1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:24,541 --> 00:00:27,000
‎(NETFLIX และ
‎LEGENDARY PICTURES ขอเสนอ)

4
00:00:41,333 --> 00:00:42,500
‎ทีนี้ เริ่มจากตรงไหนดีล่ะ

5
00:00:44,500 --> 00:00:45,333
‎(ประเทศอังกฤษ)

6
00:00:45,958 --> 00:00:46,958
‎(ฉันตอน 0 ขวบ)

7
00:00:47,500 --> 00:00:50,666
‎เรื่องแรกที่คุณควรรู้ คือแม่ตั้งชื่อฉันว่า เอโนลา

8
00:00:50,750 --> 00:00:52,125
‎เธอยืนกรานเลยแหละ

9
00:00:52,791 --> 00:00:53,875
‎เอโนลา...

10
00:00:54,875 --> 00:00:55,833
‎เอโนลา

11
00:00:57,458 --> 00:00:58,875
‎ฉันรู้ว่ามันเป็นชื่อที่แปลก

12
00:00:58,958 --> 00:01:00,916
‎แต่แม่ฉันชอบเกมสร้างคำมาก

13
00:01:01,625 --> 00:01:02,791
‎- ประจำที่
‎- พร้อม

14
00:01:02,875 --> 00:01:03,708
‎เริ่ม!

15
00:01:04,666 --> 00:01:07,083
‎และถ้าสะกดเอโนลากลับหลัง ก็จะเป็น...

16
00:01:07,791 --> 00:01:08,791
‎"อะโลน"

17
00:01:09,416 --> 00:01:10,250
‎(ตัวคนเดียว)

18
00:01:10,333 --> 00:01:11,291
‎ใช่จ้ะ!

19
00:01:11,375 --> 00:01:13,000
‎แม่จะคอยบอกฉันเสมอว่า...

20
00:01:13,083 --> 00:01:15,083
‎"ลูกจะอยู่คนเดียวได้สบายมาก เอโนลา"

21
00:01:16,166 --> 00:01:18,375
‎แต่เราก็ยังอยู่ด้วยกันตลอดเวลา

22
00:01:19,458 --> 00:01:21,041
‎- ไม่นะ
‎- ได้สิคะ!

23
00:01:21,750 --> 00:01:23,416
‎พ่อเสียตั้งแต่ฉันยังเด็ก

24
00:01:24,500 --> 00:01:26,208
‎ฉันจำเขาไม่ค่อยได้นักหรอก

25
00:01:27,333 --> 00:01:30,250
‎และหลังจากนั้นไม่นาน
‎พี่ชายสองคนของฉันก็ย้ายออกไป

26
00:01:30,333 --> 00:01:31,916
‎ฉันก็จำพวกเขาไม่ค่อยได้เหมือนกัน

27
00:01:32,666 --> 00:01:34,666
‎เลยเหลือแค่เราสองคน

28
00:01:34,750 --> 00:01:35,875
‎และมันยอดมาก

29
00:01:37,958 --> 00:01:39,791
‎แม่ของฉันไม่เหมือนแม่ทั่วไป

30
00:01:39,875 --> 00:01:43,125
‎แม่ไม่ได้สอนให้ฉันร้อยเปลือกหอยหรือฝึกปักผ้า

31
00:01:44,208 --> 00:01:45,708
‎เราทำอย่างอื่นกัน

32
00:01:47,666 --> 00:01:48,791
‎อ่านหนังสือ

33
00:01:51,083 --> 00:01:52,208
‎วิทยาศาสตร์

34
00:01:53,041 --> 00:01:54,125
‎กีฬา

35
00:01:55,458 --> 00:01:57,000
‎และการฝึกทั้งหลายแหล่

36
00:01:57,666 --> 00:01:58,750
‎ทั้งทางกาย...

37
00:01:59,583 --> 00:02:00,583
‎และทางปัญญา

38
00:02:03,375 --> 00:02:06,333
‎แม่บอกว่าเรามีอิสระ
‎ที่จะทำอะไรก็ได้ในเฟิร์นเดล

39
00:02:11,125 --> 00:02:12,125
‎โทษทีค่ะ คุณตา

40
00:02:13,250 --> 00:02:15,083
‎และเป็นใครก็ได้

41
00:02:23,208 --> 00:02:24,708
‎แม่คือโลกทั้งใบของฉัน

42
00:02:28,291 --> 00:02:30,291
‎แต่แม่ไม่ได้เล่าทุกเรื่องของแม่ให้ฉันฟัง

43
00:02:30,375 --> 00:02:32,125
‎ใช่แล้ว บทสรุปก็คือตัวเลือกของเรา

44
00:02:32,208 --> 00:02:33,958
‎แบงค์เมน เม็ต

45
00:02:34,416 --> 00:02:36,833
‎- เอนแทงเกิ้ล เฮิร์บ
‎- หรือ...

46
00:02:37,458 --> 00:02:39,166
‎- เอลลี่ เฮาส์แมน
‎- โอ้ นั่นวิเศษมาก

47
00:02:39,250 --> 00:02:40,291
‎- เห็นตรงกันนะ
‎- ค่ะ

48
00:02:40,375 --> 00:02:41,291
‎- ค่ะ
‎- ฉันคิดว่างั้น

49
00:02:41,375 --> 00:02:43,000
‎เอลลี่ เฮาส์แมน

50
00:02:43,083 --> 00:02:44,041
‎แน่นอน

51
00:02:48,041 --> 00:02:50,791
‎แม่เชื่อว่าความเป็นส่วนตัวคือคุณธรรมที่สูงส่งที่สุด

52
00:02:51,166 --> 00:02:53,166
‎และถูกละเมิดบ่อยที่สุดด้วย

53
00:02:59,750 --> 00:03:01,750
‎ซึ่งนั่นนำฉันมาถึงเรื่องที่สองที่คุณควรรู้

54
00:03:02,708 --> 00:03:06,041
‎อาทิตย์ก่อน ตอนเช้าวันเกิด
‎อายุ 16 ปีของฉันในเดือนมิถุนายน

55
00:03:06,125 --> 00:03:07,041
‎ฉันตื่นขึ้นมา...

56
00:03:08,833 --> 00:03:09,666
‎แม่คะ

57
00:03:10,500 --> 00:03:12,125
‎เพื่อที่จะพบว่าแม่ของฉันหายไป

58
00:03:16,541 --> 00:03:18,291
‎แม่ไปจากเฟิร์นเดล ฮอลล์ บ้านของเรา

59
00:03:19,208 --> 00:03:20,958
‎สักช่วงของกลางดึก

60
00:03:21,041 --> 00:03:22,208
‎แม่คะ

61
00:03:23,166 --> 00:03:24,791
‎และแม่ไม่กลับมา

62
00:03:34,000 --> 00:03:35,000
‎แม่แทบไม่ทิ้งอะไรไว้

63
00:03:35,083 --> 00:03:38,000
‎นอกจากของขวัญที่สั่งให้คุณนายเลน
‎เอามาให้ฉันช่วงจิบชายามบ่าย

64
00:03:45,541 --> 00:03:48,000
‎(ภาษาดอกไม้)

65
00:03:49,750 --> 00:03:51,583
‎ของขวัญอะไรกันนี่

66
00:03:51,666 --> 00:03:54,000
‎ดูนี่สิ เธอทำเองเลยนะ

67
00:03:54,083 --> 00:03:56,625
‎(จงใช้ของขวัญพวกนี้อย่างชาญฉลาด)

68
00:03:56,708 --> 00:03:57,666
‎เราเคยมีความสุขกัน

69
00:03:57,750 --> 00:03:59,000
‎ใช่ไหมคะ คุณนายเลน

70
00:04:00,583 --> 00:04:02,833
‎แม่น่าจะให้ของขวัญพวกนี้กับหนู
‎ด้วยตัวเองไม่ใช่เหรอ

71
00:04:20,416 --> 00:04:22,083
‎และเรื่องที่สามที่คุณควรรู้

72
00:04:22,166 --> 00:04:24,625
‎และพวกคุณบางคนอาจเดาได้แล้ว

73
00:04:24,708 --> 00:04:27,208
‎คือการขี่จักรยานไม่ใช่จุดแข็งของฉันเลย

74
00:04:27,291 --> 00:04:29,583
‎แต่มันก็จำเป็นเมื่อคุณต้องรีบไปไหนสักแห่ง

75
00:04:40,625 --> 00:04:42,083
‎เรื่องที่สี่ที่คุณควรรู้

76
00:04:42,166 --> 00:04:44,750
‎คือฉันกำลังเดินทางไปรับพี่ชาย

77
00:04:45,041 --> 00:04:46,375
‎ไมครอฟท์และเชอร์ล็อก

78
00:04:46,791 --> 00:04:49,375
‎ชื่อซึ่งเมื่อสะกดย้อนหลังจะออกมาเป็น

79
00:04:49,458 --> 00:04:51,541
‎ทโฟคิมและโคลเรส

80
00:04:53,958 --> 00:04:56,875
‎บางทีคนเราก็ไม่ควรคิดมากเรื่อง
‎"อะโลน" อะไรนั่นเลย

81
00:05:01,291 --> 00:05:02,458
‎- ขอบคุณค่ะ
‎- ใช่ค่ะ

82
00:05:03,333 --> 00:05:04,416
‎เชอร์ล็อก โฮล์มส์

83
00:05:04,791 --> 00:05:06,833
‎(นักสืบหนุ่มไขคดี)

84
00:05:06,916 --> 00:05:09,375
‎นักสืบชื่อดัง นักปราชญ์ นักเคมี

85
00:05:09,458 --> 00:05:11,041
‎นักไวโอลินยอดฝีมือ

86
00:05:11,416 --> 00:05:12,625
‎นักแม่นปืนที่แสนชำนาญ

87
00:05:12,708 --> 00:05:14,583
‎นักฟันดาบ‎ ‎นักสู้ไม้กระบอง

88
00:05:14,666 --> 00:05:15,583
‎นักมวย

89
00:05:16,041 --> 00:05:17,625
‎และนักคิดแบบนิรนัยแสนฉลาด

90
00:05:19,041 --> 00:05:20,458
‎พี่ชายอัจฉริยะของฉัน

91
00:05:22,083 --> 00:05:23,541
‎เขาต้องมีคำตอบทั้งหมดแน่

92
00:05:31,333 --> 00:05:32,250
‎คุณโฮล์มส์คะ

93
00:05:32,333 --> 00:05:35,166
‎และ... คุณโฮล์มส์

94
00:05:35,250 --> 00:05:36,125
‎ครับ

95
00:05:36,625 --> 00:05:37,708
‎พี่เรียกให้หนูมาใช่ไหมคะ

96
00:05:39,583 --> 00:05:40,791
‎พี่ส่งโทรเลขมา

97
00:05:41,833 --> 00:05:43,208
‎บอกให้หนูมาเจอพี่ที่นี่

98
00:05:46,458 --> 00:05:48,250
‎และเรื่องที่ห้าที่คุณควรรู้

99
00:05:48,333 --> 00:05:50,833
‎คือว่าพวกเขาไม่ได้เจอฉันมาสักพักแล้ว

100
00:05:52,291 --> 00:05:53,333
‎เอโนลา

101
00:05:55,250 --> 00:05:56,500
‎ให้ตายสิ

102
00:05:57,291 --> 00:05:58,208
‎ดูเธอเข้า

103
00:05:58,875 --> 00:05:59,958
‎สภาพดูไม่ได้เลยนะ

104
00:06:04,583 --> 00:06:06,083
‎หมวกกับถุงมือหายไปไหน

105
00:06:06,625 --> 00:06:07,916
‎หนูมีหมวกค่ะ

106
00:06:08,000 --> 00:06:10,416
‎แต่มันทำหนูคันหัว และหนูไม่มีถุงมือ

107
00:06:11,041 --> 00:06:12,291
‎เธอไม่มีถุงมือเหรอ

108
00:06:12,375 --> 00:06:13,625
‎เห็นชัดอยู่ว่าไม่มี ไมครอฟท์

109
00:06:15,166 --> 00:06:18,000
‎เราไม่ได้บอกให้เธอมา ยัยเด็กบื้อ
‎เราบอกให้รถม้ามาต่างหาก

110
00:06:18,375 --> 00:06:20,583
‎- แล้วเธอเอามารึเปล่า
‎- รถม้าน่ะเหรอ

111
00:06:21,541 --> 00:06:22,375
‎ใช่สิ

112
00:06:23,083 --> 00:06:26,208
‎พี่อยากได้รถม้าแบบไหนล่ะคะ
‎เพราะหนูมีภาพในหัวหลายแบบ...

113
00:06:26,291 --> 00:06:28,208
‎รถม้าที่ฉันจ่ายเงินจ้างไง

114
00:06:29,166 --> 00:06:30,000
‎ใช่สินะ

115
00:06:30,500 --> 00:06:33,625
‎หนูว่าพี่อาจจำเราสับสนกับครอบครัวอื่นละ

116
00:06:36,708 --> 00:06:38,625
‎พ่อหนุ่ม เรียกรถม้าให้เราที

117
00:06:38,708 --> 00:06:39,583
‎ให้ไว!

118
00:06:44,250 --> 00:06:45,333
‎อะไรกัน...

119
00:06:46,541 --> 00:06:48,583
‎ให้ตายเถอะ ดูบ้านสิ

120
00:06:51,250 --> 00:06:52,958
‎มันน่าทึ่งใช่ไหมคะ

121
00:06:55,291 --> 00:06:57,916
‎ยัยนี่ล้อเล่นบ้าอะไรอยู่เนี่ย

122
00:07:03,458 --> 00:07:05,750
‎สุภาพบุรุษคะ ยินดีต้อนรับกลับบ้าน

123
00:07:06,708 --> 00:07:07,958
‎ไม่ได้เจอกันนานแล้วนะคะ

124
00:07:21,750 --> 00:07:22,750
‎นี่คืออะไร

125
00:07:24,708 --> 00:07:25,666
‎เทนนิสไงคะ

126
00:07:28,166 --> 00:07:30,250
‎แม่บอกว่าหนูเริ่มเล่นเก่งแล้วนะ

127
00:07:37,500 --> 00:07:38,916
‎แม่ว่าเกมจบแล้วแหละ

128
00:07:47,791 --> 00:07:49,083
‎แล้วนี่แม่หายหัวไปไหนเนี่ย

129
00:07:54,291 --> 00:07:56,708
‎ฉันว่ามันกำลังไปสวยเลยแหละค่ะ ว่าไหม

130
00:07:58,166 --> 00:07:59,541
‎เตียงเธอยังไม่มีใครมาทำ

131
00:08:00,375 --> 00:08:03,125
‎- ดอกเบญจมาศ
‎- เสื้อผ้าก็ยังไม่ได้เก็บ

132
00:08:03,208 --> 00:08:06,791
‎- ลอรัสทินัสกับควีนแอนส์เลซ
‎- หยุดพูดเรื่องดอกไม้งี่เง่าสักที เชอร์ล็อก

133
00:08:14,500 --> 00:08:15,750
‎แต่มันไม่ใช่อาชญากรรมหรอก

134
00:08:17,000 --> 00:08:19,833
‎- ได้ไง นายแน่ใจเหรอ
‎- ดินสอวาดรูปของแม่

135
00:08:19,916 --> 00:08:20,916
‎กุดหมดแล้ว

136
00:08:21,000 --> 00:08:23,375
‎แม่ตั้งใจที่จะไม่ซื้อใหม่

137
00:08:23,458 --> 00:08:27,291
‎และหายากทีนายจะพบว่าเหยื่อลักพาตัว
‎เป็นคนวางแผนการหายตัวไปเอง

138
00:08:27,791 --> 00:08:29,000
‎แม่ไม่คิดจะกลับมา

139
00:08:29,583 --> 00:08:33,208
‎แต่กลับซ่อนเจตนาของตัวเองไว้อย่างแนบเนียบ

140
00:08:35,416 --> 00:08:36,916
‎งั้นนั่นก็เป็นข่าวดีสินะ

141
00:08:38,125 --> 00:08:40,333
‎อยู่ที่ว่านายจะหวังให้แม่กลับมาไหม

142
00:08:44,541 --> 00:08:46,750
‎ให้ตายเถอะ สตรีนิยม

143
00:08:47,875 --> 00:08:49,583
‎บางทีแม่อาจเป็นบ้าหรือฟั่นเฟือน

144
00:08:50,958 --> 00:08:53,083
‎แต่คนในบ้านเราเนี่ยนะเป็นบ้า
‎ฉันว่าไม่น่าใช่หรอก

145
00:08:54,458 --> 00:08:57,583
‎ฉันว่าเราเดาได้
‎จากการที่แม่ไม่ทิ้งเบาะแสที่ชัดเจนไว้

146
00:08:57,666 --> 00:08:59,583
‎ว่าแม่ยังตื่นตัวเสมอเหมือนเคย

147
00:08:59,666 --> 00:09:03,333
‎ผู้หญิงบ้าไม่มีทางรวบรวมบัญชี
‎เหมือนที่แม่ส่งมาให้ฉันตลอดสิบปีได้หรอก

148
00:09:03,416 --> 00:09:05,250
‎ทั้งละเอียด เป็นระเบียบ

149
00:09:05,333 --> 00:09:06,291
‎อธิบายเรื่องห้องน้ำ

150
00:09:06,375 --> 00:09:08,208
‎- ซึ่งไม่มีจริง
‎- และชักโครก

151
00:09:08,291 --> 00:09:10,666
‎- ไม่มีเหมือนกัน
‎- และเงินเดือนที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

152
00:09:10,750 --> 00:09:13,250
‎ของคนงาน แม่บ้านและคนครัว

153
00:09:13,333 --> 00:09:15,375
‎- คนสวน ผู้ช่วยคนสวน
‎- คุณน่าจะเข้าใจแล้ว

154
00:09:15,458 --> 00:09:17,208
‎และสำหรับเอโนลา ครูสอนดนตรี

155
00:09:17,291 --> 00:09:19,166
‎ครูสอนเต้น พี่เลี้ยง

156
00:09:19,250 --> 00:09:21,083
‎เอโนลา อย่างน้อยเธอก็มีพี่เลี้ยงใช่ไหม

157
00:09:23,375 --> 00:09:24,583
‎แม่คงไม่ชอบใจที่พี่เข้ามาที่นี่

158
00:09:25,166 --> 00:09:26,541
‎ที่นี่เป็นพื้นที่ส่วนตัวของแม่

159
00:09:28,583 --> 00:09:31,166
‎บอกฉันที ว่าอย่างน้อยแม่ก็ให้เธอได้เรียนหนังสือ

160
00:09:32,250 --> 00:09:33,375
‎แม่เห็นคุณค่าของการศึกษา

161
00:09:35,583 --> 00:09:36,833
‎แม่สอนหนูเอง

162
00:09:39,833 --> 00:09:42,541
‎แม่บังคับให้หนูอ่านหนังสือทุกเล่ม
‎ในห้องสมุดเฟิร์นเดล ฮอลล์

163
00:09:45,708 --> 00:09:47,708
‎เชกสเปียร์ ล็อค

164
00:09:48,833 --> 00:09:49,875
‎และสารานุกรม

165
00:09:50,916 --> 00:09:54,541
‎แธกเกอร์เรและเรียงความของ
‎ แมรี โวลสโตนคราฟต์

166
00:09:55,375 --> 00:09:57,166
‎และหนูอ่านเองคนเดียว

167
00:09:57,958 --> 00:09:59,083
‎เพื่อการเรียนรู้ของตัวเอง

168
00:10:00,041 --> 00:10:02,208
‎ซึ่งแม่บอกว่าเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการจะเป็น...

169
00:10:04,166 --> 00:10:05,041
‎หญิงสาว

170
00:10:05,416 --> 00:10:07,291
‎แม่อยากให้เธอเป็นอย่างนี้เนี่ยนะ

171
00:10:07,375 --> 00:10:08,750
‎- ไมครอฟท์
‎- อะไรล่ะ

172
00:10:10,458 --> 00:10:12,250
‎หนูไม่รู้หรอกว่าแม่อยากให้หนูเป็นอะไร

173
00:10:13,500 --> 00:10:14,750
‎แม่ก็ทิ้งหนูไปเหมือนกัน

174
00:10:21,875 --> 00:10:23,875
‎แม่จะกลับมาใช่ไหมคะ พี่เชอร์ล็อก

175
00:10:29,166 --> 00:10:30,041
‎ใช่ไหมคะ

176
00:10:35,250 --> 00:10:37,125
‎แม่คิดอะไรของแม่อยู่ เชอร์ล็อก

177
00:10:37,208 --> 00:10:40,583
‎แม่แก่เกินกว่าจะแต่งงานใหม่
‎และเท่าที่รู้ก็ไม่ได้ชอบหรือทะเยอทะยานอะไร

178
00:10:41,125 --> 00:10:43,791
‎แม่แค่ต้องทำให้เอโนลามีอนาคตที่ดี

179
00:10:43,875 --> 00:10:46,750
‎และใช้ชีวิตที่เหลืออย่างมีเกียรติ

180
00:10:47,875 --> 00:10:51,291
‎นี่คือบ้านของฉัน ไม่ใช่ของแม่
‎และก็เป็นมาตั้งแต่พ่อเสีย

181
00:10:51,375 --> 00:10:53,750
‎แม่ขอเวลา 16 ปีเพื่อเลี้ยงเอโนลาที่นี่

182
00:10:53,833 --> 00:10:56,333
‎ฉันก็ให้แล้ว และฉันสมควร
‎โดนปล้นเป็นการตอบแทนเหรอ

183
00:10:56,416 --> 00:10:58,500
‎ฉันไม่ใช่คนร้ายในเรื่องนี้นะ

184
00:10:58,583 --> 00:11:00,333
‎บางทีแม่อาจต้องใช้เงินนั่น

185
00:11:01,333 --> 00:11:04,166
‎แต่นายไม่ต้องใช้นี่
‎หรือรัฐบาลลดเงินเดือนนายแล้ว

186
00:11:05,125 --> 00:11:08,125
‎มันก็เหมือนเดิมทุกครั้งไม่ใช่เหรอ
‎เหมือนเดิมทุกครั้ง

187
00:11:08,833 --> 00:11:11,250
‎เราไม่ได้เจอกันมาเป็นเดือน
‎และจู่ๆ นายก็โผล่มา

188
00:11:11,333 --> 00:11:13,916
‎โดยไม่สนบ้าอะไรเลย และมาหลอกด่าฉัน

189
00:11:14,666 --> 00:11:16,625
‎- แค่ถามเฉยๆ น่า
‎- นายตัดสินฉันอยู่

190
00:11:16,708 --> 00:11:19,833
‎นายกำลังตัดสิน
‎เรื่องที่นายไม่มาร่วมรับผิดชอบด้วยเลยสักนิด

191
00:11:21,583 --> 00:11:23,916
‎นายไม่เคยแสดงความสนใจในครอบครัวนี้เลย

192
00:11:27,041 --> 00:11:28,333
‎ฉันไม่ได้ตั้งใจตัดสินนะ

193
00:11:31,916 --> 00:11:33,916
‎เท่าที่ฉันเห็น เรามีปัญหาสองข้อ

194
00:11:34,458 --> 00:11:37,041
‎ข้อแรก หาโรงเรียนประจำ

195
00:11:37,125 --> 00:11:38,833
‎ที่พร้อมจะรับเอโนลาเข้าเรียน

196
00:11:38,916 --> 00:11:42,458
‎เธอจะได้ไม่กลายเป็น
‎คนล้มเหลวอย่างสิ้นเชิงในโลกนี้

197
00:11:44,125 --> 00:11:46,291
‎ซึ่งฉันกำลังแก้ปัญหานั้นอยู่...

198
00:11:47,708 --> 00:11:49,500
‎ด้วยความช่วยเหลือจากเพื่อนเก่า

199
00:11:54,166 --> 00:11:56,208
‎และข้อสอง หาแม่ให้เจอ

200
00:11:57,958 --> 00:12:00,708
‎ข้อแรกเป็นปัญหาของฉัน
‎ข้อที่สองถือว่าเป็นปัญหาของนาย

201
00:12:01,208 --> 00:12:04,041
‎สวัสดีครับ!

