1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:19,019 --> 00:00:23,480
(ในปี 2011 ภาคตะวันออกของคาบสมุทรโอชิกะ
ของภูมิภาคโทโฮคุในญี่ปุ่น)

4
00:00:23,481 --> 00:00:27,860
(เกิดเหตุการณ์ที่รู้จักกันว่า
"แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในญี่ปุ่นตะวันออก")

5
00:00:27,861 --> 00:00:31,031
(ทําให้เกิดสึนามิ คร่าชีวิตผู้คน 18,000 ราย)

6
00:00:32,198 --> 00:00:34,743
{\an8}(วันที่ 11 มีนาคม
15.15 น.)

7
00:00:54,179 --> 00:00:57,640
(มีสองคนเป็นชาวฟิลิปปินส์)

8
00:01:16,910 --> 00:01:17,869
เอมิล

9
00:01:56,825 --> 00:01:59,369
(เสียงกระซิบในสายลม)

10
00:03:06,102 --> 00:03:11,566
(คาราโอเกะ)

11
00:03:25,246 --> 00:03:28,333
ยิ้มหน่อยซิจ๊ะ

12
00:03:29,292 --> 00:03:31,960
อั๊ยย่ะ

13
00:03:31,961 --> 00:03:34,047
ยิ้มให้หน่อยไม่ได้เหรอ เอโกะ

14
00:03:36,674 --> 00:03:40,136
เหลืออยู่แค่สองคนแต่ทําหน้าซึมกะทือทั้งวัน

15
00:03:41,554 --> 00:03:45,098
จําได้ไหม สมัยที่ลูกค้าเยอะๆ

16
00:03:45,099 --> 00:03:48,686
ฉันจดออร์เดอร์มือเป็นระวิง

17
00:03:50,688 --> 00:03:53,024
พอสึนามิมาที ชีวิตเปลี่ยนเลยเนอะ

18
00:03:53,608 --> 00:03:55,485
จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ฟื้นเลย

19
00:03:56,402 --> 00:03:57,862
พลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือ

20
00:03:58,655 --> 00:03:59,697
เมืองโอทสึจิ

21
00:04:00,531 --> 00:04:02,033
ไม่เหมือนโอทสึจิที่เคยอยู่เลย

22
00:04:02,575 --> 00:04:03,825
ดูสิ

23
00:04:03,826 --> 00:04:05,620
ใครๆ ก็ย้ายไปจากเมืองนี้หมด

24
00:04:06,496 --> 00:04:08,623
เหลืออยู่แค่พวกเรานี่แหละ

25
00:04:10,208 --> 00:04:11,084
ส่วนฉันก็

26
00:04:11,960 --> 00:04:15,088
นั่งร้องไห้คิดถึงฮารุโตะทุกวัน

27
00:04:16,256 --> 00:04:17,799
ดีแล้วแหละที่ไปสบายก่อนเพื่อน

28
00:04:18,675 --> 00:04:21,135
ไม่ต้องอยู่เจอเรื่องราวแบบนี้

29
00:04:31,854 --> 00:04:33,273
แล้วเธอได้คุยกับพวกนั้นรึยัง

30
00:04:35,483 --> 00:04:37,151
ยังหาเขาไม่เจอเลย มายูมิ

31
00:04:40,571 --> 00:04:43,116
อีกอย่าง ฉันยังไม่พร้อมจะบอกลา

32
00:04:43,783 --> 00:04:44,701
ฮันนาห์

33
00:04:46,369 --> 00:04:49,998
ทั้งเธอกับฉันต่างก็รู้ดีว่าเอมิลไม่อยู่แล้ว ใช่ไหม

34
00:04:50,832 --> 00:04:51,791
อีกอย่าง

35
00:04:52,417 --> 00:04:53,918
นี่มันก็ผ่านมานานแล้ว ตั้งแต่...

36
00:04:55,128 --> 00:04:56,296
เดี๋ยวนะ

37
00:04:56,879 --> 00:04:58,547
ผ่านมานานแค่ไหนแล้วเนี่ย

38
00:04:58,548 --> 00:05:01,341
บางทีฉันก็จําไม่ได้เลย

39
00:05:01,342 --> 00:05:02,593
จําสับสนไปหมด

40
00:05:04,137 --> 00:05:05,221
ฮันนาห์

41
00:05:06,180 --> 00:05:07,807
เธอควรจะก้าวต่อไปได้แล้วนะ

42
00:05:08,558 --> 00:05:10,892
กลับไปฟิลิปปินส์เถอะ

43
00:05:10,893 --> 00:05:13,771
ไปหาพ่อแม่ญาติพี่น้อง

44
00:05:14,355 --> 00:05:16,773
ป่านนี้ทุกคนคิดถึงเธอแย่แล้ว

45
00:05:16,774 --> 00:05:18,984
- ถ้าฉันเป็นแม่เธอนะ...
- มายูมิ

46
00:05:18,985 --> 00:05:20,320
ฉันจะกลับไปได้ยังไง

47
00:05:25,408 --> 00:05:26,868
ถ้าจะให้ฉันกลับไป

48
00:05:28,369 --> 00:05:30,830
ต้องเป็นหลังจากที่ฉันเจอเอมิลแล้ว

49
00:05:33,333 --> 00:05:35,043
เพราะอย่างน้อย

50
00:05:35,626 --> 00:05:37,712
นี่เป็นสิ่งที่ฉันจะทําให้ครอบครัวเราสองคนได้

51
00:05:43,009 --> 00:05:45,427
ฉันต้องรีบกลับไปโรงเรียนก่อน

52
00:05:45,428 --> 00:05:47,138
ยังมีงานต้องทําอีก

53
00:05:53,978 --> 00:05:55,354
เย็นนี้กลับมาเร็วๆ นะ

54
00:05:55,355 --> 00:05:56,814
เดี๋ยวฉันจะทําฮุมบา

55
00:05:58,524 --> 00:06:03,780
คืนนี้ฉันจะทําฮุมบาของโปรดของพวกเธอให้

56
00:06:05,281 --> 00:06:06,115
นะจ๊ะ

57
00:06:15,666 --> 00:06:17,417
มายูมิ มานี่เร็ว

58
00:06:17,418 --> 00:06:18,503
- มานี่
- มีอะไร

59
00:06:21,255 --> 00:06:23,591
ดูตรงใต้เก้าอี้ไคโตะสิ

60
00:06:28,429 --> 00:06:29,471
ฝากจัดการด้วยนะ

61
00:06:29,472 --> 00:06:30,723
จ้ะ ไปดีมาดีนะ

62
00:06:33,476 --> 00:06:35,895
ไคโตะ เป็นอะไรรึเปล่า

63
00:06:42,235 --> 00:06:44,945
น้องสาวฉันชื่ออากาวะ มิโดริค่ะ

64
00:06:44,946 --> 00:06:49,909
ตอนที่สึนามิมา น้องฉันอยู่ที่โรงเรียนค่ะ

65
00:06:50,493 --> 00:06:52,786
คนนี้ค่ะ ไม่ทราบว่าพบรึยังคะ

66
00:06:52,787 --> 00:06:55,957
เรามีบันทึกดีเอ็นเอของเธออยู่ครับ

67
00:06:57,291 --> 00:07:01,838
ถ้ามีอะไรคืบหน้า ทางเราจะรีบแจ้งทันทีครับ

68
00:07:02,422 --> 00:07:04,423
ขอบคุณนะคะ ฉันฝากด้วยนะคะ

69
00:07:04,424 --> 00:07:06,758
ขอโทษนะคะ

70
00:07:06,759 --> 00:07:11,722
ฉันเห็นคู่หมั้นโดนสึนามิซัดไปต่อหน้าต่อตาเลยค่ะ

71
00:07:12,390 --> 00:07:13,890
ช่วยหาเขาให้หน่อยเถอะค่ะ

72
00:07:13,891 --> 00:07:15,226
ขอร้องละค่ะ

73
00:07:17,395 --> 00:07:18,478
ขอร้อง...

74
00:07:18,479 --> 00:07:20,273
- คุณคะ
- นี่มันนานมากแล้วนะคะ

75
00:07:20,857 --> 00:07:23,109
ไม่เป็นไรนะครับ ใจเย็นๆ ก่อน

76
00:07:27,238 --> 00:07:29,282
(โทรศัพท์แห่งสายลม)

77
00:08:45,358 --> 00:08:46,526
ขอโทษนะครับ

78
00:08:47,151 --> 00:08:49,153
ขอโทษทีครับ บังเอิญว่าผมหลงทาง...

79
00:08:51,030 --> 00:08:52,240
นั่นเขาทําอะไรกันเหรอครับ

80
00:08:53,074 --> 00:08:54,992
ขุดหาศพกันอยู่ค่ะ

81
00:08:57,245 --> 00:08:58,955
จําข่าวสึนามิได้ไหม

82
00:08:59,997 --> 00:09:02,667
ตรงนี้แหละค่ะที่โดน ชายฝั่งทางเหนือ

83
00:09:03,918 --> 00:09:05,419
ผมเคยอ่านอยู่ครับ

84
00:09:07,255 --> 00:09:11,551
ของบางอย่างถูกซัด
จากที่นี่ไปจนถึงอเมริกา แคนาดา

85
00:09:12,301 --> 00:09:15,721
เจอซากเรือไฟเบอร์กลาสด้วยนะ

86
00:09:17,640 --> 00:09:18,516
แข็งแรงเนอะ

87
00:09:19,016 --> 00:09:21,352
ลองคิดดูสิ ลอยทะเลอยู่ตั้งแปดปี

88
00:09:22,395 --> 00:09:24,272
ในญี่ปุ่นก็ยังเป็นแบบนั้นอยู่

89
00:09:25,731 --> 00:09:28,776
ศพกับเศษซากปรักหักพัง
ยังถูกคลื่นซัดมาเกยฝั่งอยู่เรื่อยๆ

90
00:09:31,862 --> 00:09:32,863
ผมชื่อเร็น

91
00:09:34,323 --> 00:09:35,449
ฮันนาห์

92
00:09:38,035 --> 00:09:40,162
ผมเป็นวิศวกรฮาร์ดแวร์อยู่ที่โกเบ

93
00:09:40,913 --> 00:09:41,789
ฟูจิทสึเท็น

94
00:09:45,501 --> 00:09:47,461
ฉันสอนภาษาอังกฤษอยู่ที่นี่

95
00:09:48,045 --> 00:09:49,213
ตรงนี้มีอะไรอยู่

96
00:09:54,135 --> 00:09:54,969
เดี๋ยวสิ คุณ

97
00:10:10,484 --> 00:10:12,194
แค่ถุงมือเองนี่นา

98
00:10:16,699 --> 00:10:17,658
มีอะไรรึเปล่า

99
00:10:18,409 --> 00:10:20,036
ขอโทษที ฉันต้องไปแล้ว

100
00:10:37,011 --> 00:10:38,554
(โรงแรมรูทอินน์)

101
00:11:19,095 --> 00:11:20,221
ฮันนาห์ใช่ไหม

102
00:11:25,518 --> 00:11:27,186
ผมเคยดูในสารคดีน่ะ

103
00:11:28,771 --> 00:11:30,356
โทรศ้พท์แห่งสายลมใช่ไหม

104
00:11:32,441 --> 00:11:33,526
ผมเพิ่งไปลองโทรมา

105
00:11:34,902 --> 00:11:36,529
ทําคลิปไวรัลได้เลยนะเนี่ย

106
00:11:40,700 --> 00:11:41,659
ไวรัลเหรอ

107
00:11:44,995 --> 00:11:46,997
คนที่นี่ไม่ฮิตดูคลิปไวรัลกันเหรอ

108
00:11:52,670 --> 00:11:55,005
สายไม่ได้ต่อกับอะไรเลย

109
00:11:56,757 --> 00:11:59,260
คุยได้แต่กับสายลมเท่านั้น

110
00:12:01,846 --> 00:12:04,140
เจ้าของสวนนี้

111
00:12:05,516 --> 00:12:07,893
เป็นคนเอาโทรศัพท์มาไว้ตรงนั้น

112
00:12:11,063 --> 00:12:13,232
ตอนที่ลูกพี่ลูกน้องของเขาตาย

113
00:12:15,067 --> 00:12:17,820
เขาใช้โทรศัพท์เครื่องนั้นโทรไปหา

114
00:12:20,239 --> 00:12:22,616
การได้ใช้โทรศัพท์เครื่องนั้นโทรไป

115
00:12:24,160 --> 00:12:27,204
มันช่วยรักษาจิตใจของคนที่มีชีวิตอยู่

116
00:12:29,123 --> 00:12:30,833
มันฟังดูไร้เหตุผล แต่ว่า...

