1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:11,302 --> 00:00:13,304
ผมไม่รู้สึกไร้มลทินในเรื่องนี้หรอกนะ

4
00:00:14,472 --> 00:00:17,225
บางครั้งเรื่องเลวร้ายก็เกิดขึ้นกับคนดี...

5
00:00:17,225 --> 00:00:18,184
(พบคู่แมตช์)

6
00:00:18,184 --> 00:00:22,022
เพียงเพราะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นต่อกันเป็นทอดๆ
ซึ่งผมดันเป็นจุดศูนย์กลางไง

7
00:00:29,612 --> 00:00:32,115
911 มีเหตุฉุกเฉินอะไร

8
00:00:32,657 --> 00:00:34,325
ฉันถูกยิง ไม่นะ!

9
00:00:35,118 --> 00:00:37,704
อัยการแจ้งว่าเหตุการณ์สลดนี้
เป็นผลมาจากรักสามเส้า

10
00:00:37,704 --> 00:00:39,706
(อีกะหรี่)

11
00:00:39,706 --> 00:00:45,295
ฉันเป็นอัยการที่ทำคดีมามาก
แต่คดีนี้แปลกประหลาดและบิดเบี้ยวที่สุด

12
00:00:49,591 --> 00:00:52,969
ฝ่ายจำเลยโต้ว่า
อาจไม่ได้มีการฆาตกรรมเลยด้วยซ้ำ

13
00:00:54,345 --> 00:00:56,639
ผมหมกมุ่นกับคดีนี้ เราหมกมุ่นกันทุกคน

14
00:00:56,639 --> 00:00:58,808
แต่เรารู้ว่างานนี้เข็นครกขึ้นเขาแน่

15
00:00:59,309 --> 00:01:02,145
ศพก็ไม่มี อาวุธก็ไม่เจอ

16
00:01:02,145 --> 00:01:03,938
ที่เกิดเหตุก็ไม่ค่อยจะสมบูรณ์

17
00:01:03,938 --> 00:01:07,067
การจะดำเนินคดีฆาตกรรมได้
มันต้องมีสามอย่างนั้น

18
00:01:10,528 --> 00:01:14,032
ผมนึกว่าชีวิตนี้เห็นมาหมดแล้ว
แต่ไม่เคยเห็นแบบนี้มาก่อนเลย

19
00:01:15,575 --> 00:01:17,744
ฉันเป็นห่วงลูกมาก

20
00:01:19,704 --> 00:01:23,917
คนที่เรารับมืออยู่นั้นน่ากลัว
ใครจะไปรู้ว่าคนคนนี้ทำอะไรได้บ้าง

21
00:01:29,297 --> 00:01:31,966
คำเดียวที่นึกออกตอนนี้คือ "ใจทมิฬ"

22
00:01:32,550 --> 00:01:34,219
(คนรัก)

23
00:01:34,219 --> 00:01:36,054
(สตอล์กเกอร์)

24
00:01:36,054 --> 00:01:40,350
(คนรัก สตอล์กเกอร์ ฆาตกร)

25
00:01:50,151 --> 00:01:52,237
ตอนนั้นน่าจะราวปี 2000 ได้มั้ง

26
00:01:53,988 --> 00:01:57,450
{\an8}ผมทำงานเป็นช่างที่จุดพักรถบรรทุก

27
00:01:59,786 --> 00:02:03,540
{\an8}อยู่มาวันนึง มีผู้หญิงผมทองหน้าตาดี
เริ่มทำงานที่นั่นด้วย

28
00:02:05,792 --> 00:02:09,045
เขาชวนฉันไปเดต ชวนแบบบ๊องๆ

29
00:02:10,713 --> 00:02:13,091
ความต๊องของเขามันน่าดึงดูดดี

30
00:02:14,425 --> 00:02:17,345
ฉันตกหลุมรักเขาอย่างรวดเร็ว

31
00:02:18,263 --> 00:02:23,017
มารู้ตัวอีกที เรามีพร้อมทุกอย่าง
ขาดแค่รั้วสีขาวอย่างเดียว

32
00:02:24,394 --> 00:02:26,396
ความฝันอเมริกันครบสูตร

33
00:02:27,147 --> 00:02:28,022
เกือบๆ

34
00:02:28,648 --> 00:02:32,652
เดฟทำงานกลางวัน ฉันทำงานกลางคืน
เราเลยไม่ค่อยได้เจอหน้ากัน

35
00:02:32,652 --> 00:02:36,739
ซึ่งนั่นก็น่าจะเป็นจุดที่ทำให้เราเริ่มห่างเหินกัน

36
00:02:38,867 --> 00:02:41,327
เราไม่มีความสุขแล้วที่อยู่ด้วยกัน

37
00:02:41,995 --> 00:02:44,205
เพราะงั้นคงถึงเวลาต้องแยกทาง

38
00:02:50,336 --> 00:02:53,214
ฉันตัดสินใจว่าฉันพร้อมกลับไปอยู่บ้าน

39
00:02:53,214 --> 00:02:55,717
และฉันพาลูกๆ ไปด้วย

40
00:02:56,801 --> 00:02:59,470
ยังไงผมก็ต้องได้ดูแลลูกๆ

41
00:02:59,470 --> 00:03:02,891
ดังนั้นต่อให้อยู่ด้วยกันหรือแยกทางกัน
ยังไงเราก็ต้องอยู่ที่เดียวกัน

42
00:03:04,726 --> 00:03:07,812
{\an8}จึงเป็นเหตุให้ผมย้ายไปอยู่
โอมาฮา รัฐเนบราสกา

43
00:03:10,273 --> 00:03:13,401
{\an8}แต่ผมไม่รู้เลยว่ามีอะไรรออยู่ที่นั่น

44
00:03:14,694 --> 00:03:18,489
(เนบราสกา... ชีวิตที่ลงตัว
ถิ่นกำเนิดของวันต้นไม้)

45
00:03:22,785 --> 00:03:25,455
ผมเริ่มต้นชีวิตใหม่ในฐานะคนโสด

46
00:03:26,372 --> 00:03:30,460
มันก็ค่อนข้างจะเหงานะ
ที่ย้ายมาเมืองใหม่ ไม่รู้จักใครสักคน

47
00:03:31,711 --> 00:03:36,090
{\an8}ผมเลยไปสมัครงานในวงการรถยนต์
เป็นช่างซ่อม เพราะผมก็เป็นอยู่แล้ว

48
00:03:38,009 --> 00:03:40,386
ผมเช่าอะพาร์ตเมนต์หนึ่งห้องนอนเล็กๆ
น่าอยู่พอสมควร

49
00:03:42,138 --> 00:03:46,893
ผมใช้ชีวิตแบบปลดปล่อยมีอิสระเต็มที่ในวัย 35
และผมตั้งใจจะดื่มด่ำมันให้ถึงที่สุด

50
00:03:49,312 --> 00:03:51,147
(หาคู่)

51
00:03:51,147 --> 00:03:52,649
(ค้นหา)

52
00:03:53,650 --> 00:03:57,528
เพลนทีออฟฟิช ดูเหมือนจะเป็นเว็บยอดฮิตตอนนั้น

53
00:03:58,696 --> 00:04:01,824
ผมไม่ต้องการความสัมพันธ์ที่จริงจัง

54
00:04:02,533 --> 00:04:03,785
(มายา36
อายุ 36 เพศหญิง)

55
00:04:03,785 --> 00:04:05,328
(หาความสนุก
...ไม่ผูกมัด)

56
00:04:05,328 --> 00:04:06,955
(โพสต์โปรไฟล์)

57
00:04:06,955 --> 00:04:09,666
ถึงตอนนี้ผมตื่นเต้นพอสมควร

58
00:04:09,666 --> 00:04:14,128
(กำลังจับคู่คุณกับผู้หญิง 10,654 คน)

59
00:04:14,712 --> 00:04:16,130
(คุณมี 0 แมตช์)

60
00:04:16,130 --> 00:04:18,049
ศูนย์ ไม่มี บ๋อแบ๋

61
00:04:18,800 --> 00:04:21,344
ผมนี่แย่มากจนไม่มีใครอยากคุยด้วยเลยเหรอ

62
00:04:23,096 --> 00:04:24,472
หลังจากนั้นไม่กี่วัน...

63
00:04:24,973 --> 00:04:26,975
(ชื่อผู้ใช้: เดฟเค
รหัสผ่าน)

64
00:04:26,975 --> 00:04:28,226
ผมก็เข้าไปดูอีกที

65
00:04:28,226 --> 00:04:30,436
(แมตช์ - 0
อินบ็อกซ์ - ใหม่)

66
00:04:31,646 --> 00:04:34,107
ตอนนั้นเองที่ลิซก้าวเข้ามาในชีวิตผม

67
00:04:34,107 --> 00:04:35,483
{\an8}(อายุ 34
โอมาฮา เนบราสกา)

68
00:04:35,483 --> 00:04:37,527
{\an8}เธอดูเจ๋งดี เป็นคนติดดิน

69
00:04:39,070 --> 00:04:41,155
เธอเป็นเจ้าของบริษัททำความสะอาด

70
00:04:42,323 --> 00:04:44,284
ดูเป็นคนรักสัตว์มาก

71
00:04:44,284 --> 00:04:46,661
เธอมีหมาสอง แมวหนึ่ง

72
00:04:47,370 --> 00:04:48,496
กับงูตัวใหญ่อีกตัว

73
00:04:49,122 --> 00:04:51,916
ปรากฏว่าเรามีอะไรเหมือนกันหลายอย่าง

74
00:04:52,834 --> 00:04:56,587
เราชอบดูหนังไซไฟแอ็คชั่น
ชอบฟังเพลงเฮฟวี่เมทัล

75
00:04:57,964 --> 00:05:00,758
เธอชอบมอเตอร์ไซค์ ผมมีมอเตอร์ไซค์

76
00:05:00,758 --> 00:05:02,135
เข้ากันเป็นกิ่งทองใบหยก

77
00:05:02,135 --> 00:05:03,678
(ลูก: 2 คน
เพศวิถี: สเตรท)

78
00:05:03,678 --> 00:05:06,264
เราทั้งคู่มีลูกสาวและลูกชายเหมือนกัน

79
00:05:06,764 --> 00:05:08,850
เราต่างก็เหงาเหมือนกัน

80
00:05:12,145 --> 00:05:15,940
นี่เป็นการไปออกเดตจริงจัง
ครั้งแรกในรอบหลายปีสำหรับผม

81
00:05:16,607 --> 00:05:18,151
ผมประหม่าพอสมควร

82
00:05:18,151 --> 00:05:20,236
แต่เราเข้ากันสุดๆ

83
00:05:28,453 --> 00:05:30,330
เธอยิ้มแย้ม กระปรี้กระเปร่า

84
00:05:31,748 --> 00:05:32,707
มีชีวิตชีวา

85
00:05:35,835 --> 00:05:38,504
เรามักจะไปเที่ยวบาร์ในเมืองกัน

86
00:05:52,935 --> 00:05:57,273
ผมก็ไม่ได้ทำแบบนี้มานานแล้ว
ทันทีที่เธอไฟเขียว ผมก็รุกเลย

87
00:06:12,538 --> 00:06:14,457
มันเป็นส่วนผสมที่ลงตัว

88
00:06:14,457 --> 00:06:16,709
ผมยังมีพื้นที่ส่วนตัวอยู่

89
00:06:16,709 --> 00:06:20,505
แต่ก็มีเพื่อนคู่คิดมาคุยด้วย
หรือไปเที่ยวด้วยกันทุกเมื่อที่ต้องการ

90
00:06:22,590 --> 00:06:26,094
พูดได้เลยว่ามันเป็นสิ่งที่ผมต้องการ
ช่วงนั้นของชีวิตพอดี

91
00:06:32,225 --> 00:06:34,227
ตั้งแต่เดตแรก

92
00:06:34,227 --> 00:06:36,354
ผมก็บอกลิซไว้ชัดเจน

93
00:06:36,354 --> 00:06:39,232
ว่าผมจะไม่ยอมถูกผูกมัดเด็ดขาด

94
00:06:43,444 --> 00:06:44,654
แล้ววันนึง

95
00:06:46,072 --> 00:06:48,116
แครี่ ฟาร์เวอร์ก็ผ่านเข้ามาในชีวิตผม

96
00:06:56,749 --> 00:06:59,752
สิ่งแรกที่ผมคิดคือ "ให้ตาย สวยสะดุดตา"

97
00:07:05,133 --> 00:07:06,926
สวัสดี คุณดูเหมือนจะเป็นช่างนะ

98
00:07:06,926 --> 00:07:07,844
แค่เหมือนน่ะ...

99
00:07:07,844 --> 00:07:09,262
เรายิ้มให้กัน

100
00:07:09,262 --> 00:07:11,681
ยุ่งอยู่ไหม ช่วยดูรถให้หน่อยสิ

101
00:07:11,681 --> 00:07:13,474
ได้เลย ผมดูให้

102
00:07:14,684 --> 00:07:17,061
เธอเป็นลูกค้า ผมเป็นผู้จัดการ ก็แค่นั้น

103
00:07:19,814 --> 00:07:21,315
รถทุกคันมันจะ...

104
00:07:23,234 --> 00:07:24,861
ผมนึกว่าคงไม่ได้เจอเธออีก

105
00:07:26,237 --> 00:07:27,989
โอเค ขอบคุณมากนะคะ

106
00:07:42,670 --> 00:07:44,338
สองสามอาทิตย์ต่อมา

107
00:07:44,338 --> 00:07:47,675
ผมเลื่อนดูโปรไฟล์ในเว็บหาคู่

108
00:07:47,675 --> 00:07:50,678
แล้วก็ไปเจอคนที่ผมจำหน้าได้

109
00:07:50,678 --> 00:07:53,014
(แครี่ ฟาร์เวอร์ อายุ: 37
มาซิโดเนีย รัฐไอโอวา)

110
00:07:53,598 --> 00:07:56,726
สาวที่ผมเจอที่อู่
เมื่อสองสามอาทิตย์ก่อน แครี่ ฟาร์เวอร์

111
00:08:00,146 --> 00:08:02,273
แน่นอนว่าผมส่งข้อความไปหา

112
00:08:02,273 --> 00:08:03,524
(ส่งข้อความ)

113
00:08:03,524 --> 00:08:04,942
"ไง หน้าคุ้นๆ นะ"

114
00:08:06,903 --> 00:08:10,740
เธอตอบกลับมาว่า
"ฉันก็คุ้นหน้าคุณเหมือนกัน" ง่ายแค่นั้นเลย

115
00:08:13,493 --> 00:08:15,161
เดตแรกของเราก็ใช้ได้นะ

116
00:08:17,079 --> 00:08:19,123
เธอเล่าเรื่องชีวิตตัวเองให้ฟังนิดหน่อย

117
00:08:19,999 --> 00:08:22,543
เธอโตมาในเมืองเล็กๆ แถวนี้

118
00:08:26,589 --> 00:08:29,217
เธอมีลูกตอนอายุยังน้อยมาก

119
00:08:31,552 --> 00:08:33,804
แต่กลับไปเรียนต่อที่มหาวิทยาลัย

120
00:08:37,558 --> 00:08:39,352
เธอมีงานที่มั่นคง

121
00:08:41,020 --> 00:08:42,522
เธอเก่งด้านคอมพิวเตอร์

122
00:08:44,148 --> 00:08:49,737
เธอมีความมุ่งมั่นและทะเยอทะยานมาก
แตกต่างจากผู้หญิงทุกคนที่ผมเคยเจอ

123
00:08:50,404 --> 00:08:54,492
เธอทั้งฉลาดและเซ็กซี่
ทำเอาผมดูเหมือนหมาวัดไปเลย

124
00:08:54,492 --> 00:08:57,912
แต่ผมก็ถามเธอว่า
อยากกลับไปที่ห้องผมไหม เธอตอบตกลง

125
00:09:04,168 --> 00:09:06,295
เรายังไม่ทันได้ถอดเสื้อนอกออกด้วยซ้ำ

126
00:09:08,005 --> 00:09:09,924
แต่ก็มีคนมากดออดเรียกแล้ว

127
00:09:11,384 --> 00:09:12,343
ลิซ

128
00:09:14,428 --> 00:09:17,431
เธอบอกว่า "ฉันต้องเข้าไปหยิบของในห้องคุณ"

129
00:09:19,267 --> 00:09:21,602
งานนี้วุ่นวายแน่เลย

130
00:09:25,815 --> 00:09:28,276
ผมอธิบายให้แครี่ฟังว่าเรื่องมันเป็นยังไง

131
00:09:29,443 --> 00:09:31,946
การต้องคุยเรื่องนี้มันก็โคตรอึดอัดน่ะนะ

132
00:09:36,742 --> 00:09:41,247
แครี่กับลิซน่าจะสบตากันได้แค่สามวินาทีมั้ง

133
00:09:47,712 --> 00:09:49,589
หลังจากลิซออกไปแล้ว

134
00:09:52,174 --> 00:09:55,136
ผมก็โทรไปหาแครี่ เธอบอกว่า
"ฉันกลับบ้านได้ครึ่งทางแล้ว"

135
00:09:55,136 --> 00:09:57,138
"มาบ้านฉันเลยดีกว่าไหม"

136
00:10:01,767 --> 00:10:05,980
เธออยู่เมืองมาซิโดเนีย
ซึ่งเป็นเมืองเล็กๆ ใกล้เส้นเขตแดนรัฐไอโอวา

137
00:10:10,401 --> 00:10:14,196
พอผมไปถึง เธอบอกว่า
"ฟังนะ เราไม่ได้เป็นแฟนกัน

138
00:10:14,196 --> 00:10:17,283
เราไม่ต้องรักเดียวใจเดียว
ไม่ได้จะแต่งงานกัน แค่มาสนุกกันเฉยๆ"

139
00:10:17,283 --> 00:10:20,036
ผมก็แบบ "อ้าวเฮ้ย ถูกใจโจ๋"

140
00:10:20,745 --> 00:10:22,204
ต้องงี้สิ ใช่เลย

141
00:10:29,128 --> 00:10:31,797
ที่ทำงานแครี่อยู่ห่างจาก
อะพาร์ตเมนต์ผมสามช่วงตึก

142
00:10:31,797 --> 00:10:35,635
เราเลยได้ใช้เวลาด้วยกันเยอะมากในทันที

143
00:10:37,470 --> 00:10:39,847
เธอมาค้างคืนบ่อย
แต่เราก็ไม่ได้มีเซ็กซ์อย่างเดียว