202
00:12:06,083 --> 00:12:06,916
‎ให้ผมช่วยนะครับ

203
00:12:07,958 --> 00:12:11,000
‎รถยนต์นี่ เยี่ยมจริงๆ คุณแฮร์ริสัน

204
00:12:11,416 --> 00:12:14,083
‎แหม ก็ฉันเป็นครูนี่คะ คุณโฮล์มส์

205
00:12:14,916 --> 00:12:16,333
‎ฉันต้องนำสมัยไว้ก่อนสิ

206
00:12:16,916 --> 00:12:18,625
‎เอโนลาอาจจะอยากอยู่ที่นี่มากกว่า

207
00:12:19,625 --> 00:12:21,166
‎นายก็หาพี่เลี้ยงมาให้ได้นี่

208
00:12:21,750 --> 00:12:24,000
‎เธอต้องการความเข้มงวดนะ เชอร์ล็อก

209
00:12:24,083 --> 00:12:24,916
‎เธออยู่ไหนคะเนี่ย

210
00:12:25,000 --> 00:12:27,625
‎อยู่ข้างในครับ แต่ผมต้องเตือนคุณก่อน

211
00:12:27,708 --> 00:12:28,625
‎เธอไม่หัวอ่อนนะ

212
00:12:29,666 --> 00:12:31,083
‎เดี๋ยวเราก็ได้รู้กัน

213
00:12:31,583 --> 00:12:33,583
‎เราต้องทำให้เธอเป็นผู้เป็นคนขึ้นมา

214
00:12:34,458 --> 00:12:35,416
‎ยืนหลังตรงสิ สาวน้อย

215
00:12:37,000 --> 00:12:37,875
‎ค่อยดีขึ้นหน่อย

216
00:12:37,958 --> 00:12:39,000
‎ตราบใดที่แม่หายไป

217
00:12:39,083 --> 00:12:40,708
‎ฉันเป็นผู้ปกครองเธอ ไม่ใช่นาย

218
00:12:40,791 --> 00:12:42,458
‎เอว 24 นิ้ว

219
00:12:43,291 --> 00:12:45,500
‎- อก 33 นิ้ว
‎- นั่นเล็กไปนะ

220
00:12:45,583 --> 00:12:46,708
‎มันปกติดีค่ะ

221
00:12:46,791 --> 00:12:48,208
‎สะโพก 35 นิ้ว

222
00:12:48,291 --> 00:12:49,583
‎น่าผิดหวังจริง

223
00:12:49,666 --> 00:12:51,458
‎เราต้องใช้ที่เสริมช่วย

224
00:12:51,541 --> 00:12:56,375
‎ผู้หญิงที่อันตรายและไม่สนโลก
‎ก็เลี้ยงเด็กผู้หญิงให้โตมาไม่สนโลกด้วย

225
00:12:56,458 --> 00:12:57,833
‎เธอดูฉลาดออก

226
00:12:57,916 --> 00:13:00,208
‎สะโพกก็เป็นแค่ส่วนหนึ่งของขาไม่ใช่เหรอคะ

227
00:13:00,708 --> 00:13:02,291
‎ทำไมต้องมีที่เสริมด้วย

228
00:13:02,375 --> 00:13:04,416
‎เธอนี่ปากเก่งจังเลยนะ ฉันต้องสนุกแน่

229
00:13:04,500 --> 00:13:07,958
‎แต่หนูไม่สนุกกับการถูกขัง
‎ในเสื้อผ้าประหลาดนั่นแน่

230
00:13:08,041 --> 00:13:09,500
‎เสื้อผ้าพวกนี้ไม่ขังเธอหรอก

231
00:13:09,958 --> 00:13:11,375
‎มันจะทำให้เธอเป็นอิสระ

232
00:13:11,458 --> 00:13:16,083
‎มันจะทำให้เธอเข้ากับสังคม
‎และมีส่วนร่วมกับความสนุกสนานมากมายได้

233
00:13:16,166 --> 00:13:17,916
‎เพื่อเป็นที่สนใจ ดึงดูด

234
00:13:18,541 --> 00:13:21,750
‎ด้วยความช่วยเหลือของคุณแฮร์ริสัน
‎เราจะทำให้เธอเป็นที่ยอมรับของสังคม

235
00:13:21,833 --> 00:13:23,958
‎พ่อคงนอนหงุดหงิดอยู่ในหลุมแน่

236
00:13:24,041 --> 00:13:25,625
‎ที่โรงเรียนการเรือนของฉัน

237
00:13:26,000 --> 00:13:28,041
‎เธอจะได้เรียนรู้วิธีเป็นหญิงสาว

238
00:13:28,416 --> 00:13:31,083
‎และเธอจะได้เพื่อนใหม่มากมาย

239
00:13:32,250 --> 00:13:35,000
‎หนูไม่ต้องการเพื่อน หนูมีเพื่อนอยู่แล้ว

240
00:13:35,375 --> 00:13:37,708
‎เด็กไม่สนโลกที่ไม่มีการศึกษา

241
00:13:37,791 --> 00:13:39,375
‎แต่งตัวแย่ และไม่รู้จักมารยาท

242
00:13:39,458 --> 00:13:41,916
‎และหนูไม่ต้องไปโรงเรียนบ้าๆ ของคุณ

243
00:13:50,541 --> 00:13:52,833
‎ไม่นะ! ได้โปรดอย่าทำแบบนี้กับหนู

244
00:13:53,250 --> 00:13:55,208
‎ให้หนูได้มีความสุขต่อเถอะค่ะ หนูมีความสุขที่นี่

245
00:13:55,291 --> 00:13:58,208
‎ตอนนี้เธอเป็นหญิงสาวแล้ว เอโนลา
‎เธอต้องได้รับการศึกษา

246
00:13:58,750 --> 00:14:01,208
‎ทดสอบหนูในเรื่องที่คิดว่าหนูต้องรู้

247
00:14:01,291 --> 00:14:03,791
‎- เพื่อให้เพียงพอต่อการใช้ชีวิตสิคะ
‎- ถ้าแม่สอนเธอมาดี

248
00:14:03,875 --> 00:14:06,750
‎เธอคงไม่มายืนต่อหน้าฉันในชุดชั้นในหรอก

249
00:14:06,833 --> 00:14:09,208
‎สภาพตอนนี้นี่ไม่ต้องหวังว่าจะหาสามีได้เลย

250
00:14:09,291 --> 00:14:10,875
‎หนูไม่อยากได้สามี!

251
00:14:10,958 --> 00:14:14,125
‎และนั่นเป็นอีกเรื่อง
‎ที่เธอต้องได้รับการศึกษาเหมือนกัน

252
00:14:17,041 --> 00:14:18,083
‎พี่เชอร์ล็อกคะ

253
00:14:19,458 --> 00:14:22,250
‎- อย่าให้พี่เขาทำแบบนี้กับหนูเลย
‎- เธออยู่ในปกครองของเขา

254
00:14:22,583 --> 00:14:23,958
‎ทำให้หนูไปอยู่ในปกครองของพี่สิ

255
00:14:24,041 --> 00:14:25,541
‎ชี้ทางหนู สอนหนู

256
00:14:25,625 --> 00:14:27,875
‎- สำหรับเขา หนูน่ารำคาญ สำหรับพี่...
‎- เอโนลา

257
00:14:31,250 --> 00:14:32,083
‎ฉันขอโทษนะ

258
00:14:33,375 --> 00:14:34,541
‎นี่มันเกินกำลังฉัน

259
00:14:35,583 --> 00:14:38,291
‎เหมือนที่ความโหดร้ายของเขาต่อแม่
‎มันเกินกำลังพี่สินะ

260
00:14:39,791 --> 00:14:41,333
‎แม่ไม่ได้อันตราย

261
00:14:41,416 --> 00:14:44,375
‎แม่เป็นคนน่าทึ่งและเป็นอย่างนั้นมาเสมอ

262
00:14:44,875 --> 00:14:47,916
‎และถ้าพวกพี่ยังมองไม่เห็น
‎พี่สองคนก็ควรจะละอายแก่ใจ

263
00:14:48,583 --> 00:14:50,958
‎น่าทึ่งเสียจนแม่ทิ้งเธอไว้ให้ฉันดูแลเลยไง

264
00:14:54,125 --> 00:14:58,625
‎แหม เราคุยกันสนุกดีนะ ว่าไหม

265
00:14:59,500 --> 00:15:01,708
‎ฉันบอกได้เลยว่าเราต้องเป็นเพื่อนซี้กันแน่

266
00:15:01,791 --> 00:15:04,500
‎โอ้ คุณแฮร์ริสันครับ
‎ผมซาบซึ้งในความมีเมตตาของคุณมาก

267
00:15:06,541 --> 00:15:07,416
‎คุณโฮล์มส์คะ

268
00:15:08,333 --> 00:15:09,291
‎เป็นเกียรติของฉันเลย

269
00:15:10,125 --> 00:15:12,125
‎พรุ่งนี้ผมจะพาเธอไปส่งเอง

270
00:15:12,791 --> 00:15:13,833
‎พาไปเองเหรอคะ

271
00:15:15,000 --> 00:15:15,833
‎ดีเลย

272
00:15:32,375 --> 00:15:33,416
‎ฉันก็ชอบวาดรูปนะ

273
00:15:36,208 --> 00:15:37,041
‎ช่วยทำให้ฉันคิด

274
00:15:37,583 --> 00:15:38,708
‎และประมวลความคิดได้ดี

275
00:15:40,291 --> 00:15:41,541
‎ช่วยหนูแบบนั้นเหมือนกัน

276
00:15:54,875 --> 00:15:55,875
‎การ์ตูนล้อเลียนนี่

277
00:15:56,750 --> 00:15:58,375
‎คงดีกว่านะถ้าไมครอฟท์ไม่ได้เห็นมัน

278
00:16:00,458 --> 00:16:03,291
‎- ตั้งใจจะอยู่บนนั้นตลอดไปเหรอ
‎- หนูอยากได้ความเป็นส่วนตัว

279
00:16:04,041 --> 00:16:07,166
‎รู้ไหม สิ่งสุดท้ายที่ฉันจำเธอได้
‎คือเธอเป็นเด็กขี้กลัว

280
00:16:08,208 --> 00:16:09,708
‎เธอเอาลูกสนมาพันด้วยขนแกะ

281
00:16:10,416 --> 00:16:11,916
‎และลากไปด้วยทุกที่ที่เธอไป

282
00:16:12,416 --> 00:16:13,500
‎ตั้งชื่อมันว่า แดช

283
00:16:16,333 --> 00:16:19,125
‎เพราะราชินีวิกตอเรีย
‎มีหมาคาวาเลียร์ คิง ชาร์ลส์ สแปเนียล

284
00:16:19,208 --> 00:16:21,875
‎ชื่อแดช และเธอก็อยากได้เหมือนกันขึ้นมา

285
00:16:24,833 --> 00:16:27,000
‎และเราไม่เคยกล่อมเธอให้ใส่กางเกงได้เลย

286
00:16:27,916 --> 00:16:29,375
‎ท่อนล่างเธอโล่งตลอด

287
00:16:32,708 --> 00:16:34,791
‎ฉันว่านั่นคือความทรงจำทั้งหมดที่พวกเรามีกับเธอ

288
00:16:34,875 --> 00:16:35,708
‎หนูจะขอบคุณมาก

289
00:16:36,708 --> 00:16:38,541
‎ถ้าพี่จะช่วยลืมทั้งหมดนั่นไป

290
00:16:40,833 --> 00:16:43,291
‎ลูกสนชื่อแดชเนี่ยนะ

291
00:16:44,208 --> 00:16:45,625
‎ฟังดูน่าขันสิ้นดี

292
00:16:45,916 --> 00:16:47,500
‎พ่อชอบวิ่งไล่เธอไปรอบๆ

293
00:16:47,583 --> 00:16:50,291
‎และตะโกนว่า
‎"เอาไอ้หมาบ้านั่นออกไปจากบ้านฉัน!"

294
00:16:55,000 --> 00:16:56,541
‎ทำไมพี่ไม่เคยกลับมาเยี่ยมเลยล่ะ

295
00:17:00,416 --> 00:17:01,375
‎ชีวิตฉันยุ่งน่ะ

296
00:17:06,500 --> 00:17:07,916
‎ทำไมไม่เคยเขียนจดหมายมาเลย

297
00:17:08,750 --> 00:17:10,291
‎เธอจะอยากได้จดหมายจากฉันเหรอ

298
00:17:15,708 --> 00:17:19,541
‎หนูเก็บข่าวทุกข่าวของคดีพี่ที่หนูหาได้

299
00:17:19,625 --> 00:17:20,750
‎น่าชื่นใจจัง

300
00:17:20,833 --> 00:17:23,791
‎แต่ก็ต้องรอให้แม่หายไปก่อน
‎กว่าพี่จะกลับมาบ้านได้

301
00:17:26,500 --> 00:17:27,500
‎แม่ตั้งใจไป

302
00:17:29,375 --> 00:17:30,583
‎แม่จะไม่กลับมาหรอก

303
00:17:31,500 --> 00:17:32,333
‎ใช่

304
00:17:33,625 --> 00:17:36,625
‎แต่ความจริงคือแม่มีเหตุผลเสมอสำหรับทุกอย่าง

305
00:17:37,250 --> 00:17:38,833
‎มันเป็นนิสัยของแม่

306
00:17:39,333 --> 00:17:42,916
‎และเงื่อนงำเหล่านั้นมันช่างสนุกเหลือเกินที่จะแก้

307
00:17:43,000 --> 00:17:45,000
‎หนูไม่อยากได้เงื่อนงำค่ะ พี่เชอร์ล็อก

308
00:17:45,958 --> 00:17:49,083
‎หนูอยากให้แม่กลับมา
‎และให้ชีวิตกลับไปเป็นเหมือนเดิม

309
00:17:49,166 --> 00:17:50,250
‎เธอกำลังใช้อารมณ์นะ

310
00:17:51,541 --> 00:17:52,416
‎ซึ่งมันเข้าใจได้

311
00:17:53,333 --> 00:17:54,208
‎แต่ไม่มีความจำเป็น

312
00:17:58,125 --> 00:17:59,250
‎จงมองหาสิ่งที่มีอยู่

313
00:18:00,250 --> 00:18:01,833
‎ไม่ใช่สิ่งที่เธออยากให้มี

314
00:18:03,791 --> 00:18:05,458
‎อีกไม่นานเธอก็จะได้เห็นความจริงเอง

315
00:18:10,250 --> 00:18:12,125
‎"เป็นนิสัยของแม่..."

316
00:18:12,208 --> 00:18:14,041
‎ดูนี่สิ เธอทำเองเลยนะ

317
00:18:38,750 --> 00:18:39,708
‎"อะโลน"

318
00:18:41,625 --> 00:18:42,875
‎นั่นคือชื่อฉันนี่

319
00:18:44,583 --> 00:18:46,333
‎เอ็ม... เอส...

320
00:18:46,958 --> 00:18:47,958
‎เอ...

321
00:18:48,458 --> 00:18:49,375
‎ซี

322
00:18:51,250 --> 00:18:52,416
‎ลองกลับมันสิ

323
00:18:53,958 --> 00:18:54,791
‎ทนกับฉันอีกหน่อยนะ

324
00:18:56,833 --> 00:18:58,583
‎"ดอกเบญจมาศ

325
00:18:58,666 --> 00:19:00,625
‎ของฉัน ใน ดู...

326
00:19:00,708 --> 00:19:01,666
‎เอโนลา"

327
00:19:05,166 --> 00:19:07,083
‎"เอโนลา ดู ใน ดอกเบญจมาศ ของฉัน"

328
00:19:11,208 --> 00:19:12,500
‎หนูได้ยินแม่แล้วค่ะ

329
00:19:21,333 --> 00:19:24,083
‎ดอกเบญจมาศ‎ ‎ดอกเบญจมาศ‎...

330
00:19:25,416 --> 00:19:28,583
‎การมอบดอกเบญจมาศให้
‎สื่อถึงความผูกพันในครอบครัว

331
00:19:28,958 --> 00:19:30,916
‎และโดยนัย ความรัก

332
00:19:44,541 --> 00:19:46,375
‎"ดอกเบญจมาศของฉัน"

333
00:19:49,458 --> 00:19:50,958
‎ไม่ใช่ดอกที่แม่ซื้อ

334
00:19:52,208 --> 00:19:53,666
‎ดอกที่แม่วาดต่างหาก

335
00:20:01,375 --> 00:20:02,500
‎(เอโนลา)

336
00:20:06,083 --> 00:20:08,583
‎เงินนี่ แม่ต้องทิ้งข้อความไว้แน่ๆ

337
00:20:14,000 --> 00:20:15,833
‎"อนาคตขึ้นอยู่กับตัวเรา"

338
00:20:16,958 --> 00:20:18,041
‎อนาคตอะไร

339
00:20:19,083 --> 00:20:21,000
‎มีทางเดินสองทางที่ลูกเลือกเดินได้ เอโนลา

340
00:20:21,500 --> 00:20:22,333
‎ทางของลูกเอง...

341
00:20:23,333 --> 00:20:25,541
‎หรือทางที่คนอื่นเลือกให้ลูกเดิน

342
00:20:31,458 --> 00:20:33,000
‎"อนาคตขึ้นอยู่กับตัวเรา"

343
00:20:35,041 --> 00:20:37,041
‎(เอส. โฮล์มส์)

344
00:20:38,666 --> 00:20:42,166
‎เมื่อแม่สามารถหายตัวไปจากเฟิร์นเดลได้
‎ฉันก็ต้องทำได้เหมือนกัน

345
00:20:42,750 --> 00:20:45,500
‎ด้วยเสื้อผ้าที่พี่เชอร์ล็อกใส่ตอนเป็นเด็ก

346
00:20:51,875 --> 00:20:53,333
‎มันคือการเบนความสนใจที่จำเป็น

347
00:20:54,000 --> 00:20:55,750
‎ฉันเริ่มจะเชี่ยวชาญแล้วนะ

348
00:20:56,583 --> 00:20:58,500
‎ขั้นแรกของแผนสำเร็จแล้ว

349
00:20:59,000 --> 00:21:00,583
‎หนูกำลังไปตามหาแม่นะคะ

350
00:21:01,250 --> 00:21:02,750
‎เกมเริ่มต้นขึ้นแล้ว

351
00:21:03,833 --> 00:21:05,125
‎(ตามหาแม่)

352
00:21:05,208 --> 00:21:07,208
‎(ขั้นที่ 1)

353
00:21:09,041 --> 00:21:10,000
‎(ขั้นที่ 2)

354
00:21:13,541 --> 00:21:15,541
‎แน่ละ ฉันไปที่สถานีแถวบ้านไม่ได้

355
00:21:15,625 --> 00:21:18,000
‎ฉันก็เลยเลือกใช้รถไฟสายอื่นแทน

356
00:21:18,083 --> 00:21:20,791
‎เมื่อถูกพี่ตามตัวอยู่
‎ฉันไม่รู้เลยว่าพวกเขาจะหาที่ไหนบ้าง

357
00:21:24,041 --> 00:21:25,791
‎ไม่เห็นเขาเลยครับ คุณผู้ชาย

358
00:21:27,291 --> 00:21:29,875
‎สิ่งที่ฉันต้องการก็คือ
‎ความมั่นใจว่าลูกชายฉันไม่...

359
00:21:29,958 --> 00:21:31,250
‎เขาไม่ได้อยู่บนรถขบวนนี้ครับ

360
00:21:31,333 --> 00:21:34,416
‎เขาต้องอยู่แน่นอน! คุณแค่ยังค้นไม่ทั่วพอ

361
00:21:34,500 --> 00:21:38,000
‎คุณครับ ผมให้เจ้าหน้าที่
‎หาตั้งแต่หัวจรดท้ายของรถไฟขบวนนี้

362
00:21:38,083 --> 00:21:40,416
‎- ลูกจ๋า บางทีเราน่าจะแค่...
‎- แม่เงียบก่อนครับ

363
00:21:40,500 --> 00:21:43,875
‎เขาให้รถม้ามาส่งที่นี่ตอนเช้า
‎เขาต้องอยู่ที่ไหนสักที่ในนี้

364
00:21:43,958 --> 00:21:46,583
‎เราไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าหลานอยู่บนรถไฟรึเปล่า

365
00:21:46,666 --> 00:21:48,375
‎ขอโทษจริงๆ นะคะ นี่มันวุ่นวายไปหมด

366
00:21:48,875 --> 00:21:50,041
‎รถไฟต้องออกแล้วครับ

367
00:21:50,125 --> 00:21:51,958
‎เราสายมากแล้ว

368
00:21:52,041 --> 00:21:55,333
‎- คุณไม่เข้าใจ นี่คือลูกชายฉันทั้งคนนะ
‎- มันจะออกตอนนี้

369
00:21:56,166 --> 00:21:58,458
‎อย่าให้รถไฟออกไปโดยไม่มีใครขึ้นไปดูนะ!

370
00:21:58,541 --> 00:22:00,000
‎- ออกรถเลย!
‎- ฉันขอยืนกราน!

371
00:22:23,666 --> 00:22:25,833
‎เอโนลา! ได้เวลาไปแล้ว!

372
00:22:27,541 --> 00:22:29,541
‎เอโนลา รถม้ารออยู่นะ

373
00:22:32,125 --> 00:22:33,041
‎เอโนลา

374
00:22:43,916 --> 00:22:44,833
‎เชอร์ล็อก!

375
00:23:30,875 --> 00:23:31,708
‎สวัสดี

376
00:23:34,166 --> 00:23:36,708
‎- ช่วยออกไปจากที่นั่งตู้นี้ด้วย
‎- ไม่ได้หรอก

377
00:23:36,791 --> 00:23:38,250
‎ฉันซ่อนตัวอยู่

378
00:23:39,083 --> 00:23:42,416
‎วุ่นวายหน่อยน่ะ ต้องยัดเงิน พนง.รถไฟ
‎ให้เอาฉันใส่กระเป๋าและพาขึ้นมาด้วย

379
00:23:43,416 --> 00:23:44,458
‎กล้าหาญน่าดู

380
00:23:44,541 --> 00:23:46,708
‎ออกไปจากที่นั่งตู้นี้เดี๋ยวนี้นะ

381
00:23:48,708 --> 00:23:49,666
‎นาย...

382
00:23:50,500 --> 00:23:52,000
‎เป็นสุภาพบุรุษที่ดูแปลกดีนะ

383
00:23:52,458 --> 00:23:53,625
‎นายคิดว่าตัวเองดูปกติรึไง

384
00:23:53,708 --> 00:23:54,708
‎เธอไม่ใช่เด็กผู้ชายเลย

385
00:23:55,333 --> 00:23:56,291
‎ฉันอาจเป็นก็ได้

386
00:23:56,375 --> 00:23:58,000
‎- เธอเป็นใครกัน
‎- นายเป็นอะไรกัน

387
00:23:59,208 --> 00:24:00,666
‎ฉันคือ ไวเคานต์ทิวส์เบอรี

388
00:24:00,750 --> 00:24:02,416
‎มาร์ควิสแห่งแบซิลเวเธอร์

389
00:24:03,000 --> 00:24:04,166
‎นายนี่ซื้อบื้อชะมัด

390
00:24:06,875 --> 00:24:10,125
‎ฉันจะบอกเธอไว้นะ
‎ว่าฉันเพิ่งหนีรอดมาอย่างกล้าหาญ...

391
00:24:10,208 --> 00:24:12,708
‎นายไม่ได้หนีรอด
‎มีผู้ชายสวมหมวกทรงกลมสีน้ำตาล

392
00:24:12,791 --> 00:24:15,458
‎อยู่ในรถไฟขบวนนี้และกำลังตามหานาย
‎และเมื่อเขาเจอนาย

393
00:24:15,541 --> 00:24:18,291
‎เขาก็จะคิดว่าฉันช่วยนายซ่อนตัว
‎และฉันก็จะซวยเพราะเรื่องนี้

394
00:24:18,375 --> 00:24:20,958
‎ดังนั้น ฉันขอให้นายออกไปจากที่นั่งตู้นี้ซะ

395
00:24:27,041 --> 00:24:28,458
‎เธอทำให้ฉันนึกถึงอาของฉันเลย

396
00:24:28,541 --> 00:24:30,083
‎ฉันทิ้งเขาไว้ที่สถานี

397
00:24:30,166 --> 00:24:33,000
‎เขาต้องอยู่แน่นอน! คุณแค่ยังค้นไม่ทั่วพอ

398
00:24:34,041 --> 00:24:35,250
‎เขาเจ้ากี้เจ้าการเหมือนกัน

399
00:24:36,166 --> 00:24:38,250
‎หนีมาให้หมด แม่ฉัน ย่าฉัน

400
00:24:38,750 --> 00:24:40,708
‎แต่ฉันไม่เป็นไร ฉันเป็นอิสระ

401
00:24:41,250 --> 00:24:42,083
‎ดี

402
00:24:42,750 --> 00:24:44,250
‎งั้นก็ออกไปจากที่นั่งตู้นี้สิ

403
00:24:48,250 --> 00:24:49,916
‎ผู้ชายสวมหมวกกลมสีน้ำตาลเหรอ

404
00:24:57,166 --> 00:24:58,125
‎จะต้องไม่เป็นไร

405
00:25:00,000 --> 00:25:00,916
‎จะต้องไม่เป็นไร

406
00:25:05,416 --> 00:25:08,708
‎(37 วินาทีถัดมา)

407
00:25:09,791 --> 00:25:11,291
‎- เขามาแล้ว!
‎- แน่ละ

408
00:25:11,375 --> 00:25:13,541
‎- เขาเช็กที่นั่งทุกตู้เลย
‎- เยี่ยม

409
00:25:13,916 --> 00:25:14,916
‎เธอต้องช่วยฉันนะ

410
00:25:16,250 --> 00:25:17,750
‎- เขายังไม่เห็นฉัน
‎- เขาเห็นแล้ว

411
00:25:17,833 --> 00:25:19,166
‎ดังนั้น ฉันลาตรงนี้เลยนะ

412
00:25:19,250 --> 00:25:21,250
‎ไวเคานต์ทิวส์เบอรี มาร์ควิสแห่งแบซิลเวเธอร์

413
00:25:24,750 --> 00:25:27,916
‎เธอนี่ทำให้ฉันนึกถึงอาจริงๆ
‎สายตาเหมือนกันเปี๊ยบเลย

414
00:25:38,833 --> 00:25:40,833
‎โอ้ คุณอยู่นี่นี่เอง

415
00:25:47,500 --> 00:25:49,583
‎จงวาดรูปของตัวเอง เอโนลา

416
00:25:49,666 --> 00:25:52,000
‎อย่าให้คนอื่นผลักออกนอกเส้นทาง

417
00:25:52,708 --> 00:25:53,750
‎โดยเฉพาะพวกผู้ชาย

418
00:26:13,666 --> 00:26:17,291
‎ช่วยด้วย!

