1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:01:25,375 --> 00:01:27,083
นี่คือวงโกลเดน เอียร์ริง

4
00:01:27,166 --> 00:01:30,958
พวกเขาจะเล่นเปิดให้เดอะฮูสามวัน
ที่เมดิสันสแควร์การ์เดน เริ่มจาก...

5
00:01:42,750 --> 00:01:44,750
เดอะ เทนเดอร์ บาร์ - สู่ฝันวันรัก

6
00:01:44,833 --> 00:01:46,541
สร้างจากบันทึกความทรงจำ

7
00:01:53,041 --> 00:01:54,416
นั่นลุงชาร์ลีเหรอครับ

8
00:01:54,500 --> 00:01:56,041
ฉันพยายามจะช่วยนายขว้างลูกนะ

9
00:01:56,125 --> 00:01:59,375
ช่วยฉันขว้างลูกเหรอ นี่คือการซ้อมตีนะ

10
00:01:59,458 --> 00:02:01,333
ไม่ใช่ให้นายมาช่วยฉันขว้างลูก

11
00:02:01,416 --> 00:02:03,666
ฉันเป็นห่วงนาย นายโคตรเมา

12
00:02:03,750 --> 00:02:05,333
นายพูดบ้าอะไรวะ

13
00:02:05,416 --> 00:02:07,625
เอาละ หุบปากซะ

14
00:02:07,708 --> 00:02:08,916
ก็ได้

15
00:02:09,416 --> 00:02:12,333
พวกนั้นไม่มีฝีมือเลย ไม่เอาน่า แชซ

16
00:02:12,416 --> 00:02:13,791
เอาละ เริ่มได้

17
00:02:13,875 --> 00:02:16,625
เอาเลยๆ เอาให้เขาออก

18
00:02:28,958 --> 00:02:30,541
เจอกันที่บ้านนะ

19
00:02:31,458 --> 00:02:33,458
รูธี่ก็อยู่นั่นด้วย

20
00:02:33,541 --> 00:02:34,833
ญาติเต็มบ้าน

21
00:02:36,375 --> 00:02:37,208
โอเค

22
00:02:40,833 --> 00:02:44,166
- จะทำยังไงได้
- เอาเลย แชซ เอาเขาออก

23
00:02:44,250 --> 00:02:46,000
เอาละ ได้ เอาเลย

24
00:02:46,083 --> 00:02:47,125
ไปเถอะ

25
00:02:48,333 --> 00:02:49,416
เราจะกลับบ้าน

26
00:02:50,791 --> 00:02:53,666
เราจะกลับบ้าน อีกแล้ว

27
00:02:54,916 --> 00:02:58,041
เอาละ นี่ไง ขว้างออกไปดีๆ เอาเลย

28
00:02:59,250 --> 00:03:00,333
ใช้ถุงมือสิ

29
00:03:18,958 --> 00:03:23,375
มันคือปี 1973 และหลังจากที่
ไม่ได้จ่ายค่าเช่าของเรานานห้าเดือน

30
00:03:23,458 --> 00:03:27,000
แม่กับผมต้องย้ายกลับไป
อยู่บ้านของคุณตาของผม

31
00:03:36,625 --> 00:03:40,583
บ้านไม่เคยมีความหมายกับแม่
แบบเดียวกับที่มันมีความหมายกับผม

32
00:03:40,666 --> 00:03:43,708
สำหรับแม่ มันคือความล้มเหลว
สถานที่ที่เราต้องลงเอย

33
00:03:43,791 --> 00:03:46,500
เมื่อทุกอย่างที่แม่คาดหวังไว้ล้มเหลว

34
00:03:46,583 --> 00:03:49,166
งาน อะพาร์ตเมนต์ แฟนหนุ่ม

35
00:03:49,250 --> 00:03:50,750
ไม่ได้ตามลำดับนั้นเสมอไป

36
00:03:51,500 --> 00:03:52,708
แต่ผมชอบมันนะ

37
00:03:53,375 --> 00:03:56,916
สำหรับผม บ้านของตา
เหมือนประตูหมุนเวียน

38
00:03:57,000 --> 00:04:00,750
ของญาติๆ ป้าๆ น้าๆ
เติมเต็มด้วยเสียงหัวเราะและน้ำตา

39
00:04:00,833 --> 00:04:03,125
และอาการประสาทเสียเป็นครั้งคราว

40
00:04:03,458 --> 00:04:06,625
แต่เหนือสิ่งอื่นใด
มันคือที่ที่ลุงชาร์ลีอาศัยอยู่

41
00:04:06,708 --> 00:04:09,875
และเมื่อคุณอายุ 11 ปี
คุณต้องการลุงชาร์ลี

42
00:04:10,583 --> 00:04:13,916
ทุกคนต้องรู้ไว้นะว่าส้วมซึมใช้ไม่ได้แล้ว

43
00:04:14,000 --> 00:04:17,166
ถ้าจะฉี่ ก็ไปฉี่ข้างนอก

44
00:04:18,625 --> 00:04:21,000
เข้ามาช่วยกันในนี้หน่อย

45
00:04:21,875 --> 00:04:23,541
ฉันไม่ใช่คนรับใช้นะ

46
00:04:24,833 --> 00:04:25,875
ให้ตายเถอะ

47
00:04:25,958 --> 00:04:28,791
พ่อของผมเป็นดีเจวิทยุในนิวยอร์ก

48
00:04:28,875 --> 00:04:30,833
พวกเขาเรียกพ่อว่า เดอะวอยซ์

49
00:04:30,916 --> 00:04:34,375
พ่อเปิดเพลง 40 อันดับต้น
และพ่อพูดถึงนักดนตรี

50
00:04:34,458 --> 00:04:36,958
ผมเคยเจอพ่อแค่ครั้งเดียว
ตอนนั้นผมยังเด็กอยู่

51
00:04:37,041 --> 00:04:41,083
เมื่อทำได้ ผมจะแอบไปฟังพ่อพูดทางวิทยุ

52
00:04:41,166 --> 00:04:45,291
ผมต้องแอบฟัง
เพราะหลังจากที่พ่อทิ้งเราไป

53
00:04:45,375 --> 00:04:49,875
เอาเป็นว่าแม่เอากรรไกร
ตัดทุกรูปที่มีพ่ออยู่

54
00:05:12,083 --> 00:05:13,625
ออกตัวมาได้แรง

55
00:05:13,708 --> 00:05:16,458
ปารีสไนต์สและล็อกโรลเลอร์สูสีกันมาก

56
00:05:16,541 --> 00:05:20,625
ทั้งฝูงวิ่งขึ้นหน้าและเข้ากลาง
ขึ้นมาจากด้านหลัง...

57
00:05:28,875 --> 00:05:29,916
ผมชอบนะ

58
00:05:32,500 --> 00:05:33,833
ลูกชอบเหรอ

59
00:05:33,916 --> 00:05:36,208
คนเยอะดี ผมชอบให้มีคนเยอะๆ

60
00:05:45,541 --> 00:05:47,375
พรุ่งนี้ก็คืออีกวัน

61
00:05:48,750 --> 00:05:51,375
ทำไมคุณตาถึงบอกว่าเราควรไปซะ

62
00:05:51,458 --> 00:05:56,000
เพราะเขาเป็นตาแก่เห็นแก่ตัว
ที่ไม่อยากดูแลครอบครัวตัวเอง

63
00:05:57,125 --> 00:05:58,250
เหมือนพ่อเหรอครับ

64
00:05:59,166 --> 00:06:00,250
ไม่จ้ะ ลูกรัก

65
00:06:00,750 --> 00:06:03,250
ตาไม่ชอบดูแลครอบครัวของตัวเอง

66
00:06:03,333 --> 00:06:07,000
แต่พ่อของลูกไม่เคยดูแลใครเลย

67
00:06:16,875 --> 00:06:18,500
- ฉันรู้จักเธอ
- ไม่ ไม่รู้

68
00:06:18,583 --> 00:06:21,083
- ฉันรู้ว่าเรื่องนั้นจะจบยังไง
- ไม่รู้หรอกเว้ย

69
00:06:21,166 --> 00:06:22,375
เชื่อฉันสิ

70
00:06:27,666 --> 00:06:30,375
- ขอโทษนะ เมื่อกี้พูดว่าอะไร
- ผมอยากเห็น...

71
00:06:30,458 --> 00:06:33,416
- มีกฎหมาย
- และดูนิ้วเท้าของเธอ ไม่ใช่ของฉัน

72
00:06:34,000 --> 00:06:38,000
นั่นคือปาโบล ครูซกับเพลง
"เลิฟวิลไฟด์อะเวย์" ทางดับเบิลยูเอ็นบีซี

73
00:06:46,791 --> 00:06:47,833
กินซีเรียลของเธอสิ

74
00:06:53,416 --> 00:06:54,750
โอเค กฎสองข้อ

75
00:06:54,833 --> 00:06:56,750
ฉันจะไม่ยอมให้เธอชนะ ไม่เด็ดขาด

76
00:06:56,833 --> 00:07:01,291
ถ้าเธอชนะฉันได้ เธอรู้ว่าเธอชนะ
แบบยุติธรรม แต่ฉันไม่เคยยอมให้

77
00:07:01,375 --> 00:07:03,291
และฉันจะบอกความจริงกับเธอเสมอ

78
00:07:05,166 --> 00:07:07,083
ฉันเห็นเธอเล่นกีฬาอยู่ในสนาม

79
00:07:07,166 --> 00:07:08,375
เธอไม่เก่งเท่าไหร่

80
00:07:08,458 --> 00:07:11,666
และอาจจะทำไม่ได้ดีขึ้นมากนัก

81
00:07:11,750 --> 00:07:14,250
ดังนั้นมันอาจเป็นทางที่ฉลาดกับเธอ

82
00:07:14,333 --> 00:07:19,291
ในการที่จะหลีกเลี่ยงน้ำตาและความผิดหวัง
และโดยเฉพาะความเชื่อแบบผิดๆ

83
00:07:19,375 --> 00:07:21,958
เธอควรหากิจกรรมอื่นๆ ที่เธอชอบ

84
00:07:22,041 --> 00:07:25,041
- เธอชอบทำอะไรมากที่สุด
- ผมชอบอ่านหนังสือ

85
00:07:25,791 --> 00:07:29,458
ฉันก็ชอบอ่านหนังสือ
ฉันเล่นกีฬาเก่งด้วย แต่ว่า...

86
00:07:30,250 --> 00:07:32,625
คือเรื่องเกี่ยวกับวิทยุ...

87
00:07:32,708 --> 00:07:35,458
เธอจะมองหาพ่อของเธอในวิทยุ

88
00:07:35,541 --> 00:07:38,583
เธอคิดว่าพ่อของเธออยู่ในวิทยุ

89
00:07:38,666 --> 00:07:40,541
เขาไม่ได้อยู่ในวิทยุ

90
00:07:40,625 --> 00:07:45,333
เขาก็แค่ไอ้งั่งที่บังเอิญเป็นดีเจวิทยุ

91
00:07:45,416 --> 00:07:47,791
อย่ามองหาให้พ่อมาช่วยเธอ

92
00:07:49,708 --> 00:07:51,458
และอย่าเล่นกีฬา

93
00:07:52,125 --> 00:07:54,083
ฉันจะบอกแค่นี้แหละ

94
00:07:54,166 --> 00:07:55,916
ไพ่นี้เล่นแบบห้าใบ

95
00:08:01,875 --> 00:08:03,458
แม่ต้องการเงิน

96
00:08:04,375 --> 00:08:08,458
นี่คือเดอะวอยซ์ 97.1
บนหน้าปัดวิทยุของคุณ

97
00:08:08,541 --> 00:08:10,375
แม่เหนื่อยมากหลังเลิกงาน

98
00:08:10,458 --> 00:08:15,791
สิบอันดับเพลงประจำสัปดาห์นี้ คุณจะได้
หัวเข็มขัดทองเหลือง คิว-97 จำนวนจำกัด

99
00:08:15,875 --> 00:08:19,916
และคุณจะได้รับการลงทะเบียน
เพื่อลุ้นเงิน 500 ดอลลาร์ คุณว่าไงล่ะ

100
00:08:20,000 --> 00:08:24,291
สิบอันดับแรก
คุณชนะไม่ได้ถ้าไม่ลงเล่น

101
00:08:27,083 --> 00:08:28,291
ตรงนี้มีคนนั่งไหม

102
00:08:29,208 --> 00:08:30,125
ไม่มีครับ

103
00:08:46,791 --> 00:08:51,416
บอกญาติเธอว่า
ฉันบอกว่าเธอปั่นจักรยานได้

104
00:08:51,500 --> 00:08:55,583
มันไม่ใช่จักรยานของเขาอยู่ดี
มันเป็นจักรยานประจำบ้าน

105
00:08:55,666 --> 00:08:59,416
ฉันเอาจักรยานมาจากที่ทิ้งขยะ
และเอามาซ่อมให้เด็กเวรแบบพวกเธอ

106
00:08:59,500 --> 00:09:02,625
ตอนนี้พวกนั้นกำลังย้ายไปโคโลราโด
มันเป็นจักรยานของเธออยู่ดี

107
00:09:02,958 --> 00:09:05,666
ให้ตายเถอะ คุณพระคุณเจ้า

108
00:09:05,750 --> 00:09:07,125
ลุงป่วยได้ยังไง

109
00:09:07,208 --> 00:09:10,583
ฉันไม่ได้ป่วย นี่มันเช้าวันเสาร์

110
00:09:11,916 --> 00:09:13,708
มันเป็นแบบนี้แหละ

111
00:09:14,583 --> 00:09:17,458
นี่คือเช้าวันเสาร์ในชีวิตของผู้ชาย

112
00:09:20,375 --> 00:09:23,083
วิ่งไปซื้อบุหรี่ที่บาร์ให้ฉันที

113
00:09:28,208 --> 00:09:30,458
รับสายให้ทันก่อนยาย

114
00:09:30,541 --> 00:09:32,333
ฉันไม่อยู่นะ ไม่ว่าใคร...

115
00:09:33,666 --> 00:09:35,583
- ฮัลโหล
- ไง

116
00:09:35,666 --> 00:09:39,458
ฉันรู้ว่ามีเด็กน้อยอยู่หลายคน

117
00:09:39,541 --> 00:09:42,166
แต่ฉันสงสัยว่านี่ใช่เจอาร์รึเปล่า

118
00:09:42,833 --> 00:09:43,750
พ่อเหรอ

119
00:09:43,833 --> 00:09:46,458
- อะไรนะ
- ใช่แล้ว เพื่อน นี่เจอาร์นะ

120
00:09:46,541 --> 00:09:48,500
เอาโทรศัพท์มาให้ฉัน

121
00:09:48,583 --> 00:09:50,458
- ฉันเป็นพ่อของเธอ
- แม่ไม่อยู่ที่นี่

122
00:09:50,541 --> 00:09:53,625
ฉันไม่ได้โทรหาแม่เธอ เด็กน้อย
ฉันโทรมาหาเธอ

123
00:09:53,708 --> 00:09:58,750
นี่ อยากไปดูเบสบอลกับพ่อไหม

124
00:09:58,833 --> 00:09:59,916
จริงเหรอครับ

125
00:10:00,000 --> 00:10:02,083
แน่นอน ดูเบสบอลกับพ่อ

126
00:10:02,666 --> 00:10:04,083
ทีมเม็ตส์หรือแยงกี้

127
00:10:04,166 --> 00:10:05,333
อะไรก็ได้ที่อยากดู

128
00:10:05,416 --> 00:10:07,666
ลุงชาร์ลีบอกว่าทีมแยงกี้งี่เง่า

129
00:10:07,750 --> 00:10:09,750
แต่ทีมเม็ตส์ดื่มกันที่บาร์ดิคเคนส์

130
00:10:10,916 --> 00:10:12,500
ลุงชาร์ลีเป็นไงบ้าง

131
00:10:12,583 --> 00:10:16,083
- ลุงเป็นไงบ้าง พ่ออยากรู้
- ยังติดเงินฉันอยู่ 30 เหรียญ

132
00:10:19,833 --> 00:10:22,291
บอกเขาว่าคืนพรุ่งนี้
ทีมเม็ตส์เล่นกับทีมเบรฟส์

133
00:10:22,375 --> 00:10:24,750
คืนพรุ่งนี้ทีมเม็ตส์เล่นกับทีมเบรฟส์

134
00:10:24,833 --> 00:10:26,500
ไม่ได้หมายความว่าเขาจะมา

135
00:10:26,583 --> 00:10:27,916
บอกอะไรให้นะ คนเก่ง

136
00:10:28,000 --> 00:10:32,833
พ่อจะซื้อตั๋ว และจะไปรับลูก
ที่บ้านตาตอนหกโมงครึ่ง

137
00:10:32,916 --> 00:10:33,916
เยี่ยมเลย ขอบคุณครับ

138
00:10:34,000 --> 00:10:36,041
เรามีเรื่องต้องคุยกันเยอะเลย ลูกกับพ่อ

139
00:10:36,125 --> 00:10:37,291
โอเค

140
00:10:37,375 --> 00:10:38,791
- บายนะ
- บาย

141
00:10:41,625 --> 00:10:43,250
จะไปเอาบุหรี่มาให้ฉันไหม

142
00:10:46,375 --> 00:10:48,125
คุณอ่านหนังสือพิมพ์นี้ไหม

143
00:10:48,208 --> 00:10:49,458
- ไม่ครับ
- เยี่ยม

144
00:10:59,458 --> 00:11:01,083
ผมมีสัมภาษณ์ที่เยล

145
00:11:15,583 --> 00:11:17,666
เขาบอกให้พร้อมตอนหกโมงครึ่ง

146
00:11:17,750 --> 00:11:20,000
ผมพร้อมตั้งแต่สี่โมงครึ่ง
เพื่อที่จะได้ไม่พลาด

147
00:11:21,250 --> 00:11:24,333
เราจำได้เสมอเวลาพลาด
เราเลยไม่อยากเป็นอย่างนั้น

148
00:11:25,791 --> 00:11:29,125
เรื่องของเรื่องคือวันนั้น
ผมรู้สึกว่าผมพลาด

149
00:11:29,875 --> 00:11:32,375
นั่นคือสิ่งที่ต้องจำไว้เกี่ยวกับเด็ก

150
00:11:32,458 --> 00:11:34,625
เด็กมักจะคิดว่าเขาพลาดเสมอ

151
00:11:35,500 --> 00:11:37,500
ผมไม่รู้ว่าพ่อหน้าตายังไง

152
00:11:37,583 --> 00:11:41,208
ผมไม่เคยไปนิวยอร์กซิตีเพื่อดูหน้าของพ่อ
บนป้ายโฆษณาและรถเมล์

153
00:11:41,291 --> 00:11:43,625
ถ้าอยู่ท่ามกลางคนเยอะๆ
ผมก็ไม่รู้ว่าพ่อคือคนไหน

154
00:11:43,708 --> 00:11:47,208
แต่ผมสงสัยว่า
มันเป็นสิ่งที่คุณจะรู้เสมอไหม

155
00:11:47,291 --> 00:11:50,458
เหมือนกับว่าคุณจะรู้เสมอว่าเป็นพ่อทันที

156
00:11:50,541 --> 00:11:51,833
มันเป็นไปได้

157
00:12:11,583 --> 00:12:14,500
ไม่นานหลังจากนั้น
หลังจากถูกจับขณะออกอากาศ

158
00:12:14,583 --> 00:12:17,291
ในข้อหาไม่จ่ายค่าเลี้ยงดูบุตร

159
00:12:17,375 --> 00:12:19,166
เดอะวอยซ์หนีออกจากรัฐ

160
00:12:20,333 --> 00:12:23,416
มันเป็นช่วงเวลาเดียว
กับที่พ่อโทรมาตอนเมา

161
00:12:23,500 --> 00:12:26,208
และบอกว่าพ่อจ้างคนมาฆ่าแม่

162
00:12:26,291 --> 00:12:28,041
เขายังขู่ว่าจะลักพาตัวผมด้วย

163
00:12:28,125 --> 00:12:30,708
แต่ลุงชาร์ลีคิดว่า
นี่เป็นเรื่องที่ไม่ค่อยจริงจังนัก