117
00:12:33,753 --> 00:12:35,628
ความคิดที่ว่า

118
00:12:35,629 --> 00:12:38,883
สายลมอาจพัดพาข้อความของเราไปหาคนที่รักได้

119
00:12:42,386 --> 00:12:43,845
มันช่วยปลอบประโลมจิตใจ

120
00:12:43,846 --> 00:12:44,930
ฉันว่านะ

121
00:12:47,641 --> 00:12:49,351
คุณโทรไปหาใครเหรอ

122
00:12:53,689 --> 00:12:55,483
แล้วคุณล่ะ คุณจะโทรหาใคร

123
00:12:56,192 --> 00:12:59,236
นี่ ไปน้ําตกฟุโดะนามิอิตะสิ

124
00:13:00,070 --> 00:13:01,989
แถวนั้นมีศาลเจ้าอยู่เยอะเลย

125
00:13:02,740 --> 00:13:03,824
ฉันไปละ

126
00:13:04,617 --> 00:13:06,035
ผมมาตามหาแม่

127
00:13:09,580 --> 00:13:12,792
ครั้งสุดท้ายที่พ่อได้ข่าว
แม่อยู่ที่นี่ แต่มันก็นานมาแล้ว

128
00:13:13,918 --> 00:13:16,128
ผมถามคนแถวนี้แต่ไม่มีข้อมูลอะไรเลย

129
00:13:27,348 --> 00:13:29,391
คุณไม่ได้เจอแม่มานานแล้วเหรอ

130
00:13:30,226 --> 00:13:31,519
แม่ไม่ได้เลี้ยงผมมา

131
00:13:35,397 --> 00:13:36,732
คุณได้ไปหาที่ไหนมาแล้วบ้าง

132
00:13:40,945 --> 00:13:43,614
เมนูถนัดของฉันเลย ฮุมบา

133
00:13:44,156 --> 00:13:45,824
กินกันเยอะๆ เลยจ้ะ

134
00:13:45,825 --> 00:13:46,784
ขอบคุณครับ

135
00:13:49,870 --> 00:13:50,788
นี่

136
00:13:52,039 --> 00:13:53,915
คุณโตมาโดยไม่มีแม่เหรอ

137
00:13:53,916 --> 00:13:55,543
อยู่กับพ่อสองคนเหรอ

138
00:13:58,587 --> 00:14:00,005
นี่ผมหนาวอยู่คนเดียวเลยเหรอ

139
00:14:03,717 --> 00:14:05,261
พ่อกับแม่ผมไม่ได้แต่งงานกัน

140
00:14:07,346 --> 00:14:11,058
พอผมอายุได้สองขวบ แม่ก็มาอยู่ญี่ปุ่น

141
00:14:11,851 --> 00:14:13,811
บอกว่าจะมาทํางานที่นี่

142
00:14:15,187 --> 00:14:17,022
แล้วก็ไม่กลับมาอีกเลย

143
00:14:18,190 --> 00:14:19,900
เลิกโทรหาพ่อผมไปซะดื้อๆ

144
00:14:21,402 --> 00:14:23,529
แต่คุณก็ยังอยากตามหาแม่อยู่เหรอ

145
00:14:25,239 --> 00:14:26,782
พ่อผมนี่ก็เหลือเกิน

146
00:14:28,200 --> 00:14:31,161
ถูกทิ้งไปแล้วก็ยังไม่จํา

147
00:14:32,246 --> 00:14:34,456
ขนาดตอนก่อนตายเมื่อไม่กี่เดือนก่อน

148
00:14:35,583 --> 00:14:40,004
ยังรอให้แม่กลับมาอยู่เลย

149
00:14:40,588 --> 00:14:45,843
เขาจะบอกทุกคนที่จะไปญี่ปุ่น
ว่าให้ไปถามหาข่าวคราวแม่ด้วย

150
00:14:46,468 --> 00:14:48,094
ไม่ว่าจะไปที่ไหน

151
00:14:48,095 --> 00:14:50,638
คุณพ่อคงรักคุณแม่มากเลยนะ

152
00:14:50,639 --> 00:14:51,640
งี่เง่าละไม่ว่า

153
00:14:52,182 --> 00:14:53,350
พ่อผมน่ะงี่เง่า

154
00:14:56,687 --> 00:14:58,105
แต่ผมก็รักพ่องี่เง่าคนนี้

155
00:14:59,315 --> 00:15:00,899
ผมถึงมาญี่ปุ่นไง

156
00:15:00,900 --> 00:15:02,067
พ่อบอกผมว่า

157
00:15:03,611 --> 00:15:06,155
ให้ตามแม่และเอาจดหมายไปให้แม่

158
00:15:08,741 --> 00:15:10,367
โธ่เอ๋ย

159
00:15:11,410 --> 00:15:16,539
เวลาผู้ชายตกหลุมรักสาวสวยอย่างพวกเรานี่นะ

160
00:15:16,540 --> 00:15:18,499
ถึงกับโงหัวไม่ขึ้นกันเลยทีเดียว

161
00:15:18,500 --> 00:15:21,170
ฮารุโตะของฉันก็แบบนี้แหละ

162
00:15:21,879 --> 00:15:23,297
เพราะอย่างนี้ไงล่ะ

163
00:15:24,048 --> 00:15:27,509
ไม่ว่าโอทสึจิจะเปลี่ยนไปสักแค่ไหน

164
00:15:28,093 --> 00:15:30,970
ถึงจะสร้างตึกรามบ้านช่องสักกี่ตึก

165
00:15:30,971 --> 00:15:33,806
แต่ฉันจะไม่ยอมให้ใครมาแตะต้องร้านนี้เด็ดขาด

166
00:15:33,807 --> 00:15:36,601
เพราะฉันกับฮารุโตะเป็นคนสร้างขึ้นมากับมือ

167
00:15:36,602 --> 00:15:41,023
ถ้าใครคิดจะมาไล่ที่ ก็ให้มันลองดู

168
00:15:42,524 --> 00:15:45,361
ฮันนาห์ เธอก็เข้าใจหัวอกพ่อของเร็นใช่ไหมล่ะ

169
00:15:48,697 --> 00:15:51,200
ทําไม สึนามิพรากใครไปจากคุณงั้นเหรอ

170
00:15:51,867 --> 00:15:53,911
ใช่ๆ แฟนของแม่นั่น

171
00:15:54,411 --> 00:15:57,164
ป่านนี้ยังสูญหายอยู่เลย ยังตามหาเขาอยู่เลย

172
00:15:58,707 --> 00:16:00,209
เขาก็เป็นครูสอนอยู่ที่นี่เหรอ

173
00:16:00,751 --> 00:16:05,547
เขาทํางานที่สิงคโปร์

174
00:16:06,757 --> 00:16:08,592
เขาแค่มาเยี่ยมฉันเฉยๆ

175
00:16:15,391 --> 00:16:16,517
ฮันนาห์

176
00:16:18,102 --> 00:16:19,061
ฮันนาห์

177
00:16:24,066 --> 00:16:29,113
ถ้าพ่อคุณบอกว่าแม่คุณอยู่โอทสึจิ

178
00:16:30,280 --> 00:16:33,575
คุณว่าแม่คุณอยู่ตอนที่เกิดสึนามิรึเปล่า

179
00:16:35,119 --> 00:16:38,454
ลองไปดูที่สถานีตํารวจสิ

180
00:16:38,455 --> 00:16:41,583
ที่นั่นมีรายชื่อ

181
00:16:42,751 --> 00:16:44,545
คนที่ตายในเหตุการณ์สึนามิ

182
00:16:45,170 --> 00:16:47,089
และคนที่ยังสูญหายอยู่

183
00:16:47,881 --> 00:16:48,840
นี่ เร็น

184
00:16:48,841 --> 00:16:49,966
สุดหล่อ

185
00:16:49,967 --> 00:16:52,135
รีบๆ กินเข้าสิ เดี๋ยวฮุมบาเย็นหมดหรอก

186
00:16:52,136 --> 00:16:53,053
ครับ

187
00:16:53,971 --> 00:16:54,930
กินเลย

188
00:17:10,112 --> 00:17:14,199
คุณไม่กินฮุมบาที่มายูมิทําเลยนี่นา

189
00:17:15,909 --> 00:17:18,787
ดูท่าทางจะอร่อยมากเลยนะ แต่ผมคงเหนื่อยเกิน

190
00:17:21,749 --> 00:17:23,375
คุณกับมายูมิอยู่ที่นี่เหรอ

191
00:17:26,128 --> 00:17:28,297
พวกฉันนอนที่ชั้นล่างกันน่ะ

192
00:17:29,715 --> 00:17:33,761
พอฉันมาที่โอทสึจิ ฉันก็ได้มายูมิเป็นเพื่อน

193
00:17:34,553 --> 00:17:39,058
คนฟิลิปปินส์สองคนในเมืองที่ไม่ค่อยมีคนฟิลิปปินส์

194
00:17:39,683 --> 00:17:41,560
ต้องสนิทกันเป็นธรรมดา

195
00:17:42,895 --> 00:17:45,064
หลังเกิดสึนามิ

196
00:17:45,939 --> 00:17:49,902
มายูมิเปิดบ้านกับร้านอาหารให้ผู้คนที่รอดชีวิต

197
00:17:50,611 --> 00:17:52,071
อยู่ด้วยกันที่นี่หมดเลย

198
00:17:52,905 --> 00:17:56,033
กลายเป็นกลุ่มที่คอยให้กําลังใจกันและกัน

199
00:17:56,950 --> 00:17:58,410
เคยอยู่กันหลายคนเลย

200
00:17:59,119 --> 00:18:01,746
แต่ตอนนี้เหลือแค่ฉันกับมายูมิ

201
00:18:01,747 --> 00:18:03,749
แล้วก็อีกสองคน

202
00:18:05,959 --> 00:18:08,295
ดีนะที่คุณกับมายูมิยังมีกันและกัน

203
00:18:10,923 --> 00:18:14,676
ฉันขอให้คุณหาแม่เจอนะ

204
00:18:17,387 --> 00:18:18,305
ขอบคุณครับ

205
00:18:21,016 --> 00:18:23,476
ผมถามคนแถวนี้ไม่ค่อยได้เลย

206
00:18:23,477 --> 00:18:25,645
เพราะไม่ค่อยมีใครพูดภาษาอังกฤษ

207
00:18:25,646 --> 00:18:28,857
ถ้าคุณมากับผมน่าจะง่ายกว่า

208
00:18:30,859 --> 00:18:31,777
ขอโทษครับ

209
00:18:34,571 --> 00:18:35,696
คุณก็คงยุ่งเหมือนกัน

210
00:18:35,697 --> 00:18:38,826
ขอโทษนะครับ
พอผมเหนื่อยแล้วผมจะพูดจาขวานผ่าซาก

211
00:18:43,413 --> 00:18:44,540
ไม่เป็นไรใช่ไหม

212
00:18:45,249 --> 00:18:46,833
เขาถามว่าคุณโอเคไหม

213
00:18:46,834 --> 00:18:48,127
โอเคครับ

214
00:18:49,962 --> 00:18:50,878
ขึ้นมาสิ

215
00:18:50,879 --> 00:18:52,380
ขึ้นรถไปสิคะ

216
00:18:52,381 --> 00:18:55,217
มีแท็กซี่แค่ไม่กี่คันที่ผ่านมาแถวนี้

217
00:18:56,135 --> 00:18:56,968
ขึ้นมา

218
00:18:56,969 --> 00:18:58,469
จะเร่งไปไหนเนี่ย

219
00:18:58,470 --> 00:18:59,888
ขอบคุณนะครับ

220
00:19:00,389 --> 00:19:01,807
ผมโอเคครับ โอเค

221
00:19:29,459 --> 00:19:33,171
โอ๊ย จะบ้าตาย อะไรกันนักกันหนาเนี่ย

222
00:19:33,172 --> 00:19:36,132
ทําไมชอบเป็นแบบนี้เรื่อยเลย

223
00:19:36,133 --> 00:19:37,967
เมื่อไหร่จะหายซะที

224
00:19:37,968 --> 00:19:40,970
ซ่อมก็ยากเย็นซะเหลือเกิน

225
00:19:40,971 --> 00:19:41,888
โอ๊ย

226
00:19:41,889 --> 00:19:44,557
- มายูมิ เป็นอะไรรึเปล่า
- เป็นแบบนี้อีกแล้ว

227
00:19:44,558 --> 00:19:47,019
ดูสิเนี่ย ส้วมตันอีกแล้ว

228
00:19:48,854 --> 00:19:50,188
ฉันโชคดีแล้วสินะเนี่ย

229
00:19:50,189 --> 00:19:51,647
อุตส่าห์ได้มาเป็นมาดามอยู่ญี่ปุ่น

230
00:19:51,648 --> 00:19:55,360
ต้องซ่อมแค่ส้วมบ้านตัวเอง
ไม่ต้องยุ่งกับส้วมบ้านคนอื่น

231
00:19:57,029 --> 00:20:00,782
ถ้าฮารุโตะของฉันยังอยู่
ป่านนี้ส้วมซ่อมเสร็จไปนานแล้ว

232
00:20:01,450 --> 00:20:04,243
ถ้าเคนจิกับไคยังอยู่

233
00:20:04,244 --> 00:20:06,205
แล้วก็คนอื่นๆ ที่ทิ้งเราไปน่ะ

234
00:20:08,624 --> 00:20:10,708
ยังมีบางวัน

235
00:20:10,709 --> 00:20:12,752
ที่พอคิดถึงพวกคนที่จากไป

236
00:20:12,753 --> 00:20:15,214
ชีวิตที่เปลี่ยนไป แล้วก็ฮารุโตะของฉัน

237
00:20:16,256 --> 00:20:18,883
ฉันละอยากจะฟุบลงกับพื้นแล้วร้องไห้ออกมาดังๆ

238
00:20:18,884 --> 00:20:21,261
- ฮันนาห์เอ๊ย
- มายูมิ

239
00:20:23,013 --> 00:20:24,306
ไม่ใช่เฉพาะเธอหรอก

240
00:20:25,515 --> 00:20:28,517
- แล้วเราจะแก้ปัญหานี้ยังไงดี
- ปั๊มเข้าไปให้ลึกอีก

241
00:20:28,518 --> 00:20:29,853
ทําไมมันยากเย็นจังเลย

242
00:20:32,898 --> 00:20:34,232
มาครับ ผมทําให้เอง

243
00:20:34,233 --> 00:20:37,069
- ขอบใจนะจ๊ะ
- ขอบคุณนะ

244
00:20:38,570 --> 00:20:39,863
ช่วยหน่อยนะ

245
00:20:52,751 --> 00:20:53,585
พ่อ

246
00:21:00,259 --> 00:21:01,260
ผมมาที่นี่แล้วนะ

247
00:21:06,265 --> 00:21:07,933
ผมทําตามที่พ่อขอแล้ว

248
00:21:14,147 --> 00:21:16,483
แทนที่จะทิ้งมรดกไว้ให้
กลับทิ้งภารกิจอะไรไว้ให้ก็ไม่รู้

249
00:21:25,242 --> 00:21:26,201
งั้นแค่นี้นะ พ่อ

250
00:21:27,369 --> 00:21:28,495
ถ้ามีอะไรแล้วผมจะบอก

251
00:21:53,478 --> 00:21:54,855
ตกใจขนาดนั้นเลยเหรอ

252
00:21:55,981 --> 00:21:56,940
ขอโทษนะ

253
00:22:03,280 --> 00:22:04,781
ในสมุดนี่เขียนว่าอะไรเหรอ

254
00:22:07,492 --> 00:22:08,327
ไหนดูซิ

255
00:22:20,005 --> 00:22:23,008
"ในที่สุดฉันก็ได้บอกลาเสียที"

256
00:22:23,967 --> 00:22:25,093
ดีจังเลยเนอะ

257
00:22:30,015 --> 00:22:31,223
แล้วคุณล่ะ

258
00:22:31,224 --> 00:22:32,809
ได้ถามคนดูบ้างรึยัง

259
00:22:35,103 --> 00:22:37,105
ผมไปที่สถานีตํารวจมา

260
00:22:38,857 --> 00:22:40,567
ยังดีที่คุยกันรู้เรื่อง

261
00:22:42,277 --> 00:22:44,112
ผมบอกชื่อแม่ไป

262
00:22:46,365 --> 00:22:49,868
แต่ไม่ได้อยู่ในรายชื่อผู้เสียชีวิตหรือสูญหาย

263
00:22:52,204 --> 00:22:56,625
ฉันว่าพ่อคงได้ข้อมูลมาผิดน่ะ
อาจจะไม่ได้อยู่โอทสึจิก็ได้