419
00:26:17,375 --> 00:26:18,625
‎ใครก็ได้ช่วยที!

420
00:26:38,583 --> 00:26:40,750
‎เมื่อกี้ใครน่ะ เขาพยายามจะฆ่าฉัน!

421
00:26:40,833 --> 00:26:42,125
‎ฉันยังไม่พร้อมตายบนรถไฟนะ

422
00:26:42,208 --> 00:26:44,666
‎ฉันยังไม่พร้อมตายทุกที่
‎และไม่มีทางพร้อมจนมาเจอนาย

423
00:26:47,791 --> 00:26:49,875
‎- เราจะไปไหนกัน
‎- ฉันก็ยังไม่รู้ ขอคิดก่อน

424
00:26:52,833 --> 00:26:53,666
‎ขอประทานโทษครับ

425
00:27:12,208 --> 00:27:15,375
‎- นี่เป็นทางเลือกที่ดีที่สุดแล้วเหรอ
‎- คิดทางอื่นออกไหมล่ะ

426
00:27:41,708 --> 00:27:42,833
‎นายเชื่อใจฉันไหม

427
00:27:43,333 --> 00:27:44,166
‎ไม่!

428
00:27:49,291 --> 00:27:50,708
‎ถ้าเรากะเวลาถูก

429
00:27:50,791 --> 00:27:53,208
‎- เราทิ้งให้เขาติดอยู่ได้เลย
‎- กะเวลาอะไร

430
00:27:59,291 --> 00:28:00,416
‎ฟังนะ ทิวส์เบอรี

431
00:28:00,958 --> 00:28:01,916
‎เรามีสองทางเลือก

432
00:28:02,000 --> 00:28:04,000
‎และอันไหนจะไม่ทำให้ฉันตายล่ะ

433
00:28:09,041 --> 00:28:10,083
‎อันนี้!

434
00:28:37,541 --> 00:28:39,333
‎นายนี่ชอบโวยวายมากเลยสินะ

435
00:28:40,333 --> 00:28:42,583
‎ก็การถูกโยนลงมาจากรถไฟ

436
00:28:42,666 --> 00:28:44,625
‎มันเจ็บกว่าที่คาดไว้มากเลยนี่

437
00:28:45,916 --> 00:28:47,291
‎และกระดุมฉันหลุดไปเม็ดนึงด้วย

438
00:28:55,375 --> 00:28:56,875
‎ทีนี้ก็หายไปกันหมดทั้งสองคน

439
00:28:58,333 --> 00:29:01,875
‎ผมเดาว่าพวกนั้นคงไม่รู้
‎ว่าเธอหายไปไหนสินะครับ คุณนายเลน

440
00:29:01,958 --> 00:29:03,333
‎ใช่ค่ะ พวกนั้นเจอจักรยานเธอ

441
00:29:03,416 --> 00:29:05,250
‎ตั้งใจเอาไปวางไว้ หลอกให้เราไปผิดทาง

442
00:29:05,958 --> 00:29:09,000
‎นี่มันไม่ได้สนุกเหมือนที่คุณคิดหรอกนะคะ
‎คุณหนูเชอร์ล็อก

443
00:29:09,958 --> 00:29:11,000
‎เธอมีไหวพริบเหมือนคุณ

444
00:29:11,416 --> 00:29:14,000
‎เธอแกล้งฉันได้ง่ายๆ
‎เหมือนที่คุณหนูเคยทำ แต่ว่า...

445
00:29:15,958 --> 00:29:18,458
‎- แต่อะไรครับ
‎- เธอไม่รู้จักโลกเลย

446
00:29:20,041 --> 00:29:23,458
‎ฉันต้องยอมรับว่าเป็นห่วงเธอมากพอสมควรเลย

447
00:29:23,541 --> 00:29:25,041
‎ไมครอฟท์จะหาเธอให้พบครับ

448
00:29:25,125 --> 00:29:27,375
‎คุณไมครอฟท์ไม่ได้มีพรสวรรค์เหมือนคุณค่ะ

449
00:29:27,458 --> 00:29:28,375
‎หรือเหมือนเธอ

450
00:29:29,166 --> 00:29:30,750
‎ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้เขาปวดใจมาก

451
00:29:30,833 --> 00:29:33,208
‎และเป็นส่วนสำคัญของปัญหาวุ่นวายนี้ด้วย

452
00:29:34,916 --> 00:29:36,166
‎เอโนลานั้นช่างพิเศษ

453
00:29:37,083 --> 00:29:38,583
‎เธอมีจิตใจที่ดีมาก

454
00:29:39,791 --> 00:29:42,333
‎เธอทิ้งเงินไว้ให้ที่โต๊ะข้างเตียงฉันด้วย

455
00:29:42,416 --> 00:29:43,291
‎เงินเหรอ

456
00:29:45,541 --> 00:29:47,500
‎คุณหนูเคยทิ้งเธอไปแล้วครั้งนึงนะคะ

457
00:29:48,041 --> 00:29:50,208
‎ฉันขอไม่ให้คุณหนูทิ้งเธอไปอีกครั้ง

458
00:30:04,875 --> 00:30:07,750
‎นายรู้ตัวรึเปล่าว่าทำแผนขั้นที่สามของฉันพัง

459
00:30:08,250 --> 00:30:09,083
‎ขั้นอะไรนะ

460
00:30:09,708 --> 00:30:10,833
‎เธอเป็นใครกันเนี่ย

461
00:30:12,500 --> 00:30:15,500
‎ฉันว่าอย่างน้อยฉันควรได้รู้ชื่อเธอ
‎จากประสบการณ์เฉียดตายล่าสุดนะ

462
00:30:15,583 --> 00:30:16,791
‎เอโนลา โฮล์มส์

463
00:30:18,208 --> 00:30:19,833
‎โฮล์มส์... เหมือนเชอร์ล็อกน่ะนะ

464
00:30:20,458 --> 00:30:23,791
‎และฉันกำลังปลอมตัวอยู่
‎ฉันก็เลยลืมบอกข้อมูลส่วนนั้นกับนายไป

465
00:30:24,291 --> 00:30:27,125
‎- ปลอมตัวเพื่อทำงานให้เขาเหรอ
‎- ปลอมตัวเพื่อหนีเขา

466
00:30:28,166 --> 00:30:31,708
‎- เพราะงั้นเธอถึงแต่งตัวเหมือนผู้ชาย...
‎- เพราะงั้นนายจะต้องเงียบปากซะ

467
00:30:35,000 --> 00:30:35,833
‎แล้วไง

468
00:30:38,083 --> 00:30:39,000
‎อะไร

469
00:30:41,333 --> 00:30:42,166
‎ขอบคุณหน่อยไหม

470
00:30:43,041 --> 00:30:44,875
‎นายควรจะขอบคุณฉันสิ

471
00:30:44,958 --> 00:30:45,833
‎สำหรับอะไร

472
00:31:01,875 --> 00:31:03,458
‎เราควรคิดเรื่องหาที่นอนกันได้แล้ว

473
00:31:04,291 --> 00:31:06,000
‎เราควรคิดเรื่องกินกันได้แล้ว

474
00:31:07,500 --> 00:31:09,000
‎เราไม่มีอะไรให้กินเลย

475
00:31:09,666 --> 00:31:10,666
‎มีสิ

476
00:31:11,458 --> 00:31:14,291
‎อาร์กเทียม แลปปา หรือหญ้าเจ้าชู้

477
00:31:15,291 --> 00:31:16,250
‎อร่อยมากนะ

478
00:31:17,750 --> 00:31:19,500
‎แล้วก็ยังมีไทรโฟเลียม

479
00:31:20,041 --> 00:31:20,916
‎หรือโคลเวอร์

480
00:31:21,000 --> 00:31:22,166
‎และนั่นคือ...

481
00:31:22,250 --> 00:31:23,833
‎ใช่ ว่าแล้วเชียว!

482
00:31:25,000 --> 00:31:25,833
‎เห็ด!

483
00:31:26,916 --> 00:31:28,166
‎แคนทาเรสลัส ซิบาเรียส

484
00:31:28,958 --> 00:31:30,083
‎เห็ดชานเทอเรล

485
00:31:31,208 --> 00:31:32,208
‎อร่อยมาก

486
00:31:33,250 --> 00:31:34,916
‎ถ้าเธอจุดไฟได้

487
00:31:35,000 --> 00:31:36,375
‎ฉันก็จัดปาร์ตี้ให้ได้เลย

488
00:31:38,375 --> 00:31:39,208
‎ก็ได้

489
00:31:44,791 --> 00:31:46,666
‎ฉันก็ไม่ได้ซื้อบื้อไปซะทุกเรื่องหรอกนะ

490
00:31:59,916 --> 00:32:02,833
‎ฉันมาคิดๆ ดูแล้ว นายต้องปลอมตัวหน่อยนะ

491
00:32:03,333 --> 00:32:06,041
‎- คิดยังไงกับผมตัวเองบ้าง
‎- ฉันไม่เคยสนใจมันเลย

492
00:32:10,333 --> 00:32:12,625
‎เอามีดตัดออก แน่สินะ

493
00:32:17,250 --> 00:32:18,916
‎ใครสอนเธอให้ลับมีดแบบนั้น

494
00:32:20,500 --> 00:32:21,375
‎แม่ฉันเอง

495
00:32:22,875 --> 00:32:24,750
‎แม่เธอนี่ต่างกับแม่ฉันมากเลยนะ

496
00:32:26,750 --> 00:32:29,333
‎- ใครสอนนายเรื่องดอกไม้กับสมุนไพร
‎- พ่อฉัน

497
00:32:30,791 --> 00:32:32,291
‎ฉันไม่เคยได้รู้จักพ่อเท่าไหร่หรอก

498
00:32:33,125 --> 00:32:34,208
‎พ่อฉันก็เสียแล้วเหมือนกัน

499
00:32:37,750 --> 00:32:38,583
‎เสียใจด้วยนะ

500
00:32:44,541 --> 00:32:46,541
‎เธอหนีมาทำไม จากบ้านน่ะ

501
00:32:47,375 --> 00:32:51,375
‎ฉันไม่อยากไปโรงเรียนการเรือนเพื่อหญิงสาว
‎ของคุณแฮร์ริสัน

502
00:32:52,333 --> 00:32:53,166
‎นายล่ะ

503
00:32:54,916 --> 00:32:55,750
‎ก็...

504
00:32:55,833 --> 00:32:59,375
‎มีกิ่งไม้ตกลงมาเหนือหัวฉัน
‎ตอนที่ฉันกำลังเก็บเห็ดในป่า

505
00:32:59,458 --> 00:33:01,916
‎มันน่าจะทับฉันเละแล้ว แต่ฉันพลิกตัวหนีทัน

506
00:33:02,000 --> 00:33:03,333
‎และฉันก็เลยตระหนักได้ว่า...

507
00:33:04,291 --> 00:33:05,166
‎อะไร

508
00:33:05,666 --> 00:33:07,458
‎- เธอต้องหัวเราะเยาะฉันแน่
‎- ไม่หรอก

509
00:33:10,833 --> 00:33:12,625
‎ภาพชีวิตที่ผ่านมาของฉันผุดขึ้นในหัว

510
00:33:13,916 --> 00:33:16,083
‎ฉันตั้งใจจะเข้ารับตำแหน่งในสภาขุนนาง

511
00:33:16,166 --> 00:33:19,375
‎ฉันมีแนวคิดเรื่องการพัฒนาทรัพย์สินที่ดิน

512
00:33:20,041 --> 00:33:22,125
‎แต่ครอบครัวฉันตั้งใจแน่วแน่ให้ฉันเข้ากองทัพ

513
00:33:22,208 --> 00:33:24,458
‎และไปเมืองนอกต่อ เหมือนคุณอาของฉัน

514
00:33:26,333 --> 00:33:27,750
‎และฉันตระหนักได้ว่าฉันกลัว

515
00:33:27,833 --> 00:33:30,958
‎กลัวว่าฉันจะเกลียดทุกวินาทีที่เหลือ
‎ของชีวิตตัวเอง

516
00:33:33,916 --> 00:33:35,041
‎ฉันจะหัวเราะทำไม

517
00:33:35,125 --> 00:33:36,791
‎- ฉันไม่ฟังดูน่าสมเพชเหรอ
‎- ไม่เลย

518
00:33:40,625 --> 00:33:43,000
‎ทำไมพวกเขาถึงจะส่งเธอไปโรงเรียนการเรือน

519
00:33:47,750 --> 00:33:49,416
‎เราต้องรีบออกเดินทางตั้งแต่เช้าตรู่

520
00:33:49,500 --> 00:33:51,208
‎ผู้ชายใส่หมวกกลมนั่นต้องไล่ตามนาย...

521
00:33:51,291 --> 00:33:53,291
‎แล้วจุดหมายของเธอคือที่ไหน ฉันจะไป...

522
00:33:53,375 --> 00:33:54,208
‎ลอนดอน

523
00:33:57,333 --> 00:33:58,375
‎งั้น...

524
00:33:58,833 --> 00:34:00,833
‎เราก็ควรจะอยู่ด้วยกันไว้ไหม

525
00:34:02,958 --> 00:34:03,791
‎ถ้าเธอโอเค

526
00:34:05,333 --> 00:34:06,333
‎ไม่

527
00:34:07,166 --> 00:34:10,000
‎เราจะไปถึงลอนดอน
‎และแยกกันไปคนละทาง เข้าใจไหม

528
00:34:10,500 --> 00:34:11,375
‎เข้าใจ

529
00:34:12,708 --> 00:34:14,416
‎แจ่มแจ้งแดงแจ๋

530
00:34:15,333 --> 00:34:17,333
‎เธอต้องรุนแรงกับผมขนาดนั้นเลยเหรอ

531
00:34:17,833 --> 00:34:18,666
‎ใช่

532
00:34:23,875 --> 00:34:25,166
‎ว่าแล้วว่านายต้องพูดแบบนั้น

533
00:34:44,958 --> 00:34:47,000
‎- งั้นเราจะแยกกันตรงนี้ใช่ไหม
‎- ใช่

534
00:34:49,708 --> 00:34:52,291
‎งั้นก็ขอบคุณนะ เอโนลา โฮล์มส์ ที่ช่วยฉันเอาไว้

535
00:34:53,958 --> 00:34:55,791
‎นายควรจะลืมชื่อนั้นไปซะนะ

536
00:34:56,833 --> 00:34:58,333
‎งั้นเธอก็ต้องหาชื่อใหม่แล้วแหละ

537
00:35:08,291 --> 00:35:09,250
‎เขาจะไม่เป็นไรหรอก

538
00:35:13,458 --> 00:35:14,375
‎ลอนดอน

539
00:35:14,458 --> 00:35:16,166
‎หัวใจของอังกฤษ

540
00:35:16,250 --> 00:35:18,000
‎แม่ต้องอยู่ที่ไหนสักที่ที่นี่

541
00:35:18,083 --> 00:35:20,083
‎และแม้ว่าแม่จะฝึกให้ฉันรับมือกับหลายเรื่อง...

542
00:35:20,166 --> 00:35:22,500
‎โอ้ ลูกยังมีเวลาเหลืออีกมากสำหรับผจญโลก

543
00:35:22,583 --> 00:35:23,958
‎ให้มันมาทำลายลูกทีหลังเถอะ

544
00:35:25,166 --> 00:35:27,250
‎แต่โลกภายนอกไม่ใช่หนึ่งในนั้น

545
00:35:29,375 --> 00:35:32,083
‎แต่แล้วฉันก็มาอยู่ที่นี่ ศูนย์กลางแห่งอารยธรรม

546
00:35:33,541 --> 00:35:35,333
‎แหล่งของสังคมสุภาพชน...

547
00:35:35,416 --> 00:35:36,791
‎หลบไปให้พ้น ไอ้หนู!

548
00:35:37,333 --> 00:35:38,208
‎ของดนตรี

549
00:35:39,166 --> 00:35:40,000
‎ของวรรณกรรม

550
00:35:40,083 --> 00:35:43,083
‎อภิปรายในสภาสูงเรื่องร่างกฎหมายปฏิรูป
‎คดีการหายตัวของมาร์ควิส

551
00:35:43,166 --> 00:35:44,875
‎และสิ่งเลิศเลอทั้งหลายที่เงินจะซื้อได้

552
00:35:44,958 --> 00:35:47,250
‎ชิ้นละชิลลิง ชิ้นละชิลลิง

553
00:35:48,041 --> 00:35:50,166
‎(คนหาย ไวเคานต์ทิวส์เบอรี
‎รางวัล 50 ปอนด์)

554
00:35:50,250 --> 00:35:53,250
‎ฉันต้องยอมรับเลย
‎ว่าลอนดอนไม่ค่อยเหมือนที่ฉันจินตนาการไว้

555
00:35:53,666 --> 00:35:56,625
‎ผู้คนต่าง... ขี้ตื่นกว่าในต่างจังหวัดมาก

556
00:35:56,708 --> 00:36:01,625
‎หากไม่มีการปฎิรูปนี้
‎ประเทศก็ไม่ใช่ของพวกเรา แต่เป็นของพวกเขา

557
00:36:01,708 --> 00:36:04,291
‎เราต้องยื่นอุทธรณ์ต่อสภาสูง

558
00:36:04,375 --> 00:36:07,583
‎และเราไม่ได้ทำเพื่อตัวเองเท่านั้น
‎แต่ทำเพื่อลูกหลานของเราด้วย!

559
00:36:08,125 --> 00:36:09,750
‎เลือกตั้งเพื่อเปลี่ยนแปลง!

560
00:36:09,833 --> 00:36:13,541
‎ดังนั้นถ้าฉันจะทำตัวให้กลมกลืน
‎และซ่อนตัวจากพี่ชายให้ได้

561
00:36:15,583 --> 00:36:16,916
‎ฉันก็ต้องกลายเป็นสิ่งที่...

562
00:36:18,291 --> 00:36:19,291
‎เหนือความคาดหมาย

563
00:36:19,375 --> 00:36:21,750
‎นี่คือโอกาสของเรา!
‎เรียกร้องให้มีการเลือกตั้ง!

564
00:36:21,833 --> 00:36:23,083
‎ทุกคนมีสิทธิเลือกตั้ง!

565
00:36:23,541 --> 00:36:24,875
‎ทุกคนมีสิทธิเลือกตั้ง!

566
00:36:24,958 --> 00:36:29,000
‎(ร่างกฎหมายปฏิรูป
‎สภาสูงกับการลงคะแนนครั้งสำคัญ)

567
00:36:29,083 --> 00:36:30,416
‎บนรถไฟไม่เจอ

568
00:36:30,500 --> 00:36:32,041
‎บนเรือไม่เจอ

569
00:36:32,583 --> 00:36:34,083
‎ไม่เจอเลยสักที่

570
00:36:34,791 --> 00:36:36,250
‎เด็กผู้หญิงคนนั้นหายตัวไปเฉยๆ

571
00:36:37,250 --> 00:36:38,791
‎และแน่นอนว่ามันไม่ช่วยอะไรเลย

572
00:36:38,875 --> 00:36:43,000
‎ที่อังกฤษเต็มไปด้วยข่าวมาร์ควิสบ้าๆ นี่

573
00:36:43,500 --> 00:36:44,333
‎รับอะไรดีครับ

574
00:36:44,416 --> 00:36:46,083
‎- ขอเหล้าเชอรี
‎- ได้ครับ

575
00:36:46,166 --> 00:36:47,916
‎ยังไม่มีใครเอามาเสนอให้นายใช่ไหม

576
00:36:48,000 --> 00:36:48,916
‎อะไร

577
00:36:49,791 --> 00:36:51,083
‎คดีมาร์ควิสน่ะสิ

578
00:36:53,083 --> 00:36:55,166
‎ฉันรู้จักพ่อของเขา คนน่ารังเกียจ

579
00:36:55,833 --> 00:36:57,833
‎เป็นนักเสรีนิยม แต่รวยล้นฟ้า

580
00:36:58,625 --> 00:37:00,625
‎มีคนมาเสนอแล้ว และฉันปฏิเสธไปแล้ว

581
00:37:01,208 --> 00:37:02,958
‎ฉันอยากใช้เวลาไปกับเรื่องอื่นมากกว่า

582
00:37:03,333 --> 00:37:05,958
‎- อย่างการตามหาแม่น่ะเหรอ
‎- อย่างการตามหาน้องเรา

583
00:37:07,416 --> 00:37:09,708
‎ไม่

584
00:37:10,750 --> 00:37:13,416
‎ฉันพูดชัดแล้วว่างานของนายคือการตามหาแม่

585
00:37:13,500 --> 00:37:17,458
‎ฉันก็ตามหาแม่อยู่ด้วย ซึ่งเอโนลาก็คงเหมือนกัน

586
00:37:21,958 --> 00:37:24,583
‎- นายไม่เห็นเคยสนใจเธอมาก่อนเลย
‎- เธออายุแค่ 16 นะ

587
00:37:34,333 --> 00:37:36,416
‎นายไม่ได้ลงชื่อเราในประกาศตามหาเธอใช่ไหม

588
00:37:36,500 --> 00:37:37,500
‎ไม่อยู่แล้วสิ

589
00:37:37,583 --> 00:37:40,666
‎ฉันไม่อยากให้ใครรู้เรื่องของเราไปมากกว่านาย

590
00:37:41,458 --> 00:37:43,041
‎ไม่ต้องห่วงไป น้องชาย

591
00:37:43,541 --> 00:37:45,041
‎เธออาจหนีเราไปได้ในตอนนี้

592
00:37:45,125 --> 00:37:47,041
‎แต่ฉันให้ตำรวจที่เก่งที่สุดในลอนดอน

593
00:37:47,125 --> 00:37:49,375
‎ตามหาเด็กที่รูปพรรณตรงกับเธอ

594
00:37:50,708 --> 00:37:55,041
‎พวกนั้นจะต้องเจอยัยเด็กโง่นั้น
‎และพากลับมาหาเรา

595
00:37:59,000 --> 00:37:59,958
‎ปฏิรูป

596
00:38:01,125 --> 00:38:04,541
‎พระเจ้าช่วยพวกเราด้วย
‎ถ้ามันมีอะไรสักอย่างที่ประเทศเราไม่ต้องการ

597
00:38:05,166 --> 00:38:07,833
‎ก็คือการเพิ่มขึ้นของ
‎คนมีสิทธิออกเสียงที่ไร้การศึกษาเนี่ยแหละ

598
00:38:08,458 --> 00:38:10,291
‎อังกฤษจะวายวอดแน่

599
00:38:21,208 --> 00:38:23,625
‎และเด็กผู้ชายอย่างเธอจะทำอะไรกับของพวกนั้น

600
00:38:27,375 --> 00:38:29,166
‎หนูต้องการคอร์เซตกระดูกปลาวาฬ

601
00:38:29,875 --> 00:38:31,541
‎เธอไม่ต้องการอะไรพวกนั้นแน่

602
00:38:31,625 --> 00:38:33,250
‎ร้านนี้เป็นที่เคารพนับถือ

603
00:38:33,916 --> 00:38:36,708
‎- งั้นหนูก็จะนับถือมันไง
‎- เธอดูจะไม่เป็นอย่างนั้นเลยนะ

604
00:38:37,083 --> 00:38:39,083
‎กลิ่นเธอก็ดูจะไม่เป็นอย่างนั้น

605
00:38:39,958 --> 00:38:40,791
‎และฉัน...