164
00:12:30,791 --> 00:12:33,291
เพราะการลักพาตัว
มาพร้อมกับความรับผิดชอบ

165
00:12:35,916 --> 00:12:37,833
เราคือสองทหารเสือใช่ไหม

166
00:12:39,666 --> 00:12:40,500
ครับ

167
00:12:43,416 --> 00:12:47,625
บาร์ดิคเคนส์

168
00:12:47,708 --> 00:12:49,666
ฉันจะเอาอะไรให้ดู โอเคนะ

169
00:12:49,750 --> 00:12:52,791
นี่คือศาสตร์การเป็นผู้ชาย เข้าใจไหม

170
00:12:52,875 --> 00:12:54,750
เธอเอาเครื่องดื่มของเธอ

171
00:12:54,833 --> 00:12:56,375
วางไว้ตรงนั้น

172
00:12:56,458 --> 00:13:00,125
เธอมีบุหรี่ใช่ไหม วางไว้ตรงนั้น

173
00:13:00,833 --> 00:13:02,791
เห็นนั่นไหม ดูหมอนั่นสิ

174
00:13:02,875 --> 00:13:05,333
เห็นวิธีที่เขาเก็บเงิน
ใส่กระเป๋าของเขาไหม

175
00:13:05,416 --> 00:13:06,541
- ครับ
- อย่าทำแบบนั้น

176
00:13:06,625 --> 00:13:09,625
นั่นคือการเก็บเงินแบบคนเมา ไม่ถูกต้อง

177
00:13:09,708 --> 00:13:14,833
สิ่งที่เธอต้องทำด้วย
คือดูแลแม่ของเธอ โอเคนะ

178
00:13:16,333 --> 00:13:17,416
ช่วยฉันหน่อย

179
00:13:17,500 --> 00:13:20,791
และถ้าเธอมีแฟนนะ
เธอก็ต้องดูแลผู้หญิงคนนั้นด้วย

180
00:13:20,875 --> 00:13:24,791
ถ้าเธอดื่มเหล้า ก็ต้องควบคุมตัวเองให้ได้
ถ้าทำไม่ได้ ก็อย่าดื่ม

181
00:13:24,875 --> 00:13:26,625
อย่าทำตัวเหมือนพวกเวรนี่

182
00:13:26,708 --> 00:13:30,291
ที่ทำตัวเหมือนพระเจ้าจนทำให้ตัวเอง
ไปทำงานสาย ใช้เงินจนหมด

183
00:13:30,375 --> 00:13:34,000
และซัดค็อกเทลโค้กวานิลลามา 30 ปี

184
00:13:34,083 --> 00:13:35,916
มันคือการเป็นลูกผู้ชาย

185
00:13:36,000 --> 00:13:38,666
เธอดื่ม สูบบุหรี่

186
00:13:38,750 --> 00:13:40,708
อย่าถือเงินเหมือนคนเมา

187
00:13:40,791 --> 00:13:43,083
และเห็นนี่ไหม

188
00:13:43,166 --> 00:13:45,500
ช่องเล็กๆ ในกระเป๋าสตางค์ของเธอ

189
00:13:45,583 --> 00:13:47,666
นั่นคือที่ที่เธอซ่อนเงินไว้

190
00:13:47,750 --> 00:13:51,666
อาจจะ 100 เหรียญหรือห้า ก็แล้วแต่
ขึ้นอยู่กับเศรษฐกิจ

191
00:13:51,750 --> 00:13:55,833
สิ่งที่สำคัญคือ
เธอไม่เอาเงินนั้นซื้อเหล้า โอเคนะ

192
00:13:56,541 --> 00:14:00,000
มีอะไรอีก เปิดประตูให้
ทำดีกับแม่ของเธอ

193
00:14:00,625 --> 00:14:03,750
สอนเธอเปลี่ยนยาง จัมป์แบต แค่นั้นแหละ

194
00:14:03,833 --> 00:14:08,000
เปลี่ยนยาง จัมป์แบตรถ
ดูแลแม่ อย่าเอาเงินเก็บไปซื้อเหล้า

195
00:14:08,083 --> 00:14:09,958
อีกเรื่องหนึ่งที่สำคัญมาก

196
00:14:10,041 --> 00:14:13,208
อย่าทำร้ายผู้หญิงไม่ว่าในสถานการณ์ไหน

197
00:14:13,291 --> 00:14:15,750
ต่อให้ผู้หญิงแทงเธอด้วยกรรไกร

198
00:14:15,833 --> 00:14:16,875
เข้าใจครับ

199
00:14:16,958 --> 00:14:19,416
นั่นแหละ ศาสตร์การเป็นผู้ชาย ตูม

200
00:14:21,000 --> 00:14:22,666
หนังสือพวกนั้นอ่านได้ไหมครับ

201
00:14:22,750 --> 00:14:26,166
อ่านได้ไหม... นี่เธอต๊องหรือไง

202
00:14:26,250 --> 00:14:29,375
- คือว่าผมอ่านหนังสือได้ไหม
- ที่นี่ชื่ออะไร

203
00:14:29,458 --> 00:14:30,708
ดิคเคนส์

204
00:14:30,791 --> 00:14:31,958
ใช่แล้ว

205
00:14:34,041 --> 00:14:36,333
ชาลส์ ดิคเคนส์ รู้ไหมว่าเขาเป็นใคร

206
00:14:36,416 --> 00:14:37,625
เจ้าของเหรอครับ

207
00:14:39,125 --> 00:14:41,625
ได้ เธออ่านหนังสือได้เลย
กี่เล่มก็ได้เท่าที่อยากอ่าน

208
00:14:41,708 --> 00:14:44,750
เอาหนังสือไปในห้องโป๊กเกอร์
อ่านให้หมด เอาให้เต็มที่

209
00:14:44,833 --> 00:14:46,416
รู้ไหมว่าอาจเกิดอะไรขึ้น

210
00:14:46,500 --> 00:14:50,125
ถ้าเธออ่านหนังสือมากพอ
บางที ถ้าเธอโชคดี

211
00:14:50,208 --> 00:14:51,916
เธออาจจะเป็นนักเขียนได้

212
00:14:54,000 --> 00:14:55,625
และก็นั่นแหละ

213
00:14:55,708 --> 00:14:58,375
จากตั้งแต่นั้นมา
ผมอยากเป็นนักเขียน

214
00:15:00,208 --> 00:15:06,166
วินสตันรสชาติดี
อย่างที่บุหรี่ควรเป็น

215
00:15:06,250 --> 00:15:07,916
แอปริคอต

216
00:15:10,666 --> 00:15:12,208
ฉันไม่ได้ทำนะ

217
00:15:12,291 --> 00:15:14,875
คุณตาความจำดีมาก
เหมือนกับถ่ายภาพเอาไว้

218
00:15:15,291 --> 00:15:17,375
เขารู้ภาษากรีกและละติน

219
00:15:17,958 --> 00:15:20,833
แต่ใช้เทปกาวซ่อมแซมเฟอร์นิเจอร์ในบ้าน

220
00:15:20,916 --> 00:15:23,458
และเขาชอบตด
และบอกว่าตัวเองไม่ได้ทำ

221
00:15:23,541 --> 00:15:26,000
พูดว่า "แอปริคอต" โดยไม่มีเหตุผล

222
00:15:26,083 --> 00:15:28,000
นั่นคือสิ่งที่เขาทำทั้งที่จบปริญญา

223
00:15:28,083 --> 00:15:30,916
แต่ถึงจะอย่างนั้น ทุกคนก็กลับมาลงเอยที่นี่

224
00:15:31,000 --> 00:15:33,708
พ่อเป็นตาแก่บ้าบอใจแคบ

225
00:15:33,791 --> 00:15:36,375
- แต่ไม่ได้ใจแคบเรื่องเงินนะ
- ไม่มีเลย

226
00:15:36,458 --> 00:15:39,375
ใจแคบเรื่องความรักต่างหาก

227
00:15:39,916 --> 00:15:40,958
ฉันไม่ได้ตดนะ

228
00:15:41,041 --> 00:15:43,666
ตามองว่าเด็กสาว
กลายเป็นภรรยาและเป็นแม่

229
00:15:43,750 --> 00:15:45,291
แกก็เป็นแบบนั้น

230
00:15:45,375 --> 00:15:47,166
หุบปากซะ ตาแก่

231
00:15:47,250 --> 00:15:49,791
เพราะเขาใจแคบ
เรื่องความรักและความเข้าใจ

232
00:15:49,875 --> 00:15:54,583
แม่ถึงได้ไม่มีการศึกษา
และนั่นคือเหตุผลที่ลูก... แม่สาบานเลย

233
00:15:54,666 --> 00:15:56,291
แม่ไม่รู้ว่าจะทำยังไง

234
00:15:56,750 --> 00:15:58,708
แต่ลูกจะได้เรียนฮาร์วาร์ดหรือเยล

235
00:15:59,583 --> 00:16:00,666
ฉันไม่ได้ตดนะ

236
00:16:00,750 --> 00:16:04,083
- ลูกจะไปเรียนฮาร์วาร์ดหรือเยล
- เดี๋ยวก็ทำเขาผิดหวัง

237
00:16:04,166 --> 00:16:05,125
ฮาร์วาร์ดหรือเยล

238
00:16:05,208 --> 00:16:08,291
นี่คือคำพูดผู้หญิง
ที่มีรายได้ 30 เหรียญต่อวัน

239
00:16:08,375 --> 00:16:12,041
และหลังจากจบมหาวิทยาลัย
ที่ฮาร์วาร์ดหรือเยล

240
00:16:12,125 --> 00:16:13,583
ลูกจะไปเรียนต่อด้านกฎหมาย

241
00:16:13,666 --> 00:16:16,791
เธอจะได้ไปฟ้อง
เรียกค่าเลี้ยงดูจากพ่อของเธอ

242
00:16:16,875 --> 00:16:19,791
ไม่ เขาจะได้ช่วย
เรื่องค่าปรับถังบำบัดน้ำเสียของพ่อไง

243
00:16:46,833 --> 00:16:50,708
คือผู้ตี เจอกับเจนคินส์ที่ถนัดขวา

244
00:16:50,791 --> 00:16:53,833
เล่นในสนามด้านใน พวกเขาได้ขว้าง

245
00:16:53,916 --> 00:16:57,375
บอลเร็วเข้าไปในนั้นเพื่อสไตรก์
และได้สองบอลกับสไตรก์สอง...

246
00:16:58,000 --> 00:17:00,125
เวร บ้าอะไรวะเนี่ย

247
00:17:00,208 --> 00:17:02,708
ไง ชาร์ลี เป็นไงบ้าง

248
00:17:02,791 --> 00:17:05,833
- ยังเป็นโรคหนองในอยู่ไหม ไอ้เวร
- ฉันติดมาจากน้องสาวนาย

249
00:17:05,916 --> 00:17:08,541
- เงิน 30 เหรียญที่ติดฉันอยู่ไหน
- อยู่ในรูตูดฉัน มาเอาสิ

250
00:17:08,625 --> 00:17:10,500
เจอาร์ ทักทายพ่อเธอหน่อยสิ

251
00:17:16,000 --> 00:17:17,333
และเราก็ไปกันเลย

252
00:17:36,791 --> 00:17:39,333
ลูกชอบอยู่ที่บ้านคุณตาไหม

253
00:17:39,416 --> 00:17:42,375
ครับ คือว่าไม่ครับ

254
00:17:45,125 --> 00:17:46,375
ใช่หรือไม่ใช่

255
00:17:46,458 --> 00:17:48,708
คือว่าผมชอบ แต่แม่ไม่ชอบ

256
00:17:50,291 --> 00:17:53,333
พ่อคิดว่าตาของลูกเป็นคนดี

257
00:17:53,416 --> 00:17:57,125
ไม่เลือกทำตามกฎตามธรรมเนียม
แต่นั่นคือสิ่งที่พ่อชอบในตัวตา

258
00:17:58,750 --> 00:18:00,958
แม่บอกว่าตาอาจจะเสียสติไปแล้ว

259
00:18:02,000 --> 00:18:06,333
นั่นก็ด้วยเหมือนกัน
บางครั้งความคิดตัวเองก็เป็นความคิดที่แย่

260
00:18:10,791 --> 00:18:14,208
มันทำให้แม่เศร้าที่ต้องมาบ้านคุณตาเรื่อยๆ

261
00:18:17,708 --> 00:18:18,958
แม่โทษพ่อรึเปล่า

262
00:18:24,166 --> 00:18:25,958
เรื่องเกี่ยวกับผู้หญิงน่ะ

263
00:18:28,291 --> 00:18:32,125
บางครั้งพวกเธอก็ไม่คิดถึง
สาเหตุและผลกระทบของเรื่องต่างๆ

264
00:18:32,333 --> 00:18:33,666
พวกเธอต้องการอิสรภาพ

265
00:18:34,916 --> 00:18:39,125
แต่พอได้ไปแล้ว
พวกเธอก็โทษเราที่ให้มันมา

266
00:18:40,875 --> 00:18:43,000
อย่างน้อยก็มันเป็น
ประสบการณ์ของพ่อน่ะนะ

267
00:18:43,083 --> 00:18:46,208
พูดกันแบบผู้ชายๆ เลยนะ
พ่อบอกอย่างนี้แล้วกัน

268
00:18:48,750 --> 00:18:53,000
นี่ แม่บอกว่าลูกฟังพ่อทางวิทยุบ่อยๆ

269
00:18:53,291 --> 00:18:56,416
แม่บอกว่าผมฟังมากเกินไป
หรือพยายามหาพ่อ

270
00:18:57,458 --> 00:18:59,041
พ่อเปลี่ยนสถานีบ่อยมาก

271
00:19:00,458 --> 00:19:02,416
นั่นเรื่องของผู้บริหาร

272
00:19:02,500 --> 00:19:04,875
อยากเป็นดีเจตอนโตขึ้นไหม

273
00:19:04,958 --> 00:19:06,375
ผมจะเป็นทนาย

274
00:19:06,458 --> 00:19:08,833
- พระเจ้า ทำไม
- แม่อยากให้ผมเป็น

275
00:19:10,583 --> 00:19:13,125
พูดไร้สาระและเชื่อทุกเรื่อง

276
00:19:15,416 --> 00:19:16,750
เอาละ

277
00:19:18,083 --> 00:19:20,125
ดีใจที่ได้เจอนะ หนุ่มน้อย

278
00:19:21,625 --> 00:19:25,416
พ่อมีนัดบาร์บีคิวกับสปอนเซอร์

279
00:19:25,500 --> 00:19:26,833
- ผมไปด้วยได้ไหม
- ไม่ได้

280
00:19:31,125 --> 00:19:34,208
บอกแม่ของลูกว่าอย่าใช้ทีเดียวหมด

281
00:19:35,833 --> 00:19:39,166
ส่วนลูกก็ฟังวิทยุไปเรื่อยๆ นะ

282
00:19:39,958 --> 00:19:41,208
แล้วเจอกันนะ จูเนียร์

283
00:19:42,416 --> 00:19:45,125
หมอที่โรงเรียนบอกว่าผมไม่มีตัวตน

284
00:19:45,208 --> 00:19:47,833
ให้ตายสิ ก็หาสิ

285
00:19:47,916 --> 00:19:49,750
ไว้เจอกัน

286
00:19:57,083 --> 00:19:58,041
แล้วเจอกันครับ

287
00:20:03,208 --> 00:20:06,416
ไง ไอ้เวร สนุกกับลูกดีไหม

288
00:20:07,875 --> 00:20:09,166
ไปตายซะ ชาร์ลี

289
00:20:09,916 --> 00:20:12,875
คืนเงิน 30 เหรียญของฉันมา
ไม่งั้นก็ลงจากรถมาซะ

290
00:20:14,708 --> 00:20:16,791
อย่าทำตัวเป็น... รู้อะไรไหม

291
00:20:16,875 --> 00:20:19,958
อย่ามาทำตัวแกร่ง โอเคนะ

292
00:20:20,041 --> 00:20:21,541
ทำไมแม่ถึงแต่งงานกับพ่อ

293
00:20:22,291 --> 00:20:23,750
แม่ยังเด็ก

294
00:20:24,500 --> 00:20:25,708
แม่โง่

295
00:20:27,041 --> 00:20:29,125
ผมไม่อยากชื่อจูเนียร์

296
00:20:29,208 --> 00:20:31,208
ผมไม่อยากใช้ชื่อเดียวกับพ่อ

297
00:20:38,708 --> 00:20:40,583
ลูกชื่ออะไรก็ได้

298
00:20:44,000 --> 00:20:46,500
คนที่กินยาหลอนประสาท
ขว้างลูกให้ตีไม่ได้เลยคือใครนะ

299
00:20:46,583 --> 00:20:47,458
ด็อค เอลลิส

300
00:20:47,541 --> 00:20:50,916
จะกินยาหลอนประสาทหรือ
ยาทะลวงท่อก็แล้วแต่ แต่ต้องทุ่มเท

301
00:20:51,000 --> 00:20:53,625
ตัดสินใจ ก้าวต่อไปไม่ทำให้เสียเวลา

302
00:20:53,708 --> 00:20:57,458
จะเลิกเล่นหรือไปลงสมัคร
ประธานาธิบดี ก็แค่นั้น

303
00:21:03,458 --> 00:21:05,041
อยากให้ฉันทำอะไร

304
00:21:05,750 --> 00:21:07,291
แม่ไปที่ที่หนึ่งไม่ได้

305
00:21:08,000 --> 00:21:11,166
แม่เธอไปไหนไม่ได้ เราจะไปไหนกัน

306
00:21:14,833 --> 00:21:16,500
ขอโทษที่ทำให้รอนะ

307
00:21:18,500 --> 00:21:19,625
จะให้ผมช่วยอะไรครับ

308
00:21:21,208 --> 00:21:22,833
ผมไม่แน่ใจ

309
00:21:23,791 --> 00:21:28,791
มีคนบอกว่าเขาโมโหเกรี้ยวกราด
อาจเป็นคุณที่พูดอย่างนั้น

310
00:21:28,875 --> 00:21:31,666
แม่เขาเป็นเลขานุการ
เธอยุ่งอยู่ ผมเลยมาแทน

311
00:21:31,750 --> 00:21:34,125
บางทีคุณอาจบอกผมได้
นี่มันเรื่องอะไรกัน

312
00:21:34,208 --> 00:21:36,458
เขาไม่ยอมบอกผมว่า
ชื่อเขาย่อมาจากอะไร

313
00:21:36,541 --> 00:21:40,041
มันย่อมาจากอะไรก็ได้
เขาชื่อเจอาร์ ยอมรับมันสิครับ

314
00:21:49,083 --> 00:21:53,041
บางทีนี่อาจแปลกไปหน่อย
ที่ผมจะบอกคุณว่าผมไม่ใช่นักจิตวิทยา

315
00:21:53,125 --> 00:21:54,333
ทำไมคุณถึงพูดอย่างนั้น

316
00:21:54,416 --> 00:21:56,208
เพราะผมไม่ใช่นักจิตวิทยา

317
00:21:56,291 --> 00:22:00,583
และผมนั่งอยู่ตรงนี้กับนักจิตวิทยา
คนที่รู้ว่าผมไม่ใช่นักจิตวิทยา

318
00:22:00,666 --> 00:22:02,083
นี่คุณสมองเฉื่อยเหรอ

319
00:22:09,208 --> 00:22:11,375
โอเค นี่คือวิธีของคุณใช่ไหม

320
00:22:12,375 --> 00:22:15,833
ไม่มีอะไรผิวเผิน
คุณเป็นคนที่ฉลาดที่สุดในกลุ่ม

321
00:22:15,916 --> 00:22:19,875
และคุณนั่งอยู่ตรงนั้นมองหาความผิดพลาด
และการรับรู้พื้นฐาน

322
00:22:19,958 --> 00:22:22,916
อ้อ ใช่ เราทุกคนมีหน้าที่ของตัวเอง
คุณมีหน้าที่ของคุณ

323
00:22:23,000 --> 00:22:25,291
- เชิญสนุกให้เต็มที่
- เจอาร์คือชื่อย่อของเขา

324
00:22:25,375 --> 00:22:28,750
หรือย่อมาจากคำว่าจูเนียร์
มันต่างกันตรงไหน

325
00:22:28,833 --> 00:22:31,333
ความแตกต่างสำคัญคือ
ถ้ามันถูกปกปิดจากเขา

326
00:22:31,416 --> 00:22:33,583
เพราะชีวิตของเขาไม่มีพ่อ

327
00:22:33,666 --> 00:22:35,583
เขาอาจจะไม่เคยคิดแบบนั้น

328
00:22:35,666 --> 00:22:39,916
จนกระทั่งคุณพูดพล่ามไร้สาระ
เรื่องพ่อต่อหน้าเขาเลย

329
00:22:40,000 --> 00:22:44,250
ผมเชื่อว่าความคลุมเครือ
เกี่ยวกับความหมายของชื่อเขา

330
00:22:44,333 --> 00:22:47,541
และคำถามเกี่ยวกับชื่อนั้นทำให้เขาไม่มีตัวตน

331
00:22:47,625 --> 00:22:51,458
น่าประทับใจมาก
ไม่มีตัวตน ก็เลยเกิดวิกฤตตัวตน

332
00:22:51,541 --> 00:22:54,041
เขาไม่มีตัวตน ซึ่งทำให้เกิดความโกรธ

333
00:22:54,125 --> 00:22:57,916
เขาอาจจะมีความสงสัย
เกี่ยวกับตัวตนของตัวเอง

334
00:22:59,083 --> 00:23:01,708
คุณแน่ใจแค่ไหนเกี่ยวกับตัวตนของคุณ

335
00:23:02,750 --> 00:23:06,833
ผมอยากรู้เพราะ
คุณดูสนใจเรื่องพ่อของเขา

336
00:23:06,916 --> 00:23:10,583
กับการที่เขาไม่มีพ่อมาก
และคุณพูดถึงมันในเชิงลบมาก

337
00:23:10,666 --> 00:23:13,958
คุณพาเด็กเข้ามาที่นี่และทำให้เขาบอบช้ำ

338
00:23:14,041 --> 00:23:17,750
เราทั้งคู่รู้ว่าคุณโทรหาแม่ของเขา
และชวนเธอไปเดต

339
00:23:21,708 --> 00:23:22,708
นั่น...

