1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:07,640 --> 00:00:08,600
(แวม!
ชีวประวัติ)

3
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

4
00:00:08,680 --> 00:00:12,120
สวัสดีครับ และที่เห็นเมื่อกี้
คือกิจวัตรประจําวันยามเช้าของแวม!

5
00:00:12,200 --> 00:00:14,080
แต่ทุกอย่างไม่...

6
00:00:14,160 --> 00:00:15,840
อีกรอบนะ ถ่ายใหม่ได้ไหม

7
00:00:15,920 --> 00:00:16,960
(แวม!
ชีวประวัติ)

8
00:00:17,040 --> 00:00:20,440
สวัสดีครับ และที่เห็นเมื่อกี้
คือกิจวัตรประจําวันยามเช้าของแวม!

9
00:00:20,520 --> 00:00:22,520
แต่ทุกอย่างไม่ได้เป็นแบบนี้เสมอมา

10
00:00:22,600 --> 00:00:26,920
นี่คือโรงเรียนบุชชีมีดส์
ที่ที่เราเจอกันตอนอายุ 12 ในปี 1975

11
00:00:27,000 --> 00:00:29,400
และในวันนี้ เรามี...

12
00:00:29,480 --> 00:00:31,160
แขกคนที่พิเศษสุดๆ

13
00:00:31,240 --> 00:00:35,160
คุณเท็ด ฮัลลิเวลล์ ครูใหญ่สมัยผมเรียน

14
00:00:35,240 --> 00:00:37,240
เท็ด สบายดีไหมครับ

15
00:00:38,120 --> 00:00:39,200
ดีสุดๆ

16
00:00:39,280 --> 00:00:43,920
เยี่ยมเลยครับ เท็ด บอกผมหน่อยซิ
เคยคิดไหมครับว่าจะกลายมาเป็นแบบนี้

17
00:00:44,640 --> 00:00:47,040
- ก็...
- ขอบคุณครับ เท็ด ไปต่อกันที่จอร์จ

18
00:00:47,920 --> 00:00:49,120
ตอนที่ผมอยู่กับแอนดรูว์

19
00:00:49,840 --> 00:00:52,840
เราคิดอยู่แต่เรื่องที่อยากทําอะไรสนุกๆ ด้วยกัน

20
00:00:54,040 --> 00:00:55,600
แวม! คือความเป็นพี่เป็นน้อง

21
00:00:56,280 --> 00:00:57,560
มีความขี้เล่น

22
00:00:57,640 --> 00:01:01,400
ความวุ่นวายของมนุษย์ที่สุดจะคาดเดา

23
00:01:01,480 --> 00:01:03,440
ทั้งหมดนี้คือ "ป็อป"

24
00:01:04,040 --> 00:01:06,920
และแวม! จะไม่มีวันโตเป็นผู้ใหญ่

25
00:01:07,880 --> 00:01:09,560
มันเหมือนเป็นความฝัน

26
00:01:09,640 --> 00:01:11,480
ตั้งแต่ตอนเราเด็กๆ

27
00:01:13,080 --> 00:01:14,560
แต่ตอนนั้น

28
00:01:15,320 --> 00:01:16,720
ทุกคนชอบพูดว่า

29
00:01:16,800 --> 00:01:21,640
"ไอ้โง่สองคนนี้มันดังเปรี้ยงปร้างได้ยังไง"

30
00:01:25,000 --> 00:01:26,160
"มันเกิดขึ้นได้ยังไง"

31
00:01:27,560 --> 00:01:31,560
แวม! แบม! ฉันเป็นผู้ชาย

32
00:01:31,640 --> 00:01:33,080
จะมีงานทําหรือไม่มี

33
00:01:33,160 --> 00:01:35,280
ก็อย่ามาหาว่าฉันไม่ใช่

34
00:01:35,840 --> 00:01:39,360
เธอล่ะ ชอบสิ่งที่ตัวเองทําไหม

35
00:01:39,440 --> 00:01:41,760
ถ้าไม่ ก็หยุด

36
00:01:41,840 --> 00:01:44,480
อย่ามัวเน่าตายอยู่ตรงนั้น

37
00:01:53,080 --> 00:01:55,920
ฉันไม่ต้องกังวลอีกต่อไป

38
00:01:56,000 --> 00:01:59,240
ไม่มีเวลาให้เธอแล้ว

39
00:01:59,320 --> 00:02:02,200
ต้องกล้าแค่ไหนถึงรักเธอได้

40
00:02:02,280 --> 00:02:05,200
เพราะใครๆ ก็เล็งเธอไว้

41
00:02:05,280 --> 00:02:08,480
ฉันไม่ต้องกังวลอีกต่อไป

42
00:02:08,560 --> 00:02:11,480
หมดเวลาให้เธอแล้ว

43
00:02:11,560 --> 00:02:14,640
ต้องกล้าแค่ไหนถึงรักเธอได้

44
00:02:14,720 --> 00:02:18,960
แล้วไม่คิดเหรอว่า
ฉันรู้ ฉันรู้ ฉันรู้ ฉันรู้แล้ว

45
00:02:25,720 --> 00:02:29,400
จอร์จ ช่วยเล่าให้ฟังหน่อยว่า
คุณกับแอนดรูว์มารวมตัวกันได้ยังไง

46
00:02:29,960 --> 00:02:33,520
เอ่อ เอาเป็นว่าเรารู้จักกัน
ตอนผมอายุ 11 แอนดรูว์อายุ 12

47
00:02:34,120 --> 00:02:35,160
ในลอนดอนเหนือ

48
00:02:38,120 --> 00:02:39,160
ในวันแรก

49
00:02:40,280 --> 00:02:42,400
ที่ผมไปเรียนที่โรงเรียนใหม่
ผมก็ได้เจอกันแอนดรูว์

50
00:02:42,480 --> 00:02:43,320
(เสียงจอร์จ)

51
00:02:43,920 --> 00:02:48,240
ครูประจําชั้นเดินเข้ามา
กับนักเรียนใหม่ที่เป็นผู้ชาย

52
00:02:49,160 --> 00:02:52,240
ใส่แว่นตาหนาเตอะกรอบใหญ่อย่างกับหน้าต่าง

53
00:02:52,320 --> 00:02:53,920
ตอนนั้นผมเป็นเด็กเปิ่นๆ

54
00:02:54,000 --> 00:02:58,160
ตุ้ยนุ้ยนิดๆ หน้าตาประหลาดพอตัวเลยแหละ

55
00:02:58,240 --> 00:03:00,440
ผมหยิกเป็นลอนใหญ่ๆ

56
00:03:00,520 --> 00:03:01,920
แล้วก็ขี้อายมาก

57
00:03:02,000 --> 00:03:05,400
ครูบอกว่าหมอนี่ชื่อ "ยอร์เรียส พาไนไอโอทู"

58
00:03:05,480 --> 00:03:08,320
"ยอร์โกส คีเรียโก ปาไนโอตู" นี่ต่างหาก

59
00:03:09,000 --> 00:03:11,840
"ใครจะอาสาดูแลเพื่อนใหม่"

60
00:03:12,520 --> 00:03:14,200
แอนดรูว์ยกมือขึ้น

61
00:03:14,760 --> 00:03:18,960
ผมเชื่อจริงๆ ว่ามันคือพรหมลิขิต

62
00:03:19,040 --> 00:03:21,320
ชีวิตผมอาจจะต่างจากนี้โดยสิ้นเชิง

63
00:03:21,400 --> 00:03:23,920
ถ้าผมนั่งข้างเพื่อนคนอื่นในวันนั้น

64
00:03:24,800 --> 00:03:29,160
สําหรับผม เขาคือย็อก
เป็นชื่อเล่นที่ผมตั้งให้เขา

65
00:03:29,680 --> 00:03:32,680
เราสนิทกันมากจริงๆ

66
00:03:32,760 --> 00:03:36,160
ย็อกกับผมมีความคิดที่เหมือนกันเป๊ะ

67
00:03:36,240 --> 00:03:38,880
โดยเฉพาะเรื่องดนตรีนี่เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย

68
00:03:39,800 --> 00:03:45,000
เรามักจะใช้เวลาหลายชั่วโมงนั่งคิดมุก
แล้วก็จัดรายการตลกทางวิทยุ

69
00:03:45,080 --> 00:03:49,520
เขียนเพลงด้วย
แล้วเราก็ตั้งวงดนตรีตอนที่เราอายุ 16

70
00:03:49,600 --> 00:03:51,720
ตอนนั้นชื่อวงดิเอ็กเซคิวทีฟ

71
00:03:51,800 --> 00:03:53,200
ดิเอ็กเซคิวทีฟ

72
00:03:53,280 --> 00:03:55,640
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปด

73
00:03:55,720 --> 00:03:56,840
(ดิเอ็กเซคิวทีฟ
ปี 1979)

74
00:03:57,160 --> 00:03:59,520
(1979 เอ็กเซคิวทีฟ เดโม่/ซ้อมวง)

75
00:03:59,600 --> 00:04:00,960
เป็นแนวสกา

76
00:04:01,760 --> 00:04:04,120
ซึ่งพวกเราห่วยแตกเลยละ พูดจริง

77
00:04:04,760 --> 00:04:06,920
เอ่อ ก็ไม่ได้แย่สําหรับเด็กอายุ 16

78
00:04:08,200 --> 00:04:10,200
เอาละ ไอ้พวกบ้า รอบที่สาม

79
00:04:11,400 --> 00:04:15,320
ใช่ พวกเราห้าคนเล่นเครื่องดนตรีครบหมดแหละ

80
00:04:15,400 --> 00:04:16,680
กลับมานะ แอนดรูว์ กลับมานี่

81
00:04:16,760 --> 00:04:18,360
ผ่านไปหนึ่งปีก็แยกทางกัน

82
00:04:18,440 --> 00:04:22,200
เพราะคนชอบขาดซ้อมบ้าง
โดดเล่นคอนเสิร์ตบ้าง

83
00:04:22,880 --> 00:04:24,440
อย่าใช้คําว่าแยกทางเลย

84
00:04:24,520 --> 00:04:28,000
เรียกว่าวงแตกเลยละ
สุดท้ายก็เหลือแค่ผมกับย็อก

85
00:04:28,560 --> 00:04:30,400
ตั้งใจกันว่าจะทํากันแค่สองคน

86
00:04:30,480 --> 00:04:33,000
แล้วเราก็เขียนเพลงด้วยกันต่อไป

87
00:04:36,280 --> 00:04:38,560
(ปี 1981)

88
00:04:41,440 --> 00:04:44,480
เรามักจะไปเต้นกันแถวเวสต์เอ็นด์ในลอนดอน

89
00:04:45,040 --> 00:04:47,200
แล้วเราก็ไปคลับที่ชื่อบีทรูท

90
00:04:50,080 --> 00:04:53,280
เราเต้นเข้าคู่กันขําๆ

91
00:04:54,400 --> 00:04:57,840
แอนดี้ก็ร้องเล่นๆ ว่า "แวม แบม" อะไรนี่แหละ

92
00:04:57,920 --> 00:04:59,640
ผมร้องแร็ปประมาณว่า

93
00:04:59,720 --> 00:05:01,920
"แวม แบม ฉันนี่แหละที่ใช่"

94
00:05:02,520 --> 00:05:04,600
แล้วเราก็คิดว่านี่เหมาะจะเป็นชื่อวงมาก

95
00:05:05,560 --> 00:05:06,480
แวม!

96
00:05:06,560 --> 00:05:08,040
แล้วมันก็ติดหูเลย

97
00:05:12,800 --> 00:05:15,920
มีแค่อย่างเดียวที่ผมอยากทําในตอนนั้น

98
00:05:16,560 --> 00:05:18,560
คือการได้ตั้งวงกับย็อก

99
00:05:20,240 --> 00:05:24,320
ผมกับแอนดรูว์เริ่มจะแต่งเพลงสั้นๆ ติดหูเก่งขึ้น

100
00:05:24,840 --> 00:05:28,560
เราทําเทปเดโม่ราคา 20 ปอนด์
ที่ห้องหน้าบ้านของแอนดรูว์

101
00:05:29,640 --> 00:05:32,720
ใช้ไม้กวาดแล้วก็เอาไมโครโฟนมาผูกไว้

102
00:05:32,800 --> 00:05:36,280
กับพอร์ตาสตูดิโอสี่แทรคหนึ่งเครื่อง

103
00:05:36,360 --> 00:05:38,480
ที่เพิ่งออกวางขายตอนปลายยุค 70

104
00:05:39,040 --> 00:05:41,240
ฉันบอกให้ก้มลง ก้มลง ก้มลงต่ําๆ

105
00:05:41,320 --> 00:05:42,800
{\an8}ฉันบอกให้ก้มลง ก้มลง ก้มลงต่ําๆ

106
00:05:42,880 --> 00:05:45,400
{\an8}ตอนนั้นเราอายุแค่ 17 หรือ 18 เอง

107
00:05:45,480 --> 00:05:49,000
เพลงที่แต่งมักจะมาจาก
สถานการณ์ของเราในตอนนั้น

108
00:05:49,720 --> 00:05:51,280
สภาพแวดล้อมรอบตัวเรา

109
00:05:51,360 --> 00:05:53,240
เกิดการเดินขบวนประท้วงทั่วประเทศ

110
00:05:53,320 --> 00:05:57,360
อัตราการว่างงานเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
ในหมู่ประชากรอายุ 16 ถึง 18 ปี

111
00:05:57,440 --> 00:06:01,280
เราเอาแร็ปมาผสมกับดิสโก้แล้วก็เพิ่มป็อปเข้าไป

112
00:06:01,360 --> 00:06:04,360
เนื้อเพลงเกี่ยวกับปัญหาสังคม
แต่พื้นดนตรีเป็นแนวดิสโก้

113
00:06:04,440 --> 00:06:06,480
เฮ้ ทุกคน มองมาทางนี้สิ

114
00:06:06,560 --> 00:06:08,160
ฉันช่ําชองเรื่องชีวิตในเมือง

115
00:06:08,240 --> 00:06:10,800
ถึงไม่มีงานทําก็ยังสนุกได้

116
00:06:10,880 --> 00:06:12,200
กับหนุ่มๆ ที่ได้พบเจอในชีวิต...

117
00:06:12,280 --> 00:06:15,760
เพลงบ้าๆ ที่ผมชอบร้องในคลับ

118
00:06:15,840 --> 00:06:17,840
เราเอามาแต่งใหม่เป็นเพลง "แวมแร็ป!"

119
00:06:17,920 --> 00:06:21,200
แวม แบม ฉันเป็นผู้ชาย...

120
00:06:21,840 --> 00:06:23,960
หลังจากนั้นเราก็แต่งเพลงมาเรื่อยๆ

121
00:06:25,760 --> 00:06:28,480
ผมกับย็อกมักจะเขียนเพลง
จากประสบการณ์เที่ยวคลับ

122
00:06:28,560 --> 00:06:30,840
"คลับทรอปิคานา"
เป็นเพลงที่แต่งขึ้นเกี่ยวกับบีทรูท

123
00:06:30,920 --> 00:06:33,640
{\an8}คลับทรอปิคานา เชิญมาดื่มฟรี...

124
00:06:33,720 --> 00:06:36,320
ตอนนั้นมีแค่ท่อนร้องกับท่อนฮุค

125
00:06:38,440 --> 00:06:40,800
ย็อกมาหาผมที่บ้านในเย็นวันหนึ่ง

126
00:06:40,880 --> 00:06:44,680
ตอนนั้นผมมีท่อนเดินคอร์ดที่ผมชอบมากๆ

127
00:06:45,360 --> 00:06:47,000
ซึ่งมันยอดมากเลย เพราะเขาบอกว่า

128
00:06:47,080 --> 00:06:50,760
"ฉันมีทํานองที่เข้ากับ
ท่อนเดินคอร์ดของนายเป๊ะเลย"

129
00:06:50,840 --> 00:06:53,240
แม้แต่ท่อนเดินคอร์ดที่ต่างคนต่างแต่ง
ก็ยังเหมือนกัน

130
00:06:55,520 --> 00:06:59,200
{\an8}เมื่อฉันล้มลงอีกครา...

131
00:06:59,280 --> 00:07:00,960
{\an8}(เดโม่แรกของ "แคร์เลส วิสเปอร์"

132
00:07:01,040 --> 00:07:04,200
{\an8}ได้กลิ่นน้ํายาเคลือบเงา

133
00:07:04,280 --> 00:07:07,080
ของฟลอร์เต้นรํานี้

134
00:07:07,160 --> 00:07:09,160
สําหรับหัวใจและห้วงความคิด...

135
00:07:09,240 --> 00:07:13,440
เราช่วยกันแต่งเพลงจนจบ
ค่อยๆ แต่งที่บ้านบ้าง บนรถบัสบ้าง

136
00:07:13,520 --> 00:07:15,840
เพิ่มเติมวันละนิดละหน่อย

137
00:07:15,920 --> 00:07:19,120
เหลือเพียงความเจ็บปวด

138
00:07:19,200 --> 00:07:21,600
และฉันจะไม่เต้นรําอีกแล้ว

139
00:07:21,680 --> 00:07:24,920
เท้าที่ผิดมันไร้จังหวะ

140
00:07:25,000 --> 00:07:27,120
ถึงจะง่ายที่จะเสแสร้ง

141
00:07:27,200 --> 00:07:30,480
แต่ฉันรู้ว่าฉันไม่โง่...

142
00:07:30,560 --> 00:07:32,240
ผมจําได้ ตอนที่แต่งเพลงเสร็จ

143
00:07:32,320 --> 00:07:36,600
มีอยู่วันหนึ่ง เราโดดเรียนกัน
ผมพูดกับเขาว่า "ไม่รู้ใครจะเป็นคนร้อง

144
00:07:36,680 --> 00:07:39,480
แล้วฉันก็ไม่รู้ว่าฉันดีพอที่จะร้องเพลงนี้หรือเปล่า

145
00:07:39,560 --> 00:07:41,680
แต่นี่คือเพลงที่จะขึ้นอันดับหนึ่ง"

146
00:07:43,240 --> 00:07:47,200
เทปเดโม่ยาวประมาณสี่นาที

147
00:07:47,800 --> 00:07:50,360
แค่นั้นก็พอแล้วสําหรับผม
ตอนนั้นผมมั่นใจสุดๆ

148
00:07:50,440 --> 00:07:51,720
ถึงจะมีเพลงเต็มแค่หนึ่งเพลง

149
00:07:51,800 --> 00:07:54,120
อีกสองเพลงมีแค่สองส่วนสามกับหนึ่งส่วนสี่

150
00:07:54,640 --> 00:07:57,280
เราตระเวณบุกไปหาค่ายเพลง

151
00:07:57,880 --> 00:07:59,880
หนุ่มวัย 18 สองคน

152
00:07:59,960 --> 00:08:02,320
มั่นหน้าขนาดไหนลองคิดดู ไปยืนอยู่หน้าค่าย

153
00:08:02,400 --> 00:08:05,440
แล้วเถียงคอเป็นเอ็นว่านัดมาแล้ว

154
00:08:05,520 --> 00:08:08,160
เราเจอกับเสียงตอบรับที่น่าผิดหวังมาก

155
00:08:08,240 --> 00:08:10,240
มีผู้ชายคนหนึ่งโยนเทปข้ามโต๊ะกลับมา

156
00:08:10,320 --> 00:08:14,120
แล้วบอกว่า "เสียงดีอยู่หรอก
แต่กลับบ้านไปแต่งเพลงฮิตๆ ซะไป"

157
00:08:14,200 --> 00:08:18,560
พวกนั้นขว้าง "แคร์เลส วิสเปอร์" ทิ้ง
ขว้าง "คลับทรอปิคานา" ทิ้ง

158
00:08:18,640 --> 00:08:21,600
จําได้ว่าผมรู้สึกท้องไส้ปั่นป่วน

159
00:08:21,680 --> 00:08:23,920
และจําความรู้สึกตกต่ําครั้งนั้นได้

160
00:08:24,440 --> 00:08:27,080
ผมรู้สึกเสียใจมากๆ

161
00:08:27,720 --> 00:08:28,720
หัวใจสลาย

162
00:08:29,680 --> 00:08:31,360
มันก็ทําให้เสียกําลังใจ

163
00:08:31,440 --> 00:08:36,480
แต่ผมรู้จักผู้ชายชื่อมาร์ค ดีน
ที่บ้านอยู่บนถนนเส้นเดียวกับพ่อแม่ผม

164
00:08:36,560 --> 00:08:38,600
เขาอยู่ในแวดวงค่ายเพลง

165
00:08:38,680 --> 00:08:41,680
เขาน่าจะเป็นคนค้นพบวงซอฟต์เซลล์กับเอบีซี

166
00:08:41,760 --> 00:08:45,840
{\an8}แอนดี้โทรหาแม่ผมบ่อยมาก
บอกว่า "ช่วยฟังเทปหน่อยได้ไหม"

167
00:08:45,920 --> 00:08:48,320
{\an8}แล้วผมก็ไม่ยอมฟัง
เอาแต่หลบหน้าพวกเขาไปเรื่อยๆ

168
00:08:48,400 --> 00:08:51,320
คิดในใจว่า "ไม่เอาหรอก ก็แค่วงบ้านๆ"

169
00:08:51,400 --> 00:08:53,680
แอนดรูว์เอาเทป
ใส่ไว้ในกล่องจดหมายของมาร์ค ดีน

170
00:08:53,760 --> 00:08:55,200
ในเทปไม่ได้มีดนตรีอะไรเลย

171
00:08:55,280 --> 00:08:58,080
มีแค่เสียงจอร์จร้องเพลงกับเสียงกีตาร์ก๊องแก๊ง

172
00:08:58,160 --> 00:09:00,800
แต่มันก็เพราะมาก ยอดเยี่ยมเลยแหละ

173
00:09:00,880 --> 00:09:03,120
เขาบอกว่า "เดี๋ยวจะให้ทําสัญญาออกเทป"

174
00:09:03,640 --> 00:09:06,160
แล้วเราก็เซ็นสัญญากันที่ร้านตามสั่งข้างทาง

175
00:09:06,880 --> 00:09:08,200
เลิศสุดๆ

176
00:09:11,800 --> 00:09:15,520
แม่ผมทําสมุดบันทึกความทรงจําตั้งแต่วันแรก

177
00:09:15,600 --> 00:09:16,600
(เล่มหนึ่ง)

178
00:09:16,680 --> 00:09:17,680
(เล่มสอง เล่มสาม)

179
00:09:17,760 --> 00:09:20,800
และทําเป็นคอลเลคชั่นที่เจ๋งมากๆ

180
00:09:20,880 --> 00:09:23,360
รูปตัดแปะ บทความวิจารณ์

181
00:09:23,440 --> 00:09:24,440
อันดับบนชาร์ท

182
00:09:24,520 --> 00:09:26,480
{\an8}ทุ่มเทกับการทําสมุดบันทึกความทรงจํามากๆ

183
00:09:28,280 --> 00:09:29,720
สมุดบันทึกความทรงจําเล่มที่หนึ่ง

184
00:09:30,240 --> 00:09:33,760
"แอนดรูว์กับย็อกเซ็นสัญญากับอินเนอร์วิชั่น"

185
00:09:33,840 --> 00:09:34,840
"แวม!"

186
00:09:35,800 --> 00:09:38,200
นั่นแหละ ตอนนั้นพวกเราสนุกกันมาก

187
00:09:40,120 --> 00:09:42,600
มันเป็นอะไรที่มหัศจรรย์มาก

188
00:09:42,680 --> 00:09:44,360
ได้ทําตามที่จินตนาการไว้

189
00:09:44,440 --> 00:09:47,720
เหมือนฝันเป็นจริง
แถมได้ทําร่วมกับเพื่อนที่รักที่สุดด้วย

190
00:09:47,800 --> 00:09:50,480
แวม! มีแค่ผมกับแอนดรูว์

191
00:09:50,560 --> 00:09:53,520
แต่เราก็คิดกันว่าน่าจะให้
ผู้หญิงอีกสองคนมาร่วมด้วย

192
00:09:53,600 --> 00:09:55,880
หนึ่งในนั้นก็คือแฟนของแอนดรูว์

193
00:09:55,960 --> 00:09:58,800
เชอร์ลี ย็อก กับผมเคยไปเต้นด้วยกัน

194
00:09:58,880 --> 00:10:02,120
แล้วเราก็คิดว่า
เราน่าจะแสดงดนตรีของเราออกมาแบบนี้

195
00:10:02,760 --> 00:10:04,040
ส่วนอีกคนเป็นมืออาชีพ

196
00:10:04,840 --> 00:10:06,680
ดี ซี ลี มาร่วมวงกับเรา

197
00:10:06,760 --> 00:10:09,840
สาวๆ ทั้งสองคน
ได้รับแรงบันดาลใจจากเดอะฮิวเมนลีก

198
00:10:09,920 --> 00:10:11,800
ผมกับแอนดรูว์ชอบฮิวเมนลีกมาก

199
00:10:11,880 --> 00:10:14,560
จอร์จชอบฮิวเมนลีกมาก ผมก็ชอบนะ

200
00:10:14,640 --> 00:10:16,720
สาวๆ ไม่ได้แรงบันดาลใจจากฮิวเมนลีกซะหน่อย

201
00:10:16,800 --> 00:10:18,800
เราก็ใช้สิ่งที่เรามีอยู่นี่แหละ

202
00:10:18,880 --> 00:10:20,600
ซึ่งผมมีแฟน

203
00:10:20,680 --> 00:10:24,000
และเราก็มีท่าเต้นมากมาย นั่นคือสิ่งที่เรามี

204
00:10:25,480 --> 00:10:30,240
และแล้วแผ่นเสียง 45 รอบหมุน
ชุดแรกของเราก็ออกมา

205
00:10:30,320 --> 00:10:31,800
{\an8}(แวมแร็ป!
โซเชียลมิกซ์)

206
00:10:31,880 --> 00:10:33,480
สวัสดีครับ ผมจอร์จ ไมเคิลจากแวม!

