอดทหาร กำลังทำ…

711
00:44:10,689 --> 00:44:13,442
พลังความบันเทิงที่เกินต้าน

712
00:44:14,610 --> 00:44:17,321
โค่นล้มประเทศและเผด็จการ

713
00:44:18,197 --> 00:44:22,242
พวกเขามี… คนเกาหลีมีหนังเรื่องพาราไซต์
ที่ได้รางวัลออสการ์

714
00:44:22,326 --> 00:44:27,331
มี "ครั้งหนึ่ง… ซึ่งคิดถึงตลอดไป"
มี "ปักหมุดรักฉุกเฉิน"

715
00:44:28,374 --> 00:44:32,002
ยึดโฮมเพจ Netflix ของคนขาว

716
00:44:34,129 --> 00:44:35,464
ไม่คิดเลยว่าจะได้เห็นวันนี้

717
00:44:35,547 --> 00:44:39,301
ที่หน้าโฮมเพจของคนขาว
เต็มไปด้วยซีรีส์เกาหลี ดูรวดเดียวจบ

718
00:44:40,094 --> 00:44:42,596
ไม่มีพัก พวกเขามี "สควิดเกม เล่นลุ้นตาย"

719
00:44:43,806 --> 00:44:47,434
พวก คนเกาหลีขนาดตายในสควิดเกม

720
00:44:48,227 --> 00:44:50,646
ยังสนุกกว่าคนจีนในรายการตลกอีก

721
00:44:51,355 --> 00:44:54,191
คนจีนในรายการตลก พวกเขาเอาแต่ดูโทรศัพท์

722
00:44:54,274 --> 00:44:55,901
"ฉันต้องเงยหน้าขึ้นมองด้วยเหรอ"

723
00:44:55,984 --> 00:44:58,946
"เขาอยู่ที่นี่เหรอ
โอเค เดี๋ยวจะถ่ายวิดีโอสักหกนาที"

724
00:45:00,614 --> 00:45:02,366
วิดีโอแฟลชเต็ม นี่คือ…

725
00:45:03,367 --> 00:45:05,994
นี่คือวิธีที่ฉันได้สัมผัสช่วงเวลานี้ในฐานะคนจีน

726
00:45:07,913 --> 00:45:09,915
คนเกาหลีสนุกที่สุด

727
00:45:09,998 --> 00:45:12,418
คนฟิลิปปินส์รู้วิธีหาความสนุก

728
00:45:12,918 --> 00:45:14,545
ใช่ พวกเขารักความสนุก

729
00:45:15,045 --> 00:45:18,465
คนเวียดนามรู้วิธีหาความสนุก
คนกัมพูชารู้วิธีหาความสนุก

730
00:45:18,549 --> 00:45:21,760
คนม้งรู้วิธีหาความสนุก
แม้แต่คนญี่ปุ่นก็รู้วิธีหาความสนุก

731
00:45:21,844 --> 00:45:23,971
แบบสงวนท่าที

732
00:45:25,222 --> 00:45:27,099
ข้างนอกดูเคร่งขรึม

733
00:45:28,308 --> 00:45:30,102
ข้างในมีแต่อนิเมะ

734
00:45:33,772 --> 00:45:37,651
ข้างนอกอ่านไม่ออก
ข้างในมีเพลงไตเติ้ลเซเลอร์มูน

735
00:45:43,490 --> 00:45:45,534
ข้างนอกมีแต่คำว่า "อะริกาโตะ โกไซมัส"

736
00:45:49,037 --> 00:45:52,541
คนญี่ปุ่นนี่สนุกจริงๆ
บางครั้งพวกเขาก็กลับไปทำงานทันที

737
00:45:54,793 --> 00:45:58,672
"จะไม่เปลี่ยนชุดเหรอ
ตรงเข้าออฟฟิศเลยเหรอ ก็ได้"

738
00:46:00,257 --> 00:46:03,635
ทุกคนรู้ว่าเบบี้บูมเมอร์จีน
สนุกน้อยที่สุดในบรรดาคนเอเชีย

739
00:46:03,719 --> 00:46:07,806
เพราะสำหรับเบบี้บูมเมอร์จีน
คำสั่งหลักในชีวิตของพวกเขาคือ

740
00:46:07,890 --> 00:46:10,017
"ห้ามโดนหลอก"

741
00:46:11,393 --> 00:46:15,606
นั่นเป็นคำสั่งที่สำคัญที่สุด
ที่กำหนดโครงข่ายการการตัดสินใจทั้งหมด

742
00:46:15,689 --> 00:46:18,358
คำสั่งหลักโรโบคอป "ห้ามโดนหลอก"

743
00:46:18,442 --> 00:46:21,236
"ห้ามจับผู้บริหารโอซีพี" "ห้ามโดนหลอก"

744
00:46:21,320 --> 00:46:24,948
และสำหรับเบบี้บูมเมอร์จีน
ไม่มีเรื่องคุณค่าสินค้าหรือบริการ โอเคนะ

745
00:46:25,032 --> 00:46:27,034
มีแค่ความอ่อนไหวด้านราคา

746
00:46:28,577 --> 00:46:32,206
นั่นแปลว่าเงินที่จ่ายออกไป ถือเป็นการโดนหลอก

747
00:46:35,584 --> 00:46:38,462
"ถ้าเงินออกจากการครอบครองของฉัน

748
00:46:39,630 --> 00:46:41,006
มันคือการหลอกลวง!"