340
00:23:22,791 --> 00:23:25,125
งั้นคุณยินดีที่จะทำให้เด็กตัวเล็กๆ บอบช้ำ

341
00:23:25,208 --> 00:23:26,833
เพื่อที่จะได้จีบแม่ของเขา

342
00:23:29,375 --> 00:23:32,333
ลุงชาร์ลีไม่เคยมีเงินไปเรียนมหาวิทยาลัย

343
00:23:32,416 --> 00:23:33,916
ลุงเรียนรู้ด้วยตัวเอง

344
00:23:34,000 --> 00:23:38,000
แต่นั่นไม่ได้แปลว่านักจิตวิทยากระจอกๆ
ที่ดูแลเด็กป.5 จะหาเรื่องลุงได้

345
00:23:47,250 --> 00:23:48,916
"หนังสือพิมพ์ครอบครัว"

346
00:23:51,875 --> 00:23:54,041
นี่เยี่ยมมาก เจอาร์

347
00:24:17,500 --> 00:24:20,333
โอเค คืองี้นะ

348
00:24:21,166 --> 00:24:23,000
ไม่ต้องใส่ภาพวาด เอามันออกไปซะ

349
00:24:23,750 --> 00:24:26,125
ฉันรู้จักคนมากมาย
ที่คิดว่าพวกเขาเป็นนักเขียน

350
00:24:26,208 --> 00:24:29,208
และต่อไปเธอก็จะได้รู้ว่าส่วนใหญ่ไม่ใช่

351
00:24:30,875 --> 00:24:32,375
คืออย่างนี้

352
00:24:32,458 --> 00:24:34,791
เธอต้องมี "มัน"

353
00:24:34,875 --> 00:24:38,000
ฉันไม่รู้ว่า "มัน" คืออะไร
แต่ถ้าเธอไม่มี "มัน"

354
00:24:38,083 --> 00:24:39,250
ในทันที

355
00:24:40,958 --> 00:24:42,291
เธอจะไม่มีทางสำเร็จ

356
00:24:49,666 --> 00:24:51,291
และฉันบอกได้เลยว่าเธอมี "มัน"

357
00:24:51,916 --> 00:24:53,125
ว่าแล้วเชียว

358
00:24:53,208 --> 00:24:54,500
ว่าแล้วเชียว

359
00:24:54,583 --> 00:24:56,708
มันแค่... มีบางอย่าง

360
00:24:56,791 --> 00:25:00,208
ใจเย็น ฉันไม่ได้บอกว่าเธอเก่ง
ฉันแค่บอกว่าเธออาจทำได้

361
00:25:00,291 --> 00:25:02,625
- โอเค
- มานี่สิ มากับฉัน

362
00:25:05,416 --> 00:25:08,916
ทีนี้ สิ่งที่เธอจะทำคือ
เธออ่านหนังสือทั้งหมดนั่น

363
00:25:10,375 --> 00:25:13,500
ฉันไม่อยากคุยกับเธอ
จนกว่าเธออ่านจนหมด

364
00:25:13,583 --> 00:25:16,333
ฉันก็ไม่อยากคุยกับเธอ
เรื่องหนังสือพวกนั้นด้วย

365
00:25:24,541 --> 00:25:25,916
สัมภาษณ์ที่เยลเหรอ

366
00:25:27,333 --> 00:25:28,541
ครับ

367
00:25:30,083 --> 00:25:31,791
แม่ของคุณคงตื่นเต้นมากแน่ๆ

368
00:25:33,750 --> 00:25:36,458
ครับ นั่นคืออย่างเดียวที่แม่ต้องการ

369
00:25:36,541 --> 00:25:39,375
จากหน้าที่การงานของผม ผมต้องบอกว่า

370
00:25:39,458 --> 00:25:42,625
สิ่งเดียวในโลกนี้ที่ควรสนใจ

371
00:25:42,708 --> 00:25:45,541
คือความปรารถนาที่จะได้เห็น
พระพักตร์ของพระเจ้าผู้เป็นบิดา

372
00:25:47,791 --> 00:25:48,708
ครับ

373
00:25:48,791 --> 00:25:51,333
ยังไงก็เถอะ โบสถ์ก็ใกล้ถึงจุดจบแล้ว

374
00:25:51,416 --> 00:25:54,000
มีคนมาเข้าร่วมพิธีมิสซาสามคน

375
00:25:55,375 --> 00:26:01,250
เดิมมีสี่คน แต่คุณนายคาฟเฟอร์ตี้หกล้ม
เพราะลูกชายของเธอไม่ดี

376
00:26:02,250 --> 00:26:03,416
เป็นลูกชายที่ดีนะ

377
00:26:05,958 --> 00:26:08,083
ผมถึงได้จะไปสัมภาษณ์ไงครับ

378
00:26:08,166 --> 00:26:11,083
คุณสารภาพบาปครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่

379
00:26:13,333 --> 00:26:14,916
ไม่อยู่ในเรียงความส่งเยลของผมแน่ๆ

380
00:26:15,000 --> 00:26:16,958
ก็คุณอยากเข้าเรียนที่นั่นนี่นะ

381
00:26:18,666 --> 00:26:19,583
ครับ

382
00:26:21,458 --> 00:26:22,916
เฮ้ย เด็กนั่นลูกใคร

383
00:26:23,000 --> 00:26:24,125
น้องสาวฉัน

384
00:26:24,875 --> 00:26:27,375
น้องสาวคนไหน
คนที่เซ็กซี่หรือคนบ้าล่ะ

385
00:26:27,458 --> 00:26:29,458
โง่เหรอวะ อยากตายใช่ไหม

386
00:26:34,458 --> 00:26:36,375
นี่ เอาอะไรให้เขาดื่มหน่อย ฉันเลี้ยงเอง

387
00:26:38,625 --> 00:26:40,458
เธอติดหนี้เครื่องดื่มโบโบแล้วนะ

388
00:26:40,833 --> 00:26:44,666
ฉันรู้สึกว่าเธอมีเหตุผลที่มาที่นี่

389
00:26:44,750 --> 00:26:48,000
เธอไม่ได้แค่มาที่นี่เฉยๆ เธออาจจะลืมไป

390
00:26:49,041 --> 00:26:51,041
ตาต้องการบุหรี่โอลด์โกลส์หนึ่งซอง

391
00:26:51,125 --> 00:26:53,875
อย่าให้ใครต้องขาดบุหรี่

392
00:26:53,958 --> 00:26:56,125
ตาแก่น่าสงสารอาจจะกระวนกระวายแล้ว

393
00:26:56,208 --> 00:26:59,916
รู้ตัวอีกที เขาจะเข้ามาในนี้
และพูดเรื่องไร้สาระ เอาไป

394
00:27:05,083 --> 00:27:06,333
ผมอยากเลี้ยงเครื่องดื่มโบโบ

395
00:27:09,875 --> 00:27:12,291
- ด้วยเงินของตาเธอเหรอ
- ใช่ครับ

396
00:27:14,166 --> 00:27:17,458
ได้เลย โบโบ
เจ้าหนูจะเลี้ยงเครื่องดื่มนาย

397
00:27:17,541 --> 00:27:18,791
เด็กคนนี้โอเคนะ

398
00:27:19,250 --> 00:27:22,000
วันนี้เราจะพักเรื่องเรียน

399
00:27:22,083 --> 00:27:24,041
และเราจะทำบัตรเชิญ

400
00:27:24,125 --> 00:27:27,916
บัตรเชิญทำเองกับมือ
สำหรับมื้อเช้าของพ่อและลูกชาย

401
00:27:28,000 --> 00:27:30,500
พวกเธอจะทำบัตรเชิญเอง

402
00:27:30,583 --> 00:27:33,958
เธอจะเอาบัตรเชิญกลับบ้าน
ไปให้พ่อหลังเลิกเรียน

403
00:27:34,041 --> 00:27:37,208
เช้าวันเสาร์ เราจะทำอาหารเช้าให้พ่อ

404
00:27:37,291 --> 00:27:40,041
และเธอจะอ่านผลงานที่โรงเรียนให้พ่อฟัง

405
00:27:40,125 --> 00:27:42,666
เธอและพ่อจะได้ทำความรู้จักกันมากขึ้น

406
00:27:42,750 --> 00:27:46,875
และครูอยากให้เธอทำสิ่งต่างๆ
ที่เธอกับพ่อทำด้วยกัน โอเคนะ

407
00:27:46,958 --> 00:27:50,083
ใครต้องการกรรไกร
ใครต้องการดินสอสี

408
00:27:50,166 --> 00:27:53,541
รอแป๊บนะ ครูไปเอามาให้ โอเคนะ

409
00:27:56,625 --> 00:27:59,625
เอาละ ทุกคน
เอาบัตรเชิญวางบนโต๊ะครู

410
00:28:00,125 --> 00:28:04,041
ขอบคุณ ไมเคิล
สตีเฟน อดัม เยี่ยมมาก

411
00:28:04,125 --> 00:28:06,583
ครูชอบมาก โอเค

412
00:28:10,583 --> 00:28:13,375
- มีอะไรเหรอ เจอาร์
- ผมไม่มีพ่อครับ

413
00:28:15,458 --> 00:28:17,083
เขาเสียไปแล้วเหรอ

414
00:28:17,166 --> 00:28:19,833
ไม่รู้สิครับ อาจจะ ผมแค่ไม่มีพ่อ

415
00:28:20,500 --> 00:28:21,916
เสียหมายถึงตายน่ะ

416
00:28:22,750 --> 00:28:25,416
ไม่ครับ เขายังไม่ตาย เขาทำงานวิทยุ

417
00:28:26,125 --> 00:28:28,375
ผมไม่ร่วมกิจกรรมมื้อเช้าได้ไหม

418
00:28:29,375 --> 00:28:31,166
ครูจะโทรหาแม่ของเธอ

419
00:28:31,250 --> 00:28:32,666
- โอเคครับ
- โอเค

420
00:28:33,750 --> 00:28:36,250
พวกเขาไม่รู้เหรอว่าโลกทุกวันนี้เป็นยังไง

421
00:28:36,333 --> 00:28:39,083
มันยากที่จะบอกคนอื่น
เรื่องพ่อของเธอ เจอาร์

422
00:28:39,166 --> 00:28:41,791
เพราะว่ามันยากที่จะรู้ว่าจะเริ่มตรงไหนดี

423
00:28:41,875 --> 00:28:45,000
บางทีตำรวจอาจจะทำให้เขาไปได้ไหม

424
00:28:45,083 --> 00:28:47,666
ตำรวจทำให้เขาจ่ายเงิน
ค่าเลี้ยงดูบุตรยังไม่ได้เลย

425
00:28:48,375 --> 00:28:51,333
มื้อเช้าของพ่อกับลูกชายอาจจะยาก

426
00:28:51,416 --> 00:28:54,041
ทำไมคุณไม่พาเขาไปล่ะ ตาแก่บ้า

427
00:28:58,666 --> 00:29:00,666
นั่นสินะ นั่นสินะ

428
00:29:01,958 --> 00:29:03,333
พ่อจะพาเขาไปเหรอ

429
00:29:42,500 --> 00:29:44,291
ทั้งสองคนดูดีมากเลย

430
00:29:53,125 --> 00:29:54,625
ฉันจำคุณได้

431
00:30:06,583 --> 00:30:09,250
ไปกันเถอะ ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ

432
00:30:12,375 --> 00:30:13,500
ขอให้สนุกนะ

433
00:30:14,833 --> 00:30:15,791
ใจเย็น ไอ้หนู

434
00:30:20,041 --> 00:30:21,500
เอาแล้วไง

435
00:30:21,583 --> 00:30:25,500
ยินดีต้อนรับสู่
มื้อเช้าของพ่อและลูกชาย

436
00:30:25,583 --> 00:30:28,416
โรงเรียนประถมแมนแฮสเซ็ต
บ้านของเหยี่ยว

437
00:30:58,875 --> 00:31:04,125
ระบบการศึกษาของเรา
แล้วก็สังคมของเราทั้งหมด

438
00:31:04,208 --> 00:31:08,666
ถูกทำลายในศตวรรษที่ 19
โดยอิทธิพลของเยอรมัน

439
00:31:08,750 --> 00:31:09,625
จริงเหรอคะ

440
00:31:09,708 --> 00:31:11,458
ความสามารถในเชิงแนวคิด

441
00:31:11,541 --> 00:31:16,208
กลายเป็นการสร้าง
ทางเครื่องจักรกลเชิงประจักษ์

442
00:31:16,291 --> 00:31:19,833
คุณอาจเป็นผู้รับผลประโยชน์ของระบบนี้

443
00:31:19,916 --> 00:31:23,333
ไม่ว่าจะอยู่ในระบบไหน

444
00:31:24,458 --> 00:31:30,250
เป็นไปได้มากที่สุดที่เขาจะออกจาก
บ้านของผมด้วยความสามารถของเขาเอง

445
00:31:41,833 --> 00:31:43,250
ขอบคุณที่พาผมไปครับ

446
00:31:45,375 --> 00:31:49,833
อย่าบอกใครว่าฉันเป็นตาที่ดี
ไม่งั้นทุกคนก็อยากได้เหมือนกัน

447
00:31:53,208 --> 00:31:57,291
แม่ของเธอมีเนื้องอกที่ต่อมไทรอยด์

448
00:31:58,500 --> 00:32:00,625
และจะเข้าโรงพยาบาลเพื่อผ่าตัดออก

449
00:32:01,500 --> 00:32:03,875
มันอาจจะเป็นมะเร็ง

450
00:32:07,458 --> 00:32:08,583
ทำดีกับแม่ไว้นะ

451
00:32:09,791 --> 00:32:10,666
โอเคครับ

452
00:32:17,083 --> 00:32:19,833
การตรวจชิ้นเนื้อพิสูจน์ว่า
เนื้องอกเป็นมะเร็ง

453
00:32:19,916 --> 00:32:22,875
พวกเขาจึงตัดมันออกมา
พร้อมกับต่อมไทรอยด์ของแม่

454
00:32:22,958 --> 00:32:25,708
ไม่ทำคีโม ไม่ฉายรังสี

455
00:32:25,791 --> 00:32:28,291
พวกเขาแค่ตัดมันออก มะเร็งหายไป

456
00:32:28,916 --> 00:32:31,208
ฟังดูง่ายกว่าความเป็นจริง

457
00:32:31,291 --> 00:32:33,583
ไม่มีเรื่องไหนเป็นเรื่องง่าย
ในชีวิตแม่ของผม

458
00:33:11,291 --> 00:33:12,666
อยากได้น้ำไหมครับ

459
00:33:13,875 --> 00:33:16,083
แม่อยากให้ลูกประสบความสำเร็จ

460
00:33:16,583 --> 00:33:18,000
แล้วถ้าผมทำไม่ได้ล่ะ

461
00:33:21,416 --> 00:33:25,083
พระเจ้าทรงเป็นพยาน

462
00:33:26,041 --> 00:33:31,583
ลูกจะได้ไปเรียนที่เยล

463
00:33:35,333 --> 00:33:37,291
มันต้องใช้เงิน 11,000 ดอลลาร์

464
00:33:37,375 --> 00:33:40,000
- เหรอ ใครบอก
- คุณตา

465
00:33:45,083 --> 00:33:47,333
ลูกจะว่าอะไรไหมถ้าแม่เชื่อในตัวลูก

466
00:33:50,000 --> 00:33:50,833
ไม่ครับ

467
00:33:52,291 --> 00:33:54,125
สมองฉันมีปัญหา

468
00:33:54,208 --> 00:33:56,416
เกมทายคำทำฉันมึน

469
00:33:56,500 --> 00:33:58,250
เกมทายคำคืออะไรครับ

470
00:33:58,333 --> 00:33:59,583
มันเป็นคำปริศนาน่ะ

471
00:33:59,666 --> 00:34:03,208
พวกเขาให้คำใบ้กากๆ
และคำตอบคล้องจองกัน

472
00:34:03,291 --> 00:34:08,750
เช่น "รถของเจน"
ก็คือ "ฮอนด้าของฟอนด้า"

473
00:34:08,833 --> 00:34:11,125
ชีวิตยากพออยู่แล้วโดยไม่มีคำปริศนา

474
00:34:11,208 --> 00:34:13,791
เล่นเกมคำปริศนา
แล้วเธอจะไม่เป็นอัลไซเมอร์

475
00:34:13,875 --> 00:34:16,375
นี่ไร้สาระมาก "ส่วนผสมของริชาร์ด"

476
00:34:16,458 --> 00:34:18,583
ริชาร์ดไหน นิกสันเหรอ

477
00:34:18,666 --> 00:34:20,250
เครื่องปรุงของนิกสัน

478
00:34:26,541 --> 00:34:27,875
"สุดยอดแกรี่"

479
00:34:28,083 --> 00:34:29,250
ซูเปอร์คูเปอร์

480
00:34:33,250 --> 00:34:35,583
เอาละ เด็กนี่สมควรได้ร่วมทีม

481
00:34:35,666 --> 00:34:36,916
เด็กคนนี้เป็นอัจฉริยบุคคล

482
00:34:37,000 --> 00:34:40,125
เราจะตัดไพ่เพื่อดูว่า
ใครเสียตำแหน่งในทีมโบว์ลิ่ง

483
00:34:40,208 --> 00:34:43,208
- เด็กนั่นเป็นอัจฉริยบุคคล
- นายไปเรียนคำนั้นมาจากไหน

484
00:34:59,333 --> 00:35:00,208
ไง ไอ้หนู

485
00:35:18,375 --> 00:35:19,750
เอาละ อีกคน

486
00:35:19,833 --> 00:35:22,041
- มีใครมาอีกครับ
- แพต

487
00:35:22,125 --> 00:35:25,375
- เขาเป็นใครครับ
- ผู้หญิงน่ะ แฟนของลุงเธอ

488
00:35:26,125 --> 00:35:27,625
เราทุกคนทำพลาดกันได้

489
00:35:34,000 --> 00:35:36,083
ไอ้เวรเอ๊ย ไอ้สารเลว

490
00:35:36,166 --> 00:35:38,666
ไปหัดขับรถซะนะ

491
00:35:38,750 --> 00:35:40,583
ทุกอย่างไปได้สวยสินะ

492
00:35:47,208 --> 00:35:48,208
สวัสดี ทุกคน

493
00:35:54,708 --> 00:35:58,666
เธอต้องเป็นหนุ่มน้อยเจอาร์แน่ๆ
ทำไมเธอถึงมาอยู่กับพวกเวรนี่ล่ะ

494
00:35:58,750 --> 00:36:01,375
ผมจะได้เล่นโบว์ลิ่ง
เพราะผมเล่นเกมทายคำได้

495
00:36:01,458 --> 00:36:03,625
เธอต้องเป็นที่รักของแม่เธอแน่ๆ

496
00:36:03,708 --> 00:36:05,541
หวังว่าอย่างนั้นครับ เพราะแม่เศร้า

497
00:36:05,625 --> 00:36:06,916
โอเค พอได้แล้ว

498
00:36:22,208 --> 00:36:26,333
เวคฟิลด์ โบว์ลาโดรม
ลานโบว์ลิ่ง

499
00:36:26,416 --> 00:36:28,833
ไม่รู้สิ เท้าฉันใหญ่ขึ้น

500
00:36:28,916 --> 00:36:32,416
เบอร์ 12 นี่ โบโบ
เอาเบอร์ 13 มาให้ฉันหน่อย

501
00:36:34,458 --> 00:36:36,708
แม่เธอเป็นยังไงบ้างกับโรคมะเร็ง

502
00:36:40,583 --> 00:36:41,750
ล้อฉันเล่นใช่ไหม

503
00:36:44,583 --> 00:36:48,833
หนึ่ง มันอยู่ในช่วงโรคทุเลา
สาม หุบปากไปซะ

504
00:36:50,125 --> 00:36:53,333
ขอโทษ นายไม่เห็นต้องหยาบคายใส่เลย

505
00:36:57,500 --> 00:37:01,500
ฉันมีของให้เธอ
ฉันว่าจะเก็บเอาไว้ก่อนสักแป๊บ

506
00:37:01,583 --> 00:37:06,125
แต่ฉันจะเอาให้เธอตอนนี้เลยเพราะ...
นี่ไง พลิกดูสิ

507
00:37:07,666 --> 00:37:10,333
นั่นลายเซ็นของทอม ซีเวอร์ ตรงนั้น

508
00:37:10,416 --> 00:37:11,416
ขอบคุณครับ

509
00:37:13,333 --> 00:37:17,125
ฟังฉันนะ
แม่ของเธอจะไม่เป็นไร เข้าใจไหม

510
00:37:17,958 --> 00:37:18,916
ฉันสัญญา

511
00:37:19,000 --> 00:37:21,916
เธอจะไม่ได้เจอแพตอีก โอเคนะ

512
00:37:22,000 --> 00:37:23,416
เธอไม่ได้แย่ขนาดนั้น

513
00:37:23,500 --> 00:37:26,750
คือนั่นมันเหมือนเป็นฟางเส้นสุดท้ายน่ะ

514
00:37:26,833 --> 00:37:29,541
ไม่ใช่ว่านี่เป็นครั้งแรกที่หล่อนทำเรื่องไม่ดี

515
00:37:30,666 --> 00:37:33,583
ต่อให้ไม่มีใคร เราก็ต้องไปรอดได้
พวกเขาต้องรู้เรื่องนั้น

516
00:37:33,666 --> 00:37:35,500
ถ้าไม่ทุ่มเต็มที่ก็อย่าทำเลยดีกว่า

517
00:37:36,250 --> 00:37:37,500
เข้าใจที่ฉันพูดไหม

518
00:37:40,625 --> 00:37:41,625
ไปเอาบอลมา

519
00:38:16,291 --> 00:38:17,125
ห้า

520
00:38:40,666 --> 00:38:41,958
ดูนั่นสิ

521
00:38:43,750 --> 00:38:49,666
"สั้นกระชับ คำสั่ง เตือน
คำพูดซ้ำซาก ความซ้ำซ้อน ศักดิ์สิทธิ์"

522
00:38:49,750 --> 00:38:52,875
ชั่วคราว แข็งกร้าว ลูกทุ่ง จุดหมุน

523
00:38:52,958 --> 00:38:57,916
ปฏิปักษ์ แบบเยซูอิต
สมุน สรรหาจากแหล่งต่างๆ

524
00:39:02,583 --> 00:39:03,625
ให้ตายสิ แม่

525
00:39:03,708 --> 00:39:05,875
- อะไร แม่ไม่ได้ทาลิปสติก
- คือว่า...