207
00:10:33,560 --> 00:10:35,000
หวังว่าจะชอบซิงเกิ้ลใหม่นะครับ

208
00:10:35,080 --> 00:10:37,400
ชื่อเพลง "แวมแร็ป! (สนุกกับสิ่งที่ทํา)"

209
00:10:37,480 --> 00:10:38,800
ก้ม ก้มลงต่ํา

210
00:10:38,880 --> 00:10:40,880
บอกให้ก้มลงไปต่ําๆ

211
00:10:40,960 --> 00:10:42,680
เฮ้ ทุกคน ดูฉันนี่สิ

212
00:10:42,760 --> 00:10:44,600
ฉันช่ําชองเรื่องชีวิตในเมือง

213
00:10:44,680 --> 00:10:46,920
ถึงไม่มีงานทําก็ยังสนุกได้

214
00:10:47,000 --> 00:10:50,720
กับหนุ่มๆ ที่ได้พบเจอมา
ไหนพูดซิว่า "ประกันสังคม"

215
00:10:50,800 --> 00:10:53,120
แหม จังหวะจะโคนนั้นเลิศสุดๆ

216
00:10:53,800 --> 00:10:56,000
เสียงตอบรับดีมาก

217
00:10:56,080 --> 00:10:59,200
หนังสือพิมพ์ซาวด์บอกว่าเราเป็น
"วงฟังก์เพื่อชีวิต"

218
00:10:59,280 --> 00:11:00,960
หางานทําซะสิ เป็นคนหรือเป็นหนู

219
00:11:01,040 --> 00:11:03,440
แต่ทุกอย่างชี้ชัดว่านี่คือเพลงฮิต

220
00:11:04,160 --> 00:11:05,240
ออกไปซะ

221
00:11:05,320 --> 00:11:08,720
แวม แบม ฉันเป็นผู้ชาย

222
00:11:09,240 --> 00:11:12,800
จะมีงานทําหรือไม่มี
ก็อย่ามาหาว่าฉันไม่ใช่

223
00:11:12,880 --> 00:11:16,800
เธอล่ะ ชอบสิ่งที่ตัวเองทําไหม

224
00:11:16,880 --> 00:11:18,800
ถ้าไม่ ก็หยุด

225
00:11:19,400 --> 00:11:21,720
อย่ามัวเฉาตายอยู่ตรงนั้น

226
00:11:21,800 --> 00:11:23,800
ฉลากบนแผ่นเสียงซิงเกิ้ลแรก

227
00:11:23,880 --> 00:11:27,200
มีเครดิตชื่อแอนดรูว์ ริดจ์ลีย์กับจี พานอส

228
00:11:27,720 --> 00:11:30,480
พานอสย่อมาจากปาไนโอตู

229
00:11:30,560 --> 00:11:33,280
เราจําเป็นต้องหาชื่อในวงการอย่างด่วน

230
00:11:34,160 --> 00:11:35,600
ยกมือขึ้นสูงๆ

231
00:11:35,680 --> 00:11:37,920
และสัมผัสกับจิตวิญญาณ...

232
00:11:38,000 --> 00:11:39,040
จอร์จ ไมเคิล

233
00:11:39,800 --> 00:11:44,320
จอร์จเป็นชื่อภาษาอังกฤษของชื่อกรีก "ยอร์โกส"

234
00:11:44,400 --> 00:11:48,520
ส่วนไมเคิลเป็นชื่อคริสเตียน
ของพ่อเพื่อนเราคนหนึ่ง

235
00:11:48,600 --> 00:11:50,200
เพราะฉันรู้ว่าเธอฉลาด...

236
00:11:51,080 --> 00:11:53,560
มันช่วยในการสร้างบุคลิกขึ้นมา

237
00:11:53,640 --> 00:11:55,480
- ใช่
- พูดว่าแวม!

238
00:11:55,560 --> 00:11:57,520
- แวม!
- พูดว่าแบม!

239
00:11:57,600 --> 00:11:58,520
แบม!

240
00:11:58,600 --> 00:12:00,720
เรามั่นใจมากๆ ว่าเพลงนี้ต้องฮิต

241
00:12:01,520 --> 00:12:04,880
แต่ขึ้นไปไม่ถึง 100 อันดับแรกด้วยซ้ํา

242
00:12:06,680 --> 00:12:08,320
หายนะสุดๆ

243
00:12:09,960 --> 00:12:14,960
ค่ายเพลงคิดว่า
เราควรจะต้องสร้างฐานแฟนเพลง

244
00:12:15,040 --> 00:12:17,760
เลยเสนอให้เราไปเล่นสด

245
00:12:17,840 --> 00:12:21,200
ตามคลับเล็กๆ ทั่วประเทศ

246
00:12:21,280 --> 00:12:22,640
เพราะเราเป็นวงเกรดดี

247
00:12:22,720 --> 00:12:25,160
ดีที่หมายถึงต่ําสุดๆ นะ

248
00:12:25,720 --> 00:12:28,840
เห็นคนหน้าเดิมๆ ทุกที่ที่ไปเลย

249
00:12:29,800 --> 00:12:32,640
อย่างพวกนักแสดงละครใบ้

250
00:12:32,720 --> 00:12:36,240
ที่เคยไปแสดงที่คลับเดียวกันเมื่ออาทิตย์ก่อน

251
00:12:36,320 --> 00:12:37,240
{\an8}จอร์จ

252
00:12:37,720 --> 00:12:39,720
{\an8}เยี่ยมเลย เดี๋ยวจอร์จจะแร็ปให้ฟัง

253
00:12:39,840 --> 00:12:41,640
{\an8}(โบลต์ไนท์คลับ
ลอนดอนเหนือ)

254
00:12:43,320 --> 00:12:45,120
และถึงแม้ว่ามันจะน่าอาย

255
00:12:45,200 --> 00:12:48,320
เจอพวกขี้เมาก่อกวนบ้างอะไรบ้าง

256
00:12:48,400 --> 00:12:50,760
แต่ก็เหมือนกับว่าเราได้เตรียมลงสนาม
เข้าใจใช่ไหม

257
00:12:51,520 --> 00:12:52,800
เอาละนะ

258
00:12:52,880 --> 00:12:54,920
พวกที่อยู่แถวหน้า

259
00:12:55,000 --> 00:12:57,120
ช่วยกันร้องหน่อยนะ

260
00:12:57,200 --> 00:12:59,800
เราถูกกดดันให้แต่งเพลงฮิตติดชาร์ทให้ได้

261
00:12:59,880 --> 00:13:02,360
แล้วจอร์จก็แต่งเพลง "ยังกันส์" ขึ้นมา

262
00:13:02,440 --> 00:13:05,200
ถ้า "ยังกันส์" ไม่ฮิต พวกเราคงถูกยกเลิกสัญญา

263
00:13:10,320 --> 00:13:11,440
อะไรวะนั่น

264
00:13:11,520 --> 00:13:13,080
เฮ้ย ไอ้อ่อน

265
00:13:14,680 --> 00:13:16,880
แกเป็นบ้าอะไรวะเนี่ย

266
00:13:16,960 --> 00:13:21,160
"ยังกันส์" ติดชาร์ทในอันดับ 72

267
00:13:21,880 --> 00:13:23,720
"แวมแร็ป!" ไม่ประสบความสําเร็จ

268
00:13:24,360 --> 00:13:27,760
ถ้าเพลงนี้ไม่ฮิต เราจะไม่ได้ออกแผ่นกันอีกแล้ว

269
00:13:28,280 --> 00:13:30,280
แล้วมันก็หยุดอยู่ที่อันดับ 42

270
00:13:30,360 --> 00:13:33,080
คงไม่ขึ้นไปอยู่ใน 40 อันดับแรกแน่ๆ

271
00:13:33,600 --> 00:13:36,040
นั่นคงเป็นสัปดาห์ที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตผม

272
00:13:37,480 --> 00:13:40,280
ให้ตายเหอะ มันรู้สึกแย่มากๆ

273
00:13:41,040 --> 00:13:43,160
ผมใช้เวลาหนึ่งสัปดาห์เต็มๆ คิดว่า...

274
00:13:43,840 --> 00:13:45,400
"ฉันไม่เก่งเลยนี่หว่า"

275
00:13:46,280 --> 00:13:50,920
ว่าผมคิดผิดในเรื่องที่
ผมเคยเชื่ออย่างสุดหัวใจตั้งแต่เด็ก

276
00:13:53,840 --> 00:13:57,080
แล้วจู่ๆ เราก็ได้รับสายโทรศัพท์จากสวรรค์

277
00:13:58,120 --> 00:14:01,080
(พฤศจิกายน ปี 1982)

278
00:14:01,160 --> 00:14:05,400
เราได้รับสายจากรายการท็อปออฟเดอะป็อปส์
ถามว่าจะไปออกรายการได้ไหม

279
00:14:05,480 --> 00:14:08,200
เพราะศิลปินอีกคนขอถอนตัว

280
00:14:08,920 --> 00:14:12,120
รายการเพลงฮิตติดชาร์ทเพียงหนึ่งเดียว
ในช่วงเวลาที่คนดูมากที่สุด

281
00:14:12,720 --> 00:14:17,520
ผมไม่เคยเห็นอะไรที่จะเฉิดฉาย
ไปมากกว่าท็อปออฟเดอะป็อปส์เลย

282
00:14:19,320 --> 00:14:21,320
การได้ไปออกรายการท็อปออฟเดอะป็อปส์...

283
00:14:22,520 --> 00:14:23,840
คือสิ่งที่ทุกคนใฝ่ฝัน

284
00:14:26,440 --> 00:14:29,480
คืนก่อนหน้านั้น เราพักกันที่โรงแรมเล็กๆ

285
00:14:29,560 --> 00:14:33,080
จอร์จจับได้ไม้สั้นเลยได้ไปนอนเตียงเด็ก

286
00:14:33,160 --> 00:14:35,040
เป็นเตียงขนาดเด็กนอนจริงๆ

287
00:14:35,120 --> 00:14:38,200
คืนนั้นเขานอนไม่สบายจนแทบไม่หลับ

288
00:14:38,280 --> 00:14:40,480
ขาก็ยื่นออกมานอกเตียง

289
00:14:41,000 --> 00:14:43,600
("แวม!" ออกรายการ
ท็อปออฟเดอะป็อปส์ครั้งแรก")

290
00:14:44,160 --> 00:14:45,000
สาม

291
00:14:45,680 --> 00:14:47,760
สอง หนึ่ง...

292
00:14:50,200 --> 00:14:51,880
(ท็อปออฟเดอะป็อปส์)

293
00:14:52,840 --> 00:14:55,440
เราขึ้นไปบนเวที มองหน้ากันแล้วคิดในใจว่า

294
00:14:55,520 --> 00:14:57,360
"โอกาสมาแล้ว ลุยกันเลย"

295
00:15:05,360 --> 00:15:07,000
เฮ้ย ไอ้อ่อน

296
00:15:08,480 --> 00:15:10,600
แกเป็นบ้าอะไรวะ

297
00:15:13,480 --> 00:15:15,000
เฮ้ย ไอ้อ่อน

298
00:15:16,960 --> 00:15:18,880
มันคงสายเกินแก้แล้วละ

299
00:15:22,240 --> 00:15:24,440
ไม่ได้เห็นหน้ามาสักพัก

300
00:15:24,520 --> 00:15:26,560
ก็เลยทักด้วยรอยยิ้มที่รู้ทัน

301
00:15:26,640 --> 00:15:28,640
พอเห็นสาวคนนั้นที่นายโอบกอดไว้

302
00:15:28,720 --> 00:15:30,600
ก็รู้ว่าคว้าหัวใจนายได้ด้วยเสน่ห์เกินต้าน...

303
00:15:30,680 --> 00:15:33,400
พอเอามาดูตอนนี้มันดูเห่ยสิ้นดีเลย

304
00:15:33,480 --> 00:15:39,040
แต่ในสมัยนั้น คนมองว่า
วิธีการนําเสนอของเรามีความสดใหม่

305
00:15:41,280 --> 00:15:43,400
หนุ่มสาว สนุกเริงร่า

306
00:15:43,480 --> 00:15:45,400
มีคนบ้ามาคอยจี้ตูด

307
00:15:45,480 --> 00:15:46,680
แต่คนฉลาดย่อมรู้...

308
00:15:46,760 --> 00:15:48,200
พวกเราแทบจะไม่มีเสื้อผ้าใส่เลย

309
00:15:48,280 --> 00:15:53,120
น่าจะมีอยู่สองชุดที่สลับกันใส่

310
00:15:53,760 --> 00:15:55,720
หนึ่ง สอง แล้วดูเธอสิ

311
00:15:55,800 --> 00:15:57,640
ตายเพราะแต่งงาน

312
00:15:59,840 --> 00:16:03,400
ความเชยๆ แบบนี้ มันเหมือนมี
พลังบางอย่างอยู่ในตัว เข้าใจใช่ไหม

313
00:16:03,960 --> 00:16:06,200
ถอยไป ปล่อยมือ ลุยเลย...

314
00:16:06,280 --> 00:16:10,320
มันมีความเป็นมือสมัครเล่นอยู่
แต่เราก็ดูเป็นตัวของตัวเอง

315
00:16:10,400 --> 00:16:11,320
ดูแตกต่าง

316
00:16:12,200 --> 00:16:14,240
หนุ่มสาว สนุกเริงร่า

317
00:16:14,320 --> 00:16:16,240
มีคนบ้ามาคอยจี้ตูด

318
00:16:16,320 --> 00:16:18,680
เป็นท่าเต้นที่ตลกมากเลย ถ้าได้ดู

319
00:16:18,760 --> 00:16:22,280
แต่กลับได้ผลอย่างน่าประหลาด
กลายเป็นว่าทุกคนจําได้หมดเลย

320
00:16:22,360 --> 00:16:25,080
เราคิดท่าเต้นกันในห้องหลังบ้านแม่ผม

321
00:16:26,280 --> 00:16:28,520
ไม่มีนักคิดท่าเต้นคนไหน
ทนดูท่าเห่ยๆ แบบนั้นได้หรอก

322
00:16:33,800 --> 00:16:36,320
!แวม!

323
00:16:37,000 --> 00:16:39,080
วิเศษมาก เยี่ยมเลย แวม!

324
00:16:39,160 --> 00:16:43,480
แต่นั่นคือโอกาสของเรา
ที่พลิกทุกอย่างจากหน้ามือเป็นหลังมือ

325
00:16:44,480 --> 00:16:46,240
ซิงเกิ้ลพุ่งขึ้นชาร์ท

326
00:16:47,760 --> 00:16:50,040
แวม! เกิดแล้ว

327
00:16:54,400 --> 00:16:55,240
(ปี 1983)

328
00:16:55,320 --> 00:16:58,280
การเริ่มต้นอย่างสุขี
ของปีใหม่ที่เราหวังว่าจะเป็นปีที่ดี

329
00:17:00,720 --> 00:17:01,960
นี่แอนดรูว์วงแวม!

330
00:17:02,040 --> 00:17:03,120
- ไง
- จอร์จวงแวม!

331
00:17:03,720 --> 00:17:04,560
ไง

332
00:17:05,080 --> 00:17:08,760
คุณคาดการณ์ว่าวงการดนตรี
ในปี 1993 จะเป็นยังไงบ้างคะ

333
00:17:08,840 --> 00:17:10,640
ก็มีแวม! ไง...

334
00:17:10,720 --> 00:17:13,600
- แต่ดังกันแล้วนี่
- เราต้องมีเพลงอันดับหนึ่งก่อน

335
00:17:13,680 --> 00:17:16,160
ต้องมีเพลงอันดับหนึ่งสักสามเพลง
เอาล้านๆ เพลงเลย

336
00:17:16,240 --> 00:17:19,280
คิดว่าแนวเพลงไหนจะเปรี้ยงปร้างในปี 83

337
00:17:19,360 --> 00:17:20,760
แนวเราไง

338
00:17:21,480 --> 00:17:22,840
สมุดบันทึกความทรงจําเล่มสาม

339
00:17:24,040 --> 00:17:28,120
พวกเรากลายเป็นวงฮิตและอายุครบ 20 ปี

340
00:17:28,200 --> 00:17:30,720
แวม! มีสองเรื่องให้ฉลอง

341
00:17:30,800 --> 00:17:32,600
วันนี้วันเกิดแอนดรูว์ สุขสันต์วันเกิดนะ

342
00:17:32,680 --> 00:17:35,320
และพวกเขาขึ้นชาร์ทด้วยเพลง "แวมแร็ป!"

343
00:17:38,040 --> 00:17:40,160
"แวมแร็ป!" ถูกปล่อยใหม่อีกรอบ

344
00:17:40,240 --> 00:17:43,400
และขึ้นไปอยู่อันดับแปด
เป็นผลลัพธ์ที่ยอดเยี่ยมมาก

345
00:17:45,760 --> 00:17:47,400
มาแนะนําสมาชิกในวงกันดีกว่า

346
00:17:47,480 --> 00:17:48,800
- ดี
- เชอร์ลี

347
00:17:49,440 --> 00:17:50,960
- จอร์จ
- ผมแอนดรูว์

348
00:17:51,560 --> 00:17:55,000
อินเนอร์วิชั่นพูดถึงวงเรา
ในฐานะผู้ต่อสู้ทางวัฒนธรรม

349
00:17:55,680 --> 00:17:58,040
"แวม!... จะหล่อหลอมมุมมอง

350
00:17:58,120 --> 00:17:59,760
ของคนหนุ่มสาวทุกคน"

351
00:18:00,680 --> 00:18:04,400
ซึ่งมันกดดันให้เราต้องแต่งเพลงอยู่ในกรอบ

352
00:18:04,480 --> 00:18:07,160
เกี่ยวกับเยาวชนที่ต่อต้านการเป็นผู้ใหญ่

353
00:18:07,240 --> 00:18:09,720
เรามาฟังการแร็ปถึงปัญหาสังคม

354
00:18:09,800 --> 00:18:11,320
ในเพลงแนวแดนซ์จากแวม! กัน

355
00:18:11,400 --> 00:18:13,720
"แบ๊ดบอยส์" ขึ้นเป็นอันดับสอง

356
00:18:13,800 --> 00:18:14,800
(อังคาร 31 พ.ค.)

357
00:18:14,880 --> 00:18:16,240
ดังเปรี้ยงเลย

358
00:18:16,320 --> 00:18:19,240
คนชั่วอยู่ด้วยกัน

359
00:18:19,320 --> 00:18:21,280
ไม่เคยเป็นคนเศร้า

360
00:18:24,040 --> 00:18:25,680
คนดี...

361
00:18:25,760 --> 00:18:28,360
แต่เราทั้งคู่ไม่ชอบ "แบ๊ดบอยส์" เลย

362
00:18:28,880 --> 00:18:30,880
"แบ๊ดบอยส์" เป็นเพลงสูตรสําเร็จ

363
00:18:30,960 --> 00:18:33,600
ผมไม่รู้จะแต่งยังไง
ก็เลยแต่งออกมาเหมือนสูตรสําเร็จ

364
00:18:33,680 --> 00:18:35,160
ผมเกลียดซิงเกิ้ลนั้น

365
00:18:37,160 --> 00:18:38,840
ตอนที่เราเริ่มแต่งเพลง

366
00:18:39,360 --> 00:18:42,640
ผมตกงาน เราถึงแต่งเพลง "แวมแร็ป!" ได้

367
00:18:42,720 --> 00:18:45,320
จริงๆ แล้วตอนนั้น
เราเป็นวงที่ประสบความสําเร็จแล้ว

368
00:18:45,400 --> 00:18:47,200
เราไม่ใช่นักวิจารณ์สังคม

369
00:18:49,280 --> 00:18:50,880
(เล่มห้า)

370
00:18:50,960 --> 00:18:54,600
จริงๆ แล้วเรามีความรู้สึกอันแรงกล้า
ที่อยากจะทําอะไรที่มันแตกต่าง

371
00:18:54,680 --> 00:18:58,520
ภาพของเพลงป็อปแนวใหม่ที่สดใสเริงร่า

372
00:18:59,360 --> 00:19:02,000
ผมมีความรู้สึกที่จริงใจต่อผู้ฟังกระแสหลัก

373
00:19:02,080 --> 00:19:05,400
นั่นคือสิ่งที่วัฒนธรรมเยาวชนมีต่อดนตรี

374
00:19:05,480 --> 00:19:06,440
เพลงป็อปนี่แหละ

375
00:19:07,120 --> 00:19:11,800
ผมว่าสิ่งที่กําลังเกิดขึ้นในอังกฤษตอนนี้
คือการที่ผู้คนอยากหลีกหนีโลกความจริง

376
00:19:11,880 --> 00:19:13,640
กําลังซึมซาบเข้าสู่วงการดนตรี

377
00:19:13,720 --> 00:19:14,880
(22 ก.ค. 83)

378
00:19:14,960 --> 00:19:18,640
- หน้าร้อนคุณจะทําอะไร
- พวกเราจะไปถ่ายวิดีโอที่ไอบิซา

379
00:19:19,800 --> 00:19:23,520
- ซิงเกิ้ลใหม่จะใช้ชื่อว่าอะไร
- ซิงเกิ้ลใหม่ชื่อ "คลัปทรอปิคานา"

380
00:19:24,240 --> 00:19:26,240
เมื่อสามสี่ปีก่อนมีกระแสพังก์

381
00:19:26,320 --> 00:19:27,800
ผู้คนตะโกนร้อง

382
00:19:29,520 --> 00:19:33,920
ตอนนี้พวกเขาไม่อาย
ที่เป็นคนหนุ่มสาวไม่มีงานทํา

383
00:19:34,000 --> 00:19:37,400
อยากที่จะไปเที่ยวดิสโก้หรือคลับ
และลืมเรื่องพวกนั้นไปซะ

384
00:19:38,840 --> 00:19:41,360
เราเลยคิดอยากทําเพลงป็อปแนวใหม่

385
00:19:42,520 --> 00:19:44,720
โลกในฝันที่ชื่อว่า "คลับทรอปิคานา"

386
00:19:45,920 --> 00:19:47,040
ทิศทางใหม่

387
00:19:50,120 --> 00:19:51,240
ตัวตนใหม่

388
00:19:55,720 --> 00:19:58,040
เราสองคนไม่เคยไปไอบิซามาก่อน

389
00:20:04,920 --> 00:20:09,160
เรากะว่าจะถ่ายวิดีโอกัน
ในโรงแรมบูติกที่สวยเหมือนสวรรค์

390
00:20:09,760 --> 00:20:11,080
โรงแรมไพคส์ในตํานาน

391
00:20:11,800 --> 00:20:13,440
สถานที่ลับอันเลื่องชื่อ

392
00:20:14,200 --> 00:20:16,640
ที่หลีกหนีจากความวุ่นวาย
ของเศรษฐีและคนดัง

393
00:20:16,720 --> 00:20:18,720
และเหล่าเซเล็บแห่งยุค

394
00:20:19,440 --> 00:20:22,120
เหมือนกับว่าดาราเพลงป็อปต้องใช้ชีวิตแบบนี้

395
00:20:25,080 --> 00:20:28,320
มันเต็มไปด้วยชีวิตชีวา
ทุกอย่างที่ผมกับจอร์จจินตนาการไว้

396
00:20:28,400 --> 00:20:30,760
ตอนที่เรายังแต่งเพลงกัน
อยู่ในห้องนั่งเล่นบ้านพ่อแม่ผม

397
00:20:30,840 --> 00:20:32,840
แต่ไม่เคยได้มาเห็นกับตาตัวเอง

398
00:20:35,960 --> 00:20:40,880
สําหรับเรามันเป็นจุดเริ่มต้น
ของการหล่อหลอมสิ่งที่แวม! กําลังจะเป็น

399
00:20:43,000 --> 00:20:44,600
เด็กหนุ่มสองคน

400
00:20:44,680 --> 00:20:47,440
ที่เป็นคนเจ้าสําราญ

401
00:20:48,560 --> 00:20:50,560
ความสดใสของวัยเยาว์

402
00:20:53,800 --> 00:20:58,760
"คลับทรอปิคานา"
คือจุดที่เรากลายเป็นแวม! เต็มขั้น

403
00:21:00,280 --> 00:21:04,760
ฉันจะพาเธอไปที่ที่ทุกคนมีรอยยิ้มพิมพ์ใจ

404
00:21:04,840 --> 00:21:07,880
กระทบไหล่กับดารา

405
00:21:07,960 --> 00:21:13,160
จับมือกับคนแปลกหน้า
ต้อนรับสู่ดินแดนมหัศจรรย์

406
00:21:13,240 --> 00:21:16,120
ภายใต้หมวกสานใบนั้น

407
00:21:16,640 --> 00:21:20,920
คลับทรอปิคานา เชิญดื่มฟรี

408
00:21:21,000 --> 00:21:22,600
ความสนุกและแสงแดด

409
00:21:22,680 --> 00:21:24,640
มีเพียงพอสําหรับทุกคน

410
00:21:24,720 --> 00:21:29,920
ที่น่าสนใจก็คือผมไม่เคยนึกภาพออกเลย

411
00:21:30,000 --> 00:21:34,920
ว่าผมจะเป็นคนที่มีเสน่ห์
อย่างที่แอนดรูว์มีโดยธรรมชาติได้

412
00:21:35,920 --> 00:21:40,600
แต่กลายเป็นว่าผู้หญิงก็มองว่า
ผมมีเสน่ห์พอๆ กับแอนดรูว์