749
00:46:42,382 --> 00:46:47,262
เพราะฉะนั้นทุกครั้ง พวกเขาเลยเอาแต่เครียด
คอยระวังว่าจะโดนหลอกเวลาไปข้างนอก

750
00:46:47,346 --> 00:46:49,473
ผ่อนคลายไม่เป็นเลยด้วยซ้ำ "กลโกงมาแล้ว"

751
00:46:49,556 --> 00:46:53,644
ตรงนี้เครื่องดื่มขั้นต่ำสองแก้ว
ต้องให้ทิปพนักงานรับรถ… เครียดไปหมด

752
00:46:53,727 --> 00:46:56,313
ในขณะที่คนเกาหลีด้านหลังก็กำลังสนุก

753
00:46:58,023 --> 00:47:01,652
คนฟิลิปปินส์ เต้นแบบ…
เบบี้บูมเมอร์จีนเครียดตลอดเวลา

754
00:47:01,735 --> 00:47:05,489
ยิ่งห่างจากบ้านมากเท่าไร
เมื่อระยะเอ็กซ์เพิ่มขึ้น

755
00:47:05,572 --> 00:47:09,243
พวกเขารู้ว่าค่าธรรมเนียมจะเพิ่มขึ้นและค่า…

756
00:47:09,827 --> 00:47:12,579
ค่าใช้จ่ายจะเพิ่มขึ้น
พวกเขาก็เลยเอาแต่เครียดตลอดเวลา

757
00:47:12,663 --> 00:47:17,626
ยิ่งห่างบ้านก็ยิ่งเครียด
จนร่างกายเกร็งเป็นตัว "จ."

758
00:47:17,709 --> 00:47:19,419
แบบตัว "จ." ในคำว่าจีน

759
00:47:21,463 --> 00:47:25,050
แล้วคุณที่อยู่ด้านหลังพวกเขาก็แบบ
"ไปสิ ไปสนุก!"

760
00:47:26,009 --> 00:47:27,719
พวกเขาไม่ยอมสนุก

761
00:47:28,220 --> 00:47:30,764
อย่างเวลาแม่มาเยี่ยมผมที่นิวยอร์กซิตี้

762
00:47:30,848 --> 00:47:32,683
ลูกชายคนเดียวของแม่ แม่มานิวยอร์กซิตี้

763
00:47:32,766 --> 00:47:36,228
นิวยอร์กซิตี้เป็นเมืองที่ทันทีที่คุณเปิดประตูบ้าน

764
00:47:36,311 --> 00:47:37,813
ก็ตก 1.50 ดอลลาร์

765
00:47:39,147 --> 00:47:42,693
ถ้าคุณแตะลูกบิดประตู
ก็จ่ายแอปเปิ้ลเพย์ไปแล้ว 1.50 ดอลลาร์

766
00:47:43,193 --> 00:47:44,820
เข้าไปในจักรวาล

767
00:47:44,903 --> 00:47:47,489
พอแม่ผมเข้ามาถึงประตูบ้านในนิวยอร์ก

768
00:47:47,573 --> 00:47:49,408
แม่อยู่ด้านหลังของอะพาร์ตเมนต์

769
00:47:49,491 --> 00:47:52,494
"แม่สบายดี วันนี้ไม่ต้องออกจากบ้าน"

770
00:47:52,578 --> 00:47:54,580
แม่ผมไม่กลัวการเกลียดชังคนเอเชียด้วยซ้ำ

771
00:47:54,663 --> 00:47:56,582
แม่กลัวเงินเฟ้อมากกว่า

772
00:47:58,375 --> 00:48:00,627
แม่ไม่อยากเชื่อราคาข้าวของต่างๆ ต่อไปแล้ว

773
00:48:00,711 --> 00:48:03,964
พอพาแม่ไปเซ็นทรัลพาร์ก
"ไปเซ็นทรัลพาร์กกัน มันฟรี"

774
00:48:04,047 --> 00:48:07,384
"ไปดูว่ามันสวยแค่ไหน
นิวยอร์กในฤดูใบไม้ร่วง ดูนี่สิ"

775
00:48:07,467 --> 00:48:10,304
"ทำไมฮอตด็อกพวกนี้ถึงห้าดอลลาร์"
แบบว่า "แม่ มัน…"

776
00:48:10,387 --> 00:48:12,389
"ราคามันถูกต้องแล้ว ไม่มีใครโกงแม่หรอก"

777
00:48:12,472 --> 00:48:16,268
"ราคาที่จ่ายคือจำนวนที่ถูกต้องแล้ว"

778
00:48:16,351 --> 00:48:20,564
"แม่ไม่ได้ออกจากบ้านมา 50 ปีแล้ว
ราคานั้นถูกต้องแล้ว ไม่มีใครโกงแม่หรอก"

779
00:48:20,647 --> 00:48:21,982
"นี่คือราคาสินค้าสมัยนี้

780
00:48:22,065 --> 00:48:25,277
หลังจากเบบี้บูมเมอร์ทำลาย
เศรษฐกิจการเงินโลกในปี 2010

781
00:48:26,445 --> 00:48:29,323
ตามล่าสัญญาจำนองซับไพรม์ โอเคนะ"

782
00:48:29,406 --> 00:48:33,201
ถ้ามีอะไร แม่ก็โกงตัวเอง
นั่นมันโกงตัวเองแล้วล่ะ

783
00:48:33,285 --> 00:48:35,203
ใช่ "คุณเล่นตัวเอง" ดีเจคาเลด

784
00:48:37,831 --> 00:48:40,876
แม่มาเยี่ยมผมที่ฮาวาย ครั้งแรกที่แม่มาฮาวาย

785
00:48:40,959 --> 00:48:43,587
และถ้าคุณรู้จักฮาวาย
คนท้องถิ่นและคนฮาวายที่นี่

786
00:48:43,670 --> 00:48:46,924
วัฒนธรรมที่หลอกโกงน้อยที่สุดในโลก

787
00:48:47,007 --> 00:48:49,551
หาชุมชนที่ใจกว้างกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว

788
00:48:49,635 --> 00:48:53,430
คุณได้รับมากกว่าสิ่งที่คุณให้ไป
เมื่อคุณอยู่บนเกาะฮาวาย