526
00:39:09,208 --> 00:39:10,291
ผมเข้าไม่ได้หรอก

527
00:39:11,541 --> 00:39:12,500
ได้สิลูก

528
00:39:13,375 --> 00:39:15,291
ลุงชาร์ลีบอกว่าให้ทุ่มเต็มที่

529
00:39:15,375 --> 00:39:19,375
ลุงพูดถึงเรื่องเสี่ยงโชค
เพราะแบบนั้นเขาถึงอยู่บ้านคุณตา

530
00:39:19,458 --> 00:39:21,291
ครับ แต่นี่ไม่ใช่เรื่องเสี่ยงโชคเหรอ

531
00:39:23,166 --> 00:39:26,708
มันก็ดีกว่าไม่เสี่ยงเลย
แม่ไม่เคยเสี่ยงโชค นั่นคือปัญหาของแม่

532
00:39:27,458 --> 00:39:28,375
แล้วพ่อล่ะ

533
00:39:38,000 --> 00:39:38,916
โอเค

534
00:39:50,416 --> 00:39:53,166
พระเจ้าช่วย ให้ตายเถอะ

535
00:39:53,791 --> 00:39:54,958
ให้ตายเถอะ

536
00:39:57,583 --> 00:40:00,125
คุณพระ เปิดเถอะ

537
00:40:00,208 --> 00:40:02,291
- ผมอยากเปิดซองคนเดียว
- เปิดเถอะน่า

538
00:40:02,375 --> 00:40:03,625
- แม่ เปิดสิ
- ไม่

539
00:40:03,708 --> 00:40:06,208
ตามนั้น แม่เธอคือคนที่ทุ่มเทที่สุด

540
00:40:06,291 --> 00:40:07,625
ฉันบอกไปแล้วว่าไม่จ่ายสักแดง

541
00:40:07,708 --> 00:40:10,666
พ่อไม่มีสักแดง แม่ของเขาไม่มียิ่งกว่า

542
00:40:10,750 --> 00:40:11,791
เจอาร์ เปิดสิ

543
00:40:11,875 --> 00:40:12,958
ผมเปิดมันไม่ได้

544
00:40:13,041 --> 00:40:17,041
- เปิดสิ มันจะไม่ทำให้ใครตายหรอก
- ฉันกำลังจะตาย

545
00:40:17,125 --> 00:40:20,166
- พับผ่าสิ เอามาให้ฉัน
- ไม่ ให้เจอาร์เป็นคนเปิด

546
00:40:20,250 --> 00:40:23,583
- เขาเป็นนักเสี่ยงโชค แค่ให้เขา...
- ฉันเป็นคนจ่ายค่าสมัคร

547
00:40:31,916 --> 00:40:33,666
"ถึงคุณแม็กไกวร์

548
00:40:35,291 --> 00:40:39,166
"ด้วยความยินดีอย่างยิ่งที่จะแจ้ง
ให้คุณทราบว่าคณะกรรมการรับสมัคร

549
00:40:39,250 --> 00:40:43,291
"ได้ลงคะแนนให้คุณ
เข้าศึกษาที่เยล รุ่นปี 1986"

550
00:40:44,416 --> 00:40:45,291
อะไรนะ

551
00:40:49,625 --> 00:40:53,791
"และยินดีแจ้งให้คุณทราบด้วยว่า
คุณได้รับความช่วยเหลือทางการเงิน"

552
00:40:53,875 --> 00:40:56,333
- ถ้าหลอกกัน ฉันจะฆ่าให้ตายเลย
- อ่านสิ

553
00:41:15,750 --> 00:41:18,208
แล้ววิชาการเรียนรู้
และความทรงจำของมนุษย์ล่ะครับ

554
00:41:18,291 --> 00:41:21,125
ลงเรียนปรัชญาเสมอ โอเคนะ

555
00:41:21,208 --> 00:41:24,583
เธอเรียนวิชานั้นได้ดีตลอด
เพราะมันไม่มีคำตอบที่ถูกต้อง

556
00:41:26,916 --> 00:41:31,125
แม่ของเธอจะไปหาเธอ
พยายามให้เงิน อย่ารับนะ

557
00:41:31,208 --> 00:41:34,041
ฉันจะดูแลเธอเอง ครั้งนี้

558
00:41:36,708 --> 00:41:38,125
ได้คุยกับพ่อเธอไหม

559
00:41:40,666 --> 00:41:41,750
ไม่ครับ

560
00:41:43,958 --> 00:41:44,875
โอเค

561
00:41:52,833 --> 00:41:54,083
ผมจะกลับบ้านบ่อยๆ

562
00:41:56,875 --> 00:41:58,208
นี่ไม่ใช่บ้าน

563
00:42:00,000 --> 00:42:01,625
- ใช่สิครับ
- ไม่ใช่

564
00:42:02,875 --> 00:42:04,125
ไม่ มันไม่ใช่

565
00:42:08,333 --> 00:42:10,083
โอเค ไปเถอะ ไป

566
00:42:33,708 --> 00:42:35,416
- เป็นไงบ้าง
- ก็ดี

567
00:43:02,416 --> 00:43:03,750
- สวัสดี
- ไง

568
00:43:03,833 --> 00:43:05,541
- ไง ฉันจิมมี่
- เจอาร์

569
00:43:05,625 --> 00:43:07,791
- เจอาร์ย่อมาจากอะไร
- แจ็คกี้ โรบินสัน

570
00:43:07,875 --> 00:43:08,791
จริงเหรอ

571
00:43:08,875 --> 00:43:10,416
ไม่ใช่ มาจากจูเนียร์

572
00:43:10,500 --> 00:43:13,041
ฉันคาดหวังไว้ว่าหอพักจะดูดีกว่านี้

573
00:43:13,125 --> 00:43:15,666
- นี่มันไม่ใช่เลย เตียงนี้มีใครเอาไปรึยัง
- ไม่มี

574
00:43:16,625 --> 00:43:18,125
- ฉันเวสลีย์
- ฉันจิมมี่

575
00:43:18,208 --> 00:43:19,458
จิมมี่เหรอ เรียกจิมแล้วกัน

576
00:43:19,541 --> 00:43:21,833
- เจอาร์
- เจอาร์ย่อมาจากอะไร

577
00:43:21,916 --> 00:43:24,750
- แจ็คกี้ โรบินสัน
- ไม่จริงน่า

578
00:43:24,833 --> 00:43:26,500
มาจากจูเนียร์น่ะ

579
00:43:26,583 --> 00:43:29,250
โอเค จูเนียร์ เจอาร์

580
00:43:29,333 --> 00:43:30,541
จิมมี่ จิม

581
00:43:31,166 --> 00:43:32,875
คืนแรกของเราที่เยล

582
00:43:33,708 --> 00:43:34,791
- ใช่
- ใช่

583
00:43:35,750 --> 00:43:37,083
ไปเมากัน

584
00:43:39,875 --> 00:43:42,625
พวกคุณจะคุ้นเคยกับภูตผีซาตาน

585
00:43:44,375 --> 00:43:48,541
ไม่ใช่เพราะแรงกระตุ้นที่เลวร้ายที่สุด
ของตัวเอง หรือในหมู่เพื่อนของคุณ

586
00:43:48,625 --> 00:43:53,833
แต่คุณจะเจอ ในแต่ละกรณี
แต่ว่าในบทกลอน พาราไดซ์ลอสต์

587
00:43:55,958 --> 00:44:00,583
สำหรับตอนนี้ ในชั้นเรียนนี้
แม้ว่าผมเอาชนะกระแสป่าเถื่อนได้

588
00:44:00,666 --> 00:44:02,666
ผมยังสอนวรรณกรรมตะวันตก

589
00:44:02,750 --> 00:44:07,458
ซึ่งทุกอย่างมาจากสองบทกวีมหากาพย์

590
00:44:08,291 --> 00:44:11,250
อีเลียด และ โอดิสซีย์

591
00:44:11,333 --> 00:44:14,833
รวบรวมไว้ให้คุณอย่างสะดวก
ในหนังสือเล่มเดียว

592
00:44:14,916 --> 00:44:17,708
แก้ไขและแปลโดยผมเอง

593
00:44:19,166 --> 00:44:22,958
อีเลียด และ โอดิสซีย์ คือต้นกล้าสองต้น

594
00:44:23,041 --> 00:44:26,250
"ฉันท์" อายุ 3,000 ปี...

595
00:44:26,333 --> 00:44:28,083
"ฉันท์" คืออะไร

596
00:44:28,166 --> 00:44:29,916
คนที่ไม่ใช่ชาวยิว

597
00:44:30,000 --> 00:44:32,166
อีเลียด และ โอดิสซีย์ เป็นสากล

598
00:44:32,250 --> 00:44:34,708
มันเป็นเรื่องราวของการกลับบ้าน

599
00:44:36,208 --> 00:44:39,458
คุณจะเริ่มต้นด้วย
การอ่าน อีเลียด ครึ่งหนึ่ง

600
00:44:39,541 --> 00:44:41,875
และเขียนรายงานสิบหน้าให้ผม

601
00:44:41,958 --> 00:44:44,333
มีคำถามไหม ว่าไง

602
00:44:44,416 --> 00:44:47,708
- รายงานเรื่องอะไรครับ
- ครึ่งแรกของ อีเลียด

603
00:44:49,583 --> 00:44:51,000
ครับ แต่ในหัวข้ออะไรครับ

604
00:44:51,583 --> 00:44:54,333
ครึ่งแรกของ อีเลียด

605
00:44:55,916 --> 00:44:57,250
เริ่มมาเขาก็จัดให้ยากเลย

606
00:44:57,916 --> 00:45:01,500
ทีนี้หวังว่าบางคนอาจรู้

607
00:45:01,583 --> 00:45:06,708
อีเลียด เป็นบทกวีมหากาพย์กรีกโบราณ
ในรูปแบบกวีที่มีหกจังหวะ

608
00:45:06,791 --> 00:45:08,583
- นั่นใครน่ะ
- ใคร

609
00:45:08,666 --> 00:45:09,750
เสื้อม่วงน่ะ

610
00:45:11,125 --> 00:45:12,958
- เธอเดตกับสติงกี้
- สติงกี้เหรอ

611
00:45:13,041 --> 00:45:14,208
ใช่ เขารวย

612
00:45:14,291 --> 00:45:16,916
แห่งบทกวีคลาสสิกตะวันตก

613
00:45:17,000 --> 00:45:20,333
ดังนั้นจดเรื่องพวกนี้
และตัวอย่างอื่นๆ ของการใช้งาน

614
00:45:20,416 --> 00:45:23,041
ขณะที่อ่านบทเนื้อหา

615
00:45:23,125 --> 00:45:24,458
ของการเปลี่ยนแปลงของมัน

616
00:45:26,875 --> 00:45:29,416
ทุกอย่างที่ฉันเห็นมันเข้าถึงไม่ได้

617
00:45:29,500 --> 00:45:31,416
เพราะนายทำตัวขี้ขลาดไง

618
00:45:31,500 --> 00:45:35,250
ถ้านายอ่านงานยิ่งใหญ่ที่นายทำไม่ได้
และจากนั้นก็รู้สึกแย่

619
00:45:35,333 --> 00:45:36,875
นายจะเป็นนักเขียนได้ยังไง

620
00:45:36,958 --> 00:45:39,250
โสกราตีสบอกว่า
เราเรียนรู้จากหนังสือแย่ๆ ได้มากกว่า

621
00:45:39,333 --> 00:45:41,333
อริสโตเติล ฉันคิดว่านะ

622
00:45:41,416 --> 00:45:44,041
ถ้านายเรียนที่เยล แต่นายไม่มีความกล้า

623
00:45:44,125 --> 00:45:46,541
นายจะเป็นนักศึกษาที่เยลได้ยังไง

624
00:45:46,625 --> 00:45:49,166
ฉันเข้าเรียนที่นี่ได้เพราะโชคช่วย
แค่เพราะโชคช่วย

625
00:45:49,250 --> 00:45:51,666
ฉันเล่นเกมทายคำได้ทั้งวัน

626
00:45:51,750 --> 00:45:55,166
แต่ฉันคิดไม่ออกว่า
พวกเขาพูดบ้าอะไรใน เฮนรี่ที่ห้า

627
00:45:55,250 --> 00:45:58,000
เราทุกคนเข้าเรียนที่นี่ได้
ก็เพราะโชคช่วยทั้งนั้น ไอ้บ้า

628
00:45:58,083 --> 00:46:00,875
ฉันนี่โคตรโชคดี
และไม่มีใครสังเกตว่าฉันโง่

629
00:46:00,958 --> 00:46:02,791
เป็นเพราะโชคเหมือนกัน ทุกคนโชคดี

630
00:46:02,875 --> 00:46:06,958
ทุกคนที่ยังมีชีวิตอยู่คือโชคดี
และเราสืบเชื้อสายมาจากผู้โชคดี

631
00:46:07,041 --> 00:46:12,458
บรรพบุรุษของเราถ้าไม่ว่องไว ก็ฉลาด
หรือมีระบบภูมิคุ้มกันที่ดีจริงๆ

632
00:46:12,541 --> 00:46:15,500
เพราะโชคดีไง ไอ้เวร
เราถึงได้มาอยู่ที่นี่

633
00:46:17,166 --> 00:46:19,250
ฉันไม่เคยคิดแบบนั้นเลย

634
00:46:19,333 --> 00:46:22,541
คือนายเชื่อเรื่องการตีความ
ไร้สาระของสังคม

635
00:46:22,625 --> 00:46:25,583
นายและอย่างอื่นทุกอย่าง
และนั่นคือเหตุผลที่นายเขียนไม่ได้

636
00:46:25,666 --> 00:46:28,208
ไม่ใช่เพราะโฮเมอร์
ทำให้นายคิดว่านายห่วยแตก

637
00:46:29,583 --> 00:46:32,333
ฉันอยากให้นาย
เจอลุงชาร์ลีของฉันจริงๆ

638
00:46:32,416 --> 00:46:34,791
- เขาทำงานอะไร
- เขาเปิดบาร์

639
00:46:36,458 --> 00:46:39,375
ฉันอยากเจอลุงชาร์ลีของนายจริงๆ

640
00:46:46,708 --> 00:46:48,166
นายมีบัตรประชาชนใช่ไหม

641
00:46:48,916 --> 00:46:51,500
นี่ พวกเธอมาทำบ้าอะไรที่นี่

642
00:46:54,041 --> 00:46:56,166
ให้ตายเถอะ

643
00:46:58,916 --> 00:47:00,541
แล้วพวกโหลยโท่ยนี่ล่ะ

644
00:47:02,833 --> 00:47:06,416
โอเค ขอต้อนรับสู่ฝั่งเรา จิม

645
00:47:07,250 --> 00:47:09,583
นี่ ฉันมีเรื่องประกาศ

646
00:47:09,666 --> 00:47:13,625
ทุกคน ตามกฎหมาย
ของรัฐอธิปไตยแห่งนิวยอร์ก

647
00:47:13,708 --> 00:47:17,708
วันนี้หลานชายฉันเป็นชายเต็มตัว
อย่างเป็นทางการ เพื่อนๆ ของเขาด้วย

648
00:47:17,791 --> 00:47:20,500
- กฎหมายพินาศแล้ว
- ฉันขอเลี้ยงเครื่องดื่มพวกเวรนี่หน่อย

649
00:47:20,583 --> 00:47:23,833
ไปตายซะ รอบแรกฉันจ่ายเอง ฉันเอง

650
00:47:23,916 --> 00:47:26,750
จากนั้นโจอี้ ดี.จะเลี้ยงพวกเธอ
อยากดื่มอะไร

651
00:47:28,333 --> 00:47:30,833
ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะดื่มอะไร

652
00:47:30,916 --> 00:47:35,083
ฉันคิดว่าหนุ่มเยลควรดื่มจิน
แต่เป็นการตัดสินใจครั้งใหญ่ พ่อคุณ

653
00:47:35,166 --> 00:47:36,833
เครื่องดื่มที่พวกเวรอย่างพวกเธอเลือก

654
00:47:36,916 --> 00:47:39,958
คือสิ่งที่ฉันจะรินให้ทุกครั้ง
ที่พวกเธอเดินเข้าบาร์มา ตลอดไป

655
00:47:41,041 --> 00:47:43,083
เธอต้องเลือกเครื่องดื่มของตัวเอง

656
00:47:43,166 --> 00:47:44,791
จินทำผมบ้า

657
00:47:44,875 --> 00:47:48,250
เธอรับมือไหวน่ะ
ฉันทำจินมาร์ตินีรสชาติดีนะ

658
00:47:48,333 --> 00:47:50,541
เคล็ดลับคือใส่วิสกี้ไปไม่กี่หยด

659
00:47:50,625 --> 00:47:53,708
- แชซ ฉันขอเลี้ยงพวกนั้นด้วย
- ฉันขอเลี้ยงพวกนั้นด้วยเหมือนกัน

660
00:47:53,791 --> 00:47:57,958
ให้ตายสิ เห็นชัดว่าคืนนี้
เธอมีทั้งหัวหน้าและโจอี้ ดี.เลี้ยงเหล้า

661
00:47:58,041 --> 00:47:59,958
เตรียมตัวให้พร้อม

662
00:48:03,916 --> 00:48:05,166
คุณเคยไปรบเหรอ

663
00:48:05,250 --> 00:48:09,333
เวียดนาม กองพลที่สอง
กว๋างจิ ปี 1967 ถึง 1969

664
00:48:09,416 --> 00:48:12,000
พวกเวรอย่างพวกเธอ
ไม่เคยรู้เรื่องแบบนั้น

665
00:48:12,083 --> 00:48:13,416
ต้องขอบคุณหน่วยที่ 82

666
00:48:13,500 --> 00:48:16,583
แต่พวกเวรโรยตัวทางอากาศ
ที่เกรนาดาไม่ใช่สงคราม

667
00:48:16,666 --> 00:48:18,208
เราไม่ได้โรยตัวทางอากาศที่กรานาดา

668
00:48:18,291 --> 00:48:21,666
- คุณเคยอยู่ในกองทัพมานานแค่ไหน
- หนึ่งปี เจ็ดเดือน ห้าวัน

