1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:10,552 --> 00:00:11,553
หนังเรื่องนั้น

4
00:00:14,514 --> 00:00:16,933
ชื่อ "ลุคกิ้ง ฟอร์ พาราไดซ์"

5
00:00:18,518 --> 00:00:20,395
เป็นหนังสั้นแค่ห้านาที

6
00:00:20,895 --> 00:00:23,565
เป็นผลงานระดับนักศึกษาน่ะค่ะ ตอนนั้นผู้กำกับบง

7
00:00:24,107 --> 00:00:25,942
ยังไม่ใช่ผู้กำกับบงที่ทุกคนรู้จักในตอนนี้

8
00:00:26,693 --> 00:00:28,778
ได้ดูหนังเรื่องนั้นตอนไหนคะ

9
00:00:29,320 --> 00:00:31,406
ถ้าคำนวณจากอายุขัยของเยลโลว์ ดอร์

10
00:00:32,115 --> 00:00:35,118
ฉันคิดว่าน่าจะประมาณ

11
00:00:35,201 --> 00:00:37,871
ช่วงเริ่มตั้งไข่หรือช่วงกลางๆ ของชมรมมั้งคะ

12
00:00:37,954 --> 00:00:39,664
ไม่ใช่ช่วงบั้นปลายของชมรมค่ะ

13
00:00:40,665 --> 00:00:43,376
มีอยู่วันนึงผู้กำกับบง

14
00:00:43,460 --> 00:00:45,462
ที่ตอนนั้นทุกคนเรียกว่า "จุนโฮ"

15
00:00:45,962 --> 00:00:49,049
เอาเงินที่ได้จากการสอนพิเศษ

16
00:00:49,549 --> 00:00:52,093
น่าจะสอนอยู่เดือนนึง หรือสองเดือนนี่แหละ

17
00:00:52,177 --> 00:00:54,262
เขาเอาเงินที่ได้จากการสอนพิเศษ

18
00:00:54,345 --> 00:00:55,597
ไปซื้อกล้อง

19
00:00:56,097 --> 00:00:59,142
ใช้ห้องนั่งเล่นในบ้านตัวเอง
เป็นฉากในการถ่ายทำ

20
00:00:59,225 --> 00:01:03,146
เล่าเรื่องหนอนผีเสื้อที่ตามหาสรวงสวรรค์

21
00:01:04,022 --> 00:01:06,566
เขาทำหนอนผีเสื้อตัวเล็กๆ ขึ้นมา

22
00:01:06,649 --> 00:01:09,569
ใช้การถ่ายทำแบบสต็อปโมชั่น
เลยต้องถ่ายหนึ่งคัตแล้วขยับหนึ่งครั้ง

23
00:01:09,652 --> 00:01:12,113
ถ่ายหนึ่งคัตแล้วค่อยขยับหนึ่งครั้ง
แบบนั้นไปเรื่อยๆ น่ะค่ะ

24
00:01:14,324 --> 00:01:15,784
จนในที่สุดหนอนผีเสื้อ

25
00:01:15,867 --> 00:01:19,037
ก็ต้องไปต่อสู้กับตุ๊กตาลิงในห้องนั่งเล่น

26
00:01:20,705 --> 00:01:24,000
แล้วเดินทางมุ่งหน้าไปสู่สรวงสวรรค์ค่ะ

27
00:01:25,710 --> 00:01:27,003
แต่มันยอดเยี่ยมมาก

28
00:01:27,504 --> 00:01:28,505
ฉันนี่อึ้งไปเลยค่ะ

29
00:01:28,588 --> 00:01:30,381
ตอนนั้นอึ้งทึ่งสุดๆ เลยค่ะ

30
00:01:32,509 --> 00:01:35,261
เหมือนไม่ใช่จุนโฮที่ฉันรู้จักเลยค่ะ

31
00:01:35,345 --> 00:01:36,679
หนังยาวประมาณห้านาทีได้มั้ง

32
00:01:37,847 --> 00:01:38,681
นั่นแหละค่ะ

33
00:01:39,557 --> 00:01:40,892
ยาว 23 นาทีครับ

34
00:01:43,311 --> 00:01:45,271
แล้วก็ตัวเอกกับตัวร้ายสลับกัน

35
00:01:45,355 --> 00:01:46,356
(ตัวร้าย ตัวเอก)

36
00:01:46,439 --> 00:01:47,941
อ้าว สลับกันเหรอคะ

37
00:01:49,025 --> 00:01:50,401
หนอนผีเสื้อไม่ใช่ตัวเอกเหรอคะ

38
00:01:50,985 --> 00:01:51,903
ตัวเอกคือกอริลล่า

39
00:01:51,986 --> 00:01:52,821
(ตัวเอก)

40
00:01:54,739 --> 00:01:56,699
ฉันเข้าใจว่าหนอนผีเสื้อเป็นตัวเอกค่ะ

41
00:01:57,242 --> 00:01:59,035
เป็นกอริลล่าหรอกเหรอคะ

42
00:02:00,745 --> 00:02:01,579
อย่างนี้นี่เอง

43
00:02:02,747 --> 00:02:07,377
ฉันเจอกล่องไม้เพาโลเนียในรอบหลายปี
น่าจะยี่สิบปีเลยมั้ง

44
00:02:08,211 --> 00:02:11,214
เมื่อก่อนฉันเก็บของไว้ในนี้เยอะแยะเลย

45
00:02:11,297 --> 00:02:13,258
และนี่คือสิ่งที่ฉันเจอล่ะ

46
00:02:13,341 --> 00:02:14,634
ฟิล์มแปดมม.เหรอ

47
00:02:14,717 --> 00:02:17,846
ฟิล์มแปดมม.ที่เราใช้ตอนเวิร์กช็อป
ในเยลโลว์ ดอร์ไง

48
00:02:18,388 --> 00:02:19,222
อันนี้

49
00:02:19,764 --> 00:02:21,558
- โอ้โฮ
- อยู่ในนี้หมดเลย

50
00:02:21,641 --> 00:02:23,143
- มีเยอะขนาดนี้เลย
- โอ้โฮๆ

51
00:02:23,226 --> 00:02:24,519
มีทุกอย่างอยู่ในนี้

52
00:02:24,602 --> 00:02:26,813
จำไม่ได้แล้วว่าทำอะไรกันไปบ้าง

53
00:02:27,522 --> 00:02:29,232
เราถ่ายอะไรก็ไม่รู้ไปเรื่อย

54
00:02:30,358 --> 00:02:32,485
ถ้าเล่ากันคนละอย่างเหมือนใน "ราโชมอน"

55
00:02:32,569 --> 00:02:33,945
หลักฐานพวกนี้นี่แหละ

56
00:02:35,029 --> 00:02:37,198
ที่จะช่วยเราได้ครับ อยู่ในนี้หมดเลย

57
00:02:37,699 --> 00:02:39,701
ตอนนี้ยังมีกอริลล่าตัวนั้นอยู่มั้ยครับ

58
00:02:39,784 --> 00:02:40,702
นั่นสินะ กอริลล่า

59
00:02:41,202 --> 00:02:42,162
มีอยู่นะ

60
00:02:45,957 --> 00:02:48,251
แต่ช่วยทำเหมือนมันหายไปแล้วแล้วกันนะ

61
00:02:50,336 --> 00:02:52,839
ผมอายน่ะ ไม่รู้เหมือนกันว่ามันอยู่ตรงไหน คือ…

62
00:03:43,431 --> 00:03:50,438
(Yellow Door: ชมรมหนังยุค 90)

63
00:03:52,565 --> 00:03:53,399
(บงจุนโฮ)

64
00:03:55,568 --> 00:03:59,322
"มันทำให้ผมนึกถึงผลงานเรื่องแรกแบบลับๆ
ที่ผมไม่เคยพูดถึงที่ไหนมาก่อน"

65
00:04:01,407 --> 00:04:03,076
"ที่ผ่านมาผมพูดว่าผลงานแรกของผม

66
00:04:03,159 --> 00:04:06,913
คือหนังสั้นเรื่อง 'ไวท์แมน'
แต่จริงๆ ผมเคยทำหนังสั้นแอนิเมชั่น

67
00:04:06,996 --> 00:04:08,998
เรื่อง 'ลุคกิ้ง ฟอร์ พาราไดซ์' มาก่อน"

68
00:04:10,583 --> 00:04:11,417
(จูซองชอล)

69
00:04:11,501 --> 00:04:13,878
(ผู้เขียนหนังสือรวมบทสัมภาษณ์ผกก.เกาหลี)

70
00:04:13,962 --> 00:04:17,590
ผมเคยสัมภาษณ์ผกก.บงจุนโฮเพื่อเขียนหนังสือ
เรื่อง "เดอะ เดบิวต์" ครับ

71
00:04:17,674 --> 00:04:19,592
ตอนนั้นท่าทางเขาเหมือนสายลับ

72
00:04:19,676 --> 00:04:21,427
ที่กำลังเปิดเผยข้อมูลลับ

73
00:04:22,136 --> 00:04:27,809
เขามองไปรอบๆ อย่างระมัดระวังตอนพูดว่า
จริงๆ เขาเคยมีผลงานอีกเรื่องนึงก่อนหน้านี้

74
00:04:27,892 --> 00:04:29,894
ตอนนั้นผมก็คิดว่า "เรื่องนี้คงต้องตัดออก"

75
00:04:29,978 --> 00:04:33,147
"อันนี้คงจะเขียนลงในหนังสือไม่ได้"

76
00:04:33,231 --> 00:04:34,899
แต่พอได้ฟังแล้วมันสนุกมากเลยครับ

77
00:04:36,693 --> 00:04:38,987
"ตอนปาร์ตี้คริสต์มาสของเยลโลว์ ดอร์

78
00:04:39,070 --> 00:04:41,072
ผมเชิญคนมาประมาณ 20 คน

79
00:04:41,155 --> 00:04:45,368
เพื่อเปิดตัวฉายภาพยนตร์รอบปฐมทัศน์
ครั้งแรกในชีวิตด้วยใบหน้าแดงก่ำ"

80
00:04:49,163 --> 00:04:51,916
"เพราะฉะนั้นคนบนโลกที่เคยได้ดูผลงานเรื่องนั้น

81
00:04:52,000 --> 00:04:54,961
จึงมีแค่กลุ่มคนที่มาร่วมงานในวันนั้นเท่านั้น"

82
00:05:07,974 --> 00:05:09,767
พี่ ได้ยินผมมั้ยครับ พี่จงแท

83
00:05:09,851 --> 00:05:11,269
เฮ้ย ว่าไง

84
00:05:11,853 --> 00:05:12,770
เห็นชัดมั้ยครับ

85
00:05:13,313 --> 00:05:14,564
เออ ชัดๆ

86
00:05:14,647 --> 00:05:15,606
ช่วงนี้ยุ่งใช่มั้ยครับ

87
00:05:16,149 --> 00:05:17,608
- ก็นะ
- ไม่กี่วันหนังก็จะฉายแล้ว

88
00:05:17,692 --> 00:05:19,027
- ใช่มั้ยครับพี่
- ก็นะ

89
00:05:19,610 --> 00:05:21,904
ก็ใช่ หนังโปรดักชั่นเล็กเลยยิ่งยุ่งน่ะ

90
00:05:23,656 --> 00:05:25,366
ต้องทำนู่นทำนี่เยอะเลย

91
00:05:26,242 --> 00:05:28,119
ผมว่าพี่เซบอมย้อมผมมานะ

92
00:05:31,205 --> 00:05:32,957
- ไม่เจอกันนานเลยครับพี่
- อ้าว บัน

93
00:05:33,041 --> 00:05:35,043
พี่เซบอม ย้อมผมมาหรือเปล่าครับ ผมพี่ดู…

94
00:05:35,126 --> 00:05:36,377
ต้องย้อมสิ

95
00:05:37,211 --> 00:05:39,130
ถ้าไม่ย้อมนี่หงอกขาวโพลนเลยนะ

96
00:05:39,213 --> 00:05:41,716
วันนี้พี่ดูเหมือนรัฐมนตรีอะไรสักอย่างเลย

97
00:05:41,799 --> 00:05:44,135
รมว.กระทรวงที่ดิน
โครงสร้างพื้นฐานและการขนส่ง

98
00:05:44,218 --> 00:05:46,220
ดูทรงนั้นเลยวันนี้

99
00:05:46,804 --> 00:05:47,638
อ้าว พี่บยองฮุน

100
00:05:48,723 --> 00:05:49,557
เฮ้ย!

101
00:05:49,640 --> 00:05:53,061
บยองฮุนเองเหรอ

102
00:05:53,144 --> 00:05:54,812
พี่บยองฮุน เห็นชัดมั้ยครับ

103
00:05:54,896 --> 00:05:56,522
บยองฮุนไม่เห็นเราเหรอ

104
00:05:56,606 --> 00:05:58,024
- ไม่เห็นแน่เลย
- เห็นสิๆ

105
00:06:00,360 --> 00:06:01,611
- บยองฮุน
- พี่ได้ยินมั้ยครับ

106
00:06:01,694 --> 00:06:02,653
- เห็นครับ
- โอเคๆ

107
00:06:03,696 --> 00:06:05,281
ที่นั่นกี่โมงแล้วครับ พี่

108
00:06:05,365 --> 00:06:07,909
- เที่ยงคืนแล้วมั้ยครับ
- ที่นี่ใกล้จะห้าทุ่มแล้ว

109
00:06:07,992 --> 00:06:08,826
ห้าทุ่มเหรอ

110
00:06:09,369 --> 00:06:10,203
- ใช่
- อ้อ

111
00:06:10,286 --> 00:06:11,120
- อ๋อ
- โอ้โฮ

112
00:06:11,204 --> 00:06:15,166
ภาษาเกาหลีของนายแย่ลงนะ

113
00:06:18,086 --> 00:06:19,337
ไม่เอาน่า

114
00:06:20,046 --> 00:06:22,799
งั้นคุยเป็นภาษาอังกฤษมั้ย
พี่ เราคุยภาษาอังกฤษกันมั้ยครับ

115
00:06:23,633 --> 00:06:24,926
"แคน ยู สปีค อิงลิช"

116
00:06:25,009 --> 00:06:26,260
หวัดดีจ้า

117
00:06:26,344 --> 00:06:27,220
มินฮยาง

118
00:06:28,012 --> 00:06:29,055
พี่

119
00:06:29,138 --> 00:06:30,681
- พี่
- ว่าไง

120
00:06:30,765 --> 00:06:31,766
พี่!

121
00:06:45,113 --> 00:06:45,947
ตายแล้ว นี่ใครเนี่ย

122
00:06:46,030 --> 00:06:47,365
อันนี้ถ่ายเมื่อไหร่นะ

123
00:06:47,448 --> 00:06:49,158
อุ๊ยต๊ายตาย นี่ใครกันบ้างเอ่ย

124
00:06:50,952 --> 00:06:52,703
แต่ทำไมไม่โฟกัสเลยเนี่ย

125
00:06:52,787 --> 00:06:54,872
เมื่อก่อนฉันหงุดหงิดเรื่องนี้ตลอดเลย ไม่ได้เลย

126
00:06:56,666 --> 00:06:58,418
เราเป็นชมรมภาพยนตร์นะ

127
00:06:59,585 --> 00:07:00,628
รูปออกมาเบลออีกแล้ว

128
00:07:01,546 --> 00:07:03,881
ตลกจริง รูปนี้ใครเป็นคนถ่ายนะ

129
00:07:03,965 --> 00:07:04,924
หาตัวคนร้ายกัน

130
00:07:05,425 --> 00:07:07,593
ผมไม่ใช่คนถ่ายนะครับ ผมอยู่ในรูปครับ

131
00:07:07,677 --> 00:07:08,845
ผมก็อยู่ในรูปครับ

132
00:07:08,928 --> 00:07:10,221
ฉันสินะ ฉันไม่อยู่ในรูป

133
00:07:14,851 --> 00:07:15,685
นั่นฉันเหรอ

134
00:07:16,602 --> 00:07:19,063
ทำไมถึงเอาแต่ถ่ายหมากฝรั่งนะ

135
00:07:20,148 --> 00:07:22,275
- น่าจะเพราะทดสอบโฟกัส
- ทดสอบโฟกัสแหละ

136
00:07:24,986 --> 00:07:28,239
ตอนนั้นเรายังไม่รู้เรื่อง
การตั้งค่ากล้องเลยด้วยซ้ำ

137
00:07:28,322 --> 00:07:29,365
พวกเรื่องพื้นฐาน

138
00:07:29,866 --> 00:07:31,284
อย่างการเปิดรับแสง รูรับแสง

139
00:07:31,367 --> 00:07:33,161
- ใช่ครับ
- ความเร็วชัตเตอร์

140
00:07:33,244 --> 00:07:35,288
หรือว่าโฟกัส

141
00:07:35,371 --> 00:07:36,998
- เรื่องพื้นฐาน…
- เป็นตอนเวิร์กช็อป

142
00:07:37,540 --> 00:07:38,958
ที่เราพยายามเรียนรู้เรื่องพื้นฐาน

143
00:07:39,709 --> 00:07:41,377
รูปทั้งหมดที่ออกมาก็เลย

144
00:07:41,461 --> 00:07:45,173
เป็นรูปที่ถ่ายไปเรื่อยตามใจ
ไม่มีความเป็นศิลปะอะไรเลย

145
00:07:46,632 --> 00:07:48,551
นี่บ้านคุณคิมฮเยจาไม่ใช่เหรอ

146
00:07:48,634 --> 00:07:50,553
ใช่ นี่บ้านของอาจารย์คิมฮเยจา

147
00:07:50,636 --> 00:07:52,180
- ด้านหน้าสนง.ของเรา
- ตอนนั้น…

148
00:07:52,263 --> 00:07:53,598
ถ้ามองออกไปนอกหน้าต่าง

149
00:07:53,681 --> 00:07:54,932
- จะมองเห็นสวน
- ใช่ๆ

150
00:07:55,016 --> 00:07:56,601
- ของบ้านคุณคิมฮเยจาไงครับ
- ใช่

151
00:07:56,684 --> 00:07:58,394
ใช่ๆ มองเห็นประตูรั้วหน้าบ้านด้วย

152
00:07:58,478 --> 00:07:59,479
กำแพงหินอันนี้สวย

153
00:07:59,562 --> 00:08:03,149
สมาชิกของเยลโลว์ ดอร์
เลยไปถ่ายรูปข้างหน้านี้กันประจำเลยครับ

154
00:08:04,734 --> 00:08:06,986
พี่แดยอบโพสท่าเซ็กซี่แบบนั้นอีกแล้ว

155
00:08:12,283 --> 00:08:15,077
ถ้าตอนนั้นฉันรู้ว่ามีชมรมอะไรอยู่ตรงนั้น

156
00:08:15,161 --> 00:08:17,622
ฉันคงหยุดมองดูสักครั้ง

157
00:08:17,705 --> 00:08:20,291
ตอนนั้นฉันคิดแค่ว่า
ชั้นบนตึกนั้นมองเห็นบ้านฉันหมดเลยสินะ

158
00:08:20,374 --> 00:08:22,460
(คิมฮเยจา
นักแสดงนำ "มาเธอร์")

159
00:08:23,794 --> 00:08:24,670
ก็อย่างนี้แหละค่ะ

160
00:08:25,171 --> 00:08:27,673
ตอนนั้นฉันจะรู้ได้ยังไงคะ
ว่าจะมีโอกาสได้ร่วมงานกัน

161
00:08:28,925 --> 00:08:31,636
ความทรงจำเกี่ยวกับจุนโฮ

162
00:08:31,719 --> 00:08:33,679
ที่ฉันประทับใจที่สุด

163
00:08:33,763 --> 00:08:38,559
ตอนเรื่อง "ฆาตกรรม ความตาย และสายฝน"
เข้าโรง วันนั้นน่าจะตอนสามทุ่มกว่ามั้ง

164
00:08:38,643 --> 00:08:40,645
นายโทรมาหาฉันตอนประมาณสี่ทุ่ม

165
00:08:40,728 --> 00:08:42,313
- นายโทรมาว่า
- ใช่ครับ

166
00:08:43,356 --> 00:08:45,483
"พี่รู้มั้ยครับว่าตอนนี้ผมอยู่ที่ไหน"

167
00:08:45,566 --> 00:08:48,194
แล้วนายก็บอกว่า "อยู่หน้าตึกคยองซอครับ"

168
00:08:48,277 --> 00:08:50,071
- โทรมาแบบนี้เลย
- ใช่ครับ

169
00:08:50,154 --> 00:08:51,155
บางที

170
00:08:51,239 --> 00:08:54,075
คงเพราะนายรู้สึกดีใจที่หนังประสบความสำเร็จ

171
00:08:54,158 --> 00:08:58,412
เลยไปรำลึกความหลังถึงสมัยที่ยังล้มลุกคลุกคลาน

172
00:08:58,496 --> 00:08:59,705
ตึกคยองซอ ใช่ครับ

173
00:09:01,165 --> 00:09:03,167
ที่ตรงนี้เคยเป็นบ้านเดี่ยวมั้งนะ

174
00:09:03,251 --> 00:09:04,794
- แต่ตอนนี้เป็นแบบนี้แล้ว
- ใช่ๆ

175
00:09:05,836 --> 00:09:07,129
ก็ผ่านมาตั้ง 30 ปีแล้วนี่นะ

176
00:09:09,715 --> 00:09:12,510
นี่คือทางที่พวกเราเดินไปเยลโลว์ ดอร์

177
00:09:13,302 --> 00:09:14,136
ใช่

178
00:09:14,971 --> 00:09:16,472
แต่เอาจริงๆ นะ

179
00:09:16,556 --> 00:09:17,807
ตอนนั้นพวกเรา

180
00:09:18,307 --> 00:09:19,892
ไม่ได้ทำอะไรจริงๆ จังๆ ในชมรม

181
00:09:19,976 --> 00:09:22,436
แต่เหมือนไปปิกนิก
ไปเล่นด้วยกันมากกว่าอีก ว่ามั้ยครับ

182
00:09:23,104 --> 00:09:24,855
ว่าแต่ทำไมถึงเป็นตึกคยองซอ

183
00:09:25,481 --> 00:09:28,401
เพราะพี่จงแทมีออฟฟิศอยู่ตรงนั้นพอดีหรือเปล่านะ

184
00:09:28,484 --> 00:09:32,989
ตอนนั้นพี่จงแทพักการเรียนปริญญาโท
ที่มหาวิทยาลัยดงกุก

185
00:09:33,072 --> 00:09:35,866
แล้วจะตั้งบริษัทโมเดลลิ่งกับเพื่อนๆ

186
00:09:35,950 --> 00:09:38,953
ก็เลยเช่าออฟฟิศเอาไว้น่ะครับ

187
00:09:40,288 --> 00:09:41,372
ตอนนั้น

188
00:09:42,039 --> 00:09:45,126
พอเข้าเรียนคาบแรก
แล้วผมผิดหวังอย่างแรงเลยครับ

189
00:09:45,209 --> 00:09:47,211
ปริญญาโทมันเป็นแบบนี้เหรอ

190
00:09:47,295 --> 00:09:48,963
(ชเวจงแท ก่อตั้งเยลโลว์ ดอร์)

191
00:09:49,046 --> 00:09:51,132
รู้สึกไม่ค่อยได้เรียนรู้อะไรเลยครับ

192
00:09:52,383 --> 00:09:53,676
สิ่งที่ผมยังจำได้แม่นคือ

193
00:09:54,176 --> 00:09:56,554
ที่มหาวิทยาลัยมีกล้อง 16 มม.อยู่ตัวนึงครับ

194
00:09:56,637 --> 00:10:00,266
ผมก็นึกว่าเขาจะสอนวิธีใช้กล้อง

195
00:10:00,349 --> 00:10:03,936
แต่เขาแค่บอกว่า "นี่คือกล้อง 16 มม."
แล้วก็ให้เราดูเฉยๆ เลย

196
00:10:04,020 --> 00:10:05,688
- แค่นั้นเลยเหรอครับ
- แค่นั้นเลยครับ

197
00:10:08,608 --> 00:10:09,650
แล้วช่วงนั้น

198
00:10:11,319 --> 00:10:13,696
ดงฮุน

199
00:10:13,779 --> 00:10:16,365
ผมก็ได้เจอกับคุณอีดงฮุนครับ

200
00:10:17,033 --> 00:10:20,745
ตอนนั้นผมทำงานพิเศษที่ร้าน "หนังสือวันนี้"
ที่หน้ามหาวิทยาลัยยอนเซ

201
00:10:20,828 --> 00:10:22,580
(อีดงฮุน สมาชิกเยลโลว์ ดอร์)

202
00:10:22,663 --> 00:10:24,832
สมัยนั้นยังไม่มีทั้งมือถือทั้งเพจเจอร์

203
00:10:24,915 --> 00:10:27,251
เพราะงั้นถ้าดูกระดานข้อความ
หน้าร้าน "หนังสือวันนี้"

204
00:10:27,752 --> 00:10:31,088
จะเห็นกระดาษโน้ตติดเต็มเลยว่า
รออยู่ที่ตรงไหน ให้มาตรงนี้

205
00:10:31,172 --> 00:10:33,841
ผมขอให้ช่วยแนะนำคนที่ทำหนังให้ผมรู้จักหน่อย

206
00:10:34,342 --> 00:10:37,595
ก็มีคนแนะนำผู้กำกับชเวจงแท
ที่ตอนนั้นพักการเรียนปริญญาโทสาขาภาพยนตร์

207
00:10:37,678 --> 00:10:40,431
ที่มหาวิทยาลัยดงกุก

208
00:10:40,514 --> 00:10:42,516
มีคนมาขอให้ผมช่วยสอนเรื่องหนัง

209
00:10:43,434 --> 00:10:46,687
ผมเลยบอกว่าให้ลองมาเจอผมได้ครับ

210
00:10:46,771 --> 00:10:48,439
เป็นเรื่องน่าประหลาดใจเหมือนกันนะ

211
00:10:49,523 --> 00:10:51,651
ถ้าเป็นสมัยนี้

212
00:10:52,151 --> 00:10:55,655
ผมคงถามว่าทำไมผมต้องสอนเรื่องหนัง
ให้คนแปลกหน้าด้วย