144
00:10:39,847 --> 00:10:42,558
เราใช้เวลาไม่น้อยไปกับการพูดคุยกัน

145
00:10:43,601 --> 00:10:46,187
และแน่นอน ผมพอใจที่จะให้เธอมาค้าง

146
00:10:50,650 --> 00:10:53,944
แล้วเช้าวันนึง ผมตื่นไปทำงานหกโมง

147
00:10:54,904 --> 00:10:57,490
จุ๊บลาเธอ แล้วก็ออกไป

148
00:10:58,991 --> 00:11:01,327
ตอนนั้นผมยังไม่รู้ตัวหรอก

149
00:11:01,869 --> 00:11:05,206
แต่ว่าวันนั้นจะเปลี่ยนชีวิตผมไปตลอดกาล

150
00:11:09,502 --> 00:11:11,504
ประมาณสิบโมงหรือสิบโมงครึ่ง

151
00:11:13,714 --> 00:11:15,383
ผมได้รับข้อความจากแครี่

152
00:11:16,676 --> 00:11:20,429
(ไง เราควรย้ายมาอยู่ด้วยกันเลยนะ)

153
00:11:21,013 --> 00:11:23,724
ผมคิดในใจ "เราคบกันแค่สองอาทิตย์เอง"

154
00:11:23,724 --> 00:11:27,103
"ถึงมันจะเร่าร้อนและถึงใจ
แต่มันก็แค่สองอาทิตย์"

155
00:11:27,478 --> 00:11:32,066
{\an8}(เราคุยกันเรื่องนี้แล้วไม่ใช่เหรอ)

156
00:11:33,192 --> 00:11:35,861
ผมรู้สึกว่าหลังจากเพิ่งส่งข้อความไปได้ไม่ทันไร

157
00:11:35,861 --> 00:11:38,781
เธอก็กระหน่ำตอบกลับมาเลย

158
00:11:39,573 --> 00:11:41,867
(ตามใจ ไปตายห่า)

159
00:11:42,451 --> 00:11:44,995
(แกทำลายชีวิตฉัน)

160
00:11:45,579 --> 00:11:47,206
(อย่าโผล่หน้ามาให้เห็นอีก)

161
00:11:47,206 --> 00:11:48,666
ผมช็อกมาก

162
00:11:49,417 --> 00:11:52,378
เราคบกัน แต่ก็ไม่ได้ตั้งใจจะจริงจังกันขนาดนั้น

163
00:11:54,171 --> 00:11:57,341
ถึงตอนนี้ผมก็คิดว่า
"เข้ากันได้ดีแค่ไหนก็ไม่สำคัญ

164
00:11:57,341 --> 00:11:59,260
คนเรารู้หน้าไม่รู้ใจ"

165
00:12:02,304 --> 00:12:05,516
พอพักเที่ยงผมกลับบ้าน ไม่มีวี่แววแครี่เลย

166
00:12:05,516 --> 00:12:08,853
เธอขนกระเป๋าและหยิบแปรงสีฟันออกไปแล้ว

167
00:12:11,647 --> 00:12:14,650
ผมเศร้านิดๆ ที่ต้องจบกันแบบนี้

168
00:12:15,151 --> 00:12:17,945
แต่ผมพยายามใช้ชีวิตต่อไป
เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

169
00:12:17,945 --> 00:12:20,030
(แฮร์โรลด์สคอฟฟี่เฮาส์)

170
00:12:25,494 --> 00:12:28,205
แครี่ไม่ติดต่อมาเลยอยู่สองสามวัน

171
00:12:28,205 --> 00:12:31,584
แต่แล้วจู่ๆ เธอก็ส่งข้อความมาหาผมอีก

172
00:12:32,168 --> 00:12:34,044
{\an8}(ไอ้สารเลว)

173
00:12:34,044 --> 00:12:35,713
{\an8}(ฉันจะทำลายทุกอย่างที่แกรัก)

174
00:12:35,713 --> 00:12:39,008
{\an8}ตอนแรกเธอส่งข้อความมาช้าๆ

175
00:12:39,008 --> 00:12:40,551
แต่ก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

176
00:12:41,385 --> 00:12:42,386
(ชีวิตแกจะพังย่อยยับ)

177
00:12:42,386 --> 00:12:44,096
ร้ายขึ้น หยาบคายขึ้น

178
00:12:44,096 --> 00:12:45,431
(ข้อหาที่มาทำลายชีวิตฉัน)

179
00:12:45,431 --> 00:12:47,516
ข่มขู่แรงขึ้นเรื่อยๆ

180
00:12:48,601 --> 00:12:52,104
เธอมารังควานผมทำไมเนี่ย ผมไม่เข้าใจ

181
00:12:52,104 --> 00:12:56,275
(มาซิโดเนีย)

182
00:13:03,908 --> 00:13:05,034
ณ ตอนนั้น

183
00:13:05,868 --> 00:13:08,913
แครี่มีความคิดเป็นของตัวเองแล้ว

184
00:13:09,914 --> 00:13:12,374
ถ้ามีความเห็นอะไรก็จะบอก

185
00:13:12,833 --> 00:13:16,253
(แนนซี่ เรนีย์
แม่ของแครี่)

186
00:13:17,505 --> 00:13:20,090
ฉันรู้ว่าลูกไปเจอใครบางคน

187
00:13:20,591 --> 00:13:23,010
มีความสัมพันธ์ใหม่

188
00:13:23,010 --> 00:13:26,597
ซึ่งตอนคบกันใหม่ๆ มันก็น่าสนใจเสมอ

189
00:13:26,597 --> 00:13:31,101
เขาอยู่ห่างจากที่ทำงานเธอ
ไม่กี่ช่วงตึก ซึ่งก็ดีเหมือนกัน

190
00:13:31,894 --> 00:13:33,437
เธอไปพักกับเขาได้

191
00:13:33,979 --> 00:13:37,316
ฉันก็เลยไม่ได้คิดอะไรที่ลูกไม่คุยกับฉัน

192
00:13:37,858 --> 00:13:41,570
แต่พอผ่านไปสักพัก ฉันก็ยังติดต่อลูกไม่ได้สักที

193
00:13:42,988 --> 00:13:46,283
ความสัมพันธ์ระหว่างแม่กับลูกสาว
มันก็มีขึ้นมีลงกันอยู่ตลอด

194
00:13:46,283 --> 00:13:47,284
ซึ่งเราก็ไม่ต่าง

195
00:13:47,910 --> 00:13:52,540
แต่ฉันสับสนมากที่ติดต่อลูกไม่ได้เลย

196
00:13:56,669 --> 00:14:00,381
ผมทำงานอยู่ คนเฝ้าเคาน์เตอร์เข้ามาหลังร้าน

197
00:14:00,381 --> 00:14:03,175
แล้วพูดว่า "เดฟ นายอำเภอมาหา
เขาอยู่หน้าร้าน"

198
00:14:09,265 --> 00:14:10,474
เป็นไงบ้างครับ

199
00:14:11,392 --> 00:14:14,895
ผมทำอะไรลงไป นายอำเภอถึงมาถามหาถึงอู่

200
00:14:14,895 --> 00:14:17,773
ผมไม่รู้นะว่านี่เรื่องอะไร แต่ผมไม่ขำ

201
00:14:19,400 --> 00:14:22,611
อย่างแรกที่เขาถามคือ
"รู้จักแครี่ ฟาร์เวอร์หรือเปล่า"

202
00:14:22,611 --> 00:14:23,988
แน่นอนว่าผมรู้จัก

203
00:14:24,655 --> 00:14:28,576
พวกเขาบอกว่าแม่ของแครี่
แจ้งความว่าเธอหายตัวไป

204
00:14:29,159 --> 00:14:31,662
ผมก็โดนสอบเลยสิ
พวกเขามองหน้าผมปานจะสื่อว่า

205
00:14:31,662 --> 00:14:34,373
"ไม่รู้ได้ไงว่าเธออยู่ไหน เป็นแฟนไม่ใช่เหรอ"

206
00:14:36,000 --> 00:14:37,835
ผมเลยควักมือถือขึ้นมา

207
00:14:37,835 --> 00:14:42,006
แล้วเอาข้อความร้ายกาจ
ที่เธอส่งมาหาให้พวกเขาดู

208
00:14:43,716 --> 00:14:46,135
หลังจากนั้นพวกเขาก็เปลี่ยนท่าทีไปเลย

209
00:14:47,553 --> 00:14:49,722
นายอำเภอพูดเป็นนัยว่า

210
00:14:49,722 --> 00:14:52,391
"เลิกกันไม่สวย" คดีแบบนี้เขาเห็นบ่อย

211
00:14:52,391 --> 00:14:55,811
ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร อีกไม่นานก็คงเลิกทำ

212
00:14:55,811 --> 00:14:58,647
รังควานได้ไม่นานเดี๋ยวก็เบื่อไปเอง

213
00:15:04,987 --> 00:15:07,740
ไม่นานหลังจากเราแจ้งความว่าเธอหายตัวไป

214
00:15:07,740 --> 00:15:11,452
ฉันก็เริ่มได้รับข้อความทางเฟซบุ๊กจากแครี่

215
00:15:11,452 --> 00:15:12,369
(แครี่ ฟาร์เวอร์)

216
00:15:12,369 --> 00:15:16,373
(หนูไม่ได้หายตัวไปไหน
หนูแค่ยังไม่อยากกลับบ้านตอนนี้)

217
00:15:16,373 --> 00:15:20,294
(หนูรักทุกคนมากนะ แต่ขอเวลาส่วนตัว)

218
00:15:20,294 --> 00:15:23,047
(ส่ง)

219
00:15:23,047 --> 00:15:25,507
ลูกส่งข้อความมาวันแม่ "สุขสันต์วันแม่"

220
00:15:26,508 --> 00:15:31,305
แต่มันไปถึงจุดที่ฉันเริ่มได้รับ
ข้อความที่เขียนมาแค่คำสองคำ

221
00:15:31,305 --> 00:15:35,601
ซึ่งห้วนขึ้นและหยาบคายขึ้นเรื่อยๆ

222
00:15:47,488 --> 00:15:52,117
(ครูปา)

223
00:15:52,117 --> 00:15:54,370
ผมไม่ได้เจอลิซมาพักใหญ่แล้ว

224
00:15:55,329 --> 00:15:57,748
แต่แล้ววันนึงเธอก็แวะมาที่อะพาร์ตเมนต์ผม

225
00:15:58,415 --> 00:16:01,001
เธอบอกว่ามีอะไรจะให้ดู

226
00:16:03,587 --> 00:16:05,798
ผมไปดูด้านข้างรถเธอ

227
00:16:06,298 --> 00:16:09,510
เห็นได้ชัดเลยว่ารถถูกเอากุญแจขูดเป็นรอยลึก

228
00:16:16,308 --> 00:16:18,185
(กูจะทำมากกว่านี้อีก)

229
00:16:18,185 --> 00:16:23,273
(ถ้ามึงไม่เลิกยุ่งกับเดฟ)

230
00:16:23,273 --> 00:16:25,484
(อีกะหรี่)

231
00:16:25,484 --> 00:16:28,654
ปรากฏว่าลิซถูกแครี่คุกคาม

232
00:16:28,654 --> 00:16:30,572
เหมือนกับผมเลย

233
00:16:31,156 --> 00:16:32,574
ทั้งทางข้อความและอีเมล

234
00:16:34,952 --> 00:16:37,621
แครี่หึงลิซอย่างเห็นได้ชัด

235
00:16:43,293 --> 00:16:46,463
{\an8}(ยัยนั่นมันทำให้เราแตกหักกัน)

236
00:16:46,463 --> 00:16:50,467
{\an8}เรากลัวว่าอาจเกิดเรื่องร้ายขึ้นเมื่อไรก็ได้

237
00:16:51,051 --> 00:16:53,262
(ฉันร้ายกว่านี้ได้อีก)

238
00:16:53,262 --> 00:16:55,848
(ไม่ใช่ทำได้แค่ข่วนรถ)

239
00:17:09,194 --> 00:17:11,697
ตอนนั้นผมเป็นเจ้าหน้าที่กรมตำรวจโอมาฮา

240
00:17:11,697 --> 00:17:13,741
มา 22 ปีครึ่งแล้ว

241
00:17:15,367 --> 00:17:17,619
ช่วง 10-12 ปีที่ผ่านมา

242
00:17:17,619 --> 00:17:20,164
ผมรับหน้าที่เป็นสายสืบหน่วยเหยื่อพิเศษ

243
00:17:20,748 --> 00:17:23,625
เชี่ยวชาญด้านความรุนแรงในครอบครัว
และคดีสตอล์กเกอร์

244
00:17:26,003 --> 00:17:31,133
(ตำรวจสายสืบ คริส เลอโกรว
กรมตำรวจโอมาฮา)

245
00:17:32,926 --> 00:17:36,221
เดฟ ครูปามาหาผมช่วงปลายปี 2012

246
00:17:37,723 --> 00:17:40,934
คดีนี้เป็นคดีที่เราเห็นกันบ่อยๆ
ไม่มีอะไรหวือหวา

247
00:17:41,518 --> 00:17:45,272
{\an8}เรารับมืออยู่กับแฟนเก่าขี้หึง

248
00:17:45,272 --> 00:17:48,609
ซึ่งอาจอยู่ในช่วงแรกๆ
ของการเริ่มเป็นสตอล์กเกอร์

249
00:17:48,609 --> 00:17:49,693
(อย่าคิดจะได้คบใคร)

250
00:17:49,693 --> 00:17:54,698
ข้อความทั้งหมดที่แฟนเก่าส่งมา
สามารถสรุปสั้นๆ ได้ว่า

251
00:17:54,698 --> 00:17:56,742
"ถ้าฉันคบคุณไม่ได้ ก็ห้ามใครคบ"

252
00:17:56,742 --> 00:17:57,993
(ฉันจะทำลายชีวิตแก)

253
00:17:57,993 --> 00:17:59,828
แต่สุดท้ายคดีนี้ได้กลายเป็น

254
00:17:59,828 --> 00:18:04,333
คดีที่แปลกประหลาด
และเดาทางได้ยากที่สุดที่ผมเคยทำมา

255
00:18:11,131 --> 00:18:14,426
(กาแฟอร่อยไหม)

256
00:18:17,096 --> 00:18:18,347
(เห็นฉันหรือเปล่า)

257
00:18:18,347 --> 00:18:19,264
(ฉันเห็นคุณนะ)

258
00:18:19,264 --> 00:18:20,933
(คุณต้องการฉันในชีวิตคุณ)

259
00:18:20,933 --> 00:18:23,102
(เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไป)

260
00:18:23,102 --> 00:18:26,855
ในช่วงหลายวันแรกๆ ข้อความจากแครี่

261
00:18:26,855 --> 00:18:30,901
มาจากมือถือเครื่องเดิมของเธอ
แต่หลังจากนั้นเธอก็เปลี่ยนเบอร์

262
00:18:30,901 --> 00:18:31,860
(ไอ้นกเขาไม่ขัน)

263
00:18:31,860 --> 00:18:36,615
เธอใช้หลายเบอร์มาก เป็น 20 30 40 เบอร์

264
00:18:37,324 --> 00:18:39,201
ตามบล็อกไม่หวาดไม่ไหว

265
00:18:39,785 --> 00:18:42,412
(ถ้าฉันทำร้ายแก ทุกอย่างอาจเปลี่ยน)
(ฉันจะพังชีวิตแก)

266
00:18:42,412 --> 00:18:45,874
(ฉันยังมีกุญแจห้องแกอยู่)
(ฉันจะบ้าให้ดู)

267
00:18:45,874 --> 00:18:46,792
(ฉันจะตามแก)

268
00:18:46,792 --> 00:18:51,797
ผมรู้ว่าเป็นแครี่ที่ส่งมา
เพราะว่าภาษาที่ใช้มันเหมือนกันหมด

269
00:18:52,297 --> 00:18:54,925
(ฉันจะยึดชีวิตแก)
(แกยังต้องการฉันอยู่)

270
00:18:54,925 --> 00:18:57,177
(ฉันดูอยู่นะ)
(ฉันจะทำลายชีวิตแก)

271
00:18:57,177 --> 00:18:59,638
อีเมลก็เหมือนกัน

272
00:18:59,638 --> 00:19:03,892
เธอใช้แอคหลุมหลายๆ แอคส่งอีเมลมา

273
00:19:03,892 --> 00:19:08,063
บางทีก็เลือกชื่อแบบสุ่มเอา
ส่งมาวันละ 125 อีเมลเป็นอย่างต่ำ

274
00:19:08,063 --> 00:19:10,732
(ฉันจะไม่ยอมให้แกได้คบกับใคร)
(ฉันจะตามรังควานลูกแก)

275
00:19:10,732 --> 00:19:12,317
(ฉันจะกลับแคนซัส)

276
00:19:24,705 --> 00:19:27,791
(ฉันเห็นแกมาทำงานนะ)

277
00:19:32,796 --> 00:19:37,301
เดฟได้ไปแจ้งความเรื่องที่แครี่ส่งข้อความหาเขา

278
00:19:37,301 --> 00:19:41,805
บรรยายรายละเอียด
เกี่ยวกับลูกค้าที่เขากำลังคุยอยู่

279
00:19:41,805 --> 00:19:44,850
ตอนยืนอยู่หน้าอู่ที่เขาทำงาน

280
00:19:45,642 --> 00:19:48,770
(กะหรี่ทุกตัวที่แกคุยด้วย)

281
00:19:48,770 --> 00:19:53,066
(ฉันถ่ายรูปป้ายทะเบียนมันไว้หมดแล้ว)

282
00:19:56,486 --> 00:19:58,405
(ต่อให้เป็นแค่ลูกค้าฉันก็ไม่สน)

283
00:19:58,405 --> 00:20:01,742
(ฉันจะตามไปจัดการมัน)

284
00:20:04,369 --> 00:20:07,206
ผมก็คิด "โอเค
ถ้าเธอมองเห็นว่าเขาทำอะไรบ้าง

285
00:20:09,666 --> 00:20:12,085
งั้นแปลว่าต้องซ่อนตัวอยู่ใกล้ๆ แถวนั้น"

286
00:20:14,671 --> 00:20:19,593
ผมเลยสอดส่องพื้นที่นั้น
เพื่อหาทุกที่ที่สามารถมองเห็นสิ่งที่เขาทำอยู่ได้

287
00:20:27,684 --> 00:20:33,023
ผมสอดแนมแบบย้อนกลับ
เพื่อสืบหาว่าเธอแอบส่องเขาจากตรงไหน

288
00:20:38,153 --> 00:20:40,739
ผมเอารูปแครี่ไปด้วย แล้วก็ไล่เคาะถามทุกบ้าน

289
00:20:42,074 --> 00:20:43,242
ไม่มีใครเคยเห็นเธอเลย

290
00:20:43,742 --> 00:20:47,162
ผมรู้ว่าก่อนที่ผมจะลงมือทำอะไรได้
ผมต้องหาตัวเธอให้เจอ

291
00:20:52,417 --> 00:20:55,128
เรื่องต่อมาที่เกิดขึ้นทำเอาช็อกมาก

292
00:20:55,128 --> 00:20:58,382
{\an8}(ฉันอยู่เลขที่ 11618 ถนนเบิร์ท)

293
00:20:58,382 --> 00:21:02,135
{\an8}แครี่บอกผมว่าเธออาศัยอยู่
ห่างจากผมไปสองสามช่วงตึก

294
00:21:02,135 --> 00:21:03,804
ในหอพักเครือเดียวกัน

295
00:21:06,056 --> 00:21:10,394
(อะพาร์ตเมนต์ 12)

296
00:21:34,584 --> 00:21:36,169
หนึ่ง สอง สาม...