789
00:48:53,513 --> 00:48:57,392
แล้วแม่ผมก็มา พอเครื่องลงแม่ก็ไปโรงแรม

790
00:48:57,476 --> 00:48:59,728
พวกเขาต้อนรับแม่
"อะโลฮ่า ขอต้อนรับสู่ฮาวาย"

791
00:48:59,811 --> 00:49:02,564
แล้วก็คล้องพวงมาลัยให้แม่
เหมือนสร้อยดอกไม้

792
00:49:02,648 --> 00:49:05,567
พวกเขาคล้องให้แม่ แล้วแม่ผมก็ทำแบบนี้

793
00:49:13,659 --> 00:49:15,494
"ฉันไม่จ่ายหรอกนะ"

794
00:49:19,706 --> 00:49:21,625
และผมก็แบบ "แม่อย่าทำแบบนั้น"

795
00:49:21,708 --> 00:49:24,419
"พวกเขาไม่ได้จะหลอกแม่ให้ซื้อของ"

796
00:49:24,503 --> 00:49:26,755
"พวกเขากำลังต้อนรับแม่สู่บ้านเมืองเขา"

797
00:49:26,838 --> 00:49:29,800
"พวกเขาไม่ได้หลอกให้แม่ซื้อของ
แค่เพราะแม่จับมัน"

798
00:49:29,883 --> 00:49:32,344
"นี่ไม่ใช่เมืองไทยนะ คล้อง…"

799
00:49:34,262 --> 00:49:37,015
"คล้องพวงมาลัยซะ แม่ทำผมขายหน้าคนฮาวาย"

800
00:49:40,352 --> 00:49:41,436
ขอบคุณครับ

801
00:49:52,239 --> 00:49:56,743
เบบี้บูมเมอร์จีนกลัวโดนหลอกในชีวิตจริงที่สุด

802
00:49:56,827 --> 00:49:58,954
แต่เป็นคนแรกที่โดนหลอกในอินเทอร์เน็ต

803
00:50:00,622 --> 00:50:05,002
คนที่อยู่กับความกลัวมาทั้งชีวิตโดนหลอกง่ายที่สุด

804
00:50:05,085 --> 00:50:10,799
เพราะเบบี้บูมเมอร์พวกนี้
ไม่มีภูมิคุ้มกันเพื่อรับมือกับอินเทอร์เน็ต

805
00:50:11,842 --> 00:50:14,136
ไม่รู้เรื่องอะไรเลยตอนพวกเขาเข้าอินเทอร์เน็ต

806
00:50:14,219 --> 00:50:17,014
ดูเบบี้บูมเมอร์เข้าอินเทอร์เน็ตสมัยนี้

807
00:50:17,097 --> 00:50:21,685
ก็เหมือนดูเด็กเดินเตร่เข้าไปในครัวเองคนเดียว

808
00:50:22,853 --> 00:50:26,148
มองหาคุกกี้บนเคาน์เตอร์ครัว แบบว่า…

809
00:50:26,231 --> 00:50:29,317
กวาดมือสุ่มสี่สุ่มห้าบนเคาน์เตอร์ครัว

810
00:50:29,401 --> 00:50:33,780
ดึงมีดลงมา มีดทำครัวพุ่งจิ้มลูกกะตาพวกเขา

811
00:50:33,864 --> 00:50:36,199
ทะลุไปส่วนนิ่มๆ ของกะโหลก

812
00:50:36,825 --> 00:50:39,536
พวกเขาเข้าไปในครัว เปิดเตาอบ เปิดเครื่อง

813
00:50:39,619 --> 00:50:41,663
เอาหัวยัดเข้าไปข้างใน

814
00:50:41,747 --> 00:50:44,666
"ในนี้มีรูปหลานฉันมั้ย"

815
00:50:46,126 --> 00:50:51,923
"ลิงก์นี้ปลอดภัยมั้ยที่จะคลิก"

816
00:50:52,007 --> 00:50:56,094
ตกหลุมกลโกงที่กระจอกที่สุดในอินเทอร์เน็ตซะงั้น

817
00:50:56,178 --> 00:50:59,848
เบบี้บูมเมอร์เวรพวกนี้
ตกเป็นเหยื่อกลโกงในอินเทอร์เน็ต

818
00:50:59,931 --> 00:51:02,059
เหมือนแพนด้ากลิ้งตกเขา

819
00:51:04,352 --> 00:51:07,856
กลิ้งแบบยูยิตสูเข้าสู่กลโกงได้ทุกวัน

820
00:51:08,482 --> 00:51:11,318
รักการโดนหลอก อยากได้อะไรล่ะ
บัตรของขวัญทาร์เก็ต 20 ใบมั้ย

821
00:51:11,401 --> 00:51:16,031
"เออ ฟังดูเป็นวิธีการจ่าย
ค่าซอฟต์แวร์แอนตี้ไวรัสบนโทรศัพท์ที่ถูกกฎหมาย"

822
00:51:17,282 --> 00:51:19,951
"ทุกคน ดูลิงก์นี่สิ ดู"

823
00:51:20,035 --> 00:51:22,454
"หนึ่งกลโกงที่หมอไม่อยากให้คุณรู้'"

824
00:51:22,537 --> 00:51:24,289
"โอเค ฉันจะคลิกลิงก์นั้น"

825
00:51:25,832 --> 00:51:28,502
"ว่าแล้วเชียว ว่าแล้วว่าหมอหลอกฉัน"

826
00:51:29,795 --> 00:51:32,506
"นั่นคือกลโกงที่หมอไม่อยากให้ฉันรู้"

827
00:51:33,215 --> 00:51:36,802
"ฉันจะถอนใบประกอบโรคศิลป์เขา
ในคลิกเดียวเดี๋ยวนี้เลย"

828
00:51:38,970 --> 00:51:42,516
"นี่ไม่ใช่กลโกง
หมอต่างหากที่เป็นพวกโกง ให้ฉัน…"