264
00:22:57,751 --> 00:22:59,169
เมื่อกี้ผมเลยโทรหาพ่อ

265
00:23:00,295 --> 00:23:01,170
โทรไปบ่น

266
00:23:01,171 --> 00:23:04,800
บอกว่าที่สั่งให้มานี่เพราะเชื่อเฟคนิวส์ชัดๆ

267
00:23:05,759 --> 00:23:06,802
เฟคนิวส์เหรอ

268
00:23:08,303 --> 00:23:09,429
น่ารักจัง

269
00:23:10,138 --> 00:23:11,681
เดี๋ยวฉันจะจําไปพูดกับมายูมิ

270
00:23:12,265 --> 00:23:13,934
ไม่รู้เหรอว่าเฟคนิวส์คืออะไร

271
00:23:15,143 --> 00:23:16,019
ไม่

272
00:23:17,020 --> 00:23:18,688
กลับไปเยี่ยมบ้านบ้างก็ดีนะ คุณน่ะ

273
00:23:20,357 --> 00:23:21,400
แต่ว่านะ

274
00:23:22,442 --> 00:23:24,653
ถึงคุณจะบ่นสักแค่ไหน

275
00:23:26,196 --> 00:23:28,907
แต่คุณก็จะไม่เลิกตามหาแม่หรอก ใช่ไหมล่ะ

276
00:23:32,619 --> 00:23:34,162
เพราะคุณรักพ่องี่เง่าของคุณ

277
00:23:36,331 --> 00:23:38,458
ผมไม่อยากให้พ่อมาเข้าฝันหลอกผม

278
00:23:40,961 --> 00:23:44,171
แม่คุณมาที่นี่ปีไหนนะ

279
00:23:44,172 --> 00:23:48,969
อาจจะเคยอยู่ที่นี่พักหนึ่ง

280
00:23:50,053 --> 00:23:51,345
แล้วก็ย้ายไปที่อื่นก็ได้นะ

281
00:23:51,346 --> 00:23:53,390
แล้วเราจะแน่ใจได้ยังไง

282
00:23:56,518 --> 00:23:59,979
ฉันรู้จักคนหนึ่งในโอทสึจิที่อาจช่วยเราได้

283
00:23:59,980 --> 00:24:01,481
มาด้วยกันสิ เดี๋ยวฉันพาไปหาเขา

284
00:24:01,982 --> 00:24:03,274
คุณไม่มีสอนเหรอ

285
00:24:03,275 --> 00:24:04,401
วันนี้เลิกแล้ว

286
00:24:05,944 --> 00:24:06,945
เลิกเร็วจัง

287
00:24:14,536 --> 00:24:15,494
ใช่

288
00:24:15,495 --> 00:24:16,580
โอเค

289
00:24:17,831 --> 00:24:18,915
ผมเอาไปคืนที่เดิมก่อนนะ

290
00:24:25,046 --> 00:24:28,758
คุณตั้งใจมาอยู่ที่โอทสึจิเลยเหรอ

291
00:24:30,010 --> 00:24:31,011
ฉันก็

292
00:24:31,970 --> 00:24:35,098
เคยไปอยู่หลายเมืองในญี่ปุ่น

293
00:24:36,391 --> 00:24:41,270
งานแรกของฉันไม่ใช่ครูสอนภาษาอังกฤษหรอก

294
00:24:41,271 --> 00:24:43,398
ฉันเคยทํางานที่โรงแรม

295
00:24:43,982 --> 00:24:46,902
แล้วก็ไปเก็บผลไม้

296
00:24:47,819 --> 00:24:48,820
จริงๆ นะ

297
00:24:49,613 --> 00:24:52,115
ฉันต้องหาเงินส่งน้องๆ เรียนหนังสือ

298
00:24:52,699 --> 00:24:54,617
ตอนที่สึนามิมา

299
00:24:54,618 --> 00:24:57,329
น้องคนเล็กสุดเพิ่งเรียนจบมหาวิทยาลัย

300
00:24:57,954 --> 00:25:00,456
ฉันรักครอบครัวมากนะ

301
00:25:00,457 --> 00:25:03,418
ฉันถึงรู้สึกโล่งใจมาก

302
00:25:03,960 --> 00:25:07,506
ที่ภาระหน้าที่ของฉันจบสิ้นลงเสียที

303
00:25:08,548 --> 00:25:11,133
ฉันจะได้ทําเพื่อตัวเองได้บ้าง

304
00:25:11,134 --> 00:25:13,261
แล้วก็มุ่งหน้าทําตามแผนในชีวิตที่วางไว้

305
00:25:16,181 --> 00:25:17,349
แต่พอ...

306
00:25:19,726 --> 00:25:23,271
สึนามิมา ทุกอย่างก็พังทลาย

307
00:25:48,421 --> 00:25:49,548
ยามาโตะซัง

308
00:26:00,684 --> 00:26:01,726
พระรูปนี้ชื่อยามาโตะ

309
00:26:03,770 --> 00:26:06,063
ยามาโตะซัง นี่เร็นซังค่ะ

310
00:26:06,064 --> 00:26:07,816
เป็นเพื่อนใหม่มาจากประเทศฉันค่ะ

311
00:26:08,942 --> 00:26:12,195
ขอต้อนรับสู่โอทสึจินะ เพื่อนใหม่

312
00:26:13,863 --> 00:26:15,574
เร็นกําลังตามหาคนอยู่ค่ะ

313
00:26:18,451 --> 00:26:20,870
ชีวิตคือการค้นหาที่ไม่รู้จบไม่ใช่เหรอ

314
00:26:23,206 --> 00:26:24,708
ดูเหมือนการมาเยี่ยมเยียนกันครั้งนี้

315
00:26:25,250 --> 00:26:27,460
ต้องดื่มอะไรที่แรงกว่านี้ซะแล้วนะ สหาย

316
00:26:35,885 --> 00:26:38,220
อาตมาเรียนภาษาอังกฤษสมัยที่เรียนมหาวิทยาลัย

317
00:26:38,221 --> 00:26:40,390
เรียนไว้จีบสาวนั่นแหละ

318
00:26:44,519 --> 00:26:46,938
ผมไม่รู้มาก่อนเลยว่าพระดื่มเหล้าได้ด้วย

319
00:26:51,610 --> 00:26:54,070
ก็ขึ้นอยู่กับว่าเป็นพระสํานักไหน

320
00:26:54,654 --> 00:26:55,530
อาตมาโชคดี

321
00:26:56,281 --> 00:26:58,073
สํานักของอาตมาเชื่อว่า

322
00:26:58,074 --> 00:27:01,578
เหล้ากับปัญญาไม่ได้แยกจากกัน

323
00:27:02,537 --> 00:27:04,455
ยิ่งดื่มมากเท่าไร

324
00:27:04,456 --> 00:27:07,250
ปัญญาก็จะสื่อออกมาทางปากมากเท่านั้น

325
00:27:07,917 --> 00:27:10,753
รบกวนไปบอกเพื่อนบ้านผมที่ฟิลิปปินส์ด้วยนะครับ

326
00:27:10,754 --> 00:27:13,297
มีอยู่คืนหนึ่ง เขาดวดเหล้าจินเข้าไปเต็มที่

327
00:27:13,298 --> 00:27:16,134
แล้วบอกภรรยาว่า
เขามีอะไรกับเพื่อนสนิทของเธอ

328
00:27:18,511 --> 00:27:20,096
ผมพูดอะไรผิดรึเปล่า

329
00:27:27,979 --> 00:27:30,315
ดูท่าทางจะคุยเข้าขากันดีนะคะ

330
00:27:33,443 --> 00:27:36,071
แม่ของคุณชื่อ

331
00:27:36,905 --> 00:27:38,698
โนเอลลา บาสบาสเหรอ

332
00:27:40,492 --> 00:27:44,495
ฉันบอกเร็นว่าคุณเคยเจอทุกคนที่เคยมาโอทสึจิ

333
00:27:44,496 --> 00:27:47,247
คุณอาจจะเคยเห็นแม่เขา

334
00:27:47,248 --> 00:27:48,958
มีรูปคุณแม่ไหม

335
00:27:50,877 --> 00:27:54,214
ตอนที่แม่ทิ้งพ่อผมไป

336
00:27:55,048 --> 00:27:56,424
พ่อผมโมโหมาก

337
00:27:57,300 --> 00:28:01,596
ก็เลยเผารูปแม่ทั้งหมด
แต่ก็เสียใจทันทีที่ทําแบบนั้นลงไป

338
00:28:02,722 --> 00:28:05,266
พอเจอรูปใบนี้ก็เลยร้องไห้

339
00:28:05,850 --> 00:28:08,060
{\an8}รูปก็ไม่ค่อยชัดเท่าไร

340
00:28:08,061 --> 00:28:09,896
แต่พ่อผมเก็บรักษามันไว้อย่างดี

341
00:28:10,563 --> 00:28:12,774
อย่างกับมีมูลค่าเป็นล้านดอลลาร์งั้นแหละ

342
00:28:14,651 --> 00:28:17,903
คนที่รอดชีวิตจากสึนามิสูญเสียทุกอย่าง

343
00:28:17,904 --> 00:28:21,199
ทั้งรูปถ่ายครอบครัว อัลบั้ม

344
00:28:22,409 --> 00:28:26,663
หลายคนบอกอาตมาว่า
พวกเขาเสียน้ําตาเพราะรูปถ่าย

345
00:28:27,330 --> 00:28:30,333
มากกว่าเสียรถหรือเสียบ้านอีก

346
00:28:32,627 --> 00:28:34,629
สึนามิย้ําเตือนพวกเราทุกคน

347
00:28:36,256 --> 00:28:37,882
ว่าอะไรคือสิ่งที่มีค่าอย่างแท้จริง

348
00:28:41,845 --> 00:28:43,096
ปัญญาจากสาเก

349
00:28:43,722 --> 00:28:47,767
จะเกิดได้ก็ต่อเมื่อดื่มอย่างมีสติเท่านั้น

350
00:28:48,435 --> 00:28:51,604
ดังนั้นเราจะไม่ดื่มมากเกินไป

351
00:28:53,606 --> 00:28:54,733
ดื่มอย่างมีสติ

352
00:29:05,410 --> 00:29:08,120
รู้ไหม ถ้าไม่มียามาโตะ

353
00:29:08,121 --> 00:29:11,750
ฉันก็ไม่รู้ว่าจะผ่านเหตุการณ์สึนามิไปได้ยังไง

354
00:29:12,333 --> 00:29:16,421
เขาเป็นเหมือนที่พึ่งทางใจของฉัน

355
00:29:16,921 --> 00:29:18,965
ยามาโตะซังคือซูเปอร์ฮีโร่ของฉัน

356
00:29:19,674 --> 00:29:21,217
เขาเป็นฮีโร่ของทุกคนที่นี่

357
00:29:21,760 --> 00:29:25,847
การช่วยเหลือผู้คนในโอทสึจิ
ก็ช่วยอาตมาด้วยเหมือนกัน

358
00:29:26,473 --> 00:29:27,599
หลังเกิดสึนามิ

359
00:29:28,683 --> 00:29:30,393
อาตมาต้องฝังศพคนมากมาย

360
00:29:31,478 --> 00:29:32,853
ทั้งคนหนุ่มสาวและคนแก่

361
00:29:32,854 --> 00:29:34,898
อาตมารู้สึกเหมือนตัวเองทําอะไรไม่ได้เลย

362
00:29:36,858 --> 00:29:40,278
แต่พอตัดสินใจว่าจะช่วยให้คําปรึกษาคนอื่น

363
00:29:41,446 --> 00:29:44,699
และช่วยเหลือทุกคนเท่าที่ทําได้
สิ่งนี้ก็ช่วยอาตมาได้เหมือนกัน

364
00:29:45,658 --> 00:29:47,285
ผู้คนในโอทสึจิ

365
00:29:48,244 --> 00:29:49,870
และอาตมากําลังพยายามมีชีวิตรอด

366
00:29:49,871 --> 00:29:51,998
เพราะเราลงเรือลําเดียวกัน

367
00:29:52,749 --> 00:29:54,292
แล้วพวกเขาดีขึ้นไหมครับ

368
00:29:55,794 --> 00:29:57,503
นี่มันก็ผ่านมานานมากแล้ว

369
00:29:57,504 --> 00:30:00,256
หลายคนอาจจะหายแล้วก็ได้

370
00:30:01,549 --> 00:30:02,550
ไม่นานหรอก

371
00:30:07,347 --> 00:30:10,308
เวลาเท่าไรก็ไม่เคยนานพอ
ที่จะลืมโศกนาฏกรรมครั้งใหญ่ขนาดนั้น