413
00:21:44,400 --> 00:21:47,360
หลังถ่ายทําเสร็จเราก็อยู่ต่อกันอีกสองสามวัน

414
00:21:49,120 --> 00:21:50,320
เช้าวันหนึ่ง

415
00:21:50,400 --> 00:21:52,080
โทรศัพท์ในห้องดังขึ้น

416
00:21:52,160 --> 00:21:55,040
แล้วย็อกก็บอกว่า "มาคุยกันหน่อยสิ"

417
00:21:55,560 --> 00:21:57,800
ก็ดูเหมือนปกติไม่มีอะไร

418
00:21:57,880 --> 00:22:00,520
ผมเดินอ้อมสระว่ายน้ําไป

419
00:22:00,600 --> 00:22:02,560
พอเข้าไปในห้องก็เห็นเชอร์ลีอยู่ด้วย

420
00:22:02,640 --> 00:22:04,480
ซึ่งก็ไม่ได้ผิดปกติอะไร

421
00:22:05,120 --> 00:22:06,800
ผมกับเชอร์ลีเลิกกันแล้ว

422
00:22:06,880 --> 00:22:10,120
แต่เราสามคนก็ยังเป็นกลุ่มเพื่อนที่สนิทกันมาก

423
00:22:11,600 --> 00:22:12,720
ย็อกนอนอยู่บนเตียง

424
00:22:13,520 --> 00:22:16,840
เขามองหน้าเชอร์ลีแวบหนึ่ง

425
00:22:17,920 --> 00:22:19,920
แล้วพูดกับผมว่า

426
00:22:20,440 --> 00:22:22,440
"ฉันไม่รู้จะบอกนายยังไงดี

427
00:22:23,320 --> 00:22:25,040
แต่ฉันเป็นเกย์"

428
00:22:25,880 --> 00:22:27,880
"ถ้าไม่ใช่เกย์ก็ไบเซ็กชวล"

429
00:22:29,520 --> 00:22:33,400
เมื่อประมาณหกเดือน
ก่อนที่จะไปถ่ายทําวิดีโอคลับทรอปิคานา

430
00:22:34,160 --> 00:22:36,840
เกิดเหตุการณ์ที่ทําให้ผม

431
00:22:36,920 --> 00:22:39,400
ค่อนข้างแน่ใจว่าผมชอบผู้ชาย

432
00:22:40,120 --> 00:22:43,560
ผมได้ไปค้างคืนที่บ้านผู้ชายคนหนึ่ง

433
00:22:44,160 --> 00:22:46,840
เขาพยายามมีเซ็กส์กับผม
แต่ผมกลัวก็เลยไม่ได้มีอะไรกัน

434
00:22:47,600 --> 00:22:52,480
แต่ผมกลับรู้สึกว่า
ผมอยากอยู่บนเตียงเขาในคืนนั้น

435
00:22:52,560 --> 00:22:54,400
อยากใกล้ชิดกับผู้ชายคนนั้น

436
00:22:55,080 --> 00:22:56,520
ซึ่งผมไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน

437
00:22:57,840 --> 00:22:59,280
แล้วผมก็แต่งเพลงเกี่ยวกับเรื่องนี้

438
00:23:00,520 --> 00:23:02,040
เพลงนั้นมันเกี่ยวกับเรื่องนี้แหละ

439
00:23:03,040 --> 00:23:04,960
ฉันมองดูเธอหายใจ

440
00:23:05,040 --> 00:23:07,000
ไม่อาจข่มตาหลับไหล

441
00:23:07,520 --> 00:23:10,400
มันทําให้ผมเกิดความรู้สึกที่ลึกซึ้งขึ้นมา

442
00:23:10,480 --> 00:23:12,240
ว่านี่มันต้องหมายถึงอะไรบางอย่าง

443
00:23:13,920 --> 00:23:17,440
พอรู้ว่ามันคือตัวตนทางเพศ
ที่ผมไม่อาจเพิกเฉยต่อมันได้

444
00:23:17,520 --> 00:23:20,640
ผมก็เลยตัดสินใจบอกแอนดรูว์

445
00:23:22,440 --> 00:23:23,280
สําหรับผม

446
00:23:24,200 --> 00:23:28,400
ไม่ว่ารสนิยมทางเพศของเขาจะเป็นยังไง
มันไม่มีผลอะไรต่อเราเลย

447
00:23:29,400 --> 00:23:31,840
ผมอยากให้เขามีความสุข

448
00:23:33,400 --> 00:23:38,120
ผมบอกว่าจะบอกพ่อแม่
แต่ทุกคนก็พยายามห้ามไว้

449
00:23:38,200 --> 00:23:40,360
บอกว่ามันไม่ใช่ความคิดที่ดีนัก

450
00:23:42,000 --> 00:23:45,280
แต่ผมว่าไม่ใช่เพราะพวกนั้น
คิดถึงงานของผมหรืองานของตัวเอง

451
00:23:45,360 --> 00:23:47,960
แต่น่าจะเพราะคิดถึงพ่อของผมมากกว่า

452
00:23:48,760 --> 00:23:50,600
เพราะความคิดของเด็กอายุ 19 มันก็แค่...

453
00:23:50,680 --> 00:23:52,960
พอมองหน้าพ่อแม่แล้วคิดว่า "อย่าบอกพ่อนะ"

454
00:23:53,040 --> 00:23:54,840
"ให้ตายเหอะ พ่อนายเอาตายแน่"

455
00:23:54,920 --> 00:23:58,880
เราแค่คิดว่าเขาบอกพ่อเรื่องนี้ไม่ได้หรอก

456
00:24:00,880 --> 00:24:03,400
ตอนนั้นเราสามคนสนิทกันมาก

457
00:24:04,080 --> 00:24:07,720
แต่ประเด็นก็คือผมปรึกษาคนผิดจริงๆ

458
00:24:08,680 --> 00:24:13,320
ก็ตอนนั้นพวกเราอายุแค่ 19 กับ 20

459
00:24:13,400 --> 00:24:15,800
มุมมองก็เลยแคบไปหน่อย

460
00:24:17,360 --> 00:24:19,760
ตอนนั้นคือจุดสําคัญเลยแหละ

461
00:24:21,280 --> 00:24:25,080
เพราะตอนนั้นผมรู้สึกอยากเปิดเผยตัวตนจริงๆ

462
00:24:26,480 --> 00:24:28,680
แต่กลับกลายเป็นเสียความมั่นใจไปเลย

463
00:24:31,520 --> 00:24:35,760
และในเมื่อเป็นแบบนั้นไปแล้ว

464
00:24:36,280 --> 00:24:39,800
ผมก็เลยหันมาลุยทําแวม! อย่างเต็มที่

465
00:24:42,040 --> 00:24:44,640
สร้างตัวตนใหม่ขึ้นมา

466
00:24:45,680 --> 00:24:49,280
ตั้งใจว่าจะทําให้ดียิ่งขึ้นกว่าเดิม
และทําให้ทุกคนตกใจกับความสามารถของเรา

467
00:24:50,280 --> 00:24:52,680
สร้างตัวตนของผมขึ้นมาจากความสําเร็จ

468
00:25:02,800 --> 00:25:09,080
ความสามารถในการแต่งเพลงของจอร์จ
พัฒนาขึ้นรวดเร็วอย่างน่าเหลือเชื่อ

469
00:25:09,160 --> 00:25:13,600
ทักษะการแต่งเพลงของผมพัฒนาสู้เขาไม่ได้เลย

470
00:25:14,160 --> 00:25:16,640
ทําให้เกิดความขัดแย้งกันนิดหน่อย

471
00:25:17,360 --> 00:25:18,520
จากการทําอัลบั้ม

472
00:25:19,040 --> 00:25:22,840
ในตอนที่อัดแฟนแทสติก เราได้มีการคุยกัน

473
00:25:23,600 --> 00:25:27,040
เราคุยกันว่าถ้าเราอยากดังกว่านี้

474
00:25:27,120 --> 00:25:28,720
เราต้องไม่เขียนเพลงร่วมกัน

475
00:25:28,800 --> 00:25:33,680
เป้าหมายที่เราตั้งไว้จะสําเร็จได้

476
00:25:33,760 --> 00:25:37,720
ต้องใช้เพลงระดับคุณภาพ
อย่างที่เขาสามารถแต่งได้เท่านั้น

477
00:25:38,360 --> 00:25:41,680
ผมมองว่าทักษะการเขียนของผม
คือพรสวรรค์ที่ผมควรจะต้องปกป้องเอาไว้

478
00:25:41,760 --> 00:25:43,680
เรื่องนั้นไม่ต้องสงสัยเลย

479
00:25:44,640 --> 00:25:46,560
ตอนนั้นผมอึดอัดใจมาก

480
00:25:46,640 --> 00:25:50,040
เพราะการแต่งเพลงคือสิ่งที่ผม...

481
00:25:50,120 --> 00:25:51,720
สิ่งที่เป็นจุดเริ่มต้นของเรา

482
00:25:51,800 --> 00:25:56,360
เราตั้งวงกันก็เพื่อที่เราจะได้แต่งเพลง
เพราะงั้นผมถึงทําใจลําบากอยู่เหมือนกัน

483
00:25:58,160 --> 00:26:01,240
แต่ผมกับแอนดรูว์ก็ตกลงเรื่องนี้กันอย่างรวดเร็ว

484
00:26:02,680 --> 00:26:04,440
และไม่ต้องยกเรื่องนี้มาคุยอีกเลย

485
00:26:10,560 --> 00:26:12,000
(เล่มหก)

486
00:26:13,320 --> 00:26:14,560
('แฟนแทสติก')

487
00:26:14,640 --> 00:26:16,200
อัลบั้มของคุณ พูดจริงๆ เลยนะ

488
00:26:16,280 --> 00:26:18,760
เป็นอัลบั้มที่ยอดเยี่ยมมาก
ไม่มีเพลงห่วยแม้แต่เพลงเดียว

489
00:26:18,840 --> 00:26:20,120
ขอบคุณมากเลยครับ

490
00:26:21,160 --> 00:26:24,040
{\an8}อัลบั้มเปิดตัวของเราที่ชื่อแฟนแทสติก
ขึ้นไปสู่อันดับหนึ่ง

491
00:26:24,120 --> 00:26:26,600
{\an8}เป็นเรื่องวิเศษมากที่ได้เห็น

492
00:26:27,760 --> 00:26:31,720
ติดชาร์ทอยู่เกือบสองปีครึ่งแน่ะ

493
00:26:36,040 --> 00:26:37,280
เปิดแวม! สักหน่อยไหม

494
00:26:37,360 --> 00:26:38,800
- ดีสิ
- นึกแล้วว่าต้องพูดออกมา

495
00:26:39,920 --> 00:26:42,800
แต่นิตยสารดนตรีกลับไม่ชอบ
"คลับทรอปิคานา" เอาซะเลย

496
00:26:43,560 --> 00:26:47,080
พวกเขาไม่ชอบที่เราออกจากกรอบ

497
00:26:47,160 --> 00:26:49,400
เพราะมันไม่ใช่เพลงประท้วงอีกแล้ว

498
00:26:49,480 --> 00:26:52,680
ผมไม่ค่อยชอบ "คาซาบลังกา"
หรืออะไรนั่นสักเท่าไร แต่...

499
00:26:52,760 --> 00:26:55,600
- "คลับทรอปิคานา"
- รู้แต่ว่าเป็นที่ประมาณนั้นแหละ

500
00:26:55,680 --> 00:26:58,920
ดูถูกเหยียดหยาม ว่าในทางร้าย
กะทําลายกันเลยแแหละ

501
00:26:59,000 --> 00:27:00,520
(ความคิดสุดตื้นเขิน)

502
00:27:00,600 --> 00:27:03,360
ตอนที่ซิงเกิ้ลแรกๆ ออกมา
แฟนเพลงจะเป็นกลุ่มผสม

503
00:27:03,440 --> 00:27:05,720
แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะมี

504
00:27:05,800 --> 00:27:08,920
เด็กสาวๆ คลั่งรักพวกคุณอยู่เพียบเลยนะครับ

505
00:27:09,440 --> 00:27:11,480
เปลี่ยนภาพลักษณ์หรือเปล่าครับ เหมือนเลยนะ

506
00:27:11,560 --> 00:27:14,000
เราเริ่มจากฐานแฟนเพลงที่เป็นคนชอบเที่ยวคลับ

507
00:27:14,080 --> 00:27:17,120
หนุ่มๆ สาวๆ รุ่นราวคราวเดียวกับพวกผม

508
00:27:17,200 --> 00:27:20,480
แต่ปีนี้เราได้ลงในหนังสือพิมพ์บ่อย

509
00:27:20,560 --> 00:27:22,480
และได้ลงนิตยสารสําหรับผู้หญิงหลายฉบับ

510
00:27:22,560 --> 00:27:25,680
- แต่พวกคุณเลือกเองนี่
- ใช่ พวกเราเลือกเอง

511
00:27:26,200 --> 00:27:28,000
มันทําให้จอร์จรําคาญใจ

512
00:27:28,880 --> 00:27:33,280
เพราะคนไม่นับถือเขา
ในฐานะนักแต่งเพลงอย่างจริงจัง

513
00:27:33,920 --> 00:27:36,280
{\an8}- จอร์จกับแอนดรูว์จากแวม!
- อรุณสวัสดิ์

514
00:27:36,360 --> 00:27:38,240
และผู้ที่จะได้รับกล้วยยักษ์คือ...

515
00:27:38,320 --> 00:27:40,320
ฮิวโก้ บัคลีย์ อายุแปดขวบ

516
00:27:40,400 --> 00:27:42,480
- จากพอยน์ตัน เชชเชอร์
- เยี่ยมเลย

517
00:27:44,040 --> 00:27:46,600
ในฐานะคนหนุ่มที่เป็นนักแต่งเพลงรุ่นใหม่

518
00:27:46,680 --> 00:27:49,920
ที่กําลังพยายามอย่างเต็มที่
เรื่องพวกนี้ทําให้ผมเสียใจจริงๆ

519
00:27:50,000 --> 00:27:51,600
(อาจจะยังไม่รู้ว่าตัวเองโง่แค่ไหน)

520
00:27:51,680 --> 00:27:53,560
ไม่ว่านิตยสารดนตรีจะว่ายังไง

521
00:27:54,680 --> 00:27:58,320
แต่เราก็เข้าใจว่า
จริงๆ แล้วเรากําลังก้าวไปข้างหน้า

522
00:27:59,600 --> 00:28:03,320
คําว่า "ป็อป" กลายเป็นคําที่สกปรกในอังกฤษ
ประมาณสี่หรือห้าปีเต็มๆ

523
00:28:03,960 --> 00:28:07,280
เราเชื่อมั่นในดนตรีป็อปว่ามันมีคุณค่ามากๆ

524
00:28:07,360 --> 00:28:09,600
ซึ่งผมคิดว่าผู้คนลืมคิดไป

525
00:28:11,760 --> 00:28:15,400
การออกทัวร์คอนเสิร์ตทั่วประเทศ
เป็นโอกาศให้เราได้พิสูจน์

526
00:28:15,480 --> 00:28:16,840
ว่าคนเหล่านั้นคิดผิด

527
00:28:16,920 --> 00:28:18,440
เสื้อยืดสวยนะ

528
00:28:19,760 --> 00:28:22,720
เอามาเฟดรวมกับเพลงได้ไหม

529
00:28:23,240 --> 00:28:24,720
ถ้าจะให้สําเร็จ

530
00:28:24,800 --> 00:28:28,200
ทัวร์คลับแฟนแทนติก
จะต้องออกมาอย่างสมบูรณ์แบบ

531
00:28:29,120 --> 00:28:32,040
ใครทําก็ไม่ถูกใจเท่าเราทํากันเอง

532
00:28:32,120 --> 00:28:34,320
เมื่อก่อนชอบพูดกันว่า "ไอเดียดีนี่ หนุ่มๆ"

533
00:28:34,400 --> 00:28:36,120
กับ "รู้อะไรกันบ้าง อายุแค่ 19"

534
00:28:36,200 --> 00:28:38,840
"อยู่ในวงการมาแค่แป๊บเดียวจะไปรู้อะไร"

535
00:28:38,920 --> 00:28:41,200
- ประเด็นก็คือมันมีกฎเกณฑ์...
- นั่นมันหนึ่งปีมาแล้ว

536
00:28:41,280 --> 00:28:44,800
กฎเกณฑ์พื้นฐานในการนําเสนอตัวเอง
ที่เรารู้กันดีอยู่แล้ว

537
00:28:44,880 --> 00:28:47,200
ซึ่งเราก็นําเสนอให้ผู้คนเห็นไปแล้ว

538
00:28:47,280 --> 00:28:50,040
นี่คือตัวอย่างของงานที่เราทําเองกับมือ

539
00:28:50,120 --> 00:28:52,080
โปรแกรมสําหรับทัวร์คอนเสิร์ต

540
00:28:53,120 --> 00:28:57,720
ผมรู้ดีว่าถ้าให้แอนดรูว์จัดการเรื่องภาพลักษณ์

541
00:28:57,800 --> 00:28:59,320
เด็กๆ มักจะชอบ

542
00:29:01,320 --> 00:29:05,200
ชุดในการแสดงต้องสื่อถึงความสดใสของวัยรุ่น

543
00:29:05,280 --> 00:29:07,320
ความสนุกและตื่นเต้น

544
00:29:07,400 --> 00:29:10,040
ผมชื่นชมแอนดรูว์ตั้งแต่สมัยเด็กแล้ว

545
00:29:10,120 --> 00:29:12,120
ความมีสไตล์ของเขา

546
00:29:12,760 --> 00:29:16,400
ผมเลยให้เขาจัดการเรื่องนี้เป็นหลัก

547
00:29:16,480 --> 00:29:18,720
ผมพยายามเสนอแนวชุดกีฬา

548
00:29:19,680 --> 00:29:21,680
ผมเลือกสีแดง

549
00:29:21,760 --> 00:29:25,120
แล้วไม่รู้ทําไม... น่าจะเป็นเพราะเขาตาบอดสี

550
00:29:25,200 --> 00:29:27,520
ย็อกเลือกสีเหลืองอร่ามเลย

551
00:29:30,560 --> 00:29:32,400
มีนักร้องใหม่มาร่วมวงกับเรา

552
00:29:32,480 --> 00:29:34,840
เฮเลน เดอแม็ก ที่รู้จักกันในชื่อเป๊ปซี่

553
00:29:35,400 --> 00:29:37,400
เธอเข้ามาช่วยเติมเต็มให้กับเราอย่างสวยงาม

554
00:29:37,480 --> 00:29:40,200
และมีคุณค่าต่อวงเรามากเช่นเดียวกับเชอร์ลี

555
00:29:40,280 --> 00:29:43,360
พวกเธอแต่งเติมเสน่ห์
และพลังงานแบบใหม่ให้กับวง

556
00:29:44,520 --> 00:29:46,760
ซ้อมกันอยู่หลายอาทิตย์

557
00:29:47,280 --> 00:29:48,640
ส่วนจอร์จก็อย่างว่าแหละ

558
00:29:49,440 --> 00:29:50,840
พิถีพิถันเรื่องรายละเอียด

559
00:29:51,560 --> 00:29:54,680
ยิ่งถ้าเป็นจอร์จนี่ ต้องเป๊ะสุดๆ

560
00:29:58,680 --> 00:30:02,280
นิยามที่เขามีต่อตัวเอง
ก็อยู่ในเพลงของเขานั่นแหละ

561
00:30:04,320 --> 00:30:07,600
จากที่เคยอยู่ใต้เงาของแอนดรูว์

562
00:30:08,520 --> 00:30:11,040
ผมก็กลายมาเป็นจุดสนใจ

563
00:30:11,560 --> 00:30:12,960
หนึ่ง สอง...

564
00:30:19,320 --> 00:30:20,520
ขยับสิ ที่รัก

565
00:30:20,600 --> 00:30:23,600
ไม่เห็นเหรอว่าฉันพร้อมที่จะเต้น

566
00:30:26,000 --> 00:30:30,600
และฉันก็หยุดจังหวะในใจไม่ได้

567
00:30:33,720 --> 00:30:35,840
ขยับสิ ที่รัก ไม่เห็นเหรอ...

568
00:30:35,920 --> 00:30:38,320
และได้เวลาออกเดินทางแล้ว

569
00:30:39,120 --> 00:30:40,960
ซอยเท้าจนพื้นร้อนเป็นไฟ

570
00:30:41,040 --> 00:30:42,840
ฉันจะหาเงินเยอะๆ แล้วขโมยหัวใจ

571
00:30:42,920 --> 00:30:45,240
แต่ฉันคือคนเดียวที่มีกุญแจ...

572
00:30:45,320 --> 00:30:48,600
เพลงเพราะมากเลย
แถมทุกคนยังหุ่นดีและดูดีมาก

573
00:30:48,680 --> 00:30:50,680
- น่ารักมากเลย
- เพลงเพราะสุดๆ

574
00:30:50,760 --> 00:30:52,560
หล่อมากเลย

575
00:30:58,280 --> 00:31:01,960
ผมอยากให้คนชื่นชมในผลงานของผม

576
00:31:02,040 --> 00:31:05,040
แต่ที่ผมไม่รู้ ถึงแอนดรูว์จะเริ่มทําไปแล้ว

577
00:31:05,120 --> 00:31:09,040
คือผมไม่รู้ว่าเราจะขายตัวตนที่เป็นภาพลักษณ์ด้วย

578
00:31:10,200 --> 00:31:13,040
เรื่องไร้สาระทั้งหมดที่เกิดขึ้นจากสิ่งนั้น

579
00:31:13,560 --> 00:31:16,680
ทําให้ผมต้องเดินบนเส้นทาง
ที่ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะเดิน

580
00:31:16,760 --> 00:31:19,680
ผมไม่เคยคิดว่าตัวเองจะมาเป็นไอดอลวัยรุ่น

581
00:31:19,760 --> 00:31:21,080
หรืออะไรแบบนี้เลย

582
00:31:25,440 --> 00:31:26,760
ผมเป็นคนขี้อายมาก

583
00:31:26,840 --> 00:31:27,760
เพราะงั้น

584
00:31:28,720 --> 00:31:32,360
การที่จะปลอบใจตัวเอง
ให้กล้าแสดงออกแบบนั้นได้

585
00:31:32,960 --> 00:31:35,800
ซึ่งมันตรงข้ามกับนิสัยของผม
ตอนเด็กๆ โดยสิ้นเชิง

586
00:31:37,800 --> 00:31:38,960
ผมเลยบอกตัวเองว่า...

587
00:31:40,600 --> 00:31:42,320
ก็แค่สวมบทบาทซะ

588
00:31:53,120 --> 00:31:54,720
เฮ้ ไอ้อ่อน

589
00:31:56,280 --> 00:31:58,200
แกเป็นบ้าอะไรวะ

590
00:32:01,200 --> 00:32:02,400
เฮ้ ไอ้อ่อน

591
00:32:02,480 --> 00:32:06,240
เสียงตอบรับน่าทึ่งมากในทุกที่ที่เราไป

592
00:32:06,840 --> 00:32:08,680
เหลือเชื่อเลยแหละ

593
00:32:08,760 --> 00:32:11,800
เราทั้งคู่ต่างก็สนุกไปกับมัน

594
00:32:13,000 --> 00:32:15,280
เพื่อทําให้สนุกยิ่งขึ้นไปอีก

595
00:32:15,360 --> 00:32:20,360
จอร์จจะเอาลูกขนไก่ถูๆ ไถๆ
กับแขนที่ชุ่มเหงื่อจนเป็นประกายของเขา

596
00:32:20,440 --> 00:32:23,840
แล้วก็เอาใส่เข้าไปในกางเกง
จากนั้นก็ตีลูกขนไก่เข้าไปในฝูงคนดู

597
00:32:25,120 --> 00:32:26,000
ทุกคนคลั่งกันเลย

598
00:32:26,080 --> 00:32:27,080
ทุกคน!

599
00:32:27,840 --> 00:32:29,800
หนุ่มสาว สนุกเริงร่า

600
00:32:29,880 --> 00:32:31,680
มีคนบ้ามาคอยจี้ตูด

601
00:32:31,760 --> 00:32:35,520
คนฉลาดย่อมรู้ ความผูกพันมันอันตราย...

602
00:32:35,600 --> 00:32:38,720
เราโดนถล่มด้วยกําไลข้อมือ

603
00:32:38,800 --> 00:32:40,600
นายได้สายรัดถุงน่องไหม

604
00:32:40,680 --> 00:32:43,520
- ไม่ แต่เมื่อคืนได้ยกทรง
- สายรัดถุงน่องอันเบ้อเร่อ สีแดงกับดํา

605
00:32:44,680 --> 00:32:47,720
เมื่อคืนก่อนมีกางเกงในด้วย เห็นไหม

606
00:32:48,600 --> 00:32:50,160
มันเยี่ยมมาก ผมชอบสุดๆ

607
00:32:51,120 --> 00:32:52,960
ถ้าเลือกได้ ตอนนี้อยากทําอย่างอื่นไหม

608
00:32:53,040 --> 00:32:54,920
ตอนนี้ยังหรอก นี่คืนวันเสาร์ใช่ไหม

609
00:32:55,000 --> 00:32:57,080
ให้ไปเที่ยวพาเลซอะไรแบบนี้เหรอ ไม่เอาหรอก

610
00:32:58,320 --> 00:33:00,520
มันยอดมากเลยแหละ เราเริ่มจะชินกับมันแล้ว

611
00:33:00,600 --> 00:33:02,440
เริ่มที่จะคาดหวังว่าจะเจอแบบนี้

612
00:33:02,520 --> 00:33:06,120
แต่มันก็วิเศษมากเลยละ
ถึงตอนนี้จะยังไม่ค่อยเข้าใจก็เถอะ

613
00:33:21,960 --> 00:33:24,120
มันเกิดขึ้นโดยที่เราไม่ทันตั้งตัว

614
00:33:24,200 --> 00:33:26,560
ความบ้าคลั่งที่เกิดขึ้นรอบตัวเรา

615
00:33:27,400 --> 00:33:30,040
แต่สําหรับเขาเนี่ย เขาติดลมไปกับมันเลยละ

616
00:33:30,120 --> 00:33:33,760
ปรากฏการณ์แวม!
ที่มีสาวๆ เป็นพันคนมากรี๊ดกร๊าด

617
00:33:34,440 --> 00:33:35,960
พอผมได้ลิ้มรสมัน

618
00:33:37,480 --> 00:33:38,800
ก็ทําให้ผมเสพติดมัน

619
00:33:39,720 --> 00:33:43,000
ยิ่งผมเป็นคนไม่ค่อยมั่นคงทางอารมณ์
มันเลยยิ่งเสพติด

620
00:33:43,080 --> 00:33:45,760
สภาวะจิตใจใหม่

621
00:33:46,880 --> 00:33:50,960
นี่คือเพลงที่ชื่อว่า "กู๊ดไทมส์"

622
00:33:51,040 --> 00:33:52,480
ช่วงเวลาดีๆ...