829
00:51:43,350 --> 00:51:46,603
ไอ้โคตรปัญญาบกพร่องด้านอินเทอร์เน็ตพวกนี้

830
00:51:47,187 --> 00:51:49,981
จำไม่ได้รหัสผ่านไม่ได้แม้แต่รหัสเดียว

831
00:51:51,066 --> 00:51:55,320
แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง
กลับสามารถเผยแพร่ข้อมูลผิดๆ ว่อนไปทั่วได้

832
00:51:55,403 --> 00:51:57,322
อย่างกับกองทัพไซเบอร์รัสเซีย

833
00:51:57,405 --> 00:51:59,574
เผยแพร่ข้อมูลผิดๆ ไปทั่วโลก

834
00:51:59,658 --> 00:52:01,743
ในแชทกรุ๊ปครอบครัวบนวอตส์แอป

835
00:52:02,994 --> 00:52:06,540
ไปทั่วเลย "ทุกคนดูบทความนี้สิ ใช่เรื่องจริงมั้ย"

836
00:52:06,623 --> 00:52:10,252
"ดูนี่สิ ใช่เรื่องจริงมั้ย" นี่คือวิธีที่พวกเขา
ใช้ตรวจสอบข้อเท็จจริง ส่งกระจายไปทั่ว

837
00:52:10,919 --> 00:52:14,965
"ดูนี่สิ นี่จริงรึเปล่า… ทุกคน ลองดูหน่อย"

838
00:52:15,048 --> 00:52:19,970
"ฉันไม่ได้บอกว่า
เอาไดร์เป่าผมใส่ปากแล้วจะฆ่าโควิดได้"

839
00:52:20,887 --> 00:52:23,849
"โอเคมั้ย แต่เดี๋ยวนะ
แค่นี้ถามอะไรก็ไม่ได้แล้วเหรอ"

840
00:52:24,975 --> 00:52:29,229
"ดูบทความจาก
ซีเอ็นเอ็น-เอ็น-เอ็น-เอ็นดอทอาร์ยู"

841
00:52:31,064 --> 00:52:33,733
"เร็วเข้า รีบส่งให้ลุงให้ป้าแกเร็ว"

842
00:52:33,817 --> 00:52:36,695
"ส่งไปให้ทุกคนในผังครอบครัวเราทั้งหมด
ทุกคนต้องได้เห็นสิ่งนี้"

843
00:52:37,571 --> 00:52:40,490
จะมีคนรุ่นไหนที่ซื่อบื้อกว่านี้อีกมั้ย

844
00:52:40,574 --> 00:52:43,326
ที่บ้าจี้กับเฟคนิวส์ยิ่งกว่าพวกเบบี้บูมเมอร์

845
00:52:43,410 --> 00:52:45,996
เชื่อไปหมดทุกอย่างที่เห็นในอินเทอร์เน็ต

846
00:52:46,746 --> 00:52:50,542
ผมเข้าใจข้อถกเถียงที่มีเหตุมีผลมากๆ
ว่ามนุษย์ทุกชั่วอายุคน

847
00:52:51,209 --> 00:52:54,212
จะต้องฉลาดกว่าคนรุ่นก่อนโดยตามธรรมชาติ

848
00:52:54,296 --> 00:52:56,923
เนื่องจากตัวเลขชี้กำลังการเติบโต
ด้านเทคโนโลยี โอเคนะ

849
00:52:57,007 --> 00:53:00,886
แต่นี่ต้องเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด
ในประวัติศาสตร์มนุษย์!

850
00:53:01,469 --> 00:53:04,890
ความไม่สมดุลของข้อมูลตอนนี้มันเกินควบคุมแล้ว

851
00:53:04,973 --> 00:53:09,144
ตอนนี้ที่โฮโนลูลู คุณมีคนใช้เทสลา ไซเบอร์ทรัค
แบบขับขี่อัตโนมัติจริงๆ

852
00:53:09,227 --> 00:53:13,899
แล้วก็เปิดกระจกสูบบุหรี่ไฟฟ้าและเทรดคริปโต
ผ่านระบบเอไอในโทรศัพท์ไปด้วย

853
00:53:13,982 --> 00:53:17,194
ในขณะที่เบบี้บูมเมอร์ยังกดคลิกขวาไม่เป็นด้วยซ้ำ

854
00:53:19,404 --> 00:53:22,490
พวกเขากดคลิกขวาไม่เป็นด้วยซ้ำ

855
00:53:22,574 --> 00:53:25,619
"มีปุ่มเดียวเนี่ย!
จะให้กดคลิกขวาบนปุ่มเดียวได้ยังไง!"

856
00:53:27,787 --> 00:53:30,081
น่ากลัวมาก พวกเขาไม่รู้ว่าอะไรจริงอีกแล้ว

857
00:53:30,582 --> 00:53:34,628
"นี่ รอนนี่ ดูรูปบิ๊กฟุตไปซื้อของที่โฮลฟู้ดส์สิ"

858
00:53:37,130 --> 00:53:39,049
"บิ๊กฟุตมีจริงแล้วนะ!"

859
00:53:39,132 --> 00:53:42,802
"ดูสิ มีรูปมันไปซื้อคอมบูชาที่ร้านโฮลฟู้ดส์ด้วย"

860
00:53:44,137 --> 00:53:47,307
"มีเทคโนโลยีอะไรที่ใช้ปลอมภาพได้บ้างล่ะ!"