213
00:10:56,322 --> 00:10:58,449
แต่ว่าในสมัยนั้น

214
00:10:58,532 --> 00:11:01,285
วัฒนธรรมของชมรม
หรือความสัมพันธ์ต่างมหาวิทยาลัย

215
00:11:01,994 --> 00:11:05,581
มันแน่นแฟ้นกว่านี้ พวกเราเลยได้รู้จักกันง่ายมาก

216
00:11:05,665 --> 00:11:09,877
ถ้าตอนนั้นไม่มีใครมาบอกผมว่า
มีคนอยากเรียนรู้เกี่ยวกับภาพยนตร์

217
00:11:11,045 --> 00:11:12,755
ชีวิตผมคง

218
00:11:13,422 --> 00:11:15,758
แตกต่างจากตอนนี้มากแน่ๆ

219
00:11:16,842 --> 00:11:18,511
อาจจะแตกต่างในทางที่ดี

220
00:11:19,178 --> 00:11:22,348
อาจจะชีวิตดีกว่าตอนนี้ก็ได้

221
00:11:22,431 --> 00:11:26,227
ผมไม่ได้คิดว่า
จะต้องสร้างหนังหรือทำอะไรแบบจริงจัง

222
00:11:26,727 --> 00:11:30,106
ผมแค่ไปเรียนรู้ในสิ่งที่อยากรู้ครับ

223
00:11:30,189 --> 00:11:31,482
ดงฮุน เจ้าหมอนั่น

224
00:11:32,024 --> 00:11:33,859
เขาบอกผมว่าเขามีรุ่นพี่อยู่คนนึง

225
00:11:34,360 --> 00:11:37,405
ให้มาเรียนด้วยได้มั้ย ผมก็บอกให้มาเลย

226
00:11:37,488 --> 00:11:39,281
ผมคิดว่าจะไม่ยอมเจอแบบนี้คนเดียว

227
00:11:39,365 --> 00:11:41,701
เลยลากผู้กำกับบงจุนโฮ
มาร่วมชะตากรรมเดียวกันครับ

228
00:11:46,747 --> 00:11:50,084
ผมชอบดูหนังมาตั้งแต่สมัยประถม มัธยมต้น

229
00:11:50,167 --> 00:11:53,379
แล้วผมก็อยากจะเป็นผู้กำกับ

230
00:11:54,213 --> 00:11:55,339
ไม่รู้เหมือนกันครับว่าทำไม

231
00:11:55,423 --> 00:11:56,340
(บงจุนโฮ)

232
00:11:56,424 --> 00:11:58,092
อาจจะเพราะเอาแต่อยู่บ้านดูทีวีมั้งครับ

233
00:11:58,175 --> 00:12:00,344
บ้านผมไม่ทำกิจกรรมอะไรกันเลยครับ

234
00:12:00,928 --> 00:12:02,930
ไปเที่ยวก็ไม่ไป กีฬาก็ไม่เล่น

235
00:12:03,431 --> 00:12:05,933
ทุกคนในครอบครัวดูแต่ทีวี

236
00:12:06,016 --> 00:12:09,562
มีบางอย่างที่ผมได้ดูแบบไม่รู้บริบทเลย
แล้วก็ช็อกไปเลยครับ

237
00:12:10,312 --> 00:12:12,231
ตอนประถมผมดูเรื่องเวจเจส ออฟ เฟียร์

238
00:12:12,314 --> 00:12:13,941
(อองรี จอร์จ คลูโซ กำกับ)

239
00:12:14,024 --> 00:12:15,985
แล้วก็เรื่อง "จอมโจรจักรยาน"

240
00:12:16,068 --> 00:12:17,361
จักรยานผมเคยหายตอนเด็ก

241
00:12:17,445 --> 00:12:18,654
(วิตโตรีโอ เด ซิกา)

242
00:12:18,738 --> 00:12:22,074
ผมเลยดูหนังด้วยความอินสุดๆ

243
00:12:22,158 --> 00:12:23,409
ตอนดู "จอมโจรจักรยาน"

244
00:12:23,492 --> 00:12:25,953
ผมไม่รู้จักวิตโตรีโอ เด ซิกา
ไม่รู้จักทฤษฎีสัจนิยมใหม่

245
00:12:26,454 --> 00:12:29,165
ยังไม่รู้เรื่องอะไรเลย
เลยเป็นครั้งแรกที่ผมช็อกหนักมาก

246
00:12:29,915 --> 00:12:31,417
แต่ตอนนั้นเป็นครั้งแรกในชีวิต

247
00:12:31,500 --> 00:12:35,629
ที่ผมได้พูดคุยเกี่ยวกับหนัง
ได้เรียนรู้เรื่องหนังอย่างจริงจังตามที่ต้องการ

248
00:12:36,255 --> 00:12:37,673
และได้ดูหนังครั้งแล้วครั้งเล่า

249
00:12:38,424 --> 00:12:40,217
ตอนนั้นผมไม่ได้เรียนสาขาภาพยนตร์

250
00:12:40,301 --> 00:12:42,970
แถมไม่เคยทำงานในกองถ่ายมาก่อน

251
00:12:43,637 --> 00:12:47,683
แต่ที่นั่นเป็นที่แรกที่ผมได้เริ่มทำอะไรสักอย่าง
เกี่ยวกับหนังอย่างจริงจัง

252
00:12:47,767 --> 00:12:50,436
ผมให้บงจุนโฮกับอีดงฮุนนั่งลง

253
00:12:50,936 --> 00:12:53,355
แล้วเริ่มสอนด้วย
"ความเข้าใจในภาพยนตร์" ครับ

254
00:12:54,106 --> 00:12:57,443
ตอนนั้นหนังสือเกี่ยวกับหนัง
เพิ่งเริ่มออกมาเป็นครั้งแรก

255
00:12:57,526 --> 00:12:58,486
ใช่ครับ

256
00:12:58,569 --> 00:13:00,696
แต่เดี๋ยวนี้ในร้านหนังสือคโยโบมีเป็นโซนนึงเลย

257
00:13:00,780 --> 00:13:02,072
- เมื่อก่อนน่ะ
- ตอนนั้น

258
00:13:02,156 --> 00:13:06,494
การที่มีหนังสือเกี่ยวกับหนังออกมา
เป็นเรื่องใหม่มากๆ

259
00:13:06,577 --> 00:13:09,830
เชิงทฤษฎีก็ "ความเข้าใจในภาพยนตร์"
ของหลุยส์ จิอันเน็ตตี

260
00:13:09,914 --> 00:13:11,123
กับของแจ็ค ซี. เอลลิส

261
00:13:11,207 --> 00:13:12,374
- แค่สองเล่ม
- ใช่เลย

262
00:13:12,458 --> 00:13:13,459
มีแค่นั้นเลย

263
00:13:13,542 --> 00:13:14,543
- เล่มอื่น…
- ไม่มีเลย

264
00:13:14,627 --> 00:13:17,421
น่าจะออกมาตอนที่เพิ่งเริ่มมีร้านสะดวกซื้อครับ

265
00:13:18,005 --> 00:13:19,465
- อือ
- ตอนนั้นผมก็เลย…

266
00:13:19,548 --> 00:13:23,177
ช่วยตัดตอนที่พูดว่า
"ตอนที่เพิ่งเริ่มมีร้านสะดวกซื้อ" ออกด้วยนะครับ

267
00:13:23,260 --> 00:13:26,639
อันนี้มันฟังดูแบบว่า…

268
00:13:26,722 --> 00:13:28,766
ตอนนั้นยังไม่มีร้านสะดวกซื้อจริงเหรอ

269
00:13:28,849 --> 00:13:29,683
ไม่มีนะครับ

270
00:13:30,559 --> 00:13:32,394
นั่นสินะ ตอนนั้นพวกเรา

271
00:13:33,062 --> 00:13:35,731
กินกาแฟกันที่ร้านโดโทรุอะไรแบบนั้นนี่นะ

272
00:13:35,815 --> 00:13:37,900
ใช่ครับๆ โดโทรุ เดี๋ยวนี้ไม่มีแล้ว

273
00:13:38,692 --> 00:13:40,653
ผมรู้สึกว่าต้องสอนอะไรสักอย่าง

274
00:13:40,736 --> 00:13:42,446
แต่ก็ไม่รู้จะสอนอะไร

275
00:13:42,530 --> 00:13:43,989
ตอนนั้นบงจุนโฮ

276
00:13:44,073 --> 00:13:47,201
ทำงานพิเศษเป็นผู้จัดการห้องอ่านหนังสือ

277
00:13:47,284 --> 00:13:48,577
เลยมีเวลาว่างเยอะ

278
00:13:48,661 --> 00:13:50,496
ผมเลยบอกเขาว่าอย่าปล่อยเวลาไปเฉยๆ

279
00:13:51,080 --> 00:13:52,915
เอาเวลาตอนนั้นแหละ

280
00:13:53,415 --> 00:13:55,417
ไปคัดหนังสือ "ประวัติภาพยนตร์โลก"

281
00:13:55,501 --> 00:13:58,337
ใช่ แต่ผมไม่เคยคัด "ประวัติภาพยนตร์โลก" นะ

282
00:13:58,420 --> 00:14:00,214
ผมว่าผู้กำกับบงน่าจะทำนะ

283
00:14:00,297 --> 00:14:02,883
คงนั่งคัด "ประวัติภาพยนตร์โลก"

284
00:14:02,967 --> 00:14:04,969
ผมไม่ได้ทำครับ ผมไม่ได้คัด

285
00:14:05,052 --> 00:14:06,220
แต่ผมคิดว่าผู้กำกับบงทำนะ

286
00:14:06,303 --> 00:14:09,223
นี่ไงปรากฏการณ์ราโชมอนเต็มๆ เลย

287
00:14:09,306 --> 00:14:13,227
หนังสือเล่มหนาขนาดนั้น ผมจะไปคัดไหวได้ยังไง

288
00:14:13,310 --> 00:14:14,270
ข้าไม่รู้ ไม่รู้จริงๆ

289
00:14:14,353 --> 00:14:16,814
("ราโชมอน"
คุโรซาวะ อากิระ กำกับ ปี 1950)

290
00:14:16,897 --> 00:14:19,108
ข้าสูญสิ้นความเชื่อใจในมนุษย์

291
00:14:20,401 --> 00:14:22,278
ผู้กำกับบงจำไม่ได้เหรอ

292
00:14:22,361 --> 00:14:24,446
ผมก็พยายามอ่านนะครับ เพราะพี่บอกให้อ่าน

293
00:14:24,530 --> 00:14:26,907
ผมตั้งใจอ่านมากเลยแต่ไม่ได้จดอะไรนะครับ

294
00:14:26,991 --> 00:14:29,702
แต่รู้สึกว่านายเคยเอาสมุดจดให้ฉันดูนะ

295
00:14:29,785 --> 00:14:30,995
อ้าว จริงเหรอ

296
00:14:31,078 --> 00:14:32,580
ใช่ ฉันจำสมุดจดนั่นได้

297
00:14:32,663 --> 00:14:34,164
- เดี๋ยวนะ
- เลยรู้ว่านายจดไงล่ะ

298
00:14:34,248 --> 00:14:35,583
ไม่งั้นฉันจะรู้ได้ยังไง

299
00:14:42,256 --> 00:14:43,382
อันนี้ใช่มั้ย เล่มนี้

300
00:14:45,092 --> 00:14:46,385
"ประวัติภาพยนตร์โลก"

301
00:14:46,468 --> 00:14:47,845
- แจ็ค ซี. เอลลิส
- ใช่

302
00:14:47,928 --> 00:14:49,013
นายจดอยู่นะ

303
00:14:49,096 --> 00:14:50,931
- ฉันจำได้ว่าเคยดูสมุดนาย
- แค่บางส่วน

304
00:14:51,015 --> 00:14:53,058
- ครับ
- คงจดแค่ช่วงหน้าแรกๆ

305
00:14:53,559 --> 00:14:55,686
เหมือนจบที่ไวยากรณ์แรกในหนังสือรวมไวยากรณ์

306
00:14:55,769 --> 00:14:58,188
- อะไรแบบนั้นมั้ง
- กริยาไม่ผัน ทู อินฟินิทีฟ

307
00:14:58,689 --> 00:15:00,399
คงประมาณนั้นแหละ

308
00:15:00,482 --> 00:15:03,319
คนเกาหลีทุกคน
แม่นไวยากรณ์ทู อินฟินิทีฟสุดอยู่แล้ว

309
00:15:04,194 --> 00:15:05,487
ช่วงนั้นเพิ่งเป็นช่วงริเริ่มครับ

310
00:15:05,571 --> 00:15:08,574
เริ่มแรกก็มีผู้กำกับบงจุนโฮ ผม ผู้กำกับชเวจงแท

311
00:15:08,657 --> 00:15:10,492
ช่วงแรกมีกันแค่สามคน หลังจากนั้น

312
00:15:11,911 --> 00:15:13,162
(บลูเวลเวท)

313
00:15:15,706 --> 00:15:18,334
มีอยู่วันหนึ่งตอนที่นอนอยู่ในบ้าน

314
00:15:18,417 --> 00:15:21,795
อยู่ๆ ฉันก็รู้สึกอยากเรียนรู้เกี่ยวกับหนัง

315
00:15:21,879 --> 00:15:23,881
แบบไฟลุกขึ้นมาเลยค่ะ ไฟที่ไม่รู้โผล่มาจากไหน

316
00:15:23,964 --> 00:15:24,840
(อิมฮุนอา)

317
00:15:24,924 --> 00:15:26,508
ตั้งแต่วันนั้นฉันนอนไม่หลับเลยค่ะ

318
00:15:26,592 --> 00:15:28,469
พี่อิมฮุนอาก็เป็นสมาชิกรุ่นแรกเลยนะ

319
00:15:28,552 --> 00:15:29,386
ใช่ครับ ใช่

320
00:15:29,470 --> 00:15:31,847
ตอนนั้นฉันมีเพื่อนเรียนอยู่สาขาจิตวิทยา

321
00:15:31,931 --> 00:15:33,682
ที่ชอบดนตรีเหมือนกันกับฉันบอกว่า

322
00:15:33,766 --> 00:15:38,854
"มีคนชื่อบงจุนโฮที่อยู่สาขาสังคมวิทยา
ชอบดูหนังเหมือนกันนะ

323
00:15:38,938 --> 00:15:41,065
ลองโทรไปหาเขาดูสิ”

324
00:15:41,148 --> 00:15:43,442
ตอนนั้นฉันก็ เอ๊ะ ชื่อบงจุนโฮเหรอ ชื่อแปลกดีจัง

325
00:15:43,525 --> 00:15:45,069
งั้นจำว่าชื่อ "บองชูร์" แล้วกัน

326
00:15:45,152 --> 00:15:47,488
ฉันเลยจำว่าเขาชื่อ "บองชูร์"

327
00:15:47,571 --> 00:15:51,951
ทีนี้ฉันก็โทรหาเขาค่ะ พอคุยกันแล้วเขาก็บอกว่า
ให้ไปเจอตรงไหนที่หน้ามหาวิทยาลัยฮงอิก

328
00:15:52,034 --> 00:15:55,621
พี่จงแท นาย ฉัน พี่อิมฮุนอา พวกเราสี่คน

329
00:15:55,704 --> 00:15:57,831
จำสัมมนาครั้งแรกที่เราดูหนังด้วยกันได้มั้ย

330
00:15:57,915 --> 00:16:00,584
ที่เลือกหนังที่อยากดูมาคนละเรื่อง

331
00:16:01,669 --> 00:16:05,631
- พี่จงแทเลือกหนังของเธโอ แองเจโลปูลอส
- "แลนด์สเคป อิน เดอะ มิสต์"

332
00:16:05,714 --> 00:16:07,383
ฉันเลือกหนังของฟรองซัวส์ ทรุฟโฟต์

333
00:16:07,466 --> 00:16:09,635
เรื่องที่ทรุฟโฟต์เล่นเป็นผู้กำกับในเรื่องด้วย

334
00:16:09,718 --> 00:16:11,804
- "เดย์ ฟอร์ ไนท์"
- "เดย์ ฟอร์ ไนท์"

335
00:16:11,887 --> 00:16:14,473
- ของนายเรื่องอะไรนะ
- ตอนนั้นผมคงไม่ค่อยตั้งใจเรียน

336
00:16:14,556 --> 00:16:16,266
- ผมจำไม่ได้เลย
- เราดูหนังไปสี่เรื่อง

337
00:16:16,350 --> 00:16:17,643
- ตอนนั้นน่ะ
- ใช่ๆ

338
00:16:17,726 --> 00:16:18,852
แล้วก็

339
00:16:19,561 --> 00:16:21,563
เราดูหนังที่แต่ละคนแนะนำ

340
00:16:22,189 --> 00:16:23,691
ดูจบแล้วก็แค่พูดคุยกัน

341
00:16:23,774 --> 00:16:25,275
- ว่าอย่างนั้นอย่างนี้
- ใช่ครับ ใช่

342
00:16:30,906 --> 00:16:34,118
วันนึงตอนที่ฉันกำลังเดินไปตามถนนแพคยังโร

343
00:16:34,660 --> 00:16:40,165
ฉันก็เจอกับเพื่อนคนนึงที่ฉันบังเอิญเจอบ่อยๆ

344
00:16:40,249 --> 00:16:43,377
กำลังเดินลงมาจากอีกฝั่ง

345
00:16:43,460 --> 00:16:44,628
เราได้คุยกันเรื่องหนังค่ะ

346
00:16:44,712 --> 00:16:46,922
ตอนนั้นฉันหายใจเข้าออกก็เป็นหนัง
เลยบอกไปว่า

347
00:16:47,006 --> 00:16:47,840
(คิมมินฮยาง)

348
00:16:47,923 --> 00:16:48,966
"ช่วงนี้ฉันสนใจหนังนะ"

349
00:16:49,049 --> 00:16:50,175
แล้วเพื่อนคนนั้นก็บอกว่า

350
00:16:50,259 --> 00:16:52,011
"อ้าว ฉันอยู่ในชมรมหนังนะ

351
00:16:52,094 --> 00:16:54,763
วันนี้จะดูหนังตุรกีเรื่อง 'โยล' กันแหละ

352
00:16:54,847 --> 00:16:56,724
ไปดูด้วยกันมั้ย"

353
00:16:56,807 --> 00:16:58,017
ฉันก็เลย "เอาสิ ไปๆ"

354
00:16:58,100 --> 00:17:00,102
ที่ที่ไปกันตอนนั้นก็คือเยลโลว์ ดอร์ค่ะ

355
00:17:01,103 --> 00:17:03,772
และเพื่อนคนนั้นคืออิมฮุนอา

356
00:17:05,190 --> 00:17:06,066
ค่ะ

357
00:17:06,734 --> 00:17:09,945
พอพูดมาแบบนี้ก็เริ่มจะนึกออกแล้วค่ะ

358
00:17:10,446 --> 00:17:13,782
ที่จริงฉันรู้จักมินฮยางตั้งแต่ก่อนหน้านั้นแล้วค่ะ

359
00:17:13,866 --> 00:17:16,618
ตอนนั้นคณะอักษรมีละครเวที

360
00:17:17,119 --> 00:17:18,746
มีนักศึกษาสุดเท่คนนึง

361
00:17:19,580 --> 00:17:22,541
เล่นเป็นพระเยซูค่ะ

362
00:17:22,624 --> 00:17:25,294
ละครเวทีตอนนั้นคือเรื่อง
"มงกุฎทองของพระเยซู"

363
00:17:25,377 --> 00:17:27,963
ฉันดูแล้วรู้สึกประทับใจมากๆ

364
00:17:28,047 --> 00:17:31,216
แล้วคนที่แสดงบทนั้นก็คือมินฮยางนั่นแหละค่ะ

365
00:17:34,011 --> 00:17:37,973
ตอนนั้นในชมรมยังไม่มีอะไรพร้อมสักอย่างเลย

366
00:17:38,057 --> 00:17:38,891
(จางอึนชิม)

367
00:17:38,974 --> 00:17:40,809
แต่ฉันจำได้ว่าทุกคนเข้ามาในชมรม

368
00:17:40,893 --> 00:17:42,186
ด้วยความคิดแบบเดียวกันว่า

369
00:17:42,269 --> 00:17:44,313
ชอบดูหนังและอยากจะเรียนรู้เกี่ยวกับหนัง

370
00:17:44,396 --> 00:17:46,815
ถ้าพูดถึงพี่อึนชิม สิ่งที่ฉันนึกถึงก็คือมีอยู่วันนึง

371
00:17:46,899 --> 00:17:49,068
พี่เขาโผล่มาพร้อมกับรูปปั้นผู้ชายครึ่งตัว

372
00:17:49,777 --> 00:17:51,487
ที่ปกติใช้เวลาฝึกดรออิ้งน่ะค่ะ

373
00:17:51,570 --> 00:17:53,530
แล้วพี่เขาก็บอกว่าเรามาฝึกดรออิ้งกันเถอะ

374
00:17:53,614 --> 00:17:55,741
อยู่ๆ ก็ชวนวาดรูปเฉยเลยค่ะ

375
00:17:55,824 --> 00:17:56,867
ไม่มีปี่มีขลุ่ยเลยค่ะ

376
00:17:56,950 --> 00:18:00,496
ฉันก็สงสัยว่าทำไมพี่เขา
ถึงแบกรูปปั้นปูนปลาสเตอร์มาด้วย

377
00:18:01,705 --> 00:18:03,832
แต่ก็มีคนวาดด้วยจริงๆ นะ

378
00:18:03,916 --> 00:18:04,875
ฉันเลยแอบคิดนิดๆ ว่า

379
00:18:06,001 --> 00:18:07,544
ที่นี่มีแต่คนแปลกๆ น่ะค่ะ

380
00:18:08,295 --> 00:18:09,296
เป็นพื้นที่เล็กๆ เองครับ

381
00:18:09,379 --> 00:18:14,760
ในพื้นที่เล็กๆ นั้นมีโต๊ะกลมตัวนึง
ที่นั่งได้เจ็ดคนพอดีครับ

382
00:18:14,843 --> 00:18:17,221
เราแค่คุยนู่นนี่กันไป

383
00:18:17,304 --> 00:18:20,057
พอดูหนังจบแล้วก็พูดเกี่ยวกับสิ่งที่ตัวเองรู้

384
00:18:20,766 --> 00:18:22,392
เล่าเรื่องที่เคยได้ยินมาจากที่อื่น

385
00:18:22,476 --> 00:18:25,938
บรรยายความคิดของตัวเอง อะไรประมาณนั้น

386
00:18:26,021 --> 00:18:29,274
หัวหน้าของพวกเราอย่างรุ่นพี่ชเวจงแท
ไม่มีแผนอะไรเลยครับ

387
00:18:29,358 --> 00:18:30,943
พอไม่มีแผน

388
00:18:31,026 --> 00:18:33,403
ก็เลยไม่มีข้อจำกัด
ซึ่งเป็นสิ่งที่พวกเราชอบมากครับ

389
00:18:33,487 --> 00:18:35,280
เรียกว่าเป็นพวกนอกกรอบมั้ยนะ

390
00:18:37,574 --> 00:18:38,408
ครับ

391
00:18:39,159 --> 00:18:41,328
นี่คือวงชเวจงแทแอนด์เด็กห้าคน

392
00:18:42,579 --> 00:18:45,165
เป็นการรวมตัวกัน
ของคนที่ยืดหยุ่นเหมือนของเหลว

393
00:18:45,249 --> 00:18:48,669
ที่มีความฝันลอยละล่องเหมือนแก๊ส

394
00:18:50,087 --> 00:18:52,798
ไม่รู้ทำไมช่วงต้นยุค 90 คนถึงแห่กันไปเรียนรู้

395
00:18:52,881 --> 00:18:54,341
เรื่องหนังเยอะมากเลยครับ

396
00:18:54,424 --> 00:18:56,051
ผมรู้สึกว่าอย่างนี้นะ

397
00:18:56,135 --> 00:18:57,386
การเคลื่อนไหวทางสังคม

398
00:18:57,469 --> 00:19:00,222
ในช่วงนั้นกำลังคึกคักมาก
แต่มันก็เหมือนเจอทางตัน

399
00:19:00,305 --> 00:19:04,143
ทั้ง "เปเรสตรอยคา" "กลาสนอสต์"
แล้วก็การล่มสลายของสหภาพโซเวียต

400
00:19:04,226 --> 00:19:06,103
- วิเคราะห์ยิ่งใหญ่มาก
- งั้นเหรอ

401
00:19:06,186 --> 00:19:08,272
วิเคราะห์แบบยิ่งใหญ่ไฟกะพริบ

402
00:19:08,355 --> 00:19:09,940
- แต่ว่า…
- แต่ว่ามีหลายทีมเลย

403
00:19:10,023 --> 00:19:11,984
ที่รวมตัวกันเพื่อเรียนรู้เกี่ยวกับหนังน่ะ

404
00:19:12,067 --> 00:19:13,652
- ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม
- ใครนะ

405
00:19:14,444 --> 00:19:16,488
เอ่อ อันนี้ความคิดส่วนตัวของผมนะ

406
00:19:16,572 --> 00:19:19,324
การกระโดดเข้ามาร่วมชมรมหนัง
ก็เพื่อค้นหาตัวเอง

407
00:19:19,408 --> 00:19:21,034
- แบบว่า…
- "ค้นหาตัวเอง" เหรอ

408
00:19:21,118 --> 00:19:22,578
ใช่ ประมาณว่า

409
00:19:23,078 --> 00:19:25,414
อยากจะค้นหาสิ่งที่ตัวเองชอบน่ะ

410
00:19:25,497 --> 00:19:27,166
ในตอนนั้นผู้คน

411
00:19:27,249 --> 00:19:30,836
กำลังมุ่งมั่นกับการล้มเผด็จการ
การแก้รัฐธรรมนูญ