623
00:33:53,680 --> 00:33:55,560
ปรากฏการณ์คลั่งแวม! ได้เริ่มขึ้นแล้ว

624
00:33:56,320 --> 00:33:58,920
วันแห่งความสุขมาถึงอีกแล้ว

625
00:33:59,600 --> 00:34:02,640
จอร์จกับคู่หู แอนดรูว์ ริดจ์ลีย์
ที่คนคุ้นหน้าจากการโชว์เข่า

626
00:34:02,720 --> 00:34:07,480
ภายใต้กางเกงขาสั้นหลายชุดบนเวที
ในทัวร์สหราชอาณาจักรที่ประสบความสําเร็จ

627
00:34:08,480 --> 00:34:11,040
พวกเขาเป็นวงที่เซ็กซี่มาก วิเศษมากจริงๆ

628
00:34:12,280 --> 00:34:13,920
ผมสนุกมากเลยครับ

629
00:34:14,680 --> 00:34:15,720
แวม!

630
00:34:18,320 --> 00:34:19,880
ขอบคุณมากเลยครับ

631
00:34:20,480 --> 00:34:22,960
ใครจะไปดูเราที่วิตลีย์เบย์พรุ่งนี้บ้าง

632
00:34:24,200 --> 00:34:25,560
โอเค เยี่ยมเลย

633
00:34:25,640 --> 00:34:28,200
ฉันว่าฉันอยากใช้ชีวิตเล่นกีฬา...

634
00:34:28,280 --> 00:34:29,600
เอาเลย

635
00:34:29,680 --> 00:34:31,840
แวม! ปฏิทินปี 1984

636
00:34:31,920 --> 00:34:33,640
- ตรงไปที่...
- เดือน...

637
00:34:33,720 --> 00:34:36,280
ไม่ๆ เดือนธันวาคมเด็ดที่สุด

638
00:34:36,360 --> 00:34:38,480
เลิกคิดเรื่องทั้งหมด

639
00:34:40,480 --> 00:34:42,520
นี่คือช่วงเวลาดีๆ

640
00:34:42,600 --> 00:34:43,640
(แวมแทสติก!)

641
00:34:45,320 --> 00:34:46,520
เรามีอัลบั้มอันดับหนึ่ง

642
00:34:46,600 --> 00:34:47,880
ช่วงเวลาดีๆ...

643
00:34:49,280 --> 00:34:51,120
ทัวร์ประสบความสําเร็จอย่างล้นหลาม

644
00:34:51,200 --> 00:34:53,440
ใครก็ได้ ทุกคนเลย

645
00:34:54,520 --> 00:34:56,040
สื่อให้ความสนใจอย่างถล่มทลาย

646
00:34:56,560 --> 00:34:59,960
ยอดเยี่ยมมาก วิเศษที่สุดเลย

647
00:35:00,640 --> 00:35:03,040
เราออกซิงเกิ้ลฮิตไม่ขาดสาย

648
00:35:08,000 --> 00:35:08,960
แต่เรากลับ

649
00:35:09,800 --> 00:35:11,040
ไม่มีเงินเลย

650
00:35:15,840 --> 00:35:19,720
พอผมกับแอนดรูว์กลับจากออกทัวร์คอนเสิร์ต
ก็จะกลับบ้านไปอยู่กับพ่อแม่

651
00:35:19,800 --> 00:35:22,120
จนขนาดนั้นเลยแหละ

652
00:35:22,200 --> 00:35:23,880
จอร์จ คุณได้เงินเยอะไหมคะ

653
00:35:25,200 --> 00:35:29,960
ไม่เลยครับ แถมเงินที่เราหาได้
เราคงไม่มีวันได้เห็นหรอกครับ

654
00:35:30,040 --> 00:35:32,760
เพราะเงินถูกเอาไปใช้หมดก่อนที่จะได้เห็นซะอีก

655
00:35:33,920 --> 00:35:36,560
มีเหตุผลที่เรายังหาเงินไม่ได้เยอะ

656
00:35:36,640 --> 00:35:39,920
เท่าที่คนคิดกัน แต่ว่า...

657
00:35:40,000 --> 00:35:42,640
พวกคุณกําลังอยู่ในช่วงขาขึ้น
เงินทองเริ่มไหลมาเทมาหรือยัง

658
00:35:43,160 --> 00:35:44,360
ถามแม่ผมสิครับ

659
00:35:44,440 --> 00:35:45,560
- ท่านมาด้วยไหม
- ครับ

660
00:35:45,640 --> 00:35:47,960
- นายซื้อของด้วยเหรอ
- อาทิตย์นี้ซื้อเสื้อไปหนึ่งตัว

661
00:35:48,680 --> 00:35:51,520
- ราคาพอๆ กับรถเลยฮะ
- ฟุ่มเฟือยสุดๆ เลยครับ พวกเรา

662
00:35:52,840 --> 00:35:54,520
มันน่าหัวเราะสุดๆ

663
00:35:55,200 --> 00:35:58,520
เราได้ส่วนแบ่งซิงเกิ้ลละสี่เปอร์เซ็นต์
ในสหราชอาณาจักร

664
00:35:58,600 --> 00:36:00,280
และสองเปอร์เซ็นต์ในประเทศอื่นๆ

665
00:36:00,360 --> 00:36:03,320
- ครับ
- แต่ไม่ได้เงินจากแผ่น 12 นิ้วเลย

666
00:36:03,400 --> 00:36:05,560
ซึ่งเป็นสิ่งที่เรากําลังขายอยู่ตอนนั้น

667
00:36:05,640 --> 00:36:07,600
มันไร้สาระสิ้นดีเลย

668
00:36:07,680 --> 00:36:09,560
ตอนที่ศิลปินเข้าค่ายเพลงใหม่ๆ

669
00:36:09,640 --> 00:36:12,480
ก็แค่หวังอยากดังเท่านั้น เรื่องเงินเป็นเรื่องรอง

670
00:36:12,560 --> 00:36:14,120
แล้วอยู่ๆ ก็ประสบความสําเร็จขึ้นมา

671
00:36:14,200 --> 00:36:16,920
หกเดือนต่อมาก็ยังนั่งรถบัสคันเดิม

672
00:36:17,000 --> 00:36:20,120
พูดว่า "เราควรจะได้เงิน
จากการทําสิ่งนี้ด้วยไม่ใช่เหรอ"

673
00:36:20,200 --> 00:36:22,200
"ทําไมถึงถูกเก็บค่าโน่นนั่นนี่"

674
00:36:22,280 --> 00:36:25,520
"ทําไมมาอยู่ตรงนี้ ทําไมมาอยู่ตรงนั้น"
ตอนนั้นแหละที่ปัญหาเริ่มบังเกิด

675
00:36:26,560 --> 00:36:29,800
เด็กวัยรุ่นอายุ 18 สองคน
ถูกพาไปที่ร้านตามสั่ง

676
00:36:29,880 --> 00:36:33,760
ปัญหาก็คือวันที่เซ็นสัญญา
เป็นไปด้วยความยุติธรรมหรือไม่

677
00:36:34,360 --> 00:36:36,240
คุณเรียกการที่มีคนมาบอกว่า

678
00:36:36,320 --> 00:36:38,840
พวกเขาจะไม่มีโอกาสได้เป็นดารา

679
00:36:38,920 --> 00:36:40,760
ถ้าไม่เซ็นเอกสารฉบับนี้

680
00:36:40,840 --> 00:36:42,280
มันเรียกว่ายุติธรรมได้ยังไง

681
00:36:43,000 --> 00:36:45,000
เราต้องมีผู้จัดการ

682
00:36:46,960 --> 00:36:50,200
{\an8}หนังสือที่ฉันถืออยู่ชื่อว่า
"ไม่ต้องบอกรักฉันก็ได้"

683
00:36:50,280 --> 00:36:52,360
{\an8}เขียนโดย ไซมอน เนเพียร์-เบลล์

684
00:36:52,440 --> 00:36:54,120
{\an8}ซึ่งนั่งอยู่ตรงนี้

685
00:36:57,040 --> 00:37:00,360
ไซมอนเป็นเหมือนพ่อมดแห่งยุค 60

686
00:37:01,320 --> 00:37:02,800
ผมเริ่มชอบไซมอนเอามากๆ

687
00:37:04,440 --> 00:37:06,720
ตอนที่ดูในท็อปออฟเดอะป็อปส์
พวกเขานําเสนอตัวเอง

688
00:37:06,800 --> 00:37:10,480
{\an8}ในแบบที่ไม่เคยมีวงไหน
ในท็อปออฟเดอะป็อปส์ทําได้มาก่อน

689
00:37:10,560 --> 00:37:12,480
{\an8}ทั้งในฐานะวงที่เข้าใจว่า

690
00:37:12,560 --> 00:37:14,960
{\an8}จะใช้ท็อปออฟเดอะป็อปส์นําเสนอตัวเองยังไง

691
00:37:15,040 --> 00:37:19,200
และยังสื่ออารมณ์เย้ายวนถึงคนดูได้อีกด้วย

692
00:37:19,280 --> 00:37:22,040
เรามองหาคนที่จะทําให้เรารู้สึกได้ถึงความมั่นใจ

693
00:37:22,120 --> 00:37:24,240
ซึ่งไม่มีใครเลยจนกระทั่งมาเจอไซมอน

694
00:37:25,080 --> 00:37:29,720
และก็ได้มีการเซ็นสัญญาครั้งใหม่
กับซีบีเอสโดยตรง

695
00:37:31,880 --> 00:37:33,440
รู้สึกดีกันไหม ทุกคน

696
00:37:42,840 --> 00:37:45,080
ตอนนั้นเป็นช่วงที่เราตัดสินใจกันว่า

697
00:37:45,160 --> 00:37:47,200
จะทํายังไงกับเพลง "แคร์เลส วิสเปอร์"

698
00:37:48,880 --> 00:37:53,200
จอร์จไปที่สตูดิโอมัสเซิลโชลส์ในแอละแบมา

699
00:37:54,200 --> 00:37:57,360
ผมต้องอัดเพลงนั้นกับเจอร์รี่ เว็กซ์เลอร์

700
00:37:57,440 --> 00:38:00,960
โปรดิวเซอร์ของอารีธา แฟรงคลินกับเรย์ ชาลส์

701
00:38:01,480 --> 00:38:05,600
กับวงรับจ้างอัดที่ชื่อว่า
มัสเซิลโชลส์ริทึ่มเซ็กชั่น

702
00:38:05,680 --> 00:38:08,760
ซึ่งพวกเขามีฝีมือที่โดดเด่นน่าทึ่งมาก

703
00:38:10,480 --> 00:38:12,360
ผมตื่นเต้นจนฉี่แทบเล็ดเลยแหละ

704
00:38:12,440 --> 00:38:14,760
กลับมาเถอะ ที่รัก

705
00:38:14,840 --> 00:38:16,960
ได้โปรดอย่าไปเลย

706
00:38:18,280 --> 00:38:21,160
จอร์จนับถือเจอร์รี่ เว็กซ์เลอร์มาก

707
00:38:21,240 --> 00:38:25,000
และออกจะปลื้มบุรุษผู้ยิ่งใหญ่คนนั้นหน่อยๆ ด้วย

708
00:38:26,480 --> 00:38:30,120
ผมยืนอยู่ตรงนั้น เตรียมพร้อมที่จะร้องท่อน
"ฉันรู้สึกไม่มั่นใจเลย"

709
00:38:30,200 --> 00:38:32,120
แล้วเจอร์รี่ก็พูดว่า...

710
00:38:32,200 --> 00:38:33,040
เตรียมตัว

711
00:38:33,120 --> 00:38:36,920
"จําไว้นะ จอร์จ ตรงนั้นคือที่
ที่อารีธา แฟรงคลินเคยร้องนะ ตั้งใจด้วยล่ะ"

712
00:38:37,000 --> 00:38:38,920
หรือไม่ก็ "จําไว้นะ จอร์จ

713
00:38:39,000 --> 00:38:42,360
ตรงนั้นคือที่ที่เรย์ ชาลส์ร้องเพลง
"เว็นอะแมนเลิฟส์อะวูเมน"

714
00:38:42,440 --> 00:38:44,720
แล้วผมก็บอกว่า "อ๋อ ขอบคุณนะครับ"

715
00:38:44,800 --> 00:38:48,480
ต้องมาพูดก่อนที่เราจะร้องเพลงง่อยๆ
ที่แต่งบนรถบัสซะด้วยนะ

716
00:38:49,880 --> 00:38:53,720
ผมอยากฟังมากเลยว่า
เพลงถูกปรับเปลี่ยนยังไงไปบ้าง

717
00:38:53,800 --> 00:38:57,400
เพราะเราแต่งเพลงนี้ด้วยกัน
ก็เลยรู้ว่ามันควรจะออกมายังไง

718
00:38:58,320 --> 00:39:00,560
ผมคิดแต่ว่า "ถ้ามีชื่อ
เจอร์รี่ เว็กซ์เนอร์ด้วยแบบนี้

719
00:39:00,640 --> 00:39:02,000
ก็แปลว่ามันต้องสุดยอดอยู่แล้ว"

720
00:39:03,280 --> 00:39:04,560
ย็อกกลับมา

721
00:39:04,640 --> 00:39:07,320
แล้วก็บอกว่า "ฟังนี่ดูสิ"

722
00:39:07,400 --> 00:39:09,640
{\an8}ตอนที่ฉันกุมมือเธอ

723
00:39:09,720 --> 00:39:10,880
{\an8}และพาไป

724
00:39:10,960 --> 00:39:14,160
ยังฟลอร์เต้นรํา

725
00:39:14,800 --> 00:39:16,240
มันถูกชําแหละใหม่หมด

726
00:39:17,400 --> 00:39:20,840
สูญเสียความพิเศษและแก่นแท้ของเพลงไปเลย

727
00:39:20,920 --> 00:39:22,400
กลายเป็นเพลงตลาด

728
00:39:22,480 --> 00:39:25,160
แล้วเขาก็พูดว่า "ฉันก็ไม่ชอบเหมือนกัน"

729
00:39:25,960 --> 00:39:29,560
เพลงมันอ่อนไปหน่อย
สุดท้ายก็ขึ้นอยู่กับว่าผมจะเอายังไง

730
00:39:29,640 --> 00:39:32,920
แล้วจู่ๆ ก็คิดขึ้นมาว่า "งั้นก็ต้องทําเองสิ"

731
00:39:33,000 --> 00:39:34,240
ถึงจะง่าย...

732
00:39:36,240 --> 00:39:39,920
ผมเลยตัดสินใจว่าจะไม่ใช้
เวอร์ชั่นที่เจอร์รี่ เว็กซ์เลอร์มิกซ์

733
00:39:40,000 --> 00:39:44,080
เป็นเวอร์ชั่นอัดแผ่น
ผมก็เลยไปอัดทั้งเพลงใหม่หมดอีกรอบ

734
00:39:45,360 --> 00:39:47,040
และโชคดีมากที่ตัดสินใจทําแบบนั้น

735
00:39:47,120 --> 00:39:48,560
ตอนที่เขาตัดสินใจ

736
00:39:48,640 --> 00:39:52,320
อัดเพลง "แคร์เลส วิสเปอร์"
ในแบบที่เขาต้องการ

737
00:39:52,920 --> 00:39:56,800
จอร์จเลือกนักเป่าแซ็กสักสิบคนได้

738
00:39:59,080 --> 00:40:04,280
ก่อนจะมาเจอสตีฟ เกรกอรี่ ที่คว้าตําแหน่งนี้ไป

739
00:40:11,120 --> 00:40:14,240
การทําเพลง "แคร์เลส วิสเปอร์"
เป็นครั้งที่สอง

740
00:40:14,320 --> 00:40:18,800
ที่เขาทําเพลงตามที่เขาอยากให้เป็นล้วนๆ

741
00:40:19,520 --> 00:40:23,960
ใช่ครับ ผมเคยทําเพลงฮิตติดหูคนมาแล้ว

742
00:40:27,640 --> 00:40:28,600
(เล่มสิบ)

743
00:40:28,680 --> 00:40:29,760
ผมจําได้

744
00:40:30,640 --> 00:40:32,840
ว่าเคยค้างบ้านแอนดรูว์

745
00:40:33,520 --> 00:40:37,000
นอนในห้องนอนแขก ตื่นขึ้นมาตอนเช้า...

746
00:40:37,840 --> 00:40:41,920
ผมเขียนโน้ตแปะไว้ที่ประตูห้องนอน

747
00:40:42,000 --> 00:40:43,640
แต่ผมเขียนผิด

748
00:40:43,720 --> 00:40:48,120
เขียนว่า "ปลุกฉันด้วย ด้วย ก่อนจะไป"

749
00:40:48,200 --> 00:40:50,720
ผมเลยเปลี่ยน "ไป" ให้เป็น "ไป ไป"

750
00:40:52,040 --> 00:40:56,880
ผมกลับมองว่ามันน่าจะเป็นชื่อเพลงที่เด็ดสุดๆ

751
00:40:57,960 --> 00:40:59,200
ใจสั่น

752
00:40:59,800 --> 00:41:01,160
พอรู้ตัวอีกที

753
00:41:02,040 --> 00:41:03,840
"เวคมีอัพบีฟอร์ยูโก-โก"

754
00:41:03,920 --> 00:41:06,320
เธอทําให้ใจฉันเต้นตูมตาม

755
00:41:07,080 --> 00:41:10,120
ทําให้ฉันล่อยลอยไปเมื่อได้รับรักเธอ

756
00:41:10,200 --> 00:41:11,440
ทําให้ใจฉันสั่น...

757
00:41:11,520 --> 00:41:12,880
และคนก็ชอบสุดๆ

758
00:41:12,960 --> 00:41:15,960
ดังปังๆๆ จนเท้าอดกระทืบตามไม่ได้

759
00:41:16,040 --> 00:41:17,600
"เวคมีอัพบีฟอร์ยูโก-โก"

760
00:41:17,680 --> 00:41:19,240
มันไม่ใช่แล้ว

761
00:41:19,320 --> 00:41:21,080
เพื่อนรักมาบอกว่าเธอทําอะไรลงไป...

762
00:41:21,160 --> 00:41:22,120
แวม!

763
00:41:22,200 --> 00:41:24,320
ทิ้งให้ฉันนอนอยู่บนเตียง...

764
00:41:24,400 --> 00:41:27,120
เพลง "เวคมีอัพบีฟอร์ยูโก-โก"
จากแวม! ครับ

765
00:41:27,200 --> 00:41:28,640
กับเธอแทน

766
00:41:28,720 --> 00:41:31,400
ปลุกฉันด้วย ก่อนเธอจะไป-ไป

767
00:41:31,480 --> 00:41:34,280
อย่าให้ฉันรอเก้อจนเปลี่ยวใจ

768
00:41:34,360 --> 00:41:36,120
ปลุกฉันด้วย ก่อนเธอจะ...

769
00:41:36,200 --> 00:41:38,080
"เวคมีอัพ" เป็นเพลงอันดับหนึ่งเพลงแรก

770
00:41:38,160 --> 00:41:40,240
ฉันไม่อยากพลาดตอนเธอสนุกสุดเหวี่ยง

771
00:41:40,320 --> 00:41:42,920
- พวกคุณฉลองยังไงบ้าง
- ไปปาร์ตี้กันที่ร้านพ่อผม

772
00:41:43,520 --> 00:41:46,200
เพราะฉันไม่ได้อยากฉายเดี่ยว

773
00:41:46,280 --> 00:41:50,200
ปลุกฉันด้วย ก่อนเธอจะไป-ไป

774
00:41:50,280 --> 00:41:51,440
คืนนี้พาฉันไปเต้นหน่อย

775
00:41:51,520 --> 00:41:54,240
{\an8}ทําให้เขาได้รับการยอมรับอย่างท่วมท้น

776
00:41:54,320 --> 00:41:56,320
ว่าสามารถแต่งเพลงฮิตได้

777
00:42:03,320 --> 00:42:05,480
"เวคมีอัพบีฟอร์ยูโก-โก" โดดเด่นมาก

778
00:42:05,560 --> 00:42:08,560
เมื่อเทียบกับอัลบั้มที่ผมเคยร่วมทํา

779
00:42:09,720 --> 00:42:11,000
ในปีก่อนหน้า

780
00:42:11,800 --> 00:42:15,360
ทันใดนั้นก็ไม่ได้เป็นแค่
นักร้องกับนักแต่งเพลงอีกต่อไปแล้ว

781
00:42:15,440 --> 00:42:17,240
แต่เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์

782
00:42:19,120 --> 00:42:21,800
พวกแวดวงดนตรีก็วิจารณ์กันใหญ่

783
00:42:21,880 --> 00:42:25,200
"หน้าตาท่าทางแบบนั้น
แต่ทําดนตรีแบบนี้ออกมาได้ยังไง"

784
00:42:25,280 --> 00:42:27,160
ทุกอย่างจะเป็นไปได้ด้วยดี

785
00:42:27,240 --> 00:42:30,400
ปลุกฉันด้วย ก่อนเธอจะไป-ไป

786
00:42:31,000 --> 00:42:33,520
"คนทั้งประเทศรักไอ้เด็กโง่สองคนนี้ได้ยังไง"

787
00:42:33,600 --> 00:42:36,920
ปลุกฉันด้วย ก่อนเธอจะไป-ไป

788
00:42:37,480 --> 00:42:42,600
คืนนี้พาฉันไปเต้นหน่อย

789
00:42:42,680 --> 00:42:44,680
เพลงของพวกคุณโดนสื่อจวกยับเลย

790
00:42:45,800 --> 00:42:46,680
โดนจวก ใช่ครับ

791
00:42:48,320 --> 00:42:51,360
- ใช่เลยๆ ที่รัก
- ใจสั่น

792
00:42:51,440 --> 00:42:53,920
ถ้าผมได้ยินคนร้องเพลงนี้

793
00:42:54,000 --> 00:42:57,240
และรู้ว่าคนคนนั้นเป็นคนแต่ง
เป็นโปรดิวเซอร์ แถมยังร้องเองอีก

794
00:42:57,320 --> 00:42:59,320
ผมจะไม่วิจารณ์เขา

795
00:42:59,400 --> 00:43:02,240
แค่เพราะเขาใส่ชุดไม่สวยหรอก
เข้าใจใช่ไหม

796
00:43:02,320 --> 00:43:04,960
กอดฉันให้แน่นสิ ที่รัก เขยิบเข้ามาใกล้ๆ...