669
00:48:21,750 --> 00:48:24,250
- อยู่ในเวียดนามนานแค่ไหน
- สิบเอ็ดเดือน 12 วัน

670
00:48:24,333 --> 00:48:27,166
แชซบอกว่าเธอไม่มั่นใจตอนอยู่ที่เยล

671
00:48:27,250 --> 00:48:28,416
ไม่นะ

672
00:48:28,500 --> 00:48:31,583
นี่ มันเหมือนกับคุก

673
00:48:31,666 --> 00:48:33,333
ที่ไหนก็เหมือนกับคุก

674
00:48:33,416 --> 00:48:37,416
เธอหาตัวการที่เป็นปัญหา
และเธอก็ฉีกปอดเขาให้แหกซะ

675
00:48:37,500 --> 00:48:39,916
- ไปบอกเด็กแบบนั้นทำไมวะ
- แค่นั้นแหละ

676
00:48:40,000 --> 00:48:42,041
เขาจะไปเยล ไม่ใช่คุกราเวย์

677
00:48:43,041 --> 00:48:47,041
จะว่าไปแล้ว
ลุงชาร์ลีก็เหมือนเป็นพ่อนายสินะ

678
00:48:47,125 --> 00:48:50,708
ไม่ เขาคือลุงชาร์ลีของผม
พ่อของผมทำงานวิทยุ

679
00:48:51,750 --> 00:48:53,291
พ่อของนายทำงานวิทยุเหรอ

680
00:48:59,375 --> 00:49:01,375
สุดสัปดาห์นี้อ่านเรื่องอะไร

681
00:49:01,458 --> 00:49:02,458
อไควนาส

682
00:49:03,958 --> 00:49:05,666
ให้ตายสิ

683
00:49:05,750 --> 00:49:07,750
อะไรกัน โทมัส อไควนัส

684
00:49:07,833 --> 00:49:12,166
จำเป็นต้องเชื่อว่ามีเทพเจ้า
เขาเลยให้หลักฐานที่เป็นรูปธรรมต่อโลก

685
00:49:12,250 --> 00:49:16,208
เธอไม่เชื่อหลักฐานที่เป็นรูปธรรมของเขา
คริสตจักรจะตัดไอ้จ้อนของเธอออก

686
00:49:16,291 --> 00:49:18,333
- เธอกังวลเรื่องอะไร
- ผมไม่อยากอ่าน

687
00:49:18,416 --> 00:49:22,416
เธอไม่อยากอ่าน
นี่เป็นตอนที่เธอต้องผลักดัน ลุยไป

688
00:49:22,791 --> 00:49:25,708
นี่คือตอนที่เธอทุ่มเทให้หมดทุกอย่าง
ตอนที่เธอไม่มีอะไร

689
00:49:28,750 --> 00:49:34,208
เอาละ ช่างหัวมัน อ่านออร์เวล
ชนชั้นกลางเกือบชั้นสูง

690
00:49:34,291 --> 00:49:36,500
เป็นกลุ่มคนที่ห่วยแตกจริงๆ

691
00:49:36,583 --> 00:49:40,166
เมื่อเธอเข้าใจเรื่องนั้นแล้ว
เธอสามารถบริหารอเมริกาได้

692
00:49:40,250 --> 00:49:42,000
ถ้าเธอมีรถด้วย

693
00:49:45,833 --> 00:49:47,916
ใช้เวลาทั้งหมดของฤดูร้อนที่แล้วในยุโรป

694
00:49:48,000 --> 00:49:50,583
อิตาลี ให้ตายสิ เวนิส
นายเคยไปเวนิสไหม

695
00:49:51,125 --> 00:49:51,958
ไม่เคย

696
00:49:52,041 --> 00:49:55,833
เมืองที่ไร้เหตุผลที่สุดที่ฉันเคยไปมาในชีวิต

697
00:49:55,916 --> 00:49:58,833
รถแท็กซี่คือเรือ รถเก็บขยะคือเรือ

698
00:49:58,916 --> 00:50:00,666
ไม่มีส่วนไหนที่สมเหตุสมผลเลย

699
00:50:00,750 --> 00:50:04,041
- นายไปลงเอยที่เวนิสได้ยังไง
- ตั้งใจเรียน ได้เกรดดี

700
00:50:04,125 --> 00:50:05,875
พ่อฉันบอกว่า "เลือกเมืองมาเลย"

701
00:50:05,958 --> 00:50:09,291
พี่ชายฉันบังคับให้ฉันดูเรื่อง
ดอนต์ลุคนาว ของโดนัลด์ ซัทเธอร์แลนด์

702
00:50:09,375 --> 00:50:10,916
ให้ตายสิ ตอนนั้นนายอายุเท่าไหร่

703
00:50:11,000 --> 00:50:13,833
หนังเรื่องนั้นทำให้ฉันเป็นชาย
มันเกิดขึ้นในเวนิส

704
00:50:13,916 --> 00:50:15,416
หนังเรื่องแรกฉัน หมอผี เอ็กซอร์ซิสต์

705
00:50:15,500 --> 00:50:19,541
พี่ชายฉันเห็นจูลี่ คริสตี้แล้วหื่นมาก
สรุปสั้นๆ ฉันเลยเลือกเวนิส

706
00:50:19,625 --> 00:50:23,500
สามสัปดาห์กลายเป็นสามเดือน
หมอผี เอ็กซอร์ซิสต์ ทำฉันโคตรกลัว

707
00:50:23,583 --> 00:50:24,875
คติสอนใจของเรื่องนี้...

708
00:50:24,958 --> 00:50:28,875
ใช่ คติสอนใจคือตั้งใจเรียนให้ดี
และจะได้ไปเที่ยวอิตาลี

709
00:50:28,958 --> 00:50:29,958
ซิดนีย์

710
00:50:31,416 --> 00:50:33,250
- สวัสดี
- สวัสดี

711
00:50:33,333 --> 00:50:35,625
เป็นไงบ้าง สติงกี้อยู่ในนั้นไหม

712
00:50:35,708 --> 00:50:38,750
ฉันไม่รู้ว่าอเล็กซ์อยู่ไหน
ฉันไม่เจอเขาเท่าไหร่

713
00:50:40,000 --> 00:50:41,916
- ไง ฉันเจอาร์
- ซิดนีย์

714
00:50:42,000 --> 00:50:44,250
- ไง
- นายเรียนวิชาเดียวกับฉัน

715
00:50:45,166 --> 00:50:46,083
ไม่น่าจะใช่นะ

716
00:50:47,750 --> 00:50:50,375
แล้วรายงาน อีเลียด เป็นไงบ้าง

717
00:50:53,291 --> 00:50:55,125
- อีเลียด ของฉันโอเคดี
- งั้นเหรอ

718
00:50:55,208 --> 00:50:56,750
ใช่ ของนายเป็นยังไงบ้าง

719
00:50:56,833 --> 00:50:59,791
อีเลียด ของฉันเริ่มดีขึ้น
เมื่อเวลาค่ำนี้ผ่านไปเรื่อยๆ

720
00:50:59,875 --> 00:51:01,166
- งั้นเหรอ
- ใช่

721
00:51:01,250 --> 00:51:02,125
ดี

722
00:51:06,125 --> 00:51:08,958
- ปาร์ตี้เป็นไงบ้าง
- ไม่ดีเท่าไหร่

723
00:51:09,041 --> 00:51:10,458
- ไม่เหรอ
- ไม่

724
00:51:10,541 --> 00:51:13,083
- เธอจะไปไหน
- เดินกลับบ้าน

725
00:51:15,083 --> 00:51:15,958
ฉันจะเดินไปส่ง

726
00:51:18,416 --> 00:51:19,333
โอเค

727
00:51:37,583 --> 00:51:39,250
แล้วเจอาร์ย่อมาจากอะไร

728
00:51:40,791 --> 00:51:44,125
มันเป็นเรื่องที่ซับซ้อน
ฉันจะบอกเธอเมื่อฉันรู้จักเธอดีขึ้น

729
00:51:45,250 --> 00:51:46,333
เป็นเรื่องราวบอบช้ำรึเปล่า

730
00:51:48,291 --> 00:51:49,208
ใช่

731
00:51:51,083 --> 00:51:52,208
จากเรื่องพ่อเหรอ

732
00:51:55,083 --> 00:51:59,458
ชื่อของฉันตั้งตามชื่อพ่อ
แต่ฉันเคยเจอเขาแค่สองสามครั้ง

733
00:51:59,541 --> 00:52:03,000
เขาทำรายการวิทยุตลอดในนิวยอร์ก

734
00:52:03,083 --> 00:52:07,833
เขาคือจอห์นนี่ เอซ
ไม่ก็จอห์นนี่ ไมเคิลทางวิทยุ

735
00:52:10,500 --> 00:52:12,500
นายตามหาพ่อตัวเองอยู่รึเปล่า

736
00:52:15,041 --> 00:52:16,541
เปล่านะ ไม่ได้ตามหา

737
00:52:17,375 --> 00:52:19,791
คนที่มีปัญหาเรื่องพ่อ
เป็นคนไม่ค่อยน่าคบหาเท่าไหร่

738
00:52:21,375 --> 00:52:24,458
ผู้หญิงที่มีปัญหาเรื่องพ่อ
มีแนวโน้มจะกินเยอะ

739
00:52:24,541 --> 00:52:27,250
แต่ผู้ชายมักมีปัญหาทางจิต

740
00:52:28,541 --> 00:52:32,083
ฉันไม่มีปัญหาเรื่องพ่อหรอก
เขาเป็นแค่ผู้ชายในวิทยุ

741
00:52:32,166 --> 00:52:33,416
ค่อยโล่งอกหน่อย

742
00:52:37,708 --> 00:52:39,500
งั้นนายอยากเป็นอะไร เจอาร์

743
00:52:40,708 --> 00:52:42,500
นอกจากคนที่มีปัญหาทางอารมณ์

744
00:52:43,500 --> 00:52:44,708
นอกจากนั้นเหรอ

745
00:52:46,791 --> 00:52:48,208
ฉันอยากเป็นนักเขียน

746
00:52:49,333 --> 00:52:50,833
ฉันจะเป็นนักเขียน

747
00:52:52,000 --> 00:52:53,000
ทำไมถึงเป็นนักเขียนล่ะ

748
00:52:54,083 --> 00:52:55,916
ตั้งแต่เด็กๆ ฉันแค่

749
00:52:56,000 --> 00:52:58,541
ฉันชอบอ่านหนังสือ
ทุกอย่างที่ฉันหยิบมาอ่านได้

750
00:52:58,625 --> 00:53:00,541
นักเขียนยอดเยี่ยมทุกคน
หนังสือยอดเยี่ยมทุกเล่ม

751
00:53:00,625 --> 00:53:02,458
ฉันเข้าเรียนที่เยลเพื่อเป็นทนาย

752
00:53:04,750 --> 00:53:06,541
นายดูไม่เหมือนทนาย

753
00:53:08,375 --> 00:53:11,125
- ฉันจะถือว่าเป็นคำชมนะ
- เอาเลย

754
00:53:17,541 --> 00:53:18,500
ถึงบ้านฉันแล้ว

755
00:53:23,375 --> 00:53:25,583
พรุ่งนี้ไปอ่านหนังสือด้วยกันไหม

756
00:53:27,208 --> 00:53:28,166
โอเค

757
00:53:29,750 --> 00:53:30,875
โอเค

758
00:53:33,916 --> 00:53:35,250
ราตรีสวัสดิ์ เจอาร์

759
00:53:36,458 --> 00:53:37,416
ราตรีสวัสดิ์

760
00:54:08,125 --> 00:54:09,791
ลูกคิดว่ากำลังมีความรักเหรอ

761
00:54:11,416 --> 00:54:13,333
ครับ ผมคิดว่ากำลังมีความรัก

762
00:54:14,375 --> 00:54:17,416
- เธอเป็นผู้หญิงที่โชคดี
- ผมไม่รู้เรื่องนั้นหรอกนะ

763
00:54:19,166 --> 00:54:22,416
- ลูกระวังตัวใช่ไหม
- ให้ตายเถอะ แม่ เวร

764
00:54:22,500 --> 00:54:24,458
เธอฉลาด เธอรับรู้ความรู้สึกเก่ง

765
00:54:24,541 --> 00:54:26,125
รับรู้เรื่องอะไร

766
00:54:26,208 --> 00:54:27,541
ช่างมันเถอะ

767
00:54:27,625 --> 00:54:29,041
อะไร เธอรวยเหรอ

768
00:54:29,125 --> 00:54:31,916
อาจจะชนชั้นกลางเกือบชั้นสูง

769
00:54:32,000 --> 00:54:32,958
นั่นสิหลานฉัน

770
00:54:33,041 --> 00:54:35,916
แม่ไม่รู้ว่ามันหมายความว่าไง
"ชั้นล่าง ชั้นกลาง ชั้นสูง"

771
00:54:36,000 --> 00:54:38,166
คนที่คิดว่าตัวเองรวย

772
00:54:38,250 --> 00:54:41,416
คนที่รวยจริงๆ พวกเขาซ่อนตัว
จะได้ไม่ถูกใครฆ่า

773
00:54:41,500 --> 00:54:46,041
ผมแค่รู้สึกว่าซิดนีย์อยู่สูงระดับนี้
และผมอยู่ต่ำระดับนี้

774
00:54:46,125 --> 00:54:47,833
ไม่ ลูกมีอะไรมากมายให้เธอ

775
00:54:47,916 --> 00:54:50,583
ไม่มีเงิน ไม่รู้ว่าผมอยากทำอะไร

776
00:54:50,666 --> 00:54:53,041
นอกจากเป็นทนายและฟ้องพ่อของผม

777
00:54:53,125 --> 00:54:57,791
นั่นไม่ใช่เหตุผลที่แม่อยากให้ลูกเป็นทนาย
นั่นมันคงเป็นการบีบบังคับ เจอาร์

778
00:54:57,875 --> 00:55:01,333
มันคงไม่ใช่สิ่งที่แย่ที่สุด
ถ้าผู้ชายชื่นชมผู้หญิงบ้างสักเล็กน้อย

779
00:55:01,416 --> 00:55:02,291
เล็กน้อยมาก

780
00:55:02,375 --> 00:55:04,833
การตกหลุมรักเป็นความโชคดี
พยายามสนุกกับมัน

781
00:55:04,916 --> 00:55:07,583
ถ้าลูกอกหัก ลูกจะไม่ตายหรอก

782
00:55:10,458 --> 00:55:13,000
- แม่ ผมมีเรื่องจะขอน่ะ
- อะไรเหรอ

783
00:55:17,666 --> 00:55:20,250
วันคริสต์มาสผมต้องไปบ้านซิดนีย์

784
00:56:23,041 --> 00:56:24,916
- อะไร
- อะไร

785
00:56:25,750 --> 00:56:29,083
นี่มันวันคริสมาสต์
ฉันอยู่ในคอนเนตทิคัต ในรถวอลโว่

786
00:56:31,333 --> 00:56:33,708
ฉันจะไม่มีทางฝึกเธอ
ให้หายจากเรื่องนั้นได้ใช่ไหม

787
00:56:33,791 --> 00:56:35,083
ฝึกฉันให้หายจากเรื่องอะไร

788
00:56:35,750 --> 00:56:38,333
การคิดว่าสิ่งต่างๆ เป็นมากกว่าที่เป็น

789
00:56:41,958 --> 00:56:44,125
- นายเคยไปเวสต์พอร์ตไหม
- ไม่เคย

790
00:56:47,791 --> 00:56:49,416
นายเคยได้กับใครในรถวอลโว่ไหม

791
00:56:53,458 --> 00:56:56,875
ไม่มีอะไรที่ซิดนีย์จะไม่ทำหรือไม่พยายามทำ

792
00:56:59,125 --> 00:57:00,583
เธอสอนผมเรื่องความรัก

793
00:57:00,666 --> 00:57:03,791
และเทอมนั้นก็ผ่านไปเร็วมาก
สำหรับเราสองคน

794
00:57:03,875 --> 00:57:05,125
ผมไม่ได้ไร้เดียงสา

795
00:57:05,208 --> 00:57:09,208
ผมรู้ว่าความรักที่ยิ่งใหญ่ครั้งแรกของผม
อาจจะไม่ใช่รักครั้งสุดท้าย

796
00:57:09,291 --> 00:57:13,041
แต่มีบางอย่างเกี่ยวกับเธอ
บางอย่างที่แตกต่าง

797
00:57:13,125 --> 00:57:14,833
บางอย่างที่ทำให้ผมมีความหวัง

798
00:57:46,208 --> 00:57:49,125
นายโอเคไหม ต้องการหมอรึเปล่า

799
00:57:49,208 --> 00:57:52,041
- ไม่ ขอเวลาฉันสักแป๊บ
- โอเค

800
00:58:11,291 --> 00:58:13,583
- อรุณสวัสดิ์ คนเก่ง
- อรุณสวัสดิ์

801
00:58:15,916 --> 00:58:20,375
พ่อแม่ของฉัน...
พวกท่านได้ยินเสียงนายแล้ว

802
00:58:22,791 --> 00:58:24,041
พวกท่านอยากพบนาย

803
00:58:33,833 --> 00:58:35,833
ฉันคิดว่าฉันควรพานายไปขึ้นรถไฟ

804
00:58:37,041 --> 00:58:38,250
ทำไมล่ะ

805
00:58:38,333 --> 00:58:40,166
มันซับซ้อนมาก

806
00:58:41,250 --> 00:58:42,666
ฉันรู้สึกแปลกๆ

807
00:58:44,375 --> 00:58:46,625
ฉันขอโทษที่พานายมาในวันคริสต์มาส

808
00:58:51,791 --> 00:58:53,708
ฉันคิดว่าฉันกำลังคบกับคนอื่นอยู่

809
00:59:02,333 --> 00:59:03,750
เจอกันข้างล่างนะ

810
00:59:25,125 --> 00:59:27,458
เธอชอบสโคนไหม เจอาร์

811
00:59:27,541 --> 00:59:30,083
- ผมชอบสโคนครับท่าน
- เรียกฉันว่าฟิล

812
00:59:30,583 --> 00:59:31,791
ขอบคุณ ฟิล

813
00:59:31,875 --> 00:59:36,125
ไหนๆ เธอก็เรียกเขาว่าฟิล
ฉันว่าเธอเรียกฉันว่าคุณนายลอว์สันได้นะ

814
00:59:57,375 --> 01:00:00,583
ซิดนีย์บอกผม... ขอโทษนะครับ

815
01:00:01,958 --> 01:00:05,833
ซิดนีย์บอกผมว่าคุณทั้งคู่เป็นสถาปนิก

816
01:00:05,916 --> 01:00:08,750
บางคนสร้างบ้าน เราสร้างที่อยู่อาศัย

817
01:00:08,833 --> 01:00:11,541
มันต่างกันตรงไหนครับ ยกเว้นคำที่ใช้

818
01:00:11,625 --> 01:00:13,708
คือผมเพิ่งสอบตกภาษาอังกฤษ

819
01:00:13,791 --> 01:00:15,208
แต่บ้านคือที่อยู่อาศัย

820
01:00:15,291 --> 01:00:17,916
นอกจากมันจะเป็นถ้ำ
และที่อยู่อาศัยเป็นบ้าน

821
01:00:18,000 --> 01:00:20,250
พวกเขาบริหารนิตยสาร ที่อยู่อาศัย ด้วย

822
01:00:20,333 --> 01:00:21,333
อะไรนะ

823
01:00:22,291 --> 01:00:23,875
นิตยสารชื่อ ที่อยู่อาศัย

824
01:00:24,916 --> 01:00:26,375
ที่อยู่อาศัย
การใช้ชีวิตในช่วงฤดูร้อน

825
01:00:29,125 --> 01:00:31,375
ฉันคิดว่าเธอไม่ควรคิดมากนะ

826
01:00:31,458 --> 01:00:32,625
ไม่ครับ

827
01:00:36,083 --> 01:00:37,833
งั้นเธอก็มีพ่อที่หนีหายไปใช่ไหม

828
01:00:37,916 --> 01:00:40,541
คนที่ไม่ได้เป็นอะไรกับเธอ
ไปมากกว่าเสียงในวิทยุ