606
00:38:47,166 --> 00:38:48,833
‎พอจะมีที่ให้หนูแต่งตัวไหมคะ

607
00:38:52,583 --> 00:38:53,416
‎ข้างหลังเลยจ้ะ

608
00:38:57,291 --> 00:39:01,541
‎คอร์เซต สัญลักษณ์แห่งการกดขี่
‎ของผู้คนที่ถูกบังคับให้ใส่มัน

609
00:39:02,875 --> 00:39:04,333
‎แต่สำหรับฉันซึ่งเลือกใส่มันเอง

610
00:39:04,416 --> 00:39:06,583
‎ที่เสริมหน้าอกและที่เสริมสะโพกนี้

611
00:39:07,125 --> 00:39:09,916
‎จะช่วยซ่อนสมบัติที่แม่ให้ฉันมา

612
00:39:10,791 --> 00:39:12,000
‎และในขณะเดียวกัน

613
00:39:12,500 --> 00:39:15,458
‎มันก็จะทำให้ฉันดูเหมือนสิ่งที่เป็นไปไม่ได้แน่ๆ

614
00:39:17,208 --> 00:39:18,083
‎สุภาพสตรี!

615
00:39:24,083 --> 00:39:25,750
‎"เธอต้องไปโรงเรียนนะ เอโนลา"

616
00:39:25,833 --> 00:39:28,166
‎"แต่หนูไม่อยากไปโรงเรียนการเรือนนี่คะ
‎พี่ไมครอฟท์"

617
00:39:28,666 --> 00:39:30,583
‎"งั้นจะให้เราทำอะไรกับเธอดีล่ะ

618
00:39:30,666 --> 00:39:31,916
‎เธอเป็นเด็กผู้หญิงนะ!"

619
00:39:36,750 --> 00:39:39,000
‎โอ้ ขอทีเถอะ ถามจริง

620
00:39:46,166 --> 00:39:48,375
‎ทีนี้ หนูจะหาที่พักได้ที่ไหนนะคะ

621
00:39:49,208 --> 00:39:50,916
‎หนูจะจ่ายให้อย่างงามเลยถ้ามันคุ้มเงิน

622
00:39:54,500 --> 00:39:55,833
‎นี่คุ้มเงินจริงเหรอ

623
00:39:55,916 --> 00:39:57,750
‎โอ้ คุ้มที่สุดที่จะหาได้แล้ว

624
00:39:58,125 --> 00:39:59,875
‎เธอโชคดีนะที่เจอฉัน

625
00:40:01,125 --> 00:40:02,625
‎นี่เลยจ้ะ

626
00:40:22,708 --> 00:40:23,708
‎เยี่ยมไปเลยค่ะ

627
00:40:31,000 --> 00:40:33,583
‎ทีนี้ฉันก็ได้ความเงียบและสงบให้ใช้ความคิดสักที

628
00:40:34,083 --> 00:40:35,958
‎ได้เวลาของขั้นที่ห้าของแผนฉันแล้ว

629
00:40:36,958 --> 00:40:38,208
‎(ขั้นที่ห้า)

630
00:40:38,541 --> 00:40:39,875
‎หรืออาจจะขั้นที่สี่

631
00:40:39,958 --> 00:40:41,708
‎(ขั้นที่สี่)

632
00:40:42,208 --> 00:40:43,375
‎หรืออาจจะขั้นที่หก

633
00:40:43,750 --> 00:40:45,166
‎ลืมไปแล้วว่าถึงไหนน่ะ

634
00:40:47,666 --> 00:40:49,416
‎ได้เวลาตามหาแม่แล้ว

635
00:40:49,875 --> 00:40:52,291
‎เพื่อตามมาหาแม่ อย่างแรกที่ฉันต้องทำ
‎คือทิ้งรหัสลับไว้

636
00:40:52,375 --> 00:40:54,083
‎ในหนังสือพิมพ์ทุกฉบับที่แม่อาจจะอ่าน

637
00:40:55,416 --> 00:40:57,083
‎"ขอบคุณ ดอกเบญจมาศของฉัน

638
00:40:57,166 --> 00:41:00,166
‎เธอกำลังบานอยู่รึเปล่า
‎โปรดส่งดอกไอริสมาด้วย"

639
00:41:00,250 --> 00:41:01,708
‎ไอริส หมายถึงข้อความ

640
00:41:02,833 --> 00:41:04,791
‎ทีนี้ จะซ่อนข้อความพวกนี้ได้ยังไง

641
00:41:05,291 --> 00:41:10,333
‎แม่ไขปริศนาทุกอย่างได้หมด
‎ดังนั้นฉันต้องทำให้มันซับซ้อนที่สุด

642
00:41:12,541 --> 00:41:14,875
‎ฉันใส่มันเอาไว้ในคอลัมน์โฆษณาส่วนตัว

643
00:41:14,958 --> 00:41:16,375
‎ของเดอะ พัลล์ มัลล์ กาเซตต์

644
00:41:16,458 --> 00:41:17,708
‎ซึ่งแม่ฉันแทบไม่เคยพลาด

645
00:41:19,250 --> 00:41:21,333
‎กับนิตยสารโมเดิร์น วูแมนฮู้ด

646
00:41:21,416 --> 00:41:22,708
‎(ค่าสินสอด จงรู้ค่าตัวเอง)

647
00:41:23,708 --> 00:41:25,166
‎และวารสารเดรส รีฟอร์ม...

648
00:41:25,250 --> 00:41:26,250
‎(ข้อเท้า เผยได้รึยัง)

649
00:41:27,958 --> 00:41:30,375
‎สิ่งพิมพ์สองฉบับที่ฉันคิดว่าน่าจะทำให้แม่ขำได้

650
00:41:33,791 --> 00:41:35,875
‎สุภาพบุรุษคนนี้ดูท่าจะได้รับความสนใจมากทีเดียว

651
00:41:35,958 --> 00:41:37,916
‎ก็เขาเป็นถึงมาร์ควิส

652
00:41:39,291 --> 00:41:41,250
‎จากนั้นก็ต้องหาว่าจริงๆ แล้วแม่เคยเป็นใคร

653
00:41:41,333 --> 00:41:42,166
‎เป็น

654
00:41:42,250 --> 00:41:43,083
‎เคยเป็น

655
00:41:43,583 --> 00:41:46,875
‎แม่ฉันติดต่อกับที่อยู่แห่งเดียวอย่างสม่ำเสมอ

656
00:41:46,958 --> 00:41:49,000
‎ฉันทำผิดที่ดูว่ามันจ่าหน้าหาใคร

657
00:41:49,458 --> 00:41:51,875
‎และผิดมากๆ ที่ดันจำมันได้อีก

658
00:41:51,958 --> 00:41:53,750
‎แต่เมื่อเราโตมาในต่างจังหวัด

659
00:41:53,833 --> 00:41:55,208
‎ซึ่งมีเรื่องตื่นเต้นน้อยนิด

660
00:41:55,291 --> 00:41:57,875
‎ดังนั้นเราจึงจดจ่อกับเรื่องที่เราหาได้

661
00:42:06,583 --> 00:42:08,791
‎ขอมาการูนเพิ่มด้วยจ้ะ เจสัน

662
00:42:08,875 --> 00:42:11,125
‎(ร้านน้ำชา)

663
00:42:13,833 --> 00:42:14,666
‎สวัสดีค่ะ

664
00:42:14,750 --> 00:42:15,666
‎สวัสดีจ้ะ

665
00:42:22,041 --> 00:42:22,875
‎นั่นอะไรเหรอคะ

666
00:42:23,333 --> 00:42:24,875
‎ผู้หญิงบ้าชอบส่งเสียงดังน่ะ

667
00:42:28,250 --> 00:42:31,000
‎ไม่ แรงกว่านี้ อย่าไปกลัวหล่อนสิ

668
00:42:31,083 --> 00:42:32,875
‎คราวนี้ก้าวไปข้างหน้าอีก ดี

669
00:42:34,500 --> 00:42:35,375
‎สวัสดีจ้ะ

670
00:42:37,208 --> 00:42:38,625
‎เธออยากเข้าร่วมเหรอ

671
00:42:38,708 --> 00:42:39,541
‎เปล่าค่ะ

672
00:42:40,958 --> 00:42:43,166
‎หนูกำลังตามหายูดอเรีย เวอร์เน็ต โฮล์มส์

673
00:42:44,541 --> 00:42:45,375
‎เอโนลาเหรอ

674
00:42:46,250 --> 00:42:47,583
‎เอโนลา โฮล์มส์

675
00:42:47,666 --> 00:42:48,875
‎เธอเองใช่ไหมเนี่ย

676
00:42:51,500 --> 00:42:53,500
‎ทำไมเธอแต่งตัวเหมือนพัฟแป้งฝุ่นเลย

677
00:42:54,916 --> 00:42:56,208
‎ให้ตายสิ!

678
00:42:57,083 --> 00:42:58,583
‎เธอดูเหมือนหล่อนเปี๊ยบเลย

679
00:43:01,333 --> 00:43:02,583
‎คุณจำหนูได้เหรอคะ

680
00:43:03,041 --> 00:43:03,958
‎แน่นอนสิ

681
00:43:04,833 --> 00:43:06,333
‎ฉันเป็นครูคนแรกของเธอนี่

682
00:43:07,083 --> 00:43:08,083
‎จำไม่ได้เหรอ

683
00:43:14,291 --> 00:43:16,291
‎เธอพัฒนาขึ้นเยอะนี่ เห็นได้ชัดเลย

684
00:43:20,083 --> 00:43:21,041
‎เธอมาคนเดียวเหรอ

685
00:43:21,125 --> 00:43:21,958
‎ลอนดอนเนี่ยนะ

686
00:43:23,208 --> 00:43:24,041
‎ใช่ค่ะ

687
00:43:24,625 --> 00:43:27,250
‎ตอนแรกมีเด็กผู้ชายไม่ได้เรื่องอยู่คนนึง
‎แต่หนูสลัดเขาไปแล้ว

688
00:43:28,875 --> 00:43:31,250
‎หนูมีเงิน มีที่พัก หนูแค่ต้องหาแม่ให้เจอ

689
00:43:32,125 --> 00:43:34,416
‎อะไรที่ทำให้เธอคิดว่า
‎หล่อนอยากให้ใครหาเจอล่ะ

690
00:43:35,666 --> 00:43:37,708
‎ยูดอเรียซ่อนตัวเองมาตลอดชีวิต

691
00:43:38,291 --> 00:43:40,375
‎ถ้าหล่อนไม่อยากให้ใครเจอ ก็จะไม่มีใครหาเจอ

692
00:43:41,541 --> 00:43:44,208
‎- และอีกอย่าง หล่อนมีงานต้องทำ
‎- งานอะไรคะ

693
00:43:46,083 --> 00:43:46,958
‎ฉันบอกไม่ได้หรอก

694
00:43:49,500 --> 00:43:51,333
‎ถูกต้อง สาวๆ ตัวเลือกของเรา

695
00:43:52,000 --> 00:43:54,041
‎แบงค์เมน เม็ต เอนแทงเกิ้ล เฮิร์บ

696
00:43:54,625 --> 00:43:56,083
‎หรือเอลลี่ เฮาส์แมน

697
00:44:00,750 --> 00:44:02,375
‎คุณอยู่ที่การประชุมนั่นด้วยนี่เอง

698
00:44:03,083 --> 00:44:05,666
‎งั้นเราทุกคนเห็นตรงกันนะ เอลลี่ เฮาส์แมน

699
00:44:06,583 --> 00:44:08,041
‎ใครคือเอลลี่ เฮาส์แมนคะ

700
00:44:12,375 --> 00:44:15,083
‎- ฉันก็อยากช่วยเธอได้มากกว่านี้นะ
‎- คุณช่วยได้ แต่คุณไม่ช่วย

701
00:44:15,791 --> 00:44:17,333
‎ฉันต้องกลับไปหานักเรียนของฉันแล้ว

702
00:44:17,416 --> 00:44:19,166
‎- เธอออกไปเองได้เลยนะ
‎- นี่!

703
00:44:31,458 --> 00:44:32,750
‎ท่าม้วนเกลียว

704
00:44:32,833 --> 00:44:33,916
‎(ยิวยิตสู ศิลปะการต่อสู้)

705
00:44:34,333 --> 00:44:37,375
‎(ท่าม้วนเกลียว)

706
00:44:37,458 --> 00:44:39,333
‎เธอยังทำท่านั้นไม่สำเร็จสินะ

707
00:44:42,083 --> 00:44:43,541
‎ถ้าเธออยากอยู่ในลอนดอน

708
00:44:44,166 --> 00:44:46,875
‎จงแข็งแกร่งให้มาก

709
00:44:47,625 --> 00:44:48,625
‎ใช้ชีวิต

710
00:44:49,125 --> 00:44:51,083
‎แต่อย่าอยู่เพราะตามหาใครบางคน

711
00:44:51,666 --> 00:44:53,583
‎จงอยู่เพื่อตามหาตัวเอง

712
00:45:22,125 --> 00:45:23,083
‎ตัวเลือกของเรา

713
00:45:23,750 --> 00:45:25,416
‎แบงค์เมน เม็ต

714
00:45:25,500 --> 00:45:28,416
‎เอนแทงเกิ้ล เฮิร์บ หรือเอลลี่ เฮาส์แมน

715
00:45:28,958 --> 00:45:30,291
‎"แบงค์เมน เม็ต"

716
00:45:30,750 --> 00:45:32,750
‎แม่ฉันชอบเกมสร้างคำมาก

717
00:45:33,541 --> 00:45:36,166
‎แม่บังคับให้หนูอ่านหนังสือทุกเล่ม
‎ในห้องสมุดเฟิร์นเดล

718
00:45:36,250 --> 00:45:37,083
‎(วิศวกรรมยุคใหม่)

719
00:45:37,166 --> 00:45:38,041
‎"แบงค์เมน เม็ต"

720
00:45:38,583 --> 00:45:40,875
‎แบงค์เมน... เม็ต

721
00:45:41,375 --> 00:45:43,458
‎แบงค์เมน เม็ต...

722
00:45:43,541 --> 00:45:44,416
‎เอ็มแบงค์เมนต์!

723
00:45:45,041 --> 00:45:46,083
‎เราต้องตัดสินใจ

724
00:45:46,583 --> 00:45:47,875
‎เอนแทงเกิ้ล เฮิร์บ

725
00:45:48,333 --> 00:45:49,166
‎(แผนผังลอนดอน)

726
00:45:49,250 --> 00:45:50,208
‎"เอนแทงเกิ้ล เฮิร์บ"

727
00:45:50,916 --> 00:45:52,250
‎เอนแทงเกิ้ล เฮิร์บ...

728
00:45:52,333 --> 00:45:53,625
‎เบ็ธนัล กรีน

729
00:45:55,000 --> 00:45:56,083
‎ดังนั้นเราเห็นตรงกันนะ

730
00:45:57,458 --> 00:45:59,333
‎- เอลลี่ เฮาส์แมน
‎- เห็นตรงกันไหม

731
00:45:59,416 --> 00:46:00,791
‎เอลลี่ เฮาส์แมน

732
00:46:00,875 --> 00:46:03,333
‎- ‎เอลลี่ เฮาส์แมน
‎- ‎เอลลี่ เฮาส์แมน

733
00:46:03,416 --> 00:46:05,416
‎เอลลี่ เฮาส์... แมน

734
00:46:06,208 --> 00:46:07,166
‎เฮาส์

735
00:46:15,750 --> 00:46:17,458
‎ไลม์เฮาส์ เลน

736
00:46:17,541 --> 00:46:18,791
‎เอลลี่ เฮาส์แมน

737
00:46:18,875 --> 00:46:19,791
‎ทุกคนเห็นตรงกันนะ

738
00:46:21,541 --> 00:46:23,166
‎ไลม์เฮาส์ เลน

739
00:46:36,583 --> 00:46:38,583
‎(ไลม์เฮาส์ เลน)

740
00:46:51,458 --> 00:46:53,458
‎เราจะกลับบ้านกันรึยังคะ

741
00:46:54,416 --> 00:46:55,250
‎จ้ะ

742
00:46:55,875 --> 00:46:57,500
‎หนูหิวข้าวแล้วค่ะ แม่

743
00:46:58,083 --> 00:46:59,291
‎แม่รู้จ้ะ

744
00:47:44,875 --> 00:47:48,166
‎พยายามรู้สึกตื่นเต้นไว้นะ ไม่ใช่ผิดหวัง

745
00:47:48,833 --> 00:47:50,916
‎กับความเป็นไปได้ของสิ่งใหม่ๆ

746
00:48:11,291 --> 00:48:13,708
‎(เวทีสาธารณะ สิทธิเลือกตั้งของสตรี
‎ส่งเสียงของเรา)

747
00:48:26,791 --> 00:48:28,500
‎(ดินปืน)

748
00:48:31,208 --> 00:48:32,666
‎(ประท้วง ก่อหวอด และขัดขืน)

749
00:48:32,750 --> 00:48:34,791
‎(สามอย่างนี้จะก่อเกิดการเปลี่ยนแปลงสุดขีด)

750
00:48:38,208 --> 00:48:39,083
‎(ระเบิดออร์สินี)

751
00:48:44,500 --> 00:48:45,875
‎พี่ไมครอฟท์พูดถูก

752
00:48:47,333 --> 00:48:48,750
‎แม่อันตรายจริงๆ

753
00:48:48,833 --> 00:48:50,500
‎(สิทธิเลือกตั้งของสตรี เวทีสาธารณะ)

754
00:48:56,125 --> 00:48:57,791
‎และพี่เชอร์ล็อกก็พูดถูกเหมือนกัน

755
00:49:00,208 --> 00:49:01,833
‎แม่วางแผนไว้

756
00:49:06,125 --> 00:49:07,625
‎แม่วางแผนอะไรอยู่คะ

757
00:49:10,458 --> 00:49:11,916
‎หนูอยากหาแม่เจอรึเปล่า

758
00:49:14,333 --> 00:49:15,250
‎มาลองกันใหม่อีกครั้ง

759
00:49:43,791 --> 00:49:47,083
‎ฉันจะถามเธออีกแค่ครั้งเดียวนะ
‎มาร์ควิสอยู่ที่ไหน

760
00:49:48,541 --> 00:49:49,625
‎พูดถึงใครกันเหรอ

761
00:49:54,583 --> 00:49:55,791
‎เราแยกกันไปคนละทาง

762
00:50:01,041 --> 00:50:04,250
‎ฉันไม่ได้เจอเขาอีก
‎ฉันไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับเขา

763
00:50:04,666 --> 00:50:05,750
‎น่าเสียดายจังนะ

764
00:50:07,250 --> 00:50:08,708
‎เธอเห็นหน้าฉันเข้าแล้วสิ

765
00:50:09,458 --> 00:50:11,250
‎ไม่นะ หน้าของคุณจำได้ยากจะตาย!

766
00:50:55,833 --> 00:50:57,000
‎ฉันไม่แน่ใจว่าเคยเล่าไหม

767
00:50:57,083 --> 00:50:59,375
‎ว่าวันเรียนหนังสือปกติกับแม่ฉันเป็นยังไง

768
00:51:00,625 --> 00:51:02,375
‎เริ่มจากประวัติศาสตร์ แม่พูดเสมอ...

769
00:51:02,458 --> 00:51:05,333
‎มุมมองด้านประวัติศาสตร์
‎เป็นเพียงสิ่งเดียวที่ใช้เริ่มต้นวันใหม่ได้

770
00:51:06,750 --> 00:51:07,833
‎จากนั้นก็ข้าวกลางวัน

771
00:51:08,583 --> 00:51:09,791
‎และฉันก็จะเรียนฟิสิกส์

772
00:51:10,166 --> 00:51:12,250
‎จากนั้นหลังกินข้าว ฉันก็จะฝึกร่างกาย

773
00:51:12,333 --> 00:51:13,208
‎จับได้แล้ว!

774
00:51:13,291 --> 00:51:14,750
‎ตามด้วยการต่อสู้เพื่อป้องกันตัว

775
00:51:15,750 --> 00:51:16,791
‎ยกมือขึ้น!

776
00:51:29,541 --> 00:51:31,083
‎ลุกขึ้นมา เร็วเข้า

777
00:53:23,666 --> 00:53:25,666
‎ฉันว่าแล้วว่าสิ่งนี้ต้องมีประโยชน์กว่านั้น

778
00:53:27,583 --> 00:53:29,000
‎ไม่เอาเรื่องเซอร์ไพรส์แล้วนะ

779
00:53:30,166 --> 00:53:33,625
‎ไม่แล้ว ไม่

780
00:54:08,750 --> 00:54:10,416
‎ตอนยังเด็ก ฉันทำหัวเข่าแตก

781
00:54:10,500 --> 00:54:12,458
‎เพราะพยายามช่วยแกะไม่ให้ตกจากหน้าผา

782
00:54:14,791 --> 00:54:16,625
‎จริงๆ แล้วฉันเกือบตายเลยแหละ

783
00:54:19,958 --> 00:54:21,041
‎แม่โกรธมาก

784
00:54:27,416 --> 00:54:28,500
‎โกรธมากจริงๆ

785
00:54:29,583 --> 00:54:31,583
‎มันก็เป็นเรื่องดีที่เราใส่ใจคนที่อ่อนแอ

786
00:54:32,000 --> 00:54:34,083
‎แต่อย่าทำถ้ามันหมายถึงต้องเสี่ยงชีวิตตัวเอง

787
00:54:35,666 --> 00:54:39,208
‎บางครั้ง เราก็ต้องปล่อยไปตามยถากรรม

788
00:54:39,916 --> 00:54:40,791
‎เข้าใจแม่ไหม

789
00:54:42,791 --> 00:54:43,833
‎ความจริงแล้ว

790
00:54:44,208 --> 00:54:47,625
‎ฉันไม่ได้ขอให้ไวเคานต์ทิวส์เบอรี
‎มาร์ควิสแห่งแบซิลเวเธอร์เข้ามาอยู่ในชีวิต

791
00:54:48,666 --> 00:54:52,375
‎ฉันไม่ได้อยากให้ไวเคานต์ทิวส์เบอรี
‎มาร์ควิสแห่งแบซิลเวเธอร์เข้ามาอยู่ในชีวิต

792
00:54:53,750 --> 00:54:55,541
‎แต่ทำไมฉันถึงรู้สึกเหมือนต้องมารับผิดชอบ

793
00:54:55,625 --> 00:54:58,208
‎ไวเคานต์ทิวส์เบอรี
‎มาร์ควิสแห่งแบซิลเวเธอร์ด้วยนะ

794
00:54:59,541 --> 00:55:00,375
‎เพราะว่า...

795
00:55:01,458 --> 00:55:03,166
‎มีคนที่ต้องการจะทำร้ายเขา

796
00:55:04,666 --> 00:55:06,375
‎และเขาไม่แข็งแกร่งพอที่จะหยุดพวกนั้น

797
00:55:07,666 --> 00:55:09,458
‎และฉันแข็งแกร่งพอ

798
00:55:11,291 --> 00:55:12,416
‎แม่คงห้ามฉันยุ่งกับเขา

799
00:55:13,500 --> 00:55:17,541
‎เขาทั้งบื้อ และทะนงตน และน่าขันสิ้นดี

800
00:55:21,166 --> 00:55:22,666
‎แต่เขาอยู่ตรงขอบหน้าผา

801
00:55:24,375 --> 00:55:26,583
‎แม่คะ แม่ต้องรอไปก่อนนะ

802
00:55:28,125 --> 00:55:30,333
‎(ตามหาทิวส์เบอรี)

803
00:55:30,416 --> 00:55:31,583
‎(ช่วยทิวส์เบอรี)

804
00:55:40,791 --> 00:55:42,375
‎(แบซิลเวเธอร์ ฮอลล์)

805
00:55:42,458 --> 00:55:44,416
‎(คฤหาสน์ประจำตระกูลและบ้านของ)

806
00:55:44,500 --> 00:55:46,000
‎(มาร์ควิสแห่งแบซิลเวเธอร์)

807
00:55:46,083 --> 00:55:47,375
‎(เซอร์วิมเบรล คุณอา)

808
00:55:47,500 --> 00:55:49,083
‎(ท่านหญิงทิวส์เบอรี แม่ของเขา)

809
00:55:49,166 --> 00:55:51,583
‎(หญิงหม้ายชราผู้สูงศักดิ์ ย่าของเขา)

810
00:55:52,083 --> 00:55:54,875
‎(และบรรดาคนรับใช้)

811
00:56:01,333 --> 00:56:03,666
‎เมื่อเราจะเดินทางโดยแฝงตัว

812
00:56:03,750 --> 00:56:05,666
‎วิธีที่ปลอดภัยที่สุดคือปลอมตัวเป็นหญิงหม้าย

813
00:56:06,500 --> 00:56:09,708
‎ผู้คนจะพยายามหลีกเลี่ยง
‎บทสนทนาเรื่องความตายอยู่เสมอ

814
00:56:10,458 --> 00:56:11,666
‎หญิงหม้ายทำให้พวกเขากลัว

815
00:56:12,500 --> 00:56:15,083
‎และไม่สิ่งใดที่จะช่วยซ่อนเราได้ดีกว่าความกลัว

816
00:56:24,625 --> 00:56:27,250
‎คุณเมย์ เบียทริซ โพซี่

817
00:56:32,000 --> 00:56:33,083
‎ฉันเองค่ะ

818
00:56:33,166 --> 00:56:34,625
‎ขอพบท่านหญิงทิวส์เบอรี

819
00:56:35,000 --> 00:56:37,041
‎มาร์เชอเนสแห่งแบซิลเวเธอร์

820
00:56:58,458 --> 00:56:59,625
‎คุณมีธุระอะไร

821
00:57:00,166 --> 00:57:02,958
‎ฉันเป็นนักสืบเอกชนค่ะและฉันมาเพื่อเสนอบริการ

822
00:57:03,041 --> 00:57:05,916
‎พี่สะใภ้ของฉันมีทุกอย่างที่เธอต้องการแล้ว
‎เชิญหล่อนออกไปได้

823
00:57:07,875 --> 00:57:09,833
‎- แต่ฉันเชื่อว่าฉันช่วยคุณได้
‎- เธอเป็นนักข่าว

824
00:57:09,916 --> 00:57:13,041
‎- ของ นสพ.ซุบซิบพวกนั้น
‎- ฉันเป็นนักสืบหญิงค่ะ

825
00:57:14,375 --> 00:57:15,291
‎ได้โปรดกลับไปเถอะ

826
00:57:16,083 --> 00:57:17,458
‎ก่อนที่เราจะไล่คุณไปเอง

827
00:57:18,708 --> 00:57:20,250
‎ฉันทำงานให้กับเชอร์ล็อก โฮล์มส์ค่ะ

828
00:57:25,416 --> 00:57:26,250
‎ฉัน...