297
00:21:36,169 --> 00:21:38,797
ผมแอบหวังว่าจะหาตัวเธอเจอ

298
00:21:42,301 --> 00:21:45,387
แต่ยิ่งเข้าไปใกล้ ห้า หก เจ็ด

299
00:21:46,346 --> 00:21:48,015
ตอนนี้ผมอยากโทรเรียกตำรวจละ

300
00:21:54,813 --> 00:21:57,274
ยิ่งเดินก็ยิ่งกระวนกระวายใจ

301
00:21:59,067 --> 00:22:02,821
ผมไม่อยากโทรเรียกตำรวจ
ผมทำร้ายเธอให้สาหัสเองเลย

302
00:22:08,285 --> 00:22:09,703
แล้วก็ไปถึงตึกที่สิบ

303
00:22:10,954 --> 00:22:12,372
แล้วก็ 11

304
00:22:13,332 --> 00:22:15,334
และแน่นอนว่าผมหาตึกที่ 12

305
00:22:20,797 --> 00:22:21,923
แต่ไม่มีตึกที่ 12

306
00:22:23,050 --> 00:22:23,967
ไม่มีอยู่จริง

307
00:22:25,344 --> 00:22:27,763
ก็แค่สร้างเรื่องขึ้นมาปั่นหัวอีกเรื่อง

308
00:22:31,725 --> 00:22:34,227
ระหว่างที่ผมเดินกลับอะพาร์ตเมนต์

309
00:22:34,227 --> 00:22:36,563
ผมดูอะพาร์ตเมนต์ทุกตึก

310
00:22:36,563 --> 00:22:38,732
แล้วถามตัวเองว่าเธอแอบดูผมจากตึกไหน

311
00:22:42,069 --> 00:22:44,112
เธอจงใจปั่นหัวผมล้วนๆ

312
00:22:53,205 --> 00:22:56,291
แต่จากนั้นอะไรๆ ก็ย่ำแย่ลงไปอีก

313
00:23:02,255 --> 00:23:03,090
ฉิบหาย

314
00:23:05,300 --> 00:23:07,010
แครี่อยู่ในบ้านลิซ

315
00:23:07,010 --> 00:23:09,888
{\an8}(อยากรู้จังว่ามันอยู่บ้านไหมนะ)

316
00:23:13,350 --> 00:23:15,227
{\an8}(มันเปิดประตูโรงรถทิ้งไว้)

317
00:23:15,227 --> 00:23:17,687
{\an8}ถามจริง นี่มันป่วยจิตขั้นไหนแล้ว

318
00:23:21,191 --> 00:23:23,485
เรื่องนี้มันชักจะบานปลายใหญ่แล้ว

319
00:23:30,200 --> 00:23:33,703
เราไปพบว่าเธอไม่ได้แค่เอากุญแจ
ขูดรถของลิซที่อยู่ในโรงรถเท่านั้น

320
00:23:33,703 --> 00:23:35,497
แต่เอาสีพ่นกำแพงด้วย

321
00:23:35,497 --> 00:23:38,959
(อีกะหรี่)

322
00:23:40,877 --> 00:23:43,880
เราโทรแจ้งตำรวจแล้วก็แจ้งความเอาไว้

323
00:23:44,881 --> 00:23:48,927
แต่ผมดูออกว่าเรื่องนี้
ทำลิซกับลูกๆ เธอเครียดแค่ไหน

324
00:23:50,971 --> 00:23:55,267
ผมรู้สึกเหมือนที่ลิซถูกรังควาน
ก็เพราะผมไปคบผู้หญิงคนนั้น

325
00:23:55,976 --> 00:23:58,103
แล้วเธอก็ตามไปข่มขู่ลิซ

326
00:24:00,856 --> 00:24:03,608
(มึงมันอีกะหรี่)

327
00:24:03,608 --> 00:24:08,447
(ทำบ้านคนอื่นแตก)

328
00:24:09,531 --> 00:24:12,868
ผมรู้สึกว่าเธอคือเหยื่อตัวจริงในเรื่องนี้

329
00:24:14,286 --> 00:24:16,538
และผมก็อยากจะปกป้องเธอ

330
00:24:18,331 --> 00:24:19,666
เรารู้สึกปลอดภัยเมื่ออยู่ด้วยกัน

331
00:24:20,584 --> 00:24:22,878
และถ่านไฟเก่าก็ร้อนระอุขึ้นมา

332
00:24:39,269 --> 00:24:41,396
(เอมี่ ฟลอร่า
อดีตคู่สมรสของเดฟ)

333
00:24:41,396 --> 00:24:44,191
เดฟกับฉันยังสนิทกันมากอยู่

334
00:24:44,191 --> 00:24:47,277
ลูกๆ จะไปบ้านเขาทุกสุดสัปดาห์

335
00:24:47,277 --> 00:24:51,323
พวกเขาก็เลยรู้อยู่บ้างว่าเรื่องแครี่เป็นยังไง

336
00:24:51,323 --> 00:24:53,742
รู้เรื่องที่เธอข่มขู่เดฟ

337
00:24:56,077 --> 00:24:59,748
หลังจากที่เขาบอกฉัน
เรื่องข้อความและวีรกรรมทำลายข้าวของ

338
00:25:00,499 --> 00:25:04,169
ฉันก็บอกเขาว่าไม่อยากให้ลูกๆ ไปบ้านเขา

339
00:25:04,169 --> 00:25:06,338
ถ้าเขาอยากเจอลูก ต้องมาที่บ้านฉัน

340
00:25:08,381 --> 00:25:09,883
มันทำฉันกังวลมาก

341
00:25:18,141 --> 00:25:21,186
ตอนอยู่ที่ทำงาน ลิซโทรมาหาผม

342
00:25:21,186 --> 00:25:23,438
กระจกหน้าต่างห้องผมถูกทุบแตก

343
00:25:23,438 --> 00:25:25,857
และดูเหมือนมีคนเข้าไปในห้องผม

344
00:25:32,239 --> 00:25:33,990
(ไปซะ อีกะหรี่)

345
00:25:33,990 --> 00:25:39,120
ที่หัวเตียงมีตัวหนังสือที่เขียนด้วย
ลิปสติกสีแดงว่า "ไปซะ อีกะหรี่"

346
00:25:40,163 --> 00:25:44,501
บนเตียงมีเสื้อผ้าที่เป็นของลิซ

347
00:25:44,501 --> 00:25:48,171
ถูกเอามีดแทงแล้วก็กรีด

348
00:25:52,467 --> 00:25:54,177
สไตล์ฆาตกรรมเลย

349
00:25:56,012 --> 00:25:57,264
ชัดไม่รู้จะชัดยังไงแล้ว

350
00:25:57,264 --> 00:26:01,309
ว่าเธอข่มขู่จะใช้ความรุนแรงทำร้ายร่างกายลิซ

351
00:26:06,231 --> 00:26:09,985
ผมคิดในใจว่า "ถ้าลิซอยู่ที่ห้อง
ตอนที่แครี่งัดเข้าไปล่ะ"

352
00:26:09,985 --> 00:26:12,821
"ลิซจะโดนแทงด้วยหรือเปล่า"

353
00:26:15,407 --> 00:26:17,325
นี่มันคุกคามกันมาก ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ

354
00:26:20,620 --> 00:26:23,331
{\an8}(อีนั่นตายแน่)

355
00:26:23,331 --> 00:26:26,668
{\an8}(ใครก็หยุดฉันไม่ได้)

356
00:26:30,630 --> 00:26:35,010
(ดิเอ็มเบอร์ส
ร้านอาหารและห้องพัก)

357
00:26:36,970 --> 00:26:41,308
ถึงจุดนี้ในการสืบสวน
ดูจากเหตุอาชญากรรมต่างๆ ที่เกิดขึ้นทั้งหมด

358
00:26:41,308 --> 00:26:45,770
ผมรู้สึกว่าผมมีมูลเหตุมากพอ
ที่จะขอหมายจับแครี่แล้ว

359
00:26:45,770 --> 00:26:48,690
แต่โชคร้ายที่ตอนนั้นผมทำได้แค่นี้

360
00:26:48,690 --> 00:26:50,233
เพราะผมหาตัวเธอไม่เจอ

361
00:26:51,860 --> 00:26:54,195
ซึ่งไม่ใช่เรื่องแปลกในคดีสตอล์กเกอร์

362
00:26:54,696 --> 00:26:57,824
แต่ยิ่งเราสืบสวนคดีแบบนี้นานเท่าไร

363
00:26:58,325 --> 00:27:01,536
เราก็จะยิ่งเห็นผลกระทบที่มันมีต่อตัวเหยื่อ

364
00:27:07,000 --> 00:27:09,919
ตอนนั้นเธอแอบตามผมมาปีกว่าแล้ว

365
00:27:10,837 --> 00:27:13,381
ผมไม่แปลกใจแล้วถ้าเวลาไปกินข้าวกับลูก

366
00:27:13,381 --> 00:27:16,426
จะได้รับข้อความส่งมาว่า
"แกอยู่ที่นั่นที่นี่ กินข้าวกับลูกๆ"

367
00:27:16,426 --> 00:27:20,138
เออ ไปตาย เลิกมาวุ่นวายชีวิตกูซะที

368
00:27:29,064 --> 00:27:33,943
แล้วเราก็ค่อยๆ ชินชากับชีวิตผิดปกตินี้ไปเอง

369
00:27:38,198 --> 00:27:40,116
ความหวาดระแวงคือชีวิตเราไปแล้ว

370
00:27:44,454 --> 00:27:47,415
{\an8}(ฉันยังเข้าไปในตึกได้นะ)

371
00:27:51,503 --> 00:27:53,797
เราจะคิดถึงเรื่องที่อาจเกิดขึ้นได้อยู่ตลอด

372
00:28:03,056 --> 00:28:06,351
(ฉันเอาหูแนบประตูของแก)

373
00:28:07,811 --> 00:28:11,272
(ฉันได้ยินทุกอย่าง)

374
00:28:17,320 --> 00:28:19,072
(ฉันแอบดูแกอยู่)

375
00:28:21,908 --> 00:28:25,161
บางครั้งมันก็แยกได้ยากว่าอะไรจริง

376
00:28:25,161 --> 00:28:27,038
และอะไรที่หลอนไปเอง

377
00:28:34,963 --> 00:28:37,382
(ฟู้ดเลาจ์)

378
00:28:39,801 --> 00:28:41,428
หลายเดือนผ่านไป

379
00:28:41,428 --> 00:28:44,472
ผมก็ชอบไปนั่งอยู่ที่บาร์มากขึ้นเรื่อยๆ

380
00:28:46,307 --> 00:28:48,893
ผมไปดื่มเพื่อให้หายเครียด

381
00:28:50,019 --> 00:28:53,273
สมองจะได้พักจากความคิดมากซะที

382
00:29:00,321 --> 00:29:02,949
ผมใกล้จะสติแตกแล้วตอนนี้

383
00:29:21,551 --> 00:29:25,221
(ฉันจุดไฟเผาบ้านอีกะหรี่แล้ว)

384
00:29:25,221 --> 00:29:28,308
ใจผมร่วงไปอยู่ที่ตาตุ่ม แบบว่า "ไอ้เชี่ย"

385
00:29:33,688 --> 00:29:36,316
แครี่แม่งเผาบ้านของลิซ

386
00:29:40,779 --> 00:29:43,865
(ขอให้อีกะหรี่กับลูกมันตายคาบ้าน)

387
00:30:02,383 --> 00:30:05,220
ลองเอาไปให้ดู เขาย้ายทุกคนออกไปหมดแล้ว

388
00:30:08,973 --> 00:30:11,851
ไปทางนั้นเลย ให้ไว ทางนั้น

389
00:30:17,273 --> 00:30:20,610
ลิซยืนร้องไห้อยู่ตัวคนเดียว

390
00:30:26,616 --> 00:30:29,244
โชคดีที่ลูกๆ ของ ลิซไม่ได้อยู่ในบ้าน

391
00:30:29,744 --> 00:30:32,038
แต่สัตว์เลี้ยงเธอตายหมด

392
00:30:35,917 --> 00:30:39,295
เธอเสียบ้านและทรัพย์สินทั้งหมดที่มี

393
00:30:45,844 --> 00:30:49,180
ผมคิดในใจ "นี่มันไม่ใช่แค่คดีสตอล์กเกอร์ละ"

394
00:30:50,974 --> 00:30:52,976
ผมติดต่อเจ้าหน้าที่สืบสวนเหตุเพลิงไหม้

395
00:30:55,061 --> 00:30:58,189
เราไปเจอกันที่เกิดเหตุ เดินดูบ้านด้วยกัน

396
00:31:06,990 --> 00:31:10,910
ในนั้นยังเปียกอยู่ แล้วก็มีกลิ่นไหม้ฉุนจมูก

397
00:31:15,915 --> 00:31:19,127
ผมรู้สึกได้เลยว่านี่มันไม่ถูกต้องมาก

398
00:31:20,628 --> 00:31:25,842
ผมคิดว่าเรื่องนี้มันอาจทวีคูณ
ถึงจุดที่มีคนบาดเจ็บสาหัสหรือถูกฆ่าตายได้

399
00:31:25,842 --> 00:31:29,095
แล้วอีกความคิดที่ผุดขึ้นมาคือ
"ฉันต้องจับคนคนนี้ให้ได้"

400
00:31:31,973 --> 00:31:35,977
แน่นอนว่าในการสืบสวนที่เกิดเหตุ
เราต้องไปคุยกับลิซด้วย

401
00:31:37,228 --> 00:31:39,522
บทสนทนานั้นถูกบันทึกเทปเอาไว้

402
00:31:40,607 --> 00:31:43,443
ผมเข้าใจว่าพักนี้มีปัญหาใช่ไหมครับ

403
00:31:43,443 --> 00:31:45,236
ไหนช่วยเล่าให้ฟังหน่อยครับ

404
00:31:45,737 --> 00:31:47,113
ผู้ชายที่ฉันคบ

405
00:31:47,113 --> 00:31:49,407
เขามีแฟนที่คบมาราวสองอาทิตย์

406
00:31:49,407 --> 00:31:51,492
แล้วเธอแอบตามฉันมาตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน

407
00:31:52,076 --> 00:31:54,162
- รู้ชื่อเธอไหมครับ
- แครี่

408
00:31:55,288 --> 00:31:58,041
เธอชอบส่งข้อความมาขู่ฆ่าฉันกับลูก

409
00:31:58,041 --> 00:32:02,295
โอเค ตรงนี้เห็นได้ชัดเลยว่ามีคนจงใจวางเพลิง

410
00:32:03,922 --> 00:32:05,632
แล้วสัตว์เลี้ยงฉันล่ะ

411
00:32:06,507 --> 00:32:09,594
- สัตว์เลี้ยงคุณ...
- ฉันรู้ว่าตายหมดแล้ว แต่ว่า...

412
00:32:09,594 --> 00:32:14,766
องค์กรพิทักษ์สัตว์
จะจัดการเรื่องสัตว์เอง เสียใจด้วยครับ

413
00:32:16,517 --> 00:32:18,311
ฉันอยากให้เธอเลิกมารังควานซะที

414
00:32:31,282 --> 00:32:35,954
พอบ้านไฟไหม้ ลิซคุ้ยเก็บของ
อันน้อยนิดที่ยังพอใช้ได้อยู่จากบ้านหลังนั้น

415
00:32:35,954 --> 00:32:37,080
แล้วย้าย

416
00:32:37,080 --> 00:32:40,708
เธอไม่บอกผมว่าย้ายไปไหน
ซึ่งผมก็เข้าใจเหตุผล

417
00:32:40,708 --> 00:32:43,920
เธอไม่อยากให้แครี่ตามไปคุกคาม

418
00:32:46,798 --> 00:32:49,550
ณ ตอนนั้น ผมรู้สึกโดดเดี่ยว

419
00:32:52,053 --> 00:32:54,889
ผมไม่รู้ว่าควรจะโมโห โศกเศร้า หรือร้องไห้ดี

420
00:32:56,808 --> 00:32:58,393
ผมสูญเสียคู่คิดไป

421
00:32:58,393 --> 00:33:01,604
คนคนเดียวที่เข้าใจว่าผมเจอกับอะไรอยู่

422
00:33:04,357 --> 00:33:08,945
ผมรู้สึกว่าสิ่งเดียวที่ผมทำได้
ก็คือย้ายบ้านหนีเหมือนกัน

423
00:33:10,405 --> 00:33:12,073
ผมเปลี่ยนมือถือ

424
00:33:12,657 --> 00:33:13,950
แล้วไปสมัครงานที่ใหม่

425
00:33:16,828 --> 00:33:20,081
ผมอยากสร้างชีวิตใหม่ ห่างไกลจากแครี่

426
00:33:22,083 --> 00:33:23,751
แต่ในใจลึกๆ

427
00:33:23,751 --> 00:33:27,005
ผมรู้ว่าเธอยังอยู่ที่ไหนสักแห่ง

428
00:33:31,342 --> 00:33:33,553
(เอ็ม 16
เทศมณฑลพอตทาวัตทามี)

429
00:33:33,553 --> 00:33:37,724
(หนึ่งปีให้หลัง)

430
00:33:45,606 --> 00:33:49,193
(เรือนจำเทศมณฑลพอตทาวัตทามี
และสำนักงานนายอำเภอ)

431
00:33:49,193 --> 00:33:52,530
สำนักงานนายอำเภอเทศมณฑลพอตทาวัตทามี
เป็นหน่วยงานเล็กๆ

432
00:33:54,699 --> 00:33:58,244
สองปีก่อนหน้า ผมได้ข่าวว่ามีสายสืบอีกสองคน

433
00:33:58,244 --> 00:34:01,998
กำลังสืบคดีคนชื่อแครี่ ฟาร์เวอร์ที่หายตัวไป

434
00:34:02,874 --> 00:34:06,544
ผมได้ยินมาว่าเธอเป็น
แม่เลี้ยงเดี่ยวที่จู่ๆ ก็หายตัวไป

435
00:34:07,503 --> 00:34:09,338
ไม่มีใครพบเจอเธอเลย

436
00:34:09,338 --> 00:34:13,092
แต่เธอยังสื่อสารกับทางบ้าน
ผ่านอีเมลและข้อความอยู่

437
00:34:14,010 --> 00:34:17,305
ในเวลาเดียวกัน สายสืบจากกรมตำรวจโอมาฮา

438
00:34:17,305 --> 00:34:22,268
{\an8}ก็สืบคดีวางเพลิง คุกคาม และทำลายทรัพย์สิน