829
01:00:42,708 --> 01:00:44,083
ครับ ประมาณนั้น

830
01:00:44,333 --> 01:00:47,208
เธอไปบำบัดทางจิตรึเปล่า
ฉันว่าเธอควรไปบำบัดนะ

831
01:00:47,291 --> 01:00:49,250
ไม่ได้ไปบำบัดทางจิตครับ ไม่

832
01:00:50,041 --> 01:00:51,250
น่าประหลาดใจนะครับ

833
01:00:55,958 --> 01:00:57,708
แม่เธอทำงานอะไร เจอาร์

834
01:01:04,375 --> 01:01:09,291
แม่อาศัยอยู่ที่บ้าน
ในแมนแฮสเซ็ตกับตายาย

835
01:01:09,375 --> 01:01:10,958
พวกท่านค่อนข้างบ้าทั้งคู่ครับ

836
01:01:11,041 --> 01:01:12,875
และเธอเป็นเลขานุการ

837
01:01:13,708 --> 01:01:17,916
และหนึ่งในสิ่งที่แม่ชอบทำคือขับรถไปรอบๆ

838
01:01:18,333 --> 01:01:20,541
ดูบ้านแบบบ้านหลังนี้

839
01:01:20,958 --> 01:01:24,166
และจินตนาการว่า
ถ้าใช้ชีวิตในบ้านแบบนี้จะเป็นยังไง

840
01:01:24,833 --> 01:01:26,250
ตอนนี้ผมบอกแม่ได้แล้ว

841
01:01:27,208 --> 01:01:28,416
เชิญเลย

842
01:01:29,708 --> 01:01:30,791
ผมจะบอกแน่ครับ

843
01:01:32,875 --> 01:01:33,958
เธอศึกษาอะไร

844
01:01:37,333 --> 01:01:39,958
ผมศึกษาผู้คน ฟิล

845
01:01:40,041 --> 01:01:42,250
ผมคิดว่าผมศึกษาผู้คนมาตลอด

846
01:01:43,041 --> 01:01:44,208
และนี่ก็เยี่ยมมาก

847
01:01:45,500 --> 01:01:46,750
เจอาร์เป็นนักเขียน

848
01:01:46,833 --> 01:01:48,583
คือเธอเรียนด้านไหนที่เยล

849
01:01:49,333 --> 01:01:52,291
เรื่องไร้สาระแบบเดิมๆ
แม่ผมอยากให้ผมเป็นทนาย

850
01:01:52,375 --> 01:01:56,083
ฟังดูแม่เธอเป็นผู้หญิงที่ฉลาดมากนะ
ออกจะมองโลกในแง่ดีนิดหน่อย

851
01:02:06,000 --> 01:02:07,916
ฟิล คุณเคยเอาในรถวอลโว่ไหม

852
01:02:13,333 --> 01:02:15,708
และก็นั่นแหละ ถูกทิ้งในคอนเนตทิคัต

853
01:02:18,583 --> 01:02:22,916
ผมใช้เวลาสองปีต่อมา
มุ่งมั่นกับการทำอะไรเพื่อตัวเอง

854
01:02:23,166 --> 01:02:24,583
เป็นคนสำคัญ

855
01:02:25,500 --> 01:02:27,416
คนที่ซิดนีย์อยากได้กลับคืน

856
01:02:31,416 --> 01:02:32,625
ไง ชาร์ลี

857
01:03:46,291 --> 01:03:47,541
ตรงนี้มีคนนั่งไหมครับ

858
01:03:48,833 --> 01:03:50,666
ดูสิใครมา นั่งตรงนี้สิ

859
01:03:51,708 --> 01:03:56,583
ปีสุดท้ายของผมจะต้องสุดยอดมากๆ
เขียนบทความให้หนังสือพิมพ์ ทำงานที่บาร์

860
01:03:56,666 --> 01:03:58,833
นี่จะเป็นปีของผม

861
01:03:58,916 --> 01:04:00,708
ผมไม่ต้องการซิดนีย์

862
01:04:00,791 --> 01:04:02,250
ที่จริง ช่างหัวซิดนีย์

863
01:04:03,791 --> 01:04:05,458
คุณเขียนได้ดีไหม

864
01:04:05,541 --> 01:04:08,875
ผมเกรงว่าบางครั้งคำถามนี้
ถูกถามน้อยไปหน่อย

865
01:04:09,875 --> 01:04:13,291
ไม่รู้สิครับ ผมเขียนบทความ
ลงหนังสือพิมพ์ของเยล

866
01:04:13,958 --> 01:04:16,541
- หลายคนไม่รู้
- หลายคนที่รู้

867
01:04:18,916 --> 01:04:21,291
ผมชอบเสมอนะที่เจอคุณบนรถไฟสายนี้

868
01:04:22,208 --> 01:04:23,708
ปัญหาหลักของคุณคืออะไร

869
01:04:23,791 --> 01:04:26,375
ผมเป็นแค่เด็กชายจนๆ
ที่อยากได้เด็กสาวรวยๆ

870
01:04:27,666 --> 01:04:28,666
เรื่องแบบนั้นเคยมีมาแล้ว

871
01:04:28,750 --> 01:04:32,000
เธอไม่ได้รวยขนาดนั้น
เธอเป็นชนชั้นกลางเกือบชั้นสูง

872
01:04:32,083 --> 01:04:35,666
คุณไม่เคยเห็นคนรวยจริงๆ หรอก
พวกเขาทำตัวล่องหน

873
01:04:36,791 --> 01:04:39,916
คุณมีแผนอะไรที่คิดไว้
ที่จะทำอะไรให้ตัวเองไหม

874
01:04:40,000 --> 01:04:41,416
ไปทำให้เธอหลงใหลเคลิ้มไปเลย

875
01:04:44,500 --> 01:04:45,500
อาจจะครับ

876
01:04:45,583 --> 01:04:48,291
ถ้าเธอรักคุณ ต่อให้ยากจนก็รัก

877
01:04:50,291 --> 01:04:51,583
ได้ยินที่นี่ครั้งแรกนะ

878
01:04:52,875 --> 01:04:54,958
ผมเคยได้ยินจากคนอื่นแล้ว

879
01:04:55,041 --> 01:04:57,958
แล้วก็นั่นจากเรื่อง แกตสบี้ น่ะครับ

880
01:04:58,875 --> 01:05:02,416
ธีมหลักของคุณคืออะไร
ถ้ามันไม่ใช่เรื่องนั้น

881
01:05:02,500 --> 01:05:05,958
พ่อที่ขาดหายไป คุณรู้จักเรื่องนั้นไหม

882
01:05:06,958 --> 01:05:10,083
แน่นอน คุณคิดว่า
คนจะกลายเป็นพระได้ยังไงล่ะ

883
01:05:40,708 --> 01:05:42,166
เธอทำให้ฉันเชื่อจริงๆ

884
01:05:42,875 --> 01:05:44,250
เรื่องอะไร

885
01:05:44,333 --> 01:05:47,750
ก็ในช่วงปีที่ผ่านมา ปีครึ่งที่ผ่านมา

886
01:05:47,833 --> 01:05:51,208
เอาจริงๆ นะ ชีวิตฉันแย่มาก

887
01:05:52,791 --> 01:05:55,500
- เรื่องฉันเหรอ
- ใช่ เรื่องเธอ

888
01:05:57,250 --> 01:05:58,791
นายต้องการอะไรจากฉัน

889
01:05:59,666 --> 01:06:02,125
เราอยู่ปีสุดท้ายแล้ว

890
01:06:05,458 --> 01:06:06,916
ฉันเริ่มรู้สึกเครียดเลย

891
01:06:07,416 --> 01:06:10,333
เครียดเพราะมีเรื่องกวนใจเหรอ

892
01:06:10,416 --> 01:06:12,666
ไม่ เพราะผู้ชายที่ต้องการนู้นนี่ต่างหาก

893
01:06:13,500 --> 01:06:17,041
ฉันคิดว่าเธอคิดว่าฉันอยากได้บางอย่าง
ที่ฉันไม่ได้คิดถึง

894
01:06:20,958 --> 01:06:23,125
นอกจากว่าเธออยากให้ฉันคิด

895
01:06:24,875 --> 01:06:26,375
ฉันกำลังคบคนอื่นอยู่

896
01:06:28,583 --> 01:06:30,500
เธอต้องล้อฉันเล่นแน่ๆ

897
01:06:31,333 --> 01:06:34,708
ผมอธิบายไม่ได้จริงๆ
ว่าทำไมผมถึงกลับไปเรื่อยๆ

898
01:06:34,791 --> 01:06:36,500
แค่ว่าเธอมีเบอร์ผมน่ะ

899
01:06:37,625 --> 01:06:41,000
นั่นแหละ เธอเครียดเพราะมีเรื่องกวนใจ
ไม่ว่ามันจะคืออะไร

900
01:06:41,083 --> 01:06:42,833
มันแปลว่าเธอกังวล

901
01:06:42,916 --> 01:06:46,583
โอเค งั้นเธอเป็นแบบนั้น
และเธอต้องการพื้นที่

902
01:06:46,666 --> 01:06:49,166
และเวลา และอะไรแบบนั้นใช่ไหม

903
01:06:50,208 --> 01:06:51,916
งั้นฉันมีคำถามจะถามนาย

904
01:06:53,125 --> 01:06:54,375
นายต้องการอะไร

905
01:06:57,541 --> 01:07:00,375
นี่ ฉันไม่ใช่อัจฉริยะนะ
มันเป็นคำถามที่เข้าใจง่ายๆ

906
01:07:00,458 --> 01:07:03,750
ฉันต้องการอะไรเหรอ
ฉันอยากเป็นนักเขียน แต่ฉันห่วย

907
01:07:03,833 --> 01:07:06,791
เวลาที่นายเขียนได้ห่วย
นายก็กลายเป็นนักข่าว

908
01:07:06,875 --> 01:07:09,500
- ฉันจะไม่เรียนกฎหมาย
- ฉันก็ไม่เรียนเหมือนกัน

909
01:07:13,166 --> 01:07:16,208
- แม่ฉัน เธอ...
- แม่นายอยากให้นายมีความสุข

910
01:07:16,291 --> 01:07:17,625
ใช่ ใช่แล้ว

911
01:07:18,625 --> 01:07:20,250
เราทั้งคู่ไม่รู้ว่าต้องทำยังไง

912
01:07:28,208 --> 01:07:30,208
กลับไปเรียนให้จบกันเถอะ

913
01:07:35,541 --> 01:07:36,458
โอเค

914
01:07:42,541 --> 01:07:46,708
- ฉันอยู่นี่ ฉันเข้าใจว่ามันเป็นเรื่องใหญ่
- จริงเหรอ เขาเรียนจบเยลนะ

915
01:07:46,791 --> 01:07:49,000
พ่อเธอจบการศึกษาจากดาร์ตมัธ

916
01:07:49,833 --> 01:07:52,500
ดังนั้นเพื่อไม่ให้เสียเวลา
พาพวกเขาเข้ามากันเถอะ

917
01:07:52,583 --> 01:07:54,041
ทุกท่าน

918
01:07:54,125 --> 01:07:57,541
ขอเสียงต้อนรับอย่างอบอุ่น
ให้นักศึกษาเยลรุ่นปี 1986

919
01:08:21,125 --> 01:08:22,500
มีคนโทรหานาย

920
01:08:30,708 --> 01:08:32,083
ฮัลโหล

921
01:08:32,291 --> 01:08:33,500
จำฉันได้ไหม

922
01:08:35,500 --> 01:08:36,625
ไง พ่อ

923
01:08:36,708 --> 01:08:39,250
นี่ พ่อไปไม่ได้ อย่างที่ลูกรู้

924
01:08:39,333 --> 01:08:41,166
ไม่มีอะไรน่าแปลกใจเลย

925
01:08:41,833 --> 01:08:46,458
แต่พ่ออยากบอกลูกว่าพ่อเลิกดื่มเหล้าแล้ว

926
01:08:47,250 --> 01:08:49,916
และพ่อไปโน่นมานี่...

927
01:08:52,458 --> 01:08:53,708
เพื่อขอโทษ

928
01:08:53,791 --> 01:08:56,583
และลูกก็เป็นหนึ่งในนั้น

929
01:08:57,458 --> 01:09:00,166
- ว้าว
- โธ่ ไม่เอาน่า อย่ามาล้อเล่นกับพ่อ

930
01:09:02,083 --> 01:09:05,583
นี่ พ่อดีใจที่ลูกเรียนจบ พ่อกังวล

931
01:09:05,666 --> 01:09:07,333
มหาวิทยาลัยไม่ใช่สำหรับทุกคน

932
01:09:08,166 --> 01:09:11,375
สำหรับแม่น่ะใช่ แต่พ่อทำแม่ท้อง

933
01:09:11,458 --> 01:09:14,750
ใช่ เราทุกคนต้องพึ่งตัวเองให้ได้ เจอาร์

934
01:09:15,166 --> 01:09:18,708
ดูเหมือนแม่มีลูกคอยช่วยเหลืออยู่

935
01:09:19,416 --> 01:09:23,208
ผมคิดว่าแม่ช่วยเราสองคนมานานมากแล้ว

936
01:09:26,750 --> 01:09:27,833
อาจจะใช่

937
01:09:30,166 --> 01:09:33,708
เอาละ พ่อจะออกอากาศในอีก 15 นาที
พ่อต้องไปแล้ว

938
01:09:33,791 --> 01:09:34,833
พ่ออยู่ไหน

939
01:09:42,416 --> 01:09:44,541
ลูกคิดว่าจะไปเรียนต่อกฎหมายที่ไหน

940
01:09:44,666 --> 01:09:47,250
ไม่ครับ ผมจะเป็นนักเขียนนิยาย

941
01:09:51,875 --> 01:09:53,291
ลูกจะไปอยู่ที่ไหน

942
01:09:53,375 --> 01:09:55,708
ที่บ้านคุณตา เหมือนกับทุกคน

943
01:09:56,958 --> 01:09:58,333
เราทุกคนไปบ้านคุณตาทั้งนั้น

944
01:09:58,416 --> 01:10:02,041
ผมรู้ว่าแม่คิดว่า
นี่ควรจะเปลี่ยนทุกอย่าง แต่ว่า...

945
01:10:02,125 --> 01:10:05,875
- ลูกต้องมีงานทำ
- ผมจะมีงานทำ เขียนนิยาย

946
01:10:08,166 --> 01:10:10,541
สำนักพิมพ์เริ่มสนใจ
งานบันทึกความทรงจำมากขึ้น

947
01:10:11,125 --> 01:10:12,166
นั่นจริงครับ

948
01:10:18,833 --> 01:10:19,958
นี่ครับ

949
01:10:21,166 --> 01:10:22,375
นี่สำหรับซิดนีย์รึเปล่า

950
01:10:22,458 --> 01:10:24,958
เปล่า เปิดสิครับ

951
01:10:32,583 --> 01:10:34,000
มันคือแหวนของเยล

952
01:10:34,083 --> 01:10:36,791
ผมไม่ชอบเครื่องประดับผู้ชาย แต่ผมคิดว่า

953
01:10:36,875 --> 01:10:39,708
ไหนๆ เหล่าทหารเสือ
ก็ลุยเรื่องนี้มาด้วยกัน

954
01:10:41,166 --> 01:10:42,125
สำหรับแม่ครับ

955
01:10:59,125 --> 01:11:00,875
ให้ตายสิวะ

956
01:11:00,958 --> 01:11:03,500
ถ้าเป็นในเชิงสัญลักษณ์
นายเพิ่งแต่งงานกับแม่ของตัวเอง

957
01:11:03,583 --> 01:11:04,875
เฮ้ย ใจเย็นๆ

958
01:11:04,958 --> 01:11:09,625
โอเค สมมติว่านายปิดวงจร
กับผู้ปกครองคนนึง ใช่ไหม อาจจะ

959
01:11:09,708 --> 01:11:11,750
- ใช่
- แล้วเดอะวอยซ์ล่ะ

960
01:11:11,833 --> 01:11:14,375
- ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาอยู่ไหน
- เดอะวอยซ์

961
01:11:14,458 --> 01:11:17,958
ติดอยู่ในวิถีชีวิตแย่ๆ
ตั้งแต่รัฐบาลคาร์เตอร์

962
01:11:18,916 --> 01:11:21,416
งั้นพวกเธอสองคนเพิ่งเรียนจบเหรอ

963
01:11:22,500 --> 01:11:24,791
ชาร์ลี ฉันขอเลี้ยงเครื่องดื่มพวกเขาหน่อย

964
01:11:24,875 --> 01:11:26,250
ขอบคุณครับ หัวหน้า

965
01:11:26,333 --> 01:11:29,708
งั้นทุกวันนี้ค่าเทอมเยลเท่าไหร่

966
01:11:29,791 --> 01:11:31,791
ประมาณ 60,000

967
01:11:31,875 --> 01:11:34,250
- หกหมื่นเหรอ
- เจอาร์ได้รับทุนและทุนการศึกษา

968
01:11:34,333 --> 01:11:36,208
เวสลีย์ เธอจ่ายเต็มใช่ไหม

969
01:11:36,291 --> 01:11:40,875
โอเค ตอบฉันมา
มหากฎบัตรลงนามในปีไหน

970
01:11:42,416 --> 01:11:44,416
- ไม่รู้สิ
- ผมไม่รู้เลย

971
01:11:44,500 --> 01:11:46,416
- ผลสำรวจบอกว่า...
- ปี 1215

972
01:11:46,500 --> 01:11:49,500
มันเป็นรากฐานของกฎหมายอังกฤษ
พวกเธอควรรู้ไว้

973
01:11:49,583 --> 01:11:51,666
- ป้อมปราการต้านเผด็จการ
- กษัตริย์จอห์น

974
01:11:51,750 --> 01:11:54,708
- ใช่แล้ว
- ณ จุดนี้ ผมไม่สนหรอก

975
01:11:54,791 --> 01:11:56,083
เขาไม่สน

976
01:11:56,166 --> 01:11:59,000
ฉันแค่พยายามจะเอาตัวพวกเธอ
ออกจากชนชั้นปกครอง

977
01:11:59,083 --> 01:12:00,458
สายไปแล้ว หัวหน้า

978
01:12:00,541 --> 01:12:03,250
ค่าเทอม 60,000 ดอลลาร์เลย
บ้านฉันราคา 12,000 ดอลลาร์

979
01:12:03,333 --> 01:12:05,041
บ้านนายราคา 7,000 เหรียญ

980
01:12:05,125 --> 01:12:06,833
บ้านฉันราคา 7,000 เหรียญ

981
01:12:09,916 --> 01:12:13,666
- ฉันค่อนข้างชอบแบบตัดขาดกันไปเลยนะ
- เราเป็นเพื่อนกันได้

982
01:12:13,750 --> 01:12:15,666
แค่ไม่ใช่แบบรักใคร่หรือทางเพศ

983
01:12:16,416 --> 01:12:17,875
ฟังดูน่าสนใจ

984
01:12:19,375 --> 01:12:20,750
แล้วช่วงนี้นายทำอะไรอยู่

985
01:12:22,000 --> 01:12:25,083
ส่วนใหญ่ฉันอยู่ที่บาร์
ฉันกำลังเขียนนิยายอยู่

986
01:12:27,166 --> 01:12:29,291
สำนักพิมพ์เริ่มสนใจ
งานบันทึกความทรงจำ

987
01:12:29,375 --> 01:12:31,458
หลายคนพูดแบบนั้น ใช่

988
01:12:32,000 --> 01:12:33,833
นายเขียนไปได้กี่หน้าแล้ว

989
01:12:36,000 --> 01:12:37,000
หลายหน้า

990
01:12:38,291 --> 01:12:40,291
- นายสมัครงานหนังสือพิมพ์รึเปล่า
- สมัครแล้ว

991
01:12:40,375 --> 01:12:42,083
- มีตัดรวมบทความไว้บ้างไหม
- มี

992
01:12:42,166 --> 01:12:43,875
นายติดต่อ เดอะนิวยอร์กไทมส์ ไหม

993
01:12:43,958 --> 01:12:46,333
เธอจะชอบไหม ถ้าฉันทำงานที่ไทมส์

994
01:12:47,708 --> 01:12:49,666
ยังไงฉันก็รักนายอยู่แล้ว

995
01:12:49,750 --> 01:12:51,708
ฉันแค่ไม่อยากมีความสัมพันธ์

996
01:12:51,791 --> 01:12:55,541
เรามีความสัมพันธ์
แค่ไม่ใช่แบบรักใคร่หรือทางเพศ

997
01:13:02,208 --> 01:13:04,666
ฉันคิดว่า ไทมส์
อาจจะเกินเอื้อมไปหน่อยสำหรับฉัน

998
01:13:06,750 --> 01:13:08,166
เยลก็เคยเกินเอื้อมสำหรับนายไหม

999
01:13:09,041 --> 01:13:11,583
- เราไปที่บ้านเธอได้ไหม
- ไม่ได้

1000
01:13:13,416 --> 01:13:14,583
ฉันอยู่กับเขา

1001
01:13:19,333 --> 01:13:22,666
ซิดนีย์เห็นเธอในสภาพที่แย่ลง

1002
01:13:23,666 --> 01:13:25,958
- แต่หล่อนมาดูว่าเธอเป็นยังไง
- ใช่ครับ

1003
01:13:26,041 --> 01:13:28,833
หล่อนพยายามดูว่า
เธอจัดการชีวิตตัวเองได้ไหม

1004
01:13:30,375 --> 01:13:33,708
ผมไม่มีชีวิตให้จัดการด้วยซ้ำ

1005
01:13:34,583 --> 01:13:36,041
ผมไม่มีอะไรเลย

1006
01:13:36,125 --> 01:13:37,291
นี่ ฟังนะ

1007
01:13:37,375 --> 01:13:40,583
ฉันเคยบอกเธอว่ายังไง
เรื่องศาสตร์การเป็นผู้ชาย