412
00:19:30,919 --> 00:19:33,672
แต่หลังจากนั้นแล้วก็เหมือนงานเลี้ยงเลิกรา

413
00:19:33,755 --> 00:19:35,757
แล้วทุกคนน่าจะรู้สึกห่อเหี่ยวกันมั้งคะ

414
00:19:35,841 --> 00:19:38,844
ตอนนั้นฉันก็ไม่ได้ทำเรื่องยิ่งใหญ่น่ายกย่องอะไร

415
00:19:39,928 --> 00:19:42,890
แต่มันเหมือนไม่รู้ว่าจะไปทางไหนดี

416
00:19:43,599 --> 00:19:45,100
พลังยังพลุ่งพล่านอยู่

417
00:19:46,852 --> 00:19:48,854
แต่ไม่รู้ว่าจะทำอะไรดี

418
00:19:49,688 --> 00:19:51,106
ขบวนการนักศึกษาก็สิ้นสุดไปแล้ว

419
00:19:51,190 --> 00:19:54,985
พวกเราเลยมารวมตัวกัน
เหมือนฝุ่นที่ลอยมากองรวมกัน

420
00:19:56,570 --> 00:19:58,655
ถ้าพูดให้ดีหน่อย

421
00:19:58,739 --> 00:20:01,825
ก็เหมือนลูกองุ่นสุกที่อัดแน่นกันเป็นพวงน่ะค่ะ

422
00:20:02,409 --> 00:20:04,661
ตอนไปเทศกาลภาพยนตร์
ในต่างประเทศช่วงปี 2000

423
00:20:04,745 --> 00:20:06,288
ฉันเจอคำถามนี้บ่อยเลย

424
00:20:06,371 --> 00:20:08,332
ว่าทำไมอยู่ๆ ภาพยนตร์เกาหลีถึง…

425
00:20:08,415 --> 00:20:09,291
ดังขึ้นมาน่ะเหรอ

426
00:20:09,374 --> 00:20:12,961
ช่วงปี 2000 มีหนังออกฉายเยอะมาก
แถมได้รับความสนใจในเทศกาลภาพยนตร์

427
00:20:13,754 --> 00:20:16,006
ผกก.เหล่านี้ไปอยู่ไหนมา
ทำไมถึงโผล่มารัวๆ ช่วงนี้

428
00:20:16,506 --> 00:20:18,300
มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

429
00:20:19,426 --> 00:20:21,470
ฉันเลยพูดเรื่องชมรมเยลโลว์ ดอร์ไปน่ะสิ

430
00:20:22,471 --> 00:20:23,722
ตัวอย่างเช่น

431
00:20:24,598 --> 00:20:26,892
ในความคิดฉันนะ รุ่นเราคือคนรักหนังรุ่นแรกเลย

432
00:20:26,975 --> 00:20:28,769
พอมาคิดดูแล้ว คนรุ่นเราน่ะ

433
00:20:29,269 --> 00:20:31,230
เป็นรุ่นแรกที่ได้เรียนรู้เรื่องหนังอย่างจริงจัง

434
00:20:31,313 --> 00:20:34,274
- รุ่นแรกเลยครับ รุ่นแรก
- คนรักหนังรุ่นแรกที่กลายเป็นผู้กำกับ

435
00:20:34,358 --> 00:20:37,194
น่าจะเป็นรุ่นแรกที่เริ่มก้าวเข้าสู่
ความเป็น "อุตสาหกรรม" เลยมั้ง

436
00:20:38,070 --> 00:20:40,072
ฉันคิดว่าถ้าตอบไปแบบนั้น

437
00:20:40,155 --> 00:20:41,823
พวกเขาจะได้เขียนบทความได้ง่ายๆ

438
00:20:41,907 --> 00:20:44,076
ฉันก็เลยบอกไปว่า "มันมีอะไรอย่างนี้นะ"

439
00:20:44,159 --> 00:20:46,286
มันมี "ยุคสมัย" แบบนี้นะ อะไรแบบนี้

440
00:20:47,788 --> 00:20:50,916
รัฐบาลสั่งห้ามฉายภาพยนตร์ฟิล์ม 16 มม.

441
00:20:50,999 --> 00:20:53,919
เรื่อง "เดอะไนท์บีฟอร์เดอะสไตรค์"
โดยคณะกรรมการต่อต้าน…

442
00:20:54,002 --> 00:20:55,754
(ภาพยนตร์ของจางซันกดแม)

443
00:20:55,837 --> 00:20:58,715
จางซันกดแมในตอนนั้นคือซูเปอร์สตาร์เลยครับ

444
00:20:59,549 --> 00:21:03,679
มีแฟนคลับมากมาย
ที่รอดูผลงานของจางซันกดแมทุกปี

445
00:21:05,347 --> 00:21:06,974
สตูดิโอชองนยอนก็แข็งแกร่งนะ

446
00:21:08,016 --> 00:21:09,476
(ซีเนมาเทค 1895)

447
00:21:09,559 --> 00:21:12,938
ซีเนมาเทค 1895
ที่เปลี่ยนชื่อเป็น "ซิยองซิเย่"

448
00:21:13,021 --> 00:21:15,983
ถือได้ว่าเป็นโรงหนังเอกชน
ซึ่งมีประวัติศาสตร์ยาวนานที่สุด

449
00:21:16,066 --> 00:21:17,943
และเป็นที่รู้จักกันดี

450
00:21:18,026 --> 00:21:22,906
เหมือนกับว่าอยู่ๆ คนรักหนังที่เคยซ่อนตัว
ก็โผล่ออกมาเดินพึ่บพั่บเต็มท้องถนน

451
00:21:22,990 --> 00:21:24,074
รู้สึกแปลกๆ อยู่เหมือนกัน

452
00:21:24,157 --> 00:21:26,702
("เดอะไนท์บีฟอร์เดอะสไตรค์"
โดย จางซันกดแม)

453
00:21:26,785 --> 00:21:29,329
("โฮโม วิดีโอคุส"
โดย บยอนฮยอก อีแจยง ปี 1990)

454
00:21:30,163 --> 00:21:32,582
ผมว่ามันเป็น

455
00:21:32,666 --> 00:21:34,751
สถานการณ์หลุดโลกในยุค 90 แหละครับ

456
00:21:40,716 --> 00:21:42,217
(ถ่ายรูปด่วนหนึ่งใบ 3,000 วอน)

457
00:21:42,301 --> 00:21:43,593
ผมคิดว่าอย่างนี้ครับ

458
00:21:43,677 --> 00:21:46,888
รัฐบาลในตอนนั้นใส่ยาลงในน้ำประปา

459
00:21:47,472 --> 00:21:51,184
เพื่อทำโครงการ
เปลี่ยนประชาชนให้เป็นคนรักหนัง ทำนองนั้น

460
00:21:59,651 --> 00:22:01,611
(จางซันกดแม)

461
00:22:02,738 --> 00:22:04,323
(ซีเนมาเทค 1895)

462
00:22:04,406 --> 00:22:05,490
(สมาคมภาพยนตร์อิสระ)

463
00:22:05,574 --> 00:22:07,075
ถ้าเทียบกับทีมที่ว่ามาข้างต้น

464
00:22:07,159 --> 00:22:08,493
เยลโลว์ ดอร์

465
00:22:09,369 --> 00:22:11,371
เหมือนเป็นตัวละครลับที่แปลกๆ

466
00:22:11,872 --> 00:22:13,999
จางซันกดแมคือพรีเมียร์ลีก

467
00:22:14,082 --> 00:22:14,916
ใช่เลยครับ

468
00:22:15,792 --> 00:22:17,377
ส่วนสตูดิโอชองนยอนของจองจีอู

469
00:22:17,461 --> 00:22:18,628
คงเหมือนบุนเดสลีกา

470
00:22:18,712 --> 00:22:19,713
- ส่วนพวกเรา
- ใช่ๆ

471
00:22:19,796 --> 00:22:22,799
- ฟุตบอลแถวบ้าน
- ฟุตบอลแถวบ้าน ถ้าเทียบกับทีมอื่น

472
00:22:23,842 --> 00:22:26,261
ตอนนั้นผมกำลังจะจ่ายค่าเทอมเทอมที่สี่

473
00:22:27,262 --> 00:22:28,472
แต่รู้สึกเสียดายเงินมากเลย

474
00:22:30,682 --> 00:22:32,601
ค่าเทอมปริญญาโทเนี่ย

475
00:22:33,101 --> 00:22:35,103
คงใช้ซื้ออุปกรณ์

476
00:22:36,146 --> 00:22:38,065
ได้หลายอย่างมากเลยครับ

477
00:22:38,148 --> 00:22:40,150
ผมเลยคิดว่า

478
00:22:40,776 --> 00:22:43,111
หาเรื่องให้ตัวเองสักหน่อยดีกว่า ผมก็เลย

479
00:22:44,738 --> 00:22:45,781
(หน้าม.ฮงอิก)

480
00:22:45,864 --> 00:22:47,949
เริ่มก่อตั้งสถาบันภาพยนตร์ครับ

481
00:22:48,033 --> 00:22:50,410
(ทางเข้าฮงแด)

482
00:22:50,994 --> 00:22:52,704
แน่นอนว่าที่บ้านผมไม่รู้ครับ

483
00:23:02,005 --> 00:23:05,133
(ห้อง 202 ชั้นสอง ตึกคยองซอ
สถาบันภาพยนตร์ เยลโลว์ ดอร์)

484
00:23:05,217 --> 00:23:06,927
ตอนนั้นที่ทำการของเยลโลว์ ดอร์

485
00:23:07,010 --> 00:23:08,512
(คิมแดยอบ สมาชิกเยลโลว์ ดอร์)

486
00:23:08,595 --> 00:23:10,597
อยู่ที่ชั้นสองของตึกในย่านซอกโยดง

487
00:23:11,598 --> 00:23:12,557
รูปร่างของห้อง

488
00:23:14,935 --> 00:23:17,229
เป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้าแบบนี้ครับ

489
00:23:18,522 --> 00:23:20,065
ตรงกลางเป็นโถงทางเดินครับ

490
00:23:21,441 --> 00:23:23,318
แล้วห้องของเยลโลว์ ดอร์

491
00:23:23,402 --> 00:23:25,779
ก็มีประตูอยู่ตรงนี้ครับ

492
00:23:28,865 --> 00:23:30,826
ปกติถ้าเปิดประตูเข้าไป

493
00:23:31,701 --> 00:23:34,496
จะมีโต๊ะกลมอยู่ทางซ้ายมือ

494
00:23:34,996 --> 00:23:35,831
(โต๊ะกลม)

495
00:23:35,914 --> 00:23:38,291
ส่วนใหญ่จุนโฮจะนั่งอ่านอะไรอยู่ตรงนั้น

496
00:23:41,128 --> 00:23:42,587
แล้วตรงประตูทางเข้า

497
00:23:42,671 --> 00:23:43,505
(เครื่องบันทึกเทป)

498
00:23:43,588 --> 00:23:45,757
มีทีวีเล็กๆ อยู่เครื่องหนึ่ง

499
00:23:45,841 --> 00:23:47,926
เราดูมิวสิกวิดีโอ ดูนู่นนี่ด้วยกันเยอะแยะเลย

500
00:23:48,009 --> 00:23:48,969
(ทีวีขนาด 25 นิ้ว)

501
00:23:50,137 --> 00:23:51,680
เฟอร์นิเจอร์ทั้งหมดทาสีเหลืองนี่ครับ

502
00:23:51,763 --> 00:23:53,056
(คลังวิดีโอ)

503
00:23:53,140 --> 00:23:55,517
ตอนนั้นพี่แดยอบก็มาทาสีด้วยกันใช่มั้ยครับ

504
00:23:55,600 --> 00:23:58,854
ผมจำได้ว่าพี่แดยอบกับพี่จงแทไปซื้อสีมา

505
00:23:58,937 --> 00:24:00,730
ตอนแรกเฟอร์นิเจอร์ไม่ใช่สีนี้เลย

506
00:24:00,814 --> 00:24:04,818
ตอนนั้นพี่บอกว่า "เราจะทาสีเหลืองให้หมด"
แล้วทาทุกอย่างเป็นสีเหลืองหมดเลยนี่ครับ

507
00:24:09,281 --> 00:24:10,740
ช่วงนั้น

508
00:24:10,824 --> 00:24:14,327
ผมชอบสีเหลืองมากแปลกๆ ครับ
ต้องเป็นสีเหลืองเข้มด้วยนะ

509
00:24:14,411 --> 00:24:16,621
สีเหลืองสวยมากสำหรับผม

510
00:24:16,705 --> 00:24:20,375
ผมจำได้ว่ามันเป็นสีที่ผมมีอยู่แล้วครับ

511
00:24:20,459 --> 00:24:24,463
ผมมีงานตกแต่งภายในของที่อื่นแล้วมันมีสีเหลืออยู่

512
00:24:24,546 --> 00:24:27,007
สีที่เหลืออยู่บังเอิญเป็นสีเหลือง

513
00:24:27,090 --> 00:24:29,092
ผมไม่อยากเสียเงินซื้อสีอีก

514
00:24:29,176 --> 00:24:31,136
ก็เลยเอาสีเหลืองนั้นมาใช้ต่อ

515
00:24:31,219 --> 00:24:32,971
ไม่มีความหมายอย่างอื่นเลยครับ

516
00:24:34,055 --> 00:24:36,850
- ตอนแรกไม่ได้จะชื่อเยลโลว์ ดอร์ครับ
- ใช่ครับ

517
00:24:36,933 --> 00:24:38,810
- "สถาบันภาพยนตร์"
- สถาบันภาพยนตร์

518
00:24:38,894 --> 00:24:42,939
แล้วพอเราเรียนรู้เรื่องสัญศาสตร์

519
00:24:43,023 --> 00:24:45,192
- ก็กลายเป็นประตูสีเหลืองใช่มั้ย
- ใช่

520
00:24:45,275 --> 00:24:47,944
"ซินิฟิยอง" กับ "ซินิฟิเย่" คืออะไร

521
00:24:48,028 --> 00:24:49,821
- พวกเราเคยคุยเรื่องนี้กัน
- จริงด้วย

522
00:24:49,905 --> 00:24:51,114
- แบบว่า…
- อายจัง

523
00:24:51,198 --> 00:24:52,866
คุยนู่นนี่กันแล้วเอาสองคำนี้มาใส่

524
00:24:54,451 --> 00:24:55,744
ให้ดูมีความรู้ไว้ก่อน

525
00:24:55,827 --> 00:24:56,786
ใช่ๆ ใช่เลย

526
00:24:56,870 --> 00:25:01,333
พวกเราแค่เรียนรู้แบบผิวเผินสุดๆ
แต่ก็ยังมั่นหน้าจะคุยเรื่องนี้กัน

527
00:25:02,125 --> 00:25:04,085
"ดูสิ รูปสัญญะกับความหมายสัญญะตรงกัน"'

528
00:25:04,169 --> 00:25:06,546
"มีประตูสีเหลืองอยู่จริงๆ นี่ไงครับ" อะไรแบบนี้

529
00:25:07,339 --> 00:25:08,423
ใช่

530
00:25:09,132 --> 00:25:10,217
(คิมยุนอา สมาชิกชมรม)

531
00:25:10,300 --> 00:25:12,886
แผนกวิจารณ์เลยชื่อ "ซิซิ" เพราะอย่างนี้แน่เลย

532
00:25:12,969 --> 00:25:14,471
เพราะ "ซินิฟิยอง" กับ "ซินิฟิเย่"

533
00:25:14,554 --> 00:25:15,514
น่าจะอย่างนั้นครับ

534
00:25:15,597 --> 00:25:18,475
- "ซิยองซิเย่" ก็เหมือนกันนี่ครับ
- ใช่ครับ

535
00:25:18,558 --> 00:25:19,726
"ซินิฟิยอง" "ซินิฟิเย่"

536
00:25:19,809 --> 00:25:22,437
โรงหนังชื่อดังในแทฮังโน

537
00:25:22,521 --> 00:25:24,523
คงเอาชื่อมาจากอันนี้เหมือนกันครับ

538
00:25:24,606 --> 00:25:28,109
ตอนนั้นพวกเราคุยอะไรก็ลากไป
"ซินิฟิยอง" "ซินิฟิเย่" ตลอดเลยนี่คะ

539
00:25:28,193 --> 00:25:29,402
ใช่ครับ

540
00:25:29,486 --> 00:25:30,737
เพราะว่า

541
00:25:30,820 --> 00:25:33,156
คำศัพท์อย่าง "ซินิฟิยอง" "ซินิฟิเย่"

542
00:25:33,240 --> 00:25:35,283
- เป็นคำที่เราไม่คุ้นเคยเลยสักนิด
- ใช่ๆ

543
00:25:35,367 --> 00:25:38,954
พอได้รู้จักแนวคิดนี้แล้วเราเลยภูมิใจกันสุดๆ

544
00:25:39,037 --> 00:25:41,873
ทำไมตอนนั้นเราถึงได้หมกมุ่นกับสัญศาสตร์กันนะ

545
00:25:41,957 --> 00:25:45,252
- ช่วงนั้นก็มีสัญศาสตร์ แนวคิดหลังสมัยใหม่
- แนวคิดหลังสมัยใหม่

546
00:25:45,335 --> 00:25:46,628
แนวคิดหลังโครงสร้างนิยม

547
00:25:46,711 --> 00:25:47,796
ใช่ๆ

548
00:25:47,879 --> 00:25:50,298
โรล็องด์ บาร์ตส์ อะไรทำนองนี้

549
00:25:50,382 --> 00:25:52,008
ตอนนั้นฮิตกันสุดๆ เลยนี่ครับ

550
00:25:52,092 --> 00:25:56,471
ตอนนั้นเราก็ไม่เข้าใจเรื่องพวกนั้นหรอก
แต่ก็ฝืนนั่งสัมมนากันตั้งหลายครั้งนี่ครับ

551
00:25:57,889 --> 00:25:59,140
ไม่รู้ว่าสมัยนี้ยังมีอยู่มั้ยนะ

552
00:25:59,724 --> 00:26:01,935
ที่หน้ามหาวิทยาลัย

553
00:26:02,435 --> 00:26:04,354
มีร้านถ่ายเอกสารที่ดังๆ อยู่ครับ

554
00:26:04,437 --> 00:26:08,525
ที่ร้านนั้นมีฉบับถ่ายเอกสาร
ของหนังสือภาษาอังกฤษดังๆ เป็นตั้งเลยครับ

555
00:26:08,608 --> 00:26:11,945
อย่างพวกหนังสือรวมบทประพันธ์

556
00:26:12,028 --> 00:26:14,155
ตอนนั้นพี่จงแทก็ชี้เลยว่า "เอาเล่มนี้ เล่มนั้น"

557
00:26:14,239 --> 00:26:15,282
"ต้องอ่านเล่มนี้"

558
00:26:15,365 --> 00:26:16,408
ไม่ๆ

559
00:26:16,491 --> 00:26:18,243
ฉันไม่ได้เลือกเล่มนี้ เล่มนั้น แต่บอกว่า

560
00:26:18,326 --> 00:26:20,787
"เอาหมดเลยครับ"
เพราะฉันก็ไม่รู้เนื้อหาเหมือนกันไง

561
00:26:22,706 --> 00:26:24,124
เลยซื้อมาทั้งหมดเลย

562
00:26:24,874 --> 00:26:29,004
เราเลือกจากหนังสือพวกนั้นแล้วก็มาอ่านด้วยกัน

563
00:26:29,087 --> 00:26:33,842
เราอ่านหนังสือของดัดลีย์ แอนดรูว์ด้วยกันนี่ครับ

564
00:26:33,925 --> 00:26:35,427
ดัดลีย์ แอนดรูว์

565
00:26:35,510 --> 00:26:38,054
ดัดลีย์ แอนดรูว์ที่ทำให้เราลำบาก

566
00:26:38,138 --> 00:26:40,140
ตอนแปลหนังสือเล่มนั้นปวดหัวแทบระเบิด

567
00:26:41,391 --> 00:26:44,227
อันที่จริงรุ่นพี่มินฮยางเก่งภาษาอังกฤษ

568
00:26:44,311 --> 00:26:45,854
ก็เอกอังกฤษนี่นา

569
00:26:45,937 --> 00:26:48,023
เอกอังกฤษแบบไหนก็ไม่รู้

570
00:26:48,773 --> 00:26:52,277
ส่วนสมาชิกคนอื่นรู้ภาษาอังกฤษระดับพอใช้ได้

571
00:26:52,360 --> 00:26:54,070
ตอนเซบอมอยู่เยลโลว์ ดอร์

572
00:26:54,154 --> 00:26:55,363
(บันเซบอม)

573
00:26:55,447 --> 00:26:57,449
ตอนนั้นเรียนปริญญาเอกมากี่ปีแล้วนะ

574
00:26:58,158 --> 00:27:00,535
ตอนนั้นคือ
ก่อนจะเริ่มเรียนปริญญาเอกเลยต่างหาก

575
00:27:00,619 --> 00:27:02,203
- ก่อนหรอกเหรอ
- ใช่ ก่อน

576
00:27:02,287 --> 00:27:03,872
แต่เราทุกคนเรียกพี่ว่า "ด็อกเตอร์"

577
00:27:03,955 --> 00:27:05,582
- ดร.บัน
- ใช่ ดร.บัน

578
00:27:06,416 --> 00:27:08,710
คิดกันว่าฉันจะเรียนจบ
ได้เป็นดร.แน่ตั้งแต่ยังไม่เริ่ม

579
00:27:10,086 --> 00:27:12,422
เราตั้งฉายาแปลกๆ ให้พี่ด้วยนะ

580
00:27:12,505 --> 00:27:16,384
- อรรถกถาจารย์
- อรรถกถาจารย์

581
00:27:16,468 --> 00:27:18,053
- อรรถกถาจารย์
- พวกเรา…

582
00:27:18,136 --> 00:27:20,764
เออใช่ นึกออกแล้ว ตอนเราสัมมนากัน

583
00:27:20,847 --> 00:27:24,434
เราแบ่งหน้ากันไปแปลมา

584
00:27:24,517 --> 00:27:26,728
เวลาเจออะไรที่ผิด พี่จะจี้ทีละจุดเลย

585
00:27:26,811 --> 00:27:28,438
- "อันนี้แปลผิดนะ"
- พอจี้ดูทีละคำ

586
00:27:28,521 --> 00:27:30,857
ดูความหมายของแต่ละคำ

587
00:27:30,940 --> 00:27:33,985
แล้วอธิบายว่าควรแปลว่ายังไง
ก็กลายเป็นอรรถกถาจารย์เฉยเลย

588
00:27:35,195 --> 00:27:36,571
สัมมนาเนื้อหาแบบทฤษฎีน่ะ

589
00:27:36,655 --> 00:27:38,573
ตอนทำมันก็ดูเหมือนจะได้อะไรนะ

590
00:27:38,657 --> 00:27:41,660
แต่พอเวลาผ่านไปก็จำอะไรไม่ค่อยได้แล้ว

591
00:27:42,369 --> 00:27:45,121
ตอนนั้นนายทำงานอยู่ฝ่ายกำกับของผกก.คิมซองซู

592
00:27:45,205 --> 00:27:47,624
หรือว่าทำงานในสายนั้นอยู่แล้วใช่มั้ย

593
00:27:47,707 --> 00:27:48,541
ใช่ครับ ทำแล้วครับ

594
00:27:48,625 --> 00:27:49,459
(คิมซอกอู)

595
00:27:49,542 --> 00:27:50,960
ทำหนังสั้นมาหลายเรื่องแล้วครับ

596
00:27:51,044 --> 00:27:53,546
ตอนนั้นส่วนใหญ่เป็นหนังสั้นฟิล์ม 16 มม.