797
00:43:05,040 --> 00:43:06,480
อายุแค่ 20 เองนะเว้ย

798
00:43:06,560 --> 00:43:08,120
คืนพรุ่งนี้

799
00:43:08,200 --> 00:43:10,240
ข้างนอกหนาว แต่ในเตียงแสนอุ่น

800
00:43:10,320 --> 00:43:12,760
พวกนั้นมาด่าผมทําไมวะเนี่ย

801
00:43:12,840 --> 00:43:16,200
อยู่บ้านกันดีกว่า

802
00:43:20,160 --> 00:43:21,200
ใจสั่น

803
00:43:25,240 --> 00:43:27,440
ปลุกฉันด้วย ก่อนเธอจะไป-ไป

804
00:43:27,520 --> 00:43:31,840
หลังจาก "เวคมีอัพ" ประสบความสําเร็จ
เราก็เดินหน้าอัดอัลบั้มที่สองต่อ

805
00:43:32,400 --> 00:43:36,000
ตัดสินใจว่าจะไปอัดกันที่ฝรั่งเศสตอนใต้

806
00:43:37,560 --> 00:43:40,880
ทางค่ายบอกว่า "โปรดิวซ์กันเองนะ"

807
00:43:40,960 --> 00:43:44,280
ทั้งๆ ที่อัลบั้มแรก เขาไม่อนุญาตให้ผมทําเอง

808
00:43:47,960 --> 00:43:51,920
ชาโตมิราวัลเป็นสถานที่ที่
เอื้อต่อความคิดสร้างสรรค์มากๆ

809
00:43:52,000 --> 00:43:53,080
ในการทํางาน

810
00:43:54,360 --> 00:43:59,480
จอร์จชอบแต่งเพลงให้เป็นเหมือน
กระบวนการหนึ่งของการอัดเพลง

811
00:44:00,680 --> 00:44:03,720
ในที่ที่เป็นส่วนตัวที่สุดสําหรับผม

812
00:44:03,800 --> 00:44:06,440
ซึ่งก็คือในสตูดิโออัดเสียงนั่นแหละ

813
00:44:08,560 --> 00:44:13,840
บางทีผมมองว่า
ผมเป็นโปรดิวเซอร์มากกว่าเป็นนักร้อง

814
00:44:13,920 --> 00:44:18,040
กีตาร์แอนดี้อยู่ที่สิบ ของฮิวอยู่ที่สิบเอ็ด

815
00:44:18,120 --> 00:44:20,120
ผมสร้างสิ่งที่ผมทํา

816
00:44:20,720 --> 00:44:23,680
และใช้เวลาทุ่มเทกับงานชิ้นนั้นจริงๆ

817
00:44:24,720 --> 00:44:27,680
จากที่ผมเคยมีส่วนร่วม
ในการเขียนเพลงและอัดเพลง

818
00:44:27,760 --> 00:44:29,800
ก็กลายเป็นเหลือแค่อัดเพลงอย่างเดียว

819
00:44:30,760 --> 00:44:33,560
ตอนที่เราตัดสินใจแบบนั้น

820
00:44:33,640 --> 00:44:35,600
ก็ลําบากใจนิดหน่อย

821
00:44:38,080 --> 00:44:42,520
แต่ก็เป็นการเสียสละที่ผมคิดว่าผมควรทํา

822
00:44:44,000 --> 00:44:46,920
ที่คนชอบพูดกันว่าแอนดรูว์
ไม่มีส่วนร่วมในแวม! นั้นไม่จริงเลย

823
00:44:47,000 --> 00:44:50,320
ตรงข้ามกันโดยสิ้นเชิง
แวม! ก็คือแอนดรูว์นี่แหละ

824
00:44:51,480 --> 00:44:53,960
และตอนเด็กๆ จอร์จก็ยังเลียนแบบแอนดรูว์

825
00:44:54,640 --> 00:44:58,080
เพราะงั้นมีแค่แอนดรูว์กับแอนดรูว์
แอนดรูว์ตัวจริงกับตัวปลอม

826
00:44:58,920 --> 00:45:00,920
พอนานวันเข้า ผมคิดว่าจอร์จ...

827
00:45:01,000 --> 00:45:04,320
ส่วนหนึ่งเป็นเพราะเขารู้สึกจริงๆ ว่า
วงนั้นมันไม่ใช่ตัวเขา

828
00:45:04,400 --> 00:45:07,280
เขาเลยทุ่มเทความพยายาม
ให้กับการแต่งเพลงกับการทําเพลง

829
00:45:07,360 --> 00:45:10,040
ซึ่งแอนดรูว์ก็ไม่ได้ว่าอะไร

830
00:45:10,120 --> 00:45:12,680
เขาเป็นคนง่ายๆ สบายๆ
ก็เลยปล่อยให้จอร์จทําไป

831
00:45:13,720 --> 00:45:14,680
ณ จุดนี้

832
00:45:15,720 --> 00:45:18,560
เราเห็นแล้วว่าทักษะการแต่งเพลงของเขา
นําพาเขาไปในทิศทาง

833
00:45:18,640 --> 00:45:20,320
ที่ต่างจากผม

834
00:45:21,080 --> 00:45:22,640
แต่เขาก็เป็นเพื่อนรักของผม

835
00:45:23,160 --> 00:45:27,920
และการได้เป็นส่วนหนึ่งของการเติบโตนี้
มันคงเป็นอะไรที่ยอดเยี่ยม

836
00:45:30,240 --> 00:45:32,920
ผมว่าจอร์จคงไม่รู้ถึงพรสวรรค์ของตัวเอง

837
00:45:33,000 --> 00:45:35,880
จนเมื่อสองสามปีก่อน

838
00:45:35,960 --> 00:45:38,880
ผมว่าเขาคงไม่รู้ว่าตัวเองทําอะไรได้บ้าง

839
00:45:39,680 --> 00:45:41,960
และเขาก็มั่นใจในตัวเองมากขึ้น

840
00:45:43,200 --> 00:45:44,200
เยอะเลย

841
00:45:50,560 --> 00:45:53,320
แต่เธอก็รู้ว่าเดี๋ยวฉันก็ให้อภัย...

842
00:45:53,400 --> 00:45:55,480
ตอนที่ผมแต่งทํานองเพลงในหัว

843
00:45:56,600 --> 00:46:01,000
ผมจะรู้สึกขนลุกซู่ที่ต้นคอ
และรู้ว่านี่จะต้องเป็นเพลงฮิตอีกแน่ๆ

844
00:46:03,000 --> 00:46:05,920
เหมือนว่าเพลงมันมีของมันอยู่แล้ว

845
00:46:07,400 --> 00:46:09,800
แต่ยังไม่รู้ว่าอยู่ตรงไหน

846
00:46:11,720 --> 00:46:14,040
เหมือนเป็นเพลงที่สมบูรณ์โผล่เข้ามาในหัว

847
00:46:14,640 --> 00:46:17,320
จู่ๆ ก็คิดขึ้นมาได้

848
00:46:18,120 --> 00:46:21,080
และเป็นความรู้สึกที่ทําให้ขนลุกซู่

849
00:46:21,160 --> 00:46:24,000
ความรู้สึกว่าเราค้นพบมันแล้ว

850
00:46:24,880 --> 00:46:28,560
ใครช่วยบอกฉันที

851
00:46:28,640 --> 00:46:31,040
- โอ้
- ช่วยบอกฉันที

852
00:46:32,200 --> 00:46:33,080
ทําไมฉันต้อง...

853
00:46:33,160 --> 00:46:36,600
ย็อกมั่นใจมากว่าเขาจะไปได้ไกล
ด้วยพรสวรรค์ของเขา

854
00:46:38,920 --> 00:46:41,240
ผมค่อนข้างจะใช้ชีวิตอย่างซื่อๆ มากกว่าเขา

855
00:46:41,920 --> 00:46:43,520
ผมใช้ชีวิตอยู่กับปัจจุบัน

856
00:46:44,280 --> 00:46:46,400
คืนนี้จอร์จอนุญาตให้ผมถอดผ้ากันเปื้อนได้

857
00:46:48,600 --> 00:46:53,200
ผมไม่เคยรู้สึกว่าดนตรีของเรา
สื่อถึงตัวผมเหมือนที่มันสื่อถึงจอร์จ

858
00:46:53,280 --> 00:46:55,840
การแต่งเพลงของเขา
กลายเป็นเหมือนเครื่องยนต์

859
00:46:55,920 --> 00:46:59,920
ที่ช่วยให้เขาดึงตัวตนที่อยากเป็นออกมาได้

860
00:47:00,720 --> 00:47:02,520
แต่ผมรู้แล้วว่าตัวตนของผมคือใคร

861
00:47:04,680 --> 00:47:07,240
ถ้ามาคิดถึงสิ่งที่ผมพยายามทําในตอนนั้น

862
00:47:07,320 --> 00:47:10,160
ขอแค่ภูมิใจในเพลงที่ทําก็พอแล้ว
นี่คือเป้าหมายของผมในตอนนั้น

863
00:47:12,000 --> 00:47:15,760
จอร์จมั่นใจในฝีมือตัวเองมาก
ในเรื่องการทําเพลง

864
00:47:15,840 --> 00:47:20,120
แต่เขากลับไม่ค่อยมีความมั่นใจ
ในเรื่องชีวิตส่วนตัว

865
00:47:21,840 --> 00:47:26,200
"ฟรีดอม" เป็นเพลงแรก
ที่ย็อกเล่นให้ผมฟังตอนที่กําลังอัดอยู่

866
00:47:27,000 --> 00:47:31,280
มันอาจจะเกี่ยวกับรสนิยมทางเพศของเขา

867
00:47:32,000 --> 00:47:36,080
เหมือนนักโทษที่กุมกุญแจตัวเองเอาไว้

868
00:47:36,160 --> 00:47:39,040
แต่ก็หนีไม่ได้จนกว่าเธอจะรักฉัน

869
00:47:39,120 --> 00:47:42,760
"นักโทษที่กุมกุญแจตัวเองไว้"
กับ "คู่รักกับอีกคน"

870
00:47:42,840 --> 00:47:47,280
เขาน่าจะพูดถึง
ความสองจิตสองใจของตัวเองแน่ๆ

871
00:47:50,040 --> 00:47:51,280
ผมเป็นเกย์ที่อายุน้อย

872
00:47:52,360 --> 00:47:55,040
ผมรู้ว่าที่ผมรู้สึกอึดอัดใจ
เพราะผมไม่ได้เปิดเผยว่าผมเป็นเกย์

873
00:47:56,000 --> 00:47:59,880
แล้วผมก็ยังหลอกตัวเองว่าเป็นไบเซ็กชวล

874
00:48:02,160 --> 00:48:05,760
ยึดมั่นอยู่กับส่วนเล็กๆ ในใจที่ชอบผู้หญิง

875
00:48:06,440 --> 00:48:08,000
ในตอนนั้น

876
00:48:08,680 --> 00:48:10,080
ถ้าการทํา...

877
00:48:10,160 --> 00:48:14,400
ถ้าเป้าหมายคือการได้เป็นศิลปิน
ที่ขายดีถล่มทลายในปีหรือสองปีจากนั้น

878
00:48:15,160 --> 00:48:17,360
ก็จะไม่ทําให้ชีวิตตัวเองยุ่งยากหรอก

879
00:48:21,440 --> 00:48:24,240
ผมยังเด็กและยังขาดวุฒิภาวะ

880
00:48:24,320 --> 00:48:26,840
เลยไม่รู้ว่าผมเสียสละไปมากแค่ไหน

881
00:48:28,800 --> 00:48:31,800
ในฐานะเด็กหนุ่มที่กําลังค้นหาตัวเอง

882
00:48:33,040 --> 00:48:35,320
ผมรู้ว่าย็อกขาดความมั่นใจ

883
00:48:37,040 --> 00:48:40,480
แต่ผมไม่รู้ว่าปัญหานี้มันฝังรากลึกแค่ไหน

884
00:48:43,600 --> 00:48:48,680
ผมจําความรู้สึกไม่มั่นใจนั้นได้ดี

885
00:48:50,360 --> 00:48:51,400
ตั้งแต่สมัยเด็กๆ

886
00:48:55,320 --> 00:49:00,320
และด้วยความที่ผมเป็นเด็กหนุ่มที่ขี้กลัว
ผมก็ยิ่งรู้สึกเปราะบางมากขึ้น

887
00:49:01,000 --> 00:49:02,480
ตั้งหลายปีเลยที่...

888
00:49:03,320 --> 00:49:06,520
ที่พึ่งทางใจเพียงหนึ่งเดียวของผมคือแอนดรูว์

889
00:49:08,400 --> 00:49:09,880
ผมเป็นคนมั่นใจในตัวเอง

890
00:49:11,600 --> 00:49:14,080
ครูเคยเขียนในสมุดพกว่าผม "ชอบก่อกวน"

891
00:49:15,640 --> 00:49:18,240
{\an8}แอนดรูว์เป็นเด็กประเภทที่มั่นใจในตัวเอง

892
00:49:18,320 --> 00:49:19,960
{\an8}เรียกว่าอวดดีเลยแหละ

893
00:49:20,680 --> 00:49:22,600
จอร์จเป็นเด็กเงียบๆ

894
00:49:22,680 --> 00:49:24,320
แอนดรูว์เป็นผู้นํา

895
00:49:25,800 --> 00:49:28,760
พ่อของเราสองคนมาจากต่างประเทศ

896
00:49:28,840 --> 00:49:32,520
ครอบครัวพ่อผมมาจากอียิปต์

897
00:49:32,600 --> 00:49:34,640
พ่อผมมาจากไซปรัส

898
00:49:34,720 --> 00:49:36,520
ปู่ผมเป็นคนเลี้ยงแกะ

899
00:49:37,400 --> 00:49:42,440
พ่อผมทํางานสายตัวแทบขาด
กว่าจะได้มีชีวิตสุขสบายกับเขา

900
00:49:43,080 --> 00:49:46,440
แจ็คค่อนข้างคลางแคลงใจในตัวผม

901
00:49:46,960 --> 00:49:48,080
พ่อแม่ผมคิดว่า

902
00:49:48,160 --> 00:49:51,040
แอนดรูว์คือสิ่งที่เลวร้ายที่สุด
ที่เข้ามาในชีวิตผม

903
00:49:52,040 --> 00:49:55,440
ผมมักจะไปบ้านเขาแล้วก็รื้อคอลเลคชั่นแผ่นเสียง

904
00:49:57,440 --> 00:50:00,280
เราคุยกันถึงอัลบั้มของเอลตัน
ที่ชื่อกู๊ดบายเยลโลว์บริคโร้ด

905
00:50:00,360 --> 00:50:03,400
หนึ่งในอัลบั้มที่หล่อหลอมมิตรภาพของเรา

906
00:50:03,920 --> 00:50:05,680
เรากลายมาเป็นเพื่อนซี้กัน

907
00:50:07,280 --> 00:50:09,160
ฉันเป็นจระเข้...

908
00:50:09,240 --> 00:50:10,960
พออายุได้ประมาณ 14

909
00:50:11,040 --> 00:50:15,280
ผมก็หมดความสนใจกับเรื่องเรียนแล้ว

910
00:50:15,360 --> 00:50:19,560
ผมคิดว่า "สอบเอเลเว่ลซะ

911
00:50:19,640 --> 00:50:21,920
แล้วก็หางานทําสักพัก"

912
00:50:22,640 --> 00:50:23,680
ไม่เลย

913
00:50:23,760 --> 00:50:27,040
สิ่งเดียวที่ผมคิดคือการทําวงกับจอร์จ

914
00:50:27,680 --> 00:50:30,480
แอนดรูว์มีอิทธิพลต่อผมมาก

915
00:50:31,000 --> 00:50:35,760
เขารู้สึกกดดันจากพ่อแม่
มากกว่าที่ผมรู้สึกกับพ่อแม่ผมอีก

916
00:50:35,840 --> 00:50:38,800
ผมมาจากบ้านที่กดขี่มาก

917
00:50:39,400 --> 00:50:42,760
เพราะการที่ผมเป็นพ่อที่ชอบบงการ

918
00:50:42,840 --> 00:50:44,960
ผมเลยอยากแสดงอํานาจกับเขา

919
00:50:45,720 --> 00:50:50,160
พ่อผมอยากให้ผมมีอาชีพการงานทางวิชาการ

920
00:50:50,240 --> 00:50:52,800
ผมอยากให้เขาเป็นหมอ เป็นนักบัญชี

921
00:50:52,880 --> 00:50:55,800
ทําตัวตามที่พ่ออยากให้ทําสิ

922
00:50:56,560 --> 00:50:58,560
"ร้องเพลงไม่ได้ช่วยให้แกรอดตายซะหน่อย"

923
00:50:59,520 --> 00:51:03,840
พ่อผมห้ามไม่ให้ใช้เครื่องเสียง
และห้ามไม่ให้ซื้อแผ่นเพลง

924
00:51:03,920 --> 00:51:06,640
พ่ออยากให้ผมเลิกเสียเวลา

925
00:51:06,720 --> 00:51:08,640
ตามหาความฝันที่จะเข้าวงการดนตรี

926
00:51:08,720 --> 00:51:12,480
ผมโทรหาย็อกแล้วพูดว่า
"นี่ พวกเรากําลังตั้งวงกันอยู่ ตอนนี้เลย"

927
00:51:12,560 --> 00:51:15,960
"ไม่ละ ฉันว่าฉันทําไม่ได้หรอก
ฉันว่าพวกเราทําไม่ได้หรอก"

928
00:51:16,800 --> 00:51:19,040
ผมพยายามผลักดันเขา

929
00:51:19,120 --> 00:51:22,000
แล้วเขาก็ตกลงอย่างเสียไม่ได้

930
00:51:22,920 --> 00:51:25,280
แอนดรูว์เป็นเหมือนไอดอลของผม

931
00:51:25,920 --> 00:51:28,360
เขาคือคนแรกในหมู่เพื่อนๆ ที่ผมคบ

932
00:51:28,440 --> 00:51:30,040
ที่แข็งแกร่งกว่าผมมาก

933
00:51:30,880 --> 00:51:32,720
เกือบทุกอย่างมาจากแอนดรูว์ทั้งนั้น

934
00:51:34,440 --> 00:51:39,040
แอนดรูว์เปลี่ยนชีวิตของผม
ในแบบที่ใครสักคนควรจะเปลี่ยน

935
00:51:39,120 --> 00:51:40,560
ถ้าผมอยากเป็นศิลปิลเพลงป็อป

936
00:51:41,560 --> 00:51:43,560
ยอร์โกส ปาไนโอตู

937
00:51:44,160 --> 00:51:50,160
ผู้ที่พยายามอย่างยากลําบากมาเสมอ
เพื่อที่จะค้นหาตัวตนภายในใจ

938
00:51:51,160 --> 00:51:53,120
ภายนอก รสนิยมทางเพศ

939
00:51:54,240 --> 00:51:56,200
จนกลายเป็น...

940
00:52:01,160 --> 00:52:02,200
จอร์จ ไมเคิล

941
00:52:10,440 --> 00:52:13,480
(กรกฏาคม ปี 1984)

942
00:52:18,400 --> 00:52:22,760
เวลาไม่อาจแก้ไข

943
00:52:24,880 --> 00:52:31,120
เสียงกระซิบไร้ใจจากเพื่อนที่แสนดี

944
00:52:31,200 --> 00:52:34,000
สําหรับหัวใจและห้วงความคิด

945
00:52:34,560 --> 00:52:37,160
ความไม่รู้เปรียบดั่งมิตร

946
00:52:37,240 --> 00:52:40,440
ความจริงไม่ช่วยปลอบประโลม

947
00:52:40,520 --> 00:52:44,440
มีเพียงความเจ็บปวด

948
00:52:50,240 --> 00:52:54,520
เรารู้ว่า "แคร์เลส วิสเปอร์"
จะต้องเป็นเพลงดัง

949
00:52:54,600 --> 00:52:56,160
ตั้งแต่ตอนเริ่มทําแวม! เลย

950
00:52:56,760 --> 00:52:59,320
ไม่น่าหลงเชื่อเลย...

951
00:52:59,400 --> 00:53:02,120
ผมบอกจอร์จว่าผมสนับสนุนเต็มที่

952
00:53:02,200 --> 00:53:04,680
ถ้าเขาจะปล่อยเพลงนี้เป็นซิลเกิ้ลโซโล่

953
00:53:05,640 --> 00:53:07,840
ไม่มีการทะเลาะกันเรื่องนี้เลย

954
00:53:09,560 --> 00:53:13,320
เราเข้าใจกันมาเสมอว่าจะต้องมีจุดหนึ่ง

955
00:53:13,400 --> 00:53:17,960
ที่จะเส้นทางของแวม!
จะบรรจบกับเส้นทางสายโซโล่ของผม

956
00:53:21,120 --> 00:53:25,120
ฉันรู้สึกไม่มั่นใจเหลือเกิน

957
00:53:26,920 --> 00:53:29,400
ตอนที่กุมมือเธอ

958
00:53:29,480 --> 00:53:34,080
และพาไปยังฟลอร์เต้นรํา

959
00:53:34,160 --> 00:53:36,360
เมื่อเพลงจบลง

960
00:53:37,120 --> 00:53:39,640
บางอย่างในสายตาเธอ

961
00:53:39,720 --> 00:53:42,920
ดูราวกับจอสีเงิน

962
00:53:43,000 --> 00:53:46,720
ฉายหนังสุดเศร้าเมื่อยามจากลา

963
00:53:46,800 --> 00:53:49,360
ฉันจะไม่เต้นรําอีกแล้ว

964
00:53:49,440 --> 00:53:52,960
เท้าที่ผิดมันไร้จังหวะ

965
00:53:53,040 --> 00:53:55,040
ถึงจะง่ายที่จะเสแสร้ง

966
00:53:55,120 --> 00:53:58,720
ฉันรู้ว่าเธอไม่โง่

967
00:54:00,520 --> 00:54:02,760
เพลงถูกขายในสหรัฐฯ

968
00:54:03,360 --> 00:54:06,120
โดยใช้ชื่อ "แวม! ร่วมกับจอร์จ ไมเคิล"

969
00:54:08,160 --> 00:54:11,520
ความคิดที่อยู่เบื้องหลังก็คือ
ถึงแวม! จะดังในประเทศนี้

970
00:54:11,600 --> 00:54:13,960
คืนนี้เสียงเพลงดังเหลือเกิน...

971
00:54:14,040 --> 00:54:16,240
แต่ไม่ได้ดังขนาดนั้นในอเมริกา

972
00:54:16,320 --> 00:54:17,880
อยากไปให้ไกลจากผู้คน

973
00:54:17,960 --> 00:54:21,200
หรือเป็นแบบนี้อาจจะดีกว่า

974
00:54:21,280 --> 00:54:23,920
จะได้ไม่พูดจาทําร้ายจิตใจกัน

975
00:54:24,000 --> 00:54:26,000
เราอยากเล่นคอนเสิร์ตที่มีคนดูเต็มสเตเดียม

976
00:54:26,080 --> 00:54:27,320
อยากทัวร์รอบโลก

977
00:54:27,400 --> 00:54:29,120
เราอยากพิชิตอเมริกา

978
00:54:30,120 --> 00:54:33,160
จอร์จไม่มีวันทิ้งโปรเจ็กต์แวม! ไปหรอก

979
00:54:33,240 --> 00:54:36,080
{\an8}ถ้าเรายังไม่บรรลุเป้าหมาย

980
00:54:36,160 --> 00:54:38,080
{\an8}(เล่ม 16
1 พ.ย. ถึง 13 พ.ย.)

981
00:54:38,160 --> 00:54:40,440
สมุดบันทึกความทรงจําเล่มที่ 16

982
00:54:41,520 --> 00:54:44,680
เรากําลังคุยกับแอนดรูว์ ริดจ์ลีย์กับจอร์จ ไมเคิล

983
00:54:45,360 --> 00:54:49,200
การมาเยือนสหรัฐฯ ครั้งใหญ่เป็นครั้งแรก

984
00:54:50,280 --> 00:54:53,000
(ตุลาคม ปี 1984)

985
00:54:53,080 --> 00:54:54,520
มันเป็นส่วนหนึ่งของการตลาด

986
00:54:54,600 --> 00:54:56,840
พวกนั้นชอบให้ไปเปิดตัวครั้งแรกและ...

987
00:54:56,920 --> 00:54:59,040
กระตุ้นความสนใจของพวกแยงกี้

988
00:54:59,120 --> 00:55:01,440
- ไปวางรากฐาน อย่างที่ชอบพูดกันน่ะ
- ใช่

989
00:55:04,400 --> 00:55:07,880
ผมเป็นผู้จัดการเขตของร้านแซมกู๊ดดีส์
เราจัดงานพบปะแฟนเพลงแวม! ในร้านครับ

990
00:55:08,520 --> 00:55:11,880
คนมาเยอะที่สุดเท่าที่เคยจัดมาเลย

991
00:55:11,960 --> 00:55:14,880
ตั้งแต่ปี 81 แล้วค่ะ
ที่ฉันเป็นแฟนตัวยงของพวกเขา ดูสิ

992
00:55:14,960 --> 00:55:16,320
เสื้อแวม! ลิขสิทธิ์แท้

993
00:55:16,400 --> 00:55:19,040
ทําไมพวกเขาถึงดังขนาดนี้นะ
ไม่มีใครรู้จักซะหน่อย

994
00:55:19,120 --> 00:55:21,040
วงนี้ดังมากในคลับที่นิวยอร์ก

995
00:55:29,120 --> 00:55:30,600
- หล่อจังเลย
- เนอะ

996
00:55:31,280 --> 00:55:33,600
"เวคมีอัพ" เพลงแรกของเรา
ที่ขึ้นอันดับหนึ่งในสหรัฐฯ

997
00:55:33,680 --> 00:55:37,120
เป็นก้าวใหญ่ครั้งสําคัญ
แต่ถึงแม้มันจะทําให้เราดังขึ้น

998
00:55:37,200 --> 00:55:40,440
แต่ก็ไม่ได้เป็นเครื่องยืนยันว่า
เราเป็นศิลปินดังเปรี้ยงในสหรัฐฯ

999
00:55:40,520 --> 00:55:43,240
เรารู้ว่ายังมีสิ่งที่ต้องทําอีกมาก

1000
00:55:44,040 --> 00:55:48,160
และทุกคนก็ยังอยากรู้จักเราให้มากขึ้น

1001
00:55:49,440 --> 00:55:52,120
และแน่นอนว่าอยากรู้เรื่องผู้หญิงด้วย

1002
00:55:52,200 --> 00:55:54,400
พวกคุณคงมีสาวๆ คอยตามไปทุกที่เลยสินะคะ

1003
00:55:54,480 --> 00:55:57,080
สาวๆ วัยรุ่น หรืออาจจะมี...

1004
00:55:57,160 --> 00:55:58,360
แก่กว่านั้นก็มีครับ

1005
00:55:58,440 --> 00:56:01,760
คงตามพวกคุณไปทุกที่
การเป็นคนดังนี่ลําบากไหมคะ

1006
00:56:01,840 --> 00:56:04,280
เป็นเรื่องที่เราเรียนรู้ที่จะอยู่กับมัน
และยอมรับมันครับ

1007
00:56:04,360 --> 00:56:07,600
มีศิลปินร็อคหลายคนที่เข้าวงการนี้
เพราะเรื่องผู้หญิงล้วนๆ พวกแฟนวง

1008
00:56:07,680 --> 00:56:10,200
แต่ดูเหมือนพวกคุณจะไม่สนใจเรื่องนี้เลยนะคะ

1009
00:56:10,280 --> 00:56:11,480
ก็สนใจนะครับ

1010
00:56:11,560 --> 00:56:15,520
แต่เราก็ต้องจัดการเรื่องพวกนี้ให้ได้

1011
00:56:15,600 --> 00:56:17,720
- พูดแบบนี้ก็ฟังดูแปลกๆ เนอะ
- พวกเขาไม่...