372
00:30:11,893 --> 00:30:13,603
แต่เราทุกคนล้วนต้องก้าวต่อไป

373
00:30:15,063 --> 00:30:17,732
ชีวิตไม่เคยให้เรามีทางเลือกอื่นในเรื่องนี้

374
00:30:19,025 --> 00:30:22,445
บางคนแค่ก้าวต่อไปได้ดีกว่าคนอื่น

375
00:30:34,499 --> 00:30:36,501
เมื่อกี้เพิ่มพูนปัญญามากไปหน่อยรึเปล่า เร็น

376
00:30:39,754 --> 00:30:40,630
ยามาโตะซัง

377
00:30:42,924 --> 00:30:44,133
ฮันนาห์เป็นอะไรรึเปล่าครับ

378
00:30:46,094 --> 00:30:48,972
ผมเห็นตอนที่คุณมองเธอแล้วพูดว่า

379
00:30:49,472 --> 00:30:51,808
บางคนก็ยังไม่ก้าวต่อไป

380
00:30:54,644 --> 00:30:55,728
เธอโอเครึเปล่าครับ

381
00:31:02,944 --> 00:31:04,946
ฮันนาห์เป็นคนพิเศษ

382
00:31:06,030 --> 00:31:08,241
อาตมาพยายามช่วยมาสักพักแล้ว

383
00:31:11,411 --> 00:31:12,620
แต่เธอยังไม่พร้อม

384
00:31:13,371 --> 00:31:16,666
หรือนั่นอาจเป็นเหตุผลที่คุณมาที่นี่

385
00:31:19,043 --> 00:31:22,130
คุณอาจเป็นคนที่จะช่วยให้เธอก้าวต่อไปได้

386
00:31:30,388 --> 00:31:32,265
พูดถึงฉันกันอยู่เหรอคะ

387
00:31:35,977 --> 00:31:36,853
เวลล่า

388
00:31:38,897 --> 00:31:41,399
เป็นอีกชื่อที่คนเรียกแม่คุณรึเปล่า

389
00:31:43,151 --> 00:31:46,863
ใช่ครับ พ่อผมเคยเรียกชื่อนี้ตอนพูดถึงแม่ผม

390
00:31:50,366 --> 00:31:52,368
อาตมารู้ว่าเธอเคยมาที่นี่

391
00:31:55,038 --> 00:31:57,206
เธอเคยอยู่ที่โอทสึจิเมื่อหลายปีก่อน

392
00:31:59,125 --> 00:32:00,543
แต่แค่ช่วงสั้นๆ

393
00:32:02,712 --> 00:32:06,090
เธอมาที่วัดนี้กับเพื่อนคนหนึ่ง

394
00:32:08,343 --> 00:32:09,427
แต่หลังจากนั้น

395
00:32:10,803 --> 00:32:12,138
อาตมาก็ไม่เจอเธออีกเลย

396
00:32:14,223 --> 00:32:15,642
ตอนที่เธอมาที่นี่

397
00:32:16,976 --> 00:32:21,648
เธอพูดว่าจะย้ายไปอยู่ที่ริคุเซนทาคาตะ

398
00:32:24,817 --> 00:32:27,987
คุณอาจจะเจอเธอที่นั่นก็ได้

399
00:32:44,170 --> 00:32:48,591
ริคุเซนทาคาตะอยู่ห่างจากโอทสึจิแค่หนึ่งชั่วโมง

400
00:32:49,968 --> 00:32:51,636
ไปง่ายนะ

401
00:33:06,651 --> 00:33:08,111
ฮันนาห์ คุณโอเครึเปล่า

402
00:33:12,115 --> 00:33:13,074
ฮันนาห์

403
00:33:24,210 --> 00:33:25,378
รู้ไหม

404
00:33:27,005 --> 00:33:29,716
ฉันกับเอมิลคุยกันว่า

405
00:33:31,300 --> 00:33:33,970
จะมาเจอกันหลังจากที่ฉันสอนเสร็จ

406
00:33:36,514 --> 00:33:38,516
แต่จู่ๆ ก็เกิดแผ่นดินไหว

407
00:33:39,017 --> 00:33:41,769
ฉันกับพวกครูคนอื่นก็ต้องช่วยกันพาเด็กๆ ออกไป

408
00:33:44,522 --> 00:33:46,482
แล้วสัญญาณเตือนสึนามิก็ดัง

409
00:33:47,942 --> 00:33:49,485
ฉันเลยรีบออกไป

410
00:33:51,696 --> 00:33:53,364
เพื่อไปหาเอมิล

411
00:33:55,450 --> 00:33:56,576
ฉันเห็นเขาแล้ว

412
00:33:59,203 --> 00:34:01,039
เขาอยู่ใกล้แค่เอื้อม

413
00:34:02,498 --> 00:34:06,335
แต่แล้วฉันก็เห็นคลื่นพุ่งซัดใส่เขา

414
00:34:09,380 --> 00:34:10,964
หลังจากนั้น

415
00:34:10,965 --> 00:34:12,717
พอรู้ตัวอีกที

416
00:34:13,509 --> 00:34:15,470
ฉันก็อยู่ใต้น้ําแล้ว

417
00:34:17,138 --> 00:34:18,931
พอขึ้นมาจากน้ําได้

418
00:34:20,975 --> 00:34:24,562
ฉันก็ไปตระเวณตามหาเขาที่ศูนย์อพยพทุกที่

419
00:34:25,772 --> 00:34:27,315
แต่ก็ไม่เจอเลย

420
00:34:32,612 --> 00:34:35,198
ไม่เป็นไรนะคะ

421
00:34:35,782 --> 00:34:37,950
จนป่านนี้ก็ยังหาไม่เจอ

422
00:34:40,870 --> 00:34:45,666
ฮันนาห์ มันไม่ใช่ความผิดคุณที่คุณรอดตาย

423
00:35:00,681 --> 00:35:02,058
แล้วคุณจะทํายังไงต่อ

424
00:35:06,646 --> 00:35:08,356
ผมจะไปริคุเซนทาคาตะ

425
00:35:09,941 --> 00:35:10,983
ไปด้วยกันไหม

426
00:35:14,987 --> 00:35:16,197
ไปกับคุณน่ะเหรอ

427
00:35:17,365 --> 00:35:19,659
แต่อยู่ตั้งริคุเซนทาคาตะโน่นแน่ะ

428
00:35:21,744 --> 00:35:24,539
คุณบอกผมว่าอยู่ห่างจากที่นี่แค่หนึ่งชั่วโมงเอง

429
00:35:27,291 --> 00:35:29,293
เดี๋ยวผมแวะรับคุณที่บ้านก่อนไปก็ได้

430
00:35:32,255 --> 00:35:34,215
ทําไมถึงอยากให้ฉันไปด้วยล่ะ

431
00:35:38,553 --> 00:35:39,637
เพราะว่า...

432
00:35:42,640 --> 00:35:44,142
คุณอยู่ทีมค้นหากับผมแล้วไง

433
00:35:46,769 --> 00:35:47,687
ดูสิ

434
00:35:48,604 --> 00:35:52,400
ที่ผมได้รู้เรื่องริคุเซนทาคาตะก็เพราะคุณ

435
00:35:53,943 --> 00:35:55,444
คุณเป็นเหมือนตัวนําโชคของผมเลย

436
00:36:02,034 --> 00:36:03,035
ไม่รู้สิ

437
00:36:04,745 --> 00:36:07,999
ฉันต้องเตรียมสอนหนังสือ

438
00:36:10,376 --> 00:36:11,878
ผมจะกลับมาอาทิตย์หน้า

439
00:36:13,629 --> 00:36:15,548
ถ้าคุณยังยุ่งอยู่ก็ไม่เป็นไร

440
00:36:32,440 --> 00:36:33,608
เธอกับเร็นเป็นยังไงบ้าง

441
00:36:34,358 --> 00:36:35,609
จะทํายังไงกันต่อไป

442
00:36:35,610 --> 00:36:36,986
ฉันช่วยเขาไปแล้ว

443
00:36:37,612 --> 00:36:39,155
มันก็น่าจะพอแล้วไม่ใช่เหรอ

444
00:36:39,906 --> 00:36:43,784
เธอก็รู้นี่ว่าฉันไปจากโอทสึจิไม่ได้

445
00:36:44,452 --> 00:36:48,581
ไม่มีใครโกรธเธอหรอก
ถ้าเธอจะหยุดพักเรื่องตามหาเอมิล

446
00:36:49,665 --> 00:36:51,125
แล้วอีกอย่าง เธอจะกลัวไปทําไม

447
00:36:51,959 --> 00:36:52,960
กลัวเหรอ

448
00:36:53,502 --> 00:36:54,712
- ใช่
- ฉันเนี่ยนะ

449
00:36:55,421 --> 00:36:56,755
ทําไมฉันต้องกลัวด้วย

450
00:36:56,756 --> 00:36:58,633
ฉันต่างหากที่ถามเธอ

451
00:36:59,217 --> 00:37:01,927
ฉันรู้นะว่าเธอคิดอะไรอยู่ มายูมิ

452
00:37:01,928 --> 00:37:03,094
ไม่เห็นเป็นไรเลย

453
00:37:03,095 --> 00:37:05,096
เธอโสด เขาก็โสด

454
00:37:05,097 --> 00:37:07,433
- มายูมิ
- ก็ได้ๆ ฉันจะหุบปาก

455
00:37:09,602 --> 00:37:11,311
แล้วเธอไม่ชอบเขาตรงไหน

456
00:37:11,312 --> 00:37:13,356
เธอว่าเขาไม่หล่อเหรอ น่ารักออก

457
00:37:14,106 --> 00:37:16,192
ไหนบอกว่าจะหุบปากไง

458
00:37:17,068 --> 00:37:20,237
ฉันหุบปากไม่ได้หรอก เพราะไม่อยากหุบ

459
00:37:20,238 --> 00:37:21,447
ฉันไม่อยากหยุดพูดนี่นา

460
00:37:22,114 --> 00:37:23,990
เพราะเธอยังสาวยังแส้

461
00:37:23,991 --> 00:37:26,034
ฉันไม่อยากให้เธอใช้ชีวิตแบบสูญเปล่า

462
00:37:26,035 --> 00:37:30,081
สิ่งที่เธอกับเอมิลเคยมีมันจะยังพิเศษตลอดไป

463
00:37:30,581 --> 00:37:34,709
แต่การที่เธอจะมีคนพิเศษ
อีกคนในชีวิต มันก็ไม่เป็นไรนี่นา

464
00:37:34,710 --> 00:37:36,128
จริงไหม

465
00:37:37,421 --> 00:37:40,257
เธอไม่เข้าใจหรอก มายูมิ

466
00:37:40,258 --> 00:37:43,928
อะไรที่ฉันไม่เข้าใจ ไหนบอกมาหน่อยซิ

467
00:37:49,016 --> 00:37:51,643
ตอนนี้ชีวิตพวกเราไม่มีอะไรใหม่ๆ เลยนะ

468
00:37:51,644 --> 00:37:53,937
เร็นนี่แหละคือความใหม่

469
00:37:53,938 --> 00:37:56,899
พวกเธอน่าจะโอบกอดโอกาสนี้ไว้

470
00:37:57,483 --> 00:37:59,609
และถ้าการโอบกอดนําไปสู่การจูบ

471
00:37:59,610 --> 00:38:01,820
ก็ยิ่งดีเลย

472
00:38:01,821 --> 00:38:03,114
เงียบเลย

473
00:38:03,864 --> 00:38:05,448
ไหนเธอบอกว่าจะหุบปากไง

474
00:38:05,449 --> 00:38:06,367
ก็ฉันไม่อยากไง

475
00:38:07,827 --> 00:38:09,662
มายูมิ น้ําหยดแล้ว

476
00:38:10,246 --> 00:38:12,748
- บ้านนี้มีอะไรให้ซ่อมเยอะแยะไปหมด
- ไปจัดการเลย

477
00:38:13,874 --> 00:38:17,128
ไคโตะ เอโกะอยู่ไหนน่ะ รู้ไหมจ๊ะ

478
00:38:18,754 --> 00:38:21,465
เหรอ งั้นคุณมาช่วยฉันหน่อยได้ไหม

479
00:38:24,135 --> 00:38:26,470
ส้วมเสียอีกแล้ว แย่สุดๆ เลย

480
00:39:10,389 --> 00:39:13,016
- ขอโทษนะครับ อรุณสวัสดิ์ครับ
- ครับ

481
00:39:13,017 --> 00:39:15,686
พอจะรู้ไหมครับว่าร้านมายูมิอยู่ไหน

482
00:39:16,479 --> 00:39:18,563
ขอโทษนะครับ ผมไม่รู้ภาษาอังกฤษ

483
00:39:18,564 --> 00:39:19,647
โอเค ขอบคุณนะครับ

484
00:39:19,648 --> 00:39:20,566
ขอโทษนะครับ

485
00:40:19,750 --> 00:40:23,336
ผมตามหาร้านนี้ แต่หาเท่าไรก็ไม่เจอ

486
00:40:23,337 --> 00:40:26,257
ขับรถวนอยู่ตั้งหลายครั้ง

487
00:40:28,801 --> 00:40:29,718
จริงเหรอ

488
00:40:31,429 --> 00:40:33,431
แต่แถวนี้ก็มีอยู่แค่ร้านเดียวนะ

489
00:40:38,060 --> 00:40:39,019
ผมว่า

490
00:40:40,020 --> 00:40:42,481
คุณต้องมากับผมจริงๆ แล้วละ
ไม่งั้นผมหลงทางแน่เลย

491
00:40:43,858 --> 00:40:45,317
ผมเช่ารถมาขับ

492
00:40:47,194 --> 00:40:49,655
คุณจะได้นั่งสบายๆ

493
00:40:54,493 --> 00:40:58,122
ผมติดต่อหาคนฟิลิปปินส์ที่อยู่ญี่ปุ่นในเฟสบุ๊ค

494
00:40:59,290 --> 00:41:01,250
พวกเขารู้ว่าแม่ผมอยู่ไหน

495
00:41:02,418 --> 00:41:04,170
หาคุณแม่เจอแล้วเหรอ

496
00:41:05,838 --> 00:41:08,299
ถ้าที่อยู่ที่ให้มาถูกต้องน่ะนะ

497
00:41:09,133 --> 00:41:10,383
ข่าวดีนี่นา

498
00:41:10,384 --> 00:41:11,843
งั้นคุณจะมัวรออะไรอยู่ล่ะ

499
00:41:11,844 --> 00:41:13,012
ขับรถไปตามที่อยู่เลยสิ

500
00:41:14,388 --> 00:41:15,598
คุณจะไปกับผมใช่ไหม

501
00:41:17,892 --> 00:41:18,767
ไปสิ

502
00:41:20,811 --> 00:41:24,315
พ่อคุณคงดีใจน่าดู ไม่ว่าตอนนี้ท่านจะอยู่ที่ไหน

503
00:41:24,940 --> 00:41:26,108
แล้วคุณล่ะ ตื่นเต้นไหม

504
00:41:30,029 --> 00:41:30,863
เร็น

505
00:41:33,532 --> 00:41:34,700
โทษที เมื่อกี้ไม่ได้ยิน

506
00:41:36,368 --> 00:41:40,539
ฉันบอกว่าพ่อคุณต้องดีใจมากแน่ๆ

507
00:41:41,290 --> 00:41:42,708
เพราะในที่สุด

508
00:41:43,584 --> 00:41:48,046
จดหมายของเขาจะได้ถูกส่งถึงมือ
ผู้หญิงคนที่เขารอคอย

509
00:41:48,047 --> 00:41:50,049
จวบจนสิ้นลมหายใจ

510
00:41:50,758 --> 00:41:52,301
พ่อคุณเป็นคนโรแมนติกมากเลยนะ

511
00:41:53,135 --> 00:41:54,678
แล้วคุณโรแมนติกเหมือนพ่อไหม

512
00:41:56,055 --> 00:41:59,600
คุณมีคนที่จะรอไปจนหมดลมหายใจไหม

513
00:42:04,021 --> 00:42:04,980
ไม่มี

514
00:42:12,363 --> 00:42:17,034
ยังไม่มีผู้หญิงคนไหน
ที่ทําให้ผมรู้สึกลึกซึ้งขนาดนั้นได้