439
00:34:22,935 --> 00:34:25,938
แต่หลังผ่านไปพักใหญ่ คดีมันก็ปิดไม่ลง

440
00:34:25,938 --> 00:34:28,316
จนคนที่รับผิดชอบเลิกสนใจไป

441
00:34:34,405 --> 00:34:37,533
{\an8}คดีนี้ดึงดูดผมมาก ผมสนใจเรื่องนี้จริงๆ

442
00:34:41,996 --> 00:34:44,165
ผมจำได้ว่าเคยคุยกับจิมว่า

443
00:34:44,165 --> 00:34:46,084
"เราน่าจะไปขอทำคดีนั้นกันนะ"

444
00:34:53,758 --> 00:34:55,676
ผมกับไรอันเป็นเพื่อนซี้กัน

445
00:34:57,804 --> 00:34:59,430
ลูกสวยมาก ไรอัน

446
00:35:00,723 --> 00:35:03,309
จิมเป็นคาวบอยสายกรุงที่สุดที่ผมเคยเจอ

447
00:35:04,519 --> 00:35:07,563
น่าจะไม่เคยขี่ม้าด้วยมั้ง แต่ลุคเป๊ะ

448
00:35:10,483 --> 00:35:13,569
ไรอันเขาเป็นคนที่ค่อนข้างหุนหันพลันแล่น

449
00:35:16,197 --> 00:35:17,031
ช่างเถอะ

450
00:35:20,076 --> 00:35:21,994
ส่วนผมมีระเบียบมากกว่า

451
00:35:24,831 --> 00:35:27,750
ทักษะและความสามารถของเรามันเสริมกันมาก

452
00:35:29,919 --> 00:35:32,547
ผมกับเอวิสก็เลยไปคุยกับหัวหน้า

453
00:35:32,547 --> 00:35:35,967
แล้วขอรับคดีแครี่ ฟาร์เวอร์มาทำ

454
00:35:35,967 --> 00:35:37,718
หัวหน้าไฟเขียวให้

455
00:35:47,645 --> 00:35:50,148
เราไปหาแนนซี่ เรนีย์ แม่ของแครี่

456
00:35:50,148 --> 00:35:51,858
เธออาศัยอยู่ที่มาซิโดเนีย รัฐไอโอวา

457
00:35:53,067 --> 00:35:55,069
เธอบอกเราว่าคดีนี้เริ่มต้นยังไง

458
00:35:58,781 --> 00:36:00,032
ผ่านมาหลายปีแล้ว

459
00:36:00,032 --> 00:36:02,535
ตั้งแต่เราได้คุยกับสายสืบแบบตัวต่อตัว

460
00:36:02,535 --> 00:36:04,495
ซึ่งฉันก็ค่อนข้างไม่ไว้ใจ

461
00:36:04,495 --> 00:36:08,541
ฉันน่าจะไม่ค่อยจะมีมารยาทกับเขา
ตอนเขาเข้ามา

462
00:36:08,541 --> 00:36:11,002
เพราะฉันไม่เชื่อว่าเขาจะทำได้

463
00:36:11,544 --> 00:36:14,672
แล้วคุณเจอเธอเป็นครั้งสุดท้ายวันไหนครับ

464
00:36:14,672 --> 00:36:18,342
เราไม่ได้เจอเธอตั้งแต่
วันที่ 11 พฤศจิกายน ปี 2012

465
00:36:18,342 --> 00:36:19,886
งั้นก็สองสามปีก่อน

466
00:36:22,263 --> 00:36:25,224
ไม่นานหลังเธอจากไป เราก็ได้รับข้อความ

467
00:36:25,224 --> 00:36:28,019
ที่บอกว่า "หนูรับงานที่แคนซัส

468
00:36:28,019 --> 00:36:30,813
จะมีรายได้ปีละ 100,000 ดอลลาร์"

469
00:36:31,939 --> 00:36:34,400
และแม็กซ์ หลานฉัน ต้องมาอยู่กับเรา

470
00:36:36,235 --> 00:36:39,322
ผมอยากรู้ว่าก่อนออกไปเธอมีท่าทียังไง

471
00:36:39,322 --> 00:36:41,699
เกิดอะไรขึ้นไหม เธอพูดถึงอะไรหรือเปล่า

472
00:36:41,699 --> 00:36:44,285
เธอเหนื่อย เพราะทำงานเยอะ

473
00:36:45,703 --> 00:36:48,789
จริงอยู่ อาจมีบางอย่างที่ลูกไม่บอกฉัน

474
00:36:48,789 --> 00:36:51,500
ซึ่งฉันเองก็มีอะไรที่ไม่บอกแม่ตัวเองเหมือนกัน

475
00:36:52,460 --> 00:36:54,503
แต่ลูกจะโทรหาเสมอ

476
00:36:57,298 --> 00:37:01,844
ฉันไม่เข้าใจเลยจริงๆ
พอถึงตอนนั้นเราก็เลยไปแจ้งความคนหาย

477
00:37:04,180 --> 00:37:07,183
ถ้าเธอตัดสินใจว่าไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว

478
00:37:07,183 --> 00:37:08,726
งั้นมันก็เป็นสิ่งที่เธอเลือกเอง

479
00:37:08,726 --> 00:37:11,395
แต่ฉันอยากรู้ว่าเธอโอเคไหม

480
00:37:11,395 --> 00:37:13,940
ป่วยหรือเปล่า เจ็บไหม

481
00:37:23,074 --> 00:37:27,203
ตอนแรกที่ผมเข้าไปทำคดีนี้
ผมเลือกทำเพราะมันฟังดูน่าสนใจดี

482
00:37:27,203 --> 00:37:31,165
แต่พอได้ไปเจอแนนซี่
แรงขับเคลื่อนผมเปลี่ยนเลย

483
00:37:31,165 --> 00:37:32,833
ผมอยากสืบหาคำตอบให้เธอ

484
00:37:37,588 --> 00:37:39,340
พออ่านดูแฟ้มคดี

485
00:37:40,716 --> 00:37:45,263
รายงานเดิมลงไว้ว่าแครี่มีประวัติโรคไบโพลาร์

486
00:37:45,263 --> 00:37:47,974
(รายงานคนหาย แครี่
วันศุกร์ที่ 16 พฤศจิกายน 2012)

487
00:37:47,974 --> 00:37:51,060
(แครี่เป็นไบโพลาร์)

488
00:37:51,769 --> 00:37:53,854
ใช่ ลูกเป็นโรคซึมเศร้า

489
00:37:54,522 --> 00:37:57,608
แต่ฉันเดาว่าลูกน่าจะเอายาไปด้วย

490
00:37:58,734 --> 00:38:00,111
{\an8}แต่ไม่ได้เอาไป

491
00:38:00,111 --> 00:38:02,488
{\an8}(พบยาที่บ้านแครี่) (แครี่ - ไบโพลาร์)

492
00:38:04,407 --> 00:38:06,117
ถ้าแครี่ไม่กินยา

493
00:38:06,117 --> 00:38:08,786
มันก็อาจแปลว่าบุคลิกของเธอเปลี่ยนไป

494
00:38:08,786 --> 00:38:12,915
จนเริ่มไปคุกคามคนอื่น ทั้งส่งข้อความ
เป็นสตอล์กเกอร์ ทั้งหมดนั้นเลย

495
00:38:15,501 --> 00:38:17,920
ตำรวจเดิมที่ทำคดีได้ผลสรุปว่า

496
00:38:17,920 --> 00:38:20,965
เธอหายตัวไป
เพราะอาการของโรคทางจิตที่กำเริบ

497
00:38:24,677 --> 00:38:25,553
ฉันมีความหวังว่า

498
00:38:26,971 --> 00:38:28,180
ลูกจะกลับมา

499
00:38:46,699 --> 00:38:49,618
ผมย้ายบ้านแล้ว พยายามเริ่มต้นชีวิตใหม่

500
00:38:49,618 --> 00:38:51,370
ผมไม่ได้คบกับลิซแล้ว

501
00:38:51,370 --> 00:38:53,998
ดังนั้นแน่นอนว่าผมก็อยากหาคู่เดตใหม่

502
00:38:53,998 --> 00:38:57,668
(เนบราสกา หาคู่)

503
00:38:58,961 --> 00:38:59,879
(ค้นหา)

504
00:38:59,879 --> 00:39:02,465
ผมกลับเข้าโลกออนไลน์ เข้าเว็บหาคู่อันใหม่

505
00:39:02,465 --> 00:39:03,966
(เดฟ เค
35 โอมาฮา เนบราสกา)

506
00:39:03,966 --> 00:39:04,925
(ค้นหา)

507
00:39:04,925 --> 00:39:05,968
(คนที่เข้ากับคุณได้)

508
00:39:05,968 --> 00:39:08,512
สร้างโปรไฟล์ เริ่มคุยกับผู้คน

509
00:39:09,638 --> 00:39:12,183
แล้วได้ไปคุยกับผู้หญิงคนนึง

510
00:39:12,183 --> 00:39:13,351
(ช่างสัก)

511
00:39:13,351 --> 00:39:17,396
ทุกอย่างกำลังไปได้สวย เราคุยกัน นัดไปเดตกัน

512
00:39:31,202 --> 00:39:32,661
ผมไปนั่งรออยู่ชั่วโมงนึง

513
00:39:32,661 --> 00:39:35,581
สาวเสิร์ฟเดินมาถามว่า
"โดนเทเหรอ" หรืออะไรแนวนั้น

514
00:39:35,581 --> 00:39:37,291
ผมก็ตอบ "ดูท่าจะใช่"

515
00:39:40,086 --> 00:39:42,671
{\an8}(ฉันกำลังไปนะ แต่สายหน่อย)

516
00:39:42,671 --> 00:39:44,882
ผมก็เลยนั่งรอต่ออีกหน่อย

517
00:39:48,803 --> 00:39:49,929
แล้วก็นั่งรอ

518
00:39:51,889 --> 00:39:52,848
และนั่งรอ

519
00:39:54,266 --> 00:39:55,267
และนั่งรอ

520
00:39:57,269 --> 00:39:59,855
พอถึงเวลาที่ผมมั่นใจว่าเธอคงไม่มาแน่

521
00:39:59,855 --> 00:40:01,565
เธอส่งข้อความมาอีก

522
00:40:01,565 --> 00:40:03,192
(นี่คือแครี่)

523
00:40:04,860 --> 00:40:06,362
(มึงไปตาย)

524
00:40:10,282 --> 00:40:13,244
ผมก้าวพลาดทำให้แครี่กลับเข้ามาในชีวิตอีก

525
00:40:19,417 --> 00:40:23,462
แต่คราวนี้มันเริ่มจะแย่กว่าเดิมเยอะเลย

526
00:40:25,673 --> 00:40:30,469
จู่ๆ เอมี่ ภรรยาเก่าผม ก็เริ่มตกเป็นเป้า

527
00:40:32,513 --> 00:40:36,475
(รอให้ฉันไปปาดคอมันก่อนเถอะ)

528
00:40:37,935 --> 00:40:40,938
ฉันเริ่มได้รับข้อความจากแครี่

529
00:40:41,522 --> 00:40:44,442
สั่งห้ามฉันเข้าไปใกล้เดฟ

530
00:40:47,069 --> 00:40:50,239
(ถ้าฉันกำจัดแกได้ ฉันทำแน่)

531
00:40:51,532 --> 00:40:52,533
ฉันกลัวมาก

532
00:40:57,246 --> 00:41:01,250
แต่แล้วข้อความพวกนั้นก็เริ่มลามไปถึงลูกๆ ฉัน

533
00:41:12,178 --> 00:41:16,265
มีอยู่สุดสัปดาห์นึงที่ฉันพาลูกๆ
ไปเล่นที่สวนสาธารณะ

534
00:41:24,565 --> 00:41:28,194
(ไรอันเล่นสไลเดอร์)

535
00:41:31,530 --> 00:41:34,700
(แล้วแกกำลังผลักชิงช้าให้เล็กซี่)

536
00:41:34,700 --> 00:41:36,911
เธอรู้ทุกอย่างที่เรากำลังทำ

537
00:41:55,304 --> 00:41:58,891
ฉันคิด "ผู้หญิงคนนี้
แอบตามฉันตลอดเวลาหรือเปล่า"

538
00:42:03,646 --> 00:42:06,941
อยู่มาคืนนึง ฉันได้รับข้อความจากแครี่

539
00:42:06,941 --> 00:42:09,360
เธอขู่ว่าจะ...

540
00:42:10,945 --> 00:42:14,990
ปาดคอลูกฉันตอนพวกเขาหลับ

541
00:42:18,118 --> 00:42:21,413
ฉันไปเจอลูกชายนอนกอดไม้เบสบอลอยู่บนโซฟา

542
00:42:22,289 --> 00:42:24,625
ฉันปลุกลูกแล้วบอกให้กลับไปที่ห้องนอน

543
00:42:24,625 --> 00:42:27,419
แล้วพอฉันถามลูกว่ามานอนที่โซฟาทำไม

544
00:42:27,419 --> 00:42:30,756
ลูกก็ตอบว่าจะปกป้องเรา

545
00:42:32,299 --> 00:42:33,592
มันสะเทือนใจมาก

546
00:42:35,928 --> 00:42:38,097
ไม่ควรมีเด็กคนไหนต้องรู้สึกแบบนั้น

547
00:42:43,811 --> 00:42:45,938
ผมอยากจะซื้อปืนพก

548
00:42:45,938 --> 00:42:48,607
อยากได้ปืนไปยิงเป้าหรือว่า...

549
00:42:48,607 --> 00:42:53,279
ผมรู้สึกว่าไม่ช้าก็เร็วต้องมีใครเจ็บตัวแน่ๆ

550
00:42:54,572 --> 00:42:56,949
ผมต้องปกป้องครอบครัว

551
00:42:58,576 --> 00:43:01,036
พ่อเลยไปซื้อปืนพกมาให้

552
00:43:02,705 --> 00:43:06,000
ยี่ห้อสมิธแอนด์เวสสัน
ขนาดเก้ามิลลิเมตร ปืนอัตโนมัติ

553
00:43:06,000 --> 00:43:08,127
มาด้านหลังสิครับ เดี๋ยวเราช่วยจัดการให้

554
00:43:11,046 --> 00:43:13,841
ผมไม่ใช่พวกชอบพกปืน
ดังนั้นไม่เหน็บเอวไว้แน่

555
00:43:13,841 --> 00:43:17,136
ก็เลยเอาไปเก็บไว้บนตู้เสื้อผ้าห้องนอน

556
00:43:17,136 --> 00:43:18,596
ตรงที่ลูกๆ เอื้อมไม่ถึง

557
00:43:18,596 --> 00:43:23,642
แต่ถ้าเกิดรู้สึกว่าจำเป็นขึ้นมา
ผมก็เอื้อมหยิบปืนมาใช้ได้

558
00:43:24,351 --> 00:43:26,645
แต่ผมไม่อยากต้องใช้มันหรอก

559
00:43:34,945 --> 00:43:36,864
คดีนี้มีปมปริศนาหลายจุด

560
00:43:37,823 --> 00:43:39,992
แต่ปริศนาที่ติดตรึงใจเราที่สุดคือ

561
00:43:39,992 --> 00:43:44,371
ไม่มีใครพบเห็นแครี่
หรือได้ข่าวจากเธอโดยตรงมานานสองปีแล้ว

562
00:43:45,789 --> 00:43:49,418
มีแค่อีเมล ข้อความ และแอคโซเชียล

563
00:43:49,418 --> 00:43:51,420
มันพิสูจน์ไม่ได้ว่าแครี่ ฟาร์เวอร์ยังมีชีวิตอยู่

564
00:43:53,756 --> 00:43:56,842
แครี่บอกในข้อความว่าจะลาออกจากงาน

565
00:43:56,842 --> 00:43:59,303
ย้ายไปอยู่แคนซัส ไม่อยากคุยกับใคร

566
00:43:59,303 --> 00:44:01,930
{\an8}(แครี่ มาซิโดเนีย
ค้นบ้าน 22 เมษายน ปี 2013)

567
00:44:01,930 --> 00:44:05,559
{\an8}แต่พอเราดูรูปถ่ายบ้านแครี่ที่ทีมสืบเดิมไปถ่ายมา

568
00:44:06,185 --> 00:44:08,771
เราเห็นว่าเสื้อผ้ายังเต็มตู้เธอเลย

569
00:44:09,813 --> 00:44:12,191
ข้าวของของเธอยังอยู่ในบ้านหลังนั้น

570
00:44:12,691 --> 00:44:14,735
ราวกับว่าจะกลับมาพรุ่งนี้เลย

571
00:44:14,735 --> 00:44:18,489
หรือจะกลับมาบ่ายวันนี้ ทุกอย่างยังเหมือนเดิม

572
00:44:19,406 --> 00:44:21,325
ที่นอนปูไว้เรียบร้อย

573
00:44:21,325 --> 00:44:23,911
มีเสื้อนอกพาดเก้าอี้อยู่

574
00:44:25,162 --> 00:44:28,832
ไม่มีอะไรในนั้นที่บ่งชี้ว่า
เธอเก็บของย้ายไปเมืองอื่นเลย

575
00:44:28,832 --> 00:44:30,834
(รายการเดินบัญชีแครี่
พฤศจิกายน 2012)

576
00:44:30,834 --> 00:44:32,544
เราได้ประวัติการเดินบัญชีแครี่มา

577
00:44:32,544 --> 00:44:34,713
ซึ่งเราเห็นการทำธุรกรรมสองครั้ง

578
00:44:34,713 --> 00:44:37,508
ที่เกิดขึ้นแค่ไม่กี่วันหลังเธอหายตัวไป

579
00:44:37,508 --> 00:44:38,634
(19 พ.ย. 2012)

580
00:44:38,634 --> 00:44:40,636
แต่หลังจากนั้นก็ไม่มีอะไรอีก

581
00:44:41,136 --> 00:44:43,555
และแน่นอนว่าคนเราถ้าไม่มีเงินก็อยู่ยาก

582
00:44:48,894 --> 00:44:52,773
ตอนที่ลูกหายตัวไป พ่อของแครี่เขากำลังจะเสีย

583
00:44:55,567 --> 00:44:59,488
ในใจฉัน ลูกไม่มีทางหนีไปไหนแน่
เพราะพ่อกำลังป่วยหนัก

584
00:45:02,366 --> 00:45:07,496
สองหรือสามสัปดาห์หลังเขาเสีย
ฉันฝันเห็นเขาชัดมาก

585
00:45:07,496 --> 00:45:09,373
ในฝันเขาพูดว่า

586
00:45:09,957 --> 00:45:12,584
"แนนซ์ ลูกอยู่กับผมแล้ว ไม่เป็นไรนะ"

587
00:45:16,213 --> 00:45:17,715
หน้าเขายังติดตาฉันอยู่เลย

588
00:45:19,842 --> 00:45:22,136
แต่ฉันต้องอยู่ดูแลแม็กซ์

589
00:45:23,262 --> 00:45:24,888
เพื่อให้ชีวิตที่มั่นคงกับเขา

590
00:45:25,806 --> 00:45:27,015
ตอนนั้นเขาอายุแค่ 14

591
00:45:28,684 --> 00:45:31,478
ฉันไม่รู้ว่านี่คือสัญชาตญาณความเป็นแม่
หรือว่าอะไร แต่ฉันรู้เลย

592
00:45:31,478 --> 00:45:33,188
ว่าแครี่ไม่มีชีวิตอยู่แล้ว

593
00:45:41,280 --> 00:45:43,782
ตอนที่จิมออกมาซักถามเราอีกรอบ

594
00:45:44,867 --> 00:45:47,286
ฉันพูดว่า "ฉันว่าแครี่ไม่ได้ไปเอง"

595
00:45:47,286 --> 00:45:50,581
และเขาก็มองหน้าฉันและพูดว่า

596
00:45:50,581 --> 00:45:53,292
"ผมก็ว่าเธอไม่ได้ไปเองเหมือนกัน"

597
00:45:53,292 --> 00:45:55,586
แล้วฉันกอดเขาและปล่อยโฮออกมา

598
00:45:55,586 --> 00:45:59,590
เพราะไม่เคยมีเจ้าหน้าที่คนไหน
พูดคำนั้นกับฉันเลย

599
00:46:04,136 --> 00:46:07,306
ถ้าแครี่ไม่มีชีวิตอยู่แล้ว
งั้นคดีนี้ก็พลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือ

600
00:46:14,897 --> 00:46:17,983
เรามีแค่ทฤษฎีและการคาดเดา

601
00:46:17,983 --> 00:46:19,943
แต่เรามุ่งทำคดีต่อไป

602
00:46:19,943 --> 00:46:23,238
โดยมองว่าเรากำลังสืบคดีการตายอยู่

603
00:46:27,117 --> 00:46:30,037
เรารู้ว่าเดฟกับลิซได้รับอีเมลคุกคาม

604
00:46:30,037 --> 00:46:32,748
และข้อความข่มขู่จากแครี่มานานหลายปีแล้ว

605
00:46:34,374 --> 00:46:37,961
แต่ถ้าแครี่ตายไปแล้ว
งั้นเธอก็ไม่ได้เป็นคนส่งข้อความ

606
00:46:38,921 --> 00:46:40,839
ดังนั้นถ้าจะสืบว่าเกิดอะไรขึ้นกับแครี่

607
00:46:40,839 --> 00:46:43,091
เราต้องรู้ให้ได้ก่อนว่าใครเป็นคนส่งข้อความ

608
00:46:46,678 --> 00:46:48,180
เราต้องไปพึ่งบุญไอที

609
00:46:53,018 --> 00:46:54,019
แป๊บนะ

610
00:46:59,274 --> 00:47:00,567
{\an8}ผมมีซอยเลนท์...