597
00:27:54,130 --> 00:27:56,883
พี่แดยอบ
รู้จักเรื่อง "บีท" ใช่มั้ยครับ ที่จองอูซองเล่น

598
00:27:56,966 --> 00:27:58,718
ค่ะๆ ฉันก็รู้จักค่ะ

599
00:27:58,802 --> 00:28:01,805
เรื่องนั้นซอกอูเป็นผู้ช่วยผู้กำกับครับ

600
00:28:01,888 --> 00:28:02,764
งั้นหรอกเหรอ

601
00:28:02,847 --> 00:28:06,559
ฝ่ายกำกับของผกก.คิมซองซูนี่ขึ้นชื่อเลยครับ

602
00:28:06,643 --> 00:28:08,645
ว่างานหนักโหดหินสุดๆ

603
00:28:09,229 --> 00:28:15,318
คนที่ผ่านกองถ่ายนั้นได้ก็ค่อนข้าง…

604
00:28:15,402 --> 00:28:16,903
ในบรรดาคนที่เรารู้จัก

605
00:28:16,986 --> 00:28:19,406
ซอกอูเป็นคนแรกที่ได้ไปออกกองถ่ายจริงๆ สินะ

606
00:28:19,489 --> 00:28:21,908
งั้นจากมุมมองคนมีประสบการณ์อย่างนาย

607
00:28:22,617 --> 00:28:23,451
ชมรมเราน่าสนุก…

608
00:28:23,535 --> 00:28:25,370
จะบอกว่าน่าขำก็ยังไงอยู่

609
00:28:25,453 --> 00:28:28,081
จากที่ไปออกกองถ่ายมาตั้งเยอะ

610
00:28:28,164 --> 00:28:29,749
แต่พอมาเยลโลว์ ดอร์

611
00:28:30,250 --> 00:28:32,127
แล้วเจอคนในชมรมเฮฮาลั้ลลา

612
00:28:32,711 --> 00:28:34,754
มีสัมมนาจากการอ่านหนังสือทฤษฎี

613
00:28:34,838 --> 00:28:37,048
ถ้าพูดให้ดูดีก็เป็นแนววิชาการแหละ

614
00:28:37,132 --> 00:28:38,800
แต่ถ้าพูดตรงๆ มันก็น่าขำอยู่ใช่มั้ยล่ะ

615
00:28:38,883 --> 00:28:40,051
ในมุมมองของนายน่ะ

616
00:28:40,135 --> 00:28:42,637
มีสัมมนาประหลาดๆ อ่านหนังสือภาษาอังกฤษ

617
00:28:43,221 --> 00:28:45,807
อ่านไป ขีดเส้นใต้ประโยคไปกับพี่เซบอม

618
00:28:45,890 --> 00:28:46,891
ตอนนั้นนายคิดยังไง

619
00:28:46,975 --> 00:28:49,602
คือว่า ตอนนั้นก็รู้สึกว่า

620
00:28:50,603 --> 00:28:52,731
ชมรมนี้ยังเป็นมือสมัครเล่นกันอยู่เหมือนกันครับ

621
00:28:52,814 --> 00:28:53,940
- ใช่มั้ยล่ะ
- มือสมัครเล่น

622
00:28:54,524 --> 00:28:57,444
ในใจผมตอนนั้นอีโก้ผมสูงเสียดฟ้าเลยครับ

623
00:29:00,029 --> 00:29:02,031
ที่พูดอยู่นี่ผมก็รู้สึกผิดที่เคยคิดแบบนั้นนะครับ

624
00:29:02,115 --> 00:29:04,534
ไม่ๆ ไม่ใช่อย่างนั้น

625
00:29:04,617 --> 00:29:08,663
ฉันอยากถ่ายหนังสั้นมากๆ เลย

626
00:29:08,747 --> 00:29:11,416
แต่ฉันไม่รู้อะไรเลย
แล้วก็ไม่เคยทำมาก่อนด้วย ก็เลยคิดว่า

627
00:29:11,916 --> 00:29:13,918
"ถ้าตามติดซอกอู

628
00:29:14,502 --> 00:29:16,421
ถ้าพึ่งพาอาศัยซอกอู

629
00:29:16,504 --> 00:29:18,506
คงน่าจะได้เริ่มทำหนังสั้น" อะไรทำนองนั้น

630
00:29:19,090 --> 00:29:23,303
ตอนนั้นพี่เข้าเรียนปริญญาโทหรือยังนะ

631
00:29:23,386 --> 00:29:27,474
ตอนเข้าเยลโลว์ ดอร์
ฉันเรียนปริญญาโทเทอมที่สอง

632
00:29:27,557 --> 00:29:30,351
ตอนนั้นพี่ก็จะไปเรียนต่างประเทศไม่ใช่เหรอครับ

633
00:29:30,435 --> 00:29:32,395
ตอนนั้นฉันแต่งงานแล้วค่ะคุณ

634
00:29:33,605 --> 00:29:34,439
อ้าว จริงเหรอ

635
00:29:36,691 --> 00:29:40,445
ตอนนั้นฉันเพิ่งแต่งงานได้ไม่นาน

636
00:29:40,528 --> 00:29:44,365
ฉันก็พยายามเข้าร่วมกิจกรรมของชมรมนะ
แต่ก็พยายามมากกว่านั้นไม่ได้แล้ว

637
00:29:44,449 --> 00:29:46,868
- เพราะงั้นพี่…
- เพราะชีวิตฉันยุ่งมาก

638
00:29:46,951 --> 00:29:48,495
พี่ก็เหมือนกับพี่แดยอบ

639
00:29:49,037 --> 00:29:51,080
คืออยู่กลุ่มผู้ใหญ่ในตอนนั้น

640
00:29:51,581 --> 00:29:52,791
- ถ้าให้แบ่งกลุ่มน่ะนะ
- ใช่

641
00:29:52,874 --> 00:29:54,292
- กลุ่มผู้ใหญ่กับกลุ่มเด็ก
- ใช่ๆ

642
00:29:54,375 --> 00:29:56,419
กลุ่มเด็กนักศึกษา มีสองกลุ่มในชมรม

643
00:29:56,503 --> 00:29:58,755
เพราะอย่างนี้เวลาคุยกัน

644
00:29:58,838 --> 00:30:01,633
เวลาคุยกับคุณยุนอา
ฉันพูดแบบไม่มีหางเสียงไม่ได้เลย

645
00:30:01,716 --> 00:30:03,843
ไม่เกี่ยวกับตอนยังไม่สนิทหรือสนิทกันนะ

646
00:30:03,927 --> 00:30:05,595
แต่พอรู้ว่าแต่งงานแล้ว

647
00:30:05,678 --> 00:30:08,097
ฉันเลยคุยด้วยแบบคุยกับผู้ใหญ่น่ะ

648
00:30:08,723 --> 00:30:09,933
อะไรล่ะนั่น

649
00:30:12,101 --> 00:30:12,936
เชิญพูดเลยครับ

650
00:30:13,019 --> 00:30:14,896
ฉันมีเรื่องจะถาม

651
00:30:14,979 --> 00:30:16,648
มีแค่ฉันที่จำได้หรือเปล่านะ

652
00:30:16,731 --> 00:30:19,859
เราสั่งอาหารมากินที่ชมรมบ่อยมาก

653
00:30:19,943 --> 00:30:22,320
ใช่ๆ แล้วเราก็เลย

654
00:30:22,403 --> 00:30:25,907
เริ่มเรียกชมรมเราว่า เยลโลว์ ดอร์
ตอนเราสั่งอาหารจีน

655
00:30:26,783 --> 00:30:29,327
ตอนที่สั่งอาหารมาช่วงที่ตกแต่งภายในที่นั่น

656
00:30:29,410 --> 00:30:31,412
ก็บอกไปว่า "ห้องที่อยู่ชั้นสอง ประตูสีเหลือง

657
00:30:31,496 --> 00:30:34,499
ไปส่งที่นั่นได้เลยครับ"
เลยกลายมาเป็นชื่อ เยลโลว์ ดอร์ นี่แหละ

658
00:30:34,582 --> 00:30:36,251
อ๋อ เป็นอย่างนี้นี่เอง

659
00:30:36,334 --> 00:30:38,711
ใช่ เวลามีใครจะมาหา

660
00:30:38,795 --> 00:30:40,755
ก็บอกว่า "ที่ประตูสีเหลืองน่ะครับ"

661
00:30:40,839 --> 00:30:43,758
"เข้าประตูสีเหลืองมาได้เลยครับ"

662
00:30:43,842 --> 00:30:46,261
จงแทเลยบอกว่างั้นเราใช้ชื่อ
เยลโลว์ ดอร์ไปเลย

663
00:30:46,845 --> 00:30:48,638
แล้วเราค่อยหาความหมายมาใส่ทีหลัง

664
00:30:51,766 --> 00:30:54,644
เวลาเจอคำอธิบายที่ยกตัวอย่างชื่อหนังน่ะครับ

665
00:30:54,727 --> 00:30:57,272
แต่มันเป็นหนังที่เราไม่เคยดู

666
00:30:57,981 --> 00:31:00,275
ก็เลยไม่เข้าใจว่าหมายความว่ายังไง

667
00:31:00,358 --> 00:31:02,026
เช่น พูดถึงเยอรมัน เอ็กเพรสชั่นนิสม์

668
00:31:02,527 --> 00:31:04,779
แล้วยกตัวอย่างเรื่อง "ตู้ลับของดร.คาลิการี่"

669
00:31:04,863 --> 00:31:06,781
ในหนังสือก็จะมีภาพนิ่งจากหนังแค่รูปเดียวค่ะ

670
00:31:07,365 --> 00:31:08,741
ตอนนั้นเราหาหนังดูไม่ได้

671
00:31:08,825 --> 00:31:09,784
(โรเบิร์ต วีน กำกับ)

672
00:31:09,868 --> 00:31:11,578
ตอนอ่านก็ต้องจินตนาการเอาค่ะ

673
00:31:12,203 --> 00:31:15,582
ตอนจะให้นักศึกษาดูเรื่อง
"การมาถึงของรถไฟ" สมัยที่ยังไม่มียูทูบ

674
00:31:15,665 --> 00:31:17,375
ก็ต้องลำบากอัดลงวิดีโอ

675
00:31:17,458 --> 00:31:19,586
เพื่อเอาไปให้นักศึกษาดู

676
00:31:19,669 --> 00:31:20,879
แต่เดี๋ยวนี้มีหมดเลยค่ะ

677
00:31:20,962 --> 00:31:23,506
("การมาถึงของรถไฟ"
พี่น้องลูมิแอร์ กำกับ ปี 1895)

678
00:31:23,590 --> 00:31:26,676
แล้วทีนี้ต้องทำยังไง
สิ่งที่เราต้องทำส่วนใหญ่คือดูหนัง

679
00:31:26,759 --> 00:31:29,429
การรวบรวมหนังมาเก็บไว้

680
00:31:29,929 --> 00:31:32,640
เลยเป็นภารกิจที่ใหญ่ที่สุดของสถาบันเราครับ

681
00:31:32,724 --> 00:31:35,143
เราไปตามหาหนังจากทุกที่

682
00:31:35,935 --> 00:31:38,438
ไปยืมมาแล้วก็ก๊อปปี้วิดีโอเก็บไว้

683
00:31:38,938 --> 00:31:43,109
เป็นงานใหญ่ที่สุดของเราเลย

684
00:31:43,192 --> 00:31:46,404
แล้วผู้กำกับบงจุนโฮก็เป็นคนทำหน้าที่นั้นครับ

685
00:31:46,905 --> 00:31:48,948
ตอนนั้นที่ที่เราจะยืมวิดีโอได้

686
00:31:49,032 --> 00:31:50,617
มีอยู่ไม่กี่ที่เองครับ

687
00:31:50,700 --> 00:31:54,245
อย่างพวกหนังสายศิลปะ หนังอาร์ต

688
00:31:54,329 --> 00:31:57,415
ผู้กำกับบงก็ไปหามาจนได้

689
00:31:57,498 --> 00:31:59,959
ตอนก๊อปปี้วิดีโอใส่อีกม้วนนึง

690
00:32:00,043 --> 00:32:01,294
ตอนนั้นไม่ใช่แบบดิจิตอล

691
00:32:01,794 --> 00:32:04,505
ยังไงก็ต้องนั่งดูจนกว่าจะก๊อปปี้เสร็จครับ

692
00:32:04,589 --> 00:32:06,090
ทำอะไรไม่ได้นอกจากต้องดู

693
00:32:06,591 --> 00:32:08,968
ถ้าก๊อปปี้สองครั้ง ก็ต้องดูสองครั้ง

694
00:32:09,052 --> 00:32:11,596
เราก๊อปปี้วิดีโอไว้สามสี่ม้วนต่อหนึ่งเรื่อง

695
00:32:11,679 --> 00:32:15,350
เพราะเป็นการอัดจากวิดีโอต้นฉบับ

696
00:32:15,433 --> 00:32:16,935
วิดีโอที่ออกมาก็จะเป็นลายๆ ค่ะ

697
00:32:17,518 --> 00:32:20,146
ถ้าก๊อปปี้วิดีโอของอเมริกา

698
00:32:20,229 --> 00:32:22,607
ตอนแรกสุดจะมี "คำเตือนจากเอฟบีไอ" ขึ้นค่ะ

699
00:32:23,691 --> 00:32:25,693
ส่วนวิดีโอเกาหลี

700
00:32:25,777 --> 00:32:29,614
จะมีเรื่องปีศาจเสือ โรคฝีดาษ
พูดเรื่องน่ากลัวเพื่อบอกว่าห้ามก๊อปปี้วิดีโอ

701
00:32:29,697 --> 00:32:31,282
วิดีโอแค่หนึ่งม้วน

702
00:32:31,366 --> 00:32:33,785
สามารถเปลี่ยนอนาคตของคนๆ หนึ่งได้

703
00:32:34,285 --> 00:32:36,579
แต่ในความเป็นจริงคือถ้าไม่มีการแอบก๊อปปี้วิดีโอ

704
00:32:37,497 --> 00:32:39,165
ก็ไม่รู้จะไปหาดูได้ที่ไหนค่ะ

705
00:32:39,749 --> 00:32:43,586
(ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นผลงานการผลิต
ของโมโนแกรม พิคเจอร์ส)

706
00:32:43,670 --> 00:32:46,339
เวลาเขียนชื่อเรื่องติดบนวิดีโอเทปน่ะครับ

707
00:32:46,422 --> 00:32:48,299
ผมเขียนชื่อเรื่องบนสติ๊กเกอร์แล้วติดแบบนี้

708
00:32:48,383 --> 00:32:51,344
แต่ผมรู้สึกว่าแค่เขียนด้วยลายมือ

709
00:32:52,095 --> 00:32:53,096
มันไม่เท่เท่าไหร่ครับ

710
00:32:53,179 --> 00:32:56,057
("เบรธเลส"
ฌอง-ลุค โกดาร์ กำกับ ปี 1960)

711
00:32:56,140 --> 00:32:59,519
ผมตั้งใจเขียนชื่อหนังของโกดาร์
ด้วยภาษาฝรั่งเศส

712
00:32:59,602 --> 00:33:01,104
ทั้งที่เขียนเป็นภาษาเกาหลีก็ได้

713
00:33:01,604 --> 00:33:04,732
จะเขียน "เบรธเลส" เฉยๆ ก็ได้
แต่ก็ดันทุรังจะเขียนเป็นภาษาฝรั่งเศส

714
00:33:04,816 --> 00:33:05,650
(เบรธเลส)

715
00:33:05,733 --> 00:33:06,567
ผมจำตัวอักษรได้

716
00:33:07,068 --> 00:33:09,654
เอ บี โอ ยู ที ดี อี
เอส โอ ยู เอฟ เอฟ แอล อี

717
00:33:09,737 --> 00:33:11,739
อ่านว่า "ออ บู ดี โซฟือ" หรือเปล่านะ

718
00:33:11,823 --> 00:33:14,742
ผมยังไม่รู้เลยว่าออกเสียงยังไง
คนที่พูดฝรั่งเศสได้น่าจะรู้แหละ

719
00:33:15,618 --> 00:33:18,246
ผมพิมพ์ชื่อเรื่องใส่กระดาษเอสี่แล้วปรินต์ออกมา

720
00:33:18,329 --> 00:33:20,707
จากนั้นก็เอาไปส่องที่มีแสง

721
00:33:21,249 --> 00:33:23,251
แล้วแปะสติ๊กเกอร์ที่ติดวิดีโอเทปลงไปบนนั้นครับ

722
00:33:23,835 --> 00:33:26,212
แล้วก็ใส่กลับไปปรินต์ใหม่อีกครั้ง
ให้ตำแหน่งตรงกัน

723
00:33:26,295 --> 00:33:28,256
จะออกมาอย่างเนี้ยบเลยครับ แล้วก็เอาไปติด

724
00:33:28,339 --> 00:33:29,215
(เบรธเลส)

725
00:33:29,298 --> 00:33:31,718
ใช้ทักษะต๊อกๆ แต๊กๆ ในการทำงานนั้นครับ

726
00:33:31,801 --> 00:33:33,803
ถ้าเห็นวิดีโอเทปของเยลโลว์ ดอร์ตอนนั้น

727
00:33:33,886 --> 00:33:35,888
บางม้วนก็เขียนด้วยลายมือ

728
00:33:35,972 --> 00:33:37,974
แต่หลังจากนั้น ไม่แน่ใจว่าตั้งแต่ตอนไหน

729
00:33:38,850 --> 00:33:41,060
ที่เป็นตัวพิมพ์อย่างเนี้ยบติดอยู่แทนครับ

730
00:33:41,144 --> 00:33:43,479
พอก๊อปปี้วิดีโอไป

731
00:33:43,563 --> 00:33:45,565
ทีละม้วนสองม้วน

732
00:33:45,648 --> 00:33:47,859
ยิ่งทำไปเรื่อยๆ

733
00:33:47,942 --> 00:33:50,653
ก็ยิ่งเอาจริงเอาจังกับมันมากขึ้นน่ะครับ

734
00:33:50,737 --> 00:33:53,072
ความหมกมุ่นคือพลังของโอตาคุนั่นแหละ

735
00:33:54,157 --> 00:33:57,285
เวลาคนนอกมองพฤติกรรมของโอตาคุ
ก็คงคิดว่าแปลกสุดๆ แหละครับ

736
00:33:57,368 --> 00:33:59,996
แต่เจ้าตัวคงรู้สึกว่าพลังขับเคลื่อนในตัว

737
00:34:00,079 --> 00:34:02,540
เป็นเรื่องปกติไงครับ

738
00:34:03,207 --> 00:34:06,419
ความกระหายอยากมีวิดีโอหนัง
ทำให้เราหมกหมุ่นกับมันแหละครับ

739
00:34:07,628 --> 00:34:10,840
ถ้าเป็นสมัยนี้แค่ใช้โปรแกรมเอ็กเซลก็ได้แล้ว

740
00:34:10,923 --> 00:34:12,800
แต่ตอนนั้นต้องมานั่งเขียนทีละอันๆ

741
00:34:14,218 --> 00:34:15,053
ฉันว่า

742
00:34:15,720 --> 00:34:18,848
ฉันเรียนรู้วิธีใช้เมาส์มาจากจุนโฮแหละค่ะ

743
00:34:18,931 --> 00:34:19,766
ตอนนั้น

744
00:34:20,933 --> 00:34:24,353
"พี่ อันนี้รูปร่างเหมือนหนูก็เลยเรียกว่าเมาส์น่ะ"
เขาบอกว่าอย่างนั้นตอนสอนค่ะ

745
00:34:24,896 --> 00:34:26,981
- ตั้งแต่ปี 1992
- ตั้งแต่ปี 92

746
00:34:27,065 --> 00:34:28,775
"บัญชีรายการคลังวิดีโอ"

747
00:34:29,400 --> 00:34:30,234
"ผู้ดูแล: บง"

748
00:34:32,320 --> 00:34:34,072
- มีอันนี้
- ที่มีดอกจันนี่อะไรเหรอ

749
00:34:35,281 --> 00:34:36,949
- น่าจะ…
- อันที่ห้ามหายเด็ดขาดเหรอ

750
00:34:37,033 --> 00:34:39,827
ก็น่าจะใช่นะ

751
00:34:39,911 --> 00:34:41,245
"แบทเทิลชิป โปเทมคิน"

752
00:34:42,080 --> 00:34:44,082
"บีฟอร์ เดอะ เรฟโวลูชั่น" ของแบร์โตลุคชี่ก็มี

753
00:34:44,165 --> 00:34:46,375
เรื่องที่มีดอกจันหมายถึงอย่างนั้นหรือเปล่า

754
00:34:46,918 --> 00:34:48,086
หมายถึงห้ามยืมเหรอ

755
00:34:48,169 --> 00:34:50,797
ใช่ๆ อารมณ์ประมาณนั้น

756
00:34:50,880 --> 00:34:53,091
"ดักฟังอันตราย" ของคอปโปลา
ดูด้วยกันจำได้มั้ย

757
00:34:53,174 --> 00:34:54,509
ดูด้วยกันครับ ใช่ครับ

758
00:34:55,551 --> 00:34:57,136
เราไปซื้อวิดีโอเทปด้วยกันด้วย

759
00:34:57,220 --> 00:34:58,638
ไปแถวย่านฮวังฮักดง

760
00:34:58,721 --> 00:34:59,889
ใช่ มีร้านค้าขายส่งแถวนั้น

761
00:34:59,972 --> 00:35:01,474
มีร้านขายส่งเยอะมาก

762
00:35:01,557 --> 00:35:04,185
มีวิดีโอถูกๆ ที่วางขายบนถนนด้วย

763
00:35:04,894 --> 00:35:06,479
ตอนนั้นม้วนละ 2,500 วอน

764
00:35:06,562 --> 00:35:08,106
วิดีโอเทปที่ขายแถวฮวังฮักดง

765
00:35:08,189 --> 00:35:10,733
- เหมือนกับตามล่าขุมสมบัติ
- ใช่ครับ

766
00:35:10,817 --> 00:35:13,069
ท่ามกลางหนังแปลกๆ บ้งๆ

767
00:35:13,736 --> 00:35:15,780
- เจอหนังของผกก.คิมกียอง
- ใช่ครับ

768
00:35:15,863 --> 00:35:18,157
ของดูซาน มาคาเวเยฟ

769
00:35:18,241 --> 00:35:19,867
อาเบล เฟอร์รารา

770
00:35:19,951 --> 00:35:20,952
อันด์แชย์ ไวดา

771
00:35:21,035 --> 00:35:23,287
"คิง ออฟ นิวยอร์ก"
อันด์แชย์ ไวดา อะไรแบบนั้น

772
00:35:23,371 --> 00:35:25,456
ซ่อนตัวอยู่ตรงนั้นตรงนี้

773
00:35:25,540 --> 00:35:27,834
แต่เพราะชื่อเรื่องแปลออกมาแปลกๆ

774
00:35:27,917 --> 00:35:29,335
- ใช่ๆ
- ต้องใช้เซนส์ในการหา

775
00:35:29,418 --> 00:35:30,461
ถึงจะหาเจอ

776
00:35:31,045 --> 00:35:33,214
คนที่คอยบอกรายชื่อของหนังใหม่ที่จะออก

777
00:35:33,840 --> 00:35:36,884
บอกข้อมูล บอกเคล็ดลับให้พวกเราตลอด
คือผู้กำกับคิมฮงจุน

778
00:35:36,968 --> 00:35:37,802
ใช่ๆ

779
00:35:37,885 --> 00:35:39,345
ตัวพ่อของคนรักหนังรุ่นแรก

780
00:35:39,428 --> 00:35:41,722
ตอนนี้ดำรงตำแหน่งเป็น
ผอ.คลังเก็บภาพยนตร์เกาหลี

781
00:35:41,806 --> 00:35:42,640
(คิมฮงจุน)

782
00:35:42,723 --> 00:35:44,350
ผมมีหนังสือที่เขาเขียนด้วย

783
00:35:44,433 --> 00:35:46,227
ที่ชื่อยาวๆ ชื่อหนังสืออะไรแล้วนะ

784
00:35:46,310 --> 00:35:48,271
"สองถึงสามอย่างที่อยากรู้เกี่ยวกับภาพยนตร์"

785
00:35:48,354 --> 00:35:51,232
- เป็นหนังสือขายดีเลยช่วงต้นยุค 90
- ใช่ครับๆ

786
00:35:51,315 --> 00:35:53,734
คนคอเดียวกับพวกเราซื้อหนังสือเล่มนั้นเยอะเลย

787
00:35:54,235 --> 00:35:58,865
ถ้าเป็นช่วงยุค 60 หรือ 70
ที่คนไม่สามารถดูหนังที่พูดถึงในหนังสือได้

788
00:35:59,490 --> 00:36:02,201
หนังสือเล่มนั้นก็คงไม่มีประโยชน์เท่าไหร่

789
00:36:02,702 --> 00:36:04,537
หรือถ้าอยู่ในยุคนี้ที่ทุกอย่างหาดูได้ง่าย

790
00:36:04,620 --> 00:36:09,208
ข้อมูลมากมายในหนังสือเล่มนั้น
ก็คงไม่มีประโยชน์เช่นกันครับ

791
00:36:09,292 --> 00:36:12,545
ตอนนั้นมีหนังที่เข้าฉายในโรงอยู่แค่ไม่กี่เรื่อง

792
00:36:12,628 --> 00:36:15,590
แต่วิดีโอมีใช้กันแพร่หลายในสังคมแล้ว

793
00:36:15,673 --> 00:36:20,011
ทำให้มีหนังมากมายทะลักเข้ามา
จนเลือกดูไม่ทันว่าเรื่องไหนดีหรือไม่ดีน่ะครับ

794
00:36:22,638 --> 00:36:24,390
(นักชกเลือดอหังการ์)

795
00:36:24,473 --> 00:36:25,558
"ทุกคนอาจจะไม่รู้

796
00:36:25,641 --> 00:36:30,188
แต่ผลงานหนังระดับขึ้นหิ้งของผู้กำกับคนนี้ออกมา

797
00:36:30,271 --> 00:36:32,273
และชื่อหนังที่ใช้โปรโมทก็แปลกมาก"

798
00:36:32,356 --> 00:36:34,859
เช่น ความรักของอะไรๆ ทั้งที่ชื่อต้นฉบับมันไม่ใช่

799
00:36:34,942 --> 00:36:38,070
แต่ถ้าอ่านหนังสือเล่มนั้นมาก่อน

800
00:36:38,154 --> 00:36:42,033
- ความรู้พื้นฐาน
- พอไปฮวังฮักดงก็จะหาเรื่องที่ต้องการเจอ

801
00:36:42,116 --> 00:36:44,410
รู้สึกว่าผู้กำกับคิมฮงจุนใช้นามปากกานะครับ

802
00:36:44,493 --> 00:36:45,953
ชื่อผู้เขียนไม่ใช่คิมฮงจุน

803
00:36:46,037 --> 00:36:47,079
ไม่ใช่ชื่อคิมฮงจุนครับ

804
00:36:47,163 --> 00:36:48,456
- ใช่
- "คู" อะไรสักอย่าง

805
00:36:48,539 --> 00:36:49,665
- "คูฮเวยอง"
- ใช่ๆ

806
00:36:49,749 --> 00:36:53,085
ย่อมาจาก "คนรักหนังที่รำลึกถึงยุค 90"

807
00:36:53,169 --> 00:36:57,423
เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ผมเขียนหนังสือ
เกี่ยวกับหนังออกสู่สายตาคนทั่วไปครับ

808
00:36:57,506 --> 00:36:59,008
ผมก็เลยกลัว

809
00:36:59,091 --> 00:37:01,677
รู้สึกว่าไม่อยากใช้ชื่อจริงของตัวเอง

810
00:37:02,178 --> 00:37:05,139
ก็เลยตั้งนามปากกาขึ้นมาครับ
ชื่อว่า "คูฮเวยอง"