515
00:42:19,828 --> 00:42:21,455
ไม่มีสักคนเลยเหรอ

516
00:42:25,751 --> 00:42:27,586
แฟนคนที่สองของผม

517
00:42:30,005 --> 00:42:31,464
แรกๆ ก็รักกันปานจะกลืนกิน

518
00:42:31,465 --> 00:42:33,968
แต่ไม่นานก็เลิกรักกัน

519
00:42:34,718 --> 00:42:38,972
แฟนคนที่สี่คบกันอยู่สองปี

520
00:42:38,973 --> 00:42:40,432
ส่วนแฟนคนที่สาม

521
00:42:41,183 --> 00:42:43,978
คบกันอยู่สามปี สุดท้ายก็จบเหมือนเดิม

522
00:42:47,022 --> 00:42:49,608
คบกันอยู่ตั้งสามปี

523
00:42:51,026 --> 00:42:55,447
แต่ไม่เคยมีความรู้สึกว่า
คุณจะรอผู้หญิงคนนี้ไปจนวันตายเลยเหรอ

524
00:43:07,710 --> 00:43:09,127
(เคเซนนูมะ ริคุเซนทาคาตะ)

525
00:43:09,128 --> 00:43:11,130
ร้านมายูมินี่สุดยอดเลยเนอะ

526
00:43:12,131 --> 00:43:13,799
ทําจากไม้วิเศษงั้นเหรอ

527
00:43:14,508 --> 00:43:16,802
พอมาคิดดูแล้ว
สึนามิทําให้ทุกอย่างราบเป็นหน้ากลอง

528
00:43:18,387 --> 00:43:19,597
แต่ร้านนั้นยังคงอยู่

529
00:43:21,473 --> 00:43:22,641
นี่มันปาฏิหาริย์ชัดๆ

530
00:43:24,727 --> 00:43:25,978
ใช่ ปาฏิหาริย์

531
00:43:31,275 --> 00:43:33,110
จวนถึงบ้านคุณแม่แล้ว

532
00:43:43,245 --> 00:43:46,873
(อนุสรณ์สถานรําลึกเหตุการณ์สึนามิ
มัตสึบาระ ทาคาตะ)

533
00:43:46,874 --> 00:43:48,584
เรามาทําอะไรที่นี่กันเหรอ

534
00:43:49,793 --> 00:43:51,337
ฉันเพิ่งเคยมาซะด้วยสิ

535
00:43:53,672 --> 00:43:54,548
จริงเหรอ

536
00:43:56,425 --> 00:43:58,676
ผมแค่อยากแวะดูเฉยๆ

537
00:43:58,677 --> 00:43:59,970
ไหนๆ ก็ผ่านมาทางนี้แล้ว

538
00:44:03,140 --> 00:44:08,562
ไปหาคุณแม่ก่อนแล้วค่อยแวะดูไม่ดีกว่าเหรอ

539
00:44:18,405 --> 00:44:20,491
คุณเคยมาที่นี่ก่อนเกิดสึนามิไหม

540
00:44:22,785 --> 00:44:26,121
ที่นี่เคยมีต้นสน 70,000 ต้นเลยนะ

541
00:44:29,333 --> 00:44:31,251
ที่นี่เคยเป็นป่าสน

542
00:44:32,336 --> 00:44:33,921
ฉันจําได้ว่าเมื่อก่อน

543
00:44:34,880 --> 00:44:38,092
ฉันกับมายูมิชอบมาถ่ายรูปที่นี่ประจําเลย

544
00:44:38,884 --> 00:44:41,011
ลองนึกภาพดูสิ ต้นสน 70,000 ต้น

545
00:44:42,304 --> 00:44:43,931
เหลืออยู่แค่ต้นเดียว

546
00:44:44,848 --> 00:44:46,724
มันก็คงตายไปแล้วเหมือนกัน

547
00:44:46,725 --> 00:44:48,601
มีชีวิตรอดมาได้สักพัก

548
00:44:48,602 --> 00:44:50,187
แต่สุดท้ายก็เหี่ยวเฉาตายไป

549
00:44:52,064 --> 00:44:54,108
คนแถวนี้แค่เก็บรักษาไว้

550
00:44:57,194 --> 00:45:00,489
ขอโทษนะ ผมพูดอย่างกับตัวเองเป็นไกด์
ทั้งๆ ที่คุณอยู่ที่นี่แท้ๆ

551
00:45:03,158 --> 00:45:04,951
ฉันก็เพิ่งได้มาเห็นเหมือนกัน

552
00:45:04,952 --> 00:45:06,036
จริงเหรอ

553
00:45:07,371 --> 00:45:11,959
ผมถูกคลื่นซัดลงไปอยู่ใต้น้ํา

554
00:45:13,168 --> 00:45:14,128
แต่

555
00:45:15,003 --> 00:45:16,839
ผมก็ขึ้นมาพ้นผิวน้ําได้

556
00:45:17,965 --> 00:45:19,340
เหมือนเป็นปาฏิหาริย์

557
00:45:19,341 --> 00:45:23,846
ผมไขว่คว้าหาอะไรก็ตามที่คว้าไว้ได้

558
00:45:24,722 --> 00:45:27,307
แล้วก็เห็นลิ้นชักเสื้อผ้า

559
00:45:28,267 --> 00:45:32,354
ลอยมาทางผมพอดี ผมก็เลยปีนขึ้นไป

560
00:45:33,147 --> 00:45:35,232
ผมรอดชีวิตมาได้

561
00:45:37,067 --> 00:45:42,906
แต่ผมเห็นผู้คนถูกน้ําซัดหายไปต่อหน้าต่อตา

562
00:45:43,741 --> 00:45:50,414
จนป่านนี้ผมก็ยังเห็นพวกเขาทุกคืน

563
00:46:13,479 --> 00:46:14,563
เป็นอะไรรึเปล่า

564
00:46:16,106 --> 00:46:19,693
- ขอโทษนะ
- ไม่ ผมต่างหากที่ต้องขอโทษ

565
00:46:21,487 --> 00:46:24,490
สําหรับผม ที่นี่เป็นแค่พิพิธภัณฑ์
แต่คุณคือคนที่ผ่านเหตุการณ์ทุกอย่างมา

566
00:46:26,867 --> 00:46:27,743
ไปกันเถอะ

567
00:46:46,762 --> 00:46:48,555
นี่ที่อยู่ที่เขาให้มาเหรอ

568
00:46:52,434 --> 00:46:53,685
น่าจะใช่แหละเนอะ

569
00:46:55,187 --> 00:46:56,104
เอาละ

570
00:46:57,481 --> 00:46:59,983
งั้นเดี๋ยวฉันรอคุณอยู่ตรงนี้นะ

571
00:47:34,101 --> 00:47:34,977
ทําไมเหรอ

572
00:47:35,894 --> 00:47:37,144
ไปกันเถอะ ไม่มีใครอยู่

573
00:47:37,145 --> 00:47:39,105
อาจจะออกไปข้างนอกรึเปล่า

574
00:47:39,106 --> 00:47:40,731
ไปกันเถอะน่า

575
00:47:40,732 --> 00:47:43,026
ทําไมล่ะ รอก่อนก็ได้นี่

576
00:47:46,405 --> 00:47:47,446
ไปกันเถอะ

577
00:47:47,447 --> 00:47:48,365
นี่

578
00:47:55,163 --> 00:47:55,998
เร็น

579
00:47:58,750 --> 00:48:01,502
อุตส่าห์มาถึงนี่แล้วนะ

580
00:48:01,503 --> 00:48:03,088
ทําไมถึงไม่รอหน่อย

581
00:48:03,881 --> 00:48:05,840
อีกนิดก็จะได้เจอคนที่ตามหาอยู่แท้ๆ

582
00:48:05,841 --> 00:48:10,052
แทนที่จะรีบไปเจอ กลับเลิกล้มซะดื้อๆ

583
00:48:10,053 --> 00:48:12,805
ไปถึงบ้านแม่คุณได้ไม่ถึงห้านาทีด้วยซ้ํา

584
00:48:12,806 --> 00:48:14,557
แล้วคุณก็ออกมาเลย

585
00:48:14,558 --> 00:48:16,183
ฉันไม่เข้าใจเลยจริงๆ

586
00:48:16,184 --> 00:48:21,397
ผมไม่อยากใส่ชุดนี้ตอนถ่ายคลิปเจอแม่ครั้งแรก

587
00:48:21,398 --> 00:48:23,900
ถ้าเกิดไวรัลขึ้นมา มันจะแก้ไม่ได้

588
00:48:23,901 --> 00:48:26,111
ยังจะมาพูดตลกอยู่อีกเหรอ

589
00:48:29,114 --> 00:48:30,656
จอดรถเดี๋ยวนี้

590
00:48:30,657 --> 00:48:33,160
- หา
- จอดรถ

591
00:48:52,554 --> 00:48:53,722
คุณอยากรู้เหตุผลใช่ไหม

592
00:48:57,893 --> 00:49:00,938
ระหว่างทางที่ขับรถมา
ผมรู้สึกบีบรัดแน่นในอกเข้าไปทุกที

593
00:49:04,733 --> 00:49:07,444
แต่พอไม่มีคนมาเปิดประตู ผมก็รู้สึกสงบลง

594
00:49:09,988 --> 00:49:11,198
ผมถึงรู้ว่าผมทําไม่ได้

595
00:49:13,367 --> 00:49:14,201
ผมไม่อยากทํา

596
00:49:14,785 --> 00:49:18,038
เร็น รู้ไหมว่าทําไมฉันถึงช่วยคุณตามหาแม่

597
00:49:19,915 --> 00:49:22,458
เพราะฉันไม่อยากให้คุณเป็นแบบฉัน

598
00:49:22,459 --> 00:49:26,463
คุณยังสามารถรู้ตอนจบได้
คุณยังสามารถเจอแม่ได้

599
00:49:27,673 --> 00:49:32,677
และถ้าฉันมีโอกาสที่จะได้จบ
เรื่องราวที่ค้างในใจเหมือนคุณ

600
00:49:32,678 --> 00:49:34,304
ฉันจะไม่ปล่อยให้มันเสียไปเลย

601
00:49:34,930 --> 00:49:36,555
เร็น คุณโชคดีมากนะ

602
00:49:36,556 --> 00:49:38,308
คุณไม่รู้ตัวเลยเหรอ

603
00:49:38,850 --> 00:49:40,102
คุณว่าผมโชคดีเหรอ

604
00:49:42,938 --> 00:49:45,399
ผมต้องเผชิญหน้ากับผู้หญิงที่ทิ้งผมกับพ่อไป

605
00:49:48,360 --> 00:49:51,154
ทุกคําถามที่ผมพยายามไม่คิดถึงมาตลอดชีวิต

606
00:49:51,780 --> 00:49:53,407
กลับมาดังก้องในหัวผมอีกครั้ง

607
00:49:54,199 --> 00:49:57,119
คุณก็เลยจะไม่เผชิญหน้ากับแม่คุณ
เหมือนที่ผ่านๆ มาน่ะเหรอ

608
00:49:58,537 --> 00:50:00,956
ทําไม เพราะคุณไม่อยากเป็นเหมือนพ่อคุณเหรอ

609
00:50:02,082 --> 00:50:05,127
ที่เฝ้ารอและทําทุกสิ่งทุกอย่างไปเพื่ออะไรก็ไม่รู้

610
00:50:07,337 --> 00:50:08,880
จะเป็นแบบนี้ไปถึงไหนล่ะ เร็น

611
00:50:10,132 --> 00:50:11,925
เมื่อไหร่คุณจะยอมรับซะที

612
00:50:13,176 --> 00:50:16,096
อย่าพูดเหมือนคุณรู้จักผม คุณไม่รู้จักผมเลยสักนิด

613
00:50:17,180 --> 00:50:18,432
ใช่

614
00:50:21,184 --> 00:50:23,645
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าฉันมาที่นี่ทําไม

615
00:50:49,963 --> 00:50:51,923
จะทํายังไงล่ะเนี่ย

616
00:51:08,815 --> 00:51:09,982
มีอะไรเหรอ

617
00:51:09,983 --> 00:51:11,150
จู่ๆ ก็เป็นแบบนี้

618
00:51:11,151 --> 00:51:15,447
ไม่รู้ว่าเป็นอะไร ทําไมถึงเป็นแบบนี้ก็ไม่รู้

619
00:51:16,490 --> 00:51:17,865
แต่ที่แย่กว่านั้นคือ

620
00:51:17,866 --> 00:51:20,576
เอโกะไปแล้ว เขาไม่กลับมาอีกเลย

621
00:51:20,577 --> 00:51:23,329
เหลือแค่ฉันกับไคโตะพยายามซ่อมบ้านอยู่เนี่ย

622
00:51:23,330 --> 00:51:25,832
ไคโตะจะซ่อมเป็นรึเปล่าก็ไม่รู้

623
00:51:30,337 --> 00:51:31,254
เดี๋ยวนะ

624
00:51:37,260 --> 00:51:38,345
มายูมิ

625
00:51:41,014 --> 00:51:43,350
ฉันไปริคุเซนทาคาตะมา

626
00:51:45,977 --> 00:51:46,937
แล้ว...

627
00:51:48,522 --> 00:51:50,607
ที่นั่นมีพิพิธภัณฑ์

628
00:51:51,441 --> 00:51:54,069
เพื่อรําลึกถึงสึนามิ

629
00:51:54,945 --> 00:51:58,573
มีต้นไม้ต้นเดียวที่รอดมาได้

630
00:51:59,116 --> 00:52:03,537
ที่คนเก็บรักษาเอาไว้
เพื่อรําลึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

631
00:52:06,832 --> 00:52:09,334
ทําไมฉันไม่เคยรู้เรื่องนี้เลยล่ะ มายูมิ

632
00:52:10,043 --> 00:52:13,462
ทําไมฉันเพิ่งได้เห็นและได้ยินเรื่องนี้

633
00:52:13,463 --> 00:52:14,673
และเมื่อเช้า

634
00:52:16,216 --> 00:52:17,968
เหมือนฉันไปอยู่อีกโลกหนึ่งเลย

635
00:52:19,970 --> 00:52:23,848
เหมือนมีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้นที่ฉันไม่รู้มาก่อน

636
00:52:23,849 --> 00:52:27,018
เหมือนทุกคนก้าวต่อไปแล้ว แต่ฉันยังติดอยู่ที่นี่

637
00:52:28,562 --> 00:52:29,604
ไคโตะ

638
00:52:30,230 --> 00:52:31,523
ระวังหน่อย

639
00:52:42,409 --> 00:52:44,411
ไคโตะ ซ่อมได้ไหม

640
00:52:52,127 --> 00:52:55,130
เดี๋ยวค่อยไปดูส้วมกันต่อนะ

641
00:53:04,389 --> 00:53:06,725
เร็น ฉันขอโทษนะที่พูดแบบนั้นไป

642
00:53:07,893 --> 00:53:11,146
ฉันไม่น่าพูดแบบนั้นเลย เราเพิ่งรู้จักกันแท้ๆ

643
00:53:15,025 --> 00:53:16,276
ฮันนาห์ คุณพูดถูกแล้วละ

644
00:53:18,570 --> 00:53:19,863
คุณพูดถูกทุกเรื่องเลย

645
00:53:22,157 --> 00:53:25,243
แฟนคนสุดท้ายของผมคบกันได้สามปี

646
00:53:26,453 --> 00:53:29,539
จนถึงจุดที่เธอคิดว่าจะแต่งงานกัน

647
00:53:31,458 --> 00:53:33,710
แต่พอผมจับความรู้สึกนั้นได้ ผมก็เลิกกับเธอ

648
00:53:35,921 --> 00:53:40,926
บอกว่าผมแต่งงานกับเธอไม่ได้หรอก
เพราะเราแตกต่างกันเกินไป

649
00:53:42,135 --> 00:53:43,970
เราทะเลาะกันตลอด

650
00:53:46,223 --> 00:53:48,934
แต่พอได้ยินคุณพูด ผมก็รู้เลยว่าคุณพูดถูก

651
00:53:50,936 --> 00:53:53,647
ผมกลัวที่จะลงหลักปักฐานกับใคร เพราะ...