861
00:53:48,642 --> 00:53:51,895
ผมแบบ "แม่ครับ มันไม่ใช่เรื่องจริง
เลิกส่งกระจายได้แล้ว มันไม่จริง"

862
00:53:52,395 --> 00:53:53,647
"แกรู้ได้ไง"

863
00:53:56,107 --> 00:54:02,030
ชอบเคืองเรื่องนี้ตลอด "แกรู้ได้ไง"

864
00:54:02,113 --> 00:54:03,406
"แกรู้ได้ไง"

865
00:54:05,242 --> 00:54:09,829
ก็ฟอนต์มันผิดไง ความละเอียดภาพก็ไม่ชัด

866
00:54:09,913 --> 00:54:12,540
และสภาพแสงไม่เนียนไปกับภาพเลย

867
00:54:12,624 --> 00:54:15,126
และนั่นไม่ใช่มาตรฐานของบทความข่าว

868
00:54:15,210 --> 00:54:18,505
ผมสอนความรู้พวกนี้ให้ไม่ได้หรอก
เหมือน "บลิงก์" ของมัลคอล์ม แกลดเวลล์!

869
00:54:18,588 --> 00:54:21,841
ผมเห็นอะไรในอินเทอร์เน็ตมาเยอะแยะ
สมองผมกรองได้ทันที

870
00:54:21,925 --> 00:54:25,595
แม่ไม่มีทางมีทักษะนี้หรอก เลิกเล่นเน็ตได้แล้ว!

871
00:54:25,679 --> 00:54:29,099
โลกนี้ไม่เหมาะกับแม่แล้ว เลิกตัดสินใจซะที!

872
00:54:40,360 --> 00:54:42,320
แต่ยังไงก็ต้องเคารพผู้ใหญ่นะ

873
00:54:44,948 --> 00:54:46,533
เป็นค่านิยมของขงจื๊อ

874
00:54:47,325 --> 00:54:50,620
บางทีถ้าคุณเอาเงินให้แม่บ้าง
แม่คงไม่โดนหลอกหนักขนาดนี้หรอก

875
00:54:50,704 --> 00:54:51,871
ใช่ ก็นะ…

876
00:54:51,955 --> 00:54:54,457
คิดถึงความเชื่อมโยงระหว่างสองปรากฏการณ์สิ

877
00:54:57,836 --> 00:55:01,715
มีคนถามผมตลอดว่า
"ทำไมคุณถึงเอาแต่แซะแม่เรื่องเงิน"

878
00:55:02,424 --> 00:55:04,134
"ทำไมไม่แซะพ่อเรื่องเงินบ้าง"

879
00:55:05,260 --> 00:55:06,845
เอาล่ะ เอ่อ…

880
00:55:07,887 --> 00:55:14,060
ไม่ ผมไม่พูดถึงพ่อเพราะ
พ่อผมไม่รู้เรื่องธุรกิจการแสดงเลย

881
00:55:14,686 --> 00:55:16,354
คือเราโตมาในมาเลเซีย

882
00:55:16,438 --> 00:55:19,441
ครอบครัวของพ่อ
เป็นชาวสวนกรีดยางในมาเลเซีย

883
00:55:19,524 --> 00:55:23,194
ป้ากับลุงของผมตอนนี้ก็ยังกรีดยางอยู่มาเลเซีย

884
00:55:23,278 --> 00:55:25,113
พวกเขาไม่เข้าใจเรื่องธุรกิจการแสดงเลย

885
00:55:25,196 --> 00:55:27,198
พวกท่านฉลาดมาก แต่ไม่เข้าใจวงการนี้เลย

886
00:55:27,282 --> 00:55:30,744
พ่อผมเป็นคนแรกในครอบครัว
ที่ได้เรียนมหาวิทยาลัย

887
00:55:30,827 --> 00:55:33,204
พ่อเรียนที่วิทยาลัยแมนเชสเตอร์

888
00:55:33,288 --> 00:55:35,749
ซึ่งถูกรวมกับมหาวิทยาลัยเซาเทิร์นนิวแฮมป์เชียร์

889
00:55:35,832 --> 00:55:39,669
พ่อได้ปริญญาโทด้านเศรษฐศาสตร์ที่นั่น
พาตัวเข้าไปเรียน เป็นคนฉลาดมาก

890
00:55:39,753 --> 00:55:41,338
และพ่อก็เป็นผู้อพยพที่ดี

891
00:55:41,421 --> 00:55:44,716
เขามาอเมริกา มานิวแฮมป์เชียร์
เพื่อเข้ารับการศึกษา

892
00:55:44,799 --> 00:55:46,926
และพอพ่อเรียนจบ พ่อก็กลับไปมาเลเซีย

893
00:55:47,010 --> 00:55:49,512
พ่อไม่ได้แย่งงานใคร พ่อกลับประเทศ

894
00:55:51,139 --> 00:55:55,352
และพ่อก็มีวิสัยทัศน์ในการมองเห็นสิ่งที่ผมไม่เห็น

895
00:55:55,435 --> 00:55:59,522
พ่อรู้ว่าพ่อวางเป้าไว้สูง
เพราะมันเป็นวิธีคิดและการพูดของพ่อ

896
00:55:59,606 --> 00:56:01,608
แล้วพ่อก็กลับไปมาเลเซีย

897
00:56:02,150 --> 00:56:03,735
และพ่อก็คิดถูกเพื่อตัวพ่อเอง

898
00:56:03,818 --> 00:56:06,154
พ่อกลับมาเลเซีย
มันเป็นทางเลือกที่ถูกต้องสำหรับพ่อ

899
00:56:06,237 --> 00:56:08,573
กลายเป็นผู้บริหารบริษัทที่ประสบความสำเร็จสูง

900
00:56:08,656 --> 00:56:11,701
พอเกษียณ ก็ไปทำไร่ที่ยะโฮร์ บาห์รู มาเลเซีย

901
00:56:11,785 --> 00:56:16,164
รักการทำไร่ พ่อเกษียณไปอยู่ฟาร์ม
พ่อชอบมันมากขนาดนั้นเลย

902
00:56:16,247 --> 00:56:18,083
แต่พ่อไม่เข้าใจเรื่องธุรกิจการแสดงเลย

903
00:56:18,166 --> 00:56:20,794
พ่อไม่มีวันเข้าใจทุกสิ่งที่ผมทำ

904
00:56:20,877 --> 00:56:23,755
เช่น พ่อไม่เข้าใจสิ่งที่ผมทำ
ใน "ก็อดซิลล่า ปะทะ คอง"

905
00:56:25,048 --> 00:56:27,884
พ่อจะแบบว่า "ทำไมไม่วิ่งไปทางนั้นล่ะ"

906
00:56:30,095 --> 00:56:32,305
"พ่อ ผมไม่ได้คุมการตัดต่อ โอเคนะ"

907
00:56:32,389 --> 00:56:36,226
"ผมเป็นเจ้าของร้านในไชน่าทาวน์โฮโนลูลู
คนที่สามในเรื่อง"

908
00:56:37,852 --> 00:56:42,107
"ในการปะทะครั้งยิ่งใหญ่ของไททัน
ระหว่างกิ้งก่ายักษ์กับกอริลลายักษ์ โอเคนะ"

909
00:56:42,190 --> 00:56:45,902
"ผมก็แค่ตัวเชื่อมองก์สอง
ไม่มีสิทธิ์กำหนดอะไรในเรื่อง"

910
00:56:45,985 --> 00:56:48,822
เพราะแบบนั้น ผมเลยเลิกเล่าให้พ่อฟัง
ว่าผมทำอะไรอยู่

911
00:56:48,905 --> 00:56:51,241
ผมรู้สึกว่าพ่อคงไม่เข้าใจ แล้วพ่อก็เลิกถามผม

912
00:56:51,324 --> 00:56:53,910
ไม่ได้บอกพ่อด้วยซ้ำว่า
ถูกจ้างไปออกรายการเดอะเดลี่โชว์

913
00:56:54,494 --> 00:56:57,664
พ่อรู้เรื่องความสำเร็จของลูก
แบบเดียวกับที่พ่อแม่ทุกคนรู้

914
00:56:57,747 --> 00:56:59,707
ผ่านหนังสือพิมพ์ท้องถิ่น

915
00:56:59,791 --> 00:57:03,878
อยู่มาวันนึง หนังสือพิมพ์ท้องถิ่นรายงานว่า
ผมถูกจ้างให้ไปออกเดอะเดลี่โชว์

916
00:57:03,962 --> 00:57:05,922
แล้วพ่อก็โทรหาผมทันที พ่อแบบว่า…

917
00:57:06,005 --> 00:57:09,008
"รอนนี่ ได้ยินว่าลูกไปออกรายการ
'เดอะเอฟเวอร์รี่เดย์โชว์' เหรอ"

918
00:57:10,260 --> 00:57:12,554
ผมก็แบบ "ไม่ใช่ รายการเดอะเดลี่โชว์"

919
00:57:12,637 --> 00:57:14,848
"ผมได้ออกรายการสองปีก่อนแล้วพ่อ"

920
00:57:14,931 --> 00:57:17,350
พ่อบอกว่า "อ๋อเหรอ
'เดอะเดลี่โชว์' คืออะไรเหรอ"

921
00:57:17,434 --> 00:57:20,353
ผมก็แบบ "มันเป็น
รายการทอล์กโชว์อเมริกันช่วงดึก"

922
00:57:20,437 --> 00:57:22,856
"พวกเขาสร้างสรรค์
รายการเสียดสีอเมริกันสมัยใหม่"

923
00:57:22,939 --> 00:57:23,857
แล้ว…

924
00:57:24,607 --> 00:57:27,444
แล้วพ่อผมก็แบบว่า
"อ๋อ เยี่ยมเลย แกเป็นพิธีกรใช่มั้ย"

925
00:57:27,527 --> 00:57:31,281
ผมแบบ "เปล่า ผมเป็นนักข่าว"
พ่อถามว่า "นักข่าวคืออะไร"

926
00:57:31,364 --> 00:57:35,160
ผมแบบ "นักข่าวคือคนช่วยพิธีกรช่วงมุกตลกน่ะ"

927
00:57:35,243 --> 00:57:36,744
แล้วพ่อก็แบบ "อ๋อ โอเค"

928
00:57:36,828 --> 00:57:39,164
"นี่ เมย์! เขาก็แค่เพื่อนพระเอก"

929
00:57:41,332 --> 00:57:46,171
ใช่ พ่อไม่เข้าใจว่าชัยชนะ
หรือก้าวสำคัญในวงการนี้คืออะไร

930
00:57:46,254 --> 00:57:49,215
ผมเลยเลิกเล่าให้พ่อฟัง แล้วพ่อก็เลิกถามผม

931
00:57:49,299 --> 00:57:52,427
ผมไม่ได้ต้องการสิ่งนั้นจากพ่อ เราโอเคกันมาก

932
00:57:52,510 --> 00:57:54,554
เราจะคุยกันเรื่องอื่น ไม่คุยเรื่องงาน

933
00:57:54,637 --> 00:57:56,473
เราไม่ได้ทะเลาะกัน ทุกอย่างดีหมด

934
00:57:56,556 --> 00:58:00,852
แล้วพ่อก็จากไปกะทันหันในปี 2018
พ่อเสียในวันคริสต์มาสอีฟ

935
00:58:00,935 --> 00:58:03,897
พ่อเสียชีวิตที่ไร่
แบบว่าไม่มีสัญญาณเตือน ไม่มีคำอธิบาย

936
00:58:03,980 --> 00:58:09,444
พ่อจากไปแค่วันเดียว จากไปอย่างกะทันหัน
เราต้องกลับไปจัดการที่ดินของพ่อ

937
00:58:09,527 --> 00:58:12,363
ถ้ามีใครในนี้เคยโชคร้ายพอที่ต้องอยู่ในจุดนั้น

938
00:58:12,447 --> 00:58:14,491
ที่คุณต้องจัดการทรัพย์สินของคนอื่น

939
00:58:14,574 --> 00:58:17,827
แปลว่าพวกเขาจากไปอย่างกะทันหัน
จนคนอื่นต้องเข้ามาจัดการ