811
00:37:05,223 --> 00:37:09,602
มีคนตีความว่าชื่อนี้ย่อมาจาก
"คนรักหนังที่รำลึกถึงยุค 90"

812
00:37:09,685 --> 00:37:12,480
ตีความออกมาได้ดูเท่สุดๆ
แต่ความจริงไม่ใช่อย่างนั้นเลยครับ

813
00:37:12,980 --> 00:37:16,609
ตอนที่ผมกำลังคิดชื่อนามปากกาว่าจะชื่ออะไรดี

814
00:37:16,692 --> 00:37:18,611
ตอนนั้นข้างตัวผมมีหนังสือพิมพ์ฮันคยอเรล่ะมั้ง

815
00:37:18,694 --> 00:37:20,488
ผมเห็นที่คอลัมน์ข่าวมรณกรรม

816
00:37:21,489 --> 00:37:24,075
มีชื่อ "คูยองฮเว" ผมก็เลยตั้งเป็น "คูฮเวยอง"

817
00:37:24,158 --> 00:37:26,077
ไม่ได้คิดเยอะอะไรเลยครับ

818
00:37:26,160 --> 00:37:31,249
ยุคนั้นในสังคมของเราไม่ได้ให้คุณค่ากับหนังเลย

819
00:37:31,958 --> 00:37:35,544
ในตอนนั้นการทำอาชีพในสายงานภาพยนตร์

820
00:37:35,628 --> 00:37:39,131
ถือว่าเป็นเรื่องน่าอับอายของวงศ์ตระกูลเลยครับ

821
00:37:41,259 --> 00:37:42,927
อันนี้มันยังไงแล้วนะ

822
00:37:43,427 --> 00:37:45,304
ลองนับดูสิครับ ว่ามีอยู่ทั้งหมดเท่าไหร่

823
00:37:47,181 --> 00:37:48,849
นายนับเก่งนี่นา เก่งเรื่องตัวเลข

824
00:37:49,517 --> 00:37:51,352
ครับ เท่าที่ดูแบบผ่านๆ

825
00:37:52,561 --> 00:37:53,771
สามร้อย สี่ร้อยอันมั้ง

826
00:37:53,854 --> 00:37:55,398
น่าจะ 427 เรื่องมั้ง

827
00:37:55,481 --> 00:37:57,108
ไม่เยอะเท่าที่คิดนะ

828
00:37:58,693 --> 00:38:00,111
อันนี้หน้านึงมีกี่บรรทัด

829
00:38:00,194 --> 00:38:01,988
หน้านึงประมาณ 30 บรรทัดครับ

830
00:38:02,488 --> 00:38:04,156
ตัวอักษรมี 26 ตัว

831
00:38:04,240 --> 00:38:05,783
ต้องนับละ จะได้หายคาใจ

832
00:38:05,866 --> 00:38:06,701
สี่

833
00:38:07,535 --> 00:38:09,161
- ตีว่าประมาณยี่สิบ
- ห้า

834
00:38:09,245 --> 00:38:10,079
แปด

835
00:38:11,706 --> 00:38:12,581
เก้า สิบ

836
00:38:14,083 --> 00:38:15,626
สิบเอ็ดครึ่ง

837
00:38:15,710 --> 00:38:18,337
- ผมว่า…
- ประมาณ 17 หน้า เอา 17 คูณด้วยสาม

838
00:38:18,421 --> 00:38:20,256
- ได้ 510
- มี 510 อัน

839
00:38:20,339 --> 00:38:22,967
มีวิดีโอเทปประมาณ 500 อัน

840
00:38:23,050 --> 00:38:24,051
ที่ลิสต์ลงในนี้น่ะนะ

841
00:38:24,552 --> 00:38:26,887
- แต่เราทำลิสต์ไปสักพักก็หยุดใช่มั้ย
- ใช่ครับ

842
00:38:26,971 --> 00:38:29,640
ตอนผมไปเยลโลว์ ดอร์ครั้งแรก

843
00:38:29,724 --> 00:38:33,269
คุณผู้กำกับกำลังทำตารางบนกระดาษแผ่นใหญ่ครับ

844
00:38:33,352 --> 00:38:34,562
- "ตาราง" เหรอ
- ครับ

845
00:38:34,645 --> 00:38:36,856
คุณผู้กำกับทำตารางเก่งนี่ครับ

846
00:38:36,939 --> 00:38:38,149
ลิสต์ค่าปรับคนคืนช้าน่ะเหรอ

847
00:38:38,232 --> 00:38:40,609
ผมเป็นคนประเภทที่มีความหมกมุ่น

848
00:38:41,193 --> 00:38:43,529
เลยเหมาะกับการทำหน้าที่นี้มาก

849
00:38:43,612 --> 00:38:46,907
เรียกว่าอะไรนะ ถ้าเป็นในห้องเรียนสมัยก่อน
ก็คือเวรประจำสัปดาห์มั้ยนะ

850
00:38:48,034 --> 00:38:50,077
แต่เหมือนเป็นเวรรับผิดชอบตลอดหนึ่งปีน่ะ

851
00:38:50,161 --> 00:38:50,995
อารมณ์ประมาณนั้น

852
00:38:51,078 --> 00:38:53,664
ไม่ก็คนที่จดชื่อเพื่อนที่คุยในห้องเรียนน่ะครับ

853
00:38:53,748 --> 00:38:55,750
พวกคนที่ไม่เอาวิดีโอมาคืน

854
00:38:56,375 --> 00:38:58,044
พอมีคนพูดว่าถ้าไม่จัดการให้ดี

855
00:38:58,919 --> 00:39:02,798
สิ่งที่ใช้เวลารวบรวมมาเป็นปี
อาจจะหายวับไปภายในไม่ถึงเดือน

856
00:39:02,882 --> 00:39:06,510
ได้ยินแบบนั้นแล้วผมนี่ไฟลุกเลย
วิ่งสู้ฟัดไล่ตามคนไม่คืน

857
00:39:07,178 --> 00:39:08,721
ทำหน้าตาขึงขังสุดๆ เลย

858
00:39:08,804 --> 00:39:11,557
ไล่ตามถามว่า "ทำไมไม่คืนหนังของโกดาร์"

859
00:39:11,640 --> 00:39:12,683
ผมทำแบบนั้นบ่อยเลย

860
00:39:17,855 --> 00:39:20,274
"เอามาคืนด้วย"
"ยืมไปเมื่อสองอาทิตย์ก่อนใช่มั้ย"

861
00:39:24,362 --> 00:39:27,782
ความตั้งใจจะดูแลรักษาวิดีโอพวกนั้น
แรงกล้ามากจริงๆ

862
00:39:38,918 --> 00:39:39,919
อะไรเหรอ

863
00:39:40,002 --> 00:39:44,131
(แผนกควบคุมการแสดง
สัมมนาเขียนบทวิเคราะห์ ครั้งที่ 1)

864
00:39:44,215 --> 00:39:45,591
โอ้โฮ สุดยอด

865
00:39:48,803 --> 00:39:50,596
อันนี้คือที่แต่ละคนเลือกดูหนัง

866
00:39:51,597 --> 00:39:54,433
แล้วก็เขียนบทวิเคราะห์ออกมา

867
00:39:56,352 --> 00:39:58,354
"การวิเคราะห์ซีนของแต่ละสถานการณ์"

868
00:39:58,854 --> 00:40:04,151
"ใช้กรอบการวิเคราะห์แบ่งตามประเภท
ผู้เขียนบท และการเคลื่อนไหว"

869
00:40:05,152 --> 00:40:07,822
อย่างกับว่าทำอย่างนี้ได้จริงๆ

870
00:40:09,073 --> 00:40:11,992
รู้ไม่จริงแต่ก็เขียนได้เป็นเรื่องเป็นราวเลยครับ

871
00:40:12,076 --> 00:40:14,995
ในนี้เขียนว่า
"วิเคราะห์จากซีนในภาพยนตร์" ครับ

872
00:40:16,872 --> 00:40:18,624
"วิเคราะห์จากซีนในภาพยนตร์"

873
00:40:20,084 --> 00:40:21,252
จ็อก ไดอัล วีทีอาร์

874
00:40:21,836 --> 00:40:22,711
เซฟ! เอาท์!

875
00:40:23,212 --> 00:40:24,463
- เซฟ!
- เอาท์!

876
00:40:24,547 --> 00:40:25,589
ลองเช็กด้วยจ็อก ไดอัล

877
00:40:26,173 --> 00:40:28,134
จ็อก ไดอัล หยุดได้ชัดทุกช็อต

878
00:40:30,428 --> 00:40:32,138
ตอนนั้นจ็อก ไดอัลเพิ่งออกมาครับ

879
00:40:32,221 --> 00:40:33,305
ใช่ๆ

880
00:40:33,389 --> 00:40:34,432
สมัยนี้

881
00:40:35,099 --> 00:40:37,726
เป็นยุคที่ใช้แอปพลิเคชั่นในไอโฟน

882
00:40:37,810 --> 00:40:39,812
ใช้แอปพลิเคชั่นในมือถือตัดต่อก็ได้

883
00:40:39,895 --> 00:40:40,729
ใช่ๆ

884
00:40:40,813 --> 00:40:42,523
ใส่วิชวลเอฟเฟกต์ก็ยังได้

885
00:40:42,606 --> 00:40:44,400
อันนี้เหมือนพูดเรื่องยุคดึกดำบรรพ์เลย

886
00:40:44,483 --> 00:40:46,652
แต่ตอนที่จ็อก ไดอัลออกมา
พวกเราตื่นเต้นกันมาก

887
00:40:46,735 --> 00:40:48,070
ใช่ครับ จริงครับ

888
00:40:48,154 --> 00:40:51,282
- เพราะเวลาดูหนังจะกรอไปหน้าไปหลังก็ได้
- ไปหลังก็ได้

889
00:40:51,365 --> 00:40:53,742
- วิเคราะห์ทีละเฟรมได้
- ดูทีละเฟรมได้

890
00:40:53,826 --> 00:40:58,164
เราดูได้ว่าตัดต่อยังไง ทำดับเบิ้ล แอคชั่นยังไง
ตอนนั้นเรากรอดูอะไรพวกนั้นได้เลย

891
00:40:58,831 --> 00:41:00,958
แต่คนรักหนังรุ่นก่อนพวกเรา

892
00:41:01,041 --> 00:41:03,919
อย่างอาจารย์จองซองอิล
ผู้กำกับคิมฮงจุน รุ่นคนเหล่านี้

893
00:41:04,462 --> 00:41:06,964
ต้องไปที่สถาบันเกอเธ่หรือศูนย์วัฒนธรรมฝรั่งเศส

894
00:41:07,047 --> 00:41:08,382
ดั้นด้นไปเพื่อดูหนังเลยนี่นา

895
00:41:08,466 --> 00:41:10,801
ยุคของพวกเขาต้องดูหนังแบบกดย้อนกลับไม่ได้

896
00:41:10,885 --> 00:41:12,178
- ใช่ๆ
- แต่รุ่นพวกเรา

897
00:41:12,261 --> 00:41:16,474
เป็นรุ่นแรกที่ได้หมุนจ็อก ไดอัล
เพื่อกรอดูหนังแล้ววิเคราะห์

898
00:41:16,974 --> 00:41:18,392
ฉันจำได้ว่า

899
00:41:18,476 --> 00:41:21,270
ตอนนั้นเราตัดสินใจจัดสัมมนาเขียนบทวิเคราะห์

900
00:41:21,353 --> 00:41:23,772
ฉันทำ "นักชกเลือดอหังการ์" เหรอ

901
00:41:23,856 --> 00:41:25,399
กับ "ซิติเซ่น เคน" ด้วยเหรอ

902
00:41:25,483 --> 00:41:26,859
เป็นหนังที่ฉันเคยดูหมดเลย

903
00:41:26,942 --> 00:41:29,820
"แสงสว่างของเมือง" "แซคริไฟซ์"

904
00:41:32,198 --> 00:41:34,241
สองเรื่องนี้ฉันก็เคยวิเคราะห์นะ

905
00:41:34,325 --> 00:41:36,285
- มีบทวิเคราะห์อยู่มั้ย
- มีครับ

906
00:41:36,368 --> 00:41:37,411
- จริงเหรอ
- ครับ

907
00:41:37,495 --> 00:41:39,622
เราก็เลยได้ทำสิ่งนี้ออกมาค่ะ

908
00:41:39,705 --> 00:41:42,750
(เยลโลว์ ดอร์ ฉบับที่หนึ่ง ฤดูใบไม้ผลิ 1993)

909
00:41:42,833 --> 00:41:44,919
ไม่ใช่ผลงานของฉันคนเดียว แต่ทุกคนร่วมมือกัน

910
00:41:45,002 --> 00:41:47,129
แต่ละแผนกเขียนบทวิเคราะห์แล้วเอามารวมกัน

911
00:41:47,213 --> 00:41:49,215
(คิมยุนอา สมาชิก แผนกวิจารณ์)

912
00:41:49,298 --> 00:41:50,883
อาจไม่ยิ่งใหญ่แต่เราก็ทำจนได้ค่ะ

913
00:41:50,966 --> 00:41:54,220
ฉันคิดว่าฉบับแรกมีความสำคัญมาก

914
00:41:54,303 --> 00:41:56,305
แต่เราไม่สามารถทำออกมาได้อย่างต่อเนื่องค่ะ

915
00:41:56,847 --> 00:41:58,182
โอ้โฮ นี่มัน

916
00:41:58,265 --> 00:41:59,767
(บงจุนโฮ สมาชิก แผนกกำกับ)

917
00:41:59,850 --> 00:42:01,810
ผมก็ตามหาเล่มนี้อยู่เหมือนกัน

918
00:42:01,894 --> 00:42:03,687
หายากมากเลย ได้เล่มนี้มาจากไหนครับ

919
00:42:03,771 --> 00:42:05,231
รุ่นพี่คิมยุนอา พี่ยุนอา

920
00:42:05,314 --> 00:42:07,191
พี่ยุนอามีอยู่นี่เอง อย่างที่คิดเลย

921
00:42:07,274 --> 00:42:10,361
ในนี้มีบทวิเคราะห์
ของเรื่อง "เดอะ ก็อดฟาเธอร์" นี่นา

922
00:42:10,444 --> 00:42:12,029
- อันนี้ผมวาดเองแหละ
- ใช่ครับ

923
00:42:13,072 --> 00:42:14,073
"เดอะ ก็อดฟาเธอร์"

924
00:42:14,156 --> 00:42:16,575
"เดอะ ก็อดฟาเธอร์
เป็นภาพยนตร์ที่มีรูปแบบเคร่งครัด

925
00:42:16,659 --> 00:42:19,078
และเหมือนหลุดมาจากทฤษฎีในหนังสือแบบเรียน"

926
00:42:20,329 --> 00:42:23,082
เขียนเหมือนรู้มากจริงๆ เขียนอะไรก็ไม่รู้

927
00:42:26,085 --> 00:42:28,128
อันนี้เนื้อหาของสิ่งที่เราทำตอนสัมมนาใช่มั้ยครับ

928
00:42:28,212 --> 00:42:29,338
ใช่ครับๆ

929
00:42:30,214 --> 00:42:32,550
ผมตั้งใจทำอันนี้มากเลยครับ

930
00:42:35,261 --> 00:42:37,304
("เดอะ ก็อดฟาเธอร์" เอฟ. คอปโปลา)

931
00:42:42,434 --> 00:42:45,396
("เดอะ ก็อดฟาเธอร์" ปี 1972
ฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลา กำกับ)

932
00:43:01,161 --> 00:43:02,329
ไฟแช็ก

933
00:43:09,962 --> 00:43:11,714
(ย้อนกลับ หยุดชั่วคราว)

934
00:43:17,219 --> 00:43:18,887
ลุ้นระทึก

935
00:43:20,180 --> 00:43:22,933
นั่นคือสิ่งที่ผู้กำกับอีเพิ่งพูดถึงเลยครับ

936
00:43:23,017 --> 00:43:25,102
เกี่ยวกับการควบคุม "ข้อมูล"

937
00:43:25,185 --> 00:43:29,565
สายตาตรงนี้เป็นข้อมูลที่ผู้ชมเท่านั้นที่มองเห็นครับ
เพราะอย่างนี้เลยเกิดความลุ้นระทึก

938
00:43:29,648 --> 00:43:31,942
- สร้างความลุ้นระทึกได้
- ใช่ครับ ทำให้ลุ้นไปด้วย

939
00:43:32,026 --> 00:43:37,031
(สายตา ลุ้นระทึก ควบคุมข้อมูล)

940
00:43:50,252 --> 00:43:52,504
ตอนเจอผกก.คอปโปลา
ผมน่าจะได้เอาอันนี้ให้เขาดู

941
00:43:53,005 --> 00:43:54,089
ได้แค่เล่าให้ฟังเฉยๆ

942
00:43:58,677 --> 00:44:01,764
มีเทศกาลหนังที่ลียงครับ

943
00:44:02,556 --> 00:44:04,808
ทุกปีจะมีอีเวนต์หลักของเทศกาล

944
00:44:05,643 --> 00:44:08,062
คือการเชิญคนใหญ่คนโต
ที่เป็นตำนานของวงการภาพยนตร์

945
00:44:08,145 --> 00:44:11,231
เพื่อแสดงความยกย่องชื่นชม

946
00:44:11,732 --> 00:44:13,484
ปีนั้นพระเอกของงานก็คือผกก.คอปโปลา

947
00:44:15,319 --> 00:44:19,448
ในงานมีการมอบรางวัลโล่ประกาศเกียรติคุณ
เขาก็ให้ผมไปเป็นคนเชิญรางวัล

948
00:44:20,866 --> 00:44:22,785
พอขึ้นเวทีไปผมก็เลยพูดไปครับ

949
00:44:22,868 --> 00:44:27,790
ว่าตอนสมัยมหาลัย
ผมก็ศึกษาเรื่องหนังจากหนังของคุณ

950
00:44:28,457 --> 00:44:30,709
เล่าว่าวิเคราะห์ซีนไหน
ใน "เดอะ ก็อดฟาเธอร์"

951
00:44:30,793 --> 00:44:33,420
ผมเล่าไปประมาณนั้นครับ

952
00:44:34,213 --> 00:44:36,256
"ทำไมกล้องต้องอยู่ตรงนั้น

953
00:44:36,965 --> 00:44:39,051
ทำไมเปลี่ยนช็อตตรงนั้น

954
00:44:39,134 --> 00:44:41,595
ทำไมหลังฉากนี้ถึงต้องมีฉากนี้

955
00:44:43,806 --> 00:44:46,350
ทำไมจังหวะนักแสดงถึงต้องมองไปทางนั้น"

956
00:44:49,395 --> 00:44:52,481
ผมถามคำถามเหล่านั้นกับตัวเอง
ในขณะที่วาดแต่ละฉาก

957
00:44:52,564 --> 00:44:55,317
ของเรื่อง "เดอะ ก็อดฟาเธอร์" ลงไปครับ

958
00:44:57,778 --> 00:44:59,446
ตอนนี้ใจผมยังเต้นแรงมากอยู่เลยครับ

959
00:45:01,532 --> 00:45:03,242
การได้เจอตัวจริง

960
00:45:03,325 --> 00:45:06,161
ได้ยืนอยู่บนเวทีเดียวกัน
ได้พูดคุยเล่าเรื่องราวพวกนี้ให้เขาฟัง

961
00:45:06,912 --> 00:45:08,747
เป็นความรู้สึกที่แปลกใหม่มากครับ

962
00:45:08,831 --> 00:45:11,834
มันเหลือเชื่อมากครับ
เหมือนความฝันมากกว่าความจริง

963
00:45:12,501 --> 00:45:18,507
ตั้งแต่เข้าชมรมมาจนถึงตอนนี้ เวลาดูหนัง
ฉันจะมองออกเป็นคัทๆ เป็นช็อตๆ เลย

964
00:45:18,590 --> 00:45:21,218
มองออกว่าช็อตนี้แสงมาจากทางไหน

965
00:45:21,301 --> 00:45:22,803
การจัดองค์ประกอบภาพเป็นยังไง

966
00:45:22,886 --> 00:45:25,764
เวลาดูหนังแล้วมองเห็นเลยค่ะ

967
00:45:25,848 --> 00:45:28,225
ตอนแรกมันก็สนุกมาก

968
00:45:28,308 --> 00:45:30,269
แต่หลังจากนั้นสิ่งที่แย่ก็คือ

969
00:45:30,352 --> 00:45:31,812
ฉันเริ่มคิดว่า "ฉันต้องเรียนภาษา

970
00:45:31,895 --> 00:45:34,857
พร้อมกับวิเคราะห์ซีนในหนังทุกครั้งที่ดูด้วยเหรอ

971
00:45:34,940 --> 00:45:38,026
ไม่เอาหรอก แบบนั้นไม่สนุกเลย"

972
00:45:38,527 --> 00:45:42,072
ฉันรู้สึกว่าการต้องดูหนังแล้ววิเคราะห์ทุกอย่าง

973
00:45:42,156 --> 00:45:43,991
มันไม่ใช่ทางของฉันเลย

974
00:45:44,074 --> 00:45:45,993
นั่นคือพลังของหนังต่างหาก

975
00:45:46,076 --> 00:45:48,162
คือการดึงดูดเราเข้าไปในนั้นโดยไม่รู้ตัว

976
00:45:48,245 --> 00:45:51,665
สิ่งที่ฉันชอบในการดูหนังด้วยกันกับคนอื่น

977
00:45:51,749 --> 00:45:55,794
คือการที่ได้รับรู้ว่า
มีเพื่อนที่อยากดูหนังแบบนี้เหมือนกันกับฉัน

978
00:45:55,878 --> 00:45:58,630
เยลโลว์ ดอร์
เป็นสถานที่ที่เรารวมตัวและพูดคุยกัน

979
00:45:58,714 --> 00:46:00,841
ต่างคนต่างก็ได้เรียนรู้สิ่งที่ตัวเองไม่เคยรู้มาก่อน

980
00:46:01,467 --> 00:46:03,469
ผมจำได้ว่า

981
00:46:03,969 --> 00:46:07,181
ในหนังเรื่องนี้มีฉากที่ตัวละครจุดเทียน

982
00:46:07,264 --> 00:46:13,228
นักแสดงพยายามเอามือบังไว้แบบนี้
เพื่อไม่ให้เทียนดับในขณะที่เดินไปอีกฝั่งครับ

983
00:46:14,229 --> 00:46:17,149
("นอสทัลเจีย" ปี 1983
อันเดรย์ ทาร์คอฟสกี กำกับ)

984
00:46:31,663 --> 00:46:35,083
เป็นหนังของทาร์คอฟสกี
ที่ตอนนี้ฉันคงไม่ดูแล้วเพราะดูมาจนเบื่อ

985
00:46:35,584 --> 00:46:38,170
ตอนนั้นทำไมถึงชอบเรื่องนี้มากก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ

986
00:46:38,670 --> 00:46:43,634
ตอนนั้นดูไปก็คิดว่า "หนังคือศิลปะ
ฉันน่าจะอุทิศชีวิตเพื่อสิ่งนี้ได้"

987
00:46:50,766 --> 00:46:53,685
ซีนนั้นน่าจะยาวเกินห้านาทีครับ

988
00:46:54,812 --> 00:46:58,023
"โอ้โฮ นี่มันอะไรกัน
โลกของหนังมันเป็นแบบนี้เหรอเนี่ย"

989
00:46:58,106 --> 00:47:00,400
ตอนนั้นผมคิดว่าอย่างนั้นครับ

990
00:47:02,486 --> 00:47:03,737
(นักชกเลือดอหังการ์)

991
00:47:03,821 --> 00:47:08,408
จุนโฮชอบมาร์ติน สกอร์เซซีมากเลยค่ะ

992
00:47:10,369 --> 00:47:12,704
ชื่อต้นฉบับของหนังคือ "เรจจิ้ง บูล"

993
00:47:12,788 --> 00:47:17,125
แต่บริษัทที่ผลิตวิดีโอตั้งชื่อแปลกๆ ว่า
"นักชกเลือดอหังการ์"

994
00:47:17,209 --> 00:47:18,418
(นักชกเลือดอหังการ์)

995
00:47:18,502 --> 00:47:21,380
ซับไตเติ้ลของวิดีโอหนังเรื่องนี้
มีปัญหาเยอะมากครับ

996
00:47:21,463 --> 00:47:23,465
แต่ถึงอย่างนั้น

997
00:47:23,549 --> 00:47:25,843
การลำดับภาพของพวกฉากต่อยมวย

998
00:47:25,926 --> 00:47:28,053
ก็ดึงอารมณ์ของหนังได้สุดยอดมาก

999
00:47:28,136 --> 00:47:30,973
ผมจำได้ว่าทุกคนดูหนังเรื่องนี้แบบอินกันสุดๆ

1000
00:47:31,056 --> 00:47:32,766
ตอนนั้นผู้กำกับอี

1001
00:47:32,850 --> 00:47:35,310
ก็พูดถึงเรื่องการตัดต่อ
เทคนิคมุมกล้องเยอะเลยนี่ครับ

1002
00:47:35,394 --> 00:47:38,856
ตอนนั้นผมก็เพิ่งเริ่มต้นศึกษาเกี่ยวกับหนัง

1003
00:47:38,939 --> 00:47:41,733
ผมเคยคิดว่ายิ่งมีคัทยากๆ ซับซ้อนเท่าไหร่

1004
00:47:41,817 --> 00:47:45,279
เทคนิคมุมกล้องยิ่งยากเท่าไหร่
ยิ่งทำให้งานออกมาดีครับ