1012
00:56:17,800 --> 00:56:19,600
- พอนานไปก็...
- ไม่ใช่เป้าหมาย

1013
00:56:19,680 --> 00:56:24,080
ถ้าผมยังมีสติในการทําทุกอย่าง
ผมว่าพวกเราคงไม่เป็นไรหรอกครับ

1014
00:56:27,600 --> 00:56:29,400
ก็จะให้ทําอะไรได้ล่ะ

1015
00:56:30,920 --> 00:56:32,200
(หนุ่มแวม-แบม บ้าผู้หญิง)

1016
00:56:32,280 --> 00:56:36,520
ถ้าตอนนั้นสามารถซ่อนความลับนี้ได้
จะให้ทํายังไงล่ะ อายุก็แค่นั้น

1017
00:56:37,280 --> 00:56:43,360
สําหรับผม การที่แวม!
โด่งดังจากการที่มีสาวๆ มากรี๊ดแบบนั้น

1018
00:56:43,440 --> 00:56:46,880
มันมีแต่จะทําให้ผมเกิดความกังวล

1019
00:56:48,440 --> 00:56:52,320
จอร์จรู้ดีว่าตัวเองมีจุดขายที่อะไร
ศิลปินทุกคนขายภาพลักษณ์กันทั้งนั้น

1020
00:56:52,400 --> 00:56:57,760
และภาพลักษณ์ที่ชัดเจนที่สุด
คือภาพลักษณ์ที่สื่อถึงเรื่องทางเพศได้

1021
00:56:57,840 --> 00:56:59,360
นี่แหละคือจุดขายของทุกอย่าง

1022
00:57:02,440 --> 00:57:06,480
หนังสือพิมพ์ให้ความสนใจกับ
เรื่องขุดคุ้ยของสื่อมากยิ่งขึ้น

1023
00:57:06,560 --> 00:57:07,760
(เสือผู้หญิง... คนดังวงแวม)

1024
00:57:07,840 --> 00:57:10,440
ผมทําตัวแย่กว่าจอร์จซะอีก

1025
00:57:11,080 --> 00:57:12,440
แอนดรูว์ปาร์ตี้หนักมาก

1026
00:57:13,560 --> 00:57:15,560
เขาให้ฉายาผมว่าแอนดี้ขี้เงี่ยน

1027
00:57:15,640 --> 00:57:16,560
(กางเกงในสีเขียว)

1028
00:57:16,640 --> 00:57:18,720
มีคนบอกว่า...

1029
00:57:18,800 --> 00:57:20,240
{\an8}แอนดี้โหดสัตว์

1030
00:57:21,240 --> 00:57:25,600
นักข่าวสนใจเรื่องพฤติกรรมของผมมาก
ทําให้จอร์จหลุดจากการเป็นเป้าสายตา

1031
00:57:25,680 --> 00:57:27,000
(สุดหล่อวงแวม)

1032
00:57:27,080 --> 00:57:29,080
{\an8}ผมเลยกลายเป็นตัวล่อเป้า

1033
00:57:29,840 --> 00:57:32,680
คนมองว่าเรื่องนี้เป็นอุปสรรคสําหรับผม

1034
00:57:33,440 --> 00:57:36,400
ไกลเกินเอื้อมมันดีไม่พอหรือ

1035
00:57:36,480 --> 00:57:39,720
ไม่รู้ว่าเธอต้องการอะไรจากฉันแน่

1036
00:57:40,440 --> 00:57:43,920
พูดง่ายๆ ก็คือในช่วงนั้น ผมมีแฟนไปสามคน

1037
00:57:44,440 --> 00:57:46,120
เปลี่ยนคู่นอนอีกบ้างประปราย

1038
00:57:48,160 --> 00:57:50,240
ในแถบชานเมืองบ้านเกิดของผม

1039
00:57:50,800 --> 00:57:54,080
ตอนนั้นผมเป็นเด็กหนุ่มที่สับสนจริงๆ ด้วยแหละ

1040
00:57:57,840 --> 00:57:59,640
ผมหลอกตัวเอง

1041
00:58:00,280 --> 00:58:03,680
ใครก็ได้บอกฉันที

1042
00:58:03,760 --> 00:58:06,200
- โอ้
- ช่วยบอกฉันที

1043
00:58:07,320 --> 00:58:11,800
- ทําไมฉันต้องทํางานหนักเพื่อเธอ
- หาเงินให้เธอ...

1044
00:58:11,880 --> 00:58:14,040
เราออกทัวร์คอนเสิร์ตครั้งใหญ่
ในสหราชอาณาจักร

1045
00:58:14,840 --> 00:58:18,000
แล้วเธอมาบอกฉันว่าเธอจะมีลูกกับฉัน

1046
00:58:18,080 --> 00:58:20,880
ฉันจะบอกว่าฉันยินดีถ้าเธออยากให้ฉัน...

1047
00:58:20,960 --> 00:58:22,680
เป็นคอนเสิร์ตที่ใหญ่กว่าที่เคยเล่นมา

1048
00:58:22,760 --> 00:58:24,160
(ลอนดอน)

1049
00:58:24,240 --> 00:58:25,840
(บิ๊กทัวร์ 1984 - 1985)

1050
00:58:25,920 --> 00:58:27,640
เพราะความเต็มที่ของฉันมันไม่...

1051
00:58:27,720 --> 00:58:29,560
ถึงจัดในสนามกีฬาใหญ่ๆ ก็ขายหมดเกลี้ยง

1052
00:58:29,640 --> 00:58:30,680
(ดับลิน)

1053
00:58:31,280 --> 00:58:33,400
เราสนุกกับชื่ออัลบั้มมาก

1054
00:58:33,480 --> 00:58:35,440
แวม! เมคอิทบิ๊ก

1055
00:58:35,920 --> 00:58:38,560
จอร์จเป็นคนคิด
ซึ่งเป็นความคิดที่ยอดเยี่ยมมาก

1056
00:58:38,640 --> 00:58:39,960
มันทําให้เราสนุกกันมาก

1057
00:58:40,040 --> 00:58:43,600
และนั่นเป็นหนึ่งในพลังขับเคลื่อนครั้งสําคัญ
ในหลายๆ สิ่งที่เราทําต่อมา

1058
00:58:44,240 --> 00:58:46,280
เราอยากไปแสดงรอบโลก

1059
00:58:46,360 --> 00:58:47,800
{\an8}("เมคอิทบิ๊ก" เวิลด์ทัวร์ 1985)

1060
00:58:47,880 --> 00:58:51,040
นี่คือวันแห่งแวม! สดจากแดนไกล...

1061
00:58:51,120 --> 00:58:52,360
(แวม! ในญี่ปุ่น)

1062
00:58:52,440 --> 00:58:53,640
(โตเกียว)

1063
00:58:55,600 --> 00:58:57,520
เพราะแวม! ดังทั่วโลก

1064
00:58:58,880 --> 00:59:00,240
เพียงเพื่อให้ได้เห็นแวม!

1065
00:59:00,320 --> 00:59:02,280
พวกเธอถึงกับมาค้างคืนกันที่สนามบินเมลเบิร์น

1066
00:59:04,200 --> 00:59:05,440
(ซิดนีย์)

1067
00:59:05,520 --> 00:59:06,640
แวม!

1068
00:59:08,320 --> 00:59:12,040
ใครก็ได้บอกฉันที

1069
00:59:12,120 --> 00:59:14,560
- โอ้
- ช่วยบอกฉันที

1070
00:59:15,600 --> 00:59:20,280
- ทําไมฉันต้องทํางานหนักเพื่อเธอ
- หาเงินให้เธอ

1071
00:59:20,360 --> 00:59:22,880
โอ้ เพื่อหาเงินให้เธอ...

1072
00:59:23,560 --> 00:59:25,920
ถึงทัวร์จะประสบความสําเร็จ

1073
00:59:26,000 --> 00:59:27,080
แต่สําหรับจอร์จ

1074
00:59:27,160 --> 00:59:30,560
อันดับบนชาร์ทต่างหาก
ที่สะท้อนความสามารถของเขา

1075
00:59:31,640 --> 00:59:33,320
(แวม!
ไปสู่อันดับหนึ่ง)

1076
00:59:33,400 --> 00:59:36,760
การได้อันดับหนึ่งสําคัญสําหรับเขามากจริงๆ

1077
00:59:37,920 --> 00:59:39,400
(1 ฟรีดอม แวม)

1078
00:59:41,360 --> 00:59:42,640
(1 แคร์เลส วิสเปอร์
3 ฟรีดอม)

1079
00:59:42,720 --> 00:59:44,360
ทําไมฉันถึงทําแบบนี้...

1080
00:59:45,240 --> 00:59:46,280
(1 เมคอิทบิ๊ก แวม!)

1081
00:59:46,360 --> 00:59:48,840
ถ้ารู้ก็คงบอก...

1082
00:59:48,920 --> 00:59:52,000
จอร์จจําเป็นต้องประสบความสําเร็จ
ในฐานะนักแต่งเพลง

1083
00:59:52,080 --> 00:59:53,880
เพื่อเป็นเครื่องยืนยันให้กับตัวเอง

1084
00:59:53,960 --> 00:59:57,040
ฉันไม่คิดว่าฉันรักเธอด้วยซ้ํา...

1085
00:59:57,120 --> 00:59:58,120
ในวันอาทิตย์วันหนึ่ง

1086
00:59:58,720 --> 01:00:02,640
เราอยู่กันที่บ้านพ่อแม่เขา
ในทีวีมีถ่ายทอดฟุตบอลอยู่

1087
01:00:03,640 --> 01:00:06,000
ไม่มีใครอยู่บ้านนอกจากผมกับแอนดรูว์

1088
01:00:06,520 --> 01:00:11,560
แล้วจู่ๆ ย็อกก็กระโดดลุกขึ้น
แล้วบอกว่า "ขอขึ้นไปข้างบนก่อน"

1089
01:00:11,640 --> 01:00:12,840
"ฉันปิ๊งไอเดีย"

1090
01:00:12,920 --> 01:00:16,680
แล้วผมแต่งเพลงในพอร์ตาสตูดิโอสี่แทรค

1091
01:00:18,240 --> 01:00:21,480
แล้วก็ลงไปข้างล่าง
บอกแอนดรูว์ว่า "ฉันทําได้แล้ว"

1092
01:00:24,840 --> 01:00:27,080
"ปีนี้เราจะมีเพลงอันดับหนึ่งสี่เพลง

1093
01:00:28,200 --> 01:00:30,280
แล้วก็จะมีเพลงคริสต์มาสอันดับหนึ่งด้วย

1094
01:00:30,360 --> 01:00:31,880
ฉันเพิ่งแต่งได้"

1095
01:00:31,960 --> 01:00:34,840
ผมเล่นเพลงให้เขาฟัง
แล้วเขาก็ว่า "แม่งเอ๊ย นี่มัน... ใช่เลย"

1096
01:00:34,920 --> 01:00:36,080
เข้าใจใช่ไหม

1097
01:00:36,160 --> 01:00:37,920
สุขสันต์วันคริสต์มาส

1098
01:00:42,440 --> 01:00:44,920
การถ่ายวิดีโอ "ลาสต์คริสต์มาส"

1099
01:00:46,520 --> 01:00:49,640
เราไปถ่ายกันที่ซาส-เฟ ในสวิตเซอร์แลนด์

1100
01:00:49,720 --> 01:00:50,800
บนเทือกเขาแอลป์

1101
01:00:56,000 --> 01:00:57,320
(แวม "ลาสต์คริสต์มาส")

1102
01:00:57,400 --> 01:01:01,160
คริสต์มาสปีที่แล้ว ฉันมอบหัวใจให้เธอ

1103
01:01:01,240 --> 01:01:05,720
แต่พอข้ามวัน เธอกลับยกให้คนอื่น

1104
01:01:06,360 --> 01:01:07,520
ปีนี้...

1105
01:01:07,600 --> 01:01:10,360
คริสต์มาสเป็นวันสําคัญสําหรับย็อกเสมอมา

1106
01:01:12,000 --> 01:01:15,040
"ลาสต์คริสต์มาส" จึงต้องสื่อถึงข้อนี้

1107
01:01:16,880 --> 01:01:19,440
ความรู้สึกของวันคริสต์มาสที่เรารับรู้ได้

1108
01:01:19,520 --> 01:01:20,640
โลกในฝัน

1109
01:01:21,240 --> 01:01:23,760
เธอกลับให้คนอื่น...

1110
01:01:23,840 --> 01:01:27,320
"ลาสต์คริสต์มาส" ก็คือกลุ่มเพื่อนเราทุกคน

1111
01:01:27,400 --> 01:01:29,240
และเราก็สนุกกันมากๆ

1112
01:01:29,320 --> 01:01:33,000
แด่คนพิเศษ...

1113
01:01:36,080 --> 01:01:38,920
ทุกคนชื่นมื่นกันสุดๆ
อย่างที่คุณก็คงนึกภาพออก

1114
01:01:40,720 --> 01:01:43,400
พวกเราสนุกสนานกันเต็มที่

1115
01:01:46,680 --> 01:01:51,120
เจ็บมาแล้ว จึงต้องจํา...

1116
01:01:51,200 --> 01:01:54,920
ผมจําได้ว่ามีอยู่ครั้งหนึ่ง
เราดูวิดีโอที่ถ่ายทํากันในวันนั้น

1117
01:01:55,000 --> 01:01:59,680
ผู้ช่วยผู้กํากับนึกยังไงก็ไม่รู้
รินเหล้าจนแทบล้นแก้วเลย

1118
01:02:00,640 --> 01:02:02,200
เหล้าจริงๆ ด้วยนะ อย่างเยอะ

1119
01:02:05,240 --> 01:02:09,320
ผมว่าอารมณ์ขันของกลุ่มเรา
มีส่วนกับสิ่งที่เราทําเยอะเลย

1120
01:02:09,400 --> 01:02:11,640
ผมว่าเราออกจะพยายาม

1121
01:02:11,720 --> 01:02:15,280
ทําตัวเองให้ห่างไกลจากคําว่าดูดีด้วยซ้ํา

1122
01:02:15,360 --> 01:02:17,120
ฉันนี่โง่จริงๆ

1123
01:02:17,200 --> 01:02:19,720
หลังจากนั้นก็ลงเหวเลย

1124
01:02:19,800 --> 01:02:21,960
ดวดเหล้ากันเข้าไปให้เมาขึ้นทีละนิด

1125
01:02:22,040 --> 01:02:25,680
คริสต์มาสปีที่แล้ว ฉันมอบหัวใจให้เธอ...

1126
01:02:25,760 --> 01:02:28,280
ที่ผมว่าตลกก็คือผมทุกคนจะใหญ่ไปไหน

1127
01:02:28,840 --> 01:02:31,520
ผมใหญ่จนแทบไม่เห็นหน้าแต่ละคนเลย

1128
01:02:31,600 --> 01:02:35,440
ปีนี้ เพื่อไม่ให้เสียน้ําตา

1129
01:02:35,520 --> 01:02:39,440
ฉันจะขอมอบให้คนพิเศษ...

1130
01:02:39,520 --> 01:02:40,800
มันดูวุ่นวายมาก

1131
01:02:40,880 --> 01:02:44,600
เป็นการถ่ายทําที่สุดยอดที่สุด
เท่าที่เคยทํากันมาเลย

1132
01:02:44,680 --> 01:02:45,640
ถ้าพูดจากใจจริงนะ

1133
01:02:46,720 --> 01:02:49,400
แต่เธอกลับฉีกไม่เหลือชิ้นดี

1134
01:02:49,480 --> 01:02:52,200
ไม่แน่ ปีหน้า...

1135
01:02:54,800 --> 01:02:57,080
พวกเรารู้กันเลยว่ามีเพลงอันดับหนึ่งแล้ว

1136
01:02:57,160 --> 01:02:59,720
กําหนดปล่อยช่วงสัปดาห์ที่สองเดือนธันวาคม

1137
01:03:03,200 --> 01:03:04,680
วิกฤตการณ์อดอยากในเอธิโอเปีย

1138
01:03:04,760 --> 01:03:07,880
จะได้รับเงินทุนสนับสนุนจาก
ยอดขายเพลงป็อปสุดพิเศษ

1139
01:03:09,200 --> 01:03:13,280
ศิลปินมากกว่า 25 คนจะมาอัดเพลง
เพื่อการกุศลในลอนดอน

1140
01:03:13,360 --> 01:03:15,840
และเงินทั้งหมดจะยกให้
การระดมทุนแก้ปัญหาอดอยาก

1141
01:03:15,920 --> 01:03:18,320
ตอนที่เรากลับมาจากซาส-เฟ

1142
01:03:18,400 --> 01:03:20,480
ที่ออฟฟิศก็ส่งคําขอมา

1143
01:03:20,560 --> 01:03:23,680
ให้ไปอัดเสียงเพื่อการกุศล

1144
01:03:23,760 --> 01:03:27,880
ตอนที่บ็อบ เกลดอฟวงบูมทาวน์แรทส์
เห็นภาพข่าวเอธิโอเปียในทีวี

1145
01:03:27,960 --> 01:03:29,840
เขาเลยคิดอยากทําอะไรสักอย่าง

1146
01:03:29,920 --> 01:03:32,840
และพบว่าเพื่อนผองชาวร็อคก็รู้สึกแบบเดียวกัน

1147
01:03:33,840 --> 01:03:36,360
จอร์จ ไมเคิล วงแวม! สติง วงโพลิซ

1148
01:03:36,440 --> 01:03:38,640
โทนี่ แฮดลีย์ วงสแปนดาวบัลเลต์

1149
01:03:38,720 --> 01:03:41,040
บานาน่าราม่าและศิลปินดังอีกมากมาย

1150
01:03:41,120 --> 01:03:44,080
มารวมตัวกันเพื่ออัดเพลงคริสต์มาส
โดยมีจุดประสงค์

1151
01:03:44,160 --> 01:03:47,040
ซึ่งรายได้ทั้งหมดจะถูกมอบให้กับเอธิโอเปีย

1152
01:03:49,080 --> 01:03:53,240
หล่อเลี้ยงโลก...

1153
01:03:54,880 --> 01:03:58,560
ผมมักจะเขินมากเลย
เวลาที่อยู่กับศิลปินป็อปคนอื่นๆ

1154
01:03:58,640 --> 01:04:00,640
ผมจะเกร็งนิดหน่อย

1155
01:04:00,720 --> 01:04:03,280
แต่ก็ดีนะครับ เพลงเพราะติดหูมาก

1156
01:04:03,360 --> 01:04:06,560
ตีคู่มากับเพลงอันดับหนึ่ง
เพลงที่สี่ของเราเลยครับ

1157
01:04:06,640 --> 01:04:08,840
เพลงอันดับหนึ่งเพลงที่สี่เหรอ
ซิงเกิ้ลใหม่ชื่ออะไรคะ

1158
01:04:08,920 --> 01:04:11,080
ชื่อว่า "ลาสต์คริสต์มาส" ครับ

1159
01:04:11,160 --> 01:04:13,000
- มีความเป็นคริสต์มาสมากเลยเหรอ
- ใช่

1160
01:04:14,200 --> 01:04:17,200
คงไม่ขอให้ร้องให้ฟังหรอกค่ะ
เดี๋ยวคุณได้เขินตายพอดี

1161
01:04:18,080 --> 01:04:20,440
- ร้องให้ฟังนิดหน่อยก็ได้ครับ
- เหรอคะ

1162
01:04:20,520 --> 01:04:21,760
- ประมาณนี้...
- ค่ะ

1163
01:04:22,360 --> 01:04:25,520
คริสต์มาสปีที่แล้ว ฉันมอบหัวใจให้เธอ

1164
01:04:25,600 --> 01:04:28,280
แต่พอข้ามวัน เธอกลับให้คนอื่น

1165
01:04:28,360 --> 01:04:30,840
- แค่นี้แหละ ไม่ร้องต่อแล้ว
- เพราะจังเลย

1166
01:04:30,920 --> 01:04:33,600
ทีนี้ก็ไปเม้าให้เพื่อนฟังได้แล้วว่า
"จอร์จร้องเพลงให้ฉันฟัง"

1167
01:04:36,520 --> 01:04:38,520
แต่สวดภาวนา...

1168
01:04:38,600 --> 01:04:39,920
พูดไปก็เหมือนปากไม่ตรงกับใจ

1169
01:04:40,000 --> 01:04:42,760
เรื่องเพลงของแบนด์เอด
"ดูเดย์โนว์อิทส์คริสต์มาส"

1170
01:04:43,560 --> 01:04:46,880
ใครๆ ก็คิดว่ามันช่างเป็นเพลงที่ยอดเยี่ยมจริงๆ

1171
01:04:46,960 --> 01:04:49,720
จะต้องขึ้นอันดับหนึ่งแน่ๆ
จะต้องอย่างนั้นอย่างนี้

1172
01:04:50,480 --> 01:04:53,680
ซึ่งผมเองก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน

1173
01:04:54,320 --> 01:04:57,680
แต่ผมกลับมีอีโก้เล็กๆ ในใจ

1174
01:04:57,760 --> 01:05:01,440
ที่ต้องพยายามห้ามความคิดตัวเอง
แบบ "บ้าๆๆ"

1175
01:05:02,400 --> 01:05:04,520
"บ้าเอ๊ย" เข้าใจความรู้สึกใช่ไหม

1176
01:05:04,600 --> 01:05:07,160
เพราะไอ้เจ้าอีโก้เล็กๆ ในใจผมมันคิดการใหญ่

1177
01:05:07,240 --> 01:05:09,880
ที่จะออกเพลงอันดับหนึ่งมาสี่เพลงในปีนี้

1178
01:05:09,960 --> 01:05:12,600
ซึ่งก็สําเร็จหมด ทุกอย่างพร้อมแล้ว

1179
01:05:14,560 --> 01:05:18,000
เพลงท็อป 20 อันดับ
โค้งสุดท้ายแห่งปี 1984 ของบีบีซี

1180
01:05:18,080 --> 01:05:21,000
แวม! "ลาสต์คริสต์มาส"
ยังคงอยู่อันดับสอง

1181
01:05:21,080 --> 01:05:24,000
และอันดับหนึ่งมาเป็นสัปดาห์ที่สอง
เพลงอันดับหนึ่งช่วงคริสต์มาส

1182
01:05:24,600 --> 01:05:25,600
แบนด์เอด

1183
01:05:26,120 --> 01:05:28,920
หล่อเลี้ยงโลก...

1184
01:05:29,000 --> 01:05:32,000
"ดูเดย์โนว์อิทส์คริสต์มาส"
กลายเป็นเพลงฮิตถล่มทลาย

1185
01:05:32,080 --> 01:05:33,800
ไม่มีฝนหรือแม่น้ําไหลริน

1186
01:05:33,880 --> 01:05:35,360
โลกตอบรับ

1187
01:05:35,440 --> 01:05:37,360
พวกเขารู้ไหมว่าวันนี้...

1188
01:05:37,440 --> 01:05:39,240
เช้านี้มีข่าวดีจากแวม!

1189
01:05:39,320 --> 01:05:41,640
ถึงเพลงจะรั้งอยู่ที่อันดับสอง
ยังไม่ได้ขึ้นเป็นอันดับหนึ่ง

1190
01:05:41,720 --> 01:05:45,760
แต่พวกเขาจะบริจาคค่าลิขสิทธิ์
ที่ได้จากการขายแผ่นเสียงทั่วโลก

1191
01:05:45,840 --> 01:05:47,280
ให้กับกองทุนเพื่อเอธิโอเปีย

1192
01:05:47,360 --> 01:05:49,200
เท่ากับว่าวงที่ปล่อยเพลงอันดับหนึ่งและสอง

1193
01:05:49,280 --> 01:05:51,760
รวมกันสมทบทุนช่วยเหลือ
วิกฤตการณ์อดอยากในเอธิโอเปีย

1194
01:05:53,280 --> 01:05:55,840
ตอนขับรถกลับบ้านก็ยังรู้สึกแปลกๆ

1195
01:05:55,920 --> 01:05:57,760
เพราะความตั้งใจที่เปี่ยมล้นที่สุดในโลก

1196
01:05:57,840 --> 01:05:59,800
ในการพยายามทําเพื่อผู้อื่นอย่างยิ่งใหญ่ที่สุด

1197
01:05:59,880 --> 01:06:03,400
และได้บริจาคเงินทั้งหมด
ที่ได้จากเพลง "ลาสต์คริสต์มาส"

1198
01:06:03,480 --> 01:06:05,680
ให้กับกองทุนช่วยเหลือแอฟริกา

1199
01:06:06,560 --> 01:06:08,560
แต่ยังมีไอ้วายร้ายตัวเล็กๆ...