611
00:47:00,567 --> 00:47:02,986
{\an8}(ผู้ช่วยพิเศษ โทนี่ คาวา
สำนักงานนายอำเภอพอตทาวัตทามี)

612
00:47:02,986 --> 00:47:04,279
{\an8}ซึ่งมีคาเฟอีน

613
00:47:04,279 --> 00:47:06,281
{\an8}แล้วก็มีกาแฟ ซึ่งมีคาเฟอีน

614
00:47:06,281 --> 00:47:09,660
แล้วก็มีกาแฟที่เหลือจากแก้วก่อน
ซึ่งก็มีคาเฟอีนเหมือนกัน

615
00:47:10,619 --> 00:47:12,871
โทนี่ คาวาทำงานให้แผนกไอทีของเรา

616
00:47:12,871 --> 00:47:16,291
อีกทั้งยังเป็นอาสาสมัครผู้ช่วย
ที่สำนักงานนายอำเภอเรา

617
00:47:16,291 --> 00:47:18,377
ซอยเลนท์คืออะไร

618
00:47:18,919 --> 00:47:22,840
มันเป็นสิ่งที่ชาวเนิร์ดดื่มแทนกินข้าว

619
00:47:22,840 --> 00:47:25,509
ส่วนใหญ่ผมจะดื่มอันนี้วันละสองสามขวด

620
00:47:25,509 --> 00:47:27,636
แล้วค่อยไปหาฮัมมัสกิน

621
00:47:28,679 --> 00:47:30,514
ในฐานะผู้ช่วยสำรอง

622
00:47:30,514 --> 00:47:34,810
โทนี่รับค่าจ้างปีละหนึ่งดอลลาร์
เพื่อมาช่วยสืบค้นหลักฐานทางดิจิทัล

623
00:47:34,810 --> 00:47:39,231
ผมไม่รู้นะว่าดูออกกันไหม
แต่เขาว่าผมเป็นออทิสติกด้วย

624
00:47:40,357 --> 00:47:42,484
ซึ่งก็มีเหตุผลดีนะ

625
00:47:42,484 --> 00:47:44,945
เพราะผมกินและดื่มเหมือนเดิมทุกวัน

626
00:47:44,945 --> 00:47:47,739
ผมว่ามันมีส่วนช่วยการสืบสวนนะ

627
00:47:54,997 --> 00:47:59,084
{\an8}คดีของแครี่ ฟาร์เวอร์มีการส่งข้อความทางอีเมล
เป็นแสนๆ อีเมล

628
00:47:59,084 --> 00:48:01,169
ข้อความทางมือถืออีกเป็นแสน

629
00:48:02,296 --> 00:48:04,464
หลักฐานดิจิทัลกว่าสองปี

630
00:48:04,965 --> 00:48:07,259
ถ้าเราตามหาที่มาของข้อความเหล่านี้ได้

631
00:48:07,259 --> 00:48:09,469
เราก็อาจรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับแครี่

632
00:48:13,181 --> 00:48:15,434
คอมพิวเตอร์ทุกเครื่อง
ที่ต่ออินเทอร์เน็ตมีที่อยู่ไอพี

633
00:48:16,018 --> 00:48:17,227
{\an8}(ดูต้นทาง)

634
00:48:17,227 --> 00:48:19,229
{\an8}ย่อมาจากเกณฑ์วิธีอินเทอร์เน็ต

635
00:48:20,105 --> 00:48:23,483
มันก็เหมือนเลขที่บ้านคุณนั่นแหละ
แต่สำหรับคอมพิวเตอร์

636
00:48:23,483 --> 00:48:26,778
ดังนั้นถ้าเราหาที่อยู่ไอพีของอีเมล

637
00:48:26,778 --> 00:48:28,822
หรือที่ใช้ส่งข้อความทางมือถือได้

638
00:48:28,822 --> 00:48:32,576
เราก็สามารถใช้เลขนั้น
ตามรอยกลับไปถึงสถานที่ที่ใช้ส่งได้

639
00:48:34,494 --> 00:48:36,997
แต่ดูเหมือนว่าคนที่ส่งข้อความพวกนี้

640
00:48:36,997 --> 00:48:40,667
ใช้บริการที่แตกต่างกันไป
เพื่อพยายามปกปิดเลขที่ไอพีจริงของตัวเอง

641
00:48:41,543 --> 00:48:45,339
วีพีเอ็น พร็อกซี่
บางครั้งก็ไปใช้ไวไฟแมคโดนัลด์ด้วย

642
00:48:48,342 --> 00:48:51,803
ผมมั่นใจว่ามันต้องมีเลขที่ไอพีโผล่มาแน่ๆ

643
00:48:51,803 --> 00:48:54,389
ซึ่งจะเป็นกุญแจสำคัญในการไขคดีนี้

644
00:48:54,932 --> 00:48:56,934
ทางแก้ปัญหาคือผมต้องเขียนโปรแกรมที่ต้องใช้

645
00:49:06,693 --> 00:49:07,986
ผมเรียกมันว่าเด็กซ์

646
00:49:10,781 --> 00:49:14,493
เมื่อมีเด็กซ์แล้ว ผมก็จะถามคำถามมัน

647
00:49:17,996 --> 00:49:22,042
ผมพยายามหารูปแบบที่ซ่อนอยู่ในข้อมูลที่โกลาหลนี้

648
00:49:27,172 --> 00:49:29,257
เรามีเลขที่อยู่ไอพีเป็นล้าน

649
00:49:30,050 --> 00:49:31,969
ผมถามมันว่า "มีกี่ตัวที่พิเศษ"

650
00:49:38,475 --> 00:49:40,894
คัดออกได้จนเหลือ 13,000

651
00:49:42,396 --> 00:49:44,231
แล้วผมก็ถามคำถามต่อไป

652
00:49:44,231 --> 00:49:48,610
"ขอดูเลขที่อยู่ไอพีสิบอันดับต้น
ที่เราเห็นในคดีนี้"

653
00:49:52,614 --> 00:49:56,326
ในบรรดาเลขที่อยู่ไอพีสิบอันดับต้น
ที่เราเห็นในคดีนี้

654
00:49:56,326 --> 00:49:59,246
มีแปดเลขที่เป็นวีพีเอ็น
อันนั้นคงเอามาใช้ทำอะไรไม่ได้

655
00:50:01,373 --> 00:50:04,209
แต่อันดับต้นสุด เลขที่เราเห็นบ่อยที่สุด

656
00:50:05,210 --> 00:50:11,550
เลขที่อยู่ไอพีนั้นคือ 174.71.6.113

657
00:50:21,268 --> 00:50:24,980
ที่อยู่ไอพีนั้นเป็นของบ้านหลังนึง
ที่เคาน์ซิลบลัฟส์ รัฐไอโอวา

658
00:50:26,106 --> 00:50:30,193
ซึ่งเป็นบ้านของชายที่มีชื่อว่าท็อดด์ บัทเทอร์บอจ์

659
00:50:31,153 --> 00:50:32,821
ซึ่งผมถึงกับอึ้ง เพราะว่า...

660
00:50:32,821 --> 00:50:34,239
(ผู้ดูแลระบบเครือข่ายเน็ตเวิร์ก)

661
00:50:34,364 --> 00:50:36,199
ท็อดด์ทำงานที่เทศมณฑลพอตทาวัตทามี

662
00:50:36,199 --> 00:50:38,744
และผมเป็นหัวหน้าเขา

663
00:50:42,372 --> 00:50:45,625
เห็นได้ชัดว่านี่เป็นสถานการณ์ที่น่ากระอักกระอ่วน

664
00:50:51,506 --> 00:50:54,384
ขั้นแรกที่ต้องทำคือซ่อนที่อยู่ไฟล์คดีเรา

665
00:50:54,384 --> 00:50:57,304
เพราะในฐานะพนักงานไอที
เขาเข้าถึงไฟล์ทั้งหมดได้

666
00:50:59,306 --> 00:51:03,185
ถึงตอนนั้น เราต้องขอหมายไปค้นบ้านของเขา

667
00:51:06,772 --> 00:51:08,273
เราสงสัยท็อดด์

668
00:51:08,774 --> 00:51:10,525
เขาเป็นคอมพิวเตอร์ไอที

669
00:51:10,525 --> 00:51:14,112
และคดีนี้พัวพันกับเรื่องดิจิทัลเป็นหลัก

670
00:51:16,281 --> 00:51:18,992
แต่เราถามเขาว่ามีใครอยู่ที่บ้านกับเขาอีกไหม

671
00:51:18,992 --> 00:51:20,452
แล้วใช้ไวไฟของเขา

672
00:51:22,120 --> 00:51:25,540
เขาบอกว่าเขามีแฟนที่คบๆ เลิกๆ

673
00:51:25,540 --> 00:51:27,000
(บ้านของท็อดด์)

674
00:51:27,000 --> 00:51:30,587
และแฟนคนนั้นมาอาศัยอยู่บ้านท็อดด์
ตั้งแต่บ้านของเธอถูกไฟไหม้

675
00:51:37,677 --> 00:51:40,764
แฟนที่คบๆ เลิกๆ ของท็อดด์ที่อยู่กินด้วยกัน

676
00:51:41,681 --> 00:51:43,683
ชื่อว่าลิซ โกลยาร์

677
00:51:47,187 --> 00:51:48,647
ผมอึ้งไปเลย

678
00:51:49,231 --> 00:51:52,567
คดีนี้พลิกอีกรอบในพริบตา
จากหลังมือเป็นหลังเท้าแล้ว

679
00:51:55,570 --> 00:52:00,242
ท็อดด์บอกเราว่า
ลิซ โกลยาร์ใช้ไวไฟเขามาหลายปีแล้ว

680
00:52:03,995 --> 00:52:05,997
เราเอาหลักฐานทางดิจิทัล

681
00:52:05,997 --> 00:52:08,166
ทั้งบัญชีอีเมลและอื่นๆ มาปะติดปะต่อกัน

682
00:52:08,166 --> 00:52:11,628
เห็นได้ชัดเจนมากว่าทุกอย่างชี้ไปที่ลิซหมด

683
00:52:13,797 --> 00:52:17,217
ทุกอย่างชี้ว่าลิซแอบอ้างเป็นแครี่

684
00:52:17,217 --> 00:52:19,177
ตั้งแต่วินาทีที่แครี่หายตัวไป

685
00:52:20,804 --> 00:52:25,350
ทุกข้อความที่ส่งถึงเดฟ
ถึงลิซ ถึงแนนซี่ ถึงแม็กซ์

686
00:52:25,350 --> 00:52:26,768
มาจากตัวลิซเอง

687
00:52:27,602 --> 00:52:30,230
ก่อนหน้านี้เรานึกว่าลิซเป็นเหยื่อ

688
00:52:30,230 --> 00:52:31,356
แต่ปรากฏว่าไม่จริง

689
00:52:31,356 --> 00:52:33,900
ที่แท้ลิซคือสตอล์กเกอร์

690
00:52:33,900 --> 00:52:39,990
(ลิซ โกลยาร์)

691
00:52:49,749 --> 00:52:54,045
นายอำเภอเป็นคนมาแจ้งผมว่า
ลิซเป็นผู้อยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมด

692
00:52:57,048 --> 00:52:59,050
หัวผมหมุนไปหมด

693
00:53:00,886 --> 00:53:04,181
ผมไปที่ด้านหลังร้านที่ผมวางกล่องเครื่องมือ

694
00:53:04,181 --> 00:53:07,100
แล้วก็พิงกล่องร้องไห้

695
00:53:18,320 --> 00:53:21,406
ผมพยายามปะติดปะต่อชิ้นส่วนจิ๊กซอว์

696
00:53:21,406 --> 00:53:22,991
ประกอบมันเข้าด้วยกัน

697
00:53:28,496 --> 00:53:33,001
คนที่อยู่หน้าบ้านผม
และคอยส่งข้อความขู่ไม่ใช่แครี่แต่แรกแล้ว

698
00:53:35,378 --> 00:53:37,881
แครี่ไม่ได้เป็นคนขูดรถผม

699
00:53:37,881 --> 00:53:40,008
หรือเผาบ้านลิซ

700
00:53:40,008 --> 00:53:42,010
หรือทุบหน้าต่างบ้านผมแม่งแตก

701
00:53:49,476 --> 00:53:52,520
แต่สตอล์กเกอร์ของผมคือลิซมาโดยตลอด

702
00:53:54,189 --> 00:53:56,274
โดนปั่นหัวจนเละเป็นโจ๊ก

703
00:53:58,318 --> 00:54:00,153
ไม่นานผมก็คิดได้

704
00:54:00,862 --> 00:54:02,739
หลังจากโยงเรื่องราวเข้าด้วยกัน

705
00:54:02,739 --> 00:54:06,534
ผมสรุปได้ว่าแครี่น่าจะตายไปแล้ว

706
00:54:07,452 --> 00:54:09,120
ซึ่งทำใจยอมรับได้ยากมาก

707
00:54:11,081 --> 00:54:12,290
ยากเกินบรรยาย

708
00:54:15,418 --> 00:54:19,589
(ห้ามบุกรุก)

709
00:54:26,388 --> 00:54:30,767
ถึงตอนนี้ เราเชื่อว่า
ลิซเป็นคนทำให้แครี่หายตัวไป

710
00:54:30,767 --> 00:54:33,895
แต่เราพิสูจน์ได้แค่ว่าลิซสวมรอยเป็นแครี่

711
00:54:33,895 --> 00:54:34,896
ทำได้แค่นั้น

712
00:54:34,896 --> 00:54:36,982
เราไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับแครี่

713
00:54:36,982 --> 00:54:39,109
{\an8}ฟันธงไม่ได้ว่าลิซมีส่วนเกี่ยวข้องไหม

714
00:54:39,109 --> 00:54:41,695
{\an8}ดังนั้นเราจะไปจับลิซเฉยๆ ก็ไม่ได้

715
00:54:41,695 --> 00:54:44,614
{\an8}แต่เธอได้กลายเป็นผู้ต้องสงสัยหลัก
ในการสืบสวนเรื่องแครี่

716
00:54:45,615 --> 00:54:47,325
ตอนนี้เราก็ต้องย้อนสืบ

717
00:54:47,325 --> 00:54:49,494
หลักฐานทั้งหมดที่เก็บรวบรวมมา

718
00:54:49,494 --> 00:54:50,870
ด้วยมุมมองใหม่หมด

719
00:54:54,165 --> 00:54:57,335
เจ้าหน้าที่สืบสวนชุดเดิมเคยเชื่อว่าลิซเป็นเหยื่อ

720
00:54:58,211 --> 00:55:00,005
ก็เลยดาวน์โหลดมือถือเธอ

721
00:55:00,005 --> 00:55:02,549
เพียงเดือนครึ่งหลังแครี่หายตัวไป

722
00:55:06,469 --> 00:55:08,763
ตอนที่ผมดูข้อมูลการดาวน์โหลดในมือถือลิซ

723
00:55:10,223 --> 00:55:12,726
ผมเจอสิ่งที่ทีมสืบสวนแรกไม่ทันสังเกต

724
00:55:18,523 --> 00:55:21,067
มีรูปของรถแครี่

725
00:55:21,067 --> 00:55:23,778
ถ่ายในคืนก่อนวันคริสต์มาส ปี 2012

726
00:55:26,156 --> 00:55:27,532
(วันที่ไม่ตรงกัน!)