652
00:53:55,023 --> 00:53:57,400
ผมกลัวที่จะเป็นเหมือนพ่อ

653
00:54:00,904 --> 00:54:02,864
ฟังดูไม่เป็นผู้ใหญ่เลยเนอะ

654
00:54:05,158 --> 00:54:08,078
ถ้าเทียบกับความสัมพันธ์ของคุณกับเอมิล

655
00:54:14,501 --> 00:54:16,836
ฉันหวังว่าคุณจะหาแม่เจอนะ

656
00:54:20,548 --> 00:54:21,715
ฮันนาห์

657
00:54:21,716 --> 00:54:23,301
ขอโทษนะ ผมพูดอะไรผิดไปรึเปล่า

658
00:54:25,845 --> 00:54:27,514
เร็น หยุดซะทีได้ไหม

659
00:54:29,224 --> 00:54:34,020
เลิกพูดเหมือนกับว่าฉันเป็นผู้ใหญ่
หรือเป็นคนดีอะไรมากมาย

660
00:54:35,522 --> 00:54:40,402
คุณยังมาบอกว่าฉันไม่ควรรู้สึกผิด
ที่ตัวเองมีชีวิตรอดแต่เอมิลต้องตายไป

661
00:54:43,697 --> 00:54:45,865
ทั้งที่ความจริงมันไม่ใช่แบบนั้นเลย

662
00:54:59,087 --> 00:55:05,719
ตอนที่ฉันต้องหาเงินส่งน้องๆ เรียนหนังสือ

663
00:55:08,680 --> 00:55:10,265
เอมิลก็ไม่ว่าอะไร

664
00:55:11,683 --> 00:55:12,976
เขารอฉัน

665
00:55:14,936 --> 00:55:16,271
พอถึงปี 2011

666
00:55:18,356 --> 00:55:20,859
น้องๆ เรียนจบหมดแล้ว

667
00:55:22,277 --> 00:55:24,195
ฉันก็พร้อมที่จะแต่งงาน

668
00:55:28,033 --> 00:55:29,576
เขาถึงได้มาที่นี่

669
00:55:30,577 --> 00:55:32,078
เพื่อเซอร์ไพรส์ฉัน

670
00:55:33,079 --> 00:55:35,957
ผมรอวันนี้มานานเหลือเกิน

671
00:55:36,458 --> 00:55:37,834
ที่คุณจะเป็นของผมเพียงคนเดียว

672
00:55:38,418 --> 00:55:40,587
เราอยู่ด้วยกันได้แล้วนะ ฮันนาห์

673
00:55:41,171 --> 00:55:43,465
เราเริ่มสร้างครอบครัวกันได้แล้ว

674
00:55:44,382 --> 00:55:47,802
แล้วงานฉันที่นี่ล่ะ เอมิล

675
00:55:49,846 --> 00:55:51,306
น้องคนสุดท้องของคุณเรียนจบแล้ว

676
00:55:52,891 --> 00:55:55,310
เดี๋ยวผมหาเลี้ยงครอบครัวเราที่สิงคโปร์เอง

677
00:55:55,977 --> 00:55:59,606
คิดถึงลูกในอนาคตของเราสิ

678
00:56:00,732 --> 00:56:02,525
นั่นคือแผนที่พวกเราวางไว้จริงๆ

679
00:56:04,736 --> 00:56:07,030
แต่พอฉันได้ยินเอมิลพูด

680
00:56:08,031 --> 00:56:11,993
ถึงแผนที่เขาวางไว้ให้เราสองคน

681
00:56:13,620 --> 00:56:15,789
ฉันรู้ว่าฉันทําไม่ได้

682
00:56:18,458 --> 00:56:19,584
ตลอดชีวิตที่ผ่านมา

683
00:56:20,210 --> 00:56:24,214
ฉันต้องรับผิดชอบเลี้ยงดูน้องๆ มาตลอด

684
00:56:24,964 --> 00:56:27,550
ทั้งครอบครัวฉันและทุกคนเลย

685
00:56:29,552 --> 00:56:33,139
ฉันไม่เคยใช้ชีวิตเพื่อตัวเองเลยสักครั้ง

686
00:56:35,350 --> 00:56:37,268
แต่นี่คือครั้งแรกที่ฉันต้องการอะไรเพื่อตัวเอง

687
00:56:39,187 --> 00:56:42,357
ฉันรักการสอนหนังสือในญี่ปุ่นมาก

688
00:56:43,400 --> 00:56:45,402
ฉันถึงต้องการเวลามากกว่านี้

689
00:56:46,069 --> 00:56:47,362
อยากให้เขารอก่อน

690
00:56:48,655 --> 00:56:51,991
- แต่เขาอยากให้ฉันตอบตกลงทันที
- เอมิล

691
00:56:52,617 --> 00:56:53,493
เอมิล!

692
00:56:55,370 --> 00:56:57,247
แต่ฉันทําไม่ได้

693
00:57:02,544 --> 00:57:04,129
วันที่เกิดสึนามิ

694
00:57:05,964 --> 00:57:07,424
เอมิลมาเจอฉัน

695
00:57:09,384 --> 00:57:10,802
เป็นครั้งสุดท้าย

696
00:57:14,556 --> 00:57:16,683
ฉันอยากให้เขาเข้าใจ

697
00:57:18,435 --> 00:57:20,937
ว่าถึงแม้ฉันจะปฏิเสธคําขอแต่งงานของเขา

698
00:57:23,189 --> 00:57:25,150
แต่ฉันไม่ได้อยากให้เขาออกไปจากชีวิตฉัน

699
00:57:31,781 --> 00:57:34,325
ฉันยังอยากให้เขาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตฉัน

700
00:57:35,034 --> 00:57:36,578
เพราะเขาเป็นเพื่อนที่ดีที่สุด

701
00:57:39,581 --> 00:57:41,791
จริงๆ เขาควรจะต้องกลับไปแล้ว

702
00:57:43,334 --> 00:57:45,545
แต่ฉันขอให้เขาอยู่ต่อ

703
00:57:46,838 --> 00:57:49,924
ฉันอ้อนวอนเขาว่าอย่าเพิ่งไปเลย

704
00:57:52,886 --> 00:57:53,720
เอมิล!

705
00:58:02,854 --> 00:58:04,230
เป็นความผิดของฉันเอง

706
00:58:06,441 --> 00:58:08,568
เอมิลต้องตายเพราะฉัน

707
00:58:12,447 --> 00:58:16,159
เขาตายไปพร้อมความรู้สึกโกรธและเจ็บปวด
เพราะความเห็นแก่ตัวของฉัน

708
00:58:24,209 --> 00:58:27,212
ฉันเลยหยุดตามหาเขาไม่ได้

709
00:58:28,922 --> 00:58:30,590
เพราะฉันไม่มีสิทธิ์ที่จะหยุด

710
00:58:56,991 --> 00:58:57,825
เอาละ

711
00:58:58,743 --> 00:59:03,373
พูดว่า "ขอบคุณที่มาด้วย" ยังไงเหรอ

712
00:59:14,092 --> 00:59:17,387
ขอบคุณที่มาด้วยกันนะ

713
00:59:22,225 --> 00:59:23,226
ยินดีค่ะ

714
00:59:29,399 --> 00:59:30,441
ยอมแพ้แล้วครับ ครู

715
00:59:31,734 --> 00:59:35,071
คุณน่าจะมาช่วยฉันสอนภาษาอังกฤษนะ

716
00:59:36,239 --> 00:59:41,994
นักเรียนชอบอายเวลาพูดผิด

717
00:59:41,995 --> 00:59:48,167
แต่ฉันก็บอกว่าพอเริ่มเรียนภาษาใหม่
มันก็ต้องมีพูดผิดกันได้เป็นธรรมดา

718
00:59:50,044 --> 00:59:51,004
นั่นสิ

719
01:00:02,015 --> 01:00:03,932
คุณน่าจะหัวเราะให้มากกว่านี้นะ

720
01:00:03,933 --> 01:00:05,268
เหมาะกับคุณดี

721
01:00:11,107 --> 01:00:12,233
ขอบคุณนะ

722
01:00:14,193 --> 01:00:15,320
รู้ไหม

723
01:00:16,195 --> 01:00:21,868
ฉันกลัวที่จะเปิดใจให้คนอื่น
หลังจากเรื่องราวที่เกิดขึ้น

724
01:00:22,452 --> 01:00:23,703
กับเอมิลและฉัน

725
01:00:26,039 --> 01:00:29,666
ฉันไม่อยากให้ใครมาโทษฉัน

726
01:00:29,667 --> 01:00:31,628
เหมือนกับที่ฉันโทษตัวเอง

727
01:00:32,211 --> 01:00:34,464
แต่ตอนนี้ฉันบอกคุณได้แล้ว

728
01:00:35,882 --> 01:00:37,800
ฉันก็เลยโล่งใจ

729
01:00:40,637 --> 01:00:42,680
ฉันไม่ได้รู้สึกแบบนี้มานานแล้ว

730
01:00:43,431 --> 01:00:45,600
คุณขอบคุณผมทําไม ผมยังไม่ได้ทําอะไรเลย

731
01:00:48,811 --> 01:00:50,813
เพราะคุณอยู่ตรงนี้

732
01:00:52,523 --> 01:00:53,650
และรับฟังฉัน

733
01:00:56,152 --> 01:00:57,612
มันมีความหมายมากเลย

734
01:01:22,762 --> 01:01:24,180
ขอโทษ ขอโทษนะ

735
01:01:28,643 --> 01:01:31,896
เร็น ชีวิตฉันยังมีอะไรต้องแก้ไขอีกเยอะ

736
01:01:32,897 --> 01:01:35,358
ผมเข้าใจ ผมไม่น่า...

737
01:01:36,401 --> 01:01:37,652
ผมไม่น่าทําแบบนั้นเลย

738
01:01:46,202 --> 01:01:48,746
เรายังเป็นเพื่อนกันได้ใช่ไหม

739
01:02:36,711 --> 01:02:37,920
ฮัลโหล เอมิล

740
01:02:43,593 --> 01:02:45,720
ขอโทษนะที่เพิ่งโทรมาป่านนี้

741
01:02:49,140 --> 01:02:50,600
หัวใจฉันแตกสลาย

742
01:02:52,310 --> 01:02:53,352
ฉันมันขี้ขลาด

743
01:02:55,980 --> 01:02:58,775
ครั้งสุดท้ายที่เราเจอกัน

744
01:03:00,568 --> 01:03:01,902
คุณโกรธฉันมาก

745
01:03:01,903 --> 01:03:04,363
คุณบอกว่าไม่อยากเจอหน้าฉันอีก

746
01:03:07,784 --> 01:03:09,827
ฉันตามหาคุณมาตลอด เอมิล

747
01:03:12,205 --> 01:03:15,625
ฉันทําแบบนั้นเพื่อที่ว่า

748
01:03:18,711 --> 01:03:20,713
ตอนที่ฉันหาคุณเจอ

749
01:03:22,715 --> 01:03:24,425
คุณจะยกโทษให้ฉันได้

750
01:03:28,137 --> 01:03:32,141
เอมิล ฉันรู้สึกว่า
ฉันแบกรับเรื่องนี้มานานเหลือเกิน

751
01:03:33,810 --> 01:03:37,063
เหมือนมีภูเขาอยู่ในอก

752
01:03:41,442 --> 01:03:43,528
ฉันว่าฉันพร้อมจะปล่อยวางแล้ว

753
01:03:47,406 --> 01:03:50,535
ฉันอยากลองใช้ชีวิตอีกครั้ง

754
01:03:52,161 --> 01:03:54,997
และฉันพร้อมที่จะพบเจอโอกาสใหม่ๆ

755
01:03:59,001 --> 01:04:00,795
แต่ฉันทําแบบนั้นไม่ได้ใช่ไหม

756
01:04:04,257 --> 01:04:06,175
ฉันสามารถโอบกอดความรู้สึกใหม่ได้ไหม

757
01:04:10,513 --> 01:04:12,765
หรือมันจะทําให้คุณยกโทษให้ฉันได้ยากขึ้นกว่าเดิม

758
01:04:47,383 --> 01:04:49,302
เร็น ลูก

759
01:04:50,011 --> 01:04:51,220
ดื่มชาสักหน่อยสิ

760
01:05:26,297 --> 01:05:29,759
ก่อนพ่อตาย

761
01:05:33,930 --> 01:05:35,973
เขาสั่งให้ผมเอานี่มาให้แม่

762
01:05:40,394 --> 01:05:41,729
ผมถึงได้ตามหาแม่

763
01:05:49,987 --> 01:05:51,572
พ่อรอแม่อยู่จนวันสุดท้าย

764
01:05:53,741 --> 01:05:55,868
แม่ไม่ได้ขอให้พ่อเขารอซะหน่อย

765
01:05:58,537 --> 01:06:00,247
แต่พ่อก็รออยู่ดี

766
01:06:04,961 --> 01:06:06,003
งั้นผมไปก่อนนะ

767
01:06:08,381 --> 01:06:11,634
แม่พยายามติดต่อหาลูกอยู่หลายครั้งนะ

768
01:06:12,760 --> 01:06:17,306
แต่ชีวิตแม่มันยุ่งเหยิงไปหมด

769
01:06:23,104 --> 01:06:24,981
ผมก็ไม่เคยคิดจะมาตามหาแม่

770
01:06:27,024 --> 01:06:28,192
เพราะผมคิดว่า

771
01:06:30,152 --> 01:06:31,362
ผมไม่อยากเจอแม่

772
01:06:35,074 --> 01:06:35,992
หรือไม่ก็...