1200
01:06:08,640 --> 01:06:10,240
ไอ้ตัวร้ายที่แบกความรู้สึกไม่มั่นคง

1201
01:06:10,320 --> 01:06:13,320
ที่อยากมีเพลงอันดับหนึ่งสี่เพลงในปีนั้น

1202
01:06:14,720 --> 01:06:15,880
มันไม่ได้มีเหตุผลอะไรเลย

1203
01:06:16,640 --> 01:06:18,560
เกิดจากความกลัวล้วนๆ

1204
01:06:22,280 --> 01:06:24,720
ถึงผมจะมีความสุขแค่ได้ทําวงดนตรี

1205
01:06:25,680 --> 01:06:27,080
แต่จอร์จต้องการมากกว่านั้น

1206
01:06:27,640 --> 01:06:30,800
เขาต้องการการยอมรับ นั่นคือสิ่งที่เขาต้องการ

1207
01:06:32,400 --> 01:06:35,360
การยอมรับในสิ่งที่เขาเป็น

1208
01:06:38,640 --> 01:06:40,720
ฤดูกาลมอบรางวัลยังคงดําเนินต่อไป

1209
01:06:40,800 --> 01:06:42,880
งานมอบรางวัลออสการ์แห่งวงการดนตรี

1210
01:06:42,960 --> 01:06:45,400
ถูกจัดขึ้นที่โรงแรมโกรเวเนอร์เฮาส์ในลอนดอน

1211
01:06:46,440 --> 01:06:49,040
(งานมอบรางวัลไอเวอร์ โนเวลโล ปี 1985)

1212
01:06:51,120 --> 01:06:54,760
น่าจะเป็นนักแต่งเพลงที่เก่งที่สุดคนหนึ่ง
ที่ผมไม่ได้เจอในอังกฤษมานานแล้ว

1213
01:06:56,600 --> 01:06:57,560
ผมพูดจริงนะ

1214
01:06:57,640 --> 01:07:01,320
คนชอบดูถูกแวม! ว่า
เป็นวงวัยรุ่นที่ดังประเดี๋ยวประด๋าว

1215
01:07:01,400 --> 01:07:03,680
พวกที่ดูถูกแวม! นี่แหละที่เป็นแบบนั้นซะเอง

1216
01:07:03,760 --> 01:07:06,640
ผมเจอมาเยอะแล้วถึงได้รู้
ทําไมจะไม่รู้ว่าใครแต่งเพลงเก่งไม่เก่ง

1217
01:07:06,720 --> 01:07:09,480
บนเวที ผมว่าเขาเทียบเคียง
กับแบร์รี่ กิบบ์ พอล แมคคาร์ทนีย์

1218
01:07:09,560 --> 01:07:11,160
จอห์น เลนนอน ระดับนี้ได้เลย

1219
01:07:12,320 --> 01:07:15,480
เขามีพรสวรรค์ที่ผมกับโบวี่ใฝ่ฝันว่าจะมี

1220
01:07:15,560 --> 01:07:17,120
ตอนที่พวกเราอายุ 21 22

1221
01:07:19,000 --> 01:07:21,280
ผมไม่ได้หมายถึงเรื่องการแสดงบนเวทีนะ

1222
01:07:21,360 --> 01:07:24,720
เขาเป็นนักแต่งเพลงที่ยอดเยี่ยม
และนี่คือจุดประสงค์ของการมอบรางวัลในวันนี้

1223
01:07:24,800 --> 01:07:25,960
เพื่อเชิดชูการแต่งเพลง

1224
01:07:42,720 --> 01:07:45,320
นี่คือสิ่งที่สําคัญที่สุดที่ผมเคยได้รับมา

1225
01:07:45,880 --> 01:07:47,720
และมันได้เกิดขึ้นกับผมแล้ว

1226
01:07:48,440 --> 01:07:54,000
และผมอยากขอขอบคุณบาสคา

1227
01:07:54,080 --> 01:07:56,480
และขอขอบคุณทุกๆ คน
ที่ช่วยอุดหนุนเพลงของเรา

1228
01:07:56,560 --> 01:07:58,280
ในช่วงสองสามปีที่ผ่านมา ขอบคุณนะครับ

1229
01:08:02,080 --> 01:08:06,080
(ศิลปินแวมร่ําไห้)

1230
01:08:06,160 --> 01:08:08,840
ผมรู้สึกช็อกมากที่มันเกิดขึ้นแล้ว

1231
01:08:09,360 --> 01:08:12,600
แค่คิดว่าผมได้อยู่ในห้องเดียวกับคนดังเหล่านั้น

1232
01:08:13,280 --> 01:08:17,720
ที่ยอมรับผมในฐานะนักดนตรี
คนอย่างเอลตัน จอห์นน่ะ

1233
01:08:19,400 --> 01:08:22,320
ตั้งนานแน่ะกว่าผมจะหายช็อก

1234
01:08:29,840 --> 01:08:31,720
สมุดบันทึกความทรงจําเล่ม 25

1235
01:08:31,800 --> 01:08:32,840
จีน

1236
01:08:36,920 --> 01:08:39,320
(ปักกิ่ง)

1237
01:08:40,040 --> 01:08:42,920
(เมษายน ปี 1985)

1238
01:08:43,000 --> 01:08:44,560
เห็นแฟนนายอยู่กับคนอื่น

1239
01:08:44,640 --> 01:08:47,760
สวมเขาให้นาย...

1240
01:08:49,280 --> 01:08:52,160
นับเป็นโอกาสที่พิเศษยิ่ง...

1241
01:08:52,240 --> 01:08:55,840
ที่จะกล่าวว่าผมและแอนดรูว์คู่หู
รู้สึกเป็นเกียรติอย่างสุดซึ้ง...

1242
01:08:55,920 --> 01:08:58,120
สงสัยจะอ่านลายมือตัวเองไม่ออกแน่เลย

1243
01:08:58,200 --> 01:08:59,520
ก็แหงละ รู้อยู่แล้ว

1244
01:09:02,160 --> 01:09:06,800
ไซมอน ผู้จัดการของเรา
เสนอให้เราไปเล่นคอนเสิร์ตที่จีนสองสามรอบ

1245
01:09:08,080 --> 01:09:09,880
และมันก็เป็นความคิดที่ฉลาดมากๆ

1246
01:09:11,040 --> 01:09:13,920
อเมริกาสนใจประเทศจีนที่เป็นคอมมิวนิสต์นี่มาก

1247
01:09:14,600 --> 01:09:17,480
ในฐานะวงป็อปสมัยใหม่วงแรกที่ไปแสดง...

1248
01:09:17,560 --> 01:09:20,160
ผมกับคู่หูงี่เง่า...

1249
01:09:20,240 --> 01:09:22,160
สายตาของคนทั้งโลกจึงจับจ้องมาที่เรา

1250
01:09:22,240 --> 01:09:25,160
ฉันไม่ต้องการอิสระจากเธอ

1251
01:09:25,240 --> 01:09:27,320
และทําให้อเมริกาเปิดประตูต้อนรับเรา

1252
01:09:27,400 --> 01:09:29,400
มาเขียนความจริงกันดีกว่า

1253
01:09:29,480 --> 01:09:33,640
รู้สึกยินดีและเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้รับเชิญ

1254
01:09:33,720 --> 01:09:37,280
ให้ไปเล่นคอนเสิร์ตต่อหน้าธารกํานัลชาวจีน

1255
01:09:37,360 --> 01:09:42,160
ฉันไม่ต้องการอิสระจากเธอ

1256
01:09:42,240 --> 01:09:45,840
เธอจ๋า ที่ฉันต้องการตอนนี้คือเธอ

1257
01:09:52,320 --> 01:09:55,040
เธอทําให้ใจฉันเต้นตูมตาม

1258
01:09:55,120 --> 01:09:58,640
เธอทําให้ใจฉันล่องลอยไกลเมื่อได้รับรักเธอ

1259
01:09:58,720 --> 01:10:01,000
- สั่นเข้าไปถึงห้วงความคิด
- เย่ๆ

1260
01:10:01,080 --> 01:10:03,960
ดังปังๆๆ จนเท้าขยับตาม...

1261
01:10:07,360 --> 01:10:10,960
ไอเดียคือเราอยากถ่ายทอดความสนุก สดใส

1262
01:10:11,040 --> 01:10:12,440
ความเป็นแวม!

1263
01:10:13,160 --> 01:10:17,400
ทั้งวงของเรากับเชอร์ลีและเป๊ปซี่
ทุกคนตั้งใจทํางานนี้มาก

1264
01:10:19,320 --> 01:10:20,480
หนึ่ง สอง สาม...

1265
01:10:24,840 --> 01:10:28,320
ดูฉันสิ โสดและเสรี
ไร้ซึ่งความกลัว หยดน้ําตา เป็นในสิ่งที่อยากเป็น

1266
01:10:28,400 --> 01:10:30,560
หนึ่ง สอง แล้วดูเธอสิ

1267
01:10:30,640 --> 01:10:32,760
ตายเพราะแต่งงาน

1268
01:10:39,520 --> 01:10:40,960
เมื่อคืนนี้ ในกรุงปักกิ่ง

1269
01:10:41,040 --> 01:10:43,840
{\an8}มีชายสองคนทําการปฏิวัติทางวัฒนธรรม

1270
01:10:43,920 --> 01:10:47,240
บนเวที คู่ดูโอ้ป็อปจากเกาะอังกฤษนามว่าแวม!

1271
01:10:47,320 --> 01:10:52,080
ได้แสดงคอนเสิร์ตร็อคจากฝั่งตะวันตก
สุดยิ่งใหญ่เป็นครั้งแรกในจีนแผ่นดินใหญ่

1272
01:10:52,160 --> 01:10:54,720
คุณจะไม่เห็นหน้าคนในนิวยอร์ก

1273
01:10:54,800 --> 01:10:58,080
ที่จะสัมภาษณ์คุณ แต่คุณจะได้ยินเสียงของเขา

1274
01:10:59,680 --> 01:11:01,160
ดูสิ เราออกทีวีอยู่แน่ะ

1275
01:11:03,080 --> 01:11:04,440
แวม! ในจีน

1276
01:11:08,240 --> 01:11:10,560
สวัสดียามเช้าค่ะ จอร์จ
สวัสดียามเช้าค่ะ แอนดรูว์

1277
01:11:10,640 --> 01:11:12,320
- สวัสดีครับ
- สวัสดียามเย็นฮะ ฟิลลิส

1278
01:11:12,400 --> 01:11:15,280
จอร์จคะ เรามา... จอร์จคือหนุ่มผมบลอนด์นะคะ

1279
01:11:15,360 --> 01:11:17,440
ส่วนแอนดรูว์คือหนุ่มผมสีน้ําตาล

1280
01:11:17,520 --> 01:11:19,640
{\an8}ที่ฉันพูดแบบนี้ก็เพราะ
นี่เป็นครั้งแรกของพวกคุณ

1281
01:11:19,720 --> 01:11:24,120
{\an8}ทุกคนตื่นเต้นมาก
ที่ได้ดูพวกคุณในทีวีที่นี่

1282
01:11:24,200 --> 01:11:27,280
แอนดรูว์ไม่เคยถูกเรียกว่า
หนุ่มผมสีน้ําตาลที่นี่เลยครับ

1283
01:11:27,880 --> 01:11:29,920
- อ๋อ ถ้า...
- ขอบคุณที่ชมนะครับ ฟิลลิส

1284
01:11:30,440 --> 01:11:33,720
คุณคิดว่าทําไมพวกเขาถึงอนุญาต
ให้แวม! ทําการแสดงที่นี่คะ

1285
01:11:33,800 --> 01:11:35,720
พวกเขาคงคิดว่ามันน่าจะปลอดภัย

1286
01:11:35,800 --> 01:11:38,280
เพราะเราไม่ได้เป็นตัวแทน
ของดนตรีร็อคแอนด์โรล

1287
01:11:38,360 --> 01:11:41,760
แต่เป็นตัวแทนของ...
ไม่รู้สิ วงการบันเทิง ดนตรีป็อป

1288
01:11:41,840 --> 01:11:44,360
มิวสิกวิดีโอกับเพลงที่ออกมา

1289
01:11:44,440 --> 01:11:46,440
คือทั้งหมดที่พวกเขารู้เกี่ยวกับวงเรา

1290
01:11:46,520 --> 01:11:49,720
ซึ่งมันไม่ได้แสดงให้เห็น
ถึงความเป็นร็อคแอนด์โรล

1291
01:11:49,800 --> 01:11:52,040
ในมุมที่มีแต่เซ็กส์กับยาเสพติดละมั้งครับ

1292
01:11:52,120 --> 01:11:55,800
คุณกําลังบอกว่าเป็นเพราะภาพลักษณ์
ที่ดูสะอาดสะอ้านและทําให้คนรู้สึกดีหรือคะ

1293
01:11:55,880 --> 01:11:57,640
ใช่ครับ อย่างน้อยก็บนเวที

1294
01:11:58,240 --> 01:12:00,400
เดี๋ยวนะ แล้วตอนอยู่นอกเวทีเป็นยังไงกันเหรอ

1295
01:12:00,480 --> 01:12:02,720
ผู้ชมของเราหลายคนอยากรู้นะคะ

1296
01:12:03,400 --> 01:12:06,760
ก็คงอยากรู้อยู่แล้ว
ขอให้จินตนาการกันเอาเองละกันนะครับ

1297
01:12:06,840 --> 01:12:09,040
ขอบคุณนะคะ จอร์จกับแอนดรูว์
พวกคุณเยี่ยมมากเลย

1298
01:12:09,120 --> 01:12:10,480
เมื่อกี้ใช้ได้ใช่ไหม

1299
01:12:12,200 --> 01:12:16,720
เอาละไปเที่ยวในเมืองกัน
ไปหาสาวมาจัดกันหน่อย

1300
01:12:20,040 --> 01:12:21,480
- เย็นไหม
- เย็น

1301
01:12:22,640 --> 01:12:24,640
แอร์ที่ดีที่สุดใน...

1302
01:12:26,960 --> 01:12:28,400
"ชินัว"

1303
01:12:28,920 --> 01:12:33,240
ที่รัก ฉันคือคนของเธอ

1304
01:12:33,320 --> 01:12:35,640
มันสร้างผลลัพธ์ที่ดีในอเมริกาจริงๆ

1305
01:12:36,120 --> 01:12:37,840
สื่อให้ความสนใจกันถล่มทลาย

1306
01:12:37,920 --> 01:12:41,280
ในประเทศจีนคอมมิวนิสต์
แวม! ปลุกวิญญาณนักเต้นหน้าใหม่หลายล้านคน

1307
01:12:43,440 --> 01:12:45,520
ดนตรีร็อคมาถึงจีนในรูปแบบของคอนเสิร์ต

1308
01:12:45,600 --> 01:12:48,200
เพื่อที่จะได้ดูวงร็อคอังกฤษนามว่า แวม!

1309
01:12:51,920 --> 01:12:55,160
มันยกระดับสถานะของเรา

1310
01:12:55,240 --> 01:12:56,960
ให้กลายเป็นปรากฏการณ์ระดับโลก

1311
01:12:59,720 --> 01:13:03,160
แต่ในขณะเดียวกันก็มีเสียงเล็กๆ ในหัวดังขึ้นว่า

1312
01:13:04,120 --> 01:13:05,440
"แล้วฉันจะทํายังไงดีนะ"

1313
01:13:06,640 --> 01:13:10,240
ผมฉลาดพอที่จะรู้ว่านี่ไม่ใช่ทางที่ถูกต้อง

1314
01:13:10,320 --> 01:13:11,880
ถ้าผมกําลังตามหาความสุข

1315
01:13:11,960 --> 01:13:16,040
ผมก็ไม่ควรที่จะพยายามทําตัว
ให้ทัดเทียมกับไมเคิล แจ็คสัน

1316
01:13:16,120 --> 01:13:17,720
หรือมาดอนน่า หรือใครก็ตาม

1317
01:13:17,800 --> 01:13:20,200
ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมกําลังพยายามทํา ณ ตอนนั้น

1318
01:13:21,560 --> 01:13:24,680
ตัวตนที่เขาต้องแสดงออกมา

1319
01:13:24,760 --> 01:13:28,720
มันยากที่จะเชื่อมโยงกับสิ่งที่จิตใจเขาต้องการ

1320
01:13:29,560 --> 01:13:32,040
ผมอยากที่จะสามารถพัฒนาตัวเอง
ในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง

1321
01:13:32,800 --> 01:13:34,240
แต่ผมรู้สึกเหมือนติดกับ

1322
01:13:35,280 --> 01:13:37,000
อนาคตของเขาในฐานะศิลปินเดี่ยว

1323
01:13:37,080 --> 01:13:39,680
ขึ้นอยู่กับการประสบความสําเร็จของแวม!

1324
01:13:39,760 --> 01:13:42,000
ให้เทียบเท่าระดับพรินซ์หรือเอลตัน

1325
01:13:43,440 --> 01:13:47,360
ผมคิดว่าไม่มีทางที่ผมจะกดอีโก้ของตัวเองไว้

1326
01:13:47,440 --> 01:13:50,360
เพื่อหยุดยั้งตัวเองไม่ให้พยายามหาโอกาส

1327
01:13:50,440 --> 01:13:53,280
ที่จะเป็นศิลปินที่ขายดีที่สุดในโลกได้เลย

1328
01:13:55,120 --> 01:13:59,000
ถึงผมจะพบว่าความมีชื่อเสียง
เป็นบ่อเกิดแห่งความทุกข์ขนาดไหน

1329
01:14:00,240 --> 01:14:03,680
แต่ผมก็ไม่อาจหยุดยั้งอีโก้ของตัวเองไว้ได้

1330
01:14:07,680 --> 01:14:10,200
{\an8}(เล่ม 30
15 ก.ค. - 24 ส.ค. 1985)

1331
01:14:10,280 --> 01:14:16,080
หลังแบนด์เอด ก็มีงานคอนเสิร์ต
ที่เรียกกันว่าไลฟ์เอด เป็นงานใหญ่ระดับโลก

1332
01:14:16,160 --> 01:14:19,480
ย็อกได้รับเชิญให้ไปร่วมแสดงกับเอลตัน จอห์น

1333
01:14:19,560 --> 01:14:22,680
คอนเสิร์ตนี้จะมีคนดูมากกว่าหนึ่งพันล้านคน

1334
01:14:22,760 --> 01:14:26,360
และศิลปินรุ่นใหม่ๆ บางคน
อาจจะตื่นเต้นนิดๆ ในวันพรุ่งนี้

1335
01:14:26,440 --> 01:14:28,280
ผมนึกภาพไม่ออกหรอกครับ คนดูพันล้านคน

1336
01:14:28,360 --> 01:14:31,880
แค่มีคนดู 75,000 ผมก็ตื่นเต้นจะแย่แล้ว

1337
01:14:31,960 --> 01:14:35,160
เพราะผมไม่เคยแสดง
ต่อหน้าคนเยอะขนาดนั้นมาก่อน

1338
01:14:36,280 --> 01:14:39,520
(ไลฟ์เอด ปี 1985)

1339
01:14:39,800 --> 01:14:42,720
มันเป็นโอกาสที่เขาจะได้
แสดงความสามารถให้ทั่วโลกได้เห็น

1340
01:14:42,800 --> 01:14:44,960
บนเวที คุณจอร์จ ไมเคิล

1341
01:14:45,040 --> 01:14:47,520
และเพลง "ดอนท์เล็ทเดอะซันโกดาวน์ออนมี"

1342
01:14:47,600 --> 01:14:50,440
ถูกหลอมรวมเข้ากับตัวตนด้านดนตรีของจอร์จ

1343
01:14:51,480 --> 01:14:54,080
แต่เธอเข้าใจ...

1344
01:14:55,520 --> 01:14:58,600
เอลตันเป็นไอดอลของผมตอนเด็กๆ

1345
01:14:58,680 --> 01:15:00,920
และตอนที่ผมยืนอยู่กับเขา

1346
01:15:01,000 --> 01:15:05,720
ผมได้ยินเสียงเล็กๆ ของเด็กเก้าขวบ
พูดว่า "ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะได้มาอยู่ตรงนี้"

1347
01:15:05,800 --> 01:15:09,440
ปิดประตู

1348
01:15:10,120 --> 01:15:14,560
และทิ้งให้แดดส่องตาฉัน

1349
01:15:14,640 --> 01:15:17,280
จนพร่ามัว...

1350
01:15:17,360 --> 01:15:18,360
เอ้า ทุกคน!

1351
01:15:19,960 --> 01:15:25,200
อย่าปล่อยให้ดวงตะวันอับแสงอยู่ตรงหน้าฉัน

1352
01:15:25,280 --> 01:15:26,880
อย่าปล่อยให้ดวงตะวัน...

1353
01:15:26,960 --> 01:15:29,400
ถึงจะค้นหาตัวเอง

1354
01:15:29,480 --> 01:15:33,000
แต่กลับพบเจอแต่คนอื่น...

1355
01:15:33,080 --> 01:15:36,520
ย็อกเสนอให้ผมช่วยร้องคลอด้วย

1356
01:15:36,600 --> 01:15:38,600
ของชีวิตเธอ

1357
01:15:39,400 --> 01:15:40,600
เป็นอิสระ...

1358
01:15:40,680 --> 01:15:43,560
ผมก็รู้สึกดีที่เขาชวนผม
แต่มันเป็นช่วงเวลาสําคัญของเขา

1359
01:15:46,800 --> 01:15:49,280
หากสูญสิ้นทุกอย่าง

1360
01:15:50,200 --> 01:15:55,800
ก็เหมือนดวงตะวันอับแสงอยู่ตรงหน้าฉัน

1361
01:15:55,880 --> 01:15:58,840
จอร์จกลายเป็นศิลปิน
ที่ประสบความสําเร็จด้วยตนเอง

1362
01:16:00,680 --> 01:16:04,400
และในคอนเสิร์ตไลฟ์เอด
คนหนึ่งพันล้านคนก็ได้เห็นกับตา

1363
01:16:04,480 --> 01:16:11,280
เหมือนดวงตะวันอับแสงอยู่ตรงหน้าฉัน

1364
01:16:14,400 --> 01:16:19,480
ช่วงอังกอร์เป็นอะไรที่สุดยอดมาก
เพราะทุกคนขึ้นมาบนเวที

1365
01:16:19,560 --> 01:16:21,400
เหวี่ยงแขนโอบกอดโลก...

1366
01:16:21,480 --> 01:16:24,800
เราได้กระทบไหล่กับเดวิด โบวี่
แล้วก็เฟร็ดดี้ เมอร์คิวรี่

1367
01:16:26,160 --> 01:16:28,040
แต่จงสวดภาวนา

1368
01:16:30,080 --> 01:16:33,440
สวดภาวนาเพื่อคนอื่นๆ

1369
01:16:33,520 --> 01:16:37,880
ในช่วงเวลาคริสต์มาส มันยากลําบาก...

1370
01:16:37,960 --> 01:16:40,040
เป็นประสบการณ์ที่เหมือนฝันไปเลย

1371
01:16:40,120 --> 01:16:41,440
สนุกกันหรือเปล่าครับ

1372
01:16:43,880 --> 01:16:47,080
ศิลปินดังๆ ในวงการมากันเพียบ

1373
01:16:49,280 --> 01:16:50,320
ทุกคน!

1374
01:16:51,080 --> 01:16:52,560
นี่ถือเป็นก้าวที่ยิ่งใหญ่

1375
01:16:54,560 --> 01:16:56,360
แต่ก็เป็นเพียงจุดเริ่มต้น

1376
01:16:57,040 --> 01:16:58,120
(เล่ม 31)

1377
01:16:58,200 --> 01:17:00,120
(สนุกชื่นมื่นในอเมริกา)

1378
01:17:05,280 --> 01:17:06,960
(แวม! ทัวร์อเมริกา
ปี 1985)

1379
01:17:14,360 --> 01:17:18,760
แฟนๆ วงแวม! ทั้งหนุ่มสาวและผู้ใหญ่
ต่างพากันมาดูจอร์จ ไมเคิลและแอนดรูว์ ริดจ์ลีย์

1380
01:17:18,840 --> 01:17:20,040
ในทัวร์คอนเสิร์ตสหรัฐฯ

1381
01:17:23,720 --> 01:17:27,360
ฉันอยากขังเธอไว้
แต่ฉันไม่อาจทนฟังเสียงกรีดร้อง...

1382
01:17:27,440 --> 01:17:30,320
ทัวร์คอนเสิร์ตสเตเดียมในสหรัฐฯ

1383
01:17:30,400 --> 01:17:31,520
(แคลิฟอร์เนีย)

1384
01:17:31,600 --> 01:17:33,280
มันก็เสี่ยงมากอยู่

1385
01:17:33,360 --> 01:17:35,120
(ไมแอมี)

1386
01:17:35,200 --> 01:17:36,560
ฉันๆๆ...

1387
01:17:36,640 --> 01:17:39,680
ตอนนั้นแวม! ไม่เคยแสดง
ในสเตเดียมที่ไหนมาก่อน

1388
01:17:41,360 --> 01:17:42,920
นี่เป็นเดิมพันครั้งใหญ่

1389
01:17:43,000 --> 01:17:46,000
สายไปที่จะหยุด สวรรค์ไม่เมตตาเลยหรือไร...

1390
01:17:46,080 --> 01:17:47,960
แต่สุดท้ายก็สัมฤทธิ์ผล

1391
01:17:48,040 --> 01:17:49,120
(สหรัฐฯ วิจารณ์แวม)

1392
01:17:49,200 --> 01:17:52,240
พาฉันไปสุดทางสวรรค์...