1008
01:13:40,666 --> 01:13:42,208
- จำได้ไหม
- ครับ

1009
01:13:42,291 --> 01:13:45,416
- เหรอ มีงานทำ มีรถขับ
- ใช่ ใช่

1010
01:13:45,500 --> 01:13:47,875
- ทุ่มเทกับเรื่องนั้น
- ผมไม่มีอะไรสักอย่าง

1011
01:13:47,958 --> 01:13:51,375
เธอจะได้พึ่งพาตัวเองได้
และอาจจะมีคนอยากได้ตัวเธอ

1012
01:13:51,458 --> 01:13:54,291
และถ้าพวกนั้นไม่ต้องการ
เธอก็ไปจากที่นั่นซะ

1013
01:13:56,375 --> 01:13:57,291
ใช่ไหม

1014
01:13:59,333 --> 01:14:01,583
เดอะนิวยอร์กไทมส์

1015
01:14:01,666 --> 01:14:05,291
นิวยอร์กไทมส์
ใช่ ขอทราบชื่อด้วยค่ะ

1016
01:14:05,541 --> 01:14:06,708
ถือสายสักครู่ค่ะ

1017
01:14:06,791 --> 01:14:08,791
ดูแลตัวเองด้วยนะ ไว้คุยกัน

1018
01:14:10,666 --> 01:14:11,875
- ไง ฮาร์ฟ
- ไง

1019
01:14:12,458 --> 01:14:14,708
นิวยอร์กไทมส์ อ้าว สวัสดีค่ะ

1020
01:14:14,791 --> 01:14:16,166
- สวัสดีค่ะ เจอาร์ใช่ไหม
- ครับ

1021
01:14:16,250 --> 01:14:17,416
โอเค มากับฉันค่ะ

1022
01:14:18,708 --> 01:14:22,833
เราทุกคนชอบงานของคุณจากนิวเฮเวน
ตอนนี้คุณทำงานที่ไหน

1023
01:14:22,916 --> 01:14:24,833
ผมกำลังเขียนนิยายอยู่ คิดว่านะ

1024
01:14:24,916 --> 01:14:28,250
และผมทำงานธุรกิจของครอบครัว

1025
01:14:30,125 --> 01:14:33,916
ธุรกิจการต้อนรับน่ะครับ
บาร์ ที่ลองไอส์แลนด์

1026
01:14:36,375 --> 01:14:40,083
- งานบทความของคุณดีมาก คุณแม็กไกวร์
- เหรอครับ

1027
01:14:40,166 --> 01:14:43,666
เหล่าบรรณาธิการรู้สึกว่าอยากเห็น
ผลงานเพิ่มก่อนที่จะตัดสินใจ

1028
01:14:43,750 --> 01:14:45,875
- อยากเห็นผลงานเพิ่มเหรอครับ
- ใช่ค่ะ

1029
01:14:47,916 --> 01:14:49,083
นั่นถือว่าดีใช่ไหมครับ

1030
01:14:49,958 --> 01:14:50,958
ค่ะ

1031
01:14:53,583 --> 01:14:55,541
ผมไม่มีผลงานอื่นแล้ว

1032
01:14:59,125 --> 01:15:00,500
ฉันจะบอกไบรอันตามนั้นนะ

1033
01:15:05,250 --> 01:15:06,833
คุณอยากพบไบรอันไหม

1034
01:15:09,291 --> 01:15:10,958
ถ้าผมไม่ได้งานก็ไม่อยากเจอครับ

1035
01:15:14,291 --> 01:15:16,250
งั้นทำไมไม่ไปพบเขาล่ะ

1036
01:15:42,625 --> 01:15:44,000
เจอาร์ เข้ามาสิ

1037
01:15:46,791 --> 01:15:47,791
สวัสดีครับท่าน

1038
01:15:51,291 --> 01:15:55,291
งั้นอย่าเขียนจดหมายถึงหล่อน
และบอกว่าเธอยกระดับชีวิตตัวเองแล้ว

1039
01:15:55,375 --> 01:15:59,166
เพราะนั่นจะพรากอำนาจ
ที่หล่อนจะรู้เรื่องนี้ด้วยตัวเอง

1040
01:15:59,250 --> 01:16:00,375
ผมเขียนไปแล้ว

1041
01:16:00,875 --> 01:16:04,500
เธอมาปรึกษาเรื่องนี้กับฉันก่อนสิ ได้ไหม

1042
01:16:04,583 --> 01:16:07,708
อย่าบอกหล่อนว่าอยากได้หล่อนคืนมา
เธอบอกแบบนั้นไปรึเปล่า

1043
01:16:08,583 --> 01:16:09,583
บอกครับ

1044
01:16:09,666 --> 01:16:13,916
เธอไปยืนมองตึก
แบบว่ายืนตากฝนอะไรแบบนั้นไหม

1045
01:16:14,000 --> 01:16:15,083
เปล่าครับ

1046
01:16:16,500 --> 01:16:17,416
ซิดนี...

1047
01:16:17,500 --> 01:16:21,666
เจอาร์ ผู้หญิงคนนี้ทิ้งเธอกี่ครั้งแล้ว

1048
01:16:22,791 --> 01:16:25,625
ถ้ามีคนทิ้งเธอ นั่นหมายความว่ายังไง

1049
01:16:26,458 --> 01:16:28,000
เธอน่าจะรู้ดีกว่าใคร

1050
01:16:28,541 --> 01:16:30,750
เธอแค่ต้องการเวลา

1051
01:16:30,833 --> 01:16:33,916
ฉันคิดว่าเธอพลาดความจริงที่สำคัญไป

1052
01:16:34,000 --> 01:16:37,958
คือผู้หญิงตัดสินใจ
ว่าอยากได้หรือไม่อยากได้อะไร

1053
01:16:38,041 --> 01:16:40,541
- มันชัดเจนมาก เร็วมาก
- แต่...

1054
01:16:40,625 --> 01:16:41,833
ผู้หญิงตัดสินใจ

1055
01:16:42,750 --> 01:16:45,166
- ผมรู้ แต่...
- ตอนที่เจอกัน ใครเป็นคนตัดสินใจ

1056
01:16:45,250 --> 01:16:46,375
เธอครับ

1057
01:16:46,458 --> 01:16:48,083
นั่นไงล่ะ ไอ้โง่

1058
01:16:48,166 --> 01:16:50,333
รูปแบบมาตรฐาน เห็นได้ชัดกับทุกคน

1059
01:16:50,833 --> 01:16:53,083
เธอเห็นรูปแบบใช่ไหม

1060
01:16:56,500 --> 01:16:59,500
นี่ เจอาร์ได้งานทำที่ ไทมส์

1061
01:17:05,250 --> 01:17:08,791
ผมเป็นเด็กถ่ายเอกสาร
ผมไปซื้อแซนด์วิช เอากาแฟไปให้

1062
01:17:08,875 --> 01:17:11,000
นี่ ชาร์ลี ฉันเลี้ยงเหล้าเขาเอง

1063
01:17:13,875 --> 01:17:18,083
บรรทัดลงชื่อแรกของคุณมีปัญหา

1064
01:17:18,166 --> 01:17:21,458
เราเขียนตัวย่อ
โดยไม่ใส่เครื่องหมายมหัพภาคไม่ได้

1065
01:17:22,625 --> 01:17:24,041
ผมไปค้นคว้ามาแล้ว

1066
01:17:24,125 --> 01:17:26,500
และแฮร์รี่ เอส. ทรูแมนไม่ได้ใช้จุด...

1067
01:17:26,583 --> 01:17:28,000
มันไม่ได้เรียกว่าจุด

1068
01:17:29,750 --> 01:17:32,541
อีอี คัมมิงส์ ไม่มีมหัพภาค

1069
01:17:32,625 --> 01:17:35,791
แล้ว ไทมส์ ก็ใส่ไว้อยู่ดี
คุณรู้ไหมว่าทำไม

1070
01:17:35,875 --> 01:17:37,958
เพราะมันดูเหมือนว่าเราลืม

1071
01:17:38,041 --> 01:17:43,000
รูปแบบของ ไทมส์ ก็เป็นตามนั้น
และคุณคือ เจ. อาร์. แม็กไกวร์

1072
01:17:43,083 --> 01:17:44,000
จบ

1073
01:17:44,083 --> 01:17:46,666
ไม่มีเครื่องหมายมหัพภาคหลังนามสกุล

1074
01:17:46,750 --> 01:17:48,958
ยินดีด้วยกับผลงานที่ดีของคุณ

1075
01:17:49,041 --> 01:17:51,333
คุณได้มีชื่อลงใน เดอะนิวยอร์กไทมส์ แล้ว

1076
01:17:57,500 --> 01:17:58,458
มีอะไรอีกไหม

1077
01:18:01,000 --> 01:18:02,166
ไม่มีครับ ขอบคุณ

1078
01:18:17,458 --> 01:18:22,333
พ่อเป็นเจ้าของบริษัท พี่ชายเป็นหุ้นส่วน
ไม่ช้าก็เร็ว มันจะเกิดขึ้นแน่ๆ

1079
01:18:22,416 --> 01:18:24,458
- ชมรมคนโชคดี
- ใช่เลย

1080
01:18:24,541 --> 01:18:26,041
- นี่ค่ะ
- ขอบคุณครับ

1081
01:18:26,666 --> 01:18:28,125
งั้นนายก็ได้เลื่อนตำแหน่ง

1082
01:18:28,208 --> 01:18:31,208
ไม่ ฉันจะได้เลื่อนตำแหน่ง
เมื่อฉันเป็นนักข่าวเต็มตัว

1083
01:18:31,291 --> 01:18:33,250
และเมื่อมีผลงานของฉันลงทุกวัน

1084
01:18:33,333 --> 01:18:36,583
และนายยังไม่มี
พื้นเพอย่างที่ซิดนีย์อยากได้

1085
01:18:36,666 --> 01:18:39,125
และหลักๆ นายจะเติบโต
ในฐานะขี้เหล้าในบาร์

1086
01:18:39,208 --> 01:18:40,166
ใช่ ก็...

1087
01:18:40,250 --> 01:18:43,250
พันธุกรรมเป็นเรื่องยาก นายจะทำอะไรได้

1088
01:18:43,333 --> 01:18:46,500
- ว่าแต่พ่อนายอยู่ไหน
- ที่ไหนสักแห่งทางใต้

1089
01:18:47,916 --> 01:18:50,291
- นายเหมือนแม่ของนายเรื่องเยล
- อ้อ งั้นเหรอ

1090
01:18:50,375 --> 01:18:52,458
นายคิดว่า ไทมส์ มีความหมายสำคัญ

1091
01:18:52,541 --> 01:18:55,166
- ก็มีน่ะสิ มันคือ เดอะนิวยอร์กไทมส์ นะ
- ไม่ มันไม่ใช่

1092
01:18:55,250 --> 01:18:57,375
- งั้นอะไรที่มีความหมาย
- หนังสือไง

1093
01:18:57,458 --> 01:19:01,125
นายจะใช้เวลาหลายปี ก่อนที่จะรู้ตัวว่า
นั่นก็ไม่มีความหมายเหมือนกัน

1094
01:19:01,208 --> 01:19:03,583
และฉันจะบอกให้นะ เจอาร์
ฉันรับปากเลย

1095
01:19:03,666 --> 01:19:06,791
ไม่ว่านายเขียนงานให้ ไทมส์
หรือนายเขียนหนังสือเล่มนี้

1096
01:19:06,875 --> 01:19:10,208
ซิดนีย์จะไม่จู่ๆ ก็โทรหานาย
และขอให้นายกลับไปหาเธอ

1097
01:19:10,291 --> 01:19:11,500
และนายรู้ไหมว่าทำไม

1098
01:19:11,583 --> 01:19:14,208
ทำไมซิดนีย์จะไม่โทรมา
อัจฉริยะผู้รู้ทุกอย่าง

1099
01:19:14,291 --> 01:19:16,708
เพราะเธอทิ้งนายไปเก้าครั้งแล้ว

1100
01:19:17,625 --> 01:19:19,833
เพราะเธอไม่ได้รักนาย เพื่อน

1101
01:19:22,666 --> 01:19:25,333
เพราะเธอกำลังจะแต่งงาน
ในวันทหารผ่านศึก

1102
01:19:28,416 --> 01:19:32,333
ในทางกลับกัน
สิ่งที่นายทำต่อไปจะเป็นสิ่งสำคัญ

1103
01:19:33,041 --> 01:19:35,000
พร้อมจะสั่งอาหารรึยังคะ

1104
01:19:35,083 --> 01:19:37,416
จินมาร์ตินีสี่แก้วแบบใส่มะนาว

1105
01:20:02,916 --> 01:20:03,833
นี่

1106
01:20:03,916 --> 01:20:05,250
ตื่นสิ

1107
01:20:06,625 --> 01:20:08,833
ฉันนึกว่านายจะเป็นนักเขียนซะอีก

1108
01:20:10,041 --> 01:20:11,375
ก็เป็นไง

1109
01:20:11,458 --> 01:20:13,875
ไม่ใช่ นายเป็นคนถ่ายเอกสาร

1110
01:20:14,875 --> 01:20:16,708
- ฉันเขียน
- หนังสือเหรอ

1111
01:20:16,833 --> 01:20:18,875
- เปล่า
- งั้นนายก็แค่คนไม่เอาไหน

1112
01:20:18,958 --> 01:20:20,583
- ฉันไม่ใช่คนไม่เอาไหน
- ใช่สิ

1113
01:20:20,666 --> 01:20:22,958
และครอบครัวนายก็มีแต่คนไม่เอาไหน

1114
01:20:24,125 --> 01:20:25,083
นั่นเป็นเรื่องจริง

1115
01:20:26,250 --> 01:20:28,000
อยากรู้ไหมว่าฉันคิดยังไง

1116
01:20:28,583 --> 01:20:29,958
อาจจะไม่

1117
01:20:30,041 --> 01:20:34,333
ฉันคิดว่านายควรกลับไปนอน
อีก 20 ปีค่อยตื่นขึ้นมา

1118
01:20:34,416 --> 01:20:36,958
บอกทุกคนว่านายน่าจะทำอะไรได้ดี

1119
01:20:39,333 --> 01:20:40,583
นั่นคือสิ่งที่ฉันคิด

1120
01:20:42,291 --> 01:20:43,583
- ไปตายซะไป
- ไปตาย...

1121
01:21:06,708 --> 01:21:08,625
ซิดนีย์ ลอว์สัน
แต่งงานกับโรเบิร์ต เดเวอโร

1122
01:21:08,708 --> 01:21:09,875
สติงกี้

1123
01:21:11,416 --> 01:21:12,291
นี่

1124
01:21:13,375 --> 01:21:14,708
เขาตามหาคุณอยู่

1125
01:21:15,791 --> 01:21:18,500
อยู่นี่เอง พ่อคนโชคดี

1126
01:21:22,583 --> 01:21:26,791
อย่างที่คุณรู้ ทีมบรรณาธิการมีโอกาส
ได้ตรวจสอบงานของคุณอย่างละเอียด

1127
01:21:26,875 --> 01:21:28,250
และมันเยี่ยมมาก

1128
01:21:28,333 --> 01:21:31,875
จริงๆ นะ
งานบางชิ้นของคุณโดดเด่นมาก

1129
01:21:31,958 --> 01:21:36,958
แม้ว่าส่วนใหญ่จะเกี่ยวกับ
ผู้คนที่บาร์ในลองไอส์แลนด์

1130
01:21:37,041 --> 01:21:40,500
ผลงานของคุณบางชิ้นโดดเด่นมากจริงๆ

1131
01:21:42,125 --> 01:21:43,958
ผมอยากให้ตัวเองมีข่าวดีกว่านี้ได้

1132
01:21:44,833 --> 01:21:49,916
อย่างที่คุณรู้ว่าเมื่อคณะกรรมการ
นัดประชุมเพื่อพิจารณาผู้ฝึกงาน

1133
01:21:50,000 --> 01:21:53,000
บรรณาธิการบางคนสนับสนุน บางคนก็ไม่

1134
01:21:53,083 --> 01:21:57,416
มีการลงคะแนนไปแล้ว และผมบอกไม่ได้
ว่าใครลงคะแนนแบบไหนยังไง

1135
01:21:57,500 --> 01:21:59,625
แต่ผลลัพธ์สุดท้ายคือ

1136
01:21:59,708 --> 01:22:02,708
ผมไม่สามารถเสนอตำแหน่งนักข่าวให้คุณได้

1137
01:22:07,500 --> 01:22:08,708
ขอบคุณครับ

1138
01:22:08,791 --> 01:22:12,333
ความรู้สึกคือคุณขาดประสบการณ์น่ะ

1139
01:22:12,416 --> 01:22:15,166
อาจจะลองทำที่หนังสือพิมพ์เล็กๆ

1140
01:22:15,250 --> 01:22:18,833
ที่ที่คุณสามารถเรียนรู้และเติบโตได้

1141
01:22:20,916 --> 01:22:22,291
ไม่ครับ ขอบคุณ

1142
01:22:46,541 --> 01:22:47,666
แม่คุณน่ะ

1143
01:22:53,375 --> 01:22:54,375
ฮัลโหล

1144
01:22:54,458 --> 01:22:57,416
อย่ามองฉันแบบนั้น
พวกเขาบอกว่าไม่รุนแรงน่ะ

1145
01:22:58,666 --> 01:23:00,208
ฉันจะบอกอะไรให้นะ

1146
01:23:00,291 --> 01:23:04,291
มันอาจจะทำให้ฉันตายได้ แต่ไม่ใช่ง่ายๆ

1147
01:23:06,666 --> 01:23:08,916
โอเค ลุงแน่ใจนะว่าไม่เป็นไร

1148
01:23:09,541 --> 01:23:13,250
ใช่ ฉันสบายดี ดี
อีกไม่กี่วันฉันจะได้ออกไปจากที่นี่

1149
01:23:17,750 --> 01:23:19,500
เกิดอะไรขึ้น มีอะไร

1150
01:23:21,250 --> 01:23:24,666
พวกเขาไม่ได้เสนอตำแหน่งนั้นให้ผม

1151
01:23:26,916 --> 01:23:30,416
สุดยอด ตอนนี้พวกเวรนั่นทุกคน
เป็นตัวละครแล้ว

1152
01:23:30,500 --> 01:23:31,875
ครับ คงอย่างนั้น

1153
01:23:31,958 --> 01:23:35,416
เหตุการณ์นี้เองก็บอบช้ำรุนแรง
เธอเอาไปเขียนขยายความต่อได้

1154
01:23:35,500 --> 01:23:37,166
ครับ โอเค

1155
01:23:37,250 --> 01:23:38,416
ไม่ ผมคิดว่างั้น

1156
01:23:38,500 --> 01:23:43,750
บางทีนี่อาจจะเป็นตอนที่
ลุงบอกเรื่องสำคัญมากกับผม

1157
01:23:44,666 --> 01:23:45,916
ใช่

1158
01:23:48,291 --> 01:23:51,625
บอกตามตรง ฉันไม่แน่ใจเต็มร้อย
ว่าเราควรเขียนเป็นบันทึกความทรงจำ

1159
01:23:51,708 --> 01:23:54,541
แต่เราก็ต้องตามกระแสใช่ไหม

1160
01:23:55,708 --> 01:23:59,791
แต่ยังไงก็ดี มันคือบันทึกความทรงจำ
และถ้ามันจะมีโครงสร้างอะไร

1161
01:24:02,083 --> 01:24:03,916
เธอรู้อยู่แล้วว่าต้องทำยังไง

1162
01:24:07,291 --> 01:24:09,875
เขาอยู่ที่นอร์ทแคโรไลนา
กำลังทำรายการทอล์คโชว์

1163
01:24:13,541 --> 01:24:16,291
พ่อเธอเคยมาที่แมนแฮสเซ็ตครั้งนึง

1164
01:24:16,375 --> 01:24:19,083
อยากจะมาสานสัมพันธ์กับแม่ของเธอ

1165
01:24:19,166 --> 01:24:21,958
นั่งรถไฟมา ไม่มีรถขับ

1166
01:24:22,041 --> 01:24:25,291
จะสานสัมพันธ์กับผู้หญิงคนไหนไม่ได้หรอก

1167
01:24:25,375 --> 01:24:27,583
ถ้าไม่มีรถขับ เธอรู้เรื่องนี้

1168
01:24:27,666 --> 01:24:29,625
ลุงบอกผมแล้ว และเงินเก็บ

1169
01:24:29,708 --> 01:24:33,666
บางทีอาจจะได้ในการเดินทางในอนาคต
หรือในฮอลแลนด์ ที่ทุกอย่างต่างไป

1170
01:24:33,750 --> 01:24:37,125
แต่ในอเมริกาต้องมีรถ เข้าใจไหม

1171
01:24:39,291 --> 01:24:43,291
ยังไงก็เถอะ แม่เธอบอกเขาให้ไปให้พ้น

1172
01:24:43,375 --> 01:24:46,291
เขาโผล่มา เข้ามาที่บาร์

1173
01:24:47,708 --> 01:24:50,458
สั่งวิสกี้ชั้นดีแบบไม่ใส่น้ำแข็ง

1174
01:24:52,541 --> 01:24:56,416
อย่าสั่งวิสกี้ชั้นดี อย่าสั่งแบบไม่ใส่น้ำแข็ง

1175
01:24:57,458 --> 01:25:00,666
มันเป็นสัญญาณว่าเธอกำลังจะถึงจุดจบ

1176
01:25:02,708 --> 01:25:05,250
ในกรณีของเขา นี่มันเมื่อ 20 ปีก่อน

1177
01:25:08,083 --> 01:25:13,166
จากนั้นฉันให้หมอนั่นยืมเงิน 30 เหรียญ
ซึ่งทุกวันนี้ฉันยังไม่ได้คืนเลย

1178
01:25:15,583 --> 01:25:17,416
และตลอดหลายปีมานี้

1179
01:25:18,458 --> 01:25:22,500
ที่ฉันจำได้เกี่ยวกับเขา
คือเสียงเวรนั่น

1180
01:25:23,916 --> 01:25:26,375
เสียงของเขา

1181
01:25:30,666 --> 01:25:33,958
พออายุมากขึ้น ฉันสงสัยว่า

1182
01:25:35,416 --> 01:25:39,208
ปัญหาคืออะไรวะ

1183
01:25:41,000 --> 01:25:42,208
คือว่า...