773
01:06:38,953 --> 01:06:41,664
เพราะผมคงไม่เชื่อทุกคําพูดที่ออกมาจากปากแม่

774
01:06:48,087 --> 01:06:49,005
แต่ผมคิดผิด

775
01:06:52,425 --> 01:06:53,509
เพราะความจริงก็คือ

776
01:06:55,678 --> 01:06:58,597
การได้มาเจอแม่
ทําให้ผมรู้ว่าเราสองคนเหมือนกันขนาดไหน

777
01:07:03,310 --> 01:07:04,353
พ่อน่ะ

778
01:07:07,857 --> 01:07:11,485
ทุ่มเทความรักให้แม่หมดทั้งใจที่มี

779
01:07:17,158 --> 01:07:19,201
ถึงจะเจ็บปวดก็ยังกล้ํากลืนฝืนทน

780
01:07:23,873 --> 01:07:25,249
แต่แม่กลับหนีไป

781
01:07:31,922 --> 01:07:35,301
ในทุกความสัมพันธ์ คงมีคนอยู่แค่สองประเภท

782
01:07:38,971 --> 01:07:41,432
พ่อกับผมไม่เหมือนกัน
แปลว่าผมคงเหมือนแม่มากกว่า

783
01:07:44,810 --> 01:07:46,270
คนที่ไม่สามารถรักใครได้

784
01:07:47,396 --> 01:07:50,357
กับคนที่เอาแต่รอใครสักคนเหมือนที่พ่อรอแม่

785
01:07:53,152 --> 01:07:54,904
แต่ตอนนี้ผมไม่มีความคิดแบบนั้นเลย

786
01:07:58,074 --> 01:07:59,200
ผมอาจคิดผิดก็ได้

787
01:08:03,454 --> 01:08:07,291
ตลกดีนะ ผมคิดได้ตอนที่ออกตามหาแม่นี่แหละ

788
01:08:09,376 --> 01:08:10,461
ลูกพูดถูก

789
01:08:12,713 --> 01:08:17,009
ไม่ว่าแม่จะพูดให้ลูกเข้าใจ
การกระทําของแม่สักแค่ไหน

790
01:08:18,052 --> 01:08:20,429
คงไม่มีคําอธิบายใดๆ ที่จะมากพอ

791
01:08:24,016 --> 01:08:27,186
ดีแล้วละที่ลูกหาแม่เจอ

792
01:08:28,354 --> 01:08:30,314
ทีแรกผมไปหาที่โอทสึจิ

793
01:08:32,858 --> 01:08:34,443
มีผู้หญิงฟิลิปปินส์ช่วยผม

794
01:08:35,319 --> 01:08:36,319
เธอเป็นครู

795
01:08:36,320 --> 01:08:37,321
ครูเหรอ

796
01:08:38,405 --> 01:08:40,199
แม่ก็รู้จักคนฟิลิปปินส์ที่นั่นนะ

797
01:08:40,908 --> 01:08:42,952
เธอตายไปตอนเกิดสึนามิ

798
01:08:43,619 --> 01:08:45,037
เป็นครูของลูกสาวแม่เอง

799
01:08:46,122 --> 01:08:47,330
ชื่อฮันนาห์

800
01:08:47,331 --> 01:08:48,624
ฮันนาห์ ซาร์เมียนโต

801
01:08:50,376 --> 01:08:51,544
เข้าใจผิดแล้วละ

802
01:08:52,336 --> 01:08:53,212
ไม่

803
01:08:53,879 --> 01:08:55,630
แม่ไม่ได้เข้าใจผิดหรอก

804
01:08:55,631 --> 01:08:56,923
- ดูสิ
- เข้าใจผิดแล้ว

805
01:08:56,924 --> 01:08:58,592
จริงๆ นะ ลูก ดูนี่สิ

806
01:09:00,928 --> 01:09:04,014
เธอกับคู่หมั้นเป็นเหยื่อสึนามิ

807
01:09:05,266 --> 01:09:08,853
ผู้ชายรอดมาได้ แต่เธอไม่รอด

808
01:09:10,354 --> 01:09:12,021
น่าเศร้ามากเลย

809
01:09:12,022 --> 01:09:14,441
เธอกับผู้หญิงฟิลิปปินส์อีกคนตาย

810
01:09:15,401 --> 01:09:18,612
อีกคนเป็นเจ้าของร้านอาหารในโอทสึจิ

811
01:09:24,243 --> 01:09:27,662
บ้าเอ๊ย ฉันไม่รู้จะทํายังไงแล้วนะเนี่ย

812
01:09:27,663 --> 01:09:29,080
ฮันนาห์

813
01:09:29,081 --> 01:09:30,332
มายูมิ

814
01:09:30,875 --> 01:09:31,791
ดูสิ

815
01:09:31,792 --> 01:09:33,293
ทํายังไงดีล่ะ

816
01:09:33,294 --> 01:09:35,713
ดูสิ เรียกไคโตะมาเร็ว

817
01:09:36,213 --> 01:09:37,423
เร็วเข้า

818
01:09:39,842 --> 01:09:40,759
ไคโตะ

819
01:09:41,385 --> 01:09:42,219
ไคโตะ

820
01:09:42,678 --> 01:09:46,348
ออกมาช่วยพวกเราในห้องน้ําหน่อยได้ไหมคะ

821
01:09:48,142 --> 01:09:49,101
ไคโตะ

822
01:09:50,227 --> 01:09:51,353
ไคโตะ

823
01:10:06,076 --> 01:10:07,369
มายูมิ

824
01:10:12,833 --> 01:10:14,210
มายูมิ!

825
01:10:25,596 --> 01:10:26,805
มายูมิ!

826
01:10:27,681 --> 01:10:28,557
มาเร็ว!

827
01:10:55,417 --> 01:10:56,335
มายูมิ

828
01:10:57,211 --> 01:10:58,295
เอมิลไง

829
01:10:59,255 --> 01:11:02,049
เขาอาจจะทําให้เกิดเรื่องพวกนี้ก็ได้

830
01:11:04,885 --> 01:11:07,179
ฉันเพิ่งไปโทรหาเขามา

831
01:11:09,014 --> 01:11:11,976
บอกว่าฉันพร้อมจะก้าวต่อไปแล้ว

832
01:11:14,311 --> 01:11:16,230
แต่ถ้าเขาไม่อยากให้ฉันก้าวต่อไปล่ะ มายูมิ

833
01:11:17,564 --> 01:11:18,816
ไม่จริงหรอก

834
01:11:19,775 --> 01:11:22,236
เอมิลทําแบบนั้นกับเธอไม่ได้ เธอก็รู้

835
01:11:56,979 --> 01:11:58,022
เร็น

836
01:11:59,982 --> 01:12:00,816
เร็น

837
01:12:02,026 --> 01:12:05,112
เมื่อคืนฉันใช้โทรศ้พท์สายลมโทรหาเอมิล

838
01:12:06,739 --> 01:12:07,698
เกิดอะไรขึ้นเหรอ

839
01:12:09,116 --> 01:12:10,784
มันเกิดขึ้นเร็วมาก

840
01:12:11,368 --> 01:12:13,870
น้ําทะลักออกมาจากห้องน้ํา

841
01:12:13,871 --> 01:12:17,582
เหมือนตอนสึนามิเลย

842
01:12:17,583 --> 01:12:21,628
ทั้งผนังกับพื้นร้าวหมดเลย

843
01:12:25,466 --> 01:12:27,051
คุณไม่เชื่อฉันเหรอ

844
01:12:28,302 --> 01:12:31,388
มายูมิก็อยู่ด้วย มายูมิก็เห็นหมดเลย

845
01:12:32,014 --> 01:12:34,974
เร็น ฉันรู้สึกว่าฉันใกล้จะหาเอมิลเจอแล้ว

846
01:12:34,975 --> 01:12:37,603
นี่คือที่สุดท้ายที่ฉันคุยกับเขา

847
01:12:42,483 --> 01:12:44,443
ฮันนาห์ คุณขึ้นมาจากน้ําได้ยังไง

848
01:12:48,697 --> 01:12:51,241
- ไม่รู้สิ
- คุณบอกว่าคุณถูกคลื่นซัด

849
01:12:56,121 --> 01:12:58,623
คุณบอกว่าพอรู้ตัวอีกที คุณก็อยู่ใต้น้ํา

850
01:12:58,624 --> 01:13:00,292
จนกระทั่งคุณหายใจได้

851
01:13:00,834 --> 01:13:02,627
แล้วคุณขึ้นมาจากน้ําได้ยังไง

852
01:13:02,628 --> 01:13:04,712
ก็บอกว่าจําไม่ได้ไง

853
01:13:04,713 --> 01:13:05,672
ทําไม

854
01:13:06,215 --> 01:13:07,091
ไม่รู้

855
01:13:07,966 --> 01:13:11,636
ฉันบอกแล้วนี่ว่าฉันจําตอนที่ฉันลงไปอยู่ใต้น้ําได้

856
01:13:11,637 --> 01:13:15,640
แล้วฉันก็ไปตามหาเอมิลตามศูนย์อพยพ

857
01:13:15,641 --> 01:13:16,849
ฮันนาห์

858
01:13:16,850 --> 01:13:19,519
ขอร้องละ หยุดพูดแบบนี้ซะทีได้ไหม

859
01:13:19,520 --> 01:13:21,562
ทําไมคุณถึงไม่เชื่อฉัน

860
01:13:21,563 --> 01:13:23,816
ฮันนาห์ เอมิลไม่ได้ตายหรอกนะ

861
01:13:24,817 --> 01:13:25,901
ผมคุยกับเขามาแล้ว

862
01:13:31,365 --> 01:13:33,742
เขาก็ถูกคลื่นซัดไปเหมือนคุณ

863
01:13:34,701 --> 01:13:36,370
แต่เขาคว้าอะไรไว้ได้

864
01:13:37,663 --> 01:13:39,623
ถึงได้รอดตายและถูกนําตัวส่งโรงพยาบาล

865
01:13:40,249 --> 01:13:41,917
เขาพยายามตามหาคุณ

866
01:13:43,210 --> 01:13:44,753
เขาจะตามหาฉันทําไม

867
01:13:45,671 --> 01:13:46,964
ฉันก็อยู่นี่ไง

868
01:13:48,799 --> 01:13:50,217
ผมทําตามที่คุณบอก

869
01:13:53,011 --> 01:13:54,388
ผมไปหาแม่

870
01:13:59,184 --> 01:14:00,769
ผมถึงได้รู้ความจริง

871
01:14:01,937 --> 01:14:03,272
ขอบคุณอีกครั้งนะครับ

872
01:14:04,398 --> 01:14:05,607
ขึ้นมา

873
01:14:10,446 --> 01:14:11,529
ผี

874
01:14:11,530 --> 01:14:14,282
ขอโทษนะครับ ผมไม่เข้าใจที่คุณพูด

875
01:14:14,283 --> 01:14:15,576
ผี!

876
01:14:16,326 --> 01:14:17,453
โอเคๆ

877
01:14:18,036 --> 01:14:20,747
เวลาไม่เคยนานพอ
ที่จะลืมโศกนาฏกรรมครั้งใหญ่ขนาดนี้

878
01:14:21,248 --> 01:14:22,248
ไม่มีคนอยู่

879
01:14:22,249 --> 01:14:24,209
แต่เราทุกคนต้องก้าวต่อไป

880
01:14:25,502 --> 01:14:28,338
ชีวิตไม่เคยให้เรามีทางเลือกในเรื่องนั้น

881
01:14:29,673 --> 01:14:31,675
บางคนก็ก้าวต่อไปได้ดีกว่า

882
01:14:32,384 --> 01:14:33,343
คนอื่นๆ

883
01:14:38,640 --> 01:14:39,849
ฮันนาห์ คุณตายไปแล้ว

884
01:14:39,850 --> 01:14:41,226
ไม่จริง

885
01:14:42,394 --> 01:14:44,438
ฉันบอกไปแล้วไม่ใช่เหรอ

886
01:14:45,022 --> 01:14:46,898
ฉันขึ้นมาจากน้ําได้

887
01:14:46,899 --> 01:14:49,817
แล้วฉันไปตามหาเอมิลตามศูนย์อพยพ

888
01:14:49,818 --> 01:14:51,403
คุณพูดเรื่องอะไรเนี่ย

889
01:14:51,987 --> 01:14:55,199
เขาพยายามช่วยคุณ แต่เขาหาคุณไม่เจอ

890
01:14:58,744 --> 01:14:59,620
ฮันนาห์

891
01:15:04,875 --> 01:15:06,877
- ขอโทษนะครับ
- มีอะไรคะ

892
01:15:11,632 --> 01:15:14,510
(เสบียงที่ได้รับในวันนี้ ข้าว น้ํา
รายชื่อคนอยู่ที่นี่)

893
01:15:21,934 --> 01:15:23,936
คุณยังอยู่ในรายชื่อผู้สูญหาย

894
01:15:29,024 --> 01:15:30,609
มายูมิก็ตายแล้วเหมือนกัน

895
01:15:31,693 --> 01:15:33,111
ผมไปดูหลุมฝังศพเธอมาแล้ว

896
01:15:35,906 --> 01:15:37,282
ศพเธอฝังอยู่ที่นี่แหละ

897
01:15:38,033 --> 01:15:40,160
ร้านอาหารก็ยังอยู่เลยไม่ใช่เหรอ

898
01:15:40,827 --> 01:15:42,328
คุณก็เห็นนี่

899
01:15:42,329 --> 01:15:45,582
คุณเห็นร้านอาหารแล้วยังเคยเข้าไปด้วยนะ เร็น

900
01:15:46,250 --> 01:15:47,668
คุณไม่สงสัยเลยเหรอ

901
01:15:50,879 --> 01:15:53,840
ผมจะเห็นร้านเฉพาะตอนที่เราอยู่ด้วยกัน

902
01:15:56,176 --> 01:15:58,095
เพราะที่ตรงนั้นมันไม่มีอะไรเลย ฮันนาห์

903
01:15:58,720 --> 01:16:00,264
ไม่เหลือซากอะไรเลย

904
01:16:03,475 --> 01:16:04,309
อีกอย่าง

905
01:16:04,935 --> 01:16:07,562
ตอนที่คุณไปทํางาน ตอนที่คุณสอนหนังสือ

906
01:16:07,563 --> 01:16:10,107
คุณเคยจําได้บ้างไหม

907
01:16:11,316 --> 01:16:12,276
นาฬิกาของคุณ

908
01:16:13,485 --> 01:16:14,820
หยุดอยู่ที่ 15:20 น.