1393
01:17:52,960 --> 01:17:54,280
(แฟนคลับคลั่งรักกว่าสองแสน)

1394
01:17:54,360 --> 01:17:56,840
คู่ดูโอ้จากอังกฤษ
ดาวรุ่งพุ่งแรงแห่งวงการเพลงป็อปทั่วโลก

1395
01:17:57,440 --> 01:18:00,800
พุ่งติดชาร์ทอันดับหนึ่ง
ในสหรัฐอเมริกาถึงสามเพลง

1396
01:18:01,960 --> 01:18:05,000
ในอเมริกาพวกเขาดังเป็นพลุแตกเลย

1397
01:18:06,080 --> 01:18:10,600
พอผมได้เห็น ผมก็คิดในใจว่า
"พระเจ้า ทุกคนมาดูลูกฉันเหรอเนี่ย"

1398
01:18:12,400 --> 01:18:15,880
ผมอยากจูบลูก อยากกอด
อยากรัดให้แน่นๆ เลย เข้าใจใช่ไหม

1399
01:18:15,960 --> 01:18:17,840
เขาทําให้ผมภูมิใจที่สุด

1400
01:18:18,680 --> 01:18:19,680
ไม่ต้องสงสัยเลย

1401
01:18:19,760 --> 01:18:22,440
แวม! ดังระเบิดในอเมริกาจริงๆ

1402
01:18:22,520 --> 01:18:24,360
(วงป็อปอังกฤษดังระเบิดในสหรัฐฯ)

1403
01:18:24,440 --> 01:18:26,440
ผมเลยทําการกลับลําครั้งใหญ่

1404
01:18:28,040 --> 01:18:29,040
เก่งมาก เจ้าลูกชาย

1405
01:18:32,120 --> 01:18:33,920
ณ จุดไหนที่คุณเริ่มรู้ว่า

1406
01:18:34,000 --> 01:18:36,800
คุณกําลังกลายเป็นศิลปินโด่งดังในอเมริกา

1407
01:18:38,680 --> 01:18:42,000
เรียกได้เต็มปากว่าซูเปอร์สตาร์เลยแหละครับ

1408
01:18:43,640 --> 01:18:45,400
เราจัดการอเมริกาได้อยู่หมัด

1409
01:18:47,320 --> 01:18:49,120
ราตรีสวัสดิ์ ขอบคุณมากครับ

1410
01:18:50,240 --> 01:18:52,440
พวกคุณเจ๋งมาก แล้วเจอกันใหม่

1411
01:18:58,000 --> 01:19:02,480
ความสําเร็จมันยิ่งกว่าที่ผมเคยใฝ่ฝันไว้ซะอีก

1412
01:19:05,520 --> 01:19:07,520
และด้วยเหตุนั้น...

1413
01:19:09,480 --> 01:19:11,680
ตอนที่เราเดินทางทั่วสหรัฐฯ

1414
01:19:12,920 --> 01:19:16,240
คําถามก็คือ "แล้วเราจะไปไหนต่อจากนี้"

1415
01:19:18,000 --> 01:19:21,760
ปีนี้พวกคุณประสบความสําเร็จ
ยิ่งกว่าศิลปินส่วนใหญ่มากเลยนะคะ

1416
01:19:21,840 --> 01:19:24,160
รู้สึกยังไงบ้างคะ
ที่ได้เป็นเจ้าของความสําเร็จครั้งนี้

1417
01:19:24,240 --> 01:19:26,840
รู้สึกเหมือนเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกไหมคะ

1418
01:19:27,520 --> 01:19:28,920
ผมคิดว่า...

1419
01:19:30,560 --> 01:19:35,560
ความสําเร็จในอเมริกาปีที่แล้ว
แม้ว่าเราจะทุ่มกันสุดตัวเพื่อให้สําเร็จ

1420
01:19:35,640 --> 01:19:38,520
แต่จริงๆ แล้วผมว่ามันค่อนข้างเซอร์ไพรส์นะ

1421
01:19:38,600 --> 01:19:41,480
ที่เราประสบความสําเร็จกันได้เร็วขนาดนี้

1422
01:19:41,560 --> 01:19:43,840
ตลอดเวลาสามปีที่เราอยู่ในวงการ

1423
01:19:45,840 --> 01:19:49,200
ในแง่ของ... ผมคิดว่าเราต้องมีเวลานั่งคิด

1424
01:19:49,280 --> 01:19:52,440
และเราก็คงจะทําอย่างอื่นต่อไปครับ

1425
01:19:55,320 --> 01:20:00,280
ในความเป็นจริง จุดเปลี่ยนของแวม!
มันไม่ใช่เพราะแวม! เลย

1426
01:20:02,760 --> 01:20:06,800
จุดเปลี่ยนของแวม! ก็เพราะผมนี่แหละ
จู่ๆ ผมก็คิดขึ้นได้ว่า

1427
01:20:07,760 --> 01:20:10,160
"พระเจ้า ฉันเป็นศิลปินดังใหญ่แล้ว

1428
01:20:10,760 --> 01:20:12,000
และฉันก็เป็นเกย์ "

1429
01:20:13,080 --> 01:20:17,320
ความรู้สึกทุกข์ใจมันมาจากเรื่องนี้แหละ
เรื่องที่ผมต้องปิดบังตัวเองไว้

1430
01:20:18,400 --> 01:20:20,360
เหมือนเราต้องระวังสิ่งที่หวังไว้จะเป็นจริง

1431
01:20:23,560 --> 01:20:26,200
เราประสบความสําเร็จทุกอย่าง

1432
01:20:27,040 --> 01:20:30,080
ในฐานะวงซูเปอร์สตาร์

1433
01:20:31,080 --> 01:20:32,440
และเราก็เติบโตขึ้น

1434
01:20:33,920 --> 01:20:37,520
จนมาถึงจุดที่ผมไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว

1435
01:20:38,520 --> 01:20:41,600
คุณอิจฉาความสําเร็จ
ในฐานะศิลปินเดี่ยวของเขาไหม

1436
01:20:41,680 --> 01:20:45,480
- อย่าพูดเรื่องนั้นสิครับ...
- ไม่ละครับ ผมรู้สึกว่าได้เป็นส่วนสําคัญ

1437
01:20:45,560 --> 01:20:48,200
- แล้วถ้าทุกอย่างจบลง คุณจะทําอะไร
- ทําอะไรน่ะเหรอ

1438
01:20:48,280 --> 01:20:51,040
หวังว่าจะอําลาวงการอย่างสง่างาม
ไปทําอย่างอื่นอย่างสง่างาม

1439
01:20:54,280 --> 01:20:56,080
เพราะผมเปิดเผยตัวตนกับแอนดรูว์ไปแล้ว

1440
01:20:56,160 --> 01:20:59,240
เขาจึงเข้าใจว่า
เดิมพันไม่ได้มีแค่เรื่องวงอย่างเดียว

1441
01:20:59,320 --> 01:21:00,880
แต่มีเรื่องสุขภาพจิตของผมด้วย

1442
01:21:02,120 --> 01:21:05,000
และเขาก็ไม่ได้กดดันให้ผมทําวงต่อ

1443
01:21:08,680 --> 01:21:12,360
เขารู้แล้วว่าทําไมผมถึงรู้สึกติดกับ

1444
01:21:13,800 --> 01:21:16,520
คุณรู้สึกยังไงเวลาที่จอร์จออกเพลงฮิต
แต่คุณไม่ได้ร่วมด้วย

1445
01:21:16,600 --> 01:21:19,760
หรือที่เขาไปร่วมงานกับศิลปินคนอื่นๆ

1446
01:21:19,840 --> 01:21:23,240
- รู้สึกเหมือนถูกทิ้งไหมคะ
- ไม่เลยครับ ผมว่าเขาควรทําอย่างนั้นแหละ

1447
01:21:23,320 --> 01:21:29,760
เพราะมันช่วยเปิดโลกให้กับ
ความคิดสร้างสรรค์ของเขาด้วย

1448
01:21:29,840 --> 01:21:31,240
ซึ่งนายต้องทําอยู่แล้ว

1449
01:21:31,320 --> 01:21:32,640
เพราะงั้นคุณจะบอกว่า

1450
01:21:32,720 --> 01:21:35,680
สิ่งไหนที่ดีสําหรับจอร์จ มันก็ดี
สิ่งไหนที่ดีสําหรับคุณ มันก็ดี

1451
01:21:35,760 --> 01:21:36,600
ใช่

1452
01:21:36,680 --> 01:21:39,960
บางครั้งก็มีข่าวว่าคุณสองคนอาจจะแยกวง

1453
01:21:40,040 --> 01:21:41,800
คุณคิดว่าจะมีวันนั้นไหมคะ แอนดรูว์

1454
01:21:41,880 --> 01:21:44,040
วันนั้นเหรอ ก็ต้องมีอยู่แล้วละ

1455
01:21:46,680 --> 01:21:48,240
ผมว่าแอนดรูว์พร้อมจะหยุดแล้ว

1456
01:21:48,320 --> 01:21:52,440
เพราะถึงแม้เขาจะรู้ว่า
ตัวเองมีความสําคัญขนาดไหน

1457
01:21:52,520 --> 01:21:55,000
แต่เขาเบื่อกับการที่ต้องถูก...

1458
01:21:55,080 --> 01:21:58,720
คนมองว่าเป็นแค่ผู้ชายที่โชคดี

1459
01:21:58,800 --> 01:22:03,040
ที่ได้ดีเพราะอยู่กับจอร์จ ไมเคิล
ซึ่งผมคิดว่าเขาเป็นมากกว่านั้นเยอะ

1460
01:22:04,400 --> 01:22:05,880
พอถึงจุดหนึ่ง มันก็ต้องหยุด

1461
01:22:07,480 --> 01:22:08,720
เราต่างก็รู้ดี

1462
01:22:11,600 --> 01:22:14,240
{\an8}(เล่ม 40
10 ก.พ. - 21 ก.พ. 1986)

1463
01:22:14,320 --> 01:22:16,560
(แวมแยกวง!)

1464
01:22:16,640 --> 01:22:20,160
แฟนแวม! นับพันคน
ยืนตั้งแถวรอในวันเสาร์อาทิตย์

1465
01:22:20,240 --> 01:22:22,600
เพื่อซื้อตั๋วคอนเสิร์ตอําลาของศิลปินดูโอ้ป็อป

1466
01:22:23,120 --> 01:22:26,920
แฟนเพลง 25,000 คน
มากันที่สนามกีฬาเวมบ์ลีย์เมื่อวานนี้

1467
01:22:27,000 --> 01:22:29,760
เพื่อแย่งกันซื้อตั๋วคอนเสิร์ตอําลาวงการ

1468
01:22:30,760 --> 01:22:34,720
คอนเสิร์ตเพียงครั้งเดียวเป็นเหมือนสัญลักษณ์

1469
01:22:34,800 --> 01:22:38,200
คอนเสิร์ตครั้งสุดท้ายมีได้แค่รอบเดียว

1470
01:22:38,920 --> 01:22:42,160
คาดว่าจะขายตั๋วหมดในไม่กี่ชั่วโมง

1471
01:22:44,840 --> 01:22:46,600
ฉันนั่งอยู่กับแวม!

1472
01:22:47,240 --> 01:22:48,480
มาถึงนี่กันแล้ว

1473
01:22:48,560 --> 01:22:51,600
"ตํานานที่ชื่อว่าจอร์จ ไมเคิล"
ต้องพูดแบบนี้สิครับ

1474
01:22:51,680 --> 01:22:54,880
ใช่ค่ะ ฉันนั่งอยู่กับตํานานที่ชื่อว่าจอร์จ ไมเคิล

1475
01:22:54,960 --> 01:22:56,000
และเพื่อนของเขา

1476
01:22:57,520 --> 01:22:58,440
อดีตคู่หู

1477
01:22:59,640 --> 01:23:03,320
คิดว่าจะเศร้ามากไหมคะ
ในเมื่อนี่จะเป็นคอนเสิร์ตครั้งสุดท้าย

1478
01:23:03,400 --> 01:23:04,840
หรือจะสนุกครึกครื้น

1479
01:23:04,920 --> 01:23:06,040
- ผมว่าผมคง...
- สนุกครับ

1480
01:23:06,560 --> 01:23:08,600
ผมว่าน่าจะทั้งสุขทั้งเศร้า

1481
01:23:08,680 --> 01:23:11,360
เพราะน่าจะเป็นคอนเสิร์ตครั้งที่ดีที่สุด
ที่เราเคยแสดงมา

1482
01:23:11,440 --> 01:23:13,840
และผมก็คิดว่าน่าจะเศร้าครับ
เพราะเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว

1483
01:23:13,920 --> 01:23:17,320
- ถ้าไม่ดีที่สุดก็คงผิดหวัง
- ขอให้เป็นวันที่ดี

1484
01:23:17,400 --> 01:23:19,920
มาภาวนาให้ท้องฟ้าโปร่งโล่งกันเถอะ

1485
01:23:20,000 --> 01:23:23,680
พระเจ้าส่งยิ้มมาให้พวกเรา
และแวม! ก็จบลงเหมือนตอนที่เริ่มต้น

1486
01:23:23,760 --> 01:23:25,080
มีรอยยิ้มอยู่บนใบหน้า

1487
01:23:25,160 --> 01:23:26,320
เป็นตอนจบที่สวยงาม

1488
01:23:27,600 --> 01:23:29,920
- ฉันรักนายนะ
- ซึ้งมากเลย

1489
01:23:32,840 --> 01:23:36,240
(28 มิถุนายน ปี 1986)

1490
01:23:37,120 --> 01:23:41,440
อยากฟังแวม!

1491
01:23:41,520 --> 01:23:44,440
(เดอะไฟนอล)

1492
01:23:46,440 --> 01:23:48,400
อยากฟังแวม!

1493
01:23:56,720 --> 01:24:00,600
แอนดรูว์ จอร์จ จากไอทีเอ็นครับ
รู้สึกยังไงครับที่กําลังจะเล่นคอนเสิร์ตครั้งสุดท้าย

1494
01:24:00,680 --> 01:24:02,520
- ตื่นเต้นมาก
- เล่นเสร็จแล้วจะบอกนะ

1495
01:24:02,600 --> 01:24:04,560
- ใช่
- เสียใจไหมครับที่ต้องแยกวง

1496
01:24:04,640 --> 01:24:06,600
ไม่เลยครับ อยากขอขอบคุณทุกคนมากๆ

1497
01:24:07,120 --> 01:24:09,920
ไม่เฉพาะวันนี้ แต่ตลอดสี่ปีที่ผ่านมา

1498
01:24:10,520 --> 01:24:12,160
- นะครับ สู้ๆ
- ขอบคุณมาก

1499
01:24:57,720 --> 01:24:59,680
หนึ่ง สอง สาม เอาเลย!

1500
01:25:04,000 --> 01:25:05,480
ผมภูมิใจมาก

1501
01:25:05,560 --> 01:25:07,240
วันนั้นผมภูมิใจมากๆ

1502
01:25:08,960 --> 01:25:11,400
เราก็ได้เล่นเพลงฮิตกันอีกครั้ง

1503
01:25:12,200 --> 01:25:13,280
สวัสดีครับ

1504
01:25:15,520 --> 01:25:17,400
นี่คือเพลง "คลับทรอปิคานา"

1505
01:25:24,960 --> 01:25:29,040
ทุกคนครับ เป๊ปซี่กับเชอร์ลี!

1506
01:25:32,640 --> 01:25:34,520
แม่จ๋า พ่อจ๋า

1507
01:25:36,720 --> 01:25:38,760
โอ้เย่ ผมเป็นลูกคนเดียว...

1508
01:25:39,360 --> 01:25:40,360
พอมาถึงตอนจบ

1509
01:25:41,360 --> 01:25:44,880
ผมไม่เหลือความแคลงใจในตัวเองเลย
ว่าผมสามารถที่จะเป็น

1510
01:25:45,800 --> 01:25:48,920
ศิลปินเดี่ยวระดับโลกที่ประสบความสําเร็จได้

1511
01:25:52,520 --> 01:25:55,640
เพลงนี้ชื่อว่า "เวคมีอัพบีฟอร์ยู..."

1512
01:25:55,720 --> 01:25:57,320
โก-โก!

1513
01:26:02,200 --> 01:26:04,440
พอเราก้าวขึ้นไปบนเวที

1514
01:26:05,760 --> 01:26:09,240
การเกิดใหม่ครั้งที่สองก็แทบจะเสร็จสมบูรณ์ทันที

1515
01:26:10,600 --> 01:26:11,840
ย็อก

1516
01:26:12,640 --> 01:26:16,640
กลายเป็นศิลปินที่เขาถูกลิขิตมาให้เป็น

1517
01:26:19,400 --> 01:26:21,000
และเธอก็...

1518
01:26:21,800 --> 01:26:23,480
ขออีกรอบ

1519
01:26:23,560 --> 01:26:26,680
ฉันไม่อยากได้อิสระจากเธอ

1520
01:26:26,760 --> 01:26:29,440
ฉันไม่อยากคบใครเล่นๆ

1521
01:26:30,080 --> 01:26:33,440
ฉันไม่ต้องการใครทั้งนั้นที่รัก

1522
01:26:33,520 --> 01:26:36,560
รักพาร์ทไทม์ทําใจฉันเศร้า

1523
01:27:04,360 --> 01:27:06,960
ขอบคุณมากเลยนะครับ
ราตรีสวัสดิ์ ทุกคนเจ๋งมากเลย

1524
01:27:09,640 --> 01:27:12,960
ผมรู้สึกถึงความภูมิใจอย่างท่วมท้น

1525
01:27:13,040 --> 01:27:14,000
(แวม! 82 - 86)

1526
01:27:14,080 --> 01:27:17,920
ที่เราสร้างความประทับใจ
ให้กับผู้คนมากขนาดนี้ในเวลาสี่ปี

1527
01:27:19,160 --> 01:27:22,080
พอได้เห็นว่ามีคนมาดูมากมาย

1528
01:27:22,160 --> 01:27:27,600
เพราะแวม! เป็นตัวแทนของ
วัยหนุ่มสาวของพวกเขา

1529
01:27:29,400 --> 01:27:33,960
แวม! จะไม่แก่ไปจนถึงวัยกลางคน
หรือเป็นอะไรที่มากกว่านั้น

1530
01:27:35,560 --> 01:27:39,440
เป็นตัวแทนวัยเยาว์ของพวกเราโดยแท้

1531
01:27:43,240 --> 01:27:45,560
เราทุกคนตื่นขึ้นมาในขณะที่กําลังฝันอยู่

1532
01:27:46,760 --> 01:27:48,960
จู่ๆ ความฝันนั้นก็หายไปแล้ว

1533
01:27:52,360 --> 01:27:56,880
แวม! ที่หมายถึงพวกเรา
สิ่งที่พวกเราเคยเป็นร่วมกัน

1534
01:27:58,320 --> 01:27:59,960
มาถึงจุดจบแล้ว

1535
01:28:03,280 --> 01:28:07,080
ถ้าผมจะไปยังจุดที่ผมเคยเชื่อว่าจะไปถึง

1536
01:28:07,800 --> 01:28:12,800
ไม่มีทางที่พวกเราจะเที่ยวเล่นสนุกสนาน
อย่างที่พวกเราทํากันมาได้เลย

1537
01:28:12,880 --> 01:28:15,760
คงทําไม่ได้แน่นอน
และมันคงเป็นเรื่องยากสําหรับแอนดรูว์แน่ๆ

1538
01:28:17,320 --> 01:28:19,880
เพราะงั้นมันจึงเป็นวันที่เศร้าในบางมุม

1539
01:28:21,320 --> 01:28:23,000
เป็นวันที่บางสิ่งได้มาถึงจุดจบ

1540
01:28:28,360 --> 01:28:32,520
ขอบคุณทุกคนที่มากันคืนนี้นะครับ
ขอบคุณนะ จอร์จ

1541
01:28:32,600 --> 01:28:37,640
จอร์จกอดผมและพูดว่า
"ฉันทําไม่ได้หรอก ถ้าไม่มีนาย"

1542
01:28:39,240 --> 01:28:41,960
มันเปี่ยมไปด้วยความหมาย
ของทุกสิ่งที่เขาอยากบอกผม

1543
01:28:42,920 --> 01:28:44,080
ความจริงที่ว่า...

1544
01:28:44,640 --> 01:28:49,800
เราได้ประสบความสําเร็จอย่างล้นหลามร่วมกัน

1545
01:28:52,160 --> 01:28:54,360
ความหมายของมิตรภาพระหว่างเรา

1546
01:28:56,920 --> 01:28:58,480
เรากําลังจะแยกกันเดิน

1547
01:28:59,160 --> 01:29:02,960
ทั้งๆ ที่เราไม่เคยแยกกันเลยตั้งแต่เด็ก

1548
01:29:05,280 --> 01:29:06,840
ผมยินดีกับเพื่อนผมมากๆ

1549
01:29:08,840 --> 01:29:10,840
เขาได้ยืนอยู่บนจุดสุดยอดของความยิ่งใหญ่

1550
01:29:12,760 --> 01:29:16,840
แต่ผมไม่รู้หรอกว่าการเป็นจอร์จ ไมเคิล
แท้จริงแล้วหมายถึงอะไร

1551
01:29:19,520 --> 01:29:20,520
เหลือผมคนเดียวแล้ว

1552
01:29:25,520 --> 01:29:29,880
และผมก็ไม่รู้เลยว่า
ผมจะคิดถึงกําลังใจเหล่านั้นมากแค่ไหน

1553
01:29:31,600 --> 01:29:35,960
และผมจะจดจําการเดินทางครั้งนี้ตลอดไป

1554
01:29:38,280 --> 01:29:41,320
มันช่างงดงามและเต็มไปด้วยความสุข

1555
01:29:42,720 --> 01:29:43,560
แวม!

1556
01:29:49,720 --> 01:29:53,080
(ในฐานะศิลปินเดี่ยว จอร์จมียอดขายแผ่นเสียง
มากกว่า 120 ล้านแผ่น)

1557
01:29:53,160 --> 01:29:56,240
(ไม่มีใครที่ภูมิใจและไม่แปลกใจ
มากไปกว่าแอนดรูว์)

1558
01:30:00,120 --> 01:30:06,000
(ในปี 2020 "ลาสต์คริสต์มาส"
ได้ขึ้นอันดับหนึ่งในที่สุด)

1559
01:30:06,080 --> 01:30:07,840
จะว่าฉันดี

1560
01:30:07,920 --> 01:30:09,000
หรือร้าย

1561
01:30:09,800 --> 01:30:13,240
จะบอกว่าฉันเป็นยังไงก็ได้ ที่รัก

1562
01:30:13,320 --> 01:30:15,080
แต่ฉันรู้

1563
01:30:15,160 --> 01:30:16,360
ว่าเธอเศร้า

1564
01:30:17,280 --> 01:30:21,280
และรู้ว่าฉันจะทําให้เธอสุขใจ
ด้วยสิ่งหนึ่งที่เธอไม่เคยมี

1565
01:30:21,360 --> 01:30:25,400
ที่รักจ๋า ฉันเป็นคนของเธอ

1566
01:30:26,520 --> 01:30:28,440
ไม่รู้หรอกหรือ

1567
01:30:28,520 --> 01:30:34,120
ที่รักจ๋า ฉันเป็นคนของเธอ

1568
01:30:34,960 --> 01:30:35,800
จริงๆ

1569
01:30:35,880 --> 01:30:38,320
ถ้าจะทําก็ทําให้ถูกต้อง

1570
01:30:38,400 --> 01:30:39,440
ทํากับฉันสิ

1571
01:30:39,520 --> 01:30:42,200
ถ้าจะทําก็ทําให้ถูกต้อง

1572
01:30:42,280 --> 01:30:43,280
ทํากับฉันสิ

1573
01:30:43,360 --> 01:30:45,760
ถ้าจะทําก็ทําให้ถูกต้อง

1574
01:30:45,840 --> 01:30:46,840
ทํากับฉันสิ

1575
01:30:46,920 --> 01:30:49,040
ถ้าจะทําก็ทําให้ถูกต้อง

1576
01:30:49,120 --> 01:30:49,960
ทํากับฉันสิ

1577
01:30:50,040 --> 01:30:53,120
เธอช่างแสนดี แม่เทพธิดา

1578
01:30:53,800 --> 01:30:55,720
อยากพาเธอไป อยากได้ตัวเธอ

1579
01:30:55,800 --> 01:30:57,760
แต่เขาว่ามันผิด

1580
01:30:57,840 --> 01:31:00,640
ใครๆ ก็รู้ว่าคนดีได้ไปไหน

1581
01:31:00,720 --> 01:31:02,920
แต่เราจะได้ไปไหนกันนะ ที่รัก

1582
01:31:03,000 --> 01:31:04,920
ไม่มีคําว่าไม่หรอก

1583
01:31:05,000 --> 01:31:09,920
ที่รักจ๋า ฉันเป็นคนของเธอ

1584
01:31:10,000 --> 01:31:12,280
ไม่รู้หรือว่าฉันเป็นใคร

1585
01:31:12,360 --> 01:31:18,000
ที่รักจ๋า ฉันเป็นคนของเธอ

1586
01:31:18,080 --> 01:31:19,640
เธอรู้อยู่แล้ว

1587
01:31:19,720 --> 01:31:21,760
ถ้าจะทําก็ทําให้ถูกต้อง

1588
01:31:21,840 --> 01:31:23,840
- ทํากับฉันสิ
- เถอะน่า ที่รัก

1589
01:31:23,920 --> 01:31:27,240
- ถ้าจะทําก็ทําให้ถูกต้อง
- ใช่แล้ว พาฉันไปที่บ้านสิ

1590
01:31:27,320 --> 01:31:32,640
- ถ้าจะทําก็ทําให้ถูกต้อง
- อย่าทิ้งฉันไว้ตรงนี้

1591
01:31:32,720 --> 01:31:36,360
- ให้ฉันทําเอง
- ข้อมูลชั้นเลิศ

1592
01:31:37,280 --> 01:31:41,000
เธอรู้ซึ้งถึงแรงบันดาลใจ

1593
01:31:41,080 --> 01:31:44,000
แค่ต้องกระตุ้นนิดเดียว

1594
01:31:45,120 --> 01:31:49,120
{\an8}(ด้วยความระลึกถึงจอร์จ ไมเคิลอย่างสุดหัวใจ
1963 - 2016)

1595
01:31:49,200 --> 01:31:51,200
คําบรรยายโดย เพียงพัชร์ น้ําทิพย์