727
00:55:27,532 --> 00:55:29,034
เมื่อดูแฟ้มคดีแล้ว

728
00:55:29,034 --> 00:55:32,829
{\an8}เราเห็นว่ากว่าตำรวจจะเจอรถคันนั้น
ก็ตั้งวันที่ 8 มกราคม

729
00:55:33,580 --> 00:55:37,500
{\an8}รูปนี้ชี้ว่าลิซรู้ว่ารถอยู่ตรงไหนมาโดยตลอด

730
00:55:38,043 --> 00:55:41,880
{\an8}เรื่องนั้นได้เปิดเผยมุมมองใหม่
ในการสืบสวนของเรา

731
00:55:41,880 --> 00:55:43,673
{\an8}(ตรวจสอบรถแครี่
8 มกราคม 2013)

732
00:55:43,673 --> 00:55:46,801
เมื่อรถถูกพบเมื่อเดือนมกราคมปี 2013

733
00:55:46,801 --> 00:55:48,219
ก็ได้มีการตรวจสอบ

734
00:55:51,598 --> 00:55:56,394
ตอนที่ผมอ่านดูรายงานนั้น
ก็พบว่ามีการตรวจเจอรอยนิ้วมือ

735
00:55:57,979 --> 00:55:59,856
รอยนิ้วมืออยู่ข้างในรถ

736
00:55:59,856 --> 00:56:02,442
อยู่บนกล่องใส่ลูกอมที่วางอยู่ตรงคอนโซลกลาง

737
00:56:04,194 --> 00:56:08,239
เราเอาลายนิ้วมือนั้นไปเปรียบเทียบ
กับลายนิ้วมือของลิซที่เรามีอยู่

738
00:56:12,744 --> 00:56:15,747
ตรงกันเป๊ะ ลายนิ้วมือที่กล่องลูกอมคือของลิซ

739
00:56:15,747 --> 00:56:17,540
(พบลายนิ้วมือของลิซ โกลยาร์ในรถแครี่)

740
00:56:17,540 --> 00:56:21,503
นี่เป็นหลักฐานมัดตัวว่าลิซได้เข้าไปในรถของแครี่

741
00:56:21,503 --> 00:56:25,131
ก่อนวันที่ 8 มกราคม
ตอนที่เรากู้รถคันนั้นในปี 2013

742
00:56:26,591 --> 00:56:28,218
มันเป็นหลักฐานสำคัญมากสำหรับเรา

743
00:56:28,843 --> 00:56:31,262
แต่ในขณะเดียวกัน มันก็ไม่ตอบคำถามเราเลย

744
00:56:31,262 --> 00:56:34,349
ว่าเกิดอะไรขึ้นกับแครี่ หรือแครี่อยู่ที่ไหน

745
00:56:38,103 --> 00:56:40,438
{\an8}ณ จุดนี้ เดิมพันสูงมาก

746
00:56:40,438 --> 00:56:43,566
{\an8}เพราะเราไม่รู้ว่าลิซทำอะไรได้บ้าง

747
00:56:52,492 --> 00:56:54,702
ระหว่างที่เราหาหลักฐานเพิ่ม

748
00:56:55,245 --> 00:56:58,498
เราได้ตัดสินใจติดจีพีเอสตามตำแหน่งรถของลิซ

749
00:57:07,715 --> 00:57:10,593
{\an8}เราคอยจับตาดูตำแหน่งจีพีเอสของเธออยู่ตลอด

750
00:57:27,569 --> 00:57:31,614
{\an8}เราเห็นว่าเธอขับรถวนรอบๆ บ้านของเอมี่

751
00:57:31,614 --> 00:57:33,199
เป็นประจำทุกวัน

752
00:57:40,832 --> 00:57:44,752
ถึงจุดนี้ เราเริ่มเป็นห่วง
เรื่องความปลอดภัยของเอมี่มาก

753
00:57:55,138 --> 00:57:58,600
ผมไปเยี่ยมลูกๆ คืนวันอาทิตย์

754
00:57:59,267 --> 00:58:02,896
แล้วกลับถึงบ้านน่าจะสักสองทุ่มครึ่งหรือสามทุ่ม

755
00:58:03,897 --> 00:58:06,149
ผมเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องนอน

756
00:58:06,149 --> 00:58:07,192
(สมิธแอนด์เวสสัน)

757
00:58:07,192 --> 00:58:11,696
ทันทีที่เปิดประตูตู้เสื้อผ้า ผมก็เห็นว่าปืนโดนขยับ

758
00:58:17,869 --> 00:58:19,120
ปืนหายไปแล้ว

759
00:58:19,120 --> 00:58:20,413
มันไม่อยู่ในกล่องแล้ว

760
00:58:23,708 --> 00:58:25,752
ใจตกไปอยู่ที่ตาตุ่ม ฉิบหายละ

761
00:58:48,608 --> 00:58:50,902
911 มีเหตุฉุกเฉินอะไร

762
00:58:51,402 --> 00:58:52,362
ฉันถูกยิง

763
00:58:52,862 --> 00:58:54,197
โอเค อยู่ที่ไหนคะ

764
00:58:54,948 --> 00:58:58,326
ฉันอยู่ที่สวนสาธารณะใกล้สำนักงานนายอำเภอ

765
00:59:00,286 --> 00:59:03,456
คืนวันนี้ 5 ธันวาคม ปี 2015

766
00:59:03,456 --> 00:59:07,210
ผมออกไปโบกรถที่งานแสดง
เรื่องราวการประสูติพระเยซู

767
00:59:07,210 --> 00:59:09,671
ระหว่างที่ผมโบกรถอยู่ ผมได้ยินเสียงวิทยุ

768
00:59:09,671 --> 00:59:12,757
บอกว่ามีเหตุยิงกันที่สวนสาธารณะบิ๊กเลค

769
00:59:14,884 --> 00:59:17,011
โอเค มีเลือดออกมากไหมคะ

770
00:59:17,804 --> 00:59:20,682
เลือดไหลลงมาอาบขาและเท้าฉัน

771
00:59:21,432 --> 00:59:24,602
โอเค คนร้ายยังอยู่แถวนั้นไหม

772
00:59:25,436 --> 00:59:27,814
ไม่น่าจะอยู่แล้ว เขาวิ่งหนีไป

773
00:59:29,190 --> 00:59:31,025
มีผู้หญิงถูกยิงที่สวนสาธารณะบิ๊กเลค

774
00:59:31,901 --> 00:59:35,989
ทันทีที่ได้ยินรายงานนั้น
หัวใจผมตกไปอยู่ที่ตาตุ่มเลย

775
00:59:35,989 --> 00:59:38,408
แบบว่า... แบบนั้นเลย ผมมั่นใจมาก

776
00:59:38,408 --> 00:59:42,120
ว่าเอมี่ ฟลอร่า ภรรยาเก่าของเดฟ
ถูกยิงที่สวนสาธารณะบิ๊กเลคชัวร์

777
00:59:43,788 --> 00:59:46,332
- รู้ไหมคะว่าใครยิง
- ไม่รู้

778
00:59:48,459 --> 00:59:51,629
- รู้ไหมว่าผู้หญิงหรือผู้ชาย
- ผู้หญิง

779
00:59:53,965 --> 00:59:56,134
หลังจากนั้นก็มีรายงานข่าว

780
00:59:56,134 --> 00:59:59,220
ว่ามีผู้หญิงถูกยิง และเธอชื่อว่าลิซ โกลยาร์

781
01:00:04,183 --> 01:00:06,352
คำถามที่แล่นเข้ามาในหัวเราคือ

782
01:00:08,313 --> 01:00:10,106
"ใครจะอยากยิงลิซ"

783
01:00:15,695 --> 01:00:19,574
ผู้คนต่างตกตะลึงและกังวลในค่ำคืนนี้
เพราะมีเหตุการณ์ยิงกันในสวนสาธารณะในเมือง

784
01:00:19,574 --> 01:00:23,745
ในตอนนี้ตำรวจยังไม่พบตัว
ผู้หญิงที่ยิงผู้หญิงอีกคนนึงที่ขา

785
01:00:23,745 --> 01:00:25,955
สถานการณ์ดูแปลกๆ

786
01:00:26,789 --> 01:00:28,916
ฉันได้ยินแค่ว่า "เปิดประตูด้วยครับ"

787
01:00:30,501 --> 01:00:32,211
ฉันไปเปิดประตู

788
01:00:32,211 --> 01:00:36,507
แล้วมีเจ้าหน้าที่ตำรวจสองคนยืนถือปืน

789
01:00:37,467 --> 01:00:38,551
ฉันตกใจมาก

790
01:00:39,636 --> 01:00:42,680
ฉันคิดว่า "จะเกิดอะไรขึ้นกับลูกฉัน"

791
01:00:43,973 --> 01:00:45,183
"ฉันจะติดคุก"

792
01:00:52,523 --> 01:00:54,442
พอเธอฟื้นตัวจากที่ถูกยิง

793
01:00:55,193 --> 01:00:57,904
เราก็เชิญลิซไปให้การที่สำนักงานนายอำเภอ

794
01:00:59,697 --> 01:01:03,284
ผมสายสืบโดตี้ ทำงานที่สำนักงานนายอำเภอนะ

795
01:01:05,787 --> 01:01:08,665
ผมรู้เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นที่บิ๊กเลค

796
01:01:08,665 --> 01:01:10,875
- ค่ะ
- ผมอ่านรายงานตำรวจเบื้องต้นแล้ว

797
01:01:10,875 --> 01:01:14,754
ซึ่งระบุว่าเอมี่เป็นผู้ต้องสงสัยหลัก นะครับ

798
01:01:15,338 --> 01:01:17,465
คือฉันก็ไม่แปลกใจหรอกถ้าเป็นเอมี่

799
01:01:18,424 --> 01:01:21,260
ในความเป็นจริง ผมไม่ได้คิดว่าเอมี่ยิงลิซหรอก

800
01:01:23,137 --> 01:01:27,225
พูดแบบนี้อาจฟังดูบ้านะ แต่เราคิดว่าลิซยิงตัวเอง

801
01:01:31,896 --> 01:01:35,233
เราเชื่อว่าลิซไปขโมยปืน
ออกมาจากอะพาร์ตเมนต์ของเดฟ

802
01:01:37,694 --> 01:01:40,071
แล้วลิซก็ใช้ปืนกระบอกนั้นยิงตัวเอง

803
01:01:42,156 --> 01:01:43,700
ฉันถูกยิงที่ขา

804
01:01:46,661 --> 01:01:48,955
มันดูเหมือนเธอพยายามจะใส่ความเอมี่

805
01:01:48,955 --> 01:01:52,458
ไม่ใช่แค่เรื่องยิงเท่านั้น
แต่ใส่ความว่าฆ่าแครี่ด้วย

806
01:01:54,836 --> 01:01:57,797
ผมรู้มาว่าคุณกับเอมี่ค่อนข้างไม่ถูกกัน

807
01:01:57,797 --> 01:02:01,050
เธอก็ไม่ถูกกับแครี่เหมือนกันค่ะ

808
01:02:01,050 --> 01:02:03,386
- แล้วเธอเคย...
- เธอบอกเดฟตรงๆ เลย

809
01:02:03,386 --> 01:02:04,387
บอกฉันด้วย

810
01:02:04,387 --> 01:02:06,097
เธอเกลียดแครี่ยังไงเหรอครับ

811
01:02:06,097 --> 01:02:09,058
ก็ขู่ว่าจะไปซ้อมให้น่วม อย่างบ่อย

812
01:02:09,892 --> 01:02:13,521
เรารู้ว่าลิซกำลังมาไม้ไหน
และเราจะเล่นตามน้ำไปด้วย

813
01:02:14,105 --> 01:02:15,314
ในหัวผมคิดว่า

814
01:02:15,314 --> 01:02:19,444
ถ้าเธอยังกล้าไปยิงคุณแบบนั้น

815
01:02:19,444 --> 01:02:22,822
โอเคนะ ผมว่าเธอน่าจะกล้าทำอะไรแครี่แน่ๆ

816
01:02:24,615 --> 01:02:28,077
เราแอบหวังว่าเธอจะให้ความร่วมมือ
ช่วยเราทุกวิถีทาง

817
01:02:28,077 --> 01:02:29,787
ถ้าเธอเชื่อว่าเราจะจับเอมี่

818
01:02:29,787 --> 01:02:33,166
เราเลยใช้จิตวิทยานั้นกับลิซ

819
01:02:33,166 --> 01:02:34,834
ใช้เล่ห์เหลี่ยมตบตาลิซ

820
01:02:35,418 --> 01:02:37,336
ช่วยกลับไปพูดถึงว่า

821
01:02:37,336 --> 01:02:41,299
คุณเคยติดต่อกับเอมี่หรืออะไรยังไงไหม

822
01:02:41,299 --> 01:02:44,927
ผมอยากมั่นใจว่าที่เธอพูด
มันเป็นการข่มขู่ที่แรงกว่าแค่พูดว่า

823
01:02:44,927 --> 01:02:46,929
"นี่ ฉันจะซ้อมแครี่" หรือเปล่า

824
01:02:46,929 --> 01:02:49,599
เธอได้พูดขู่อะไรไว้จริงจังไหม

825
01:02:49,599 --> 01:02:52,435
หรือได้สื่อว่าลงมือทำอะไรแครี่หรือเปล่า

826
01:02:52,435 --> 01:02:55,688
เพราะถ้าได้แบบนั้น
มันจะเหมือนผมขุดเจอทองเลย

827
01:02:55,688 --> 01:02:58,316
เพราะจะได้เอาไปปั้นเป็นรูปคดีได้

828
01:02:59,066 --> 01:03:02,653
ผมหวังว่าลิซจะแอบอ้างเป็นเอมี่
แล้วส่งข้อความหาตัวเอง

829
01:03:02,653 --> 01:03:04,822
และหวังว่าเราจะได้รายละเอียดมากพอ

830
01:03:04,822 --> 01:03:07,784
ที่จะทำคดีเอาผิดลิซได้

831
01:03:12,622 --> 01:03:14,624
ลิซนึกว่าตัวเองฉลาดกว่าเรา

832
01:03:14,624 --> 01:03:17,043
แต่ขณะที่เธอเล่นหมากฮอส เราเล่นหมากรุก

833
01:03:17,043 --> 01:03:18,961
(ถึง: ลิซ โกลยาร์
หัวข้อ: แครี่)

834
01:03:18,961 --> 01:03:23,090
(ฉันยิงแกที่สวนบิ๊กเลค
เพราะแกไม่ยอมเลิกยุ่งกับเดฟซะที)

835
01:03:23,674 --> 01:03:25,676
สองสามวันหลังเราสอบปากคำลิซ

836
01:03:25,676 --> 01:03:27,804
เธอก็เริ่มส่งต่อข้อความจากเอมี่มาให้เรา

837
01:03:27,804 --> 01:03:29,263
(กล่องข้อความ)

838
01:03:29,263 --> 01:03:33,184
ที่เขียนสารภาพว่า "ฉันยิงแกที่สวนบิ๊กเลค
เพราะแกไม่ยอมเลิกยุ่งกับเดฟซะที"

839
01:03:35,686 --> 01:03:38,231
เรารู้ว่าลิซส่งข้อความนี้ให้ตัวเอง

840
01:03:38,231 --> 01:03:40,107
โดยใช้ชื่อเอมี่

841
01:03:41,400 --> 01:03:42,610
ถือเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี

842
01:03:43,861 --> 01:03:48,366
แต่ผมรู้ว่าเราต้องได้รายละเอียด
จากลิซมากกว่านี้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับแครี่

843
01:03:55,331 --> 01:03:58,251
ผมรู้ว่าจู่ๆ ตำรวจจะไปจับลิซไม่ได้

844
01:03:58,251 --> 01:04:00,711
เพราะพวกเขายังมีหลักฐานไม่พอเอาผิดเธอ

845
01:04:02,421 --> 01:04:06,133
แต่ตัวผม ลูกๆ กับเอมี่กำลังเจอภัยคุกคาม

846
01:04:06,133 --> 01:04:10,805
โดยที่เราไม่รู้เลยว่าอาจเกิดอะไรขึ้นกับเราไหม
หรือเราจะเจอความบ้าคลั่งอะไร

847
01:04:15,893 --> 01:04:18,646
ถ้าขนาดยิงตัวเองยังกล้า
แล้วเธอจะทำอะไรได้อีก

848
01:04:20,690 --> 01:04:22,483
ถึงตอนนั้นฉันกลัวมาก

849
01:04:27,446 --> 01:04:30,700
{\an8}เรากังวลเรื่องความปลอดภัยของเอมี่กับลูกๆ

850
01:04:31,951 --> 01:04:33,411
{\an8}ผมเลยคิดแผนการขึ้นมา

851
01:04:41,961 --> 01:04:45,298
ผมติดต่อไปหาเดฟแล้วบันทึกเสียงบทสนทนาไว้

852
01:04:45,965 --> 01:04:48,426
ผมคุยด้วยในฐานะคนเป็นพ่อด้วยกันนะครับ

853
01:04:48,426 --> 01:04:52,597
ผมจะทำทุกวิถีทางให้อยู่ใกล้ลูกให้ได้มากที่สุด

854
01:04:58,936 --> 01:05:02,064
ถ้าผมเป็นคุณ ผมคงแทบจะย้ายไปอยู่กับเอมี่แล้ว

855
01:05:02,064 --> 01:05:02,982
โอเค

856
01:05:06,360 --> 01:05:09,447
ถ้าผมต้องกลับไปคืนดีกับเมียเก่า
แล้วย้ายไปอยู่ด้วยกัน

857
01:05:09,447 --> 01:05:12,158
ก็ต้องทำตามนั้น ขอแค่ได้มั่นใจว่าลูกๆ ปลอดภัย

858
01:05:12,658 --> 01:05:14,577
{\an8}โอเค ผมจะทำตามคำแนะนำคุณ

859
01:05:14,577 --> 01:05:16,871
{\an8}(ระบบตรวจสอบยานพาหนะ / ลิซ โกลยาร์)
(บ้านเอมี่ ฟลอร่า)

860
01:05:23,502 --> 01:05:26,047
แผนการผมมีจุดประสงค์อื่นแอบแฝงไหม

861
01:05:26,547 --> 01:05:27,381
มี

862
01:05:27,381 --> 01:05:29,884
เรารู้ว่าทันทีที่ลิซรู้เข้า

863
01:05:29,884 --> 01:05:31,928
ว่าเดฟจะย้ายเข้าบ้านเอมี่

864
01:05:32,595 --> 01:05:37,350
เราได้เห็นเธอระเบิดอารมณ์ดิบเถื่อนออกมาแน่

865
01:05:43,648 --> 01:05:48,402
(ส.ต.อ. จ. โดตี้)

866
01:05:48,402 --> 01:05:50,029
สายสืบโดตี้ครับ

867
01:05:50,029 --> 01:05:50,988
ค่ะ

868
01:05:50,988 --> 01:05:53,366
- ใครพูดสายอยู่ครับ
- ลิซค่ะ

869
01:05:53,366 --> 01:05:54,951
ลิซ มีอะไรเหรอครับ

870
01:05:55,451 --> 01:05:59,038
เธอยังไม่ถูกจับ ทำไมเธอถึงยิงชาวบ้าน

871
01:05:59,038 --> 01:06:02,166
ฆ่าคนตาย แล้วยังได้อยู่บ้านเดียวกับเดฟล่ะ

872
01:06:02,166 --> 01:06:05,628
เธอยังลอยหน้าลอยตาอยู่
พวกคุณไม่ยอมไปจับเธอซะที

873
01:06:06,545 --> 01:06:09,840
ผมก็ไม่ได้มีอำนาจล้นฟ้า เอมี่ไม่ยอมมาคุยกับเรา

874
01:06:11,717 --> 01:06:13,094
- ยังอยู่ไหมครับ
- ค่ะ

875
01:06:15,805 --> 01:06:18,182
ถ้าเธอบอกรายละเอียดที่เจาะจงกว่านี้มา

876
01:06:18,182 --> 01:06:20,184
แบบนั้นถึงจะทำคดีได้

877
01:06:20,184 --> 01:06:21,102
ค่ะ

878
01:06:21,686 --> 01:06:22,979
ครับ แค่นี้

879
01:06:26,649 --> 01:06:29,443
สายนั้นที่เธอโทรหาจิมคือจุดเปลี่ยน

880
01:06:29,986 --> 01:06:31,779
แผนนี้ได้ผลจริงๆ

881
01:06:36,409 --> 01:06:39,078
คืนนั้นเราคืบหน้าแบบก้าวกระโดด

882
01:06:40,997 --> 01:06:43,791
ลิซเริ่มส่งต่อข้อความจากเอมี่มามากขึ้น

883
01:06:45,084 --> 01:06:47,586
(ฉันนั่งรถอีแครี่สติแตก)