940
00:58:17,911 --> 00:58:20,413
ต้องปิดระบบวงจร
การบริหารต่างๆ ในชีวิตของพวกเขา

941
00:58:20,497 --> 00:58:24,167
ดังนั้นผม เมียผม พี่สาว พี่เขย
กลับไปยะโฮร์ บาห์รู

942
00:58:24,250 --> 00:58:29,422
และพยายามหาทรัพย์สินของพ่อ
ผมต้องแฮ็กแล็ปท็อปของพ่อ

943
00:58:30,131 --> 00:58:32,550
เพื่อหาว่าพ่อใช้ธนาคารไหน

944
00:58:32,634 --> 00:58:35,470
พ่อวางแล็ปท็อปทิ้งไว้บนโต๊ะในครัว

945
00:58:35,553 --> 00:58:38,306
ผมเลยเปิดขึ้นมา มันมีการป้องกันด้วยรหัสผ่าน

946
00:58:38,389 --> 00:58:40,183
และผมรู้จักพ่อดี ผมแบบว่า

947
00:58:40,266 --> 00:58:43,645
รหัสผ่านของพ่อต้องเป็นวันเกิดลูกคนโปรดแน่ๆ

948
00:58:43,728 --> 00:58:44,729
ก็เลย…

949
00:58:46,231 --> 00:58:49,859
พิมพ์วันเกิดพี่สาวผมแล้วก็ตรงเป๊ะ

950
00:58:49,943 --> 00:58:52,153
เป๊ะเลย วันเกิดพี่สาวผม

951
00:58:53,655 --> 00:58:56,991
อย่างที่ควรจะเป็น
พี่เป็นวิสัญญีแพทย์อยู่ออสเตรเลีย

952
00:58:57,075 --> 00:59:01,704
พี่น่านับถือกว่าผมเยอะ
ได้ช่วยชีวิตคนจริงๆ

953
00:59:01,788 --> 00:59:07,043
แบบคนดีๆ ที่ตอบแทนสังคม
ไม่เหมือนไอ้เวรนี่

954
00:59:07,627 --> 00:59:11,965
ผมเจอปัญหาในอินเทอร์เน็ตทุกๆ หกอาทิตย์
เพราะสิ่งที่ผมพูดเมื่อสองปีก่อน

955
00:59:12,048 --> 00:59:14,634
ก็ควรเป็นพี่อยู่แล้ว พี่ควรเป็นลูกคนโปรด

956
00:59:14,717 --> 00:59:17,387
ผมล็อกอินเครื่องคอมพิวเตอร์
เปิดเว็บบราวเซอร์ของพ่อ

957
00:59:17,470 --> 00:59:19,347
ผมดูประวัติการท่องเว็บของพ่อ

958
00:59:19,430 --> 00:59:23,601
และตลอดเวลา ผมก็แบบ
"ขออย่าให้เจอหนังโป๊ของพ่อเลยนะ"

959
00:59:23,685 --> 00:59:27,522
"ขออย่าให้เจอนะว่าพ่อชอบท่าไหน"

960
00:59:28,231 --> 00:59:31,192
"ต่อให้เป็นแค่ท่ามิชชันนารีก็เถอะ ก็คงรับไม่ได้"

961
00:59:31,276 --> 00:59:33,695
"ได้เผาแล็ปท็อปของพ่อทิ้งแน่ๆ"

962
00:59:33,778 --> 00:59:36,781
คนจีน เวลาเราเผาข้าวของ
มันจะส่งไปให้บรรพบุรุษของเรา

963
00:59:36,864 --> 00:59:39,826
แล้วปู่ผมจะได้เห็นมัน และแบบว่า ผมไม่…

964
00:59:40,868 --> 00:59:44,998
ไม่อยากให้พวกท่านได้เห็น ผมไม่เป็นไรหรอก
แต่พวกท่านต้องมีจังหวะเลิกลั่กกันแน่

965
00:59:45,498 --> 00:59:47,083
ผมคิดถึงใจเขาใจเรามุมนั้น

966
00:59:47,166 --> 00:59:49,544
ผมเลยเปิดเว็บบราวเซอร์ดูประวัติท่องเว็บ

967
00:59:49,627 --> 00:59:51,337
และเยี่ยมครับพ่อ ไม่มีหนังโป๊

968
00:59:52,046 --> 00:59:56,259
เป็นคนสะอาดเอี่ยมจริงๆ ไม่มีหนังโป๊
เขาเล่นอินเทอร์เน็ตแค่วันละสองครั้ง

969
00:59:56,342 --> 00:59:59,971
เหมือนเครื่องจักร หกโมงเช้ากับหกโมงเย็น
เหมือนชาวไร่อย่างที่พ่อเป็น

970
01:00:00,054 --> 01:00:03,641
และทุกครั้งที่พ่อเข้าอินเทอร์เน็ต
แต่ละครั้งพ่อเข้าแค่เว็บไซต์สองเว็บเท่านั้น

971
01:00:03,725 --> 01:00:06,978
เว็บแรกที่พ่อเข้าเป็นเว็บข่าวท้องถิ่น

972
01:00:07,061 --> 01:00:10,815
ส่วนเว็บที่สองที่พ่อเข้าทุกวันๆ ละสองครั้ง

973
01:00:10,898 --> 01:00:12,650
คือหน้าทวิตเตอร์ของผม

974
01:00:13,610 --> 01:00:18,072
พ่อจะรีโหลดหน้าทวิตเตอร์ของผม
วันละสองครั้ง เพื่อดูว่าผมทำอะไรอยู่