1005
00:47:47,155 --> 00:47:50,117
แต่ซีนในเรื่องนั้นมันเรียบง่ายมากเลยครับ

1006
00:47:51,577 --> 00:47:52,411
เอากับเมียฉันเหรอ

1007
00:47:52,494 --> 00:47:53,954
"ยู ปี๊บ มาย ไวฟ์"

1008
00:47:55,163 --> 00:47:56,915
- แกเอากับเมียฉันเหรอ
- ว่าไงนะ

1009
00:47:56,999 --> 00:47:58,208
แกเอากับเมียฉันเหรอ

1010
00:47:59,710 --> 00:48:01,295
เรียบง่ายแต่ทรงพลัง

1011
00:48:01,378 --> 00:48:02,421
- ใช่ครับ
- และฮาด้วย

1012
00:48:02,504 --> 00:48:04,214
แต่หลังซีนนั้นจบแล้วเศร้ามากเลยครับ

1013
00:48:04,298 --> 00:48:05,841
ถามงั้นได้ไงวะ ฉันเป็นน้องแกนะ

1014
00:48:06,341 --> 00:48:07,175
ถามมาได้ไง

1015
00:48:08,176 --> 00:48:10,137
เป็นช็อตใบหน้าของโจ เพชชีขึ้นมา

1016
00:48:10,220 --> 00:48:12,014
แล้วถ่ายสลับไปมาอย่างนี้

1017
00:48:12,097 --> 00:48:14,057
แล้วก็แพนกล้องทีเดียวครับ แบบนี้

1018
00:48:14,141 --> 00:48:16,226
ตอนเดอ นีโรเดินขึ้นบันได

1019
00:48:16,727 --> 00:48:19,021
น่ากลัวมากเลยใช่มั้ยครับ เขาเดินขึ้นบันไดไป

1020
00:48:19,563 --> 00:48:23,609
แล้วความรุนแรงอันโหดเหี้ยม
น่าสะพรึงกลัวก็เกิดขึ้น

1021
00:48:24,985 --> 00:48:26,194
- ขนลุกเลย
- ตอนนั้น

1022
00:48:26,278 --> 00:48:27,988
มีเรื่องนึงที่ผู้กำกับเคยพูด

1023
00:48:28,780 --> 00:48:30,115
เรื่องที่เริ่มฉากด้วยทีวีเสีย

1024
00:48:30,198 --> 00:48:32,075
ใช่ครับ เดอ นีโรกำลังซ่อมทีวีอยู่ครับ

1025
00:48:32,159 --> 00:48:36,788
ผู้กำกับบอกว่าการที่ทีวีเสีย
เป็นตัวกำหนดบรรยากาศของทั้งซีน

1026
00:48:36,872 --> 00:48:39,666
ผมจำได้ว่าตอนนั้นได้ยินแล้วก็รู้สึกว่า
"อ๋อ มีอะไรแบบนี้ด้วยแฮะ"

1027
00:48:39,750 --> 00:48:43,045
- เราเคยคุยกันเรื่องนั้นเหรอครับ
- ครับ ก็ผู้กำกับพูดเองนี่

1028
00:48:43,128 --> 00:48:44,463
จำอะไรไม่ได้เลย

1029
00:48:44,546 --> 00:48:46,173
ผมจำเรื่องเมื่อวานไม่ได้ด้วยซ้ำ

1030
00:48:47,090 --> 00:48:49,217
("คนปลูกต้นไม้" เฟรเดอริค แบค ปี 1987)

1031
00:48:50,469 --> 00:48:54,514
มีแอนิเมชั่นเรื่อง "คนปลูกต้นไม้"

1032
00:48:55,682 --> 00:48:58,310
ตอนนั้นผมคง

1033
00:48:58,393 --> 00:49:00,562
ดูซึมๆ หงอยๆ มาก

1034
00:49:01,271 --> 00:49:02,147
ฮุนอาเลยบอกผมว่า

1035
00:49:03,273 --> 00:49:07,319
"ลูกพี่ เวลาเหนื่อยหรือท้อแท้หมดหวัง

1036
00:49:08,528 --> 00:49:10,072
พี่ลองดูหนังพวกนี้นะ

1037
00:49:11,114 --> 00:49:12,783
มันช่วยได้มากเลย"

1038
00:49:13,492 --> 00:49:14,826
มันดีมากจริงๆ

1039
00:49:17,329 --> 00:49:18,163
ฉันนี่มัน

1040
00:49:18,789 --> 00:49:20,499
พูดจาอวดดีจังเลยนะคะ

1041
00:49:20,582 --> 00:49:23,710
ไม่สิ ฉันคิดว่า
ลูกพี่จงแทเป็นคนบอกให้ฉันดูมากกว่านะ

1042
00:49:27,005 --> 00:49:30,425
ตอนนั้นฉันก็คิดว่าหนังที่ลูกพี่แนะนำมามันดีมากเลย

1043
00:49:30,509 --> 00:49:32,886
เป็นหนังที่ยอดเยี่ยมมากเลยค่ะ

1044
00:49:32,970 --> 00:49:35,097
หลังจากวันนั้นฉันก็ดูซ้ำอีกหลายต่อหลายครั้ง

1045
00:49:35,931 --> 00:49:37,849
เรื่องนี้คือที่หนึ่งในใจฉันเลยค่ะ

1046
00:49:37,933 --> 00:49:39,935
อันนี้ไม่ได้ร้องไห้นะ ตาคนแก่ล้าแล้วน้ำตาไหล

1047
00:49:41,269 --> 00:49:43,855
ความทรงจำคุณสองคนไม่ตรงกันเลยนะครับ

1048
00:49:43,939 --> 00:49:45,607
ค่ะ นี่มัน "ราโชมอน" เต็มๆ เลยค่ะ

1049
00:49:51,697 --> 00:49:52,656
เห็นประตูสีเหลืองเลย

1050
00:49:52,739 --> 00:49:53,782
ประตูสีเหลืองนั่นแหละ

1051
00:49:53,865 --> 00:49:55,117
นั่นสิ จริงด้วย

1052
00:49:56,284 --> 00:49:58,245
- กำลังกำกับอะไรอยู่
- ทำอะไรอยู่สักอย่าง

1053
00:49:58,787 --> 00:50:00,706
เล่นด้วยแอคติ้งแข็งเป็นหินวนไป

1054
00:50:02,708 --> 00:50:03,959
อันนี้ฟิล์มแปดมม.

1055
00:50:05,210 --> 00:50:08,714
มันอยู่ในกล่องไม้เพาโลเนีย
ที่บ้านฉันมาตลอด 30 ปี

1056
00:50:08,797 --> 00:50:10,382
มองเห็นทุกอย่างเลย

1057
00:50:11,758 --> 00:50:13,927
ตอนนั้นโอกาสได้จับกล้องมีน้อยมากเลยครับ

1058
00:50:14,011 --> 00:50:15,137
จริงครับ ใช่ๆ

1059
00:50:15,220 --> 00:50:16,555
โดยเฉพาะสำหรับกล้องวิดีโอ

1060
00:50:17,139 --> 00:50:19,182
- ฟิล์มแพงมาก
- ใช่ครับ

1061
00:50:19,266 --> 00:50:20,767
- ตอนถ่ายคือมือสั่นพั่บๆ
- ใช่

1062
00:50:20,851 --> 00:50:25,022
การเห็นฟิล์มหมุน 24 เฟรมในหนึ่งวินาที
มันน่ากลัวสุดๆ

1063
00:50:34,489 --> 00:50:35,323
ตอนนั้นผม

1064
00:50:36,992 --> 00:50:41,163
น่าจะปี 1992 นะ ผมพยายามเก็บเงิน

1065
00:50:45,542 --> 00:50:48,253
เขาเอาเงินที่เก็บได้จากการทำงานพิเศษ
ที่ห้องอ่านหนังสือ

1066
00:50:48,754 --> 00:50:52,507
น่าจะได้เดือนละสามแสนวอนมั้ง
เขาใช้เงินก้อนนั้นแหละ

1067
00:50:54,009 --> 00:50:57,846
เขาถามผมว่า
"พี่ เงินเท่านี้พอซื้อกล้องดีๆ ได้ไหมครับ"

1068
00:50:57,929 --> 00:50:59,473
(บันเซบอม แผนกวิจารณ์)

1069
00:50:59,556 --> 00:51:03,602
สมัยนั้นพวกสินค้าอิเล็กทรอนิกส์มีขายเยอะ
ที่ศูนย์การค้าเซอุน แถวชองกเยชอน

1070
00:51:04,102 --> 00:51:08,023
มันเป็นกล้องที่ราคาแพงมากในตอนนั้นครับ
"ฮิตาชิ 8200 ซูเปอร์ วีเอชเอส"

1071
00:51:09,024 --> 00:51:10,358
ผมซื้อกล้องตัวนั้น

1072
00:51:10,442 --> 00:51:12,444
แล้ววันรุ่งขึ้นก็เอาไปที่เยลโลว์ ดอร์

1073
00:51:13,612 --> 00:51:16,406
นั่งสัมมนาไปก็นั่งกอดไปอย่างนี้เลย

1074
00:51:16,907 --> 00:51:18,575
กล้องก็ตัวใหญ่เบ้อเร่อ

1075
00:51:19,993 --> 00:51:22,537
แต่ผมก็ยังนั่งกอดอยู่อย่างนั้น เปิดหน้าหนังสือไป

1076
00:51:22,621 --> 00:51:25,040
ลูบกล้องไปด้วย

1077
00:51:25,749 --> 00:51:27,542
จะเรียกว่ายังไงดี ความเกร็งล่ะมั้ง

1078
00:51:28,168 --> 00:51:31,505
เป็นกล้องตัวแรกนี่นา
ความรู้สึกเกร็งๆ กับกล้องตัวแรก

1079
00:51:49,564 --> 00:51:52,609
ผมทำงานพิเศษอย่างรับถ่ายวิดีโอ
ในงานแต่งงานด้วยกล้องนั้นครับ

1080
00:51:52,692 --> 00:51:53,610
ด้วยเจ้า 8200

1081
00:51:54,486 --> 00:51:56,863
ผมรับงานถ่ายทุกอย่างเลย

1082
00:51:56,947 --> 00:51:58,990
จะงานเลี้ยงแซยิด วันเกิดปีแรก งานแต่งงาน

1083
00:51:59,074 --> 00:51:59,991
ผมถ่ายมาเยอะเลย

1084
00:52:12,045 --> 00:52:13,338
- อยู่นี่กันครบเลย
- อันนี้ๆ

1085
00:52:13,421 --> 00:52:15,340
รูปนี้ออกมาดีเลย ดีจัง

1086
00:52:16,174 --> 00:52:19,219
พี่บยองฮุนกับซอกอูตัวติดกันเลย ดูสิ

1087
00:52:19,886 --> 00:52:23,014
มีคนพูดว่าพี่บยองฮุนออกจากวงการหนังเพราะผม

1088
00:52:23,098 --> 00:52:24,182
(อีบยองฮุน ม.ยอนเซ)

1089
00:52:24,266 --> 00:52:26,059
ซอกอูบอกว่ารู้สึกผิดกับพี่แหละครับ

1090
00:52:26,143 --> 00:52:27,435
รู้สึกผิดทำไม

1091
00:52:27,519 --> 00:52:31,523
เขาบอกว่ารู้สึกผิด
ที่ขึ้นเสียงใส่พี่บ่อยมากเลยตอนถ่ายหนังสั้น

1092
00:52:33,483 --> 00:52:35,026
พี่จุนโฮ หลบอยู่ข้างหลังนี้

1093
00:52:35,652 --> 00:52:36,820
- อือ
- อะไรล่ะนั่น

1094
00:52:39,072 --> 00:52:40,991
แต่รูปนี้จำไม่ได้เลยครับว่าถ่ายตอนไหน

1095
00:52:41,074 --> 00:52:42,284
ฉันก็ไม่รู้

1096
00:52:42,367 --> 00:52:44,327
วันนั้นทำอะไรยังไงอยู่ถึงได้ถ่ายรูปนี้นะ

1097
00:52:44,411 --> 00:52:46,413
แค่อยู่ๆ นึกอยากถ่ายก็ถ่ายหรือเปล่า

1098
00:52:47,289 --> 00:52:50,292
แต่ในรูปนี้เราแต่งตัวดีกันกว่าปกตินะ

1099
00:52:51,376 --> 00:52:52,419
ฮุนอานี่นา

1100
00:52:54,296 --> 00:52:56,047
- ใช่ค่ะ รูปวันเดียวกัน
- จริงด้วย

1101
00:52:56,840 --> 00:52:58,925
นี่ฉันกำลังโค้งคำนับอยู่ไม่ใช่เหรอ

1102
00:52:59,009 --> 00:53:00,844
- น่าจะทำพิธีบวงสรวงอยู่หรือเปล่า
- นั่นสิ

1103
00:53:00,927 --> 00:53:04,306
แอบเห็นหน้ากล้อง
ของเจ้าฮิตาชิ 8200 โผล่มาด้วยนิดนึง

1104
00:53:06,183 --> 00:53:07,184
พิธีเปิดนี่นา

1105
00:53:07,267 --> 00:53:08,685
- งานนี้นี่เอง
- เขียนอยู่ตรงนั้น

1106
00:53:08,768 --> 00:53:10,520
- พิธีเปิด
- วันนั้นนี่เอง

1107
00:53:11,021 --> 00:53:13,565
- น่าจะอย่างงั้นครับ
- ฉันจำหัวหมูนั่นได้

1108
00:53:13,648 --> 00:53:15,442
อือ

1109
00:53:15,525 --> 00:53:18,028
เราไม่มีเงินซื้อหัวหมู

1110
00:53:18,111 --> 00:53:20,238
ผมเลยวาดลงในกระดาษ

1111
00:53:20,322 --> 00:53:23,033
- ลายเส้นแบบนี้ของผม
- ใช่ จุนโฮเป็นคนวาด

1112
00:53:23,116 --> 00:53:26,494
- ลำดับพิธีอันนั้นผมเป็นคนเขียนนะ บนป้ายใหญ่
- จริงเหรอ

1113
00:53:26,578 --> 00:53:27,537
ลายมือซอกอูนี่เอง

1114
00:53:27,621 --> 00:53:29,039
- อันนี้เหรอ
- อือๆ

1115
00:53:29,122 --> 00:53:31,041
อันนี้ไม่ใช่ลายมือผม

1116
00:53:31,124 --> 00:53:33,543
ที่เขียนว่า "กอริลล่า" ตรงนั้นน่ะ

1117
00:53:33,627 --> 00:53:34,836
ใช่ "กอริลล่า สอง"

1118
00:53:34,920 --> 00:53:35,754
"กอริลล่า สอง"

1119
00:53:35,837 --> 00:53:37,172
"กอริลล่า สอง" เหรอ

1120
00:53:37,255 --> 00:53:39,966
- หมายถึง "ลุคกิ้ง ฟอร์ พาราไดซ์" ใช่มั้ยครับ
- ใช่ นั่นแหละ

1121
00:53:40,675 --> 00:53:42,469
อย่างกับจะทำเป็นซีรีส์ได้

1122
00:53:42,552 --> 00:53:44,930
ช่างกล้าที่จะบอกว่า
"กอริลล่า สอง" น่าอายจริงๆ

1123
00:53:48,516 --> 00:53:52,187
ผู้กำกับชเวจงแทก่อตั้งชมรมนี้กับวัยรุ่นกลุ่มนึง

1124
00:53:52,270 --> 00:53:53,688
ที่มีแพสชั่นในหนังมารวมตัวกัน

1125
00:53:54,773 --> 00:53:56,942
เขาบอกว่าจะจัดงานฉายหนังปลายปี

1126
00:53:59,653 --> 00:54:01,905
ชเวจงแท อูฮยอน แล้วก็อันแนซัง

1127
00:54:01,988 --> 00:54:05,533
ตอนนี้อีกสองคนเป็นนักแสดงที่งานชุกมาก

1128
00:54:05,617 --> 00:54:07,369
พวกเขาเป็นสามทหารเสือ

1129
00:54:07,452 --> 00:54:11,248
รุ่นพี่อูฮยอนกับรุ่นพี่อันแนซัง
แวะมาที่เยลโลว์ ดอร์บ่อยครับ

1130
00:54:12,040 --> 00:54:13,875
ตอนนั้นตั้งวงกินเหล้าด้วยกันบ่อย

1131
00:54:14,793 --> 00:54:15,627
ใช่

1132
00:54:16,670 --> 00:54:17,671
"งานฉายหนัง" เหรอ

1133
00:54:17,754 --> 00:54:18,880
ผมก็คิดว่างานใหญ่แน่ครับ

1134
00:54:18,964 --> 00:54:20,006
(อันแนซัง นักแสดง)

1135
00:54:20,090 --> 00:54:21,132
(อูฮยอน นักแสดง)

1136
00:54:21,216 --> 00:54:24,261
แต่จริงๆ งานจัดในห้องเล็กๆ
ในออฟฟิศเล็กๆ เอง

1137
00:54:24,344 --> 00:54:27,305
ผมจำตอนที่ไปดูได้ครับ

1138
00:54:27,389 --> 00:54:29,641
ผมรู้สึกว่ามันไม่ค่อยสนุก ออกจะน่าเบื่อ

1139
00:54:29,724 --> 00:54:32,060
ตอนนั้นผมคิดว่า "พวกเขาก็คงทำได้เท่านี้แหละ"

1140
00:54:32,852 --> 00:54:34,896
ผมแทบจะหมดความสนใจในงานไปแล้ว

1141
00:54:38,942 --> 00:54:42,320
แต่พอผลงานของบงจุนโฮฉายขึ้นมา
พอดูช่วงแรกแล้วผมก็คิดว่า

1142
00:54:42,904 --> 00:54:45,615
"นี่มันอะไรเนี่ย"
มันมีพลังดึงดูดจนผมละสายตาไม่ได้เลย

1143
00:54:46,449 --> 00:54:48,994
อยากดูอีกรอบเลยครับ จริงๆ

1144
00:54:50,370 --> 00:54:51,830
(ขอขอบคุณดงฮุนเป็นพิเศษ)

1145
00:54:51,913 --> 00:54:53,873
ตอนทำแอนิเมชั่นนายทำอะไรนะ

1146
00:54:54,624 --> 00:54:55,667
ตอน "กอริลล่า" เหรอ

1147
00:54:55,750 --> 00:54:58,378
นายเป็นคนคุมตุ๊กตาหรือเปล่า

1148
00:54:58,461 --> 00:54:59,296
น่าจะสลับกันนะ

1149
00:54:59,379 --> 00:55:01,298
นายเป็นคนจับกล้อง ฉันจับตุ๊กตาเหรอ

1150
00:55:01,381 --> 00:55:02,507
- เปล่า
- สลับกันไปมา

1151
00:55:02,590 --> 00:55:06,261
คนแรงน้อยเป็นคนดูแลกดปุ่มกล้อง

1152
00:55:06,344 --> 00:55:08,305
- ส่วนคนแข็งแรง
- นายแข็งแรงล่ะสิ

1153
00:55:08,388 --> 00:55:11,349
ต้องขยับตุ๊กตาตลอดนี่ครับ
แถมยังต้องเอาตุ๊กตาไปแขวนไว้ที่สูงๆ

1154
00:55:11,433 --> 00:55:12,434
ต้องปีนบันไดขึ้นไป

1155
00:55:12,517 --> 00:55:14,769
- ใช่ นายรับหน้าที่เสี่ยงตาย
- ส่วนใหญ่ผมเป็นคนทำ

1156
00:55:15,812 --> 00:55:17,480
- ต้องเอาไปแขวนบนท่อ
- ใช่

1157
00:55:17,564 --> 00:55:20,317
ผมคิดว่ามันคงจะสนุกมากครับ น่าจะสนุกดีครับ

1158
00:55:20,400 --> 00:55:21,985
- ตอนแรกใช่มั้ย
- ใช่ แค่ตอนแรก

1159
00:55:22,068 --> 00:55:26,740
เราอยู่ที่ชั้นใต้ดิน
ของแดริมอพาร์ทเมนท์ประมาณสองวัน

1160
00:55:26,823 --> 00:55:29,284
ที่มีท่อที่อยู่ในเรื่อง
"เห่าไม่ว่า อย่าให้ข้ารำคาญ" ด้วย

1161
00:55:29,367 --> 00:55:31,202
เราถ่ายกันอยู่สองวัน

1162
00:55:31,286 --> 00:55:35,457
เราขยับตุ๊กตากอริลล่าทีละนิดแล้วก็ถ่าย
วนๆ ไปอย่างนั้นอยู่ที่นั่น เหนื่อยมากจริงๆ

1163
00:55:36,583 --> 00:55:40,712
(ฉันอยากเห็นท้องฟ้า และ)

1164
00:55:41,671 --> 00:55:47,427
(ป่าเขียวขจี และสูดอากาศบริสุทธิ์)

1165
00:55:47,510 --> 00:55:50,972
ฮิตาชิ 8200 มีฟังก์ชั่นอยู่เยอะมากเลยครับ

1166
00:55:51,056 --> 00:55:53,058
ผมทั้งถ่ายทั้งตัดต่อด้วยกล้องนั้น

1167
00:55:53,600 --> 00:55:56,102
ในกล้องมีฟังก์ชั่นใส่คำบรรยายได้ด้วยครับ

1168
00:55:56,603 --> 00:55:58,646
แต่ไม่ใช่ภาษาเกาหลี ต้องเป็นภาษาอังกฤษ

1169
00:55:58,730 --> 00:56:00,732
มีฟังก์ชั่นใส่ซับไตเติ้ล

1170
00:56:01,232 --> 00:56:02,650
ผมก็เลยต้องทำเป็นหนังเงียบ

1171
00:56:02,734 --> 00:56:06,279
แล้วใส่คำบรรยายภาษาอังกฤษข้างล่างแทน
อย่างไม่มีทางเลือกครับ

1172
00:56:06,363 --> 00:56:08,615
(และฉันอยากกินกล้วยทุกวัน)

1173
00:56:14,496 --> 00:56:16,331
ตัวเอกอย่างกอริลล่า

1174
00:56:16,414 --> 00:56:19,626
ปีนขึ้นไปบนก้อนหินแล้วก็อึครับ

1175
00:56:20,460 --> 00:56:22,170
- เออใช่ มีหินด้วย
- ใช่ครับ

1176
00:56:22,253 --> 00:56:24,130
ปีนขึ้นไปบนก้อนหินแล้วก็อึ

1177
00:56:24,214 --> 00:56:25,215
(อืม อืม โอ้ อึ๊)

1178
00:56:25,298 --> 00:56:27,384
เสียงนั้นคือผู้กำกับบงจุนโฮครับ

1179
00:56:27,467 --> 00:56:29,010
เสียงตอนเบ่งอึ

1180
00:56:37,143 --> 00:56:40,313
แล้วอึก้อนนั้นก็กลายเป็นหนอนพยาธิ
แล้วมาโจมตีกอริลล่านี่ครับ

1181
00:56:42,232 --> 00:56:43,441
แล้วทีนี้…

1182
00:56:43,525 --> 00:56:45,944
แค่เล่าเนื้อเรื่องเฉยๆ ยังอายเลย ให้ตายเถอะ

1183
00:56:51,491 --> 00:56:54,077
แต่จะว่าไปมันก็ออกแนวหนังสัตว์ประหลาดนะ

1184
00:56:54,160 --> 00:56:55,954
ที่มีสิ่งมีชีวิตประหลาดออกมา

1185
00:56:56,037 --> 00:56:57,664
สัตว์ประหลาดหนอนตัวนั้น

1186
00:56:58,998 --> 00:57:01,709
ทำจากดินเหนียวสีขาวครับ

1187
00:57:01,793 --> 00:57:05,171
ถ้าทำด้วยดินเหนียวสีน้ำตาลอมเหลือง
เดี๋ยวจะกินข้าวไม่ลงกันเปล่าๆ

1188
00:57:05,255 --> 00:57:06,256
มันจะน่าขยะแขยงเกิน

1189
00:57:06,339 --> 00:57:07,590
แล้วทีนี้

1190
00:57:07,674 --> 00:57:09,634
หนอนโจมตีกอริลล่าที่เป็นตัวเอกแล้วก็สู้กัน

1191
00:57:14,305 --> 00:57:18,685
แล้วก็จะเป็นเรื่องราวของกอริลล่า
ที่จะไปอยู่ในที่ที่ไม่มีสัตว์ประหลาดครับ

1192
00:57:21,688 --> 00:57:25,150
กอริลล่าที่อยู่ในห้องใต้ดินที่ทั้งมืดและสกปรก

1193
00:57:25,233 --> 00:57:27,694
พยายามจะหนีไปจากที่นั่น

1194
00:57:28,445 --> 00:57:31,448
เพื่อไปตามหาสรวงสวรรค์
ตามชื่อเรื่องแบบโต้งๆ ซื่อๆ เลย

1195
00:57:31,531 --> 00:57:32,949
"ลุคกิ้ง ฟอร์ พาราไดซ์"

1196
00:57:35,326 --> 00:57:38,204
มีต้นไม้สีเขียวยืนต้นอยู่กลางทุ่ง

1197
00:57:38,288 --> 00:57:41,708
กอริลล่าเริ่มฝันถึง

1198
00:57:41,791 --> 00:57:43,918
การเด็ดกล้วยสดที่ออกผลอยู่บนต้นมากินค่ะ

1199
00:57:45,044 --> 00:57:47,422
กอริลล่าควรจะต้องได้ปีนต้นไม้

1200
00:57:47,505 --> 00:57:52,635
แต่กอริลล่าตัวนี้ปีนท่อเหล็กสีเทา
ที่พาดผ่านเพดานชั้นใต้ดิน

1201
00:57:52,719 --> 00:57:55,805
แล้วก็ฝันที่จะหนีออกไปจากที่นี่

1202
00:57:59,184 --> 00:58:01,227
ตอนที่กอริลล่าขยับเคลื่อนไหวไปเรื่อยๆ

1203
00:58:01,311 --> 00:58:05,732
ทำให้มองเห็นถึงความพยายาม
เพื่อจะบรรลุเป้าหมายของตัวเอง