884
01:06:47,586 --> 01:06:51,507
แต่ครั้งนี้ รายละเอียดเกี่ยวกับ
การฆาตกรรมแครี่เริ่มพรั่งพรูออกมา

885
01:07:02,977 --> 01:07:05,813
อีเมลฉบับนั้นดูเหมือน
คำอธิบายจากฆาตกรว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง

886
01:07:05,813 --> 01:07:08,357
{\an8}(แทงมันที่ท้อง)
(เก็บกวาดรถมัน)

887
01:07:08,357 --> 01:07:10,901
(วิญญาณออกไปจากร่างมัน)

888
01:07:11,819 --> 01:07:13,362
เรารู้ว่านี่ไม่ใช่เอมี่

889
01:07:13,362 --> 01:07:16,699
เรารู้ว่านี่คือลิซที่เขียนหาตัวเอง
โดยแอบอ้างว่าเป็นเอมี่

890
01:07:22,079 --> 01:07:25,666
อีเมลนั้นบรรยายว่า
เธอเอารถไปจอดในลานจอดรถร้าง

891
01:07:26,208 --> 01:07:29,128
แล้วเอาผ้าใบคลุมแครี่และเผาศพ

892
01:07:32,465 --> 01:07:34,592
ในฐานะสายสืบ ผมรู้สึกตื่นเต้น

893
01:07:34,592 --> 01:07:38,054
เพราะเราอาจได้หลักฐานที่ตามหามานานหลายปี

894
01:07:39,638 --> 01:07:40,723
แต่ในเวลาเดียวกัน

895
01:07:40,723 --> 01:07:44,018
สิ่งที่เธอบรรยายอยู่นั้นมันโหดร้ายทารุณมาก

896
01:07:44,018 --> 01:07:46,854
(ยัดใส่ถุงขยะ)

897
01:07:46,854 --> 01:07:48,731
(ถังขยะท้องถิ่น)

898
01:07:48,731 --> 01:07:50,066
อีเมลสารภาพผิดนี้

899
01:07:50,066 --> 01:07:53,027
หากเป็นความจริง
ถือเป็นหลักฐานใหม่ที่สำคัญ เพราะจนถึงตอนนี้

900
01:07:53,027 --> 01:07:54,987
เราไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นกับแครี่

901
01:07:54,987 --> 01:07:59,158
เราเชื่อว่าลิซมีส่วนเกี่ยวข้อง
แต่เราไม่รู้เลยว่าเธอทำอะไรลงไปบ้าง

902
01:08:01,702 --> 01:08:03,287
เมื่ออ่านอีเมลเหล่านี้ดูแล้ว

903
01:08:03,287 --> 01:08:07,249
ข้อสรุปหลักๆ คือเธอแทงแครี่ในรถของแครี่

904
01:08:08,250 --> 01:08:10,503
ซึ่งก็นำเรากลับไปที่รถคันนั้นอีก

905
01:08:10,503 --> 01:08:13,130
แต่คราวนี้เราจะหาร่องรอยเลือด

906
01:08:22,598 --> 01:08:24,558
เราใช้น้ำยาที่ทำปฏิกิริยากับเลือดฉีดไปทั่วรถ

907
01:08:27,937 --> 01:08:30,606
ฉีดให้หมดทุกซอกทุกมุม

908
01:08:32,191 --> 01:08:36,195
เมื่อสารเคมีนี้ไปผสมกับเลือด
มันจะเรืองแสงเมื่อต้องแสงแบล็คไลท์

909
01:08:41,575 --> 01:08:44,578
เราเอาแบล็คไลท์ส่องเบาะหน้า เบาะผู้โดยสาร

910
01:08:44,578 --> 01:08:46,580
เบาะด้านหลัง

911
01:08:46,580 --> 01:08:47,873
บริเวณท้ายรถ

912
01:08:50,501 --> 01:08:51,752
แต่ไม่เจออะไรเลย

913
01:08:53,879 --> 01:08:55,673
ไม่มีร่องรอยเลือดเลย

914
01:08:57,716 --> 01:08:59,176
แต่นั่นเป็นรถของแครี่

915
01:08:59,176 --> 01:09:02,388
มีโอกาสสูงว่าเธอถูกแทงตอนกำลังขับรถ

916
01:09:15,276 --> 01:09:17,611
ผมถลกผ้าออกจากเบาะที่นั่งคนขับ

917
01:09:18,863 --> 01:09:21,615
แต่ไม่เจออะไรใต้นั้น มีแต่โฟมธรรมดา

918
01:09:30,291 --> 01:09:33,335
จากนั้นผมก็ลองไปถลกผ้าเบาะผู้โดยสารดู

919
01:09:48,601 --> 01:09:51,270
ใต้เบาะนั้นมีคราบสีแดงขนาดใหญ่

920
01:09:59,153 --> 01:10:00,946
ผมคิดว่าเราเจอที่เกิดเหตุของเราแล้ว

921
01:10:09,371 --> 01:10:12,625
- ไปกับใคร แอมโบรสเหรอ
- ใช่ จะนั่งรถไปกับเขา

922
01:10:26,931 --> 01:10:28,933
สายสืบเอวิสโทรหาผม

923
01:10:28,933 --> 01:10:31,352
แล้วบอกว่า "แค่อยากแจ้งว่าเธอถูกจับแล้วนะ"

924
01:10:37,775 --> 01:10:41,987
ช่วงเวลานั้นมันรู้สึกเหมือน
ภูเขาถูกยกออกจากอก

925
01:10:42,988 --> 01:10:44,198
แต่ยังไม่หมดทั้งลูก

926
01:10:49,536 --> 01:10:52,539
คนที่สะสมความเครียดมาตลอดสี่ปี
จู่ๆ มันจะหายเครียดเลยไม่ได้

927
01:10:53,916 --> 01:10:55,668
อารมณ์มันไม่ง่ายแบบนั้น

928
01:11:05,094 --> 01:11:10,224
(ที่จอดสำหรับรถเจ้าหน้าที่เท่านั้น)

929
01:11:17,648 --> 01:11:21,235
เหตุผลที่คุณต้องมานั่งเก้าอี้ตัวนี้ในวันนี้

930
01:11:21,235 --> 01:11:24,863
ก็เพราะคุณต้องตอบคำถามผมหลายข้อ

931
01:11:25,489 --> 01:11:27,866
คุณเคยเห็นรถของแครี่ไหม

932
01:11:30,411 --> 01:11:32,121
- เคยเห็นไหม
- ไม่

933
01:11:32,830 --> 01:11:35,541
มีรูปรถเธอที่เห็นป้ายทะเบียน
ฟอร์ด เอ็กซ์พลอเรอร์ของเธอ

934
01:11:35,541 --> 01:11:36,750
อยู่ในมือถือคุณ

935
01:11:38,127 --> 01:11:41,213
- ฉันไม่เคยเห็นรถเธอเลยนะ
- คุณเคยขึ้นรถเธอแล้ว

936
01:11:41,213 --> 01:11:43,424
- เคยขับด้วย
- ไม่เคยซะหน่อย

937
01:11:43,424 --> 01:11:45,426
ฉันไม่เคยเข้าไปนั่งในรถเธอ

938
01:11:45,426 --> 01:11:48,762
ไม่เคยเข้าใกล้รถเธอด้วยซ้ำ ไม่เคยเลย

939
01:11:50,389 --> 01:11:53,475
- มีรอยนิ้วมือคุณอยู่ในนั้น
- ไม่เคยเข้าไป

940
01:11:53,475 --> 01:11:56,061
ฉันไม่ได้โกหกนะ
ฉันไม่เคยเข้าไปใกล้รถเธอเลย

941
01:11:56,061 --> 01:11:57,479
ไม่เคยเห็นด้วยซ้ำ

942
01:11:58,147 --> 01:12:00,983
จุดนี้ผมอยากให้คุณคิดดีๆ นะ

943
01:12:00,983 --> 01:12:04,236
ว่าคุณจะเลือกไปในทิศทางไหน

944
01:12:04,862 --> 01:12:09,533
คุณจะแสดงความสำนึกผิดเสียใจ
หรือว่าจะให้การแบบเลือดเย็น

945
01:12:09,533 --> 01:12:12,244
เพราะว่าตอนนี้ ตลอดสี่ปีที่ผ่านมา

946
01:12:13,162 --> 01:12:15,497
ครอบครัวนี้อยากรู้คำตอบมาตลอด

947
01:12:16,457 --> 01:12:18,459
เป็นเวลาหลายต่อหลายปี

948
01:12:18,959 --> 01:12:24,089
ที่มีคนส่งอีเมลโดยใช้แอคปลอมที่แอบอ้างเป็นแครี่

949
01:12:24,715 --> 01:12:27,217
แล้วเลขที่อยู่ไอพีมันชี้ไปที่บ้านใครล่ะ

950
01:12:28,344 --> 01:12:29,219
บ้านคุณ

951
01:12:31,096 --> 01:12:33,223
ทำไมคุณถึงสร้างอีเมลพวกนี้ละ

952
01:12:33,724 --> 01:12:35,768
ฉันไม่ได้สร้างอีเมลอะไรเลย

953
01:12:37,478 --> 01:12:38,771
มันมาจากคุณ

954
01:12:38,771 --> 01:12:39,897
ไม่ใช่นะ

955
01:12:42,900 --> 01:12:45,694
ฉันจะไม่ยอมถูกกล่าวหาว่าทำสิ่งที่ฉันไม่ได้ทำ

956
01:12:47,905 --> 01:12:49,698
หลักฐานมันชี้ไปที่ตัวคุณ

957
01:12:50,866 --> 01:12:53,327
งั้นฉันจะไม่พูดอะไรต่อ ฉันขอทนาย

958
01:12:59,166 --> 01:13:01,794
ข่าวเพิ่งเข้ามาในห้องส่งร้อนๆ ค่ะ
มีการจับกุมคนร้าย

959
01:13:02,378 --> 01:13:04,213
โกลยาร์ถูกตั้งข้อหาฆาตกรรมโดยไตร่ตรอง

960
01:13:04,213 --> 01:13:06,757
ขณะนี้ถูกฝากขังอยู่ที่
เรือนจำเทศมณฑลพอตทาวัตทามี

961
01:13:08,008 --> 01:13:10,803
เมื่อลิซถูกจับ
มันไม่ได้แปลว่าการสืบสวนคดีสิ้นสุด

962
01:13:11,845 --> 01:13:13,472
การพิจารณาคดีครั้งนี้หินแน่

963
01:13:14,056 --> 01:13:17,351
เราต้องหาอัยการเซียนๆ มาทำคดีนี้กับเรา

964
01:13:20,938 --> 01:13:22,523
ถ้ามองจากภายนอก

965
01:13:23,023 --> 01:13:25,651
คดีนี้มันดูไม่น่าจะเป็นไปได้เลย

966
01:13:27,111 --> 01:13:28,362
ฉันถามตัวเองว่า

967
01:13:28,362 --> 01:13:31,865
จะไปทำให้ศาลเชื่อว่านี่เป็นเรื่องจริงได้ยังไงกัน

968
01:13:31,865 --> 01:13:33,742
(ภาพที่แครี่ส่ง)

969
01:13:33,742 --> 01:13:36,578
คนคนนี้เอากุญแจขูดรถตัวเอง

970
01:13:36,578 --> 01:13:38,372
เอามีดจ้วงแทงเสื้อผ้าตัวเอง

971
01:13:39,248 --> 01:13:42,000
คนคนนี้ถึงขั้นเผาบ้านตัวเองอีก

972
01:13:43,043 --> 01:13:46,004
ใครบ้าที่ไหนจะยิงขาตัวเอง ถามจริงๆ

973
01:13:47,005 --> 01:13:49,174
แต่เรื่องที่ฉันกังวลที่สุดเลยนะ

974
01:13:49,174 --> 01:13:51,635
เราจะพิสูจน์ว่า
มีการฆาตกรรมได้ยังไงถ้าไม่มีศพ

975
01:13:53,595 --> 01:13:57,433
เราต้องพิสูจน์ให้ได้ว่า หนึ่ง แครี่ตายแล้ว

976
01:13:57,433 --> 01:14:00,144
และสอง ลิซเป็นคนฆ่า

977
01:14:04,773 --> 01:14:07,526
งานนี้ต้องทำกันทั้งวันทั้งคืน

978
01:14:07,526 --> 01:14:11,196
เพื่อตามหาหลักฐานชัดเจน
มาพิสูจน์ว่าแครี่เสียชีวิตแล้ว

979
01:14:14,741 --> 01:14:17,578
ผมกับเอวิสพลิกแผ่นดินค้นทุกที่

980
01:14:17,578 --> 01:14:21,915
เราต้องการอะไรก็ได้ที่จะมาช่วยเราเรื่องคดีนี้

981
01:14:23,917 --> 01:14:25,169
เหนื่อยสายตัวแทบขาด

982
01:14:25,919 --> 01:14:28,255
ทำงานวันละ 12 บางครั้ง 14 หรือ 16 ชั่วโมง

983
01:14:28,755 --> 01:14:32,593
ไล่ดูข้อมูลมือถือเดิมๆ
ที่เราดูมาแล้วเป็นพันๆ ครั้ง

984
01:14:32,593 --> 01:14:34,845
เผื่อเราพลาดอะไรไป

985
01:14:36,472 --> 01:14:40,225
ดูอีเมลและบัญชีอีเมลทั้งหมด
เผื่อเราพลาดอันไหนไป

986
01:14:43,103 --> 01:14:45,022
มันส่งผลเสียกับชีวิตผมนะ

987
01:14:48,066 --> 01:14:49,902
ชีวิตคู่ผมกำลังจะล้มเหลว

988
01:14:50,819 --> 01:14:55,032
ผมรู้ว่าตอนนั้นผมเป็นพ่อที่ไม่ดี
ซึ่งนึกย้อนกลับไปแล้วก็เสียใจ

989
01:14:59,286 --> 01:15:02,456
ประมาณหนึ่งปีก่อนผมเริ่มมาทำคดีนี้

990
01:15:02,456 --> 01:15:05,209
ผมได้รับวินิจฉัยว่ามีเนื้องอกในสมอง

991
01:15:07,336 --> 01:15:11,089
ถึงจุดนี้ของคดี
เพราะว่าตอนนั้นทุกอย่างมันเริ่มจะเข้มข้นขึ้น

992
01:15:11,089 --> 01:15:13,967
เนื้องอกผมก็โตขึ้น ต้องเข้าผ่าตัด

993
01:15:15,594 --> 01:15:17,346
ผมก็เลยถามว่า

994
01:15:17,346 --> 01:15:20,557
"มันจะทำให้ผมทำงานไม่ได้หรือเปล่า"

995
01:15:21,058 --> 01:15:23,435
และคำตอบที่ได้กลับมาคือ "ใช่"

996
01:15:24,853 --> 01:15:28,524
ผมเลยบอกหมอทันทีว่า
"งั้นผมไม่ผ่าจนกว่าจะทำคดีเสร็จ"

997
01:15:30,901 --> 01:15:33,195
เราทั้งสองคนทุ่มเทเต็มร้อย

998
01:15:33,987 --> 01:15:37,699
ด้วยความหวังว่าจะค้นพบชิ้นส่วนที่หายไปนั้นให้ได้

999
01:15:43,664 --> 01:15:45,082
เรากลับไปคุยกับทุกคน

1000
01:15:45,082 --> 01:15:48,210
เพื่อถามว่ายังมีอะไร
ที่พวกเขาไม่ได้บอกเราอีกไหม

1001
01:15:50,837 --> 01:15:56,134
เราไปสอบปากคำเดฟ น่าจะเป็นครั้งที่ 13
หรือ 14 ขึ้นไปแล้วละมั้ง

1002
01:15:56,843 --> 01:15:59,388
พวกเขาหันหลังเตรียมจะกลับ แต่แล้วก็หยุดชะงัก

1003
01:15:59,388 --> 01:16:02,975
แล้วคาวาก็หันกลับมาถามแบบเพิ่งนึกขึ้นได้

1004
01:16:03,559 --> 01:16:06,353
"อ๋อ อีกเรื่อง คุณมีอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์

1005
01:16:06,353 --> 01:16:09,773
จากราวเดือนพฤศจิกายน
หรือธันวาคมปี 2012 ให้เราดูได้ไหม"

1006
01:16:09,773 --> 01:16:11,316
"มีอะไรที่ยังไม่ได้ให้เราอีกไหม"

1007
01:16:11,900 --> 01:16:15,279
ผมเข้าไปคุ้ยในห้องเก็บของที่ผมเช่าไว้

1008
01:16:18,615 --> 01:16:20,492
แล้วไปเจอแท็บเล็ตเก่าๆ

1009
01:16:20,492 --> 01:16:24,329
เก่าก็เก่า ฝุ่นก็เขรอะ
แบตหมดไปนานเป็นชาติแล้ว

1010
01:16:28,875 --> 01:16:33,505
มันก็ไม่ได้มีอะไรน่าสนใจนะ
แต่ว่ามันมีการ์ดเมมโมรี่

1011
01:16:33,505 --> 01:16:36,466
มันมีไมโครเอสดีการ์ดเสียบอยู่

1012
01:16:44,683 --> 01:16:46,476
พอผมเอาไมโครเอสดีการ์ดไปตรวจสอบ

1013
01:16:49,104 --> 01:16:51,023
ก็ไม่เจอไฟล์อะไรเลย

1014
01:16:51,023 --> 01:16:53,066
ไม่มีข้อมูล เหมือนโดนล้างเกลี้ยงไปแล้ว

1015
01:16:58,030 --> 01:16:59,698
แต่เราสามารถเจาะลึกลงไป

1016
01:16:59,698 --> 01:17:03,285
และค้นหาข้อมูลที่ถูกลบ ซึ่งผมก็ทำแบบนั้น

1017
01:17:04,119 --> 01:17:05,454
และแล้วจู่ๆ...