1184
01:25:49,875 --> 01:25:51,416
ผมทำให้ลุงนึกถึงพ่อใช่ไหม

1185
01:25:54,875 --> 01:25:56,583
ดื่มให้น้อยลงหน่อย

1186
01:26:04,791 --> 01:26:06,708
แน่นอนว่าเขาพูดถูก

1187
01:26:06,791 --> 01:26:11,041
สิ่งแรกที่ลุงทำ
เมื่อออกจากโรงพยาบาลคือจุดบุหรี่สูบ

1188
01:26:11,125 --> 01:26:14,125
ไม้แก่ดัดยาก

1189
01:26:14,208 --> 01:26:15,625
ยินดีต้อนรับสู่
นอร์ทแคโรไลนา

1190
01:26:15,708 --> 01:26:17,583
พูดถึงไม้แก่

1191
01:26:18,916 --> 01:26:20,375
มันถึงเวลาแล้ว

1192
01:26:54,125 --> 01:26:56,416
มานี่ มากอดพ่อหน่อย

1193
01:27:01,541 --> 01:27:03,208
ขอบคุณที่เดินทางมา

1194
01:27:05,041 --> 01:27:05,875
ครับ

1195
01:27:10,291 --> 01:27:13,208
พ่อไม่รู้ว่าบอกลูกไปทางโทรศัพท์รึยัง

1196
01:27:13,291 --> 01:27:19,000
แต่พ่อดื่มค็อกเทลได้เป็นครั้งคราว

1197
01:27:21,250 --> 01:27:22,500
ผมนึกว่าพ่อ...

1198
01:27:22,583 --> 01:27:23,666
- สวัสดี จอห์นนี่
- ไง

1199
01:27:23,750 --> 01:27:25,416
รับอะไรดีคะ

1200
01:27:26,041 --> 01:27:28,708
ดับเบิลวิสกี้ ยี่ห้ออะไรก็ได้

1201
01:27:28,791 --> 01:27:31,208
ใส่น้ำแข็ง น้ำนิดหน่อย ไม่เอาผลไม้

1202
01:27:31,291 --> 01:27:33,458
ไม่เอาผลไม้ โอเค

1203
01:27:33,541 --> 01:27:35,083
- แล้วคุณล่ะคะ
- ผมโอเคครับ

1204
01:27:35,166 --> 01:27:37,958
อย่ามาล้อกันเล่นน่า
เขาดื่มแบบเดียวกับผม

1205
01:27:38,041 --> 01:27:38,916
ได้เลยค่ะ

1206
01:27:42,083 --> 01:27:43,625
พ่อกำหนดกฎเอง

1207
01:27:44,625 --> 01:27:46,208
นอกจากว่าจะชนะพ่อได้

1208
01:27:50,125 --> 01:27:51,708
อยากลองเอาชนะดูไหม

1209
01:27:53,916 --> 01:27:57,166
ในการเป็นพ่อที่ห่วยแตกน่ะ
พ่อจะให้ลูกโจมตีก่อน

1210
01:28:00,041 --> 01:28:01,583
ผมว่าผมโอเคครับ

1211
01:28:01,666 --> 01:28:02,708
ใช่

1212
01:28:04,541 --> 01:28:07,625
พ่อดื่มค็อกเทลบ้างบางครั้งบางคราว

1213
01:28:08,208 --> 01:28:10,541
พ่อว่าพ่อไม่ได้บอกลูกทางโทรศัพท์

1214
01:28:10,625 --> 01:28:14,541
ว่าพ่อดื่มค็อกเทลบ้างบางครั้ง

1215
01:28:14,916 --> 01:28:20,541
คืองี้ พ่อรู้ตัวว่าไม่ใช่คนติดเหล้า

1216
01:28:22,291 --> 01:28:24,166
ทุกอย่างโอเคดี

1217
01:28:24,250 --> 01:28:27,583
เมื่ออารมณ์พาไป พ่อดื่มด่ำกับค็อกเทลได้

1218
01:28:27,666 --> 01:28:30,791
และลูกก็ดื่มด่ำค็อกเทลกับพ่อได้

1219
01:28:30,875 --> 01:28:32,041
มาแล้วค่ะ

1220
01:28:36,041 --> 01:28:36,875
ขอบคุณ

1221
01:28:45,125 --> 01:28:48,291
โอเค งั้นลูกทำงานอะไร

1222
01:28:50,291 --> 01:28:52,041
ผมเป็นนักเขียน

1223
01:28:52,125 --> 01:28:53,750
ผมทำงานที่ ไทมส์

1224
01:28:59,583 --> 01:29:02,500
แล้วแม่ลูกเป็นยังไงบ้าง

1225
01:29:03,416 --> 01:29:04,375
แม่สบายดี

1226
01:29:05,625 --> 01:29:06,666
งั้นเหรอ

1227
01:29:10,541 --> 01:29:15,041
เราจะไปกินมื้อเย็นกันที่บ้านเคธี่

1228
01:29:16,958 --> 01:29:18,625
เธอเป็นกิ๊กใหม่ของพ่อ

1229
01:29:24,208 --> 01:29:25,500
งั้น...

1230
01:29:27,875 --> 01:29:28,875
ไปกันเถอะ

1231
01:30:13,500 --> 01:30:14,458
ไง

1232
01:30:17,875 --> 01:30:21,041
คุณเริ่มปาร์ตี้โดยไม่รอฉันสินะ

1233
01:30:21,125 --> 01:30:24,291
ปาร์ตี้เริ่มมานานก่อนที่ผมจะเจอคุณ

1234
01:30:25,666 --> 01:30:29,208
นี่เจอาร์ ลูกชายของผม

1235
01:30:30,833 --> 01:30:32,500
เจอาร์ย่อมาจากอะไร

1236
01:30:33,500 --> 01:30:34,625
จูเนียร์

1237
01:30:36,416 --> 01:30:38,375
ยินดีที่ได้รู้จัก เจอาร์

1238
01:30:38,458 --> 01:30:39,750
ยินดีที่ได้รู้จักครับ

1239
01:30:44,625 --> 01:30:46,000
มื้อเย็นมีอะไรกิน

1240
01:30:46,083 --> 01:30:49,875
ฉันทำไก่กับผัก คุณอยากกินกี่โมง

1241
01:30:49,958 --> 01:30:51,375
ตอนนี้เราหิวแล้ว

1242
01:30:52,416 --> 01:30:54,041
แล้วอันนั้นล่ะ

1243
01:30:56,208 --> 01:30:58,250
- อยู่ตรงนี้เหรอ
- ใช่

1244
01:30:58,333 --> 01:31:01,208
ชิ้นนี้วางตรงนี้ ชิ้นนี้วางตรงนี้

1245
01:31:01,291 --> 01:31:04,583
เยี่ยม พอต่อเสร็จแล้วทำยังไงต่อ

1246
01:31:06,166 --> 01:31:08,250
แม่เอาไปเคลือบและติดข้างฝา

1247
01:31:14,500 --> 01:31:15,875
นั่นเวนิส

1248
01:31:15,958 --> 01:31:17,166
หนูรู้

1249
01:31:18,333 --> 01:31:19,833
คุณเคยไปที่นั่นไหม

1250
01:31:20,791 --> 01:31:21,875
ยังเลย

1251
01:31:23,166 --> 01:31:24,875
คุณเดินทางไปที่ต่างๆ ได้ยังไง

1252
01:31:28,000 --> 01:31:29,166
ก็...

1253
01:31:33,166 --> 01:31:34,833
ตั้งใจเรียนให้ดี

1254
01:31:37,208 --> 01:31:40,500
เรียนให้ดีมากๆ

1255
01:31:43,166 --> 01:31:46,333
นั่นคือสิ่งแรกที่ฉันต้องทำ

1256
01:31:50,583 --> 01:31:54,958
และบางครั้ง... ก็มีแค่นั้น

1257
01:31:58,791 --> 01:32:00,125
หนูเรียนได้ดี

1258
01:32:00,208 --> 01:32:03,458
ใช่ ถ้าเธอเรียนได้ดี

1259
01:32:05,708 --> 01:32:09,041
- ไม่มีใคร...
- พนันได้เลยว่าลูกเขียนได้ห่วยแตก

1260
01:32:18,208 --> 01:32:19,791
ไก่เวรนี่อยู่ไหน

1261
01:32:19,875 --> 01:32:22,375
ฉันไม่ต้องการอารมณ์แปรปรวนของคุณ
วันนี้ฉันเหนื่อยพอแล้ว

1262
01:32:22,458 --> 01:32:24,583
วันนี้ของคุณเป็นยังไงกัน

1263
01:32:24,666 --> 01:32:27,041
ออกไปอมไอ้จ้อน
เพื่อเอาเงินมาซื้อไก่เหรอ

1264
01:32:27,125 --> 01:32:28,291
อย่าแตะต้องตัวฉัน

1265
01:32:35,166 --> 01:32:36,041
เฮ้ย

1266
01:32:43,166 --> 01:32:46,625
ให้ตายสิ ดูเหมือนลูกก้าวหน้าขึ้นบ้าง

1267
01:32:48,458 --> 01:32:50,166
เหมือนทุกอย่าง...

1268
01:32:51,958 --> 01:32:53,333
เข้ารูปเข้ารอย

1269
01:32:53,416 --> 01:32:55,916
- หุบปากไปเลย
- พูดอะไรนะ

1270
01:32:56,000 --> 01:32:57,666
ผมบอกว่า "หุบปากไปเลย"

1271
01:33:04,458 --> 01:33:06,666
ลูกบอกให้พ่อหุบปากไม่ได้หรอก

1272
01:33:06,750 --> 01:33:08,750
พ่อเป็นดีเจวิทยุ

1273
01:33:11,291 --> 01:33:12,958
ลูกไม่เห็นพยายามบอกให้พ่อหุบปาก

1274
01:33:13,041 --> 01:33:15,583
ตอนที่ลูกตามหาพ่อบนหน้าปัดวิทยุ

1275
01:33:15,666 --> 01:33:16,625
ไปตายซะไป

1276
01:33:18,333 --> 01:33:21,291
ตัดขาดจากพ่อไม่ได้หรอก

1277
01:33:21,375 --> 01:33:24,583
ลูกจะทำยังไง ถ้าไม่มีคนเลวๆ อยู่ในชีวิต

1278
01:33:25,875 --> 01:33:27,041
ลูกพร้อมแล้ว

1279
01:33:28,750 --> 01:33:31,500
อย่าบอกนะว่าไม่เคยมีโอกาส

1280
01:33:42,750 --> 01:33:44,125
โทรศัพท์อยู่ไหน

1281
01:34:11,000 --> 01:34:12,041
ไปสนามบินครับ

1282
01:34:28,250 --> 01:34:29,708
เสียใจด้วยเรื่องพ่อของคุณ

1283
01:34:32,125 --> 01:34:33,541
เขาไม่ใช่พ่อของผม

1284
01:34:35,500 --> 01:34:36,875
คุณไม่มีสิทธิ์เลือก

1285
01:34:38,833 --> 01:34:39,916
อาจจะ

1286
01:34:50,875 --> 01:34:52,000
ไง ลูกรัก

1287
01:34:54,416 --> 01:34:57,291
ลูกจะไม่เชื่อแน่ๆ แม่ได้งานดีมาก

1288
01:34:57,375 --> 01:35:01,000
ไม่ใช่ใครอื่น ป้าของลูกทำตามที่รับปากไว้

1289
01:35:01,875 --> 01:35:05,083
งานอยู่ในเวสต์แธมป์ตัน
แม่มีโต๊ะทำงาน ดูเสื้อให้แม่หน่อย

1290
01:35:05,166 --> 01:35:06,166
ได้ครับ

1291
01:35:06,250 --> 01:35:09,500
พวกเขาให้หนังสือ
พร้อมรายชื่อเบอร์โทรศัพท์และที่อยู่

1292
01:35:09,583 --> 01:35:13,291
แม่คุยกับพวกเขาให้ยกเลิกประกันตลอดชีพ
และสมัครประกันแบบชั่วระยะ

1293
01:35:13,375 --> 01:35:17,083
เอาที่เหลือเก็บไว้ใน
บัญชีเงินรายปีเพื่อการเกษียณที่ไม่มีภาษี

1294
01:35:18,208 --> 01:35:19,208
แม่ดูเป็นยังไงบ้าง

1295
01:35:19,916 --> 01:35:21,041
ดูดีมากครับ

1296
01:35:22,000 --> 01:35:25,458
ตายแล้ว แม่จะไปสาย

1297
01:35:25,541 --> 01:35:29,541
พวกเขาจ่ายเงินเดือนตามฐาน
แล้วก็จะได้เปอร์เซ็นต์ของสิ่งที่เราขาย

1298
01:35:29,625 --> 01:35:32,333
มีลาซานญ่าอยู่ในตู้เย็น
เหลือไว้ให้ชาร์ลีด้วย

1299
01:35:32,416 --> 01:35:35,625
- คุณตากินแล้ว อวยพรให้แม่โชคดีด้วย
- โอเค โชคดีครับ

1300
01:35:36,958 --> 01:35:38,666
ลูกแน่ใจนะว่าแบบนี้โอเค

1301
01:35:41,416 --> 01:35:43,291
ครับ แม่ดูดีมาก

1302
01:35:53,750 --> 01:35:55,750
แม่ของเธออยู่ตัวแล้ว

1303
01:35:56,458 --> 01:35:58,208
ขายประกันภัย

1304
01:35:58,833 --> 01:36:01,666
- ต้องมีคนขายประกันสินะ
- ใช่ครับ

1305
01:36:01,750 --> 01:36:04,333
บางคนอาจจะมีความสุข

1306
01:36:04,916 --> 01:36:08,000
แต่ฉันคิดว่าเยลกำจัด
ความกังวลของแม่เธอไปหมดแล้ว

1307
01:36:09,166 --> 01:36:12,500
ฉันไม่มีสิทธิ์
ที่จะตัดสินว่าแม่เธอมองหาอะไร

1308
01:36:12,583 --> 01:36:14,708
แต่ฉันจะบอกว่าแม่เธอโอเคดี

1309
01:36:14,791 --> 01:36:16,250
ครับ หวังว่าอย่างนั้น

1310
01:36:17,375 --> 01:36:19,250
เธอเอาของมาทำอะไรตรงนี้

1311
01:36:20,666 --> 01:36:24,041
ผมจะไปแมนแฮตตัน
ได้เวลาแล้ว เวสลีย์มีที่อยู่

1312
01:36:25,583 --> 01:36:28,041
เธอจะเป็นนักเขียน เธอต้องหางานทำ

1313
01:36:28,125 --> 01:36:30,583
ครับ แต่ผมยังไม่รู้ว่ามันคืออะไร

1314
01:36:31,625 --> 01:36:33,000
มีคนทำเรื่องประกันไปแล้ว

1315
01:36:36,041 --> 01:36:38,000
ที่นี่อเมริกา เลือกมาสักอย่าง

1316
01:36:41,500 --> 01:36:42,541
นั่นทั้งหมดที่เอาไปเหรอ

1317
01:36:43,500 --> 01:36:45,041
ครับ แค่นั้นแหละ

1318
01:36:50,500 --> 01:36:52,583
อย่าบอกนะว่าฉันไม่เคยให้อะไรเธอ

1319
01:37:35,416 --> 01:37:38,958
เธอต้องล้อฉันเล่นแน่ๆ
เธอโตพอจะขับไอ้นี่ได้แล้วเหรอ

1320
01:37:39,041 --> 01:37:41,875
- ปฏิบัติกับมันด้วยความเคารพนะ
- พวงมาลัยอยู่ทางซ้าย

1321
01:37:41,958 --> 01:37:43,208
มันเป็นรถของผู้ชาย

1322
01:37:43,291 --> 01:37:44,958
แน่ใจนะว่ารถมีน้ำมัน

1323
01:37:45,041 --> 01:37:48,458
เธอคิดว่าตัวเองเป็นผู้ใหญ่แล้วสินะ
ไอ้เด็กเวรเอ๊ย

1324
01:37:52,416 --> 01:37:56,375
ไม่อยากจะเชื่อเลย
เด็กนั่นคิดว่าตัวเองคือเอลวิส เพรสลีย์

1325
01:37:56,458 --> 01:37:57,833
เขาไม่ใช่เด็กๆ อีกแล้ว

1326
01:38:03,541 --> 01:38:06,125
ที่จริง เขาต้องให้รถคันนี้กับฉันนะ

1327
01:38:12,916 --> 01:38:14,375
ไปจากที่นี่ได้แล้ว

1328
01:38:15,291 --> 01:38:16,500
เราไม่ต้องการเธอ

1329
01:38:22,083 --> 01:38:24,541
- อย่ากลับมานะ เด็กเวร
- ใช่

1330
01:38:28,583 --> 01:38:31,708
ตอนที่คุณตั้งใจเป็นทนาย
คุณไปเรียนต่อด้านกฎหมาย

1331
01:38:31,791 --> 01:38:35,208
คุณได้ประกาศนียบัตรสำหรับความพยายาม
คุณสอบผ่านได้เป็นทนาย

1332
01:38:35,291 --> 01:38:38,875
ตามตัวหนังสือ มันประกาศว่า
คุณเป็นทนายอย่างเป็นทางการ

1333
01:38:38,958 --> 01:38:40,916
งานส่วนใหญ่เป็นแบบนั้น

1334
01:38:41,000 --> 01:38:43,750
แต่คุณเป็นนักเขียน
ในนาทีที่คุณบอกว่าตัวเองเป็น

1335
01:38:43,833 --> 01:38:45,541
ไม่มีใครให้ประกาศนียบัตรคุณ

1336
01:38:45,625 --> 01:38:48,541
คุณต้องพิสูจน์ อย่างน้อยก็กับตัวเอง

1337
01:38:49,708 --> 01:38:52,750
ในวันนั้น ผมขับรถไปแมนแฮตตัน

1338
01:38:52,833 --> 01:38:55,041
มีเงินเก็บในกระเป๋าสตางค์

1339
01:38:55,125 --> 01:38:57,166
รถของลุงชาร์ลี

1340
01:38:57,250 --> 01:38:59,916
นั่นคือตอนที่ผมรู้ว่าผมเป็นนักเขียน

1341
01:39:01,750 --> 01:39:05,500
และเป็นโชคดีของผมเลย
สำนักพิมพ์สนใจบันทึกความทรงจำพอดี

1342
01:41:40,041 --> 01:41:46,000
เดอะ เทนเดอร์ บาร์ - สู่ฝันวันรัก

1343
01:45:35,666 --> 01:45:37,666
คำบรรยายโดย: ลลวรรณ

1344
01:45:37,750 --> 01:45:39,750
ผู้ตรวจสอบงานแปล
ลลวรรณ