829
00:57:26,833 --> 00:57:28,000
‎ฉันเป็นผู้ช่วยของเขา

830
00:57:31,000 --> 00:57:33,541
‎เขาส่งฉันมาล่วงหน้าเพื่อเตรียมตัวก่อน

831
00:57:35,291 --> 00:57:37,291
‎เชอร์ล็อก โฮล์มส์สนใจคดีของเรางั้นเหรอ

832
00:57:39,291 --> 00:57:41,083
‎- ใช่ค่ะ
‎- และเขา...

833
00:57:42,333 --> 00:57:45,125
‎ส่งหญิงหม้ายให้มาช่วยเตรียมการเนี่ยนะ

834
00:57:46,500 --> 00:57:47,958
‎เป็นประเด็นแย้งที่ดีมาก

835
00:57:49,375 --> 00:57:50,958
‎ฉันคงคิดเยอะไปหน่อยเรื่องแต่งตัว

836
00:57:52,958 --> 00:57:55,833
‎การเป็นหม้ายไม่ได้กระทบต่อ
‎ความสามารถในการทำงานของฉันค่ะ

837
00:57:55,916 --> 00:57:57,333
‎เชอร์ล็อกเชื่อใจให้ฉัน...

838
00:57:57,416 --> 00:57:58,291
‎เหลวไหลสิ้นดี!

839
00:57:58,375 --> 00:58:00,250
‎ขอโทษ แต่ผมว่าเราฟังกันพอแล้ว

840
00:58:00,333 --> 00:58:02,416
‎คุณไม่รู้จักเชอร์ล็อก โฮล์มส์

841
00:58:02,500 --> 00:58:06,125
‎โอ้ เลสตราด
‎ดีใจจังที่คุณได้มาพบกับหญิงสาวคนนี้

842
00:58:06,208 --> 00:58:08,208
‎ผมคือเลสตราดแห่งสกอตแลนด์ยาร์ด

843
00:58:08,291 --> 00:58:10,708
‎และผมเป็นเพื่อนสนิทกับเชอร์ล็อก โฮล์มส์

844
00:58:10,791 --> 00:58:11,791
‎คุณอ้างเองนะ

845
00:58:12,750 --> 00:58:16,416
‎- เขาไม่เคยพูดถึงชายคนนี้เลย
‎- และคุณก็ไม่ใช่ผู้ช่วยของเขา

846
00:58:16,791 --> 00:58:18,166
‎เขาไม่มีผู้ช่วย

847
00:58:18,541 --> 00:58:20,625
‎เชอร์ล็อก โฮล์มส์ทำงานคนเดียวเสมอ

848
00:58:22,000 --> 00:58:24,208
‎เขาเปลี่ยนวิธีทำงานตั้งแต่คุณอ้างว่ารู้จักเขาค่ะ

849
00:58:24,583 --> 00:58:26,958
‎- เป็นไปไม่ได้
‎- ถามคำถามเรื่องเขามาสามข้อสิคะ

850
00:58:27,041 --> 00:58:30,250
‎และฉันจะถามคุณสามข้อเหมือนกัน
‎เราจะได้รู้กันว่าใครรู้จักเขาดีที่สุด ดีไหม

851
00:58:31,541 --> 00:58:34,291
‎พอได้แล้ว! เรื่องไร้สาระพวกนี้
‎ไม่เหมาะสมกับตระกูลฉัน

852
00:58:34,375 --> 00:58:36,208
‎เธอพูดถูก คุณทั้งคู่ออกไปเลย

853
00:58:36,833 --> 00:58:37,833
‎แต่คุณนาย คุณรู้จักผม

854
00:58:37,916 --> 00:58:39,583
‎ผมคือเลสตราด จากสกอตแลนด์ยาร์ด

855
00:58:39,666 --> 00:58:42,291
‎และผมกำลังสืบคดี
‎เรื่องการหายตัวไปของลูกชายคุณ

856
00:58:42,375 --> 00:58:45,083
‎- เขาพิสูจน์ตัวแล้วนะว่ามีประโยชน์
‎- แม่ครับ

857
00:58:45,166 --> 00:58:48,666
‎ต่อให้คุณมาจากสภาฉันก็ไม่สนค่ะ
‎ออกไปจากบ้านฉันได้แล้ว

858
00:58:59,000 --> 00:58:59,916
‎ฉันด้วยค่ะ

859
00:59:07,833 --> 00:59:09,041
‎ขอบคุณที่ต้อนรับนะคะ

860
00:59:14,791 --> 00:59:16,208
‎บุหรี่ยี่ห้อโปรดของเขา

861
00:59:16,291 --> 00:59:17,125
‎แบล็กแชก

862
00:59:17,666 --> 00:59:18,500
‎ของหวานที่ชอบ

863
00:59:18,583 --> 00:59:19,458
‎พายพลัม

864
00:59:19,958 --> 00:59:21,208
‎นักประพันธ์เพลงคนโปรดล่ะ

865
00:59:21,833 --> 00:59:22,791
‎พากานินี

866
00:59:23,541 --> 00:59:24,833
‎อาหารมื้อโปรดของวันล่ะ

867
00:59:25,625 --> 00:59:26,625
‎มื้อเช้า

868
00:59:27,791 --> 00:59:30,208
‎นี่มีแต่คำถามเรื่องอาหารรึไง

869
00:59:31,958 --> 00:59:33,375
‎คดีโปรดของเขาล่ะ

870
00:59:34,125 --> 00:59:35,125
‎คดีก่อนหน้า

871
00:59:36,291 --> 00:59:37,416
‎เกมกระดานโปรดของเขา

872
00:59:41,333 --> 00:59:43,041
‎คุณรู้จักเชอร์ล็อก โฮล์มส์ได้ยังไง

873
00:59:43,458 --> 00:59:44,333
‎หมากรุก

874
00:59:45,666 --> 00:59:47,416
‎แต่เฉพาะกับคู่แข่งที่คู่ควร

875
01:00:09,166 --> 01:00:10,000
‎เอางี้ไหม!

876
01:00:11,708 --> 01:00:13,083
‎ฉันจะให้คุณห้าปอนด์

877
01:00:13,708 --> 01:00:14,875
‎เพื่อแลกเสื้อผ้ากับฉัน

878
01:00:16,541 --> 01:00:18,916
‎คุณไม่ต้องใส่ชุดฉันก็ได้ถ้าไม่อยากใส่

879
01:00:21,583 --> 01:00:22,500
‎คุณหนูน่ะ

880
01:00:23,083 --> 01:00:24,916
‎เขาชอบอยู่นอกบ้าน ฉันพูดถูกใช่ไหม

881
01:00:25,291 --> 01:00:26,750
‎บังคับให้เขาอยู่บ้านไม่ได้เลย

882
01:00:28,083 --> 01:00:29,083
‎ปกติแล้วเขาจะไปไหน

883
01:00:30,875 --> 01:00:31,875
‎ในป่าครับ

884
01:00:41,500 --> 01:00:44,333
‎หยิบหนังสือไปนั่ง
‎และเดี๋ยวฉันจะไปหาทันทีที่ฉันว่าง

885
01:00:44,416 --> 01:00:46,875
‎ดีเลยครับ งั้นคุณอาจดื่มชากับผมได้

886
01:00:48,875 --> 01:00:50,875
‎ผมขอแนะนำไม่ให้คุณ... เดินหนีไปนะ

887
01:00:53,333 --> 01:00:55,708
‎แต่คุณก็เดินหนีไปอยู่ดี

888
01:00:55,791 --> 01:00:58,000
‎ไม่ว่าคุณจะคิดว่ารู้อะไรนะ เชอร์ล็อก โฮล์มส์

889
01:00:58,083 --> 01:01:00,750
‎โปรดรู้ไว้ด้วยว่าถ้าคุณรบกวนลูกค้าของฉัน
‎แม้แต่คนเดียว...

890
01:01:00,833 --> 01:01:02,000
‎คุณจะทำผมเจ็บหนักเหรอ

891
01:01:02,083 --> 01:01:04,500
‎ผมรู้ถึงความสามารถของคุณดีครับ คุณเกรย์สตัน

892
01:01:04,583 --> 01:01:06,166
‎คำถามคือ คุณจะเสี่ยงเจออะไร

893
01:01:06,250 --> 01:01:08,125
‎ถ้าผมบอกเพื่อนในรัฐบาล

894
01:01:08,208 --> 01:01:09,750
‎ให้ลองมาตรวจที่นี่หน่อย

895
01:01:09,833 --> 01:01:11,500
‎ผมรู้ว่าพี่ชายผมคงยินดีมาก

896
01:01:11,583 --> 01:01:15,625
‎ที่จะมาตรวจดูหนังสือต้องห้ามร้ายแรง
‎ปลุกปั่นประชาชนของคุณ

897
01:01:17,958 --> 01:01:18,833
‎เห็นไหมล่ะ

898
01:01:19,458 --> 01:01:21,041
‎เราทำร้ายกันเองได้ทั้งคู่

899
01:01:23,166 --> 01:01:26,291
‎ทีนี้ ช่วยวางกาน้ำชาในมือลงที
‎มันเป็นอาวุธที่ทรงพลังมากเมื่ออยู่ในมือคุณ

900
01:01:28,750 --> 01:01:32,041
‎ขอบคุณครับ คุณพอจะรู้ไหมว่าแม่ของผมอยู่ที่ไหน

901
01:01:32,625 --> 01:01:33,708
‎คุณหาฉันเจอได้ยังไง

902
01:01:33,791 --> 01:01:36,125
‎จดหมายของแม่ที่ซุกไว้บนเตาผิง

903
01:01:36,208 --> 01:01:39,000
‎ขี้เถ้าที่พื้นรองเท้าแม่และผงถ่าน
‎ช่วยนำผมไปเจอมัน

904
01:01:41,625 --> 01:01:44,416
‎หล่อนชอบพูดอยู่เสมอว่าคุณไม่เคยพลาดอะไรเลย

905
01:01:44,500 --> 01:01:45,625
‎เธอต้องกลับไปบ้าน

906
01:01:45,708 --> 01:01:47,625
‎เธอมีลูกสาวที่ต้องการเธออยู่

907
01:01:47,708 --> 01:01:51,250
‎เอโนลาดูเอาตัวรอดด้วยตัวเองได้
‎อย่างสบายมากเลยนะ

908
01:01:51,333 --> 01:01:52,541
‎งั้นคุณก็ได้พบเธอแล้ว

909
01:01:55,000 --> 01:01:57,041
‎- เธอปลอดภัยดีไหม
‎- เธอมีเพื่อนอยู่ด้วย

910
01:01:57,125 --> 01:01:58,250
‎เด็กผู้ชายไม่ได้เรื่อง

911
01:01:59,291 --> 01:02:01,666
‎แต่ชัดเจนว่าเธอไม่ได้รู้สึกว่าเขามีความจำเป็น

912
01:02:02,625 --> 01:02:04,375
‎เอโนลาเดินบนทางที่เลือกเอง

913
01:02:04,458 --> 01:02:07,708
‎และไม่ว่าจะดีหรือร้าย ยูดอเรียก็เช่นเดียวกัน

914
01:02:08,125 --> 01:02:10,666
‎- ไม่ว่าพวกคุณสองคนจะก่อเรื่องอะไร...
‎- ก่อเรื่องเหรอ

915
01:02:11,250 --> 01:02:13,250
‎เลือกคำได้แย่นะ

916
01:02:14,000 --> 01:02:15,583
‎อย่าพูดจาเหมือนพี่ชายตัวเองนักเลย

917
01:02:17,625 --> 01:02:21,375
‎คุณไม่มีทางเข้าใจเรื่องนี้ได้เลย รู้ตัวบ้างไหม

918
01:02:21,750 --> 01:02:23,083
‎ชี้ทางให้ผมทีสิว่าทำไม

919
01:02:23,916 --> 01:02:26,833
‎เพราะคุณไม่เข้าใจหรอก
‎ว่าการไม่มีอำนาจมันเป็นยังไง

920
01:02:28,291 --> 01:02:29,791
‎คุณไม่สนใจเรื่องการเมือง

921
01:02:29,875 --> 01:02:31,333
‎- ทำไม
‎- เพราะมันน่าเบื่อที่สุด

922
01:02:31,416 --> 01:02:32,708
‎เพราะคุณไม่สนใจ

923
01:02:32,791 --> 01:02:36,958
‎ที่จะเปลี่ยนแปลงโลกที่คุณอยู่สุขสบายดีอยู่แล้ว

924
01:02:38,083 --> 01:02:40,125
‎- ฟังดูไพเราะมาก
‎- น่ากลัวต่างหาก

925
01:02:40,541 --> 01:02:43,625
‎คุณฉลาดพอที่จะรู้ว่าทุกคำที่ฉันพูดเป็นความจริง

926
01:02:46,291 --> 01:02:47,625
‎เป็นครอบครัวที่น่าทึ่งเสียจริง!

927
01:02:48,708 --> 01:02:51,041
‎เด็กหลงทาง ผู้เกลียดมนุษย์จอมทะนงตน

928
01:02:51,125 --> 01:02:53,833
‎นักปฏิรูป แล้วก็คุณ

929
01:02:55,041 --> 01:02:57,250
‎ไม่มีภรรยา ไม่มีเพื่อน

930
01:02:57,333 --> 01:02:59,083
‎มีแค่อาชีพแปลกๆ

931
01:02:59,166 --> 01:03:01,958
‎ที่หมกมุ่นอยู่กับรอยเท้าและผงถ่าน

932
01:03:02,666 --> 01:03:04,416
‎คุณเห็นโลกในภาพที่ใกล้มาก

933
01:03:04,500 --> 01:03:06,750
‎แต่คุณเห็นรึเปล่าว่ามันเปลี่ยนแปลงไปยังไง

934
01:03:07,916 --> 01:03:10,416
‎ร่าง กม.ปฏิรูปเป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้น

935
01:03:11,041 --> 01:03:11,875
‎ถ้ามันผ่านออกมาได้

936
01:03:14,791 --> 01:03:16,958
‎ฉันต้องกลับไปทำงานแล้ว คุณโฮล์มส์

937
01:03:17,708 --> 01:03:18,916
‎มีลูกค้าต้องไปดูแล

938
01:03:19,666 --> 01:03:20,833
‎มีเค้กต้องอบ

939
01:03:24,166 --> 01:03:26,208
‎อย่างน้อยฉันก็ดีใจที่คุณสนใจบ้างนะ

940
01:03:26,291 --> 01:03:28,791
‎ยูดอเรียนึกว่าคุณจะไม่สนใจน้องสาวเลย

941
01:03:28,875 --> 01:03:30,875
‎เพราะคุณเป็นคนชอบหนีปัญหานี่

942
01:03:33,916 --> 01:03:35,708
‎แต่ฉันคิดว่าเธอต้องการคุณนะ

943
01:03:40,791 --> 01:03:42,416
‎ใครๆ ก็เอาแต่พูดแบบนั้นกับผมน่ะ

944
01:03:53,875 --> 01:03:55,875
‎ขอโกนแบบเรียบๆ มาร์ติน

945
01:04:03,000 --> 01:04:03,875
‎หล่อนชื่ออะไร

946
01:04:04,500 --> 01:04:06,291
‎เมย์ เบียทริซ โพซี่

947
01:04:08,666 --> 01:04:09,666
‎หน้าตายังไง

948
01:04:10,333 --> 01:04:12,291
‎ตัวเล็ก ผิวสีแทน เด็ก

949
01:04:12,375 --> 01:04:13,291
‎เด็กแค่ไหน

950
01:04:13,375 --> 01:04:14,458
‎เพิ่งเลย 20 มานิดเดียว

951
01:04:17,375 --> 01:04:18,250
‎สติปัญญาล่ะ

952
01:04:18,333 --> 01:04:19,375
‎เฉียบแหลมอย่างกับมีด

953
01:04:19,541 --> 01:04:21,083
‎และสิ่งที่เธอรู้เกี่ยวกับเชอร์ล็อก...

954
01:04:21,166 --> 01:04:22,583
‎โอ้ เธอรู้เยอะงั้นเหรอ

955
01:04:23,791 --> 01:04:24,791
‎เท่าผมเลยละ

956
01:04:25,333 --> 01:04:26,708
‎โอ้ จอมเลียแข้งอีกคน

957
01:04:27,083 --> 01:04:28,416
‎น่าตื่นเต้นเสียจริง

958
01:04:29,833 --> 01:04:31,166
‎จะบอกผมไหมว่าหล่อนเป็นใคร

959
01:04:31,250 --> 01:04:34,000
‎พอจะรู้ไหมว่าหล่อนหายไปไหน

960
01:04:34,083 --> 01:04:36,791
‎โอ้ คุณอยากตามตัวเธอสินะ

961
01:04:36,875 --> 01:04:40,791
‎ผมพยายามทำมาหลายวันแล้ว

962
01:04:40,875 --> 01:04:42,041
‎แน่สินะ

963
01:04:42,875 --> 01:04:44,125
‎เธอเป็นน้องสาวคุณนี่

964
01:04:44,208 --> 01:04:46,041
‎หุบปากเอาไว้เลยนะ

965
01:04:49,666 --> 01:04:50,666
‎ใช่แล้ว

966
01:04:51,166 --> 01:04:54,125
‎และผมก็บอกคุณชัดเจนมากแล้วว่าให้ตามหาหล่อน

967
01:04:54,541 --> 01:04:57,791
‎คุณบอกผมอย่างชัดเจน
‎ว่าให้ตามหาเด็กสาวซอมซ่อจอมแก่น

968
01:04:57,875 --> 01:05:00,583
‎นี่คือผู้หญิงที่สง่าสุดๆ เลย

969
01:05:00,666 --> 01:05:02,916
‎โอ้ ใต้เปลือกนั้นคือความแก่นกะโหลก

970
01:05:03,000 --> 01:05:04,250
‎ผมบอกได้เลย

971
01:05:08,291 --> 01:05:09,208
‎หาหล่อนซะ

972
01:05:10,291 --> 01:05:11,958
‎และคุณจะได้รางวัลตอบแทนอย่างงาม

973
01:05:32,125 --> 01:05:35,375
‎มีกิ่งไม้ตกลงมาเหนือหัวฉัน
‎ตอนที่ฉันกำลังเก็บเห็ดในป่า

974
01:05:40,750 --> 01:05:42,083
‎มันน่าจะทับฉันเละแล้ว

975
01:06:01,708 --> 01:06:02,916
‎ทิวส์เบอรีงั้นเหรอ

976
01:07:15,750 --> 01:07:17,833
‎นี่สินะ ที่ที่นายใช้วางแผน

977
01:07:19,041 --> 01:07:20,416
‎(ชีวิตกรรมกรที่ท่าเรือลอนดอน)

978
01:07:22,041 --> 01:07:24,333
‎หรือนั่นอาจเป็นสิ่งที่นายอยากให้พวกเขาคิด

979
01:07:27,166 --> 01:07:28,625
‎นายหลอกให้พวกเขาไปผิดทาง

980
01:07:28,708 --> 01:07:30,833
‎(ท่าเรือลอนดอน)

981
01:07:30,916 --> 01:07:32,208
‎(ไลม์เฮาส์)

982
01:07:32,291 --> 01:07:34,208
‎นี่ต้องเป็นเหตุผลที่ไอ้หมวกกลมไปที่นั่นแน่

983
01:07:35,125 --> 01:07:37,208
‎ตามรอยเศษขนมปังที่นายทิ้งไว้

984
01:07:40,000 --> 01:07:41,666
‎งั้นแผนจริงๆ ของนายคืออะไรกัน

985
01:07:48,791 --> 01:07:51,958
‎โอ้โฮ นายทำฉันขำเลย ไวเคานต์ทิวส์เบอรี

986
01:07:52,500 --> 01:07:56,916
‎เจ้ามาร์ควิสแสนวิเศษ
‎แห่งแบซิลเวเธอร์ที่กำลังผลิบาน

987
01:07:58,291 --> 01:08:02,125
‎และนายฉลาดกว่าที่ฉันคิดไว้อีกนะ

988
01:08:02,208 --> 01:08:04,875
‎บนนั้นมันไม่ได้แข็งแรงแบบที่เธอคิดหรอกนะ

989
01:08:07,083 --> 01:08:10,583
‎กิ่งไม้พวกนั้นบางกิ่งมันไม่มั่นคงเอาเสียเลย

990
01:08:14,583 --> 01:08:15,541
‎อรุณสวัสดิ์จ้ะ

991
01:08:16,458 --> 01:08:18,166
‎ฉันว่าเราเคยพบกันแล้วนะ

992
01:08:18,250 --> 01:08:20,333
‎แต่ตอนนั้นเธอไม่ได้แต่งตัวอย่างนี้

993
01:08:21,208 --> 01:08:23,250
‎คุณคงเจอที่นี่ก่อนแล้วสินะคะ

994
01:08:23,750 --> 01:08:25,541
‎เราเจอมันเมื่อไม่กี่วันก่อน

995
01:08:26,583 --> 01:08:28,000
‎เธออยากลงมาไหม

996
01:08:30,541 --> 01:08:34,833
‎เห็นอะไร
‎ที่จะเอาไปรายงานกับ "เจ้านาย" ไหม

997
01:08:39,291 --> 01:08:40,125
‎ไม่ค่ะ

998
01:08:41,791 --> 01:08:42,666
‎เชอร์ล็อก

999
01:08:43,875 --> 01:08:45,708
‎เขาอาจอยากมาที่นี่

1000
01:08:47,125 --> 01:08:48,375
‎เธอบอกว่าเธอชื่ออะไรนะ

1001
01:08:48,916 --> 01:08:49,791
‎เมย์ค่ะ

1002
01:08:53,958 --> 01:08:55,083
‎เมย์ เบียทริซ โพซี่

1003
01:08:55,875 --> 01:08:58,041
‎และเธออายุเท่าไหร่ล่ะ คุณโพซี่

1004
01:08:59,208 --> 01:09:00,208
‎ยี่สิบสองค่ะ

1005
01:09:02,750 --> 01:09:06,125
‎ฉันจะต้องไล่คนสวนออกที่ให้เธอยืมชุดของเขา

1006
01:09:06,625 --> 01:09:08,916
‎ไม่นะคะ หนูบังคับเขาเอง

1007
01:09:10,291 --> 01:09:11,166
‎จับเขามัดไว้

1008
01:09:12,333 --> 01:09:13,375
‎หนูเล่นยูยิตสูเป็นน่ะค่ะ

1009
01:09:18,750 --> 01:09:20,000
‎เป็นศิลปะป้องกันตัวแบบหนึ่ง

1010
01:09:21,041 --> 01:09:23,083
‎เธอนี่น่าทึ่งจริงๆ คุณโพซี่

1011
01:09:24,833 --> 01:09:26,500
‎หรือฉันควรเรียกว่า "คุณนาย" กันนะ

1012
01:09:27,291 --> 01:09:29,291
‎ยังไงฉันก็เสียใจด้วยนะ

1013
01:09:33,375 --> 01:09:34,583
‎สวยใช่ไหมล่ะ

1014
01:09:35,500 --> 01:09:37,000
‎ฉันรู้สึกเป็นเกียรติอยู่เสมอ

1015
01:09:37,083 --> 01:09:40,375
‎ที่ครอบครัวของฉันได้รับมอบ
‎ที่ดินส่วนนี้ของอังกฤษเพื่อมาดูแลปกป้อง

1016
01:09:41,000 --> 01:09:42,208
‎ปกป้องเหรอคะ

1017
01:09:42,708 --> 01:09:45,583
‎การเป็นต้นตระกูลเจ้าของที่ดินก็เป็นเช่นนั้นแหละ