1204
00:58:05,815 --> 00:58:07,525
ผมดูแล้วก็รู้สึกว่า "แปลกจัง

1205
00:58:07,609 --> 00:58:10,862
ทั้งที่พลอตเรื่องกับเนื้อเรื่องเรียบง่ายมาก

1206
00:58:10,945 --> 00:58:12,280
แต่พอเอามาร้อยเรียงกัน

1207
00:58:12,363 --> 00:58:15,074
แล้วเติมด้วยจินตนาการ
เล่าเรื่องและภาพแบบหนัง

1208
00:58:15,158 --> 00:58:18,495
ทำให้ผลงานออกมาดูเจ๋งมากเลย"

1209
00:58:30,006 --> 00:58:33,426
คงเพราะผมไม่ได้มีส่วนร่วมกับงานโปรดักชั่น

1210
00:58:33,510 --> 00:58:38,556
เพราะอย่างนั้นผมเลยนึกภาพไม่ออกว่า
การถ่ายทำมันยากอะไรขนาดไหนครับ

1211
00:58:38,640 --> 00:58:42,227
จะให้ไปพูดว่า "อันนี้ก็งั้นๆ"

1212
00:58:42,310 --> 00:58:45,813
ในขณะที่พวกเพื่อนที่ศึกษาเรื่องหนัง
วิจารณ์ว่าดีกันทุกคน

1213
00:58:46,439 --> 00:58:48,691
ผมก็เลยแสดงความคิดเห็นอะไรไม่ค่อยได้

1214
00:58:48,775 --> 00:58:55,281
รู้สึกว่าผมพูดเกี่ยวกับหนังเรื่องนั้นไปแค่ว่า
"ถ่ายออกมาได้ดีเลย" ประมาณนั้นมั้งครับ

1215
00:58:55,365 --> 00:58:57,116
อย่างที่บอกไปว่า

1216
00:58:58,576 --> 00:58:59,536
ตอนนั้นผมมีอีโก้สูงมาก

1217
00:59:00,495 --> 00:59:02,288
ผมคิดว่ามันไม่ได้เจ๋งอะไรขนาดนั้นครับ

1218
00:59:02,789 --> 00:59:04,332
(วอลเลซ แอนด์ กรอมมิท)

1219
00:59:04,415 --> 00:59:06,417
มันเรียกว่า "สต็อป โมชั่น" ใช่มั้ยครับ

1220
00:59:06,501 --> 00:59:07,961
หรือเรียกอีกอย่าง "รีลีส ชู้ทติ้ง"

1221
00:59:08,044 --> 00:59:10,129
ตอนนั้นผมดูแล้วก็คิดแค่ว่า

1222
00:59:11,047 --> 00:59:15,301
"ถ้ากล้องมีฟังก์ชั่นนั้น ใครๆ ก็ถ่ายได้แหละ"

1223
00:59:15,385 --> 00:59:16,886
ผมอายมากเลยครับ

1224
00:59:16,970 --> 00:59:18,930
ตอนฉายเรื่องนี้ในงานเลี้ยงส่งท้ายปี

1225
00:59:19,013 --> 00:59:21,975
หน้าผมนี่แดงก่ำไปถึงหู

1226
00:59:22,559 --> 00:59:26,145
น่าจะเป็นครั้งแรกเลยที่ผมลองทำ
หนังแบบที่มีบรรยาย

1227
00:59:26,229 --> 00:59:27,438
แล้วก็

1228
00:59:28,064 --> 00:59:31,067
ในงานเลี้ยงมีประมาณ 15 หรือ 20 คนมั้งครับ

1229
00:59:31,150 --> 00:59:33,486
ก็คือถือว่ามีคนดูด้วยครับ

1230
00:59:33,570 --> 00:59:36,114
มันเป็นงานเลี้ยงส่งท้ายปี

1231
00:59:36,197 --> 00:59:38,866
ทุกคนก็อยากรีบดูให้จบแล้วจะได้รีบกินเหล้ากัน

1232
00:59:38,950 --> 00:59:40,618
ทั้งๆ ที่บรรยากาศเฮฮาแบบนั้น

1233
00:59:40,702 --> 00:59:43,496
มีแค่ผมที่ประหม่าจะตายอยู่คนเดียว

1234
00:59:43,580 --> 00:59:46,457
ผมจำได้เลยว่าหน้าผมแดงก่ำลามไปถึงหูเลยครับ

1235
00:59:47,750 --> 00:59:51,212
แอนิเมชั่นเรื่องนี้
ทำให้ฉันยอมแพ้เรื่องทำหนังแอนิเมชั่น

1236
00:59:51,296 --> 00:59:54,048
แล้วเบนเข็มมาทางหนังที่คนแสดง

1237
00:59:54,132 --> 00:59:57,135
มันเป็นหนังแอนิเมชั่นจากตุ๊กตา
ที่ต้องขยับทีนึง ถ่ายทีนึงวนๆ ไป

1238
00:59:57,218 --> 01:00:00,221
พอถ่ายเสร็จแล้วความรู้สึกที่มีต่อตุ๊กตา

1239
01:00:00,305 --> 01:00:02,890
ความรู้สึกที่มีต่อตัวละครเอกมันแย่ลงน่ะ

1240
01:00:03,474 --> 01:00:05,268
"แกก็ขยับเองสักก้าวบ้างได้มั้ยล่ะ"

1241
01:00:05,351 --> 01:00:08,146
ฉันรู้สึกแบบนี้เลย
ก็เลยเปลี่ยนใจมาทางหนังที่ใช้คนแสดง

1242
01:00:08,229 --> 01:00:09,689
นักแสดงขยับของเขาได้เองไง

1243
01:00:09,772 --> 01:00:10,857
- ใช่ครับ
- ก็นั่นแหละ

1244
01:00:10,940 --> 01:00:12,900
แต่ตอนนี้พอมาคิดดูแล้ว

1245
01:00:13,401 --> 01:00:15,737
สมัยนั้นพวกเราก็บ้าเหมือนกันนะ

1246
01:00:15,820 --> 01:00:17,989
ที่ถ่ายหนังอยู่ในนั้นกันทั้งคืน

1247
01:00:18,072 --> 01:00:21,326
พวกเราไปถึงตอนแปดโมงแล้วก็เซ็ทติ้ง

1248
01:00:21,409 --> 01:00:22,869
ตอนนั้นฤดูหนาวหรือฤดูร้อนนะ

1249
01:00:23,870 --> 01:00:24,746
อันนั้นจำไม่ได้ครับ

1250
01:00:24,829 --> 01:00:26,456
ผมอินไปกับงานมากจนลืมไปเลยครับ

1251
01:00:27,707 --> 01:00:28,708
น่าจะฤดูหนาวนะ

1252
01:00:28,791 --> 01:00:29,667
ค่อนข้างหนาวครับ

1253
01:00:29,751 --> 01:00:31,461
รู้สึกว่าใส่เสื้อโค้ทถ่ายนะ

1254
01:00:31,544 --> 01:00:32,879
แล้วตอนนั้น

1255
01:00:32,962 --> 01:00:34,547
- คุณแม่พี่
- ใช่ แม่ฉันเดินลงมา

1256
01:00:34,631 --> 01:00:35,840
ลงมาในตอนเช้ามืด

1257
01:00:35,923 --> 01:00:38,593
มองพวกเราด้วยสายตาสมเพชเวทนา

1258
01:00:38,676 --> 01:00:40,511
- ถามว่ายังไม่เสร็จอีกเหรอ
- ถามแบบนั้น

1259
01:00:41,012 --> 01:00:44,599
ตอนนั้นฉันเพิ่งปลดประจำการจากเกณฑ์ทหาร

1260
01:00:44,682 --> 01:00:45,516
ใช่ครับ

1261
01:00:46,100 --> 01:00:47,852
การต้องมาเห็นลูกชายที่อยู่ในวัยผู้ใหญ่

1262
01:00:47,935 --> 01:00:50,855
เดินถือตุ๊กตากอริลล่าตอนเช้ามืดในชั้นใต้ดิน

1263
01:00:50,938 --> 01:00:53,149
- นั่นสิครับ
- แม่จะปวดหัวขนาดไหน

1264
01:00:54,067 --> 01:00:56,194
แม่จะหงุดหงิดขนาดไหน

1265
01:00:57,236 --> 01:01:00,782
ผมคิดว่าเรื่องกอริลล่า

1266
01:01:00,865 --> 01:01:06,537
มีองค์ประกอบสำคัญ
ในผลงานของผู้กำกับบงจุนโฮมาตั้งแต่ตอนนั้น

1267
01:01:07,372 --> 01:01:08,873
("อินโคฮีเรนซ์" บงจุนโฮ 1994)

1268
01:01:08,956 --> 01:01:12,585
ในหนังของผู้กำกับบง
มักจะมีฉากของชั้นใต้ดินเสมอครับ

1269
01:01:13,628 --> 01:01:16,756
ลงไปที่ชั้นใต้ดิน

1270
01:01:16,839 --> 01:01:18,383
แล้วจัดการให้เรียบร้อย

1271
01:01:24,722 --> 01:01:29,185
ห้องน้ำของสำนักงานดูแลตึกอยู่ไกลเกิน

1272
01:01:32,522 --> 01:01:34,190
เรื่องนี้คือตอนที่อพาร์ทเมนท์นี้ถูกสร้าง

1273
01:01:34,273 --> 01:01:35,441
(เห่าไม่ว่า อย่าให้ข้ารำคาญ)

1274
01:01:35,525 --> 01:01:37,235
ในปี 1988

1275
01:01:37,318 --> 01:01:39,362
ช่วงที่การก่อสร้างอพาร์ทเมนท์กำลังเฟื่องฟู

1276
01:01:39,445 --> 01:01:40,988
(ฆาตกรรม ความตาย และสายฝน)

1277
01:01:41,072 --> 01:01:44,117
แปลว่าหลังจากที่นายเกณฑ์ทหารจบ
แล้วมาอยู่โรงงานในเมืองนี้

1278
01:01:44,867 --> 01:01:47,787
ก็มีคดีเกิดขึ้นเรื่อยๆ ไงล่ะ

1279
01:01:47,870 --> 01:01:48,913
(ชนชั้นปรสิต)

1280
01:01:48,996 --> 01:01:50,581
สำหรับผม นี่ไม่ใช่ของปลอมนะครับ

1281
01:01:51,207 --> 01:01:53,042
ปีหน้าผมจะเข้ามหาวิทยาลัยนี้ให้ได้ครับ

1282
01:01:54,919 --> 01:01:56,379
แกวางแผนไว้แล้วสินะ

1283
01:01:59,257 --> 01:02:01,384
- ผมรู้ว่าเขาจะไปได้ไกล
- ใช่

1284
01:02:01,884 --> 01:02:04,804
ผมรู้แหละ แต่ก็ไม่คิดว่าจะไปได้ไกลขนาดนี้

1285
01:02:07,014 --> 01:02:09,517
เขาพูดงั้น แต่อูฮยอนน่ะ

1286
01:02:09,600 --> 01:02:13,521
เขาเป็นคนเก่งเรื่องตัวเลข
แถมไม่ใช่คนที่จะใช้เงินไปกับเรื่องไร้สาระ

1287
01:02:13,604 --> 01:02:20,278
หมอนี่น่ะ ตอนผู้กำกับบงจุนโฮ
เริ่มทำหนังสั้นเรื่องไวท์แมน

1288
01:02:20,862 --> 01:02:22,071
หมอนี่เป็นคนออกทุนให้ครับ

1289
01:02:22,780 --> 01:02:24,949
ฉันคิดว่านายช่วยไปประมาณสามล้านวอน

1290
01:02:25,032 --> 01:02:26,451
- ไม่ๆ
- เท่าไหร่ล่ะ

1291
01:02:26,534 --> 01:02:28,703
ไม่ๆ ฉันจำไม่ค่อยได้แล้ว

1292
01:02:28,786 --> 01:02:30,204
- จำไม่ได้เหรอ
- แค่ส่วนนึง

1293
01:02:30,872 --> 01:02:34,167
จำได้ว่าแค่ส่วนนึง
แต่เขาบอกว่าจดตัวเลขไว้น่ะ ห้าแสนวอน

1294
01:02:34,250 --> 01:02:35,418
- ห้าแสนวอนเหรอ
- อือ

1295
01:02:35,501 --> 01:02:37,587
แต่นายเคยบอกฉันว่าสามล้านวอนนะ

1296
01:02:37,670 --> 01:02:39,172
- จริงเหรอ
- โกหกกันสินะ

1297
01:02:39,255 --> 01:02:41,549
รุ่นพี่อูฮยอนอยู่ในงานเลี้ยงส่งท้ายปีด้วยครับ

1298
01:02:41,632 --> 01:02:44,260
ก็เลยได้ดูแอนิเมชั่นเรื่องนั้นด้วยครับ

1299
01:02:44,886 --> 01:02:47,305
เลยเป็นโชคดีของผมที่ตอนถ่ายเรื่องไวท์แมน

1300
01:02:47,388 --> 01:02:49,474
รุ่นพี่ช่วยลงทุนด้วยส่วนนึง

1301
01:02:49,557 --> 01:02:50,391
(ไวท์แมน)

1302
01:02:50,475 --> 01:02:51,434
(นักแสดง อันแนซัง)

1303
01:02:51,517 --> 01:02:54,020
รุ่นพี่ให้เงินมาตอนที่ผมถ่ายหนังสั้นครับ

1304
01:02:54,103 --> 01:02:56,397
(ผู้ช่วยผู้กำกับ คิมซอกอู)

1305
01:02:56,481 --> 01:02:58,232
(สนับสนุนการผลิต อูฮยอนฮี)

1306
01:02:58,316 --> 01:02:59,525
"อูฮยอนฮี" เหรอ

1307
01:02:59,609 --> 01:03:01,861
บงจุนโฮจำชื่อฉันไม่แม่นสินะ

1308
01:03:02,945 --> 01:03:05,865
- โอ้โฮ
- เดี๋ยวนี้ก็ยังจำอย่างนี้ ไม่สิ คงจำได้แล้วแหละ

1309
01:03:06,449 --> 01:03:08,951
พูดไปอาจจะฟังดูแปลกๆ นะ

1310
01:03:09,452 --> 01:03:12,830
แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ผมช่วยเหลือใคร

1311
01:03:12,914 --> 01:03:14,999
แล้วรู้สึกเสียใจเป็นครั้งแรกเลยครับ

1312
01:03:15,875 --> 01:03:17,168
ตอนนั้นไม่เสียใจเลยนะ

1313
01:03:18,419 --> 01:03:20,171
แต่พอหลายปีผ่านไป

1314
01:03:23,007 --> 01:03:24,842
เรื่อง "ฆาตกรรม ความตาย และสายฝน"

1315
01:03:25,802 --> 01:03:27,470
ตอนดูหนังจบแล้วออกมา

1316
01:03:28,179 --> 01:03:32,099
หัวใจผมเต้นแรง หนักอึ้ง อึดอัด

1317
01:03:32,183 --> 01:03:35,311
ความรู้สึกตื้นตันใจเอ่อล้นขึ้นมา

1318
01:03:36,562 --> 01:03:37,396
ตอนนั้นคิดขึ้นมาว่า

1319
01:03:39,023 --> 01:03:40,107
"น่าจะลงทุนให้หมดเลย"

1320
01:03:44,278 --> 01:03:45,488
"น่าจะออกเงินให้หมดเลย"

1321
01:03:46,239 --> 01:03:49,951
"ทำไมขี้เหนียวขี้งกออกเงินให้แค่นั้น"

1322
01:03:50,034 --> 01:03:51,702
ตอนนั้นผมคิดแบบนี้จริงๆ ครับ

1323
01:04:02,463 --> 01:04:04,423
ตอนท้ายสุดของเรื่องมีต้นไม้ปรากฏขึ้นมา

1324
01:04:04,507 --> 01:04:06,342
เป็นต้นไม้หนึ่งต้น

1325
01:04:06,425 --> 01:04:08,761
ชื่อหนังก็คือ "ลุคกิ้ง ฟอร์ พาราไดซ์"

1326
01:04:09,512 --> 01:04:10,888
ตอนนี้พอมาคิดดูแล้ว

1327
01:04:11,931 --> 01:04:14,350
ทุกคนก็คงมีสิ่งที่อยากตามหาให้เจอกันอยู่

1328
01:04:15,351 --> 01:04:16,394
ฉันคิดว่าอย่างนั้นค่ะ

1329
01:04:19,856 --> 01:04:22,441
ในที่สุดกอริลล่าก็ไปถึงที่ต้นไม้ค่ะ

1330
01:04:22,525 --> 01:04:24,360
กอริลล่ายืนอยู่หน้าต้นไม้ค่ะ

1331
01:04:24,443 --> 01:04:26,195
สิ่งที่เราเห็นคือภาพด้านหลังของกอริลล่า

1332
01:04:26,279 --> 01:04:28,948
แต่พอกล้องค่อยๆ ขยับซูมออกมา

1333
01:04:33,077 --> 01:04:34,704
ต้นกล้วยต้นนั้น

1334
01:04:34,787 --> 01:04:38,749
เป็นต้นกล้วยที่อยู่ในจอทีวีค่ะ

1335
01:04:44,964 --> 01:04:47,633
ตอนจบทำให้ฉันน้ำตาไหลเลยค่ะ

1336
01:04:48,342 --> 01:04:53,681
เป็นหนังที่ทำออกมาได้ดีมาก
จนรู้สึกอินไปกับกอริลล่าด้วยเลยค่ะ

1337
01:04:54,307 --> 01:04:57,518
(จบ)

1338
01:04:57,602 --> 01:05:02,440
ตอนนั้นฉันยังไม่สามารถ
ไปอยู่ไกลจากแถวมหาลัยหรือแถวบ้าน

1339
01:05:03,774 --> 01:05:06,944
เป็นช่วงที่ฉันยังหาเงินไม่ได้ ยังเป็นคนว่างงาน

1340
01:05:08,154 --> 01:05:11,532
ไม่รู้แน่ชัดว่าตัวเองอยากทำอะไร

1341
01:05:11,616 --> 01:05:14,410
ไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าต้องทำอะไร

1342
01:05:14,911 --> 01:05:17,955
แต่ฉันรู้แน่ชัดว่าตัวเองไม่อยากไปที่ไหน

1343
01:05:21,459 --> 01:05:23,127
เพราะอย่างนั้นฉันเลยรู้สึกว่า

1344
01:05:24,670 --> 01:05:26,297
ตัวเองคล้ายกับกอริลล่าในหนังค่ะ

1345
01:05:27,340 --> 01:05:28,174
นั่นแหละค่ะ

1346
01:05:31,218 --> 01:05:32,678
"ลุคกิ้ง ฟอร์ พาราไดซ์"

1347
01:05:37,141 --> 01:05:39,393
ท่ามกลางวัฒนธรรมภาพยนตร์ที่เฟื่องฟู

1348
01:05:39,477 --> 01:05:41,395
โรงหนังที่กำลังจะเปิดให้บริการในวันพรุ่งนี้

1349
01:05:41,479 --> 01:05:44,065
ถือว่าเป็นการปฏิวัติที่ไม่ธรรมดาจริงๆ ค่ะ

1350
01:05:44,148 --> 01:05:45,858
ฉันได้ลองไปเยี่ยมชมมาแล้วค่ะ

1351
01:05:46,484 --> 01:05:48,861
ช่วงปี 1995 ทุกอย่างระเบิดตู้มเลยครับ

1352
01:05:48,945 --> 01:05:50,321
ครบรอบ 100 ปีของภาพยนตร์

1353
01:05:50,404 --> 01:05:54,742
โรงภาพยนตร์สำหรับภาพยนตร์ศิลปะ
แห่งแรกของประเทศจะเปิดให้บริการวันพรุ่งนี้

1354
01:05:58,704 --> 01:06:00,247
"นอสทัลเจีย" ของทาร์คอฟสกี

1355
01:06:00,831 --> 01:06:04,627
รวมการทำรายได้จากทั่วโลกแล้ว
รายได้ที่เกาหลีน่าจะเป็นรองแค่รัสเซีย

1356
01:06:04,710 --> 01:06:07,213
"เดอะ แซคริไฟซ์" ก็มีคนดูหกหมื่นคน

1357
01:06:07,296 --> 01:06:08,172
(หนังศิลปะผลิบาน)

1358
01:06:08,255 --> 01:06:11,217
ทุกคนพากันไปดูหนัง แต่พอดูเสร็จก็

1359
01:06:12,677 --> 01:06:14,804
ออกมาปวดหัวกันใหญ่

1360
01:06:15,888 --> 01:06:19,809
นิตยสารอย่าง "ซิเน 21" "คิโน"
ก็เริ่มออกฉบับแรก

1361
01:06:20,893 --> 01:06:23,354
ทุกคนอ่านบทความของอ.จองซองอิลในนิตยสาร

1362
01:06:23,437 --> 01:06:25,773
แล้วก็คลั่งกันไปเลย

1363
01:06:25,856 --> 01:06:29,068
สถิติรายงานว่าภาพยนตร์เรื่อง
"จูราสสิค พาร์ค" ของสหรัฐอเมริกา

1364
01:06:29,151 --> 01:06:34,031
สามารถทำรายได้สูงกว่า
มูลค่าการส่งออกรถยนต์ของเกาหลีในหนึ่งปี

1365
01:06:34,115 --> 01:06:36,325
ฉันคิดว่าหลังจากช่วงกลางถึงปลายยุค 90

1366
01:06:36,409 --> 01:06:37,535
(คิมฮยองอ๊ก)

1367
01:06:37,618 --> 01:06:41,288
ธุรกิจภาพยนตร์เริ่มเป็นรูปเป็นร่างขึ้นค่ะ

1368
01:06:41,372 --> 01:06:43,165
บางคนอยู่ๆ ก็ดังขึ้นมา

1369
01:06:43,249 --> 01:06:45,334
บางคนก็กลายเป็นบรรณาธิการของนิตยสาร

1370
01:06:45,418 --> 01:06:46,335
พอได้เห็นอะไรแบบนี้

1371
01:06:46,419 --> 01:06:48,004
กลุ่มบริษัทใหญ่ก้าวสู่ธุรกิจภาพยนตร์

1372
01:06:48,087 --> 01:06:49,171
พวกเราเองก็

1373
01:06:49,255 --> 01:06:50,548
พอมองภาพเหล่านั้น

1374
01:06:51,048 --> 01:06:53,634
แล้วก็เหมือนได้รับแรงกระตุ้นน่ะค่ะ

1375
01:06:54,260 --> 01:06:56,095
ช่วงยุค 70 ยุค 80

1376
01:06:56,178 --> 01:06:59,515
วัยรุ่นรักหนังในรุ่นของผมเคยรวมตัวกัน

1377
01:06:59,598 --> 01:07:01,100
แล้วบ่นเกี่ยวกับวงการนี้ครับ

1378
01:07:01,684 --> 01:07:04,687
ว่า "ทำไมในเกาหลีไม่มีเทศกาลหนัง

1379
01:07:04,770 --> 01:07:07,064
ทำไมในเกาหลีไม่มีสถาบันสอนเกี่ยวกับหนัง

1380
01:07:07,148 --> 01:07:08,107
(เปิดสาขาภาพยนตร์)

1381
01:07:08,190 --> 01:07:09,025
(เทศกาลหนังสั้น)

1382
01:07:09,108 --> 01:07:12,236
ทำไมในเกาหลีไม่มีเงินทุนสนับสนุนการทำหนังสั้น

1383
01:07:13,738 --> 01:07:16,574
สวรรค์สำหรับวงการหนัง

1384
01:07:16,657 --> 01:07:18,325
คงอยู่ที่ไหนสักแห่งที่ไม่ใช่ในประเทศนี้

1385
01:07:18,409 --> 01:07:20,244
ถ้าได้ไปที่นั่นดูสักครั้งก็คงจะดี"

1386
01:07:20,327 --> 01:07:24,248
เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติปูซาน
ซึ่งจัดขึ้นเป็นครั้งแรกในประเทศเกาหลี

1387
01:07:24,331 --> 01:07:27,209
ได้มีพิธีเปิดอย่างอลังการในคืนวันนี้

1388
01:07:35,509 --> 01:07:36,469
แต่มีอยู่วันนึง

1389
01:07:38,095 --> 01:07:41,640
ช่วงนั้นฉันยุ่งอยู่กับการเขียนวิทยานิพนธ์ป.โท

1390
01:07:41,724 --> 01:07:43,726
หัวข้อที่เขียนก็เกี่ยวกับหนังนั่นแหละค่ะ

1391
01:07:44,518 --> 01:07:47,021
แล้วตอนฉันอยู่แถวสถานีคังนัม
ก็บังเอิญเจอกับเขาค่ะ

1392
01:07:47,104 --> 01:07:48,773
ฉันก็ถามว่า "จุนโฮ มาทำอะไรแถวนี้"

1393
01:07:48,856 --> 01:07:50,274
เพราะปกติเจอกันแถวหน้าฮงแด

1394
01:07:50,357 --> 01:07:52,693
พอมาเจอกันที่สถานีคังนัมเลยประหลาดใจมากค่ะ

1395
01:07:52,777 --> 01:07:55,446
เขาบอกว่าเขาตั้งใจจะเข้าสถาบันภาพยนตร์

1396
01:07:56,155 --> 01:07:56,989
แต่ว่า

1397
01:07:57,656 --> 01:08:00,534
จะเข้าที่นั่นต้องสอบภาษาอังกฤษด้วย

1398
01:08:00,618 --> 01:08:03,204
เขาเลยมาเรียนสถาบันสอนภาษาอีอิกฮุน

1399
01:08:03,287 --> 01:08:06,123
เขาเรียนพิเศษภาษาอังกฤษอยู่ค่ะ

1400
01:08:06,207 --> 01:08:08,292
ตอนนั้นฉันก็ตกใจเหมือนกันค่ะ

1401
01:08:08,375 --> 01:08:09,502
ตอนนั้นฉันยังเด็ก

1402
01:08:09,585 --> 01:08:13,881
ฉันคิดแค่ว่า "จุนโฮคิดถึงหนัง
ในฐานะโลกความจริงของเขาสินะ