909
01:16:16,113 --> 01:16:18,573
นั่นคือเวลาที่สึนามิขึ้นฝั่ง

910
01:16:18,574 --> 01:16:21,243
แต่ทําไมเราถึงยืนอยู่ตรงนี้

911
01:16:21,785 --> 01:16:23,661
ทําไมคุณถึงคุยกับฉันได้ล่ะ

912
01:16:23,662 --> 01:16:25,706
ทําไม... ทําไมคุณถึงเห็นฉันล่ะ

913
01:16:26,290 --> 01:16:28,666
- ผมก็ไม่รู้
- เพราะคุณเข้าใจผิดไง

914
01:16:28,667 --> 01:16:30,168
ฉันยังไม่ตาย

915
01:16:30,752 --> 01:16:32,129
ฉันยังมีชิวิตอยู่

916
01:17:04,244 --> 01:17:07,623
{\an8}(ทาคาโมโตะ มายูมิ
มรณะ: 11 มีนาคม 2011)

917
01:17:15,088 --> 01:17:16,214
มายูมิ

918
01:18:25,117 --> 01:18:27,994
เป็นอะไรรึเปล่าคะ

919
01:18:30,831 --> 01:18:32,040
ไม่เป็นไรนะคะ

920
01:18:34,251 --> 01:18:35,460
ไม่เป็นไรนะคะ

921
01:18:37,587 --> 01:18:39,088
นี่มันก็นานมากแล้วนะคะ

922
01:18:39,089 --> 01:18:41,174
ไม่เป็นไรนะครับ ใจเย็นก่อนนะครับ

923
01:18:43,260 --> 01:18:44,635
- ไม่เป็นไรนะครับ
- นี่

924
01:18:44,636 --> 01:18:46,722
- ใจเย็นๆ ก่อนนะครับ
- น้ําเหรอ

925
01:19:28,764 --> 01:19:29,639
คุณรู้อยู่แล้ว

926
01:19:31,808 --> 01:19:34,102
คุณรู้แต่คุณไม่บอกผม

927
01:19:35,437 --> 01:19:37,105
ถ้าบอกตอนนั้นแล้วจะเชื่อเหรอ

928
01:19:39,107 --> 01:19:40,567
คนญี่ปุ่นมีความเชื่อว่า

929
01:19:41,777 --> 01:19:43,236
โลกของคนเป็น

930
01:19:43,987 --> 01:19:46,907
กับโลกของวิญญาณไม่ได้แยกจากกันซะทีเดียว

931
01:19:49,826 --> 01:19:52,412
เรื่องนี้กระจ่างชัดหลังเหตุการณ์สึนามิ

932
01:19:55,248 --> 01:19:58,710
ผู้รอดชีวิตบางคนเห็นวิญญาณของผู้ที่ตายไป

933
01:20:00,921 --> 01:20:01,880
อาตมาเชื่อว่า

934
01:20:03,048 --> 01:20:05,842
บางคนมีจิตที่เชื่อมโยง
กับโลกของวิญญาณมากกว่าคนอื่น

935
01:20:07,302 --> 01:20:08,178
อย่างเช่นคุณ

936
01:20:12,140 --> 01:20:13,475
อาตมาพยายามช่วยฮันนาห์

937
01:20:15,310 --> 01:20:17,062
พยายามบอกความจริงกับเธอ

938
01:20:18,063 --> 01:20:19,564
แต่เธอยังไม่พร้อมจะรับฟัง

939
01:20:21,233 --> 01:20:23,568
อาตมาแปลกใจมากที่คุณเห็นเธอ

940
01:20:24,653 --> 01:20:26,696
เพราะไม่มีใครเคยเห็นเธอ นอกจากอาตมา

941
01:20:28,323 --> 01:20:31,201
อาตมาเลยรู้ว่าคุณนี่แหละ

942
01:20:32,160 --> 01:20:35,497
ที่จะช่วยให้เธอได้พบความสงบและก้าวต่อไปซะที

943
01:20:39,125 --> 01:20:40,669
ที่ทั้งสองคนได้มาเจอกัน

944
01:20:41,461 --> 01:20:44,256
อาจเป็นเพราะคุณคือสิ่งที่เธอต้องการ

945
01:20:45,173 --> 01:20:46,842
และเธอคือคนที่คุณต้องการ

946
01:21:33,722 --> 01:21:37,100
จะได้ยินจริงๆ ไหมนะ

947
01:21:38,226 --> 01:21:39,060
ฮันนาห์

948
01:21:44,608 --> 01:21:45,901
เขาบอกว่าคุณจะได้ยิน

949
01:21:48,361 --> 01:21:49,654
เร็นโทรมาหาผม

950
01:21:51,156 --> 01:21:52,782
บอกว่าคุณกําลังตามหาผมอยู่

951
01:21:55,493 --> 01:21:56,578
ในวันนั้น

952
01:21:57,370 --> 01:21:58,747
ตอนที่คลื่นซัดลงไปใต้น้ํา

953
01:22:00,916 --> 01:22:04,544
ผมพยายามจับมือคุณ

954
01:22:06,755 --> 01:22:08,381
ผมพยายามช่วยชีวิตคุณ

955
01:22:12,302 --> 01:22:13,678
ผมหวังว่าคุณจะรู้

956
01:22:16,389 --> 01:22:18,224
ว่าหลังจากนั้น ผมพยายามตามหาคุณ

957
01:22:29,319 --> 01:22:30,195
ฮันนาห์

958
01:22:32,238 --> 01:22:33,365
ฮันนาห์

959
01:22:45,502 --> 01:22:46,628
ผมตามหาคุณอยู่นานมาก

960
01:22:47,963 --> 01:22:49,255
ก่อนที่จะยอมถอดใจ

961
01:22:51,341 --> 01:22:52,509
ฮันนาห์

962
01:22:54,260 --> 01:22:55,887
ผมหวังว่าคุณจะเข้าใจนะ

963
01:22:58,390 --> 01:23:02,686
ว่าหลังจากวันนั้น
มันก็ผ่านมาหลายเดือน หลายปีแล้ว ผมเลย...

964
01:23:09,275 --> 01:23:10,777
ตอนนี้ผมมีครอบครัวแล้วนะ

965
01:23:14,030 --> 01:23:15,365
ครอบครัวที่ผมรักมาก

966
01:23:19,244 --> 01:23:20,662
แต่ก็ยังมีบางวัน

967
01:23:21,913 --> 01:23:23,373
ที่ผมยังคงคิดถึงคุณ

968
01:23:30,338 --> 01:23:31,631
ไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหน

969
01:23:36,011 --> 01:23:37,345
ผมหวังว่าคุณจะมีความสุขนะ

970
01:23:38,763 --> 01:23:40,306
คุณจะอยู่ในใจผมเสมอ

971
01:23:43,018 --> 01:23:44,519
ลาก่อนนะ ฮันนาห์

972
01:24:26,853 --> 01:24:28,271
ถ้าคุณเจอเธออีก

973
01:24:29,481 --> 01:24:30,815
อย่าให้เธออยู่

974
01:24:32,358 --> 01:24:34,194
ปล่อยเธอไปนะ เร็น

975
01:24:36,988 --> 01:24:38,239
ผมเพิ่งได้เจอเธอ

976
01:24:40,825 --> 01:24:42,619
แต่จะให้ผมปล่อยเธอไปแล้วเหรอครับ

977
01:24:44,370 --> 01:24:45,955
การปล่อยมือเป็นสิ่งที่ยาก

978
01:24:47,290 --> 01:24:50,001
แต่คุณต้องปล่อยให้เธอได้พบความสงบ

979
01:25:01,721 --> 01:25:03,139
ผมไปหายามาโตะมา

980
01:25:06,851 --> 01:25:09,896
รู้งี้ฉันน่าจะไปหลอกพระซะให้เข็ด

981
01:25:16,277 --> 01:25:18,822
เขาบอกว่าตอนนั้นคุณยังไม่พร้อมที่จะรู้ความจริง

982
01:25:22,909 --> 01:25:24,786
ไม่น่าเชื่อเลยเนอะ

983
01:25:26,830 --> 01:25:32,460
คนเรามักจะเห็นสิ่งที่เราอยากเห็น

984
01:25:33,670 --> 01:25:36,548
คนที่เคยอยู่กับพวกฉันคงโชคดีแล้ว

985
01:25:37,507 --> 01:25:39,634
ที่ได้รู้ความจริงเร็ว

986
01:25:43,429 --> 01:25:45,682
ตอนนั้นฉันคงไม่อยากเชื่อ

987
01:25:49,561 --> 01:25:52,272
ฉันถึงได้เห็นแต่สิ่งที่ฉันอยากเชื่อ

988
01:25:54,107 --> 01:25:55,066
เอมิล

989
01:25:57,026 --> 01:25:58,778
เขาโทรมาหาฉันด้วยนะ

990
01:25:59,612 --> 01:26:01,406
ใช้โทรศัพท์สายลมโทรมา

991
01:26:02,657 --> 01:26:03,783
แล้วฉันก็ได้ยินเขา

992
01:26:07,162 --> 01:26:09,038
เชื่อไหมว่ามันใช้ได้จริงๆ

993
01:26:10,373 --> 01:26:11,708
อย่าลืมไปบอกทุกคนด้วยนะ

994
01:26:17,797 --> 01:26:21,843
ฝากไปบอกเอมิลหน่อยได้ไหมว่า
ฉันยินดีมากๆ ที่เขามีครอบครัวแล้ว

995
01:26:23,178 --> 01:26:24,971
ความฝันของเขาได้เป็นจริงซะที

996
01:26:27,348 --> 01:26:29,601
นั่นคือสิ่งที่ฉันต้องการเพื่อเขา

997
01:26:31,811 --> 01:26:32,770
เดี๋ยวผมบอกให้นะ

998
01:26:36,107 --> 01:26:38,610
เร็น คุณเสียใจไหมที่ได้มาเจอฉัน

999
01:26:48,995 --> 01:26:50,371
ยามาโตะบอกว่า

1000
01:26:53,416 --> 01:26:54,918
ผมได้เจอคุณ

1001
01:26:55,960 --> 01:26:57,045
เพราะคุณต้องการผม

1002
01:26:58,963 --> 01:27:00,215
และผมก็ต้องการคุณ

1003
01:27:03,551 --> 01:27:05,303
ผมไปที่โรงเรียนคุณมา

1004
01:27:07,889 --> 01:27:10,099
ได้ไปเจอเพื่อนๆ ครูของคุณ

1005
01:27:13,102 --> 01:27:14,729
ผมเห็นรูปคุณที่นั่นด้วย

1006
01:27:18,566 --> 01:27:20,276
คุณเป็นคนที่ยิ้มอยู่เสมอเลยนะ ฮันนาห์

1007
01:27:23,738 --> 01:27:27,242
คุณไม่ควรเสียใจเลย
เพราะผมรู้ว่าคุณได้ใช้ชีวิตที่มีความสุขแล้ว

1008
01:27:32,288 --> 01:27:33,706
ไปหาคนอื่นๆ เถอะนะ

1009
01:27:36,542 --> 01:27:37,794
ผมรู้ว่า

1010
01:27:40,338 --> 01:27:42,006
ผมจะมีความสุข ไม่ว่าคุณจะไปอยู่ที่ไหน

1011
01:27:46,010 --> 01:27:47,887
เร็น ขอบคุณมากเลยนะ

1012
01:27:50,640 --> 01:27:54,435
เพราะคุณ ฉันเลยรู้สึกเหมือนมีชีวิตขึ้นมาอีกครั้ง

1013
01:27:56,354 --> 01:27:57,438
ขอบคุณเหมือนกันนะ

1014
01:28:00,024 --> 01:28:02,902
เพราะคุณทําให้ผมเข้าใจว่าความรักที่แท้จริง

1015
01:28:04,654 --> 01:28:06,072
คือการปล่อยคนที่รักให้เป็นอิสระ

1016
01:28:10,118 --> 01:28:11,202
พักผ่อนเถอะนะ

1017
01:28:13,288 --> 01:28:15,623
เร็น ฉันหวังว่า
คุณจะได้เรียนรู้จากเรื่องราวของฉันนะ

1018
01:28:17,250 --> 01:28:20,253
ใช้ชีวิตและมีความรัก

1019
01:28:21,671 --> 01:28:22,964
สักวันหนึ่ง

1020
01:28:24,299 --> 01:28:26,926
คนที่ใช่ก็จะเดินเข้ามาในชีวิตคุณ

1021
01:28:28,344 --> 01:28:32,098
เพราะฉันรู้ว่าคุณมีความรักมากมายอยู่ในหัวใจ

1022
01:29:54,013 --> 01:29:56,933
{\an8}(หกเดือนต่อมา)

1023
01:30:22,333 --> 01:30:23,292
เป็นไงบ้าง

1024
01:30:24,794 --> 01:30:25,753
คือผม...

1025
01:30:28,339 --> 01:30:30,925
พอผมกลับไปมะนิลา

1026
01:30:31,509 --> 01:30:34,470
แม่ก็โทรมาขอให้ผมย้ายมาอยู่ญี่ปุ่น

1027
01:30:36,764 --> 01:30:38,141
ผมถึงได้กลับมาที่นี่อีกครั้ง

1028
01:30:40,560 --> 01:30:42,812
ผมรู้ว่าคุณอยู่ในที่ที่สุขสงบแล้ว

1029
01:30:46,607 --> 01:30:49,485
ผมไม่น่าโทรหาคุณเลย ผมอาจจะรบกวนคุณก็ได้

1030
01:30:52,947 --> 01:30:54,282
ผมแค่คิดถึงคุณ

1031
01:31:01,330 --> 01:31:02,999
มีเรื่องที่ผมยังไม่ได้บอกคุณ

1032
01:31:06,377 --> 01:31:10,423
คุณเคยถามว่าผมมีคนที่
อยากรอจนหมดลมหายใจสุดท้ายไหม

1033
01:31:14,135 --> 01:31:15,261
ผมบอกคุณว่าไม่มี

1034
01:31:23,519 --> 01:31:25,229
แต่จริงๆ ก็คือคุณนั่นแหละ ฮันนาห์

1035
01:31:32,695 --> 01:31:35,907
ถ้าเรามีโอกาสอีกครั้ง ผมรู้เลยว่าต้องเป็นคุณ

1036
01:31:40,328 --> 01:31:43,623
ขอให้สายลมพัดพา
ความรักทั้งหมดของผมไปหาคุณนะ

1037
01:31:48,336 --> 01:31:50,296
ถ้าคุณโทรหาผมได้ก็คงดีเนอะ

1038
01:34:53,312 --> 01:34:55,605
{\an8}(เสียงกระซิบในสายลม)

1039
01:34:55,606 --> 01:34:58,275
{\an8}คําบรรยายโดย เพียงพัชร์ น้ําทิพย์