1018
01:09:46,291 --> 01:09:49,625
‎ในขณะที่โลกของเราไม่มั่นคงมากขึ้นเรื่อยๆ

1019
01:09:49,708 --> 01:09:54,458
‎มันก็ยิ่งจำต้องรักษาแนวคิดพวกนี้ของอังกฤษไว้

1020
01:09:55,500 --> 01:09:59,125
‎เพื่ออนาคตของประเทศที่ปลอดภัยและมั่นคง

1021
01:10:02,375 --> 01:10:03,625
‎ที่นี่สวยจังนะคะ

1022
01:10:05,041 --> 01:10:07,583
‎แต่เธอคงเป็นพวกหัวสมัยใหม่สินะ

1023
01:10:09,166 --> 01:10:11,375
‎ลูกชายฉันก็เป็นพวกหัวสมัยใหม่

1024
01:10:11,458 --> 01:10:13,125
‎ไม่เคยสนใจอดีตเลย

1025
01:10:13,208 --> 01:10:15,208
‎สนใจแค่ว่าอนาคตจะเป็นอะไรได้บ้าง

1026
01:10:15,916 --> 01:10:18,291
‎ฉันสังหรณ์ใจว่าหลานชายฉันก็คงเป็นเหมือนกัน

1027
01:10:20,500 --> 01:10:24,583
‎ความรุ่งโรจน์ที่แท้จริงของอังกฤษ... คือปัจจุบัน

1028
01:10:26,083 --> 01:10:27,000
‎เธอเห็นรึเปล่า

1029
01:10:32,750 --> 01:10:34,458
‎ฉันเห็นความงดงามเต็มไปหมดเลยค่ะ

1030
01:10:35,666 --> 01:10:36,958
‎ตอบได้ฉลาดมากนี่

1031
01:10:38,541 --> 01:10:39,375
‎ทีนี้ก็ไปได้แล้ว

1032
01:10:39,458 --> 01:10:42,958
‎ถ้าลูกชายหรือลูกสะใภ้ฉันมาเห็นเธอที่นี่เข้า
‎พวกนั้นอาจเรียกตำรวจมาจับเธอได้

1033
01:10:45,333 --> 01:10:48,375
‎ถ้าเธอได้พบหลานชายฉันก่อนฉัน

1034
01:10:49,708 --> 01:10:52,500
‎ช่วยบอกเขาทีได้ไหมว่าฉันเป็นห่วงเขามาก

1035
01:10:55,666 --> 01:10:56,500
‎ได้ค่ะ

1036
01:10:58,000 --> 01:10:58,833
‎ไปเถอะ

1037
01:11:02,958 --> 01:11:05,833
‎(ตลาดโคเวนต์การ์เด้น)

1038
01:11:20,958 --> 01:11:22,333
‎ขอดอกไม้สีเหลืองสี่ดอก

1039
01:11:22,416 --> 01:11:23,666
‎ฟ้าสอง และแดงหนึ่ง

1040
01:11:23,958 --> 01:11:26,000
‎ฉันไม่สนว่าพันธุ์ไหน ดอกอะไรก็ได้

1041
01:11:27,000 --> 01:11:28,166
‎เธอมาทำอะไรที่นี่

1042
01:11:28,625 --> 01:11:31,416
‎ถ้านายหลงใหลดอกไม้
‎นายจะมาลอนดอนไปทำไม

1043
01:11:31,750 --> 01:11:34,291
‎- เพราะจะไม่มีใครหาฉันพบ
‎- แต่ฉันก็ยังหานายเจออยู่ดี

1044
01:11:35,500 --> 01:11:36,500
‎แล้วเธอหาฉันทำไมล่ะ

1045
01:11:39,458 --> 01:11:41,916
‎เธอมาเพราะเงินรางวัลสินะ
‎บ้านฉันประกาศเสนอให้

1046
01:11:42,000 --> 01:11:42,875
‎งั้นเหรอ

1047
01:11:43,583 --> 01:11:44,750
‎ไม่ยักรู้เลย

1048
01:11:46,833 --> 01:11:48,750
‎งั้นคงต้องจับนายมัดและเอาไปขึ้นเงินแล้ว!

1049
01:11:50,416 --> 01:11:52,833
‎คุณพระคุณเจ้าช่วย นายนี่ตลกจริงๆ เลยนะ

1050
01:11:55,041 --> 01:11:58,375
‎ฉันมาเพราะฉันชอบนายมากขึ้นเมื่อนายไม่อยู่

1051
01:11:58,458 --> 01:12:01,458
‎และเพราะดูเหมือนว่า
‎ชีวิตของนายยังตกอยู่ในอันตรายน่ะ

1052
01:12:02,000 --> 01:12:03,500
‎อะไรทำให้เธอชอบฉันมากขึ้นล่ะ

1053
01:12:04,500 --> 01:12:08,875
‎ถามจริง นายจะถามเรื่องนั้นเหรอ
‎ไม่ใช่ "ใครพยายามจะฆ่าฉัน" เหรอ

1054
01:12:14,375 --> 01:12:17,291
‎ฉันเห็นดอกไม้ทับแห้งของนาย สวยน่าดูเลยนะ

1055
01:12:17,375 --> 01:12:19,208
‎แน่ละว่าฉันไม่สนเรื่องดอกไม้อยู่แล้ว

1056
01:12:19,291 --> 01:12:22,041
‎- เพราะเธอมันเขลาไง
‎- เขลาเหรอ นายกล้าดียังไง

1057
01:12:22,125 --> 01:12:23,875
‎เขลาและยินดีที่จะเขลาด้วย

1058
01:12:23,958 --> 01:12:27,666
‎- เราก็มองเด็กผู้ชายต่างไปได้
‎- ฉันไม่ใช่เด็กผู้ชาย ฉันคือชายหนุ่ม

1059
01:12:27,750 --> 01:12:29,875
‎นายจะเป็นชายหนุ่มก็ต่อเมื่อฉันบอกว่านายเป็น

1060
01:12:30,791 --> 01:12:32,916
‎ฉันต้องยอมรับว่าเธอใส่กางเกงแล้วดูดีกว่า

1061
01:12:34,541 --> 01:12:36,041
‎ฉันคิดถึงเธอนะ เอโนลา โฮล์มส์

1062
01:12:36,541 --> 01:12:37,750
‎ฉันก็อยากคิดถึงนาย

1063
01:12:38,458 --> 01:12:40,541
‎แต่มีเรื่องดึงฉันให้กลับไปหานายทุกที

1064
01:12:40,625 --> 01:12:43,833
‎ทีนี้ก็รีบไปได้แล้ว เราเสี่ยงชีวิตอยู่นะ
‎เผื่อนายยังไม่รู้

1065
01:12:45,500 --> 01:12:48,125
‎(เด็กผู้หญิงหายตัว
‎อาจปลอมตัวอยู่ - รางวัลสี่ปอนด์)

1066
01:12:54,916 --> 01:12:58,208
‎- เธอใช้ชีวิตแบบนี้เหรอ
‎- แล้วนายเปิดห้องที่โรงแรมริทซ์รึไง

1067
01:12:58,958 --> 01:13:01,833
‎ฉันหาที่ซุกหัวนอนได้สะดวกสบายกว่านี้แล้วกัน

1068
01:13:02,500 --> 01:13:05,583
‎ก็ผู้หญิงที่ให้เช่าห้องนี้บอกฉันว่ามันเป็นห้องที่ดีนี่

1069
01:13:07,041 --> 01:13:08,916
‎ผู้หญิงที่ให้เช่าห้องโกหกไง

1070
01:13:13,750 --> 01:13:16,833
‎ฉันมีแค่เตียงเดี่ยว ดังนั้นนายจะต้องนอนพื้น

1071
01:13:20,750 --> 01:13:22,000
‎เก็บหนังสือพิมพ์เก่าด้วยเหรอ

1072
01:13:22,083 --> 01:13:25,000
‎ระวังหน่อย ฉันยังอ่านไม่จบนะ

1073
01:13:26,125 --> 01:13:27,083
‎ฉบับนี้ลงเรื่องฉันด้วย

1074
01:13:27,583 --> 01:13:28,875
‎- ใช่ไง
‎- ดูสิ

1075
01:13:34,291 --> 01:13:36,916
‎ทำไมเธอถึงเก็บหนังสือพิมพ์เก่าพวกนี้ไว้
‎เอโนลา โฮล์มส์

1076
01:13:40,750 --> 01:13:41,583
‎แม่ฉันน่ะ

1077
01:13:42,916 --> 01:13:45,416
‎ฉันรอให้แม่ทิ้งข้อความไว้ให้อยู่

1078
01:13:46,583 --> 01:13:48,583
‎- แต่ยังเลย
‎- "ข้อความ" เหรอ ยังไง...

1079
01:13:49,125 --> 01:13:50,375
‎แม่ฉันชอบรหัสลับน่ะ

1080
01:13:51,833 --> 01:13:54,166
‎ข้อความเข้ารหัสที่ต้องถูกไข

1081
01:13:55,250 --> 01:13:57,458
‎แล้วทำไมแม่ต้องทิ้งข้อความไว้ให้เธอด้วย

1082
01:14:00,791 --> 01:14:01,958
‎เพราะแม่ทิ้งฉันไป

1083
01:14:05,250 --> 01:14:06,875
‎ฉันนึกว่าแม่ตั้งใจให้ฉันตามหาแม่

1084
01:14:06,958 --> 01:14:08,541
‎แต่ตอนนี้ฉันไม่มั่นใจแล้ว

1085
01:14:09,625 --> 01:14:12,333
‎ฉันก็เลยทิ้งข้อความไว้ให้แม่
‎และหวังว่าจะได้ข้อความตอบมา

1086
01:14:13,791 --> 01:14:15,500
‎ฉันเก็บหนังสือพิมพ์ไว้ตรวจน่ะ

1087
01:14:19,041 --> 01:14:20,041
‎ฉันเก็บเอง

1088
01:14:25,125 --> 01:14:26,541
‎อย่ามองฉันแบบนั้นนะ

1089
01:14:27,583 --> 01:14:28,666
‎ขอโทษที

1090
01:14:29,333 --> 01:14:30,958
‎ฉันไม่ต้องการความสงสาร ทิวส์เบอรี

1091
01:14:35,500 --> 01:14:37,458
‎ถ้านายไม่เลิกมองฉันแบบนั้นนะ

1092
01:14:37,541 --> 01:14:40,666
‎ไวเคานต์น่าหงุดหงิด
‎มาร์ควิสแห่งความน่ารำคาญ

1093
01:14:40,750 --> 01:14:42,291
‎ฉันจะฆ่านายเองเลย

1094
01:14:44,541 --> 01:14:46,666
‎คนดูไม่ค่อยต้องการเรากันนะ ว่าไหม

1095
01:14:49,875 --> 01:14:50,708
‎ใช่

1096
01:14:52,250 --> 01:14:54,916
‎แต่ก็นะ อย่างน้อยเราก็ยังมีกันและกัน

1097
01:15:02,458 --> 01:15:03,625
‎ฉันจะไปชงชาให้

1098
01:15:07,666 --> 01:15:10,166
‎งั้นเธอก็เชื่อจริงๆ เหรอ
‎ว่าชีวิตฉันตกอยู่ในอันตราย

1099
01:15:11,500 --> 01:15:12,666
‎จากใครกัน

1100
01:15:12,750 --> 01:15:14,083
‎อดีตและอนาคตของนายไง

1101
01:15:14,541 --> 01:15:16,125
‎- หมายความว่าไง
‎- ครอบครัวนาย

1102
01:15:16,208 --> 01:15:17,791
‎พวกนั้นไม่ได้ส่งนักสืบมาตามหานาย

1103
01:15:17,875 --> 01:15:21,125
‎จะส่งก็ได้แต่ไม่ได้ส่ง
‎พวกเขากลับส่งนักฆ่ามาแทน

1104
01:15:21,875 --> 01:15:23,541
‎ทำไมถึงจะมีใครอยากให้ฉันตายด้วย

1105
01:15:23,625 --> 01:15:25,041
‎เหตุผลนับไม่ถ้วนเลยละ

1106
01:15:26,333 --> 01:15:28,583
‎นิสัยของนาย ทรงผมตลกๆ ของนาย

1107
01:15:28,666 --> 01:15:29,666
‎รอยยิ้มงี่เง่า

1108
01:15:29,750 --> 01:15:32,833
‎หรืออาจเพราะที่ดิน ทรัพย์สิน
‎ตำแหน่ง ตระกูลของนาย

1109
01:15:32,916 --> 01:15:34,791
‎เหตุผลเดียวกับที่อยากให้พ่อนายตายแหละ

1110
01:15:34,875 --> 01:15:36,875
‎ความโลภทำให้คนทำเรื่องบ้าๆ ได้ ทิวส์เบอรี

1111
01:15:36,958 --> 01:15:39,458
‎งั้นเธอกำลังบอกว่า
‎เธอคิดว่าพวกเขาฆ่าพ่อฉันเหรอ

1112
01:15:39,541 --> 01:15:40,708
‎ฉันไม่ได้คิด

1113
01:15:42,333 --> 01:15:43,291
‎ฉันรู้เลย

1114
01:15:43,375 --> 01:15:45,666
‎ไม่จริง เรื่องนี้มันไม่มีเหตุผลเอาซะเลย

1115
01:15:45,750 --> 01:15:48,083
‎พ่อฉันตายเพราะโดนปล้นและเหตุบานปลาย

1116
01:15:48,166 --> 01:15:50,708
‎และมันคงจะง่ายกว่าถ้าฆ่าฉันก่อนฉันหนีมา

1117
01:15:50,791 --> 01:15:53,166
‎- ไม่ใช่ตอนนี้...
‎- เห็นด้วยที่สุด พวกเขาคงเคยแล้ว

1118
01:15:53,250 --> 01:15:55,166
‎ฉันเจอกิ่งไม้ที่เกือบฆ่านาย

1119
01:15:55,250 --> 01:15:57,000
‎- มันถูกตัดต่างหาก
‎- ตัดเหรอ

1120
01:15:57,083 --> 01:15:58,166
‎งั้นเธอ...

1121
01:15:58,916 --> 01:16:00,208
‎ให้ตายสิวะ!

1122
01:16:01,541 --> 01:16:02,916
‎- โอ๊ย เธอ...
‎- เร็วเข้า!

1123
01:16:03,291 --> 01:16:04,250
‎กลับมานี่นะ!

1124
01:16:04,333 --> 01:16:05,166
‎เขาเป็นใครกัน

1125
01:16:06,250 --> 01:16:08,500
‎- ไม่ได้ตัวเธอเหรอ คุณสารวัตร
‎- หุบปากเลย!

1126
01:16:09,208 --> 01:16:10,666
‎ขยับหีบนั่นมา!

1127
01:16:11,375 --> 01:16:12,500
‎พวกนั้นอยู่ที่ไหน

1128
01:16:13,541 --> 01:16:15,458
‎เปิดประตูนะ คุณโพซี่!

1129
01:16:15,541 --> 01:16:18,125
‎หรือผมควรเรียกว่าคุณโฮล์มส์ล่ะ

1130
01:16:18,208 --> 01:16:21,291
‎สารวัตรเลสตราด ฉันขอแจ้งเหตุพยายามฆ่า

1131
01:16:21,375 --> 01:16:22,958
‎คุณควรอยู่ข้างเรานะ

1132
01:16:25,166 --> 01:16:26,916
‎ช่วยผมพังประตูนี่ที

1133
01:16:27,291 --> 01:16:29,041
‎ฉันจะช่วยคุณเมื่อฉันได้เงินของฉัน

1134
01:16:29,125 --> 01:16:30,791
‎- รางวัลหาคนหายน่ะ
‎- คุณจะได้เงิน

1135
01:16:30,875 --> 01:16:32,375
‎ก็ต่อเมื่อเราจับเธอได้ เร็วเข้า!

1136
01:16:32,916 --> 01:16:34,458
‎เห็นหน้าต่างตรงนั้นไหม

1137
01:16:35,416 --> 01:16:36,791
‎มันตรงไปยังหลังคา

1138
01:16:36,875 --> 01:16:39,500
‎ฉันอยากให้นายปีนออกไป และหนีไปไหนก็ได้

1139
01:16:39,583 --> 01:16:40,416
‎และทิ้งเธอไว้เหรอ

1140
01:16:40,500 --> 01:16:43,333
‎- ฉันต้องจับประตูนี่ไว้
‎- แต่เธอก็ต้องหนีไปเหมือนกัน!

1141
01:16:43,875 --> 01:16:45,791
‎ถ้าเขาจับนายได้ ชีวิตนายจะอยู่ในอันตราย

1142
01:16:45,875 --> 01:16:49,541
‎ถ้าเขาจับฉันได้ ฉันก็แค่ต้อง
‎ใช้ชีวิตแบบที่ฉันไม่ชอบ ทีนี้ไปได้แล้ว

1143
01:16:50,416 --> 01:16:52,083
‎ฉันไม่อยากทิ้งเธอ เอโนลา

1144
01:16:54,750 --> 01:16:57,125
‎ไปสิ! ไป!

1145
01:17:14,166 --> 01:17:15,708
‎มาช่วยผมเดี๋ยวนี้!

1146
01:17:16,125 --> 01:17:17,208
‎พวกผู้ชายไม่ได้เรื่อง

1147
01:17:21,791 --> 01:17:23,416
‎ไม่นะ!

1148
01:17:27,750 --> 01:17:28,958
‎เขามีค่ามากกว่า

1149
01:17:29,583 --> 01:17:31,333
‎แต่เธอทำให้ฉันสะใจมากกว่า

1150
01:17:46,083 --> 01:17:47,250
‎เธออาจไม่ชอบฉัน

1151
01:17:48,666 --> 01:17:50,791
‎เธออาจไม่คิดว่าสิ่งที่ฉันทำนั้นถูก

1152
01:17:51,291 --> 01:17:53,750
‎แต่แม้แต่แม่คนเก่งของเธอก็หาคู่ครองได้

1153
01:17:54,583 --> 01:17:56,583
‎แม้แต่แม่คนเก่งของเธอก็ได้แต่งงาน

1154
01:17:59,458 --> 01:18:00,916
‎ฉันอยากให้เธอมีความสุขนะ

1155
01:18:01,000 --> 01:18:01,833
‎ไม่ใช่

1156
01:18:04,375 --> 01:18:06,083
‎พี่อยากให้ตัวเองมีความสุขต่างหาก

1157
01:18:06,791 --> 01:18:08,125
‎พี่อยากให้หนูอยู่ในอาณัติ

1158
01:18:08,500 --> 01:18:11,250
‎เพราะไม่อย่างนั้นหนูจะทำให้พี่เสื่อมเสีย

1159
01:18:11,333 --> 01:18:13,333
‎เธอสร้างความเสื่อมเสียใหญ่หลวงไปแล้ว

1160
01:18:14,583 --> 01:18:16,916
‎เช่นเดียวกับพี่ชายนอกคอกของเธอ

1161
01:18:18,375 --> 01:18:20,375
‎ปล่อยหนูลงจากรถม้านี่ซะ

1162
01:18:21,583 --> 01:18:24,375
‎ไม่ว่าใครถาม หนูจะปฏิเสธว่าเป็นน้องของพี่

1163
01:18:24,458 --> 01:18:26,625
‎และจะปฏิเสธด้วยความเต็มใจเลย

1164
01:18:26,708 --> 01:18:29,083
‎เธอคือเด็กในปกครองของฉัน!

1165
01:18:29,458 --> 01:18:31,458
‎และเธอจะทำตามที่ฉันสั่ง!

1166
01:18:42,541 --> 01:18:43,541
‎ทีนี้ก็ส่งมาได้แล้ว

1167
01:18:45,083 --> 01:18:46,541
‎ยังไงซะมันก็เป็นเงินของฉัน

1168
01:18:55,333 --> 01:18:56,416
‎ดีมาก

1169
01:19:08,000 --> 01:19:11,625
‎เธอมาไม่ทันอาหารเย็น แต่ไม่เป็นไร
‎อย่างเธอ ลดน้ำหนักได้อีกปอนด์สองปอนด์

1170
01:19:16,458 --> 01:19:21,125
‎ตระกูลโฮล์มส์มีความสำคัญต่อประเทศนี้

1171
01:19:21,208 --> 01:19:23,791
‎ที่โรงเรียนนี้
‎เธอจะมีโอกาสได้ทำตัวคู่ควรกับชื่อวงศ์ตระกูล

1172
01:19:23,875 --> 01:19:26,291
‎- แต่หนู...
‎- เริ่มจากเงียบปากก่อนเลยละกัน

1173
01:19:27,250 --> 01:19:31,041
‎ครั้งหน้าที่เธอได้พบกับพี่ชาย
‎พวกเขาจะได้มีเหตุผลที่จะภูมิใจในตัวเธอ

1174
01:19:32,583 --> 01:19:33,416
‎ยินดีต้อนรับนะ

1175
01:19:37,041 --> 01:19:38,083
‎สาวๆ

1176
01:19:38,166 --> 01:19:40,041
‎พวกเธอมาอยู่ที่นี่เพราะเหตุผลเดียว

1177
01:19:40,500 --> 01:19:42,375
‎และเหตุผลเดียวเท่านั้น

1178
01:19:43,166 --> 01:19:46,291
‎เธอมาที่นี่เพื่อถูกปั้นให้เป็นกุลสตรีแรกแย้ม

1179
01:19:46,375 --> 01:19:47,500
‎เราหัวเราะยังไงน่ะเหรอ

1180
01:19:47,583 --> 01:19:49,083
‎เราหัวเราะอย่างสุภาพ

1181
01:19:52,541 --> 01:19:54,166
‎พวกเธอทุกคนมีศักยภาพ

1182
01:19:55,208 --> 01:19:58,625
‎แต่พวกเธอยังไม่เคยถูกใช้งาน ไม่เคยถูกทดสอบ

1183
01:19:59,833 --> 01:20:02,875
‎และที่สำคัญที่สุด ยังไม่เคยถูกฝึก

1184
01:20:03,416 --> 01:20:05,333
‎เดินตามที่เราแสดงให้ดู

1185
01:20:05,416 --> 01:20:07,250
‎มองตรงๆ!

1186
01:20:07,708 --> 01:20:10,208
‎พูดตามที่เราบอก

1187
01:20:10,291 --> 01:20:13,708
‎ทหารถือปืนแบกปูนไปโบกตึก

1188
01:20:14,250 --> 01:20:17,916
‎ทหารถือปืนแบกปูนไปโบกตึก

1189
01:20:18,000 --> 01:20:21,541
‎แสดงออก คิด เป็นตามที่เราบอก

1190
01:20:22,041 --> 01:20:24,583
‎และพวกเธอจะเป็นภรรยาที่ได้รับการยอมรับ

1191
01:20:25,000 --> 01:20:26,875
‎อีกทั้งเป็นแม่ที่มีความรับผิดชอบ

1192
01:20:31,875 --> 01:20:34,375
‎เดินตามวิถีของเด็กผู้หญิงมากมาย

1193
01:20:34,458 --> 01:20:36,833
‎ที่เคยยืนอยู่จุดเดียวกับเธอมาก่อน

1194
01:20:36,916 --> 01:20:39,166
‎และเหมือนที่เราหล่อหลอมพวกเขาขึ้นมา...

1195
01:20:42,708 --> 01:20:45,541
‎เราก็จะหล่อหลอมเธอเช่นกัน

1196
01:20:52,583 --> 01:20:54,625
‎รู้ไหมว่าทำไมฉันถึงมาเป็นครู

1197
01:20:55,791 --> 01:20:57,875
‎เพราะว่าฉันอยากทำให้ผู้คนมีความสุข

1198
01:20:58,750 --> 01:21:01,666
‎ฉันอยากให้เธอได้มีชีวิตที่สดใสสมบูรณ์

1199
01:21:02,333 --> 01:21:04,583
‎ไม่ใช่เต็มไปด้วยความโกรธ
‎และคำถามที่ไม่มีที่สิ้นสุด

1200
01:21:04,666 --> 01:21:05,750
‎แต่เต็มไปด้วยคำตอบ

1201
01:21:05,833 --> 01:21:07,833
‎ฉันเตรียมเหล่าสาวๆ ให้พร้อมสำหรับโลก

1202
01:21:07,916 --> 01:21:10,083
‎สำหรับโลกที่แท้จริง

1203
01:21:12,375 --> 01:21:13,666
‎ฉันจะไม่มีวันทิ้งเธอ...

1204
01:21:15,083 --> 01:21:16,916
‎ทำให้เธอต้องปกป้องตัวเองอย่างโดดเดี่ยว

1205
01:21:19,625 --> 01:21:20,458
‎ใช่แล้ว

1206
01:21:21,666 --> 01:21:22,666
‎ไมครอฟท์บอกฉัน

1207
01:21:24,666 --> 01:21:26,208
‎แม่หนูมีเหตุผลที่ทำแบบนั้น

1208
01:21:26,916 --> 01:21:28,041
‎ฉันก็มั่นใจว่าหล่อนมี

1209
01:21:30,875 --> 01:21:31,916
‎ฉันรู้จักแม่ของเธอ

1210
01:21:33,666 --> 01:21:35,125
‎เราเคยเป็นเพื่อนกันอยู่พักนึง

1211
01:21:36,333 --> 01:21:37,208
‎ที่โรงเรียน

1212
01:21:38,541 --> 01:21:40,125
‎หล่อนไม่เหมือนใครเลยจริงๆ

1213
01:21:40,625 --> 01:21:42,875
‎คาดเดาไม่ได้เสมอ ท้าทายอยู่ตลอด

1214
01:21:43,541 --> 01:21:46,166
‎หล่อนไม่เคยใส่ใจอะไรจริงๆ เลย
‎นอกจากเรื่อง...