1403
01:08:13,964 --> 01:08:17,843
แต่สำหรับฉัน
หนังเหมือนเป็นแค่จินตนาการเท่านั้นเอง

1404
01:08:18,636 --> 01:08:20,846
แต่เขามองว่าหนังทำเป็นอาชีพได้สินะ"

1405
01:08:20,930 --> 01:08:23,766
ตอนนี้พอมองย้อนกลับไปแล้วถึงได้รู้

1406
01:08:23,849 --> 01:08:28,479
ตอนนั้นพวกเราดูหนังด้วยกันที่เยลโลว์ ดอร์

1407
01:08:28,562 --> 01:08:29,772
พูดคุยกัน

1408
01:08:30,272 --> 01:08:33,651
ผมคิดว่าแค่นั้นก็เพียงพอแล้ว

1409
01:08:33,734 --> 01:08:36,403
ผมไม่รู้ใจของสมาชิกในชมรมเลยครับ

1410
01:08:36,904 --> 01:08:38,197
จุดใหญ่ที่สุดที่ผมมองพลาดไป

1411
01:08:38,280 --> 01:08:43,202
คือเรื่องที่พวกเขาอยากทำหนัง
ที่พวกเขาอยากถ่ายหนัง

1412
01:08:43,786 --> 01:08:49,875
มีบางเรื่องที่ความคิดเห็นของสมาชิกขัดแย้งกัน

1413
01:08:49,959 --> 01:08:53,587
เช่น เรื่องแนวทางการศึกษา
แนวทางต่อยอดในอนาคต

1414
01:08:53,671 --> 01:08:55,923
ต่างคนต่างก็มีความคิดเห็นของตัวเอง

1415
01:08:56,423 --> 01:08:58,008
พอความคิดเห็นไม่ลงรอยกัน

1416
01:08:58,092 --> 01:09:02,179
หลังๆ ก็เลยมีช่วงที่มีความอึดอัดต่อกันน่ะครับ

1417
01:09:02,263 --> 01:09:07,560
ไม่ว่าอะไรก็ตาม
พอเห็นว่าช่วงเวลาอันรุ่งโรจน์ได้ผ่านเลยไปแล้ว

1418
01:09:07,643 --> 01:09:09,687
ยังไงก็ปวดใจทั้งนั้นแหละค่ะ

1419
01:09:10,521 --> 01:09:12,731
ถึงเยลโลว์ ดอร์จะไม่ใช่สิ่งมีชีวิต

1420
01:09:13,774 --> 01:09:16,944
แต่ก็มีช่วงวัยที่ร่วงโรยเหมือนกันค่ะ

1421
01:09:17,027 --> 01:09:19,029
ฉันเองก็เฝ้ามองมาตลอดค่ะ

1422
01:09:19,947 --> 01:09:23,159
ทุกคนต่างก็มีรสนิยม มีความชอบที่แตกต่างกัน

1423
01:09:23,242 --> 01:09:25,244
เราเป็นส่วนหนึ่งของเยลโลว์ ดอร์

1424
01:09:25,327 --> 01:09:29,331
แต่ความจริงแล้ว
ทุกคนต่างก็มีความฝันของตัวเองค่ะ

1425
01:09:29,415 --> 01:09:32,668
ไม่ว่ายังไงก็จะมีบางอย่างที่ทำให้
ไม่สามารถผูกมัดเราไว้เป็นหนึ่งเดียวกันได้

1426
01:09:45,181 --> 01:09:49,310
(เบรธเลส)

1427
01:09:49,393 --> 01:09:50,895
คือว่า

1428
01:09:50,978 --> 01:09:53,647
เราคุยกันว่าควรพอเท่านี้

1429
01:09:54,857 --> 01:09:56,483
แต่ว่าหลังจากนั้น

1430
01:09:58,277 --> 01:09:59,570
รู้สึกขมขื่นอยู่เหมือนกันนะครับ

1431
01:09:59,653 --> 01:10:04,283
เราวาดฝันด้วยกันอย่างเต็มไปด้วยพลัง
เราทำผลงานสำเร็จด้วยกันมามากมาย

1432
01:10:05,075 --> 01:10:06,035
เราเคยเป็นแบบนั้น

1433
01:10:06,535 --> 01:10:09,371
แต่ทุกอย่างพังครืนลงมาในพริบตาเลยครับ

1434
01:10:09,455 --> 01:10:11,457
พอทุกอย่างพังครืนลงมา

1435
01:10:12,666 --> 01:10:14,960
ทุกอย่างก็หายวับไปเหมือนกระแสน้ำลงเลยครับ

1436
01:10:18,714 --> 01:10:19,548
แล้วหลังจากนั้น

1437
01:10:20,633 --> 01:10:21,467
ก็มีทริป

1438
01:10:22,343 --> 01:10:24,678
ผมชวนว่าไปเที่ยวด้วยกันสักครั้ง

1439
01:10:25,179 --> 01:10:27,014
ไปคังวอนโดฝั่งที่ติดกับทะเลตะวันออก

1440
01:10:28,015 --> 01:10:30,809
คนที่จะไปก็มารวมตัวกันครับ

1441
01:10:30,893 --> 01:10:34,521
นัดรวมตัวกันที่สถานีช็องนยางนี

1442
01:10:34,605 --> 01:10:37,149
เป็นทริปที่ยอดเยี่ยมมากเลยครับ

1443
01:10:38,317 --> 01:10:41,612
ความทรงจำตอนนั้นยังชัดเจนอยู่เลย

1444
01:10:41,695 --> 01:10:45,407
ตอนที่รถไฟวิ่งผ่านจองดงจิน
แล้วดวงอาทิตย์กำลังจะขึ้น

1445
01:10:45,950 --> 01:10:49,203
ในรถไฟก็เปิดเพลง "มูนไลท์ โซนาต้า" ครับ

1446
01:10:49,703 --> 01:10:50,913
ดีไปหมดเลยครับ

1447
01:10:51,413 --> 01:10:54,208
เสียงประกาศบอกว่ากำลังจะถึงสถานีปลายทาง

1448
01:10:54,291 --> 01:10:56,669
เสียงเพลงมูนไลท์ โซนาต้าดังคลอไปด้วย

1449
01:10:56,752 --> 01:10:59,505
ในขณะที่รถไฟก็วิ่งเลียบชายหาดไปเรื่อยๆ

1450
01:11:03,634 --> 01:11:06,178
ผมคิดว่าช่วงเวลาที่ใช้ในเยลโลว์ ดอร์

1451
01:11:06,971 --> 01:11:09,974
เปรียบเหมือนกับองก์หนึ่งในละครเวทีครับ

1452
01:11:10,057 --> 01:11:11,850
ไม่ว่ายังไง

1453
01:11:11,934 --> 01:11:15,646
องก์นั้นก็จะต้องจบลง

1454
01:11:16,313 --> 01:11:19,483
เพื่อให้สามารถเล่นองก์ถัดไปได้

1455
01:11:19,566 --> 01:11:21,944
ไปสู่องก์สอง องก์สาม องก์สี่

1456
01:11:22,027 --> 01:11:24,780
กับชีวิตในช่วงเวลาอีก 30 ปีข้างหน้า

1457
01:11:25,281 --> 01:11:29,285
ในขณะที่ชีวิตของเราดำเนินต่อไป

1458
01:11:29,368 --> 01:11:32,288
สิ่งที่ขาดหายไปในองก์ที่หนึ่ง
สิ่งที่ได้เรียนรู้ในองก์ที่หนึ่ง

1459
01:11:33,497 --> 01:11:35,457
ก็เอามาประยุกต์ใช้

1460
01:11:35,541 --> 01:11:38,377
เพื่อที่จะสามารถก้าวไปข้างหน้าต่อไปได้

1461
01:11:38,961 --> 01:11:40,421
ชีวิตผมก็เหมือนกัน

1462
01:11:42,923 --> 01:11:43,966
เข้าใจความรู้สึกนี้มั้ยคะ

1463
01:11:44,049 --> 01:11:47,303
เวลาที่รู้สึกดีมาก
เมื่อได้พบกับใครสักคนและสนิทกัน

1464
01:11:47,386 --> 01:11:48,887
ทุกอย่างดีไปหมด

1465
01:11:49,388 --> 01:11:51,181
ได้จับมือเดินไปด้วยกัน

1466
01:11:51,682 --> 01:11:54,643
แต่เราไม่สามารถจับมือกันได้ตลอดเวลา
ถึงจุดนึงก็ต้องปล่อยมือจากกัน

1467
01:11:54,727 --> 01:11:56,437
แต่พอปล่อยมือกันแล้วกลับรู้สึกอึดอัด

1468
01:11:56,937 --> 01:11:58,939
อารมณ์ประมาณนั้นแหละค่ะ

1469
01:11:59,440 --> 01:12:00,441
ส่วนตัวผมคิดว่า

1470
01:12:01,442 --> 01:12:06,405
การที่คนไร้เดียงสามารวมตัวกัน
แล้วแยกจากกันเมื่อถึงเวลาเป็นเรื่องที่ดีซะอีก

1471
01:12:06,905 --> 01:12:08,991
ถ้าเรารวมตัวกันเพื่อเงิน

1472
01:12:09,074 --> 01:12:10,784
หรือว่ามีเป้าหมายที่ชัดเจน

1473
01:12:11,869 --> 01:12:13,746
เราคงต้องคอยสร้างกฎหรือกรอบขึ้นมา

1474
01:12:13,829 --> 01:12:15,748
แล้วทำตามเพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งที่ต้องการครับ

1475
01:12:26,759 --> 01:12:27,718
ช่วงนั้น

1476
01:12:28,218 --> 01:12:29,511
ฉันเลิกดูหนังไปเลยค่ะ

1477
01:12:30,763 --> 01:12:33,098
หนังที่ฉันดูตอนอยู่ในเยลโลว์ ดอร์

1478
01:12:33,182 --> 01:12:36,393
กับหนังที่ฉันดูหลังจากออกมามันต่างกันมากเลยค่ะ

1479
01:12:37,061 --> 01:12:40,314
จนต้องถามตัวเองว่าเคยชอบอะไรแบบนี้เหรอ

1480
01:12:40,397 --> 01:12:42,399
น่าแปลกคือหนังที่ดูในเยลโลว์ ดอร์

1481
01:12:42,941 --> 01:12:45,778
มักจะมีความหมายลึกซึ้งกว่าที่เห็น

1482
01:12:46,528 --> 01:12:50,866
แต่พอออกมาสู่โลกความจริง
หนังที่ฉันซื้อตั๋วเข้าไปดูในโรงหนัง

1483
01:12:50,949 --> 01:12:53,369
ฉันกลับไม่เคยรู้สึกอย่างนั้นอีกเลยค่ะ

1484
01:12:54,578 --> 01:12:58,332
ช่วงแรกๆ ที่ชมรมเพิ่งแตก
มันเป็นความรู้สึกเสียใจมาก

1485
01:12:58,415 --> 01:13:02,920
พอหลังจากนั้นก็เป็นความคิดถึงวันเวลาเก่าๆ
วนเวียนอยู่อย่างนั้น

1486
01:13:03,003 --> 01:13:06,840
แต่ตอนนี้ทุกอย่างกลายเป็นความทรงจำที่สวยงาม

1487
01:13:06,924 --> 01:13:08,926
ที่ยังหลงเหลืออยู่

1488
01:13:10,344 --> 01:13:12,388
พออายุเข้า 40-50

1489
01:13:13,180 --> 01:13:14,640
ผมรู้สึกปวดใจมากครับ

1490
01:13:17,184 --> 01:13:18,769
ที่ช่วงเวลาเหล่านั้น

1491
01:13:19,520 --> 01:13:21,814
เลือนหายไปแบบนั้น

1492
01:13:23,065 --> 01:13:26,693
ฉันมีความฝันที่จะเดิน
บนเส้นทางสายภาพยนตร์มานานแล้วค่ะ

1493
01:13:27,236 --> 01:13:29,696
นับตั้งแต่ตอนนั้นเนิ่นนานมาจนถึงตอนนี้

1494
01:13:31,907 --> 01:13:34,284
แต่การตามหาเส้นทางของตัวเอง
มีความหมายมากครับ

1495
01:13:34,827 --> 01:13:37,871
ถึงแม้ว่าสุดท้ายแล้ว
สิ่งที่เจอจะเป็นแค่ต้นกล้วยในจอทีวีก็ตาม

1496
01:13:37,955 --> 01:13:40,040
ถึงแม้ว่าจะเป็นแค่การลองมองเข้าไป

1497
01:13:40,624 --> 01:13:43,502
ก็คงเป็นขั้นตอนหนึ่งของการตระหนักรู้

1498
01:13:43,585 --> 01:13:46,213
แต่คนที่ไม่แม้แต่จะลองออกไปจากชั้นใต้ดิน

1499
01:13:47,047 --> 01:13:49,675
ก็จะเชื่ออยู่อย่างนั้นว่าข้างบนนั้นมีต้นกล้วยอยู่

1500
01:13:49,758 --> 01:13:52,636
เพราะอย่างนั้น บางครั้งฉันก็รู้สึกว่า

1501
01:13:54,054 --> 01:13:57,057
มองเห็นต้นไม้ในจออยู่ข้างหน้าฉันจริงๆ ค่ะ

1502
01:13:57,724 --> 01:14:00,310
("โร้ด ฟีเวอร์" คิมมินฮยาง)

1503
01:14:00,394 --> 01:14:03,939
ฉันไม่รู้ว่ายังมีเวลาเหลืออยู่อีกแค่ไหน

1504
01:14:04,022 --> 01:14:08,986
แต่ฉันรู้สึกว่าฉันสามารถเดินเข้าไปใกล้
และสัมผัสต้นไม้ต้นนั้นได้

1505
01:14:09,069 --> 01:14:10,821
ตอนนี้ฉันคิดว่าฉันน่าจะทำได้

1506
01:14:10,904 --> 01:14:13,949
เขินที่จะพูดเหมือนกัน แต่ตอนที่ฉันเริ่มวาดรูป

1507
01:14:14,450 --> 01:14:17,453
ฉันเองก็ไม่รู้ตัวเหมือนกัน

1508
01:14:17,953 --> 01:14:21,081
แต่รูปที่ออกมาดันคล้ายกับ
ฉากสุดท้ายใน "ลุคกิ้ง ฟอร์ พาราไดซ์"

1509
01:14:21,832 --> 01:14:24,251
รูปที่ฉันวาด

1510
01:14:25,085 --> 01:14:28,672
เป็นรูปที่เด็กผู้หญิงคนนึง
กำลังตามหาอะไรบางอย่างค่ะ

1511
01:14:28,755 --> 01:14:31,717
ตอนที่วาด ฉันไม่ได้นึกถึงเยลโลว์ ดอร์เลยค่ะ

1512
01:14:32,885 --> 01:14:34,595
แต่พอมาคิดดูตอนนี้

1513
01:14:34,678 --> 01:14:36,680
บางทีฉันอาจจะ

1514
01:14:37,389 --> 01:14:41,560
วาดความปรารถนาที่จะค้นหาอะไรบางอย่าง
ออกมาเป็นรูปภาพก็ได้ค่ะ

1515
01:14:42,060 --> 01:14:47,107
เมื่อ 30 ปีก่อนเรามีประสบการณ์
ที่เรียกได้ว่าเป็นครั้งหนึ่งในชีวิต

1516
01:14:47,191 --> 01:14:49,651
พวกเราในตอนนั้น

1517
01:14:50,444 --> 01:14:53,822
ไม่มีความกังวลเกี่ยวกับเรื่องอนาคต

1518
01:14:53,906 --> 01:14:55,657
แค่ใช้ชีวิตทุกวันอย่างสนุกสนาน

1519
01:14:55,741 --> 01:14:57,784
เหมือนเป็นจิ๊กซอว์ตัวหนึ่งในชีวิตครับ

1520
01:14:58,285 --> 01:15:01,330
เรื่องที่ผมเล่ามาทั้งหมด

1521
01:15:02,372 --> 01:15:04,875
เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นราวๆ 30 ปีก่อนครับ

1522
01:15:05,501 --> 01:15:10,380
แต่พอคิดว่าผ่านมา 30 ปีแล้ว

1523
01:15:11,423 --> 01:15:13,717
ก็ไม่อยากเชื่อเลยครับ

1524
01:15:16,178 --> 01:15:18,430
เหมือนกับพลุที่สว่างวาบน่ะครับ

1525
01:15:18,514 --> 01:15:19,806
ปี 1992 ปี 1993

1526
01:15:20,432 --> 01:15:24,228
แต่ทุกคนก็คงจะจดจำเรื่องราวที่นี่
ในเวอร์ชันที่ต่างกันไปครับ

1527
01:15:24,311 --> 01:15:26,313
คนที่เข้ามาอยู่แค่ช่วงสั้นๆ ก็มี

1528
01:15:27,022 --> 01:15:28,732
คนที่อยู่นานหน่อยก็มี

1529
01:15:28,815 --> 01:15:30,192
แล้วก็มีคนแบบพี่จงแท

1530
01:15:30,275 --> 01:15:32,486
ที่อยู่ท่ามกลางพายุ

1531
01:15:33,153 --> 01:15:35,531
ทุกคนคงจะมีความทรงจำที่แตกต่างกันไปครับ

1532
01:15:37,199 --> 01:15:39,910
พอมองย้อนกลับไปแล้ว

1533
01:15:41,161 --> 01:15:42,412
ผมคิดว่า

1534
01:15:43,497 --> 01:15:47,876
ไม่มีช่วงไหนในชีวิต
ที่ผมมีแพสชั่นกับหนังเท่ากับตอนนั้นแล้วครับ

1535
01:15:48,418 --> 01:15:51,547
มันเป็นช่วงเวลาที่เป็นจุดเริ่มต้นสำหรับฉัน

1536
01:15:52,214 --> 01:15:54,007
ช่วงเวลาที่อยากจดจำเอาไว้

1537
01:15:54,800 --> 01:15:56,927
และถึงแม้ว่าจะจากมาแล้ว

1538
01:15:58,220 --> 01:16:01,932
แต่ที่นั่นแผ้วถางเส้นทางให้ฉันได้เดินต่อมา

1539
01:16:02,516 --> 01:16:03,517
ที่ที่เป็นจุดเริ่มต้นของฉัน

1540
01:16:04,935 --> 01:16:05,769
เยลโลว์ ดอร์

1541
01:16:14,278 --> 01:16:16,905
ถ้าเราทำชมรมใหม่อีกครั้ง เราจะทำได้ดีมั้ยนะ

1542
01:16:48,020 --> 01:16:50,022
(เยลโลว์ ดอร์ ฉบับที่หนึ่ง)

1543
01:16:53,942 --> 01:16:55,652
"เกี่ยวกับสถาบันภาพยนตร์เยลโลว์ ดอร์

1544
01:16:56,820 --> 01:16:58,238
สถาบันภาพยนตร์เยลโลว์ ดอร์

1545
01:16:58,322 --> 01:17:00,574
เป็นชมรมของคนที่
ต้องการศึกษาเกี่ยวกับภาพยนตร์"

1546
01:17:01,074 --> 01:17:03,285
"การศึกษาเกี่ยวกับภาพยนตร์

1547
01:17:03,368 --> 01:17:05,537
ไม่สามารถทำได้ด้วยความพยายามตามลำพัง

1548
01:17:06,121 --> 01:17:10,208
จากการรวมตัวพูดคุยแลกเปลี่ยนข้อมูลกัน
ของคนสองสามคน

1549
01:17:10,292 --> 01:17:12,377
กลายเป็นมีสมาชิกมากกว่า 30 คนโดยไม่รู้ตัว"

1550
01:17:12,461 --> 01:17:14,546
"ถึงแม้ว่าจะยังไม่ประสีประสา

1551
01:17:15,047 --> 01:17:17,966
แต่ตอนนี้พวกเรา
ก็เรียกตัวเองว่าสถาบันภาพยนตร์

1552
01:17:18,884 --> 01:17:21,470
เราแบ่งแผนกออก
ตามความสนใจของงานในสายภาพยนตร์

1553
01:17:21,553 --> 01:17:24,973
ได้แก่ แผนกวิจารณ์ แผนกกำกับ แผนกเขียนบท"

1554
01:17:25,057 --> 01:17:30,020
"โดยที่แต่ละแผนก
มีการจัดกิจกรรมต่างๆ ของตัวเอง

1555
01:17:30,103 --> 01:17:32,773
สมาชิกของสถาบันมีหลากหลาย

1556
01:17:32,856 --> 01:17:35,150
ตั้งแต่คนที่เพิ่งเรียนรู้
เรื่องพื้นฐานเกี่ยวกับภาพยนตร์

1557
01:17:35,233 --> 01:17:37,235
นักศึกษาป.โทสาขาภาพยนตร์

1558
01:17:37,736 --> 01:17:41,573
ไปจนถึงนักศึกษาป.โท
ป.เอกในสายมนุษยศาสตร์"

1559
01:17:42,157 --> 01:17:44,076
"แต่สิ่งที่พวกเรามีเหมือนกัน

1560
01:17:44,576 --> 01:17:49,289
คือความปรารถนาที่จะก้าวไปบนเส้นทางชีวิต
พร้อมกับสื่ออย่างภาพยนตร์"

1561
01:17:50,040 --> 01:17:53,418
สถาบันจัดเตรียมโปรแกรมไว้อย่างหลากหลาย
เพื่อให้ตรงตามความต้องการ

1562
01:17:53,502 --> 01:17:58,048
และเหมาะสมกับระดับของสมาชิก

1563
01:17:58,715 --> 01:18:02,886
เราเชื่อว่าที่นี่เป็นพื้นที่
ที่เหมาะกับคนที่ต้องการเริ่มเรียนรู้

1564
01:18:02,969 --> 01:18:05,180
เกี่ยวกับภาพยนตร์ในเชิงทฤษฎี"

1565
01:18:05,263 --> 01:18:08,350
"แน่นอนว่าแต่ละแผนกในสถาบัน

1566
01:18:08,433 --> 01:18:12,854
ก็มีโปรแกรมการสร้างสรรค์ผลงาน
ที่จำเป็นต้องลงมือปฏิบัติเช่นกัน"

1567
01:18:13,438 --> 01:18:14,815
สถาบันภาพยนตร์เยลโลว์ ดอร์

1568
01:18:15,315 --> 01:18:19,903
กำลังเฝ้ารอผู้สนใจศึกษาภาพยนตร์
เลือดใหม่ไฟแรงและมีความสามารถ

1569
01:18:20,862 --> 01:18:24,116
เคาะประตูสีเหลืองของสถาบัน

1570
01:18:24,616 --> 01:18:28,120
แล้วเปิดประตูบานใหญ่

1571
01:18:28,203 --> 01:18:31,248
เข้าสู่เส้นทางชีวิตภาพยนตร์
และโลกของภาพยนตร์เกาหลีกันเถอะ"

1572
01:18:33,291 --> 01:18:34,126
อึ้งเลย

1573
01:18:36,670 --> 01:18:37,796
ยิ่งใหญ่มากครับ

1574
01:18:38,380 --> 01:18:39,715
ยิ่งใหญ่มากจริงๆ ค่ะ

1575
01:18:41,591 --> 01:18:42,509
เขียนดีมากเลย

1576
01:18:45,053 --> 01:18:46,304
เท่สุดๆ เลย

1577
01:19:03,488 --> 01:19:08,952
(คิมแดยอบทำธุรกิจตกแต่งภายใน)

1578
01:19:13,457 --> 01:19:16,877
(คิมมินฮยางเป็นนักแอบเขียน
รวมถึงวาดรูป และถ่ายภาพ)

1579
01:19:23,467 --> 01:19:28,555
(คิมซอกอูผู้ชอบภูเขาและพายเรือแคนู
ทำธุรกิจเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม)

1580
01:19:33,393 --> 01:19:38,982
(คิมยุนอาสอนวิชาภาพยนตร์
และการเล่าเรื่องอยู่ในมหาวิทยาลัย)

1581
01:19:43,487 --> 01:19:48,950
(คิมฮยองอ๊กเป็นโปรดิวเซอร์ภาพยนตร์)

1582
01:19:53,455 --> 01:19:59,211
(บันเซบอมสอนจิตวิทยาในมหาวิทยาลัย
ถ่ายภาพบ้างในเวลาว่าง)

1583
01:20:04,049 --> 01:20:09,262
(บงจุนโฮ
ถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องที่แปดเสร็จแล้ว)

1584
01:20:13,558 --> 01:20:19,022
(อีดงฮุนทำธุรกิจเกี่ยวกับการสอนหมากรุก)

1585
01:20:24,027 --> 01:20:29,241
(อีบยองฮุน
ทำธุรกิจอุปกรณ์การแพทย์ในสหรัฐอเมริกา)

1586
01:20:33,954 --> 01:20:39,292
(อิมฮุนอาทำงานเป็นนักบำบัดการพูด
สำหรับเด็กและวัยรุ่น)

1587
01:20:43,421 --> 01:20:49,261
(จางอึนชิมสอนคณิตศาสตร์ให้กับนักเรียน)

1588
01:20:53,473 --> 01:20:59,145
(ชเวจงแทเปิดตัวภาพยนตร์ห้าเรื่อง
และกำลังเขียนนิยายเรื่องที่สี่)

1589
01:21:03,817 --> 01:21:10,824
(คิมฮเยจา คิมฮงจุน
อันแนซัง อูฮยอน จูซองชอล)

1590
01:23:53,445 --> 01:23:55,447
คำบรรยายโดย อภิชญา บุญรินทร์