975
01:00:18,573 --> 01:00:23,828
ผมโพสต์ข้อความเช่น "โฮโนลูลู ฮาวาย
อาทิตย์นี้บัตรผมขายหมดไปห้าโชว์

976
01:00:23,911 --> 01:00:27,040
ทำไมที่นี่มีคนจรจัดเยอะจัง" โพสต์อะไรแบบนั้น

977
01:00:29,167 --> 01:00:30,335
แล้ว…

978
01:00:31,419 --> 01:00:36,424
พ่อจะอ่านมัน แล้วผมก็เดาว่า
พ่อคงแบบ "อ๋อ รอนนี่สบายดี"

979
01:00:36,507 --> 01:00:38,843
"เขาอยู่ที่ฮาวาย บางโชว์ขายบัตรเกลี้ยง

980
01:00:38,926 --> 01:00:41,638
อ๋อ คงมีคนไร้บ้านในฮาวายเยอะมากสินะ"

981
01:00:42,221 --> 01:00:46,851
และนั่นคือวิธีที่พ่ออัพเดตเรื่องผมแบบเงียบๆ

982
01:00:46,934 --> 01:00:50,229
พ่อไม่เคยเล่าเรื่องนี้และผมก็ไม่เคยรู้เลย
เราไม่เคยคุยกันเรื่องนี้

983
01:00:51,105 --> 01:00:52,899
ซึ่งเป็นความรู้สึกที่ดีมาก

984
01:00:52,982 --> 01:00:56,152
น่าเสียดาย เท่าที่ผมบอกได้

985
01:00:56,861 --> 01:00:59,781
นี่คือทวีตสุดท้ายของผมที่พ่ออ่าน

986
01:01:02,367 --> 01:01:07,288
(ถ้าคุณเป็นเบบี้บูมเมอร์ในทวิตเตอร์
ผมรู้เลยว่าคุณมันก็ไอ้ขี้แพ้แน่นอน)

987
01:01:16,923 --> 01:01:19,217
เท่าที่ผมบอกได้

988
01:01:19,300 --> 01:01:20,927
ในทางนิติเวช

989
01:01:21,010 --> 01:01:24,097
ตามการประทับเวลาท่องอินเทอร์เน็ต

990
01:01:25,515 --> 01:01:27,892
ทวีตสุดท้ายที่พ่ออ่าน

991
01:01:27,975 --> 01:01:30,770
และอาจเป็นไปได้ว่าเป็นสิ่งสุดท้ายที่พ่อได้อ่าน

992
01:01:32,313 --> 01:01:34,607
ก่อนที่พ่อจะเสียที่ไร่ของตัวเอง

993
01:01:35,942 --> 01:01:37,860
คือโพสต์ของผมในทวิตเตอร์

994
01:01:37,944 --> 01:01:42,532
"ถ้าคุณเป็นเบบี้บูมเมอร์ในทวิตเตอร์
ผมรู้เลยว่าคุณมันก็ไอ้ขี้แพ้แน่นอน"

995
01:01:51,791 --> 01:01:54,752
เห็นๆ ว่ามันไม่ได้พูดเจาะจงถึงพ่อ

996
01:01:56,087 --> 01:01:58,131
ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพ่อมีทวิตเตอร์

997
01:01:58,673 --> 01:02:01,634
ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพ่อรู้มั้ยว่าทวิตเตอร์คืออะไร

998
01:02:04,804 --> 01:02:06,514
แต่ผมขอยืนยันคำให้การ

999
01:02:15,022 --> 01:02:18,609
และผมรู้ว่าการจบการแสดงแบบนี้มันแปลกๆ แต่…

1000
01:02:21,320 --> 01:02:24,115
ถ้ามันคือสิ่งปลอบใจ นี่คือโทรศัพท์พ่อตอนท่านเสีย

1001
01:02:27,076 --> 01:02:30,872
มันเป็นวอลเปเปอร์และสกรีนเซฟเวอร์ของพ่อ

1002
01:02:31,706 --> 01:02:32,749
ผมไม่เคยรู้เลย

1003
01:02:32,832 --> 01:02:36,210
มันคือรูปผมกับเมียที่ฮาวาย

1004
01:02:37,545 --> 01:02:39,046
ผมคล้องพวงมาลัยสองพวง

1005
01:02:39,130 --> 01:02:41,674
เพราะแม่โยนทิ้งไปพวงนึง
ผมเลยเอามาคล้องเอง

1006
01:02:44,802 --> 01:02:49,432
และผมไม่รู้ว่านี่คือ
สกรีนเซฟเวอร์และวอลเปเปอร์ของพ่อ

1007
01:02:50,224 --> 01:02:51,309
และ…

1008
01:02:59,066 --> 01:03:05,114
ผมชอบ… ผมชอบคิดว่านั่นคือ
ภาพสุดท้ายที่พ่อเห็นผม

1009
01:03:05,198 --> 01:03:07,241
นั่นคือภาพที่พ่อจดจำผมตอนที่พ่อจากไป

1010
01:03:07,325 --> 01:03:10,369
และผมอยากบอกพี่สาวผมด้วยว่า

1011
01:03:10,453 --> 01:03:11,746
ฉันชนะ!

1012
01:03:12,497 --> 01:03:14,123
ฉันชนะ ฉันนี่แหละ!

1013
01:03:14,749 --> 01:03:15,583
ฉันนี่แหละ!

1014
01:03:15,666 --> 01:03:18,920
พวกคุณสุดยอดมาก ขอบคุณที่มานะ โฮโนลูลู

1015
01:03:50,284 --> 01:03:52,203
{\an8}(รอนนี่ เชียง - ขายหมด
วันที่ 7 และ 8 ก.ย. 2024)

1016
01:04:08,302 --> 01:04:10,221
(รอนนี่ เชียง
ทัวร์รักที่จะเกลียด)

1017
01:04:50,344 --> 01:04:52,263
คำบรรยายโดย คุณาพร ศันสนียกุลวิไล