1215
01:21:47,208 --> 01:21:48,500
‎ความคิดแปลกๆ ของตัวเอง

1216
01:21:49,750 --> 01:21:51,000
‎แต่เธอใส่ใจหนู

1217
01:21:53,916 --> 01:21:55,416
‎อย่างนั้นทำไมหล่อนถึงทิ้งเธอไปล่ะ

1218
01:22:02,208 --> 01:22:04,791
‎ผู้ช่วยจะมารับส่งเธอไปเรียน

1219
01:22:04,875 --> 01:22:06,875
‎ประตูบานนี้จะล็อกไว้เสมอ

1220
01:22:08,958 --> 01:22:11,208
‎สักวันหนึ่ง... เธอจะนึกขอบคุณฉัน

1221
01:22:11,708 --> 01:22:14,583
‎เมื่อเธอได้แต่งงานอย่างมีความสุข
‎และมีลูกชายที่แข็งแรงสักสองคน

1222
01:22:16,500 --> 01:22:18,291
‎ราตรีสวัสดิ์ เอโนลา

1223
01:22:36,250 --> 01:22:37,500
‎พี่ชายเธอมาที่นี่

1224
01:22:37,583 --> 01:22:38,708
‎แต่งตัวให้เหมาะล่ะ

1225
01:22:45,000 --> 01:22:46,000
‎คุณโฮล์มส์คะ

1226
01:22:51,375 --> 01:22:52,208
‎พี่

1227
01:22:54,125 --> 01:22:55,416
‎ขอบคุณครับ คุณแฮร์ริสัน

1228
01:22:59,333 --> 01:23:00,166
‎ยินดีค่ะ

1229
01:23:06,083 --> 01:23:09,000
‎ฉันไม่เคยเห็นนิยายรักมากขนาดนี้มาก่อนในชีวิต

1230
01:23:09,666 --> 01:23:11,375
‎พอจะทำให้อยากอ่านหนังสือพิมพ์แทนเลย

1231
01:23:14,625 --> 01:23:16,500
‎เธอหาอะไรของเธอนักหนา

1232
01:23:18,208 --> 01:23:21,083
‎เธอจะมาสนคอลัมน์โฆษณาส่วนตัวทำไม
‎เธอสติไม่ดีไปแล้วนะ

1233
01:23:21,708 --> 01:23:24,166
‎หนูมีสิทธิ์ที่จะสติไม่ดีในที่แห่งนี้นะ

1234
01:23:25,791 --> 01:23:27,875
‎ตอนเด็กๆ ฉันถูกบังคับให้คัดลายมือ

1235
01:23:30,833 --> 01:23:32,625
‎เกลียดเลยแหละ แต่ลายมือคนอื่น

1236
01:23:32,708 --> 01:23:35,541
‎ก็มักจะบอกเรื่องที่ฉันอยากรู้ได้เสมอ

1237
01:23:35,625 --> 01:23:37,916
‎แล้วหนูน่าจะเรียนรู้อะไรได้จากกิริยามารยาท

1238
01:23:38,000 --> 01:23:42,083
‎ท่าทางที่คนเรายืนอาจปิดบังตัวตนที่แท้จริง

1239
01:23:43,208 --> 01:23:44,208
‎ไม่มีอะไรสูญเปล่าหรอก

1240
01:23:45,416 --> 01:23:46,500
‎พี่เจอแม่รึยังคะ

1241
01:23:47,291 --> 01:23:48,791
‎ยัง ยังเลย

1242
01:23:49,375 --> 01:23:52,583
‎ฉันไปที่ร้านน้ำชา เจออีดิธเอากาน้ำชาขู่ฉัน

1243
01:23:55,041 --> 01:23:56,250
‎และไลม์เฮาส์ด้วย

1244
01:23:58,250 --> 01:23:59,750
‎ฉันเชื่อว่าเธอก็ไปมาเหมือนกัน

1245
01:24:04,291 --> 01:24:06,250
‎เธอกลายเป็นนักสืบคนเก่งไปแล้วนะ เอโนลา

1246
01:24:08,000 --> 01:24:09,333
‎พี่เจอดินปืนรึเปล่าคะ

1247
01:24:09,416 --> 01:24:10,708
‎- และระเบิดด้วย
‎- ฉันเจอ

1248
01:24:12,625 --> 01:24:14,458
‎- ทำไมแม่ถึง...
‎- ฉันไม่กล้าคิดหรอก

1249
01:24:17,375 --> 01:24:19,333
‎บางทีแม่อาจจะอยากเปลี่ยนแปลงโลก

1250
01:24:21,750 --> 01:24:23,833
‎บางทีโลกต่างหากที่จำเป็นต้องเปลี่ยน

1251
01:24:27,875 --> 01:24:28,791
‎พี่จะหยุดแม่ไหมตะ

1252
01:24:29,291 --> 01:24:31,000
‎ฉันไม่เข้าไปยุ่งกับเรื่องการเมือง

1253
01:24:32,250 --> 01:24:34,458
‎หรือแม้แต่คน ยกเว้นว่ามันจะเป็นเบาะแส

1254
01:24:36,291 --> 01:24:37,958
‎- พี่ช่วยพี่ไมครอฟท์จับหนูไหม
‎- เปล่า

1255
01:24:38,041 --> 01:24:40,250
‎แต่พี่รู้เรื่องเงิน พี่บอกเขา

1256
01:24:40,333 --> 01:24:41,666
‎เธอหายตัวไปนะ

1257
01:24:41,750 --> 01:24:45,458
‎- เราต้องรู้ว่าเธอจะหนีไปได้ไกลแค่ไหน
‎- หนูก็เป็นแค่คดีนึงของพี่งั้นสิ

1258
01:24:45,541 --> 01:24:48,416
‎ความสงสัยใคร่รู้ พี่มาเพราะเรื่องนั้นสินะ
‎มาหาข้อมูลจากหนู

1259
01:24:48,500 --> 01:24:50,833
‎- ไม่ใช่
‎- หรืออาจเพราะพี่รู้สึกผิด

1260
01:24:50,916 --> 01:24:52,583
‎ฉันมาเพราะฉันเป็นห่วงเธอ

1261
01:24:57,625 --> 01:24:58,916
‎พี่กำลังใช้อารมณ์นะ

1262
01:25:00,833 --> 01:25:02,583
‎ซึ่งมันเข้าใจได้ แต่ไม่มีความจำเป็น

1263
01:25:11,875 --> 01:25:13,166
‎มันช่างลึกลับใช่ไหมล่ะ

1264
01:25:13,583 --> 01:25:14,416
‎อารมณ์เหรอคะ

1265
01:25:15,458 --> 01:25:16,500
‎คดีทิวส์เบอรีน่ะ

1266
01:25:18,666 --> 01:25:21,166
‎ซับซ้อนกว่าคดีหายตัวทั่วๆ ไป

1267
01:25:22,083 --> 01:25:23,458
‎เขากระโดดออกจากรถไฟ

1268
01:25:24,583 --> 01:25:25,625
‎พร้อมเด็กผู้ชายอีกคน

1269
01:25:27,208 --> 01:25:28,833
‎เธอคิดว่าพวกเขาถูกไล่ตามรึเปล่า

1270
01:25:29,958 --> 01:25:31,083
‎พี่รู้ได้ยังไง

1271
01:25:31,625 --> 01:25:34,708
‎ฉันตามรอยไปเจอว่า
‎เธอออกจากสถานีเดียวกับเขา

1272
01:25:35,500 --> 01:25:38,291
‎อีดิธพูดถึง "เด็กผู้ชายไม่ได้เรื่อง"

1273
01:25:40,125 --> 01:25:44,333
‎และฉันก็ได้รับโทรเลขเรื่องผู้ช่วยสาวของฉัน

1274
01:25:44,833 --> 01:25:46,875
‎ที่ไปคฤหาสน์ทิวส์เบอรี

1275
01:25:49,750 --> 01:25:50,875
‎เธอไขได้รึยัง

1276
01:25:53,208 --> 01:25:54,041
‎ยังค่ะ

1277
01:25:55,125 --> 01:25:56,875
‎คำแนะนำเดียวที่ฉันจะให้ได้

1278
01:25:58,291 --> 01:25:59,708
‎จากนักสืบคนหนึ่งสู่อีกคนคือ

1279
01:26:01,875 --> 01:26:03,958
‎บางครั้งเธอก็ต้องแกว่งเท้าในน้ำ

1280
01:26:04,625 --> 01:26:06,208
‎เพื่อล่อฉลามบ้าง

1281
01:26:07,500 --> 01:26:09,000
‎นั่นคือเหตุผลที่พี่มาที่นี่เหรอ

1282
01:26:10,250 --> 01:26:11,375
‎มาสอนเรื่องฉลาม

1283
01:26:13,083 --> 01:26:13,916
‎เปล่า

1284
01:26:16,125 --> 01:26:18,375
‎ฉันมาเพื่อมอบสิ่งนี้ให้เธอ

1285
01:26:28,458 --> 01:26:29,958
‎ฉันเจอมันอยู่ใต้หมอนแม่

1286
01:26:31,166 --> 01:26:32,333
‎แม่เก็บมันไว้น่ะ

1287
01:26:33,125 --> 01:26:34,000
‎แดช...

1288
01:26:34,625 --> 01:26:36,458
‎อาจฟังดูอ่อนไหวนะ แต่แม่...

1289
01:26:38,458 --> 01:26:40,541
‎แม่มองว่าเธอพิเศษมาตลอด

1290
01:26:47,000 --> 01:26:49,125
‎ซึ่งฉันก็คิดเหมือนกัน เอโนลา โฮล์มส์

1291
01:26:56,041 --> 01:26:57,583
‎เธอตัดสินใจเลือกเองได้เสมอ

1292
01:26:59,125 --> 01:27:00,750
‎ไม่ว่าสังคมจะว่ายังไง

1293
01:27:01,708 --> 01:27:02,833
‎มันก็ควบคุมเธอไม่ได้หรอก

1294
01:27:04,875 --> 01:27:06,250
‎เหมือนที่แม่ได้พิสูจน์แล้ว

1295
01:27:10,083 --> 01:27:11,166
‎เก็บหนังสือพิมพ์ไว้ได้เลย

1296
01:27:40,250 --> 01:27:42,250
‎แม่มองว่าฉันพิเศษ

1297
01:27:44,041 --> 01:27:46,041
‎พิเศษ...

1298
01:27:59,125 --> 01:28:01,041
‎(ร่าง กม.ปฏิรูป สภาตกลงกันไม่ได้)

1299
01:28:01,125 --> 01:28:01,958
‎สภา...

1300
01:28:02,041 --> 01:28:03,500
‎(โอกาสสุดท้ายที่จะเปลี่ยนแปลง)

1301
01:28:07,666 --> 01:28:10,125
‎(ความหวังเลือนรางสำหรับขุนนางหนุ่ม)

1302
01:28:10,208 --> 01:28:11,083
‎ขุนนาง

1303
01:28:14,500 --> 01:28:16,500
‎"ทุกเสียงมีค่า"

1304
01:28:24,666 --> 01:28:26,166
‎ของมาส่งจากเฟิร์นเดล ฮอลล์

1305
01:28:29,041 --> 01:28:30,541
‎จากคุณไมครอฟท์ โฮล์มส์

1306
01:28:32,125 --> 01:28:33,166
‎เขาต้องการอะไร

1307
01:28:33,791 --> 01:28:34,625
‎ก็...

1308
01:28:34,708 --> 01:28:35,541
‎ไม่ว่ามันจะคืออะไร

1309
01:28:36,125 --> 01:28:37,125
‎มันหนักเลยแหละ

1310
01:28:41,333 --> 01:28:43,333
‎พี่ไมครอฟท์ต้องการอะไรกันแน่

1311
01:28:56,791 --> 01:28:58,041
‎ทิวส์เบอรี!

1312
01:29:00,958 --> 01:29:03,958
‎เธอควรจะช่วยดึงฉันออกไปนะ
‎ไม่ใช่เข้ามาในตะกร้ากับฉัน

1313
01:29:05,375 --> 01:29:06,750
‎นายหาฉันเจอได้ไง

1314
01:29:06,833 --> 01:29:08,291
‎เธอเคยบอกว่าเธอไม่อยากมา

1315
01:29:08,375 --> 01:29:10,625
‎โรงเรียนการเรือนเพื่อหญิงสาวของคุณแฮร์ริสัน

1316
01:29:11,125 --> 01:29:13,458
‎ฉันก็มีความจำที่ดีมากนะเวลาที่ฉันเลือกจะใช้มัน

1317
01:29:14,750 --> 01:29:17,166
‎ฉันเลยคิดว่าเราน่าจะออกไป
‎วิธีเดียวกับที่ฉันเข้ามา

1318
01:29:18,875 --> 01:29:20,666
‎ฉันสวมโค้ตที่ดูซอมซ่อที่สุดที่มีมาเลยด้วยซ้ำ

1319
01:29:21,708 --> 01:29:23,291
‎เป็นความคิดที่ยอดไปเลย!

1320
01:29:25,375 --> 01:29:27,291
‎ไม่! ดึงฉันขึ้นไป

1321
01:29:27,375 --> 01:29:30,250
‎คุณแฮร์ริสันจะต้องมองนายทะลุปรุโปร่ง

1322
01:29:31,458 --> 01:29:32,833
‎ว่าแล้วเชียวว่ามันมีข้อบกพร่อง!

1323
01:29:33,250 --> 01:29:34,333
‎ขอฉันคิดก่อน

1324
01:29:37,458 --> 01:29:38,625
‎คุณมีความคิดอะไรบ้างไหม

1325
01:29:47,000 --> 01:29:47,833
‎เงียบๆ สิ!

1326
01:29:59,125 --> 01:30:00,250
‎หยุดเลย

1327
01:30:02,250 --> 01:30:03,458
‎เธอเป็นใครกัน

1328
01:30:04,250 --> 01:30:06,333
‎เธอได้รับอนุญาตให้เข้ามาในโรงเรียนนี้เหรอ

1329
01:30:08,000 --> 01:30:10,000
‎ผมแค่เอาพัสดุมาส่งน่ะครับ

1330
01:30:11,625 --> 01:30:12,666
‎ให้กับคุณครูใหญ่

1331
01:30:14,958 --> 01:30:17,166
‎คุณช่วยพาผมไปที่ห้องของท่านหน่อยได้ไหมครับ

1332
01:30:18,666 --> 01:30:20,916
‎ฉันนี่แหละ ครูใหญ่ของที่นี่

1333
01:30:24,458 --> 01:30:26,458
‎งั้นนี่ก็สำหรับคุณเลยครับ

1334
01:30:28,833 --> 01:30:30,416
‎เปิดสิ ให้ฉันดูหน่อยว่ามีอะไรข้างใน

1335
01:30:30,500 --> 01:30:32,208
‎ไม่ได้ครับ ผมได้รับคำสั่งเจาะจง

1336
01:30:32,291 --> 01:30:33,833
‎ว่าสิ่งนี้ต้องเปิดในที่รโหฐานเท่านั้น

1337
01:30:33,916 --> 01:30:36,375
‎- เหลวไหลสิ้นดี
‎- จากเจ้านายของผมน่ะครับ

1338
01:30:36,458 --> 01:30:38,125
‎ซึ่งคือใครกัน

1339
01:30:39,083 --> 01:30:40,125
‎คุณไมครอฟท์ โฮล์มส์ครับ

1340
01:30:43,083 --> 01:30:44,000
‎ไมครอฟท์ โฮล์มส์...

1341
01:30:48,833 --> 01:30:54,416
‎สาวๆ ช่วยเอาพัสดุชิ้นนี้ไปไว้ที่ห้องฉัน

1342
01:30:54,500 --> 01:30:56,666
‎เพื่อที่ฉันจะได้เปิดทีหลังด้วย

1343
01:31:00,083 --> 01:31:01,083
‎อย่ามัวแต่พิรี้พิไร

1344
01:31:02,500 --> 01:31:03,916
‎นี่หนักชะมัดเลย!

1345
01:31:06,166 --> 01:31:07,500
‎- ทำไมหนักขนาดนี้
‎- แล้ว...

1346
01:31:07,583 --> 01:31:09,250
‎เธอรออะไรอยู่ล่ะ ทิปหรือไง

1347
01:31:10,375 --> 01:31:12,000
‎ไปสิ ไปได้แล้ว

1348
01:31:56,833 --> 01:31:58,291
‎เธอขับไอ้เจ้านี่ได้จริงเหรอ

1349
01:31:58,375 --> 01:31:59,791
‎ฉันรู้หลักการพื้นฐานน่ะ

1350
01:32:06,500 --> 01:32:07,416
‎รถยนต์ของฉัน!

1351
01:32:07,500 --> 01:32:09,208
‎ซ้ายขวา ระวังนะ เอโนลา!

1352
01:32:09,291 --> 01:32:10,708
‎- ไม่นะ!
‎- พุ่มไม้!

1353
01:32:12,250 --> 01:32:17,083
‎- เอโนลา!
‎- ฉันยังไม่จบการเรือนหรอกนะ!

1354
01:32:20,833 --> 01:32:22,625
‎ขอบใจนะ นั่นมัน...

1355
01:32:23,541 --> 01:32:24,833
‎นายช่วยฉันไว้

1356
01:32:26,958 --> 01:32:29,375
‎ส่วนที่ดีที่สุดนั่นเป็นความคิดของฉัน
‎แต่นายก็ช่วยฉันไว้อยู่ดี

1357
01:32:29,458 --> 01:32:30,916
‎ด้วยความยินดีมั้ง

1358
01:32:31,416 --> 01:32:32,750
‎ฉันไม่ชอบโรงเรียนนั่นเลย

1359
01:32:33,791 --> 01:32:35,458
‎ไม่อยู่แล้วแหละ

1360
01:32:37,000 --> 01:32:40,083
‎ทีนี้ก็กลับไปลอนดอนและหาที่ซ่อนดีๆ กันเถอะ

1361
01:32:48,458 --> 01:32:49,791
‎เราหยุดกันทำไมล่ะ

1362
01:32:53,375 --> 01:32:55,083
‎เอโนลา ไม่ว่าเธอจะวางแผนอะไร...

1363
01:32:55,708 --> 01:32:56,750
‎มันจะมีช่วงเวลา

1364
01:32:57,416 --> 01:32:59,375
‎ที่เราต้องตัดสินใจเรื่องสำคัญ

1365
01:33:00,083 --> 01:33:02,625
‎- เอโนลา...
‎- และในช่วงเวลานั้นเอง

1366
01:33:02,708 --> 01:33:05,500
‎ที่ลูกจะค้นพบนิสัยใจคอที่แท้จริงของตนเอง

1367
01:33:06,666 --> 01:33:08,666
‎พบว่าลูกพร้อมจะเสี่ยงกับอะไร

1368
01:33:09,500 --> 01:33:10,791
‎สำหรับสิ่งที่มีความหมายต่อลูก

1369
01:33:12,500 --> 01:33:14,416
‎ตาลูกแล้ว เอโนลา

1370
01:33:20,500 --> 01:33:22,125
‎เราต้องไปแบซิลเวเธอร์

1371
01:33:22,208 --> 01:33:23,041
‎อะไรนะ

1372
01:33:23,833 --> 01:33:26,625
‎เกิดความอยุติธรรมขึ้น
‎ได้เวลาแก้ไขผิดให้เป็นถูกแล้ว

1373
01:33:27,125 --> 01:33:29,208
‎ถ้าอยากจับตัวคนร้ายก็ต้องหาแรงจูงใจให้เจอ

1374
01:33:29,291 --> 01:33:30,958
‎(สภาเจอทางตันเมื่อใกล้เลือกตั้ง)

1375
01:33:31,041 --> 01:33:32,875
‎- ฉันไม่เห็นเข้าใจเลย
‎- นายควรจะต้อง

1376
01:33:32,958 --> 01:33:35,666
‎- เข้ารับตำแหน่งในสภาเมื่อไหร่
‎- ฉันคือไวเคานต์ทิวส์เบอรี

1377
01:33:35,750 --> 01:33:37,833
‎- ก็เขาเป็นถึงมาร์ควิส
‎- เร็วๆ นี้

1378
01:33:37,916 --> 01:33:39,333
‎นายจะโหวตร่าง กม.ปฏิรูปยังไง

1379
01:33:39,416 --> 01:33:40,583
‎ทุกคนมีสิทธิลงคะแนน!

1380
01:33:40,666 --> 01:33:43,666
‎- เหมือนกับพ่อฉันไง ฉันจะยอมรับ
‎- มีใครรู้เรื่องนี้บ้าง

1381
01:33:43,750 --> 01:33:44,750
‎ฉันมีแนวคิด...

1382
01:33:44,833 --> 01:33:47,583
‎แต่ครอบครัวฉันตั้งใจแน่วแน่
‎ให้ฉันเข้ากองทัพและไปเมืองนอกต่อ

1383
01:33:47,958 --> 01:33:50,666
‎และใครจะได้ทรัพย์สมบัติไปถ้าพ่อและนายตาย

1384
01:33:52,166 --> 01:33:53,000
‎อาของฉัน

1385
01:33:53,083 --> 01:33:55,708
‎พี่สะใภ้ของฉันมีทุกอย่างที่เธอต้องการแล้ว
‎เชิญหล่อนออกไปได้

1386
01:33:55,791 --> 01:33:57,333
‎เธอคิดว่านี่เป็นฝีมือของอาฉันเหรอ

1387
01:33:58,500 --> 01:33:59,541
‎ทุกอย่างก็สมเหตุสมผลนี่

1388
01:34:01,750 --> 01:34:03,916
‎แต่เขาเป็นคนที่มีอำนาจมาก
‎เราจะทำอะไรกันได้

1389
01:34:04,333 --> 01:34:05,666
‎ไขคดีอาชญากรรมไงล่ะ

1390
01:34:06,541 --> 01:34:08,291
‎เอโนลา เราสองคนโชคดีมากๆ

1391
01:34:08,375 --> 01:34:09,416
‎ที่มีชีวิตอยู่ได้จนป่านนี้

1392
01:34:09,500 --> 01:34:12,416
‎แล้วเธออยากพาเราเข้าไปในที่
‎ที่มีอันตรายที่สุดเนี่ยนะ

1393
01:34:12,500 --> 01:34:14,083
‎บางครั้งนะ ลอร์ดทิวส์เบอรี

1394
01:34:14,166 --> 01:34:17,125
‎นายก็ต้องแกว่งเท้าในน้ำเพื่อล่อฉลามบ้าง

1395
01:34:17,208 --> 01:34:19,541
‎ทำไมเราจะต้องอยากล่อฉลามด้วย

1396
01:34:21,208 --> 01:34:22,083
‎พูดดีมีประเด็น

1397
01:34:26,916 --> 01:34:28,250
‎นี่เป็นความคิดที่แย่มากๆ

1398
01:34:28,791 --> 01:34:31,125
‎ยิ่งเราเข้าใกล้ที่นี่มากเท่าไหร่ ความคิดนี้ก็ยิ่งแย่

1399
01:34:32,166 --> 01:34:33,291
‎เราทำแบบนี้กันทำไม

1400
01:34:35,666 --> 01:34:37,125
‎ต่างจากกุลสตรีที่ถูกอบรมมาดี

1401
01:34:37,208 --> 01:34:38,875
‎ไม่เคยมีใครสอนให้ฉันปักผ้า

1402
01:34:39,458 --> 01:34:41,958
‎ฉันไม่เคยหล่อกุหลาบจากขี้ผึ้ง สอยผ้าเช็ดหน้า

1403
01:34:42,041 --> 01:34:43,500
‎หรือร้อยเปลือกหอย

1404
01:34:43,583 --> 01:34:47,250
‎ฉันถูกสอนให้คอยดูและฟัง ฉันถูกสอนให้ต่อสู้

1405
01:34:47,333 --> 01:34:49,166
‎แม่สอนฉันมาเพื่อสิ่งนี้

1406
01:34:50,791 --> 01:34:54,083
‎เชื่อฉันสิ... เพื่อหาคำตอบที่เราต้องการ

1407
01:34:55,500 --> 01:34:57,041
‎เธอไม่รู้วิธีปักผ้าเหรอ

1408
01:34:59,833 --> 01:35:00,791
‎เราต้องทำเรื่องนี้

1409
01:35:00,875 --> 01:35:03,833
‎นายต้องทำเรื่องนี้ เรา... จะทำแบบนี้

1410
01:35:08,916 --> 01:35:09,791
‎มาเถอะ

1411
01:35:24,458 --> 01:35:25,875
‎คนรับใช้หายไปไหนหมด

1412
01:35:26,541 --> 01:35:28,000
‎ยินดีต้อนรับสู่อนาคต

1413
01:35:33,625 --> 01:35:34,583
‎แม่ครับ

1414
01:35:48,291 --> 01:35:49,291
‎เกิดอะไรขึ้น

1415
01:35:51,541 --> 01:35:52,708
‎พวกนั้นรู้ว่าเรามาที่นี่

1416
01:35:57,791 --> 01:35:58,625
‎หมอบ!

1417
01:36:03,875 --> 01:36:04,875
‎วิ่ง!

1418
01:36:10,041 --> 01:36:10,875
‎มันล็อกไว้!

1419
01:36:17,000 --> 01:36:18,083
‎หมอบ!

1420
01:37:01,041 --> 01:37:02,208
‎รออยู่นี่นะ

1421
01:38:46,500 --> 01:38:47,458
‎เอโนลา

1422
01:38:49,416 --> 01:38:50,666
‎อย่ากลัวไป

1423
01:38:51,875 --> 01:38:53,000
‎เอโนลา...

1424
01:38:55,833 --> 01:38:57,041
‎ลูกไม่ได้ตัวคนเดียว

1425
01:39:02,250 --> 01:39:03,625
‎ลูกไม่ได้ตัวคนเดียว

1426
01:39:40,625 --> 01:39:42,625
‎แกทำงานให้ใคร

1427
01:39:43,625 --> 01:39:45,000
‎แกทำงานให้ใคร

1428
01:39:48,375 --> 01:39:49,500
‎อังกฤษ

1429
01:40:21,500 --> 01:40:23,458
‎- ย่าเหรอครับ
‎- ใช่แล้ว

1430
01:40:24,958 --> 01:40:26,250
‎จำเป็นน่ะ

1431
01:40:28,541 --> 01:40:30,541
‎ดูเหมือนว่าถ้าเราต้องการให้งานสำเร็จ

1432
01:40:32,583 --> 01:40:33,708
‎เราก็ต้องลงมือเอง

1433
01:40:34,416 --> 01:40:35,375
‎ไม่นะ เอโนลา

1434
01:40:37,250 --> 01:40:38,541
‎แม่ผมอยู่ไหน

1435
01:40:40,583 --> 01:40:41,583
‎ในลอนดอน

1436
01:40:43,708 --> 01:40:44,791
‎กับอาของหลาน

1437
01:40:46,500 --> 01:40:47,500
‎ตามหาหลานไง

1438
01:40:50,541 --> 01:40:52,083
‎พวกนั้นไม่เคยเข้าใจเลย

1439
01:40:54,958 --> 01:40:56,500
‎ย่าขอโทษจริงๆ นะจ๊ะ

1440
01:40:58,000 --> 01:41:00,791
‎มันมีอนาคตของประเทศนี้เป็นเดิมพัน

1441
01:41:02,958 --> 01:41:04,125
‎ไม่นะ!

1442
01:41:21,500 --> 01:41:24,958
‎มันจบแล้ว มันจบแล้ว

1443
01:41:36,708 --> 01:41:40,458
‎ทิวส์เบอรี!

1444
01:41:41,875 --> 01:41:44,083
‎ไม่นะ! ทิวส์เบอรี!

1445
01:41:46,458 --> 01:41:47,833
‎ตื่นขึ้นสิ เร็วเข้า

1446
01:41:49,041 --> 01:41:49,875
‎ไม่นะ...

1447
01:41:51,916 --> 01:41:52,791
‎ไม่

1448
01:42:17,750 --> 01:42:18,750
‎ทิวส์เบอรี

1449
01:42:22,875 --> 01:42:24,750
‎ระวังนะ

1450
01:42:27,541 --> 01:42:29,541
‎ฉันก็ไม่ได้โง่ขนาดนั้นนะ

1451
01:42:40,833 --> 01:42:42,375
‎เธอถูกสอนมาเพื่อสู้จริงๆ

1452
01:43:15,708 --> 01:43:16,958
‎ยุคสมัยของย่าจบแล้วครับ

1453
01:43:39,333 --> 01:43:40,916
‎- ฉันตกใจมากๆ เลย
‎- ครับ

1454
01:43:41,416 --> 01:43:42,791
‎- คุณครับ
‎- อย่าหือ

1455
01:43:44,541 --> 01:43:46,916
‎เลสตราด

1456
01:43:49,500 --> 01:43:51,083
‎เชอร์ล็อก โฮล์มส์

1457
01:43:51,791 --> 01:43:53,666
‎- พบกันอีกแล้วนะ
‎- เชิญครับ

1458
01:43:59,291 --> 01:44:02,166
‎คุณนี่สร้างชื่อเสียงให้ตัวเองไว้ไม่เบาเลยนะ

1459
01:44:02,250 --> 01:44:03,958
‎ถึงแม้ว่าจะพยายาม

1460
01:44:04,041 --> 01:44:05,708
‎- หลีกเลี่ยงสื่อเต็มที่
‎- คดีมาร์ควิส

1461
01:44:05,791 --> 01:44:08,000
‎คุณต้องจับย่าของเขา หญิงหม้ายชราผู้สูงศักดิ์

1462
01:44:08,791 --> 01:44:10,041
‎หล่อนพยายามจะฆ่าเขา

1463
01:44:10,625 --> 01:44:11,875
‎เหมือนที่ฆ่าพ่อของเขา

1464
01:44:13,333 --> 01:44:14,208
‎สองคำถามนะ

1465
01:44:14,833 --> 01:44:16,500
‎คุณไขถึงข้อสรุปนั้นได้ยังไง

1466
01:44:18,625 --> 01:44:22,208
‎มันเป็นปัญหาเรื่องการแบ่งฝ่ายภักดี
‎และการสืบทอดตำแหน่ง

1467
01:44:22,750 --> 01:44:26,083
‎ถ้าเด็กนั่นตาย
‎อาก็จะเข้ารับตำแหน่งที่ว่างอยู่ในสภาขุนนาง

1468
01:44:26,166 --> 01:44:29,041
‎และลงชื่อคัดค้านร่าง กม.ปฏิรูป
‎และขยายสิทธิเลือกตั้ง

1469
01:44:29,125 --> 01:44:31,625
‎ตามที่หญิงหม้ายชราปรารถนา

1470
01:44:32,583 --> 01:44:34,708
‎ผมเดาว่าเด็กคงไม่คัดค้าน
‎และพ่อของเขาก็เช่นกัน

1471
01:44:35,916 --> 01:44:38,833
‎อย่างนั้นทำไมคนฆ่าถึงไม่ใช่อาล่ะ

1472
01:44:39,583 --> 01:44:40,833
‎ฆ่าพ่อหรือลูกล่ะ

1473
01:44:41,958 --> 01:44:42,791
‎พ่อ

1474
01:44:45,291 --> 01:44:48,750
‎ชุดเครื่องแบบของเขาในรูปนี้

1475
01:44:50,125 --> 01:44:51,916
‎ดูเหรียญตราบนอกของเขาสิ

1476
01:44:52,000 --> 01:44:54,875
‎เขาไม่ได้อยู่ในประเทศตอนที่พ่อของเด็กถูกฆ่า

1477
01:44:55,833 --> 01:44:57,541
‎เพราะไปเข้ารบสงครามอัฟกัน

1478
01:45:00,541 --> 01:45:02,291
‎ความจริงมันอยู่ตรงหน้าเราเสมอแหละ

1479
01:45:02,375 --> 01:45:03,208
‎ใช่ครับ

1480
01:45:04,958 --> 01:45:06,458
‎เราแค่ต้องมองหามันให้เจอ

1481
01:45:07,166 --> 01:45:08,375
‎คำถามที่สอง

1482
01:45:11,000 --> 01:45:13,333
‎ทำไมน้องสาวคุณถึงไขคดีได้ก่อนล่ะ

1483
01:45:15,583 --> 01:45:16,500
‎อะไรนะครับ

1484
01:45:37,416 --> 01:45:40,000
‎เขาดูดีแล้ว อย่าวุ่นวายกับเขาเลย แคโรไลน์

1485
01:45:40,541 --> 01:45:42,250
‎- ขอเถอะครับ แม่
‎- ขอแม่แค่...

1486
01:45:42,333 --> 01:45:44,666
‎ไม่เอาน่า ผมอยากให้คนพวกนี้เคารพผมนะ

1487
01:45:45,875 --> 01:45:48,125
‎- มันเป็นสไตล์น่ะครับ
‎- โอเคจ้ะ

1488
01:45:48,583 --> 01:45:50,583
‎แม่ว่ามันก็ช่วยขับหน้าลูกดีแหละ

1489
01:45:52,958 --> 01:45:54,791
‎พ่อคงภูมิใจในตัวหลานมาก

1490
01:46:09,583 --> 01:46:10,583
‎ยินดีด้วยนะ

1491
01:46:10,666 --> 01:46:13,500
‎ในที่สุดนายก็ดูซื้อบื้อสมฐานันดรสักที

1492
01:46:15,666 --> 01:46:16,500
‎ไม่หรอก

1493
01:46:16,791 --> 01:46:17,875
‎นายดูดีเลย

1494
01:46:18,583 --> 01:46:19,875
‎นี่... ดีเลย

1495
01:46:20,625 --> 01:46:23,333
‎จะมีการลงเสียงกันในอีกหนึ่งชั่วโมง
‎เรื่องสำคัญน่าดู

1496
01:46:24,833 --> 01:46:28,000
‎ฉันไม่ต้องก้มหัวทำความเคารพนายหรอกมั้ง
‎เมื่อตอนนี้นายมีตำแหน่งแล้ว

1497
01:46:28,083 --> 01:46:30,250
‎ก็... ถ้าพูดให้ถูก เธอต้องก้มหัวเสมอ

1498
01:46:30,333 --> 01:46:32,333
‎เธอแค่... เลือกที่จะไม่ทำเอง

1499
01:46:35,041 --> 01:46:38,291
‎แล้วเธอปลอดภัยไหม สุขสบายดีรึเปล่า

1500
01:46:39,625 --> 01:46:40,583
‎เธอคงไม่ได้ยังอยู่ที่

1501
01:46:40,666 --> 01:46:42,500
‎- ห้องซอมซ่อนั่นใช่ไหม
‎- เปล่า

1502
01:46:43,000 --> 01:46:44,833
‎ฉันใช้เงินรางวัลที่แม่นายให้ไว้...

1503
01:46:44,916 --> 01:46:47,500
‎- ซึ่งเธอก็ดูลังเลใจที่จะรับไปมาก
‎- และหาที่พักใหม่ได้น่ะ

1504
01:46:48,375 --> 01:46:52,958
‎แต่... แม่ฉันบอกว่าบ้านเรามีที่ให้เธอเสมอ

1505
01:46:53,041 --> 01:46:55,583
‎เห็นได้ชัดว่าแม่นายยังใช้เวลากับฉันไม่มากพอ

1506
01:46:58,333 --> 01:47:01,625
‎แล้วถ้าเป็นฉัน... ที่ขอให้เธออยู่ล่ะ

1507
01:47:04,625 --> 01:47:05,833
‎เป็นข้อเสนอที่มีน้ำใจมาก

1508
01:47:05,916 --> 01:47:07,208
‎แต่ฉันคงต้องปฏิเสธ

1509
01:47:24,666 --> 01:47:25,625
‎แล้วฉันจะ...

1510
01:47:26,666 --> 01:47:28,083
‎ฉันจะได้เจอเธออีกครั้งเมื่อไหร่

1511
01:47:29,916 --> 01:47:31,166
‎นายยังสลัดฉันไม่หลุดหรอก

1512
01:47:31,250 --> 01:47:33,875
‎ไวเคานต์ทิวส์เบอรี มาร์ควิสแห่งแบซิลเวเธอร์

1513
01:48:12,250 --> 01:48:13,250
‎ขอบใจ

1514
01:48:14,916 --> 01:48:15,750
‎ขอบคุณค่ะ

1515
01:48:21,000 --> 01:48:22,041
‎แม่

1516
01:48:23,708 --> 01:48:25,000
‎ขอยืมดินสอหน่อยได้ไหมคะ

1517
01:48:25,541 --> 01:48:26,625
‎ขอบคุณค่ะ

1518
01:48:30,583 --> 01:48:33,541
‎ตัวเลขกลายเป็นตัวอักษร

1519
01:48:33,625 --> 01:48:36,083
‎ซึ่งประกอบเป็น...

1520
01:48:45,875 --> 01:48:48,875
‎"มาเจอกันที่รอยัล อะคาเดมี่
‎ห้าโมงเย็นนี้ แม่เอง"

1521
01:48:50,666 --> 01:48:51,500
‎แหม

1522
01:48:52,583 --> 01:48:53,958
‎คาดไม่ถึงเลยแฮะ

1523
01:48:55,958 --> 01:48:56,791
‎ขอบคุณค่ะ

1524
01:48:56,875 --> 01:48:59,250
‎มีความคิดผุดขึ้นมาในหัวฉันทันทีสามข้อ

1525
01:48:59,333 --> 01:49:02,333
‎ข้อแรกคือแม่จะไม่ลงชื่อว่า "แม่เอง"
‎แต่เป็น "ดอกเบญจมาศ"

1526
01:49:03,375 --> 01:49:05,625
‎และข้อสอง รอยัล อะคาเดมี่คือชื่อสถาบัน

1527
01:49:05,708 --> 01:49:08,125
‎ซึ่งละเลยการมีส่วนร่วมของผู้หญิงเสมอมา

1528
01:49:08,666 --> 01:49:11,083
‎แม่ไม่มีทางเลือกให้เป็นสถานที่นัดเจอแน่

1529
01:49:11,166 --> 01:49:14,083
‎และข้อสุดท้ายคือฉันอาจจะเผยความลับ

1530
01:49:14,166 --> 01:49:16,708
‎ต่อหน้าพี่ชายเมื่อตอนที่ตรวจหนังสือพิมพ์

1531
01:49:17,541 --> 01:49:19,208
‎นี่คือฝีมือพี่เชอร์ล็อก โฮล์มส์

1532
01:49:22,833 --> 01:49:26,125
‎แต่กระนั้น ความจริงก็ไม่ได้ทำให้เลิกหวัง

1533
01:49:27,333 --> 01:49:29,875
‎ฉันจะจ่ายให้ห้าปอนด์ถ้าคุณแลกเสื้อผ้ากับฉัน

1534
01:49:34,833 --> 01:49:35,916
‎มีวี่แววไหม

1535
01:49:37,041 --> 01:49:38,166
‎ไม่เลย

1536
01:49:39,125 --> 01:49:41,208
‎เธอเอาชนะนายมาแล้วครั้งนึง ไอ้น้องชาย

1537
01:49:41,708 --> 01:49:43,541
‎ครั้งนี้เธอก็อาจจะทำอีก

1538
01:49:43,625 --> 01:49:45,625
‎โอ้ ฉันเชื่อว่าเธอรู้ว่าเป็นฝีมือฉัน

1539
01:49:46,208 --> 01:49:48,500
‎แต่ฉันก็เชื่อว่าเธอจะอยากรู้มาก

1540
01:49:48,583 --> 01:49:50,083
‎จนไม่มาไม่ได้เช่นกัน

1541
01:49:50,500 --> 01:49:52,500
‎โชคร้ายหน่อยที่นายคิดผิด

1542
01:49:54,208 --> 01:49:55,250
‎เป็นไปได้นะ

1543
01:49:55,916 --> 01:49:58,250
‎แต่ถึงกระนั้น ถ้าเราเจอเธออีกครั้ง

1544
01:49:58,625 --> 01:50:01,333
‎ฉันอยากให้เธออยู่ในการปกครองของฉัน
‎ฉันจะดูแลเธอเอง

1545
01:50:03,291 --> 01:50:05,416
‎งั้นนายก็รับผลกรรมไปเลย

1546
01:50:06,458 --> 01:50:07,875
‎ฉันตัดหางเธอแล้ว

1547
01:50:08,458 --> 01:50:09,375
‎ตามนั้น

1548
01:50:10,250 --> 01:50:11,125
‎ยิ่งดีขึ้นไปอีก

1549
01:50:13,208 --> 01:50:15,875
‎นายนี่มันแปลกคนจริงๆ น้องชาย

1550
01:50:16,791 --> 01:50:19,000
‎นายก็ขี้บ่นจริง พี่ชาย

1551
01:50:19,541 --> 01:50:22,250
‎นี่คงอารมณ์ดีมากเพราะผลลงคะแนนเสียงสินะ

1552
01:50:22,750 --> 01:50:24,000
‎ผ่านด้วยคะแนนนำหนึ่งเสียง

1553
01:50:24,083 --> 01:50:27,166
‎ไอ้เด็กเหลือขอที่โผล่มาอีกครั้ง
‎ไอ้มาร์ควิสแห่งทิวส์เบอรีนั่น

1554
01:50:27,250 --> 01:50:28,916
‎และเสียงของเขาเป็นเสียงตัดสิน

1555
01:50:29,333 --> 01:50:32,000
‎ทีนี้ แม้ฉันจะสนุกกับ
‎การยืนข้างนอกรอยัล อะคาเดมี่แค่ไหน...

1556
01:50:32,083 --> 01:50:33,708
‎เขาเป็นคนที่น่าสนใจมากเลยนะ

1557
01:50:34,500 --> 01:50:36,708
‎และฉันสงสัยว่าเขาน่าจะชอบเอโนลาด้วย

1558
01:50:36,791 --> 01:50:39,500
‎งั้นเขาก็ควรแต่งงานกับเธอซะสิ
‎จะได้เชื่องขึ้นทั้งคู่

1559
01:50:40,250 --> 01:50:42,333
‎ไปดื่มกันที่คลับเพื่อแสดงความเห็นใจฉันหน่อยไหม

1560
01:50:43,333 --> 01:50:45,916
‎ได้สิ ฉันเลี้ยงนายเอง ไมครอฟท์

1561
01:51:09,291 --> 01:51:10,625
‎มาเร็วเข้า เชอร์ล็อก!

1562
01:51:35,791 --> 01:51:37,291
‎นายมัวแต่ทำอะไรอยู่

1563
01:51:38,750 --> 01:51:39,958
‎นึกว่าเห็นอะไรบางอย่างน่ะ

1564
01:52:11,166 --> 01:52:13,166
‎- สวัสดีจ้ะ เอโนลา
‎- สวัสดีค่ะ

1565
01:52:13,250 --> 01:52:14,500
‎มีแขกมาหาแน่ะ

1566
01:52:27,250 --> 01:52:29,541
‎ห้องนี้น่าอยู่เหลือเชื่อเลย

1567
01:52:30,875 --> 01:52:32,333
‎แม่ชอบการตกแต่งนะ

1568
01:52:39,625 --> 01:52:40,958
‎แม่อยู่นานไม่ได้นะ

1569
01:52:42,291 --> 01:52:43,583
‎อาจมีใครจับตามองอยู่ก็ได้

1570
01:52:46,666 --> 01:52:48,208
‎ลูกไปหาเจ้านั่นเจอจากที่ไหน

1571
01:52:49,000 --> 01:52:50,000
‎พี่เชอร์ล็อกหาเจอน่ะค่ะ

1572
01:52:52,083 --> 01:52:53,958
‎แม่นึกว่าลูกลืมมันไปแล้วซะอีก

1573
01:52:55,833 --> 01:52:58,333
‎ตอนเด็กๆ ลูกไม่ยอมปล่อยมันเลย

1574
01:52:58,416 --> 01:53:01,083
‎- ลูกชอบลากมันไปข้างหลังรอบๆ...
‎- พี่เชอร์ล็อกเล่าแล้วค่ะ

1575
01:53:03,500 --> 01:53:06,375
‎- ลูกได้ยินว่าราชินีวิกตอเรียมี...
‎- พี่เชอร์ล็อกก็เล่าเรื่องนี้แล้ว

1576
01:53:13,083 --> 01:53:13,916
‎โอ้

1577
01:53:14,875 --> 01:53:16,875
‎ดีจังที่ลูกสองคนได้คุยกัน

1578
01:53:24,916 --> 01:53:25,833
‎แม่ขอโทษนะ

1579
01:53:30,416 --> 01:53:31,250
‎แม่ขอโทษ

1580
01:53:34,458 --> 01:53:36,458
‎แม่อยากบอกลูกว่าแม่จะไปไหน

1581
01:53:37,791 --> 01:53:38,875
‎แต่มันไม่ปลอดภัย

1582
01:53:41,208 --> 01:53:42,458
‎แล้วตอนนี้แม่ปลอดภัยรึยังคะ

1583
01:53:45,291 --> 01:53:48,625
‎แม่ไม่ได้ทิ้งลูกไปเพราะแม่ไม่รักลูก

1584
01:53:51,958 --> 01:53:53,458
‎แม่จากไปเพื่อลูกเอง...

1585
01:53:54,708 --> 01:54:00,833
‎เพราะแม่ทนให้โลกแบบนี้เป็นอนาคตของลูกไม่ได้

1586
01:54:03,666 --> 01:54:04,833
‎แม่เลยต้องสู้

1587
01:54:07,000 --> 01:54:08,791
‎เราต้องส่งเสียง

1588
01:54:09,291 --> 01:54:10,583
‎ถ้าเราอยากให้คนอื่นรับฟัง

1589
01:54:14,458 --> 01:54:15,458
‎น่าขันดีนะ

1590
01:54:16,375 --> 01:54:17,208
‎แม่นึกว่า...

1591
01:54:18,416 --> 01:54:21,666
‎แม่จะเป็นคนที่เปลี่ยนแปลงโลกนี้

1592
01:54:24,500 --> 01:54:25,541
‎ร่าง กม.ปฏิรูปนั่น

1593
01:54:26,875 --> 01:54:29,250
‎เรื่องที่ลูกทำมันจริงรึเปล่า

1594
01:54:33,958 --> 01:54:35,541
‎ลูกกลายเป็นผู้หญิงที่น่าทึ่งนัก

1595
01:55:07,291 --> 01:55:08,833
‎ขอบใจสำหรับดอกไอริสของลูกนะจ๊ะ

1596
01:55:10,750 --> 01:55:13,416
‎จากนี้ ถ้าเมื่อไหร่ที่ลูกต้องการแม่

1597
01:55:14,375 --> 01:55:15,875
‎แม่จะคอยมองหามัน

1598
01:55:19,333 --> 01:55:20,208
‎แม่ต้องไปแล้วค่ะ

1599
01:55:20,291 --> 01:55:21,166
‎ใช่จ้ะ แต่...

1600
01:55:23,000 --> 01:55:25,000
‎ขออยู่อย่างนี้สักพักเถอะนะ

1601
01:55:27,125 --> 01:55:28,333
‎หนูเห็นด้วยค่ะ

1602
01:55:38,625 --> 01:55:40,625
‎ดังนั้น จะสรุปเรื่องยังไงดีล่ะ

1603
01:55:43,166 --> 01:55:44,166
‎ฉันชื่อเอโนลา

1604
01:55:45,041 --> 01:55:46,875
‎ซึ่งสะกดย้อนหลังเป็นคำว่า "อะโลน"

1605
01:55:47,541 --> 01:55:49,791
‎จะเป็นคนตระกูลโฮล์มส์
‎เราต้องหาเส้นทางตัวเอง

1606
01:55:50,541 --> 01:55:51,583
‎พี่ชายของฉันเจอแล้ว

1607
01:55:53,250 --> 01:55:54,333
‎แม่ของฉันเจอแล้ว

1608
01:55:55,291 --> 01:55:56,458
‎และฉันก็ต้องเจอเหมือนกัน

1609
01:55:59,291 --> 01:56:02,291
‎แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าการอยู่คนเดียว
‎ไม่ได้แปลว่าฉันต้องโดดเดี่ยว

1610
01:56:03,375 --> 01:56:04,750
‎แม่ไม่เคยอยากให้เป็นแบบนั้น

1611
01:56:06,041 --> 01:56:08,041
‎เธออยากให้ฉันมีอิสระ

1612
01:56:08,875 --> 01:56:09,958
‎มีอนาคต

1613
01:56:10,875 --> 01:56:11,958
‎และเป้าหมายของตัวเอง

1614
01:56:13,333 --> 01:56:14,583
‎ฉันคือนักสืบ

1615
01:56:15,625 --> 01:56:16,875
‎ฉันคือนักถอดรหัส

1616
01:56:16,958 --> 01:56:19,666
‎และฉันคือผู้ตามหาวิญญาณที่หลงทาง

1617
01:56:22,666 --> 01:56:23,875
‎ชีวิตฉันเป็นของฉันเอง

1618
01:56:26,625 --> 01:56:28,916
‎และอนาคตขึ้นอยู่กับตัวเรา

1619
02:02:16,500 --> 02:02:19,500
‎คำบรรยายโดย ณัฏฐ์อัปสร เลิศธีระกุล