1018
01:17:11,209 --> 01:17:14,963
ผมก็เจอรูปถ่าย เป็นภาพขนาดย่อ
ประมาณ 11,000 ภาพได้

1019
01:17:16,423 --> 01:17:21,637
ขณะที่ผมดูรูปพวกนี้
ผมก็เห็นว่าหลายรูปเป็นเซลฟี่ลิซ

1020
01:17:24,181 --> 01:17:25,265
เซลฟี่รูปลิซ

1021
01:17:26,516 --> 01:17:28,101
เซลฟี่รูปลิซอีกแล้ว

1022
01:17:29,019 --> 01:17:29,895
แล้วก็อีกรูป

1023
01:17:33,231 --> 01:17:35,025
ใจผมเริ่มเต้นรัว

1024
01:17:38,195 --> 01:17:40,489
ดูจากวันที่ในรูปถ่าย

1025
01:17:42,491 --> 01:17:46,662
เราถึงได้รู้ว่านี่คือเอสดีการ์ดจากมือถือลิซ

1026
01:17:46,662 --> 01:17:48,455
ช่วงที่แครี่หายตัวไป

1027
01:17:49,456 --> 01:17:50,332
เจอของดีแล้ว

1028
01:17:57,297 --> 01:18:00,175
ผมเริ่มค้นดูรูปถ่ายนับพันรูป

1029
01:18:03,261 --> 01:18:07,474
ในนี้มีข้อมูลอะไรจากปี 2012

1030
01:18:08,100 --> 01:18:10,686
ที่ช่วยเราทำคดีนี้ได้บ้างไหมนะ

1031
01:18:15,357 --> 01:18:17,484
ในบรรดารูปหลายพันรูป

1032
01:18:17,484 --> 01:18:19,653
มีรูปนึงที่สะดุดตาผม

1033
01:18:24,991 --> 01:18:27,786
ผมนึกว่าคงเป็นแค่รูปถ่ายไม้โรสวู้ดซะอีก

1034
01:18:28,704 --> 01:18:31,081
นึกว่าคงไม่เกี่ยวอะไรกับคดีนี้

1035
01:18:31,081 --> 01:18:33,917
แต่ผมอยากรู้อยากเห็น เพราะมันดูแตกต่าง

1036
01:18:37,129 --> 01:18:40,298
พอผมลองมองดูจากหลายๆ มุม

1037
01:18:40,298 --> 01:18:42,551
ผมคิดในใจ "นี่มันเหมือนเท้าคนนะ"

1038
01:18:45,721 --> 01:18:48,765
ผมไม่ใช่นักพยาธิวิทยาหรอกนะ
แต่ก็พอมีตำรากายวิภาคอยู่บ้าง

1039
01:18:48,765 --> 01:18:50,308
ผมเลยไปที่ชั้นหนังสือ

1040
01:18:50,308 --> 01:18:53,145
แล้วในตำรามีภาพวาดที่แสดงว่า

1041
01:18:53,145 --> 01:18:55,230
หลอดเลือดดำในเท้าอยู่ตรงไหนบ้าง

1042
01:18:55,230 --> 01:18:57,983
ซึ่งหลังจากเสียชีวิตแล้วมันจะเกิดปรากฏการณ์

1043
01:18:57,983 --> 01:19:01,778
ที่ทำให้เส้นเลือดดำเข้มขึ้น
เป็นลายหินอ่อนจนมองเห็นได้ชัด

1044
01:19:03,530 --> 01:19:05,949
แล้วจู่ๆ ผมก็คิดว่า

1045
01:19:06,450 --> 01:19:09,536
นี่มันเป็นภาพศพนี่นา

1046
01:19:12,581 --> 01:19:14,291
นี่อาจเป็นเท้าของแครี่ก็ได้

1047
01:19:21,465 --> 01:19:24,092
ช่วงสุดสัปดาห์ของวันประธานาธิบดี
ฉันได้รับสายโทรศัพท์

1048
01:19:26,136 --> 01:19:28,805
มันต้องหรี่ตาถึงจะดูออก

1049
01:19:30,557 --> 01:19:34,811
แต่ตอนนี้เรามีความหวังแล้วว่า
เรามีหลักฐานสำหรับการพิจารณาคดีมากขึ้น

1050
01:19:37,022 --> 01:19:39,691
เรายังรู้สึกอีกด้วยว่าเรามีวิธีพิสูจน์

1051
01:19:40,275 --> 01:19:42,819
ว่านั่นเป็นเท้าของแครี่
เพราะว่ามันมีรอยสักด้วย

1052
01:19:45,489 --> 01:19:47,032
เราติดต่อหาแนนซี่

1053
01:19:47,032 --> 01:19:50,368
แล้วเราถามเธอว่า "แครี่มีรอยสักนี้หรือเปล่า"

1054
01:19:52,537 --> 01:19:53,914
คำตอบคือมี

1055
01:19:53,914 --> 01:19:56,208
แครี่มีรอยสักที่เท้า

1056
01:19:57,417 --> 01:19:59,628
ตัวอักษรจีนที่แปลว่า "แม่"

1057
01:20:12,057 --> 01:20:14,559
ข่าวใหม่ที่โอมาฮาคืนนี้ค่ะ
ผู้หญิงขึ้นศาลข้อหาฆาตกรรม

1058
01:20:14,559 --> 01:20:17,479
อัยการแจ้งว่าเหตุการณ์สลดนี้
เป็นผลมาจากรักสามเส้า

1059
01:20:17,479 --> 01:20:21,358
แต่ฝ่ายจำเลยโต้ว่า
อาจไม่ได้มีการฆาตกรรมเลยด้วยซ้ำ

1060
01:20:26,112 --> 01:20:29,074
วันแรกก่อนขึ้นศาล ฉันประหม่าเล็กน้อย

1061
01:20:33,787 --> 01:20:36,790
คดีนี้เราไม่มีทางมั่นใจแต่แรกอยู่แล้วว่าชนะแน่

1062
01:20:37,582 --> 01:20:40,794
เพราะนอกจากที่เราต้องพิสูจน์ว่า
แครี่เสียชีวิตแล้ว

1063
01:20:41,294 --> 01:20:43,713
เรายังต้องพิสูจน์ว่าถูกฆ่าตายยังไงด้วย

1064
01:20:44,422 --> 01:20:46,633
ทั้งลักษณะ และการไตร่ตรองล่วงหน้า

1065
01:20:46,633 --> 01:20:48,885
นั่นเป็นอุปสรรคใหญ่มากแน่นอน

1066
01:20:55,308 --> 01:20:59,104
นี่เป็นเรื่องราวการปิ๊งรักมรณะ
อันแปลกประหลาดและบิดเบี้ยว

1067
01:21:02,107 --> 01:21:06,486
ฉันไม่รู้รายละเอียดว่า
เกิดอะไรขึ้นกับแครี่จนถึงวันพิจารณาคดี

1068
01:21:06,486 --> 01:21:08,905
ไม่ต้องสงสัยเลยค่ะ ท่านผู้พิพากษา
ว่าแครี่เสียชีวิตแล้ว

1069
01:21:09,489 --> 01:21:11,366
และหลักฐานชี้ว่าถูกฆ่าตายที่โอมาฮา

1070
01:21:12,033 --> 01:21:14,286
พอนึกถึงครอบครัวเหยื่อแล้ว
ฉันไม่อยากให้มันเกิดเลย

1071
01:21:16,413 --> 01:21:20,208
การต้องไปฟังว่าแครี่ถูกแทง คือมัน...

1072
01:21:23,169 --> 01:21:25,088
นั่นลูกฉันนะ ฉันไม่...

1073
01:21:26,381 --> 01:21:28,341
สิ่งนั้นเราไม่ควรต้อง...

1074
01:21:30,093 --> 01:21:31,469
เหมือนอยู่ในฝันร้าย

1075
01:21:32,095 --> 01:21:33,722
นี่คือรูปที่ถ่ายไว้เป็นที่ระลึก

1076
01:21:34,598 --> 01:21:37,017
พวกนี้ชอบบันทึกการกระทำที่ชั่วช้าไว้

1077
01:21:37,017 --> 01:21:39,603
ราวกับว่าเป็นความสำเร็จอย่างนั้นละ

1078
01:21:39,603 --> 01:21:41,938
แน่นอนว่าพวกเขาเตือนฉันแล้วว่าจะไปเจออะไร

1079
01:21:42,439 --> 01:21:44,482
แต่ใครจะไปพร้อมรับรู้

1080
01:21:45,025 --> 01:21:48,194
ว่าลูกสาวถูกชำแหละ

1081
01:21:49,029 --> 01:21:49,988
แล้ว...

1082
01:21:51,156 --> 01:21:51,990
โยนทิ้งไป

1083
01:21:52,574 --> 01:21:56,202
ไม่มีใครในโลกใบนี้ได้เห็นหรือได้ข่าวจากเหยื่อ

1084
01:21:57,537 --> 01:22:00,165
ตั้งแต่วันที่ 13 พฤศจิกายน ปี 2012

1085
01:22:01,708 --> 01:22:03,335
ฟังแล้วใจแหลกสลาย

1086
01:22:12,469 --> 01:22:17,265
ช่วงที่ทรมานที่สุดคือตอนรอคำพิพากษา
ลุ้นจนนอนไม่หลับ

1087
01:22:18,975 --> 01:22:22,520
เราจะเปิดดูหลักฐานซ้ำๆ
ดูว่าเราทำเต็มที่แล้วหรือยัง

1088
01:22:34,574 --> 01:22:38,078
ฉันจำตอนที่เดินเข้าไป
ในห้องพิจารณาคดีได้ บรรยากาศตึงเครียด

1089
01:22:40,455 --> 01:22:43,166
มีทั้งสื่อมวลชนและญาติๆ

1090
01:22:46,086 --> 01:22:48,296
เรารอให้ผู้พิพากษานั่งบัลลังก์

1091
01:22:52,509 --> 01:22:53,885
ใจนึงผมอยากเชื่อว่า

1092
01:22:53,885 --> 01:22:56,888
มันเป็นบทสรุปที่เรารู้กันอยู่แล้วว่าเธอผิดแน่ๆ

1093
01:22:57,389 --> 01:23:01,017
แต่เราก็ต่างกังวลกันว่า
มันมีความเป็นไปได้สูงมาก

1094
01:23:01,017 --> 01:23:02,602
ที่เธออาจพ้นผิด

1095
01:23:04,437 --> 01:23:05,897
เดิมพันสูงมาก

1096
01:23:05,897 --> 01:23:09,275
ถ้าลิซถูกตัดสินว่าไม่ผิด
งั้นชื่อเสียงแครี่ก็ยังเสียอยู่

1097
01:23:09,275 --> 01:23:13,029
มันจะมีเงามืดบดบังแนนซี่และแม็กซ์

1098
01:23:13,029 --> 01:23:14,447
กับทั้งครอบครัวต่อไป

1099
01:23:22,372 --> 01:23:24,749
ผมลุกขึ้นยืน ผมจำได้ว่า

1100
01:23:24,749 --> 01:23:27,961
มือสั่นระริกเพราะประหม่าจัด

1101
01:23:30,588 --> 01:23:31,631
ศาลพบว่า

1102
01:23:31,631 --> 01:23:34,259
หลังจากได้วิเคราะห์หลักฐานทุกอย่างถี่ถ้วนแล้ว

1103
01:23:34,884 --> 01:23:36,720
รวมทั้งคำโต้แย้งของฝ่ายจำเลย

1104
01:23:37,345 --> 01:23:39,347
ฝ่ายรัฐยังไม่บรรลุภาระการพิสูจน์

1105
01:23:39,347 --> 01:23:43,059
เพราะยังไม่มีการพบศพของแครี่ ฟาร์เวอร์

1106
01:23:44,185 --> 01:23:46,855
ใจผมหายเลย ชาไปหมดทั้งตัว

1107
01:23:46,855 --> 01:23:48,565
ที่ผู้พิพากษาพูดออกมา

1108
01:23:49,107 --> 01:23:51,526
เหมือนจะสื่อว่าเขาตัดสินว่าไม่มีความผิด

1109
01:23:52,193 --> 01:23:55,780
มีหลักฐานมหาศาลจนไม่อาจปฏิเสธได้

1110
01:23:55,780 --> 01:23:58,241
ซึ่งทางรัฐได้นำมาเสนอในคดีนี้

1111
01:23:58,241 --> 01:24:00,744
แต่แล้วคำพูดของเขาก็เปลี่ยนไป

1112
01:24:01,536 --> 01:24:07,375
แครี่ ฟาร์เวอร์ไม่ได้เต็มใจ
หายตัวไปจากโลกใบนี้

1113
01:24:08,084 --> 01:24:09,711
เธอถูกฆาตกรรมอย่างน่าสลด

1114
01:24:12,297 --> 01:24:14,841
ศาลตัดสินว่าไม่มีข้อกังขาที่สมเหตุสมผลใดๆ

1115
01:24:14,841 --> 01:24:18,511
ว่าจำเลยจงใจฆ่าแครี่ ฟาร์เวอร์

1116
01:24:19,179 --> 01:24:21,723
ด้วยความปองร้ายและไตร่ตรองไว้ก่อนแล้ว

1117
01:24:21,723 --> 01:24:25,560
ในวันที่ หรือประมาณวันที่ 13 พฤศจิกายน 2012

1118
01:24:25,560 --> 01:24:27,520
ที่เทศมณฑลดักลาส รัฐเนบราสกา

1119
01:24:37,655 --> 01:24:41,576
ครอบครัวเหยื่อร้องไห้และกอดกัน

1120
01:24:48,374 --> 01:24:51,711
ผมใจสลายแทนแนนซี่กับแม็กซ์

1121
01:24:51,711 --> 01:24:54,964
เพราะพวกเขาสูญเสียลูกสาวและแม่ไป

1122
01:24:55,465 --> 01:24:57,342
ซึ่งเราไม่มีวันคืนให้เขาได้

1123
01:24:57,842 --> 01:24:59,928
สิ่งที่เรามอบให้เขาได้มีแค่เพียง

1124
01:24:59,928 --> 01:25:03,473
การคืนชื่อเสียงอันดีงามของแครี่
ในสายตาของคนในชุมชนเล็กๆ นั้น

1125
01:25:05,809 --> 01:25:09,104
ทุกคนคิดกันไปเองว่าแครี่เสียสติ

1126
01:25:09,104 --> 01:25:10,939
ซึ่งก็น่าน้อยใจมาก

1127
01:25:10,939 --> 01:25:13,233
มันน่าจะบาดลึกลงไปในใจครอบครัวเธอ

1128
01:25:18,863 --> 01:25:21,866
ระหว่างการทำคดีนี้
เราได้ใกล้ชิดกับแนนซี่และแม็กซ์

1129
01:25:22,492 --> 01:25:23,910
ดันเข้ามา

1130
01:25:23,910 --> 01:25:26,371
และเราก็ได้รู้จักว่าแครี่เป็นคนยังไง

1131
01:25:27,330 --> 01:25:28,206
คุณพระ

1132
01:25:28,206 --> 01:25:29,374
ยัดเลยแม่

1133
01:25:29,916 --> 01:25:33,419
โอเค ไปกันได้

1134
01:25:33,962 --> 01:25:36,172
{\an8}เดี๋ยวก่อนสิ ต้องเอาคุกกี้ออกมาก่อน
เห็นคุกกี้ไหม

1135
01:25:36,172 --> 01:25:38,466
{\an8}เราได้เห็นว่าเธอเป็นแม่ที่ดี

1136
01:25:38,466 --> 01:25:39,843
{\an8}ดูสิว่าอะไรเข้าไปติด

1137
01:25:39,843 --> 01:25:41,344
{\an8}เธอเป็นคนดี

1138
01:25:41,344 --> 01:25:43,138
{\an8}- โอ้โฮ
- อ้าว เขาเอา...

1139
01:25:43,888 --> 01:25:46,182
{\an8}- ทำสินะ
- โอเค

1140
01:25:46,766 --> 01:25:48,101
{\an8}คุณพระช่วย

1141
01:25:48,101 --> 01:25:50,812
{\an8}ลูกต้อง... ปิดมันก่อน

1142
01:25:50,812 --> 01:25:53,606
{\an8}ผู้หญิงคนที่ผมไปเดตด้วยมีเป้าหมาย

1143
01:25:53,606 --> 01:25:58,695
{\an8}และยิ้มแย้มแจ่มใส เธออยากทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่

1144
01:26:01,573 --> 01:26:03,491
เธอแค่อยากสร้างความสำเร็จให้ตัวเอง

1145
01:26:12,500 --> 01:26:14,419
ผมเสียใจมากกับสิ่งที่เกิดขึ้น

1146
01:26:15,587 --> 01:26:18,506
ถ้าผมไม่ไปเจอแครี่ เธอคงไม่มาเจอลิซ

1147
01:26:18,506 --> 01:26:20,133
และเรื่องทั้งหมดคงไม่เกิด

1148
01:26:22,218 --> 01:26:24,971
ถ้าผมรู้ว่าต้องเลือกระหว่างความบ้าคลั่งนี่

1149
01:26:24,971 --> 01:26:29,767
กับบอกแครี่ว่าผมไม่สนใจจะคบ
ผมคงเลือกบอกปฏิเสธแครี่ไป

1150
01:26:33,104 --> 01:26:35,440
แต่เราไม่มีโอกาสได้เลือกแบบนั้น

1151
01:26:36,649 --> 01:26:37,483
รู้ไหม

1152
01:26:42,071 --> 01:26:44,407
เอาละ แล้วฉันเป็นตัวไหนล่ะ

1153
01:26:44,407 --> 01:26:47,493
- หกถึงสิบ
- โห ดูไม่ดีเลย

1154
01:26:47,493 --> 01:26:48,828
สิบอยู่นี่ หก

1155
01:26:48,828 --> 01:26:51,706
เออ ไม่ชอบตัวเลือกที่มีเลยแฮะ

1156
01:26:52,248 --> 01:26:54,459
- งั้นก็แทงให้หมด
- นั่นแหละที่จะทำ

1157
01:26:57,837 --> 01:27:00,882
ฉันจะไม่มีวันลืมบุญคุณ

1158
01:27:02,050 --> 01:27:03,176
ของจิม โดดี้

1159
01:27:04,052 --> 01:27:05,303
และไรอัน เอวิส

1160
01:27:06,930 --> 01:27:08,681
และโทนี่ คาวา

1161
01:27:08,681 --> 01:27:11,517
- ตาฉันอีกแล้วเหรอ
- นายเล่นสนุ๊กไม่เป็นจริงๆ เหรอ

1162
01:27:11,517 --> 01:27:13,019
ก็เคยเห็นเขาเล่นกันนะ

1163
01:27:14,938 --> 01:27:15,897
โอเค

1164
01:27:21,611 --> 01:27:24,405
พวกเขาช่วยให้ฉันไม่เป็นบ้า

1165
01:27:27,075 --> 01:27:27,909
และ...

1166
01:27:29,452 --> 01:27:31,079
พวกเขาจะเป็นเหมือนลูกฉันตลอดไป

1167
01:27:32,163 --> 01:27:34,165
พวกเขาเก่งในหน้าที่

1168
01:27:36,167 --> 01:27:39,587
ถ้าไม่ได้พวกเขามาช่วย ฉันคงยังไม่รู้ความจริง

1169
01:27:54,269 --> 01:27:58,189
(ลิซ โกลยาร์ถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิต)

1170
01:27:58,189 --> 01:28:03,403
(โดยไม่มีโอกาสขอลดหย่อนโทษ)

1171
01:29:24,650 --> 01:29:30,156
คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล