1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:01:08,485 --> 00:01:14,908
{\an8}(บันทึกความสัมพันธ์อื้อฉาวของใต้เท้าโช)

4
00:01:15,075 --> 00:01:17,577
ตัวละครส่วนใหญ่ที่ปรากฏในเรื่องนี้

5
00:01:17,869 --> 00:01:21,956
ล้วนแต่มัวเมาในกามารมณ์
และประพฤติตนผิดทำนองคลองธรรม

6
00:01:22,165 --> 00:01:26,836
ร้ายแรงเสียจนเหลือเชื่อว่า
พวกเขาเคยมีตัวตนอยู่จริงหรือไม่

7
00:01:29,005 --> 00:01:33,384
เป็นที่ทราบกันดีว่าในยุคโชซอน
ซึ่งตั้งขึ้นบนพื้นฐานของหลักการขงจื๊อ

8
00:01:33,593 --> 00:01:35,553
ซึ่งบุรุษจะต้องเป็นสุภาพบุรุษ
ที่อยู่ในศีลในธรรม

9
00:01:36,346 --> 00:01:39,557
และสตรีจะต้องเป็นสุภาพสตรี
ที่เรียบร้อยและถ่อมตน

10
00:01:39,974 --> 00:01:42,560
ดังนั้นตัวละครเหล่านี้
จึงดูไม่น่าเชื่อว่าจะอยู่ในยุคโชซอน

11
00:01:45,396 --> 00:01:47,857
แม้ว่าเนื้อหาที่ปรากฏ

12
00:01:47,982 --> 00:01:51,027
จะมีหลักฐานว่าเป็นเรื่องราว
ที่มีพื้นฐานมาจากเรื่องจริง

13
00:01:51,611 --> 00:01:54,864
ชื่อของตัวละครที่ใช้ก็อาจเป็นนามแฝง

14
00:01:55,448 --> 00:01:59,452
ดังนั้น โปรดอย่าได้หยิบยกเป็นประเด็น
ไม่ว่าจะในครอบครัวหรือกับใครก็ตาม

15
00:02:00,328 --> 00:02:04,415
หากท่านเป็นผู้ที่ข่มใจตนเองได้ยาก
หรือรู้สึกกระอักกระอ่วนกับเรื่องนี้

16
00:02:05,208 --> 00:02:09,379
จงปิดมันเสีย
และลบมันไปจากความทรงจำ

17
00:02:11,131 --> 00:02:15,468
ประพันธ์ขึ้นในปี 1792 และเผยแพร่ในปี 1803

18
00:03:34,839 --> 00:03:38,426
{\an8}(จากนวนิยายเรื่อง
"แดนเจอรัส ลิเอซอนส์")

19
00:04:13,795 --> 00:04:16,506
นายท่าน พิธีใกล้จะจบแล้วนะขอรับ

20
00:04:16,881 --> 00:04:19,842
ท่านควรรีบไปที่เรือนรับรองจะดีกว่าขอรับ

21
00:05:20,236 --> 00:05:22,947
การก่อสร้างปราสาทฮวาซองเป็นอย่างไรบ้าง

22
00:05:23,573 --> 00:05:26,242
ส่วนที่ยากที่สุดเสร็จสิ้นไปแล้วขอรับ

23
00:05:26,409 --> 00:05:29,245
แต่ข้าก็ยังต้องไปกำกับด้วยตัวเองอยู่ดี

24
00:05:29,829 --> 00:05:32,040
หลังเสร็จมื้อเช้านี้
ข้าก็จะต้องกลับไปทำงานแล้ว

25
00:05:32,248 --> 00:05:34,292
แต่เจ้าหายไปตั้งหลายเดือน

26
00:05:34,417 --> 00:05:36,127
จะไปทั้งที่เพิ่งมาได้คืนเดียวเองหรือ

27
00:05:36,794 --> 00:05:40,173
ให้ข้าเตรียมงานแต่ง
ตามกำหนดเดิมไหมเจ้าคะ

28
00:05:41,549 --> 00:05:45,011
การก่อสร้างคงแล้วเสร็จ
ภายในเดือนพฤศจิกายน

29
00:05:45,178 --> 00:05:47,013
เช่นนั้นงานแต่งก็ควรเป็นช่วงต้นธันวาคม

30
00:05:47,513 --> 00:05:49,557
ข้าจะเตรียมทุกอย่างให้พร้อมเจ้าค่ะ

31
00:05:49,974 --> 00:05:52,977
ได้ยินว่านางเพิ่งอายุ 16 เอง

32
00:05:53,311 --> 00:05:55,313
นางช่างบริสุทธิ์และไร้เดียงสา

33
00:05:56,189 --> 00:05:58,941
เหมือนดอกไม้ที่กำลังจะผลิบาน

34
00:06:01,819 --> 00:06:05,490
ฮูหยิน หวังว่าเจ้าจะเข้าใจนะว่า
ข้าต้องทำเช่นนี้ตามประสงค์ของบรรพบุรุษ

35
00:06:05,990 --> 00:06:08,534
เพื่อมีทายาทสืบสกุล

36
00:06:09,410 --> 00:06:11,245
ในเมื่อได้ตกลงใจกันไว้แล้ว

37
00:06:11,370 --> 00:06:14,290
ข้าเห็นว่าควรนำตัวนางมาที่นี่โดยเร็วเจ้าค่ะ

38
00:06:14,999 --> 00:06:18,211
แม้จะมั่งคั่ง แต่นางก็มาจากครอบครัวชั้นกลาง

39
00:06:18,544 --> 00:06:21,130
ข้าควรจะสอนวิชาชั้นสูงให้นางก่อน

40
00:06:21,255 --> 00:06:23,883
จะได้ปรนนิบัติผู้ใหญ่ได้ถูกต้อง

41
00:06:24,258 --> 00:06:25,843
ขอบใจเจ้ามาก ฮูหยิน

42
00:06:28,513 --> 00:06:32,141
จะว่าไปแล้วเจ้าก็อยู่คนเดียวมานานแล้วนะ

43
00:06:32,266 --> 00:06:34,227
จะอยู่เป็นพ่อม่ายเช่นนี้ต่อไปหรือ

44
00:06:34,602 --> 00:06:38,481
เจ้าน่าจะหาภริยาใหม่
ไว้มีทายาทสืบสกุลบ้าง

45
00:06:41,442 --> 00:06:43,111
อย่าถือสาข้าเลยนะขอรับ

46
00:06:43,903 --> 00:06:47,824
แต่คงต้องกล่าวว่า
หัวใจข้ามีที่พอสำหรับคนเดียวเท่านั้น

47
00:06:47,990 --> 00:06:49,033
ข้าเสียใจด้วย

48
00:06:49,283 --> 00:06:52,203
แสดงว่าเจ้าคงรักภริยาสุดหัวใจเลยสินะ

49
00:06:55,832 --> 00:06:58,960
เมื่อกี้เจ้าบอกว่า
หัวใจเจ้ามีที่พอสำหรับคนเดียวงั้นรึ

50
00:06:59,836 --> 00:07:02,004
สำหรับสตรีจะเป็นอย่างไรข้าไม่รู้

51
00:07:02,255 --> 00:07:04,882
แต่บุรุษอย่างพวกเรา
หัวใจมีเพียงห้องเดียวเท่านั้น

52
00:07:05,174 --> 00:07:06,092
ถึงจะมีห้องเดียวจริง

53
00:07:06,217 --> 00:07:09,971
แต่มีหญิงมากหน้าหลายตา
เวียนเข้าออกในแต่ละวันล่ะสิ ใช่ไหม

54
00:07:11,139 --> 00:07:13,808
แหม อย่างน้อยก็ทีละคนล่ะนะ

55
00:07:15,893 --> 00:07:18,771
ตอนข้าออกไปเดินเล่น
ดอกไม้นี่ดูสวยน่ารักดี

56
00:07:19,897 --> 00:07:22,275
ข้าเลยเก็บมาให้ท่านน่ะ พี่หญิง

57
00:07:30,783 --> 00:07:32,368
เจ้านี่ไม่เปลี่ยนไปเลยนะ

58
00:07:34,245 --> 00:07:37,331
แล้วคราวนี้ที่ท่านเรียกข้ามาด้วยเหตุใดเล่า

59
00:07:39,041 --> 00:07:40,543
เรื่องโซอ๊กน่ะ

60
00:07:40,960 --> 00:07:41,919
โซอ๊กหรือ

61
00:07:42,545 --> 00:07:45,381
ก็หญิงสาวที่เหมือน
ดอกไม้ใกล้เบ่งบานที่เราเพิ่งพูดถึงไง

62
00:07:46,299 --> 00:07:48,301
ข้าอยากให้เจ้าทำให้นางตั้งครรภ์เสีย

63
00:07:50,511 --> 00:07:52,346
ท่านหมายความว่าอย่างไร

64
00:07:52,472 --> 00:07:54,390
พี่เขยเจ้ากำลังจะมีเมียใหม่

65
00:07:54,474 --> 00:07:57,477
ทำไมเจ้าไม่หา
ของขวัญแต่งงานให้เขาหน่อยล่ะ

66
00:07:57,810 --> 00:07:59,103
ข้าก็พอเข้าใจ แต่…

67
00:07:59,854 --> 00:08:02,857
เช่นนั้นของขวัญแต่งงานที่ข้าบอก
เจ้าคิดว่าอย่างไร

68
00:08:03,441 --> 00:08:05,860
ถ้าเจ้าทำให้นางตั้งครรภ์ได้น่ะ…

69
00:08:06,903 --> 00:08:08,988
มันจะกลายเป็นเรื่องใหญ่น่ะสิ

70
00:08:21,042 --> 00:08:23,336
ดูสิ นางทั้งหูหนวกและเป็นใบ้

71
00:08:24,587 --> 00:08:25,922
จริงสินะ

72
00:08:26,172 --> 00:08:28,466
นางเป็นคนใช้ที่เหมาะกับข้าที่สุด

73
00:08:30,593 --> 00:08:34,805
แปลว่าเมื่อเจ้าสาวบริสุทธิ์ถึงมือเขา
ก็จะพบว่านางมีครรภ์อย่างนั้นสิ ใช่ไหม

74
00:08:34,931 --> 00:08:36,516
และข้าอยากให้เป็นลูกชายด้วย

75
00:08:36,599 --> 00:08:38,601
ถ้าเกิดมีใครมารู้เข้า…

76
00:08:39,268 --> 00:08:42,396
การแก้แค้นจะหอมหวานยิ่งขึ้น
ต่อเมื่อเหยื่อไม่รู้ตัวว่ากำลังเจอกับอะไร

77
00:08:44,899 --> 00:08:49,445
ข้าอยากเห็นสีหน้าเขาตอนรู้ความจริง
ในเวลาที่นอนใกล้ตายอยู่บนเตียง

78
00:08:51,239 --> 00:08:54,700
ข้ารู้ว่าเจ้าชังหน้าเขา
ที่แย่งเอารักแรกของเจ้าไป

79
00:08:55,785 --> 00:08:57,328
นี่แหละการแก้แค้นของเจ้า

80
00:08:58,079 --> 00:09:00,331
และของข้าด้วย

81
00:09:01,791 --> 00:09:03,543
ความเสน่หาและความพยาบาท…

82
00:09:05,044 --> 00:09:07,463
คือสองสิ่งที่มอบความเริงใจให้เรา

83
00:09:10,132 --> 00:09:12,218
แต่ข้าไม่อยากทำเช่นนั้นหรอก

84
00:09:12,468 --> 00:09:13,886
ทำไมล่ะ

85
00:09:14,345 --> 00:09:18,224
เด็กสาวเพิ่งอายุ 16
วัยกำลังอยากรู้อยากเห็นเต็มแก่

86
00:09:18,599 --> 00:09:21,894
คำหวานไม่กี่คำก็คงทำให้นาง
ยอมมอบกายให้ข้าเป็นแน่

87
00:09:23,479 --> 00:09:26,482
มันง่ายเกินไปสำหรับคนอย่างข้า

88
00:09:29,277 --> 00:09:32,530
คิดว่าข้าเดินทางมาไกลขนาดนี้
แค่เพื่อร่วมพิธีของท่านเท่านั้นหรือ

89
00:09:33,823 --> 00:09:35,241
เช่นนั้นเจ้ามาเพื่ออะไร

90
00:09:36,367 --> 00:09:40,538
ท่านหญิงจอง
ลูกสะใภ้ของท่านยุนกิลจินไงล่ะ

91
00:09:41,831 --> 00:09:43,541
แม่ม่ายที่รักษาความบริสุทธิ์มาเก้าปี

92
00:09:43,874 --> 00:09:46,502
จนได้ฉายาว่า "ประตูพรหมจารี" น่ะรึ

93
00:09:46,586 --> 00:09:49,088
เป้าหมายของข้าคือนางนี่แหละ

94
00:09:49,171 --> 00:09:50,965
ไม่ใช่ว่านางอยู่ที่กังฮวา
กับพ่อแม่สามีหรือ

95
00:09:51,090 --> 00:09:55,011
นางย้ายไปอยู่กับป้าที่เมืองข้างๆ
เพื่อหนีจากกาฬโรคที่ระบาดน่ะ

96
00:09:55,094 --> 00:09:56,929
เจ้าคิดว่าจะล่อลวง

97
00:09:57,013 --> 00:09:59,265
แม่ม่ายที่น่าเวทนานั่น
ด้วยเสน่ห์ของเจ้าได้หรือ

98
00:10:01,058 --> 00:10:03,311
ข้าถือว่าเป็นหน้าที่
ที่ต้องสอนให้หญิงที่น่าสงสาร

99
00:10:03,978 --> 00:10:06,105
ได้รู้ถึงการทำงานของขั้วหยินและหยาง

100
00:10:06,230 --> 00:10:09,900
แปลว่าเจ้าอยากเปิดประตู
ที่ปิดตายมาตลอด 27 ปีอย่างนั้นสินะ

101
00:10:12,820 --> 00:10:15,823
ป่านนี้นางคงตายด้านไปแล้วกระมัง

102
00:10:16,949 --> 00:10:18,784
พนันกับข้าไหมล่ะ

103
00:10:20,578 --> 00:10:23,205
หมายความว่าเจ้าต้องการบางสิ่งจากข้ารึ

104
00:10:25,291 --> 00:10:27,585
ถ้าเจ้าทำให้นางสิ้นบริสุทธิ์ได้

105
00:10:27,918 --> 00:10:29,879
ข้าจะให้ทุกอย่างที่เจ้าต้องการ

106
00:10:31,339 --> 00:10:34,008
สิ่งที่ลูกพี่ลูกน้องอย่างเจ้าต้องการมาตลอด

107
00:10:35,343 --> 00:10:37,845
แต่ไม่เคยสมปรารถนา

108
00:10:46,812 --> 00:10:48,314
แล้วถ้าเจ้าทำพลาดล่ะ

109
00:10:49,440 --> 00:10:51,275
ข้าจะมอบชีวิตให้ท่าน

110
00:10:51,734 --> 00:10:53,069
เจ้าต้องไปบวชเป็นพระเสีย

111
00:10:55,613 --> 00:10:57,156
ตกลงตามนั้น

112
00:10:58,991 --> 00:11:01,744
อีกไม่นานข้าจะกลับมารับรางวัล

113
00:11:02,995 --> 00:11:05,331
แต่ต้องสำเร็จก่อนพี่เขยเจ้ากลับมานะ

114
00:11:05,831 --> 00:11:08,542
และถ้านางยังบริสุทธิ์จริง
ข้าต้องการหลักฐานด้วย

115
00:11:10,920 --> 00:11:13,297
เลือดพรหมจรรย์ของหญิงวัย 27 ปี

116
00:11:16,467 --> 00:11:17,927
ได้ความบ้างไหม

117
00:11:18,010 --> 00:11:20,846
ทุกคืนก่อนเที่ยงคืน
ราวกับแมวช่วงเป็นสัด

118
00:11:20,971 --> 00:11:22,848
นางจะย่องออกจากบ้านอย่างเงียบเชียบ

119
00:11:22,973 --> 00:11:26,102
ท่าทางนางเหมือนไปพบชายที่ไหนรึเปล่า

120
00:11:26,185 --> 00:11:28,562
ไม่ใช่แค่คนเดียว แต่มากหน้าเลยขอรับ

121
00:11:28,938 --> 00:11:30,231
ว่ายังไงนะ

122
00:11:30,356 --> 00:11:33,401
จริงๆ แล้วนางไปเข้ารีตกับพวกคาทอลิก

123
00:11:34,360 --> 00:11:36,404
ที่นั่นน่าขนลุกมากขอรับ

124
00:11:37,029 --> 00:11:38,989
พวกเขาบูชาภูตผีกันรึ

125
00:11:39,281 --> 00:11:42,076
ทั้งชายทั้งหญิงจากทุกชนชั้น
รวมตัวกันในห้องมืดๆ

126
00:11:42,159 --> 00:11:44,328
พึมพำบทสวดที่ฟังไม่ออก…

127
00:11:44,412 --> 00:11:46,205
คาทอลิกงั้นหรือ

128
00:11:46,997 --> 00:11:49,458
ข้าจะเอาเงินให้เจ้า

129
00:11:49,542 --> 00:11:52,294
นำไปบริจาคเสีย
เสมือนว่าข้าเป็นผู้สนับสนุนลับ

130
00:11:53,129 --> 00:11:55,381
พวกเขาทั้งขี้ระแวงและขี้สงสัย

131
00:11:55,506 --> 00:11:58,342
และจะต้องใคร่รู้ว่าใครเป็นผู้ส่งเงินมา

132
00:11:58,509 --> 00:12:03,806
จากนั้นค่อยหลุดชื่อข้า
ทำเหมือนว่าเจ้าจำต้องบอกอย่างเลี่ยงไม่ได้

133
00:12:05,141 --> 00:12:08,769
แล้วเด็กสาวนางนั้นชื่ออะไรนะ

134
00:12:08,853 --> 00:12:11,021
สาวใช้ของท่านหญิงจองน่ะ

135
00:12:11,105 --> 00:12:12,606
ใต้เท้าคงหมายถึงอึนชิล

136
00:12:12,857 --> 00:12:14,400
ข้าจัดการเรื่องนางเรียบร้อยแล้ว

137
00:12:14,775 --> 00:12:16,277
ขอเพียงท่านสั่งมา

138
00:12:22,408 --> 00:12:26,412
แค่มองดอกไม้พวกนั้นจากที่นี่
ก็รู้สึกเหมือนจะได้กลิ่นเลยนะ

139
00:12:26,495 --> 00:12:28,831
น่าประหลาดใจใช่ไหมล่ะ

140
00:12:28,914 --> 00:12:31,792
เมืองจีนมีข้าวของน่าสนใจมากมายจริงๆ

141
00:12:31,876 --> 00:12:34,920
ขอบใจเจ้าที่อุตส่าห์เชิญเรามาด้วย

142
00:12:35,045 --> 00:12:39,842
สามีข้าเพิ่งกลับจาก
เมืองหลวงของจีน ชื่อปักกิ่งน่ะ

143
00:12:40,009 --> 00:12:43,053
เขาบอกว่าเมืองนั้น
เหมือนเป็นอีกโลกหนึ่งเลย

144
00:12:43,512 --> 00:12:46,098
มีผู้คนตาน้ำข้าวเดินกันขวักไขว่

145
00:12:46,223 --> 00:12:49,977
และมีสิ่งของทันสมัยเยอะแยะเต็มไปหมด

146
00:12:54,773 --> 00:12:57,067
มีแขกอื่นอยู่ที่นี่ด้วยหรือ

147
00:12:57,151 --> 00:12:59,987
ลูกชายคนเล็กของข้าเอง

148
00:13:00,070 --> 00:13:02,573
นี่ ไปเรียกอินโฮเข้ามาหน่อยซิ

149
00:13:02,865 --> 00:13:04,241
เจ้าค่ะ

150
00:13:04,408 --> 00:13:08,329
เขาเพิ่งกลับจากเรียนหนังสือที่ต่างเมืองน่ะ

151
00:13:09,872 --> 00:13:11,373
แนะนำตัวหน่อยซิลูก

152
00:13:12,333 --> 00:13:14,043
ข้าชื่อควอนอินโฮขอรับ

153
00:13:14,210 --> 00:13:16,504
นี่ท่านหญิงฮอ ภริยาเจ้ากรมเวียง

154
00:13:16,879 --> 00:13:19,423
นี่ท่านหญิงโอ ภริยาเจ้ากรมคลัง

155
00:13:19,507 --> 00:13:21,550
และตรงนั้นท่านหญิงโช ภริยาใต้เท้ายู

156
00:13:21,800 --> 00:13:24,178
ที่อยู่บ้านติดกับเรานี่เอง

157
00:13:24,345 --> 00:13:27,473
ตอนเด็กๆ เจ้าเคยพบ
ท่านหญิงโชแล้วใช่ไหมลูก

158
00:13:27,598 --> 00:13:28,891
ขอรับ ท่านแม่

159
00:13:30,267 --> 00:13:32,895
แหม โตเป็นหนุ่มแล้วนะ

160
00:13:33,312 --> 00:13:35,940
หล่อเหลาเอาการเหมือนพ่อไม่มีผิด

161
00:13:36,106 --> 00:13:38,817
ข้าเคยได้ยินชื่อเสียงท่านหญิง
ว่าทั้งสง่างามและมีความรู้เป็นเลิศ

162
00:13:38,943 --> 00:13:41,904
โดยเฉพาะเรื่องบทกวีและวิชาการทหาร

163
00:13:42,238 --> 00:13:44,156
ได้โปรดชี้แนะข้าบ้างขอรับ

164
00:13:46,492 --> 00:13:48,244
เป็นเกียรติอย่างยิ่งจ้ะ

165
00:13:50,412 --> 00:13:52,206
ข้าขอตัวก่อนนะขอรับ

166
00:13:56,544 --> 00:14:00,464
ทำไมไม่พาหลานสาวมาเที่ยวบ้านข้าบ้างล่ะ

167
00:14:00,881 --> 00:14:03,175
ในสวนดอกไม้กำลังบานสวยเลยเชียว

168
00:14:03,884 --> 00:14:07,304
อ้อ แล้วก็ให้ลูกชายท่านแวะมาบ้านข้าด้วยนะ

169
00:14:07,471 --> 00:14:12,893
ข้าพอมีหนังสือให้เขาไว้ใช้ศึกษา
เตรียมสอบเข้ารับราชการอยู่บ้าง

170
00:14:13,310 --> 00:14:16,438
ท่านช่างมีน้ำใจจริงๆ

171
00:14:29,243 --> 00:14:30,578
คุณหนูคะ

172
00:14:31,078 --> 00:14:33,831
นายน้อยมาเยี่ยมเจ้าค่ะ

173
00:14:34,164 --> 00:14:37,042
พี่สะใภ้ที่รัก ข้ามาเยี่ยมแล้ว

174
00:14:38,252 --> 00:14:41,839
ข้าถูกส่งไปคอยอารักขาคณะทูตจากเมืองจีน

175
00:14:41,964 --> 00:14:44,508
ข้าต้องไปอยู่ที่โซลจนถึงสิ้นปี

176
00:14:49,430 --> 00:14:51,015
ท่านสบายดีหรือ

177
00:14:51,181 --> 00:14:52,308
ข้าสบายดี

178
00:14:52,808 --> 00:14:57,313
อึนชิล เจ้าไปจัดห้องรับรองให้เขาทีซิ

179
00:14:57,396 --> 00:14:58,480
เจ้าค่ะ

180
00:15:01,275 --> 00:15:02,943
ข้ามีเรื่องอยากจะคุยกับท่าน

181
00:15:03,068 --> 00:15:05,905
ไว้ค่อยคุยตอนเช้าจะเหมาะสมกว่าไหม

182
00:15:08,157 --> 00:15:09,325
ขอรับ

183
00:15:27,968 --> 00:15:31,889
วันนี้อากาศดีจริง ข้าจะทากลิ่นกุหลาบ

184
00:16:01,877 --> 00:16:02,878
นายท่านขอรับ

185
00:16:03,045 --> 00:16:07,174
ท่านหญิงจองกับท่านป้าของนาง
เพิ่งไปที่เรือนบงกชขอรับ

186
00:16:14,765 --> 00:16:18,310
ท่านยังงามไม่เปลี่ยนเลยนะคะ

187
00:16:18,477 --> 00:16:21,605
แต่หลานสาวข้าคนนี้
ไม่เคยคิดจะแต่งหน้าแต่งตาบ้างเลย

188
00:16:22,231 --> 00:16:23,816
สำหรับเหล่าบุรุษแล้ว

189
00:16:24,108 --> 00:16:28,404
ความบริสุทธิ์สมวัยของนาง
อาจเป็นเครื่องสำอางที่ดีกว่าของข้าก็เป็นได้

190
00:16:29,405 --> 00:16:33,325
สิ่งจำเป็นสำหรับข้า
มีเพียงเสื้อผ้าที่ถูกกาลเทศะเท่านั้นเจ้าค่ะ

191
00:16:33,993 --> 00:16:36,036
แต่ข้าก็อิจฉาความพิถีพิถัน
และรสนิยมของท่านเช่นกัน

192
00:16:36,120 --> 00:16:37,329
ท่านหญิงเจ้าคะ

193
00:16:38,497 --> 00:16:42,209
ตายจริง ที่นี่มีบุรุษอยู่ด้วยหรือคะ

194
00:16:42,376 --> 00:16:43,836
อย่าถือสาเลยนะคะ

195
00:16:43,919 --> 00:16:45,796
เขาเป็นลูกพี่ลูกน้องของข้าเอง

196
00:16:52,845 --> 00:16:55,139
ข้าชื่อโชวอน จากกังคยองขอรับ

197
00:16:55,305 --> 00:17:00,185
นี่ภริยาท่านรองเสนาบดีที่อยู่บ้านข้างๆ
กับหลานสาวท่าน รู้จักกันไว้สิ

198
00:17:00,477 --> 00:17:04,398
อ้อ ท่านคือขุนนางโชวอน

199
00:17:04,481 --> 00:17:06,859
คนที่ปฏิเสธบรรดาศักดิ์

200
00:17:06,942 --> 00:17:10,571
เพราะยังเพลิดเพลินกับวรรณกรรมและศิลปะ
ใช้ชีวิตอย่างเสรีและเป็นอิสระ

201
00:17:10,821 --> 00:17:12,865
ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกขอรับท่านหญิง

202
00:17:13,032 --> 00:17:15,993
ได้ยินว่าท่านยังครองตัวเป็นโสด

203
00:17:16,076 --> 00:17:18,203
เพราะมั่นคงกับภริยาผู้ล่วงลับหรือคะ

204
00:17:18,454 --> 00:17:20,205
ความซื่อสัตย์

205
00:17:20,330 --> 00:17:22,875
เป็นสิ่งสำคัญกับทั้งชายและหญิงขอรับ

206
00:17:23,208 --> 00:17:25,252
แล้วนี่เจ้ามาทำไมกันล่ะ

207
00:17:25,878 --> 00:17:28,464
ข้าไปเสาะหามาอย่างยากลำบาก

208
00:17:29,173 --> 00:17:32,092
จนได้ชาอย่างดีนี้มาให้ท่าน

209
00:17:32,217 --> 00:17:34,428
และดูเหมือนว่าจะมีชะตาลิขิต

210
00:17:34,553 --> 00:17:36,764
ให้ข้าได้มอบให้กับสุภาพสตรีทั้งสองนี้ด้วย

211
00:17:37,473 --> 00:17:39,892
ถ้าพวกท่านไม่รังเกียจ
ที่จะรับของจากคนที่เพิ่งรู้จัก

212
00:17:40,017 --> 00:17:41,268
ข้าขอมอบชานี้ให้พวกท่านด้วย

213
00:17:41,351 --> 00:17:44,271
แหม ลำบากแย่

214
00:17:44,438 --> 00:17:47,232
ช่างจิตใจดีอะไรอย่างนี้

215
00:17:47,357 --> 00:17:49,485
แต่ข้ารับไว้จะดีหรือ

216
00:17:49,568 --> 00:17:50,903
รับไว้เถอะค่ะ

217
00:17:52,154 --> 00:17:54,573
ท่านหญิงชอบดื่มชาไหมขอรับ

218
00:17:55,491 --> 00:17:57,159
หลานรัก

219
00:17:57,242 --> 00:18:00,537
ท่านขุนนางอุตส่าห์เอ่ยปาก

220
00:18:00,788 --> 00:18:02,998
หลานควรตอบรับน้ำใจนะ

221
00:18:10,255 --> 00:18:13,008
ข้าจะยินดียิ่งหากท่านรับไว้

222
00:18:13,550 --> 00:18:14,384
ข้าขอตัวนะขอรับ

223
00:18:14,510 --> 00:18:16,011
ประเดี๋ยวก่อนค่ะ

224
00:18:16,095 --> 00:18:18,305
ไหนๆ เราก็ได้รู้จักกันโดยบังเอิญแล้ว

225
00:18:18,472 --> 00:18:21,517
ขอเชิญไปเที่ยวชมสวนหลังบ้านข้าหน่อยนะคะ

226
00:18:21,809 --> 00:18:24,436
เรานั่งเรือเล่นในสระกันก็ได้

227
00:18:24,520 --> 00:18:29,149
และข้าจะจัดนักดนตรีมาขับกล่อม
ในวันที่ดีเช่นนี้

228
00:18:29,858 --> 00:18:32,945
ตอนนี้พวกผู้ชายที่บ้านข้าก็ไม่อยู่

229
00:18:33,028 --> 00:18:35,906
เดี๋ยวข้าสั่งให้พวกเด็กรับใช้ไปก่อนก็ได้

230
00:18:36,031 --> 00:18:37,116
ท่านป้า

231
00:18:37,366 --> 00:18:39,451
ข้าขอตัวก่อนดีกว่าเจ้าค่ะ

232
00:18:39,576 --> 00:18:42,246
ถ้าเจ้าไม่มาด้วยก็หมดสนุกน่ะสิ

233
00:18:42,371 --> 00:18:44,206
ถ้าอย่างนั้นก็ช่างมันเถอะค่ะ

234
00:20:35,943 --> 00:20:37,861
ข้าขอตัวนะเจ้าค่ะ

235
00:20:38,904 --> 00:20:40,280
ทำไมรีบนักล่ะ

236
00:20:41,114 --> 00:20:42,908
ถ้านั่นเป็นเพราะข้า…

237
00:20:43,033 --> 00:20:45,244
ถ้าอย่างนั้น ไว้พบกันโอกาสหน้านะจ๊ะ

238
00:20:46,411 --> 00:20:48,038
วันนี้ข้าเพลิดเพลินดีเจ้าค่ะ

239
00:20:48,163 --> 00:20:49,915
ตามสบายนะเจ้าคะ

240
00:20:55,379 --> 00:20:56,463
นายท่านเจ้าคะ

241
00:20:57,256 --> 00:20:59,174
ท่านหญิงทิ้งมันไว้บนเรือเจ้าค่ะ

242
00:20:59,258 --> 00:21:00,425
อ้อ

243
00:21:01,218 --> 00:21:03,971
- เอาให้ฮูหยินท่านรองเสนาบดีเถอะนะ
- เจ้าค่ะ

244
00:21:04,972 --> 00:21:06,306
ข้าขอตัวนะขอรับ

245
00:21:08,350 --> 00:21:10,560
ข้านี่ขี้ลืมเหลือเกิน

246
00:21:20,529 --> 00:21:21,530
ท่านหญิง

247
00:21:23,156 --> 00:21:25,075
ท่านลืมนี่ไว้ขอรับ

248
00:21:26,910 --> 00:21:28,287
อึนชิล

249
00:21:28,412 --> 00:21:31,999
เรียนท่านใต้เท้าไปว่า
ข้าขอรับน้ำใจไว้ก็พอแล้ว

250
00:21:32,582 --> 00:21:35,794
ใต้เท้า นายหญิงของข้า
ฝากเรียนว่าท่านขอรับ…

251
00:21:35,877 --> 00:21:37,170
ท่านหญิง

252
00:21:37,796 --> 00:21:41,925
ทำไมท่านต้องพูดผ่านนาง
ทั้งที่ข้าก็ยืนอยู่ตรงหน้าท่านเช่นนี้

253
00:21:42,301 --> 00:21:44,469
เรียนท่านว่ามันไม่เหมาะสม

254
00:21:44,553 --> 00:21:47,097
ที่ชายหญิงจะสนทนากันโดยตรง

255
00:21:47,806 --> 00:21:50,100
- นายหญิงบอกว่ามัน…
- ท่านหญิง

256
00:21:52,019 --> 00:21:55,355
แล้วทำไมท่านถึงได้ยิ้มอ่อนโยนนัก

257
00:21:55,439 --> 00:21:58,442
ต่อหน้าผู้ชายมากมาย
ในงานรวมตัวกลางดึก

258
00:21:59,067 --> 00:22:01,320
แต่ในยามกลางวันเช่นนี้
ท่านกลับหลบเลี่ยงข้า

259
00:22:01,903 --> 00:22:04,156
เช่นนี้ใครที่บริสุทธิ์ใจกว่าล่ะขอรับ

260
00:22:04,573 --> 00:22:06,199
ฝากเรียนท่านว่า

261
00:22:06,325 --> 00:22:10,412
มันน่าอึดอัดใจอย่างยิ่ง
ที่สุภาพบุรุษจะมาคอยสอดแนมผู้หญิงเช่นนี้

262
00:22:10,996 --> 00:22:14,458
- นายหญิงของข้าอึดอัดใจอย่างยิ่ง…
- เจ้าพอเถอะ

263
00:22:14,583 --> 00:22:16,543
ไปยืนตรงโน้นเสีย

264
00:22:25,385 --> 00:22:29,014
ข้านึกชื่นชมความสง่างาม
และการวางตัวของท่านหญิงมานาน

265
00:22:29,848 --> 00:22:33,143
และอยากรู้จักท่าน
แม้จะรู้ว่ามันไม่เหมาะสมก็ตาม

266
00:22:34,394 --> 00:22:36,938
ได้โปรดให้โอกาสข้า
ได้พูดคุยด้วยสักครู่เถอะนะ

267
00:22:37,939 --> 00:22:39,191
การทำเช่นนี้

268
00:22:39,483 --> 00:22:42,152
หากใครมาเห็นเข้า
จะถูกครหาเอาได้นะเจ้าคะใต้เท้า

269
00:22:42,277 --> 00:22:44,905
ผู้อื่นจะมองเราอย่างไรไม่สำคัญหรอก

270
00:22:45,072 --> 00:22:49,117
ไม่ใช่ว่าท่านเป็นผู้ตื่นรู้
ที่มุ่งประพฤติปฏิบัติดี

271
00:22:49,242 --> 00:22:51,578
โดยไม่ยึดติดกับธรรมเนียมประเพณีหรอกหรือ

272
00:22:53,205 --> 00:22:55,791
ท่านยังมิได้รู้จักข้าดีนัก

273
00:22:55,916 --> 00:22:59,461
แต่ข้าก็ไม่อยากฝืนธรรมเนียมปฏิบัติใดทั้งสิ้น

274
00:22:59,961 --> 00:23:02,255
อีกทั้งการทำงานเพื่อผู้อื่น

275
00:23:02,339 --> 00:23:06,510
และการเสวนากับ
บุรุษแปลกหน้าเช่นนี้ก็ต่างกันนัก

276
00:23:07,344 --> 00:23:10,972
ข้าเริ่มจะสงสัยแล้วว่า
ท่านกำลังดูหมิ่นข้าอยู่

277
00:23:11,139 --> 00:23:12,140
ดูหมิ่นท่านหรือ

278
00:23:12,265 --> 00:23:13,558
ไม่ใช่เลยสักนิด

279
00:23:15,894 --> 00:23:17,562
ใต้เท้าโชวอน

280
00:23:18,230 --> 00:23:21,274
ท่านไม่รู้สักนิดเลยหรือว่าการกระทำเช่นนี้

281
00:23:21,358 --> 00:23:24,236
ก็นับว่ายิ่งกว่าคำดูหมิ่นสำหรับสตรีแล้ว

282
00:23:25,904 --> 00:23:27,155
อึนชิล ไปกันได้แล้ว

283
00:23:27,489 --> 00:23:28,532
ค่ะ นายหญิง

284
00:23:31,535 --> 00:23:32,994
มอบสิ่งนี้ให้นายหญิงของเจ้าด้วย

285
00:23:41,795 --> 00:23:42,963
พี่สะใภ้

286
00:23:43,338 --> 00:23:44,923
ท่านกลับมาแล้วหรือ

287
00:23:54,474 --> 00:23:55,600
เกิดอะไรขึ้นขอรับ

288
00:23:58,145 --> 00:23:59,354
เจ้ามองไม่เห็นรึ

289
00:24:00,105 --> 00:24:03,316
เจ้าเพิ่งมาถึง ส่วนท่านหญิงจองเพิ่งไป

290
00:24:04,109 --> 00:24:05,610
และข้ายังยืนอยู่ตรงนี้ไง

291
00:24:18,874 --> 00:24:20,000
เข้าไปกันเถอะ

292
00:24:40,896 --> 00:24:41,938
นายท่าน

293
00:24:42,314 --> 00:24:45,442
ท่านจำแม่ของโซอ๊กไม่ได้หรือขอรับ

294
00:24:46,109 --> 00:24:47,277
ข้ารู้จักนางด้วยหรือ

295
00:24:48,195 --> 00:24:49,487
ก่อนหน้านี้…

296
00:24:50,197 --> 00:24:52,908
ที่กังหันน้ำ…

297
00:25:09,925 --> 00:25:13,511
วิธีเกี้ยวพาของเจ้าช่างเด็กเหลือเกิน

298
00:25:14,471 --> 00:25:17,098
ข้าเพิ่งจะเริ่ม อย่าเพิ่งด่วนวิจารณ์สิ

299
00:25:18,934 --> 00:25:21,603
ว่ากันว่า สตรีนั้นอาจปิดหัวใจได้

300
00:25:21,853 --> 00:25:25,607
แต่หน้าอกหน้าใจนั้นเปิดไว้ให้บุรุษเสมอ

301
00:25:26,566 --> 00:25:29,277
เจ้าคิดหรือว่าจะได้ความสำราญใจ

302
00:25:29,444 --> 00:25:31,363
จากหญิงหัวดื้อเช่นนั้น

303
00:25:33,240 --> 00:25:35,242
ทั้งการแต่งกายของนาง

304
00:25:35,408 --> 00:25:38,078
การพูดจาของนาง ทั้งแข็งทื่อและน่าเบื่อ

305
00:25:40,205 --> 00:25:43,792
ได้ยินว่าเจ้าพบโซอ๊กแล้วนี่

306
00:25:44,918 --> 00:25:47,420
เห็นนางแล้วไม่รู้สึกอะไรเลยหรือ

307
00:25:48,380 --> 00:25:50,215
ข้าจะหลงเสน่ห์

308
00:25:50,382 --> 00:25:53,093
ลูกจิ้งจอกได้อย่างไร
ในเมื่อตอนนี้ข้าไล่ล่าแม่เสืออยู่

309
00:25:55,262 --> 00:25:56,888
ก็ตามใจเจ้าแล้วกัน

310
00:25:57,055 --> 00:25:59,933
ส่วนข้าก็มีแผนใหม่ที่น่าสนใจกว่าเดิมแล้ว

311
00:26:05,230 --> 00:26:08,108
ท่านดูงดงามที่สุด

312
00:26:08,775 --> 00:26:11,486
เวลาที่ท่านหึงหวง

313
00:26:11,820 --> 00:26:13,446
หึงหวงรึ

314
00:26:14,781 --> 00:26:16,825
เจ้าล้อเล่นหรือยังไงกัน

315
00:26:17,367 --> 00:26:19,452
ทำไมไม่กลับห้องตัวเองไปเสียที

316
00:26:19,577 --> 00:26:21,371
ข้าอยากจะพักแล้ว

317
00:26:45,979 --> 00:26:47,105
ขอบคุณนายหญิง

318
00:26:50,567 --> 00:26:52,027
ขอบคุณเจ้าค่ะ

319
00:26:58,366 --> 00:27:00,243
พบกันอีกแล้วนะเจ้าคะ

320
00:27:00,410 --> 00:27:01,578
(อภิปรายว่าด้วยพระเจ้า)

321
00:27:11,129 --> 00:27:13,506
นี่ท่านใต้เท้าโชวอนหรือเปล่าขอรับ

322
00:27:14,549 --> 00:27:16,092
ใช่ไหมขอรับ

323
00:27:16,176 --> 00:27:17,260
ใช่ แต่…

324
00:27:17,594 --> 00:27:19,471
ในที่สุดท่านก็มา

325
00:27:19,554 --> 00:27:22,098
ข้าชื่อคิมฮึงยอนขอรับ

326
00:27:23,308 --> 00:27:26,478
พวกเราตื้นตันใจอย่างยิ่ง
กับการสนับสนุนจากท่าน

327
00:27:26,811 --> 00:27:28,063
พูดเบาๆ หน่อยเถอะ

328
00:27:28,146 --> 00:27:30,106
ท่านกำลังทำให้ข้าอายนะ

329
00:27:30,940 --> 00:27:35,362
เงินบริจาคของท่าน
ช่างมาได้เวลาพอดีเหลือเกินขอรับ

330
00:27:35,445 --> 00:27:39,157
ข้าแค่อยากทำความดีเงียบๆ
ช่วยปิดชื่อข้าด้วยเถอะนะ

331
00:27:39,240 --> 00:27:40,367
ขอรับ ข้าเข้าใจ

332
00:27:40,450 --> 00:27:42,452
ข้าประทับใจในความถ่อมตนของท่านจริงๆ

333
00:27:44,871 --> 00:27:47,999
"สามีเป็นดังสวรรค์ของภริยา

334
00:27:48,083 --> 00:27:51,378
นางจะต้องให้ความเคารพ
และปรนนิบัติรับใช้สามีอย่างเทิดทูน

335
00:27:51,461 --> 00:27:54,839
เสมือนหนึ่งพ่อของตน

336
00:27:55,173 --> 00:27:58,843
นางจะต้องอ่อนน้อมถ่อมตน
และรู้จักเจียมเนื้อเจียมตัว

337
00:27:58,968 --> 00:28:01,888
ต้องไม่ทำตัวไร้แก่นสาร
จะต้องอยู่ในศีลในธรรมเสมอ

338
00:28:02,055 --> 00:28:04,474
และอย่าถือตนว่าเป็นคนสำคัญ

339
00:28:09,979 --> 00:28:12,315
จะต้องเชื่อฟัง

340
00:28:12,440 --> 00:28:15,110
และอย่าได้โต้เถียงหรือหักหลังสามี"

341
00:28:15,235 --> 00:28:18,029
เอาละ วันนี้พอเท่านี้ก่อน

342
00:28:18,154 --> 00:28:21,449
พรุ่งนี้เราจะศึกษา
เรื่องของหญิงสาวที่อยู่ในศีลในธรรม

343
00:28:21,574 --> 00:28:22,826
นายหญิงเจ้าคะ

344
00:28:22,909 --> 00:28:25,537
บุตรชายท่านรองเสนาบดีมาขอพบเจ้าค่ะ

345
00:28:25,829 --> 00:28:26,955
งั้นหรือ

346
00:28:27,080 --> 00:28:28,456
ให้เขาเข้ามา

347
00:28:30,041 --> 00:28:32,877
ไม่สิ บอกให้เขารอก่อนประเดี๋ยว

348
00:28:41,469 --> 00:28:43,096
ท่านหญิงโชบอกข้าว่า

349
00:28:43,179 --> 00:28:45,974
ให้นำหนังสือเล่มนี้มามอบให้ใต้เท้าเจ้าค่ะ

350
00:28:49,310 --> 00:28:51,771
กรุณารับไปด้วยเจ้าค่ะ

351
00:28:52,939 --> 00:28:54,232
ได้สิ

352
00:28:58,862 --> 00:29:00,530
ตายจริง

353
00:29:48,036 --> 00:29:50,330
ข้าไม่มีโชคเอาเสียเลย

354
00:29:50,455 --> 00:29:52,290
ตานี้ข้าก็แพ้อีกแน่ๆ

355
00:29:53,041 --> 00:29:54,000
เอาละ พอแค่นี้ดีกว่า

356
00:29:54,083 --> 00:29:55,168
ไม่สนุกเลย

357
00:29:55,460 --> 00:29:56,795
ทำไมอากาศมันอบอ้าวซะจริง

358
00:29:56,878 --> 00:29:59,172
หมดฤดูร้อนแล้วแท้ๆ

359
00:30:01,508 --> 00:30:05,845
ข้าได้ยินว่าเจ้ายังไปร่วม
พิธีทางศาสนาที่ร้านขายยาอยู่อีกหรือ

360
00:30:07,138 --> 00:30:10,517
ข้ารู้นะว่าเจ้ามีใจอุทิศตนช่วยคนยากไร้

361
00:30:10,809 --> 00:30:13,937
แต่การเข้ารีตมันผิดกฎหมาย

362
00:30:14,979 --> 00:30:17,023
ข้ารับปากว่าจะระวังเจ้าค่ะ

363
00:30:17,148 --> 00:30:21,402
แล้วนี่เจ้าคิดอย่างไรกับใต้เท้าโชวอนบ้างล่ะ

364
00:30:22,028 --> 00:30:25,573
ลูกพี่ลูกน้องของท่านหญิงโช
ที่เราพบเมื่อวันก่อนน่ะ

365
00:30:26,241 --> 00:30:28,535
เขาหล่อเหลาเอาการมิใช่รึ

366
00:30:28,785 --> 00:30:30,078
ทั้งสูงแล้วก็รูปร่างดีด้วย

367
00:30:30,203 --> 00:30:31,996
ท่านป้าหมายความว่าอย่างไรเจ้าคะ

368
00:30:32,080 --> 00:30:33,289
ข้าไม่สนใจหรอกเจ้าค่ะ

369
00:30:33,498 --> 00:30:35,291
แม้ข้าจะไม่ใช่คนเชื่อข่าวลือ

370
00:30:35,416 --> 00:30:37,961
แต่ชื่อเสียงของเขาก็ไม่ดีนัก

371
00:30:38,044 --> 00:30:39,921
เจ้าไปได้ยินอะไรมา

372
00:30:40,171 --> 00:30:43,007
เขาดูชอบพอเจ้านะ

373
00:30:43,132 --> 00:30:45,552
เขาพยายามทำให้เจ้าจดจำเขาได้

374
00:30:46,010 --> 00:30:46,970
ท่านป้า

375
00:30:47,095 --> 00:30:48,888
ไม่เป็นไรหรอกน่า

376
00:30:49,013 --> 00:30:52,475
สมัยนี้แล้ว
เรื่องแบบนี้ไม่มีอะไรต้องอายเลย

377
00:30:52,600 --> 00:30:55,061
ข้าพอใจกับที่เป็นอยู่ตอนนี้แล้วเจ้าค่ะ

378
00:30:57,981 --> 00:30:59,357
ท่านป้าควรพักผ่อนนะเจ้าคะ

379
00:30:59,440 --> 00:31:01,067
นั่นสินะ

380
00:31:01,359 --> 00:31:03,027
อึนชิล อยู่ไหม

381
00:31:03,111 --> 00:31:04,362
นำนายหญิงของเจ้ากลับห้องซิ

382
00:31:04,445 --> 00:31:06,823
นางไม่ค่อยสบาย
ข้าเลยบอกให้นางพักผ่อนเจ้าค่ะ

383
00:31:19,460 --> 00:31:21,170
เป็นอะไรหรือ

384
00:31:21,796 --> 00:31:24,215
- ข้ารบกวนเจ้ารึเปล่า
- นายท่าน

385
00:31:24,299 --> 00:31:26,968
นี่หาเมียได้แล้วจะไม่บอกข้าหน่อยหรือ

386
00:31:27,051 --> 00:31:29,804
- ไม่ใช่นะขอรับ นายท่าน…
- ขอข้าคุยกับนางสองคน

387
00:31:29,929 --> 00:31:31,222
ขอรับ

388
00:31:40,273 --> 00:31:42,483
ข้าน่าจะมาให้ช้ากว่านี้สักหน่อย

389
00:31:45,403 --> 00:31:49,073
นายหญิงของเจ้ารู้หรือไม่
ว่าเจ้ามาทำอะไรที่นี่

390
00:31:52,410 --> 00:31:54,120
ไม่เห็นจะมีสิ่งใดต้องวิตกนี่

391
00:31:55,330 --> 00:31:58,041
เหตุการณ์เช่นนี้นำไปสู่สายสัมพันธ์

392
00:31:58,124 --> 00:32:01,002
ระหว่างสองคนที่เก็บความลับร่วมกัน

393
00:32:18,353 --> 00:32:20,396
ไม่เลวเลย

394
00:32:22,148 --> 00:32:24,567
แต่ใช้ผู้หญิงร่วมกับคนรับใช้

395
00:32:24,776 --> 00:32:27,236
ก็ไม่ใช่เรื่อง
ที่ต้องเป็นความลับสักเท่าไรนี่นะ

396
00:32:28,029 --> 00:32:29,364
นายท่าน

397
00:32:30,531 --> 00:32:31,824
ถ้าเช่นนั้น…

398
00:32:59,352 --> 00:33:01,771
{\an8}นี่คือหนังสือที่ข้าหาอยู่พอดี

399
00:33:18,413 --> 00:33:24,544
"ผู้ที่เคยเห็นมหาสมุทร
ย่อมไม่แปลกใจเมื่อได้เห็นแม่น้ำ

400
00:33:24,877 --> 00:33:27,046
และคงไม่อาจประทับใจกับทิวทัศน์ที่งดงาม

401
00:33:27,130 --> 00:33:30,216
หากเคยเห็นป่าเขียวชอุ่มกับตา

402
00:33:31,843 --> 00:33:33,553
และเมื่อได้รู้จักสตรีนางนี้

403
00:33:33,803 --> 00:33:36,389
ก็ไม่มีผู้ใดเข้ามาในใจข้าได้อีก

404
00:33:37,390 --> 00:33:39,809
เช่นนั้นข้าควรทำอย่างไรเล่า"

405
00:33:47,775 --> 00:33:50,028
ไม่อยากจะเชื่อเลย

406
00:33:51,821 --> 00:33:54,240
นี่ต้องเป็นพรหมลิขิตเป็นแน่

407
00:33:55,158 --> 00:33:58,870
เพราะข้ารำพันหาท่าน
จึงดลใจให้ท่านได้มาที่นี่

408
00:33:59,495 --> 00:34:01,205
ขอข้าผ่านไปเถอะเจ้าค่ะ

409
00:34:01,330 --> 00:34:04,083
ท่านหญิง ได้โปรดฟังข้าก่อน

410
00:34:07,420 --> 00:34:10,423
ทั้งชีวิตข้าไม่เคยได้สัมผัส
กับความอิ่มเอมใจ

411
00:34:10,506 --> 00:34:12,800
เท่ายามที่ได้ทำดีต่อผู้อื่นอีกแล้ว

412
00:34:13,384 --> 00:34:15,887
การเจริญรอยตามท่าน

413
00:34:15,970 --> 00:34:18,806
ข้าได้ค้นพบกับ
ความอิ่มใจและความสุขในทุกที่

414
00:34:19,974 --> 00:34:22,310
ท่านทำให้ข้าได้พบกับสวรรค์

415
00:34:22,435 --> 00:34:24,562
ข้าจะตอบแทนท่านอย่างไรดี

416
00:34:24,854 --> 00:34:27,106
ได้โปรดอย่าพูดเช่นนั้น

417
00:34:27,356 --> 00:34:31,402
ท่านได้รับสิ่งใดจากข้า
และทำไมจะต้องมาตอบแทนข้าด้วย

418
00:34:31,527 --> 00:34:33,905
ข้าไม่เข้าใจ

419
00:34:33,988 --> 00:34:35,406
ไม่เลย ท่านหญิง

420
00:34:36,407 --> 00:34:39,327
ข้ารู้สึกเหมือนได้เกิดใหม่อย่างแท้จริง

421
00:34:42,371 --> 00:34:45,166
ถ้าท่านรู้สึกอิ่มใจเมื่อได้ทำดี

422
00:34:45,291 --> 00:34:48,920
นั่นก็เป็นการตอบแทนของ
การกระทำที่บริสุทธิ์ของท่านเอง

423
00:34:54,967 --> 00:34:57,512
ท่านจะทำอะไรเจ้าคะ

424
00:34:57,804 --> 00:34:59,472
ได้โปรดอนุญาตให้ข้าได้รักท่าน

425
00:35:03,101 --> 00:35:05,019
สำหรับข้า ท่านมิใช่สุภาพบุรุษ

426
00:35:05,561 --> 00:35:08,147
ท่านใช้วิธีเช่นนี้ดึงดูดหญิงสาวทั้งหลายรึ

427
00:35:11,109 --> 00:35:14,779
ข้าไม่รู้หรอกว่าท่าน
ได้ยินอะไรเกี่ยวกับข้ามาบ้าง

428
00:35:15,279 --> 00:35:18,574
แต่ข้าอยากบอกท่านว่า
ท่านทำให้ข้ากลายเป็นคนใหม่

429
00:35:20,284 --> 00:35:23,204
แม้ว่าโลกทั้งใบจะหันหลังให้ข้า

430
00:35:23,830 --> 00:35:28,167
แต่ขออย่าให้เป็นท่านผู้ที่ชี้ทางสว่างให้ข้า

431
00:35:28,251 --> 00:35:31,504
ท่านเลิกพูดจาไร้สาระกับข้าเสียทีเถอะ

432
00:35:31,879 --> 00:35:34,298
และข้าหวังว่าเราจะไม่ต้องพบกันอีก

433
00:36:35,109 --> 00:36:37,153
หญิงสูงศักดิ์เช่นท่าน

434
00:36:37,236 --> 00:36:39,238
จะเดินไปไหนคนเดียวกันเล่า

435
00:36:41,449 --> 00:36:43,910
นางสะสวยทีเดียวนะ

436
00:36:47,371 --> 00:36:48,581
ให้ข้าผ่านไปเถอะ

437
00:36:48,873 --> 00:36:49,916
ให้ท่านผ่านไปเรอะ

438
00:36:50,041 --> 00:36:51,834
ให้เดินผ่านไปเฉยๆ เรอะ

439
00:36:52,418 --> 00:36:55,213
ถ้าอย่างนั้นเราก็อดสนุกน่ะสิ

440
00:36:57,423 --> 00:36:59,383
ข้าจะร้องให้คนช่วยนะ

441
00:36:59,508 --> 00:37:01,385
แหม ข้ากลัวแย่แล้วเนี่ย

442
00:37:01,469 --> 00:37:03,846
ท่านคงไม่ใจร้ายขนาดนั้นหรอกน่า

443
00:37:04,931 --> 00:37:07,099
เดี๋ยวนี้พวกเราไม่ค่อยได้สนุกกันเลย

444
00:37:07,183 --> 00:37:11,020
ใช่ และตอนนี้ก็ได้เวลาแล้ว

445
00:37:15,399 --> 00:37:17,276
พวกเจ้าจะทำอะไรน่ะ ไอ้พวกสารเลว

446
00:37:21,989 --> 00:37:24,784
พวกเจ้ายังไม่สำนึกอีกหรือ

447
00:37:38,923 --> 00:37:40,591
เป็นอะไรไหม ท่านหญิง

448
00:37:40,967 --> 00:37:42,468
ขอบพระคุณท่านมาก

449
00:37:46,138 --> 00:37:48,015
ขอบพระคุณจริงๆ เจ้าค่ะ

450
00:37:48,099 --> 00:37:49,976
โชคยังดีที่ข้าผ่านมาทางนี้

451
00:37:50,101 --> 00:37:52,061
ท่านอาจเจ็บตัวได้รู้ไหม

452
00:37:52,561 --> 00:37:55,606
ท่านต้องระวังตัวนะ ท่านหญิง

453
00:37:56,148 --> 00:37:57,942
ขอบคุณเจ้าค่ะ

454
00:37:58,359 --> 00:38:00,111
ถ้าอย่างนั้นข้าขอตัวล่ะนะ

455
00:38:00,778 --> 00:38:02,446
ใต้เท้า ช้าก่อน

456
00:38:03,281 --> 00:38:07,410
เกรงว่าข้าจะหลงทางเข้าแล้ว

457
00:38:07,535 --> 00:38:08,869
ตายจริง

458
00:38:09,036 --> 00:38:10,454
ทำไมเป็นเช่นนั้น

459
00:38:10,871 --> 00:38:14,083
หากท่านอนุญาต
ข้าจะนำท่านไปส่งที่บ้านเอง

460
00:38:58,377 --> 00:39:00,463
สวยดีใช่หรือไม่

461
00:39:11,098 --> 00:39:14,268
ท่านรู้สึกดีขึ้นหรือยัง

462
00:39:14,935 --> 00:39:17,438
เจ้าค่ะ ต้องขอบคุณใต้เท้า

463
00:39:20,358 --> 00:39:22,485
โลกนี้มีแต่สิ่งอันตราย

464
00:39:22,610 --> 00:39:25,196
และพวกผู้ชายก็มีแต่ปีศาจ

465
00:39:27,323 --> 00:39:29,367
เมื่อมองย้อนกลับไป

466
00:39:29,492 --> 00:39:32,286
ชีวิตข้าช่างปวกเปียกนัก

467
00:39:32,787 --> 00:39:36,499
ไม่มีอะไรให้ทั้งชื่นชมหรือติฉิน

468
00:39:40,294 --> 00:39:44,298
ข้ารู้ตัวมานานแล้ว
ว่าตัวเองไม่มีความสุขเลย

469
00:39:46,175 --> 00:39:49,011
แต่ก็ใช้ชีวิตอย่างฝืนใจมาโดยตลอด

470
00:39:50,596 --> 00:39:53,099
หากถามข้า

471
00:39:53,307 --> 00:39:56,352
ข้าคิดว่าธรรมชาติของมนุษย์
ล้วนมีข้อบกพร่องแต่กำเนิด

472
00:39:57,436 --> 00:40:00,272
ผู้ทรงธรรมก็ยังเคยพลั้งผิด

473
00:40:00,439 --> 00:40:03,359
และกลับกันพวกคนพาล
ก็อาจมีความดีอยู่บ้าง

474
00:40:06,153 --> 00:40:09,573
ตลอดเวลาที่ผ่านมา
ข้าติดอยู่กับการหาความสำราญทางกาย

475
00:40:10,449 --> 00:40:14,120
และไม่รู้เลยว่าความทุกข์
อันเกิดจากความรักเป็นเช่นไร

476
00:40:25,089 --> 00:40:28,509
ข้าต้องขอโทษที่ทำให้ท่านอับอาย
ตอนอยู่ที่ร้านหนังสือ

477
00:40:28,801 --> 00:40:29,969
แต่กระนั้น…

478
00:40:30,386 --> 00:40:33,931
ได้โปรดอย่าคิดว่าข้าดูหมิ่นท่านได้หรือไม่

479
00:40:36,142 --> 00:40:40,354
ข้าเพียงแต่อยากจะเป็น
คนที่ดีให้ได้อย่างท่านบ้าง

480
00:40:41,605 --> 00:40:44,358
สิ่งดีๆ ที่ข้าทำเพื่อคนอื่น

481
00:40:45,443 --> 00:40:48,362
ข้าไม่ได้หวังได้รับความเคารพนับถือ

482
00:40:48,904 --> 00:40:51,907
แต่เพียงต้องการบรรลุความสงบภายใน

483
00:40:54,326 --> 00:40:57,371
ดังนั้น ข้าเองก็มีความเห็นแก่ตัวเช่นกัน

484
00:41:14,555 --> 00:41:16,390
"ข้าเป็นห่วงว่านักเลงพวกนั้น

485
00:41:16,557 --> 00:41:20,311
อาจทำให้ท่านยังรู้สึกตระหนกได้

486
00:41:21,061 --> 00:41:25,274
ข้าไม่อยากคิดเลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับท่าน

487
00:41:25,357 --> 00:41:30,112
หากข้าไม่บังเอิญพบอึนชิล
ที่กำลังตามหานายหญิงอยู่

488
00:41:31,405 --> 00:41:34,867
นี่อาจไม่เพียงพอจะแทนคำขอโทษ
กับการกระทำของข้าที่ร้านหนังสือ

489
00:41:34,992 --> 00:41:39,788
ข้าได้ส่งจดหมายที่ท่านกำลังอ่านอยู่นี้
มาพร้อมกับของกำนัลเล็กน้อยจากใจข้า

490
00:41:41,749 --> 00:41:44,251
แม้ข้าจะเป็นทายาทของตระกูลเก่าแก่

491
00:41:44,376 --> 00:41:47,296
แต่ข้าก็สนใจในการศึกษาแบบตะวันตก
และนิกายคาทอลิกเป็นอย่างยิ่ง

492
00:41:47,505 --> 00:41:50,508
ข้าอยากเรียนรู้ตัวอย่างที่ดีจากท่านด้วยใจจริง

493
00:41:50,591 --> 00:41:55,304
และหวังว่าเราจะสามารถแลกเปลี่ยนจดหมาย
เพื่อพูดคุยเรื่องชีวิตและวรรณกรรมกันได้

494
00:41:55,888 --> 00:41:59,475
ได้โปรดอย่าปฏิเสธคำขอร้องของข้า

495
00:42:00,226 --> 00:42:02,478
หากท่านจะยอมให้อภัยข้า

496
00:42:02,811 --> 00:42:05,189
กรุณานั่งหันหน้ามาทางบ้านข้า

497
00:42:05,272 --> 00:42:09,985
และลูบผมสองคราเป็นสัญญาณ"

498
00:42:16,992 --> 00:42:19,078
"ขอบคุณสำหรับหนังสือ

499
00:42:19,245 --> 00:42:20,955
และข้าจะไม่มีวันลืม

500
00:42:21,038 --> 00:42:23,332
ตอนที่ท่านช่วยชีวิตข้าไว้

501
00:42:23,874 --> 00:42:28,170
แต่แม้ว่าการช่วยเหลือ
ผู้ตกยากในการชุมนุมคาทอลิก

502
00:42:28,254 --> 00:42:31,257
จะเป็นส่วนหนึ่งของความสุขที่ข้าตามหา

503
00:42:31,340 --> 00:42:35,553
{\an8}การฝ่าธรรมเนียมประเพณี
แลกเปลี่ยนจดหมายกับท่าน

504
00:42:35,803 --> 00:42:39,056
{\an8}ก็มิใช่หนึ่งในหนทางแสวงหาความสุขนั้น

505
00:42:39,515 --> 00:42:44,937
{\an8}ข้าหวังว่าจะไม่มีการติดต่อกันอีก
ไม่ว่าจะทางจดหมายหรือต่อหน้า

506
00:42:45,271 --> 00:42:47,982
{\an8}โปรดเข้าใจความตั้งใจจริงของข้าด้วย"

507
00:42:48,857 --> 00:42:51,777
นางช่างเป็นการเดิมพันที่สนุกจริงๆ

508
00:42:54,947 --> 00:42:56,782
อย่าแรงนักสิ

509
00:43:00,869 --> 00:43:02,997
"ท่านหญิง ดูเหมือนท่านจะยังรู้สึกว่า

510
00:43:03,080 --> 00:43:06,000
ความเคารพและความรัก
ที่ข้ามีให้ท่านเป็นการดูหมิ่นท่าน

511
00:43:06,584 --> 00:43:08,502
แต่หากมันจะเป็นบาปโดยแท้

512
00:43:08,586 --> 00:43:11,005
ก็โปรดจงอย่าลืมว่าท่าน
คือผู้ที่ทำให้มันเป็นเช่นนั้น

513
00:43:11,171 --> 00:43:15,593
และเป็นเพียงคนเดียวที่จะอภัยให้กันได้

514
00:43:16,969 --> 00:43:20,264
การต้องติดอยู่ระหว่าง
ความสุขกับความสิ้นหวัง

515
00:43:21,140 --> 00:43:23,517
เป็นความทุรนทุรายที่ข้าแบกรับแทบไม่ไหว

516
00:43:24,059 --> 00:43:28,105
ท่านจะไม่ช่วยข้าจากความทุกข์ระทมนี้เลยหรือ"

517
00:43:29,148 --> 00:43:31,900
"สิ่งที่ท่านอ้างถึงว่าเป็นความสุขนั้น

518
00:43:32,359 --> 00:43:34,320
ช่างฟังดูเป็นความสุขที่อันตรายเหลือเกิน

519
00:43:34,403 --> 00:43:36,780
สำหรับผู้หญิงธรรมดาเช่นข้า

520
00:43:38,073 --> 00:43:39,992
ข้าต้องขอร้องท่านอีกครา

521
00:43:40,075 --> 00:43:43,245
โปรดอย่าส่งจดหมายมาหาข้าอีก"

522
00:43:43,996 --> 00:43:46,999
"การได้รู้จักแต่มิได้รักท่าน

523
00:43:47,082 --> 00:43:50,044
การได้รักท่านแต่ต้องหักใจ

524
00:43:50,127 --> 00:43:53,422
สองสิ่งนี้ล้วนเป็นไปไม่ได้"

525
00:43:57,509 --> 00:44:01,805
"ข้าจำต้องเรียนอย่างสุภาพว่า
หวังว่าจะไม่ได้รับการติดต่อจากท่านอีก

526
00:44:02,890 --> 00:44:04,600
หากท่านยังคง

527
00:44:04,892 --> 00:44:07,061
ฝืนคำขอของข้า

528
00:44:07,144 --> 00:44:12,900
ท่านจะไม่ได้เห็นข้าที่ไหนอีก
แม้กระทั่งที่ชุมนุม

529
00:44:13,150 --> 00:44:15,402
ข้าจะเขียนอย่างจริงจังเป็นครั้งสุดท้าย"

530
00:44:35,255 --> 00:44:37,341
ดูจากท่าโจมตีของเจ้า

531
00:44:37,424 --> 00:44:39,802
ข้าก็รู้เลยว่า
ทุกอย่างคงไปได้ไม่สวยนักสินะ

532
00:44:40,636 --> 00:44:43,681
ชัยชนะที่รวดเร็วไม่สนุกสักนิด

533
00:44:44,473 --> 00:44:48,936
ตอนที่ข้าเขียนจดหมายแต่ละบรรทัด
พร้อมกับนึกหน้านางไปด้วย

534
00:44:49,978 --> 00:44:54,483
ข้าแทบรู้สึกเหมือนว่าข้าคิดถึงนางเข้าแล้วจริงๆ

535
00:44:58,028 --> 00:44:59,405
แต่แน่นอน

536
00:44:59,488 --> 00:45:03,784
ข้ายังมีเวลาคิดถึงท่านด้วยเช่นกัน

537
00:45:04,034 --> 00:45:05,953
อย่าลืมนะว่า

538
00:45:06,036 --> 00:45:08,372
ข้าเองก็เฝ้ารอ

539
00:45:08,539 --> 00:45:10,624
วันที่จะได้ให้รางวัลเจ้าเช่นกัน

540
00:45:14,002 --> 00:45:16,505
แผนการของท่านไปได้ดีไหม

541
00:45:17,172 --> 00:45:18,549
ส่วนใหญ่ก็ดีนะ ทำไมรึ

542
00:45:19,425 --> 00:45:22,386
ด้วยอายุ 16 นางยังมีอนาคตอีกยาวไกล

543
00:45:23,846 --> 00:45:27,391
และคงฝันถึงความรักแบบไร้เดียงสา

544
00:45:29,351 --> 00:45:31,979
อีกไม่นานนางก็จะกลายเป็น
นางบำเรอของชายแก่

545
00:45:32,104 --> 00:45:33,856
ความรักจะไปอยู่ตรงไหนกันล่ะ

546
00:45:34,648 --> 00:45:37,734
สำหรับพวกเรา แน่นอนว่า
การตกหลุมรักมันช่างน่าขัน

547
00:45:38,819 --> 00:45:40,612
แต่ใครจะรู้

548
00:45:40,863 --> 00:45:44,825
นางอาจจะกำลังตั้งตารอ
ที่จะได้รักกับพี่เขยก็เป็นได้

549
00:45:46,034 --> 00:45:49,037
ท่านเองตอนอายุเท่านาง
ก็มีความฝันมากมายเช่นกันนี่

550
00:45:49,371 --> 00:45:53,375
ข้ายังจำหน้าท่านในวัยแรกแย้มได้
ที่ดวงตายังเต็มไปด้วย

551
00:45:53,459 --> 00:45:55,377
ความหวังว่าจะได้พบรักแท้

552
00:45:57,754 --> 00:45:59,756
ความหวังว่าจะได้พบรักแท้งั้นรึ

553
00:46:00,632 --> 00:46:03,302
ไม่เคยได้ยินอะไรโง่ๆ เช่นนั้นมาก่อน

554
00:46:18,108 --> 00:46:21,904
หากแม้จะได้สิ่งที่หวังมาอย่างง่ายดาย

555
00:46:21,987 --> 00:46:25,282
ก็อย่าได้ปล่อยให้นิ้วตัวเองแตะต้องมัน

556
00:46:25,949 --> 00:46:27,993
เพราะเมื่อได้สัมผัสแล้ว

557
00:46:28,076 --> 00:46:31,038
เจ้าจะพบว่ากำลังตกลงมาจากหน้าผาสูง

558
00:46:31,788 --> 00:46:34,333
ลมอะไรหอบมาถึงที่นี่เล่า

559
00:46:34,833 --> 00:46:36,502
ข้านำหนังสือดี

560
00:46:36,960 --> 00:46:38,921
ที่เพิ่งออกวางจำหน่าย
มามอบให้ท่านหญิงขอรับ

561
00:46:39,338 --> 00:46:41,590
แหม ทำไมช่างใจดีจริง

562
00:46:43,008 --> 00:46:45,385
ว่าแต่เจ้ากำลังมองหาอะไรอยู่รึ

563
00:46:47,179 --> 00:46:51,099
เรียนตามตรงนะขอรับ
เมื่อวันก่อนข้าพบสาวน้อยนางหนึ่งที่บ้านท่าน

564
00:46:51,600 --> 00:46:53,060
ทำไมล่ะ

565
00:46:53,769 --> 00:46:56,188
นางทำอะไรผิดงั้นหรือ

566
00:46:56,313 --> 00:46:57,356
ไม่เลยขอรับ

567
00:46:57,439 --> 00:47:00,484
เพียงแต่นางงดงามมากจริงๆ

568
00:47:00,609 --> 00:47:04,154
ข้าเพียงแต่อยากทราบว่า
นางเป็นใครก็เท่านั้น

569
00:47:05,155 --> 00:47:07,032
เอ๊ะ ใครกันนะ

570
00:47:07,241 --> 00:47:10,410
ครอบครัวของเรา
มีสาวน้อยหลายนางแวะมาหาอยู่เสมอ

571
00:47:11,078 --> 00:47:13,080
หรือว่าจะเป็นหลานสาวของข้า

572
00:47:14,623 --> 00:47:17,960
แต่พูดก็พูดเถอะ
นายน้อยควอนนี่ช่างไร้หนทางเสียจริงนะ

573
00:47:18,043 --> 00:47:20,170
ข้าไม่เข้าใจ

574
00:47:20,546 --> 00:47:24,508
ถ้าท่านชอบพอหญิงสาว
อย่างน้อยก็ควรพูดคุยกับนางสิ

575
00:47:24,841 --> 00:47:27,010
ไม่ใช่มาถามเอาจากข้าอย่างนี้

576
00:47:27,886 --> 00:47:30,097
แต่มันจะไม่เหมาะสมนี่ขอรับ

577
00:47:31,807 --> 00:47:35,602
ตามธรรมชาติแล้ว
ทั้งผึ้งและผีเสื้อต่างก็มองหาดอกไม้

578
00:47:36,228 --> 00:47:40,315
และคนหนุ่มแน่นกำยำเช่นท่าน
ไม่ควรจะมัวมาพูดถึงความเหมาะสมนะ

579
00:47:42,192 --> 00:47:44,403
อย่างน้อยท่านน่าจะลองดักรอริมกำแพง

580
00:47:44,486 --> 00:47:47,239
พอนางมาใกล้ๆ ค่อยส่งจดหมายให้นาง

581
00:48:17,394 --> 00:48:19,563
"คุณหนูโซอ๊กที่รัก

582
00:48:19,771 --> 00:48:23,233
ข้าเขียนมาอีกครา
ด้วยความปรารถนาที่มีต่อคุณหนู"

583
00:48:25,611 --> 00:48:27,571
"ตอนข้าอ่านจดหมายฉบับที่สามของท่าน

584
00:48:27,821 --> 00:48:30,324
ทั้งใจและกายของข้าเต็มไปด้วยปีติ

585
00:48:30,407 --> 00:48:32,868
ข้าไม่รู้ว่าควรทำเช่นไรดี

586
00:48:34,411 --> 00:48:36,038
เมื่อได้ยินว่าผู้สูงศักดิ์เช่นท่าน

587
00:48:36,163 --> 00:48:39,458
ยอมเสี่ยงลักลอบเข้ามา
เพียงเพื่อพบหญิงสาวธรรมดาเช่นข้า

588
00:48:39,875 --> 00:48:43,378
มันทั้งทำให้ข้ามีความสุข
และเป็นกังวลในเวลาเดียวกัน

589
00:48:44,796 --> 00:48:46,590
{\an8}แต่ถ้าหากข้า

590
00:48:46,840 --> 00:48:49,509
{\an8}ได้พบหน้าใต้เท้าสักครั้ง

591
00:48:49,801 --> 00:48:52,804
{\an8}แม้ต้องตาย
ก็คงไม่มีอะไรต้องเสียดายแล้ว

592
00:48:53,388 --> 00:48:55,807
{\an8}ข้าจะรอท่านวันพรุ่งนี้ตอนย่ำรุ่ง

593
00:48:56,308 --> 00:48:59,394
{\an8}พรุ่งนี้ดวงตะวันจะสาดแสงไหมเจ้าคะ"

594
00:49:28,173 --> 00:49:30,550
ลูกชายคนเล็กของใต้เท้าควอนสินะ

595
00:49:33,303 --> 00:49:34,638
ข้าชื่อโชวอน

596
00:49:36,014 --> 00:49:38,183
ท่านคือใต้เท้าโชวอนหรือขอรับ

597
00:49:40,769 --> 00:49:42,604
เชิญท่านก่อนเลย

598
00:49:45,023 --> 00:49:46,900
เช่นนั้นข้าไปก่อนนะ

599
00:49:57,661 --> 00:49:59,287
ช่างเถอะ

600
00:50:18,306 --> 00:50:19,850
คุณหนูโซอ๊ก

601
00:51:00,974 --> 00:51:02,809
อย่าได้ตกใจไปเลย ท่านหญิง

602
00:51:03,435 --> 00:51:04,519
ข้าเอง

603
00:51:05,061 --> 00:51:06,271
โชวอน

604
00:51:06,605 --> 00:51:09,149
ท่านมาทำอะไรที่นี่

605
00:51:09,399 --> 00:51:11,234
มันจะมากเกินไปแล้วนะ

606
00:51:12,569 --> 00:51:15,989
ข้าคงไม่ต้องมาถึงที่นี่
หากท่านจะยอมรับจดหมายกันบ้าง

607
00:51:16,281 --> 00:51:17,991
แต่ท่านกลับปฏิเสธคำขอร้องของข้า

608
00:51:18,074 --> 00:51:20,076
จะให้ข้าทำเช่นใดได้เล่า

609
00:51:20,786 --> 00:51:23,455
ข้าไม่ได้เรียนท่านไปแล้วหรือ ใต้เท้า
ว่าข้าไม่มีทางเลือกอื่น

610
00:51:23,538 --> 00:51:25,540
ในยามที่ท่านนอนหลับอย่างสบายใจ

611
00:51:25,874 --> 00:51:28,293
ข้ากลับต้องทนเจ็บปวดไม่สิ้นสุด

612
00:51:29,336 --> 00:51:31,838
ข้าขอร้องให้ท่านพอเสียทีเถอะ ใต้เท้า

613
00:51:31,963 --> 00:51:34,007
ข้ากับท่าน บนโลกใบนี้

614
00:51:35,008 --> 00:51:37,177
เราไม่ได้ถูกลิขิตให้คู่กัน

615
00:51:38,136 --> 00:51:41,807
ข้าตกเป็นภริยาของชายอื่นไปแล้ว

616
00:51:41,932 --> 00:51:44,142
และจะซื่อสัตย์ต่อเขา

617
00:51:44,309 --> 00:51:46,269
ไม่ว่าจะเป็นหรือตาย

618
00:51:47,771 --> 00:51:50,607
แปลว่าตอนนี้มีผีคั่นระหว่างเรา

619
00:51:52,400 --> 00:51:55,946
เขาตายจากไป
ตั้งแต่ก่อนจะได้วิวาห์กันเสียด้วยซ้ำ

620
00:51:56,071 --> 00:51:58,406
ทำไมท่านจึงซื่อสัตย์ต่อเขานัก

621
00:51:59,324 --> 00:52:01,493
นั่นเป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้

622
00:52:03,912 --> 00:52:07,874
ทำไมสวรรค์ต้องส่งท่านมาบนโลกนี้

623
00:52:07,958 --> 00:52:11,086
แต่ไม่ให้ข้าเป็นชายคนแรก
ที่ได้พบท่านกันนะ

624
00:52:13,255 --> 00:52:16,341
และแม้ไม่ให้ข้าเป็นชายคนแรก

625
00:52:16,466 --> 00:52:20,971
เหตุใดจึงนำข้ามาพบท่านสายไปเช่นนี้
ทำให้ข้าต้องทรมานแสนสาหัส

626
00:52:22,138 --> 00:52:25,267
เพราะอย่างนี้ข้าจึงชิงชังลิขิตสวรรค์นัก

627
00:52:26,351 --> 00:52:29,521
ทำไมท่านต้องทำให้ข้าอับอายถึงเพียงนี้

628
00:52:30,939 --> 00:52:34,526
ข้ามาที่นี่เพื่อหลบหนี
จากโรคระบาดที่เมืองของข้า

629
00:52:35,402 --> 00:52:37,571
แต่ข้ายอมตายเพราะมันเสียดีกว่า

630
00:52:38,238 --> 00:52:41,199
ที่จะต้องอยู่ที่นี่และทนฟังคำครหานินทา

631
00:52:43,410 --> 00:52:46,663
ท่านเกลียดข้าเพียงนั้นเชียวรึ

632
00:52:48,081 --> 00:52:52,085
ถึงกับยอมตายเพราะกาฬโรค

633
00:52:52,544 --> 00:52:54,212
ดีกว่าได้รู้จักข้า

634
00:53:01,469 --> 00:53:03,263
ตั้งแต่เกิดมา

635
00:53:04,097 --> 00:53:08,184
ข้าเพิ่งได้พบรักแรก
หลังจากใช้ชีวิตมาถึง 29 ปี

636
00:53:09,978 --> 00:53:13,899
เพียงเพื่อที่จะได้ยินว่า
ข้าน่ารังเกียจยิ่งกว่าโรคร้าย

637
00:53:15,609 --> 00:53:18,278
ชีวิตของข้าช่างไร้ความหมายอย่างที่สุด

638
00:53:53,063 --> 00:53:56,274
- นางไปไหนแต่เช้า
- ไปดูพระอาทิตย์ขึ้นขอรับ

639
00:53:56,358 --> 00:53:57,525
เราทำยังไงกันดี

640
00:53:58,902 --> 00:54:00,278
มาทางนี้

641
00:54:00,445 --> 00:54:01,863
ไม่ อย่าไปทางนั้นเจ้าค่ะ

642
00:54:02,405 --> 00:54:03,907
ทางนี้

643
00:54:20,173 --> 00:54:21,841
นั่นเจ้ารึเปล่า

644
00:54:22,926 --> 00:54:25,095
เราพร้อมจะไปรึยัง

645
00:54:33,103 --> 00:54:34,938
ข้าว่าข้าได้ยินเสียงอะไรบางอย่างนะ

646
00:54:42,445 --> 00:54:44,239
ตายจริง ใครกันล่ะนี่

647
00:54:44,322 --> 00:54:45,573
พี่หญิง…

648
00:54:46,074 --> 00:54:47,826
ข้าหมายถึงท่านหญิงน่ะเจ้าค่ะ

649
00:54:48,243 --> 00:54:49,536
พี่หญิงเหรอ

650
00:54:51,037 --> 00:54:53,581
- หมายความว่ายังไงกัน
- ไม่ใช่…

651
00:54:54,124 --> 00:54:57,419
ทีแรกข้าอยู่ในสวน
แล้วจู่ๆ ใต้เท้าก็โผล่มาจากไหนไม่ทราบเจ้าค่ะ

652
00:54:57,502 --> 00:54:59,254
กลับห้องเจ้าไปซะ

653
00:54:59,337 --> 00:55:00,505
เจ้าค่ะท่านหญิง

654
00:55:03,925 --> 00:55:05,301
ท่านหญิง ข้า…

655
00:55:05,385 --> 00:55:07,262
นี่น่ะหรือสาวน้อยที่ท่านหมายถึง

656
00:55:07,345 --> 00:55:08,972
ใช่ขอรับท่านหญิง แต่…

657
00:55:09,055 --> 00:55:11,224
ท่านหญิง ตื่นแล้วหรือเจ้าคะ

658
00:55:11,307 --> 00:55:13,309
ต้องไม่ให้พวกบ่าวไพร่มาเห็นเอาได้

659
00:55:14,394 --> 00:55:15,812
เข้าไปซ่อนในนี้ก่อน

660
00:55:18,857 --> 00:55:20,442
เร็วสิ

661
00:55:25,238 --> 00:55:28,366
ท่านหญิง ออกมาเร็วเหลือเกินเจ้าค่ะ

662
00:55:28,575 --> 00:55:29,951
ไม่เป็นไรหรอก

663
00:55:30,493 --> 00:55:32,537
เชิญขึ้นเกี้ยวเลยขอรับท่านหญิง

664
00:55:32,954 --> 00:55:36,750
วันนี้ข้ามีสัมภาระมาด้วย
อาจจะหนักสักหน่อยนะ

665
00:55:51,222 --> 00:55:53,224
ไปทางประตูทิศเหนือก็แล้วกัน

666
00:55:53,475 --> 00:55:54,559
ขอรับท่านหญิง

667
00:55:54,809 --> 00:55:58,104
ไปได้

668
00:56:05,403 --> 00:56:07,989
ถ้าเจ้าส่งเสียงแม้แต่นิดเดียว

669
00:56:08,073 --> 00:56:11,242
เราจะเสื่อมเสียกันทั้งคู่นะ

670
00:56:29,344 --> 00:56:30,595
ท่านหญิง

671
00:56:32,305 --> 00:56:34,891
ขอบใจพวกเจ้ามากที่ทำงานหนัก

672
00:56:35,391 --> 00:56:39,020
ท่านหญิง ไม่จำเป็นเลยขอรับ

673
00:56:39,187 --> 00:56:41,314
ไปหาอะไรดื่มกันสักหน่อยสิ

674
00:56:41,397 --> 00:56:44,109
สักชั่วโมงหนึ่งค่อยกลับมานะ

675
00:56:44,234 --> 00:56:45,902
ขอรับ

676
00:56:51,866 --> 00:56:53,159
นี่เจ้า…

677
00:56:53,243 --> 00:56:54,494
ขอรับ

678
00:56:55,411 --> 00:56:57,997
เจ้าแตะต้องแม่สาวน้อยคนนั้นแล้วหรือยัง

679
00:56:58,081 --> 00:56:59,249
ก็ต้องยังสิขอรับ

680
00:56:59,374 --> 00:57:01,251
นั่นมันผิดประเพณีนะขอรับ

681
00:57:01,334 --> 00:57:03,503
เราเพิ่งจะได้พบหน้ากันเป็นครั้งแรก

682
00:57:03,795 --> 00:57:07,841
สถานการณ์ช่างน่าอับอายเสียจริง

683
00:57:08,466 --> 00:57:12,095
สาวน้อยที่เจ้าหลงรัก

684
00:57:12,262 --> 00:57:15,014
กำลังจะเป็นอนุของสามีข้า

685
00:57:15,265 --> 00:57:16,433
ข้าไม่รู้มาก่อนเลย

686
00:57:16,516 --> 00:57:17,976
ถ้าหากข้ารู้สักนิด…

687
00:57:18,143 --> 00:57:19,477
ที่ข้าพูด

688
00:57:19,894 --> 00:57:22,856
เพราะข้าเห็นใจเจ้านะ นายน้อยอินโฮ

689
00:57:24,524 --> 00:57:29,070
ผู้ชายกำลังหนุ่มแน่นเพิ่งได้พบรักแรก

690
00:57:29,154 --> 00:57:31,906
กลับกลายเป็นเรื่องที่ไม่มีวันเป็นไปได้

691
00:57:33,032 --> 00:57:35,034
โซอ๊กที่น่าสงสาร

692
00:57:35,535 --> 00:57:37,162
นางเป็นแค่เด็กสาวแท้ๆ

693
00:57:37,245 --> 00:57:41,583
ใครจะอยากมาเป็นอนุ
ทั้งที่ยังไม่เคยได้ตกหลุมรักล่ะ

694
00:57:42,208 --> 00:57:44,919
เมื่อนึกดูว่า
ตอนอายุเท่านาง ข้าเป็นอย่างไร

695
00:57:45,462 --> 00:57:48,006
ข้าก็เข้าใจนางได้เป็นอย่างดี

696
00:57:49,340 --> 00:57:50,675
ท่านหญิง

697
00:57:51,593 --> 00:57:55,138
หัวใจท่านช่างกว้างใหญ่ไพศาลนัก

698
00:57:55,472 --> 00:57:59,225
ข้าประทับใจในน้ำใจของท่าน
ที่มีต่ออนุภริยาของสามีเหลือเกิน

699
00:58:00,768 --> 00:58:02,770
ผู้หญิงทุกคน

700
00:58:02,896 --> 00:58:05,106
ปรารถนาที่จะมีความสุข

701
00:58:05,857 --> 00:58:08,359
มีเพียงผู้หญิงเท่านั้น
ที่เข้าใจหัวอกผู้หญิงด้วยกัน

702
00:58:10,403 --> 00:58:12,197
ข้าคิดมาตลอดว่า

703
00:58:12,697 --> 00:58:14,491
มันถูกต้องแล้วหรือ

704
00:58:14,949 --> 00:58:19,120
ที่จะให้โซอ๊กที่แสนบริสุทธิ์
ต้องใช้ชีวิตในฐานะอนุภริยา

705
00:58:19,245 --> 00:58:21,498
ไปตลอดทั้งชีวิตของนาง

706
00:58:25,084 --> 00:58:29,255
เรามาช่วยกันหาทาง

707
00:58:29,339 --> 00:58:33,968
ให้หนุ่มสาวสองคนไม่ต้องเจ็บปวดกันดีไหม

708
00:58:44,020 --> 00:58:45,313
แต่ท่านหญิง

709
00:58:45,480 --> 00:58:48,399
ข้าคิดว่าข้าต้องออกจากเกี้ยวนี้สักที

710
00:58:48,566 --> 00:58:52,070
ข้าเจ็บจนจะทนไม่ไหวแล้ว

711
00:58:53,071 --> 00:58:55,031
เจ็บเหรอ

712
00:58:55,490 --> 00:58:57,575
คือว่า…

713
00:58:59,077 --> 00:59:00,495
ตายจริง

714
00:59:00,870 --> 00:59:03,039
ทำไมมันถึงแข็งขึ้นมาได้ล่ะ

715
00:59:04,165 --> 00:59:06,543
ขออภัยจริงๆ ขอรับท่านหญิง

716
00:59:07,835 --> 00:59:09,170
เราจะทำยังไงกันดี

717
00:59:09,295 --> 00:59:11,464
พวกคนแบกเกี้ยวก็ใกล้จะกลับมาแล้ว

718
00:59:23,142 --> 00:59:25,270
นายท่าน เกิดเรื่องแล้วขอรับ

719
00:59:26,104 --> 00:59:28,273
ท่านหญิงจองเก็บของตั้งแต่เช้าตรู่

720
00:59:28,648 --> 00:59:30,733
และออกเดินทางกลับบ้านที่กังฮวาแล้ว

721
00:59:36,489 --> 00:59:40,410
ข้าจะเขียนจดหมาย
และเจ้านำไปส่งให้นางทันที

722
00:59:45,915 --> 00:59:50,128
ท่านหญิงจะลงโทษข้าก็ได้นะเจ้าคะ
ข้าจะไม่แก้ตัวอะไรเลย

723
00:59:51,129 --> 00:59:53,715
เก็บไว้เป็นความลับระหว่างเราก็พอ

724
00:59:55,883 --> 00:59:59,929
ข้าเองก็เคยรักใครบางคน
ก่อนที่จะแต่งงานกับสามีเหมือนกัน

725
01:00:00,805 --> 01:00:03,516
มันเป็นความรักวัยรุ่น
และเขาเป็นคนแรกที่ข้าชอบพอ

726
01:00:04,017 --> 01:00:06,102
แต่ข้าก็ไม่อาจเปิดเผยมันออกมาได้

727
01:00:06,894 --> 01:00:10,940
เพราะเขาเป็นคนที่ข้าไม่สมควรจะรัก

728
01:00:12,442 --> 01:00:15,570
สุดท้ายข้าก็ลงเอย
ด้วยการแต่งงานที่ข้าไม่เคยต้องการ

729
01:00:15,653 --> 01:00:18,406
ข้าพยายามที่จะลืมเขา
คิดว่าชะตาไม่ได้ลิขิตให้เราคู่กัน

730
01:00:20,199 --> 01:00:23,536
แต่จนถึงบัดนี้ข้าก็ยังรู้สึกเสียดาย

731
01:00:26,581 --> 01:00:29,250
เช่นนี้แล้วข้าจะไม่เข้าใจ
ความรู้สึกของเจ้าได้อย่างไรกัน

732
01:00:30,835 --> 01:00:32,170
ท่านหญิง…

733
01:00:32,837 --> 01:00:34,339
ข้าสงสารเจ้าเหลือเกิน

734
01:00:34,422 --> 01:00:37,967
ต้องมาที่นี่ตั้งแต่ยังสาว
เพื่อจะติดอยู่ในกรงขังไปจนวันตาย

735
01:00:38,801 --> 01:00:39,927
ดังนั้นถ้าเจ้ายังอยาก

736
01:00:40,261 --> 01:00:43,973
แลกเปลี่ยนจดหมายกับนายน้อยควอนต่อไป

737
01:00:44,432 --> 01:00:46,017
ข้าก็จะเก็บเป็นความลับ

738
01:00:46,434 --> 01:00:49,187
จริงหรือเจ้าคะท่านหญิง

739
01:00:50,355 --> 01:00:52,732
เก็บไว้เป็นความลับของผู้หญิงกันเถอะ

740
01:00:54,025 --> 01:00:56,402
ได้เลยเจ้าค่ะ

741
01:01:09,874 --> 01:01:11,876
นางไม่ยอมรับจดหมาย

742
01:01:12,001 --> 01:01:13,503
นับประสาอะไรกับเปิดอ่าน

743
01:01:14,462 --> 01:01:18,007
สาวใช้บอกว่านางไม่ยอมพบใครเลย
และแทบจะไม่เดินไปไหน

744
01:01:18,091 --> 01:01:19,217
ในเวลาว่าง

745
01:01:19,342 --> 01:01:21,844
นางจะปักผ้าและอ่านหนังสือ

746
01:01:22,053 --> 01:01:24,514
แต่ข้าไปพบข้อมูลอย่างหนึ่งเข้า

747
01:01:25,181 --> 01:01:28,017
ก่อนหน้านี้
มีหญิงนางหนึ่งไปพบท่านหญิงจอง

748
01:01:28,142 --> 01:01:30,687
และพูดเรื่องแย่ๆ ของนายท่าน

749
01:01:30,770 --> 01:01:34,232
ทั้งเรียกนายท่านว่าเสือผู้หญิง
และเตือนให้นางระวังตัวไว้

750
01:01:35,400 --> 01:01:37,527
นางเป็นใครกัน

751
01:01:37,777 --> 01:01:40,321
แม่ของคุณหนูโซอ๊กขอรับ

752
01:01:40,446 --> 01:01:44,951
เห็นทีจะได้เวลาที่ข้าต้องออกล่าจิ้งจอกเสียแล้ว

753
01:01:53,418 --> 01:01:54,836
ไม่ต้องตกใจไป

754
01:01:56,003 --> 01:01:58,840
เจ้ารู้ใช่ไหมว่าข้าเป็นใคร

755
01:01:59,257 --> 01:02:00,550
เจ้าค่ะ

756
01:02:00,800 --> 01:02:02,844
ท่านเป็นลูกพี่ลูกน้องของท่านหญิงโช

757
01:02:02,969 --> 01:02:05,805
พี่หญิงพูดถึงเจ้าไว้ดีมาก

758
01:02:07,223 --> 01:02:11,227
เหตุใดเจ้าถึงได้หน้าตาเศร้าสร้อยนักล่ะ

759
01:02:11,352 --> 01:02:14,939
ไม่มีอะไรเจ้าค่ะ ใต้เท้า

760
01:02:15,106 --> 01:02:18,192
ให้ข้าเดาได้ไหม

761
01:02:19,569 --> 01:02:21,320
ขอดูมือเจ้าหน่อยสิ

762
01:02:23,906 --> 01:02:25,700
ส่งมือมา

763
01:02:36,794 --> 01:02:39,672
(ควอนอินโฮ)

764
01:02:41,424 --> 01:02:44,427
ตายจริง ท่านรู้ได้อย่างไรเจ้าคะ

765
01:02:44,552 --> 01:02:46,095
ข้าได้ยินจากพี่หญิงแล้ว

766
01:02:46,179 --> 01:02:48,306
นางบอกว่าให้ข้าหาทางช่วยเจ้า

767
01:02:49,766 --> 01:02:51,058
ท่านหญิงโช…

768
01:02:51,392 --> 01:02:53,227
และข้าเองก็อยู่ข้างเจ้าเหมือนกัน

769
01:02:54,437 --> 01:02:59,108
ธรรมเนียมร้ายกาจที่บังคับให้ผู้หญิงมาเป็นอนุ
ควรจะหมดไปได้แล้ว

770
01:03:00,485 --> 01:03:03,112
พูดให้ชัดๆ ก็คือ

771
01:03:03,237 --> 01:03:04,822
ข้าจะช่วยเจ้าเขียนจดหมาย

772
01:03:05,323 --> 01:03:07,784
จริงหรือเจ้าคะใต้เท้า

773
01:03:07,992 --> 01:03:09,243
จริงสิ

774
01:03:10,036 --> 01:03:12,789
คืนนี้มาที่ห้องข้าสิ เบาๆ นะ

775
01:03:13,122 --> 01:03:16,918
มีแต่พวกหูตาว่องไว
อย่าลืมหยิบรองเท้าเข้ามาข้างในด้วย

776
01:03:17,543 --> 01:03:19,003
ตกลงไหม

777
01:03:26,677 --> 01:03:28,888
มีใครเห็นเจ้าไหม

778
01:03:29,388 --> 01:03:30,973
ไม่มีแน่นอนค่ะใต้เท้า

779
01:03:34,060 --> 01:03:36,604
เอาละ เราจะเริ่มกันเลยไหม

780
01:03:37,438 --> 01:03:40,066
ข้าเขียนมาเองบ้างแล้ว

781
01:03:40,274 --> 01:03:41,984
อยากลองอ่านดูไหมเจ้าคะ

782
01:03:45,822 --> 01:03:48,574
แบบนี้ใช้ไม่ได้หรอก

783
01:03:50,409 --> 01:03:52,245
จะว่ายังไงดี

784
01:03:52,370 --> 01:03:54,163
เจ้าขอโทษมากเกินไปนะ

785
01:03:55,581 --> 01:03:57,834
แต่มันเป็นความผิดของข้า

786
01:03:57,959 --> 01:04:02,088
ผู้หญิงน่ะไม่ควรขอโทษ
แม้ว่าจะเป็นความผิดของนางก็ตาม

787
01:04:02,171 --> 01:04:04,006
ผู้ชายไม่ชอบหรอก

788
01:04:05,049 --> 01:04:06,592
ถ้าอย่างนั้น ข้าควร…

789
01:04:07,218 --> 01:04:09,554
เดี๋ยวข้าจะบอกให้ว่าเจ้าควรเขียนอะไร

790
01:04:11,055 --> 01:04:13,975
แต่ว่า…

791
01:04:14,559 --> 01:04:15,977
อะไรหรือ

792
01:04:16,143 --> 01:04:18,187
มีปัญหาอะไร

793
01:04:19,438 --> 01:04:22,775
ข้ามีนิสัยเสียอย่างหนึ่งมาตั้งแต่เด็ก

794
01:04:22,900 --> 01:04:25,403
เวลาเขียนหนังสือข้าต้องนอนคว่ำน่ะเจ้าค่ะ

795
01:04:27,154 --> 01:04:29,073
ไม่มีปัญหา

796
01:04:29,866 --> 01:04:33,911
ข้าไม่ว่าอะไรหรอก
เจ้าจะเขียนยังไงก็ตามสบาย

797
01:04:37,290 --> 01:04:41,085
ก่อนอื่น เรามาทำให้เรื่องของเจ้า
น้ำเน่ากว่านี้อีกสักหน่อย

798
01:04:45,047 --> 01:04:48,301
บอกว่าเจ้ายอมตายเสียดีกว่าตกเป็นอนุ

799
01:04:49,343 --> 01:04:52,179
แต่พ่อแม่บังคับเจ้า

800
01:04:52,805 --> 01:04:56,100
ผู้ชายอายุเท่านั้นน่ะ
ต่อต้านพ่อแม่โดยธรรมชาติอยู่แล้ว

801
01:04:56,392 --> 01:04:59,228
ดังนั้นเขาจะอยู่ข้างเจ้าแน่

802
01:05:03,399 --> 01:05:04,734
ไหนดูซิ

803
01:05:09,989 --> 01:05:11,866
เริ่มที่บรรทัดนี้

804
01:05:13,701 --> 01:05:16,203
จากนั้น

805
01:05:16,996 --> 01:05:21,000
ข้าจดจำภาพที่เห็นท่านครั้งแรกไว้ในใจ

806
01:05:22,209 --> 01:05:24,837
แม้รู้ว่าไม่ควร

807
01:05:25,129 --> 01:05:27,798
แต่ไม่ต่างกับที่หยาดฝนเติมเต็มทะเลสาบ

808
01:05:27,965 --> 01:05:29,592
หัวใจของข้าก็ถูกเติมเต็มเช่นกัน

809
01:05:31,427 --> 01:05:33,763
ข้าชอบท่อนนี้จัง

810
01:05:34,305 --> 01:05:37,808
หยาดฝนเติมเต็มทะเลสาบ…

811
01:05:37,892 --> 01:05:39,060
งั้นรึ

812
01:05:39,685 --> 01:05:40,561
ต่อสิ

813
01:05:40,770 --> 01:05:42,355
อย่าให้เสียจังหวะ

814
01:05:44,482 --> 01:05:48,069
แม้ว่าข้าควรจะหักใจ

815
01:05:48,402 --> 01:05:51,530
แต่ข้ากลับห้ามตัวเองไม่ได้

816
01:05:53,449 --> 01:05:57,078
เห็นไหมว่าเจ้าต้องโทษ
พ่อหนุ่มน่าสงสารคนนั้นให้หมดทุกอย่าง

817
01:05:57,203 --> 01:05:59,205
แต่เจ้าจะต้องไม่ขอโทษ

818
01:06:01,874 --> 01:06:02,917
ถ้าหากเหตุการณ์นี้

819
01:06:03,042 --> 01:06:04,251
ใต้เท้า…

820
01:06:04,377 --> 01:06:06,128
เขียนต่อไปสิ

821
01:06:08,339 --> 01:06:10,633
ถ้าหากเพราะเหตุการณ์นี้
ทำให้ข้าไม่ได้พบท่านอีก

822
01:06:11,509 --> 01:06:14,345
ข้าก็จะไม่ถือโทษโกรธเคืองท่าน

823
01:06:14,553 --> 01:06:18,307
เพราะในหัวใจของข้า
นายน้อยควอนจะยังคง

824
01:06:18,391 --> 01:06:21,811
เป็นดังวันที่เราได้พบกันครั้งแรกเสมอ

825
01:06:23,062 --> 01:06:24,730
ทำไมท่านทำเช่นนี้เจ้าคะ

826
01:06:24,814 --> 01:06:28,442
ถ้าท่านไม่หยุด ข้าจะร้องให้คนช่วย

827
01:06:29,318 --> 01:06:31,404
ดูนั่นสิ

828
01:06:31,904 --> 01:06:34,532
มาเห็นรองเท้าอยู่ในห้องเช่นนี้
ใครจะกล้าโทษข้าเล่า

829
01:06:35,199 --> 01:06:36,742
ไม่ว่าเจ้าจะร้องหรือไม่

830
01:06:37,076 --> 01:06:38,786
จะทำเช่นไรก็ตามสบาย

831
01:06:56,095 --> 01:06:58,347
นายท่านทำให้ข้าทึ่งจริงๆ ขอรับ

832
01:06:58,472 --> 01:07:00,099
ไม่ว่าจะใหญ่หรือเล็ก

833
01:07:00,850 --> 01:07:02,810
หากบุรุษได้ตั้งเป้าหมายไว้แล้ว

834
01:07:02,893 --> 01:07:06,105
เขาก็จะต้องใช้ความพยายามไม่ต่างกัน
เพื่อทำให้มันสำเร็จให้ได้

835
01:07:10,443 --> 01:07:13,529
การผ่านด่านประตูพรหมจารีก็ต้องยากอยู่แล้วสิ

836
01:07:21,579 --> 01:07:22,872
โซอ๊ก

837
01:07:23,581 --> 01:07:25,791
เช้านี้เจ้าเป็นอะไรไป

838
01:07:25,875 --> 01:07:27,585
ฝันร้ายมาหรือ

839
01:07:28,002 --> 01:07:28,919
เปล่าเจ้าค่ะท่านหญิง

840
01:07:29,003 --> 01:07:30,838
ข้าเพียงรู้สึกไม่สบายเล็กน้อย

841
01:07:31,172 --> 01:07:33,132
เพราะนายน้อยควอนหรือ

842
01:07:33,215 --> 01:07:34,550
เปล่าเจ้าค่ะ

843
01:07:34,842 --> 01:07:36,010
มองหน้าข้าสิ

844
01:07:36,135 --> 01:07:39,221
มีสิ่งที่เจ้าพูดกับข้าไม่ได้ด้วยหรือ

845
01:07:39,305 --> 01:07:41,807
ไม่มีอะไรจริงๆ เจ้าค่ะท่านหญิง

846
01:07:42,516 --> 01:07:43,934
แต่…

847
01:07:44,143 --> 01:07:47,271
ท่านั่งของเจ้าดูไม่สบายพิกล

848
01:07:49,273 --> 01:07:53,486
ลูกพี่ลูกน้องข้าอยากเจอเจ้าเมื่อวาน
ได้เจอกันไหมล่ะ

849
01:07:54,236 --> 01:07:55,821
ไม่เจอหรอกเจ้าค่ะ

850
01:07:56,155 --> 01:07:59,617
ข้าหมายถึง เราพบกัน
แต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรอกนะเจ้าคะ

851
01:08:06,665 --> 01:08:09,168
ระหว่างพวกเจ้าสองคนมีอะไรสินะ

852
01:08:14,590 --> 01:08:18,594
เขาบอกข้าว่าจะช่วยเขียนจดหมาย
และบอกให้ข้าไปที่ห้องของเขา

853
01:08:18,844 --> 01:08:20,096
ห้องเขาหรือ

854
01:08:20,179 --> 01:08:21,806
จากนั้น…

855
01:08:21,972 --> 01:08:22,848
จากนั้นเขา…

856
01:08:22,932 --> 01:08:23,974
ไม่นะ

857
01:08:24,100 --> 01:08:27,186
แปลว่าเขาช่วยเจ้า
มากกว่าแค่เขียนหนังสือใช่ไหม

858
01:08:27,478 --> 01:08:29,939
ข้าควรทำอย่างไรดีเจ้าคะท่านหญิง

859
01:08:30,022 --> 01:08:31,482
แย่ละ

860
01:08:31,816 --> 01:08:34,068
ทำไมเจ้าไม่ขัดขืนเขาล่ะ

861
01:08:34,235 --> 01:08:36,987
ข้าไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น

862
01:08:37,279 --> 01:08:39,406
และข้าเองเป็นคนตัดสินใจไปที่นั่น

863
01:08:39,532 --> 01:08:41,492
นี่มันวุ่นวายแท้ๆ

864
01:08:41,575 --> 01:08:45,121
หัวใจเจ้าอยู่กับนายน้อยควอน
กายเจ้าตกเป็นของโชวอน

865
01:08:45,204 --> 01:08:47,206
แต่กำลังจะต้องแต่งงานกับใต้เท้ายู

866
01:08:47,289 --> 01:08:48,582
ท่านหญิง

867
01:08:51,001 --> 01:08:53,420
พวกบ่าวไพร่จะได้ยินเรานะ

868
01:08:56,465 --> 01:08:59,844
ข้าจะโดนไล่ตะเพิดไหมเจ้าคะ

869
01:08:59,969 --> 01:09:02,471
ไล่ตะเพิดรึ ได้ยังไง

870
01:09:05,266 --> 01:09:08,102
เจ้าจะโดนไล่ก็ต่อเมื่อมีคนรู้เข้า

871
01:09:08,185 --> 01:09:10,020
แต่นี่มีแค่ข้าคนเดียวที่รู้

872
01:09:12,022 --> 01:09:13,649
ท่านหญิง

873
01:09:14,692 --> 01:09:17,653
ไหนๆ เจ้าก็จะต้องตกเป็นอนุอยู่แล้ว

874
01:09:17,987 --> 01:09:20,489
และเจ้าเองก็มีชายที่เจ้ารักแล้ว

875
01:09:20,865 --> 01:09:24,577
แค่หลับนอนกับชายอีกคนจะเป็นไรไป

876
01:09:25,661 --> 01:09:28,205
จะไม่เป็นอะไรจริงๆ หรือเจ้าคะ

877
01:09:28,330 --> 01:09:31,125
เจ้านี่ไม่รู้เดียงสาจริงๆ

878
01:09:31,208 --> 01:09:34,128
ไม่มีใครรู้เรื่องนี้
แล้วใครจะมาว่าอะไรเจ้าได้

879
01:09:37,089 --> 01:09:38,966
ท่านหญิง หากข้าไม่ได้พบท่านละก็

880
01:09:40,009 --> 01:09:43,721
ข้าคงไม่รู้จักวิธีใช้ชีวิตบนโลกนี้เป็นแน่

881
01:09:44,430 --> 01:09:46,974
คนทั่วไปไม่รู้เรื่องเหล่านี้หรอกนะ

882
01:09:47,141 --> 01:09:49,310
แต่หญิงชั้นสูงทั้งหลาย

883
01:09:49,518 --> 01:09:51,937
ต่างก็มีชู้รักหนึ่งหรือสองคนกันทั้งนั้น

884
01:09:52,771 --> 01:09:54,440
จริงหรือเจ้าคะ

885
01:09:55,441 --> 01:09:59,737
แล้วหน้าที่ของสตรี
ตามที่ตำราว่าไว้ล่ะเจ้าคะ

886
01:10:00,154 --> 01:10:03,908
ตำราก็คือตำรา ชีวิตจริงน่ะมันอีกเรื่อง

887
01:10:04,116 --> 01:10:08,329
เหมือนที่ชีวิตจริงของผู้หญิงเรา
ต้องแต่งงานกับคนที่ไม่ได้รักอย่างไรล่ะ

888
01:10:09,914 --> 01:10:13,375
ใครๆ ต่างก็ทำ ใครๆ ต่างก็รู้

889
01:10:13,459 --> 01:10:16,921
แต่ไม่มีใครพูดอะไรออกมา

890
01:10:18,339 --> 01:10:20,090
ตายจริง

891
01:10:20,507 --> 01:10:22,134
แล้วท่านหญิงมีชู้รักหรือเปล่าเจ้าคะ

892
01:10:22,259 --> 01:10:24,345
เงียบเลย อย่าพูดจาไร้สาระสิ

893
01:10:27,014 --> 01:10:30,935
แล้วจากนี้ไป เจ้าเรียกข้าว่าพี่หญิงเถอะนะ

894
01:10:31,936 --> 01:10:33,312
ได้จริงๆ หรือเจ้าคะ

895
01:10:36,315 --> 01:10:40,361
ข้าจะตอบแทน
ความรักความเมตตาของท่านอย่างไรดี

896
01:10:45,532 --> 01:10:48,786
ข้าแทบพลิกภูเขาหาของพวกนี้เลยนะเจ้าคะ

897
01:10:49,870 --> 01:10:51,872
ขอบใจเจ้ามากนะ

898
01:10:52,206 --> 01:10:55,960
แต่ข้าไม่เคยเห็นท่าน
ทาเล็บมาก่อนเลยนะเจ้าคะ

899
01:10:56,043 --> 01:10:58,295
จวนจะสิ้นฤดูร้อนแล้ว

900
01:10:59,380 --> 01:11:01,173
ข้าก็อยากจะดูสวยงามบ้างนี่

901
01:11:01,340 --> 01:11:03,175
นายหญิงละก็

902
01:11:06,136 --> 01:11:07,930
เสร็จแล้ว

903
01:11:09,056 --> 01:11:11,934
หวังว่ามันจะติดทนถึงหิมะแรก
และนำพาความรักมาให้ข้านะเจ้าคะ

904
01:11:23,404 --> 01:11:24,571
ใต้เท้าโชวอน

905
01:11:25,656 --> 01:11:27,783
อ้อ เจ้าคือ…

906
01:11:30,244 --> 01:11:32,788
คุณหนูโซอ๊กเล่าให้ข้าฟังในจดหมายแล้ว

907
01:11:32,871 --> 01:11:35,791
ว่าท่านสนับสนุนพวกเราอย่างมาก

908
01:11:35,958 --> 01:11:37,835
ไม่เป็นไรเลย

909
01:11:38,043 --> 01:11:40,170
ข้าไม่รู้จะตอบแทนท่านอย่างไรดี

910
01:11:40,587 --> 01:11:43,340
ข้าขอน้อมรับคำแนะนำจากท่านนะขอรับ

911
01:11:44,049 --> 01:11:47,094
อยากให้ข้าช่วยอะไรก็แวะมาได้เสมอนะ

912
01:11:47,219 --> 01:11:49,096
ได้เลยขอรับ แล้ว…

913
01:11:49,346 --> 01:11:53,142
ถ้าข้าจะรบกวนท่าน
นำจดหมายนี้ไปให้คุณหนูโซอ๊กได้ไหมขอรับ

914
01:11:53,225 --> 01:11:55,102
ได้สิ

915
01:12:05,237 --> 01:12:07,906
เจ้านี่เรียนรู้ไวดีนะ

916
01:12:08,532 --> 01:12:09,992
จริงหรือเจ้าคะ

917
01:12:10,826 --> 01:12:13,412
ข้าเก่งขนาดนั้นแล้วหรือ

918
01:12:14,038 --> 01:12:16,540
ข้ามั่นใจว่าใต้เท้ายูจะต้องพอใจมากเป็นแน่

919
01:12:16,874 --> 01:12:19,335
ที่เจ้าฝึกฝนมาอย่างดีเช่นนี้

920
01:12:19,501 --> 01:12:21,837
ต้องขอบคุณท่านเจ้าค่ะ ใต้เท้า

921
01:12:21,920 --> 01:12:23,172
ด้วยความยินดี

922
01:12:23,255 --> 01:12:25,174
การฝึกฝนน่ะสำคัญเสมอล่ะ

923
01:12:27,134 --> 01:12:30,763
ว่าแต่

924
01:12:30,846 --> 01:12:34,975
ใต้เท้ายูอายุสักเท่าไรหรือเจ้าคะ

925
01:12:35,059 --> 01:12:38,228
ข้าเดาว่าน่าจะราว 40 ปีเห็นจะได้นะ

926
01:12:39,897 --> 01:12:42,566
อย่างนั้นเขาก็แก่มากแล้วสิเจ้าคะ

927
01:12:44,735 --> 01:12:47,321
เขาแก่กว่าพ่อของข้าเสียอีก

928
01:12:47,696 --> 01:12:50,532
เช่นนั้นเจ้าก็ต้องฝึกฝนให้ดี
และให้ความสำราญแก่เขานะ

929
01:12:52,534 --> 01:12:57,039
และอย่างน้อยมันก็ดีกว่า
ต้องอยู่กับแม่ช่างตำหนิของเจ้าไม่ใช่หรือ

930
01:12:58,040 --> 01:13:01,001
ก็จริงเจ้าค่ะ แต่…

931
01:13:03,087 --> 01:13:06,131
เจ้านกน้อยของข้าดูเศร้าอย่างนี้

932
01:13:06,215 --> 01:13:08,175
เห็นทีข้าจะต้องเล่าเรื่องตลกให้ฟังหน่อยแล้ว

933
01:13:08,967 --> 01:13:10,260
เรื่องอะไร

934
01:13:11,011 --> 01:13:12,638
เรื่องอะไรเจ้าคะ

935
01:13:15,557 --> 01:13:17,851
ครั้งหนึ่งแม่ของเจ้าเองก็เคยมีชู้รักนะ

936
01:13:18,268 --> 01:13:19,436
จริงหรือ

937
01:13:21,480 --> 01:13:24,066
ตอนที่พ่อของเจ้าไปเมืองจีน

938
01:13:25,234 --> 01:13:27,069
นางมัวแต่เสพสมอยู่กับชู้รัก

939
01:13:27,152 --> 01:13:31,073
กระทั่งตอนพ่อเจ้ากลับมาแล้ว
นางก็ยังตอแยเขาไม่ห่าง

940
01:13:31,198 --> 01:13:33,575
แต่สุดท้ายชู้รักก็ทิ้งนางไป

941
01:13:35,202 --> 01:13:38,789
นั่นเป็นเพราะผู้หญิงตามตอแยผู้ชายยังไงล่ะ

942
01:13:41,417 --> 01:13:43,919
อย่าได้ทำเช่นนั้นเชียว

943
01:13:44,002 --> 01:13:45,462
เข้าใจหรือไม่

944
01:13:48,465 --> 01:13:51,844
แล้วท่านไปล่วงรู้
เรื่องเหล่านี้ได้อย่างไรเจ้าคะ

945
01:13:53,387 --> 01:13:56,306
เพราะชู้รักคนนั้นก็คือข้าเอง

946
01:13:57,891 --> 01:13:59,184
ตายจริง

947
01:13:59,476 --> 01:14:00,936
อะไรกัน

948
01:14:01,311 --> 01:14:03,313
ข้าไม่เชื่อหรอก

949
01:14:03,772 --> 01:14:06,358
มันจะบังเอิญขนาดนี้ได้อย่างไร

950
01:14:07,109 --> 01:14:09,194
เจ้าพูดถูกนะ

951
01:14:09,403 --> 01:14:11,989
จะเรียกว่าเป็นเคราะห์กรรมก็ได้

952
01:14:21,206 --> 01:14:22,499
เจอแล้ว

953
01:14:24,334 --> 01:14:26,420
ข้าจับได้แล้ว

954
01:14:26,879 --> 01:14:30,340
ชะตาของวันนี้จะเป็นอย่างไงเจ้าคะ

955
01:14:32,426 --> 01:14:34,386
สีเหลืองหมายถึงโชคดี

956
01:14:34,928 --> 01:14:37,347
และสีขาวหมายถึงโชคร้าย
ข้าพูดถูกไหม

957
01:14:37,806 --> 01:14:42,269
แปลว่าวันนี้เราจะมี
ทั้งโชคดีและโชคร้ายหรือเจ้าคะ

958
01:14:57,910 --> 01:14:59,495
นั่นกังฮวาสินะ

959
01:15:01,288 --> 01:15:03,248
ฝนตกแล้วนะนายท่าน

960
01:15:03,540 --> 01:15:05,083
- รีบไปกันเถอะ
- ขอรับ

961
01:15:28,565 --> 01:15:29,983
นายหญิง

962
01:15:30,275 --> 01:15:32,569
ท่านมีแขกมาหาเจ้าค่ะ

963
01:15:42,079 --> 01:15:45,916
ข้าไม่รู้ว่าเขามีธุระอะไร

964
01:15:46,041 --> 01:15:49,253
แต่ในเมื่อข้าอยู่ลำพังที่นี่
เจ้าไปบอกบุรุษผู้นั้นให้ไปเสียเถอะ

965
01:15:49,336 --> 01:15:50,796
แต่…

966
01:15:51,505 --> 01:15:54,341
ใต้เท้าเดินทางฝ่าฝนมาไกล

967
01:15:54,466 --> 01:15:56,552
และเปียกโชกทั้งตัวเลยนะเจ้าคะ

968
01:15:56,802 --> 01:15:57,970
เช่นนั้น…

969
01:16:03,308 --> 01:16:05,060
พวกเจ้าไปก่อนเถอะ

970
01:16:05,394 --> 01:16:06,895
ขอรับนายหญิง

971
01:16:12,067 --> 01:16:13,026
ท่านหญิง

972
01:16:13,110 --> 01:16:15,404
ทำไมท่านถึงได้ไม่รู้จักละอายเช่นนี้

973
01:16:16,947 --> 01:16:20,242
ท่านมาที่นี่เพราะรู้ว่าพ่อแม่สามีข้าไม่อยู่

974
01:16:20,325 --> 01:16:22,286
เพราะหนีภัยโรคระบาด

975
01:16:23,036 --> 01:16:25,497
ข้าต้องทำอย่างไรอีก ท่านจึงจะหยุดเสียที

976
01:16:25,581 --> 01:16:27,040
ข้าจะหยุด

977
01:16:28,542 --> 01:16:30,544
ข้ามาเพื่อบอกลา

978
01:16:33,255 --> 01:16:36,008
แม้ว่าข้าจะเป็นลูกชายคนโต
ของครอบครัวที่มั่งคั่ง

979
01:16:36,133 --> 01:16:38,302
แต่ข้าก็เป็นได้เพียงคนชั่ว

980
01:16:38,969 --> 01:16:42,973
จนถึงวันนี้ข้าไม่เคยทำสิ่งที่มีความหมายเลย

981
01:16:44,808 --> 01:16:48,103
และมันน่าขันที่ชีวิตต่ำต้อยของข้า

982
01:16:48,437 --> 01:16:50,188
จะไล่ตามความรักจากท่าน

983
01:16:51,148 --> 01:16:53,859
ท่านก็รู้ว่านั่นไม่ใช่ประเด็น

984
01:16:55,152 --> 01:16:58,572
ข้ารู้ว่าข้าไม่คู่ควรกับหัวใจท่าน

985
01:16:59,573 --> 01:17:02,492
แต่ท่านจะเป็นรักสุดท้ายของข้า

986
01:17:03,452 --> 01:17:05,537
ข้าได้กระทำความเสื่อมเสีย

987
01:17:08,123 --> 01:17:09,625
ข้าจะออกเดินทางพรุ่งนี้

988
01:17:10,417 --> 01:17:13,378
ไปยังแผ่นดินจีนที่กว้างใหญ่

989
01:17:13,837 --> 01:17:17,090
ข้าจะปล่อยวาง
ความเจ็บปวดและความเหงาของข้า

990
01:17:17,799 --> 01:17:19,593
และจากนี้ต่อไป

991
01:17:20,594 --> 01:17:23,347
ท่านจะไม่ต้องอดทนกับข้าอีกแล้ว

992
01:17:38,070 --> 01:17:39,529
ถ้าหากว่า

993
01:17:40,280 --> 01:17:43,367
ท่านอยากจะสั่งเสียกับข้าบ้าง

994
01:17:44,868 --> 01:17:48,205
ข้าจะไปแวะพักที่วัดใกล้ๆ นี้นะ

995
01:17:51,083 --> 01:17:53,085
ไม่สิ ไม่

996
01:17:53,752 --> 01:17:56,713
จะมีบุรุษผู้ใดอ่อนแอเช่นข้าอีกเล่า

997
01:17:57,673 --> 01:17:59,174
ข้าไม่ควรเลย

998
01:18:59,234 --> 01:19:01,236
นายท่าน ทำไมเราถึงไม่กลับกันล่ะขอรับ

999
01:19:03,071 --> 01:19:05,782
ข้าเรียนท่านแล้วว่า
ท่านหญิงจองไม่มาหรอกขอรับ

1000
01:19:05,991 --> 01:19:07,868
ใจเย็นๆ สิ

1001
01:19:08,994 --> 01:19:10,787
นางจะมาแน่

1002
01:19:22,507 --> 01:19:24,092
ท่านมาที่นี่

1003
01:19:24,301 --> 01:19:25,385
ท่านมาที่นี่จริงๆ

1004
01:19:28,513 --> 01:19:31,183
ข้ามาเพราะมีเรื่องจะบอกท่าน

1005
01:19:37,898 --> 01:19:39,357
ข้ามาเพราะ…

1006
01:19:39,441 --> 01:19:41,026
ไปตรงโน้นกันเถอะ

1007
01:19:41,443 --> 01:19:43,153
ท่านจะพาข้าไปไหน

1008
01:19:43,236 --> 01:19:45,530
ไปที่ที่ไม่มีใครเห็นเราไง

1009
01:19:52,037 --> 01:19:53,038
ท่านหญิง

1010
01:19:53,205 --> 01:19:55,415
ได้โปรดอย่าเข้าใจข้าผิด

1011
01:19:57,375 --> 01:19:59,044
ข้ามาที่นี่

1012
01:19:59,336 --> 01:20:01,797
เพราะข้าเป็นผู้หญิงคนหนึ่ง

1013
01:20:01,880 --> 01:20:03,507
ท่านจะต้องเสี่ยง…

1014
01:20:48,426 --> 01:20:51,221
คนของข้า มานี่

1015
01:20:51,805 --> 01:20:53,348
ช่วยนำท่านหญิงจองไปส่งที่บ้านด้วย

1016
01:20:53,473 --> 01:20:55,308
เราจะกลับโซลกัน

1017
01:21:02,357 --> 01:21:04,568
เจ้าเป็นอะไรรึเปล่า

1018
01:21:06,027 --> 01:21:07,612
เขาปล่อยข้า…

1019
01:21:09,114 --> 01:21:11,575
เขายอมปล่อยข้าแล้วจากไป

1020
01:21:13,743 --> 01:21:17,789
แสดงว่าเขาไม่ได้คิดกับข้าเล่นๆ เท่านั้น

1021
01:21:20,292 --> 01:21:23,211
ข้ารู้ตัวมาตลอดว่าข้ารู้สึกเช่นนี้

1022
01:21:24,170 --> 01:21:27,215
ทำไมข้าไม่ระวังให้ดีกว่านี้

1023
01:21:28,925 --> 01:21:31,177
ทำไมข้าถึงมั่นอกมั่นใจนัก

1024
01:21:31,469 --> 01:21:34,681
ว่าจะควบคุมความรู้สึกตัวเองได้

1025
01:21:36,433 --> 01:21:38,894
แม้เจ้าจะยอมจำนนต่อความรัก

1026
01:21:38,977 --> 01:21:41,021
แต่อย่าได้เสียเกียรติในตนเองเลยนะ

1027
01:21:41,187 --> 01:21:45,358
เจ้าได้พยายามทำทุกทาง
เพื่อที่จะรักษาพรหมจรรย์ไว้

1028
01:21:46,109 --> 01:21:48,153
อย่าลืมเรื่องนั้นเสียล่ะ

1029
01:21:48,820 --> 01:21:50,405
ข้าช่างโง่เขลาเหลือเกิน

1030
01:21:51,656 --> 01:21:54,117
ข้ามีความรู้เรื่องความรักเพียงน้อยนิด

1031
01:21:56,244 --> 01:21:57,913
ข้าไม่อาจ…

1032
01:22:00,332 --> 01:22:03,919
ข้าไม่อาจลบเขาออกจากใจได้เลย

1033
01:22:04,878 --> 01:22:06,838
ข้าควรทำอย่างไรเจ้าคะ

1034
01:22:14,262 --> 01:22:18,934
คืนนี้ข้านอนไม่หลับเพราะมัวแต่คิดถึงท่าน

1035
01:22:19,267 --> 01:22:21,603
ไม่ดีกว่า ฟังดูสิ้นหวังเกินไป

1036
01:22:26,232 --> 01:22:28,568
ทำไมช้าจังล่ะเจ้าคะ

1037
01:22:40,997 --> 01:22:43,208
นายท่านโชมาเจ้าค่ะ ท่านหญิง

1038
01:22:46,795 --> 01:22:48,380
กลับห้องเจ้าไปก่อน

1039
01:22:48,546 --> 01:22:49,589
เจ้าค่ะ

1040
01:22:51,466 --> 01:22:53,927
เจ้าจะถลำลึกกับการแก้แค้นเกินไปรึเปล่า

1041
01:22:54,219 --> 01:22:56,805
ครานี้แม่สาวน้อยถึงกับหมดเรี่ยวหมดแรง

1042
01:22:56,888 --> 01:22:59,307
ข้าก็แค่ทำเต็มที่เหมือนทุกครั้ง

1043
01:22:59,391 --> 01:23:01,935
หญิงสาววัยนางตั้งครรภ์ได้ง่ายนะ

1044
01:23:04,270 --> 01:23:07,107
ข้าคิดว่าข้าคงต้องไปกังฮวาอีกรอบ

1045
01:23:08,441 --> 01:23:10,485
ชัยชนะอยู่ไม่ไกลเกินเอื้อมแล้ว

1046
01:23:11,027 --> 01:23:12,404
ยินดีกับเจ้าด้วยนะ

1047
01:23:14,072 --> 01:23:16,241
เสือถึงจะติดกับดักแล้วก็ยังไม่เชื่อง

1048
01:23:16,324 --> 01:23:18,284
ดังนั้นระวังด้วยล่ะ

1049
01:23:20,036 --> 01:23:21,997
ท่านเตรียมรางวัลเหมาะๆ ไว้ให้ข้าก็แล้วกัน

1050
01:23:22,122 --> 01:23:23,999
ข้าชอบน้ำหอมเยอะๆ

1051
01:23:25,792 --> 01:23:28,169
ท่านหญิงเจ้าคะ แม่ของโซอ๊กมาเจ้าค่ะ

1052
01:23:34,300 --> 01:23:36,011
ไม่ต้องตกใจหรอกนะ

1053
01:23:36,136 --> 01:23:39,180
เขาเป็นลูกพี่ลูกน้องของข้าเอง

1054
01:23:40,974 --> 01:23:42,934
ได้ยินเรื่องของท่านมาเยอะทีเดียว ท่านหญิง

1055
01:23:43,059 --> 01:23:45,145
ไหนๆ เราก็จะเกี่ยวดองกันแล้ว

1056
01:23:45,895 --> 01:23:47,814
ยินดีที่ได้รู้จัก

1057
01:23:48,023 --> 01:23:49,357
ข้าขอตัวก่อน

1058
01:23:49,858 --> 01:23:51,359
อ้อ ใช่

1059
01:23:51,860 --> 01:23:54,112
ลูกสาวของท่านเฉลียวฉลาดมากทีเดียว

1060
01:23:54,446 --> 01:23:57,115
คงจะฉลาดเหมือนแม่

1061
01:24:03,496 --> 01:24:05,415
เป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะท่านหญิง

1062
01:24:14,466 --> 01:24:16,468
ท่านหญิง ขออภัยขอรับ

1063
01:24:16,551 --> 01:24:18,845
ข้าพยายามหยุดเขาแล้ว
แต่เขาก็รีบร้อนเข้ามาขอรับ

1064
01:24:24,851 --> 01:24:26,811
ขอเราอยู่ตามลำพังสักครู่นะ

1065
01:24:32,484 --> 01:24:35,820
ท่านยังคงไม่ดีใจที่ได้เจอข้าอยู่หรือ

1066
01:24:36,279 --> 01:24:40,950
ข้าเร่งเดินทางมาที่นี่
เพราะอยากพบท่านอีกครั้ง

1067
01:25:55,358 --> 01:25:58,862
"หญิงสาวที่เปี่ยมไปด้วยความทะนง
ผู้ที่คิดว่าจะต้านทานข้าได้

1068
01:25:58,945 --> 01:26:01,030
ในที่สุดก็ถูกครอบครอง

1069
01:26:01,781 --> 01:26:04,909
นางยอมมอบทุกสิ่งให้ข้า

1070
01:26:06,202 --> 01:26:10,999
ประตูที่ถูกปิดตาย
ได้เปิดอ้าออกด้วยสัมผัสละมุนของข้า

1071
01:26:11,416 --> 01:26:13,918
ภายนอกนางเย็นชาเหมือนน้ำแข็ง

1072
01:26:14,043 --> 01:26:16,212
แต่ภายในช่างรู้สึกดีเหลือเกิน

1073
01:26:18,423 --> 01:26:23,261
กับสตรีคนอื่น
ข้าใช้กลวิธีมากมายเพื่อสร้างความหฤหรรษ์

1074
01:26:23,469 --> 01:26:27,015
แต่กับนาง
ข้ารู้สึกเหมือนลอยละล่องผ่านปุยเมฆ

1075
01:26:27,473 --> 01:26:30,143
นับเป็นประสบการณ์แปลกใหม่
แม้แต่กับตัวข้าเอง

1076
01:26:31,269 --> 01:26:35,857
ข้าแตะถึงจุดสูงสุดหลายต่อหลายครั้ง
ได้สัมผัสความสุขสมจนนับไม่ถ้วน

1077
01:26:37,066 --> 01:26:38,985
สิ่งที่ข้าได้ประสบ

1078
01:26:39,068 --> 01:26:41,321
คือความผสมผสานลงตัว

1079
01:26:43,907 --> 01:26:47,368
ความสุขจากการร่วมรัก
อยู่ได้นานกว่าความพอใจในกามารมณ์

1080
01:26:47,452 --> 01:26:49,454
สำหรับข้า นี่นับเป็นครั้งแรก

1081
01:26:50,538 --> 01:26:55,835
ดังนั้นข้าจึงได้ให้ปฏิญาณสำหรับตอนนี้
ว่าข้ามีความรักนิรันดร์ให้นาง

1082
01:26:56,461 --> 01:26:59,923
ในความจริงแล้ว มีชั่วขณะหนึ่ง
ที่ข้ารู้สึกว่าข้าจริงใจ

1083
01:27:00,131 --> 01:27:02,926
ความสุขสมเกินต้านทานเช่นนี้
มีอยู่จริงด้วยหรือ

1084
01:27:04,802 --> 01:27:08,598
แต่ข้ามีข่าวร้ายจะต้องบอก

1085
01:27:09,182 --> 01:27:12,560
แม้ว่าข้าควรจะรีบกลับไปหาท่านเพื่อรับรางวัล

1086
01:27:13,102 --> 01:27:15,271
แต่ข้าคงจะต้องไปช้าสักหน่อย

1087
01:27:15,939 --> 01:27:19,192
ข้าไม่คิดว่า
ความปรารถนาที่มีต่อนางจะยาวนานนัก

1088
01:27:19,400 --> 01:27:22,153
แต่อย่างที่ท่านเองก็คงรู้

1089
01:27:22,278 --> 01:27:25,823
ความสุขจะมีค่ามากที่สุก
ยามที่เราเพิ่งได้รับมัน

1090
01:27:26,241 --> 01:27:31,579
และในขณะนี้ข้าก็ห้ามใจตัวเองไม่ไหวจริงๆ

1091
01:27:31,871 --> 01:27:32,914
ด้วยความปรารถนา

1092
01:27:33,331 --> 01:27:36,292
ต่อพี่หญิงอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

1093
01:27:36,376 --> 01:27:37,961
โชวอน"

1094
01:27:39,837 --> 01:27:41,965
นางแค่ไม่เคยผ่านมือชายมาก่อน

1095
01:27:42,048 --> 01:27:43,841
พรหมจรรย์ก็อย่างนี้ล่ะ

1096
01:27:57,355 --> 01:28:01,526
ท่านเคยไปเมืองปักกิ่งหรือยังเจ้าคะ

1097
01:28:02,068 --> 01:28:03,611
ทำไมท่านถึงถามล่ะ

1098
01:28:04,404 --> 01:28:07,073
ข้าได้อ่าน
"บันทึกการเดินทางสู่จีน" ของยอนัม

1099
01:28:08,366 --> 01:28:13,162
เขียนไว้ว่าตลาดที่ใหญ่ที่สุดในปักกิ่ง
กินพื้นที่ร้านค้ากว่า 27,000 ร้าน

1100
01:28:14,539 --> 01:28:17,500
ข้าหวังว่าสักวันหนึ่งจะได้ไปบ้าง

1101
01:28:19,085 --> 01:28:20,962
ที่นั่น

1102
01:28:21,337 --> 01:28:24,799
เราอาจบอกใครๆ ได้ว่าเราแต่งงานกัน
และจะไม่มีใครว่าอะไรเราได้

1103
01:28:26,843 --> 01:28:31,306
ผู้หญิงบอบบางเช่นท่าน
จะเดินทางไกลเพียงนั้นได้อย่างไร

1104
01:28:33,266 --> 01:28:36,477
ในโลกนี้มีการพบกันสองรูปแบบ

1105
01:28:37,103 --> 01:28:40,273
แบบหนึ่งคือราชากับข้ารับใช้

1106
01:28:40,440 --> 01:28:44,068
อีกแบบคือการพบกันของชายหญิง

1107
01:28:46,237 --> 01:28:50,241
เมื่อตอนนี้ข้าได้มีประสบการณ์ล้ำค่า
ในการได้พบกับท่านแล้ว

1108
01:28:50,783 --> 01:28:53,369
จะมีสิ่งใดอีกเล่าที่ข้าทำไม่ได้

1109
01:28:57,290 --> 01:28:59,584
ทำไมท่านถึงมองข้าอย่างนั้นล่ะ

1110
01:29:05,173 --> 01:29:08,384
ได้สิ ไว้เราไปที่นั่นกัน

1111
01:29:25,443 --> 01:29:29,864
ใต้เท้า คราวนี้ท่านอยู่นานกว่าทุกครั้งนะขอรับ

1112
01:29:29,947 --> 01:29:32,950
งั้นรึ เราอยู่ที่นี่นานเท่าไรแล้วล่ะ

1113
01:29:33,034 --> 01:29:35,119
ท่านถึงกับลืมวันเวลาไปแล้ว

1114
01:29:35,244 --> 01:29:37,789
สิบวันแล้วขอรับ

1115
01:29:38,247 --> 01:29:41,292
แล้วคราวนี้ท่านจะไม่วาดภาพ
กิจกรรมของท่านหรือขอรับ

1116
01:29:42,835 --> 01:29:46,255
ข้าไม่อยากน่ะ ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม

1117
01:29:46,464 --> 01:29:49,133
ไม่แปลกใจเลย
ท่านคงได้พบกับผู้หญิงของท่านแล้ว

1118
01:29:49,258 --> 01:29:50,927
คนที่สวรรค์ลิขิตมาให้

1119
01:29:51,052 --> 01:29:52,095
ว่าไงนะ

1120
01:29:52,303 --> 01:29:54,305
ข้าดูเหมือนคนโง่อย่างนั้นรึ

1121
01:29:54,472 --> 01:29:57,016
ไม่ครับ นายท่านดูแปลกไป

1122
01:29:57,141 --> 01:29:58,184
ดูพูดเข้าสิ

1123
01:30:15,034 --> 01:30:19,831
บทกวีของซูดงโพกล่าวว่า
เขารู้สึกเศร้าทุกครั้งเมื่อสิ้นฤดูใบไม้ผลิ

1124
01:30:20,123 --> 01:30:23,835
แต่มันกลับไม่สนใจไยดีและจากไป

1125
01:30:24,460 --> 01:30:27,463
ข้าได้ผ่านฤดูใบไม้ร่วงมาหลายครั้ง

1126
01:30:27,588 --> 01:30:30,174
แต่ไม่มีครั้งไหนเลย

1127
01:30:30,299 --> 01:30:32,468
ที่จะทำให้ข้าคิดถึงอย่างสุดหัวใจเช่นนี้

1128
01:30:33,553 --> 01:30:35,513
แต่ฤดูใบไม้ร่วงครั้งนี้

1129
01:30:35,805 --> 01:30:37,849
การได้อยู่กับท่านสอนข้า

1130
01:30:37,974 --> 01:30:41,227
ว่ามันมีสิ่งใดให้คิดถึง

1131
01:30:59,912 --> 01:31:01,873
นายหญิงของเจ้าอยู่ไหม

1132
01:31:02,039 --> 01:31:06,419
ไปบอกนางว่าข้ามาทวงสัญญา

1133
01:31:06,544 --> 01:31:07,879
เร็วสิ

1134
01:31:14,010 --> 01:31:15,303
นายท่าน

1135
01:31:15,970 --> 01:31:18,222
นายหญิงกำลังอยู่กับแขกคนสำคัญ

1136
01:31:18,306 --> 01:31:20,099
และฝากข้ามาเรียนให้ท่านมาใหม่วันหลัง

1137
01:31:20,183 --> 01:31:23,144
นางฝากจดหมายมาด้วย

1138
01:31:25,938 --> 01:31:28,983
"ในจดหมายของเจ้า
ดูเหมือนว่าเจ้าจะตกหลุมรัก

1139
01:31:29,066 --> 01:31:31,819
แต่เจ้ากลับปฏิเสธที่จะยอมรับมัน

1140
01:31:31,903 --> 01:31:34,989
การตะเกียกตะกายขึ้นจากหนองน้ำ

1141
01:31:35,072 --> 01:31:38,201
ดูไม่ค่อยเป็นเจ้าเลยว่าไหม

1142
01:31:38,826 --> 01:31:40,995
คนเราน่ะไม่เปลี่ยนไปหรอก

1143
01:31:41,120 --> 01:31:44,040
แต่เมื่อชายเจ้าชู้เปลี่ยนไปแล้ว
เขาจะไม่มีวันกลับไปเป็นเช่นเดิม

1144
01:31:45,291 --> 01:31:49,629
ข้าเฝ้ารอเวลาที่เราจะได้พบกัน
แต่ตอนนี้ข้าเริ่มจะเหนื่อยแล้ว

1145
01:31:50,046 --> 01:31:54,008
ตอนนี้ข้ามีความสุขดีกับคนรักคนใหม่

1146
01:31:54,133 --> 01:31:56,302
ดังนั้นไว้พบกันคราวหลัง

1147
01:31:57,970 --> 01:32:00,890
อีกเรื่องหนึ่ง ข้าไม่อาจแน่ใจได้ว่า

1148
01:32:00,973 --> 01:32:04,477
รอยเลือดที่เจ้าส่งมาให้ข้า
เป็นเลือดของนางจริงหรือไม่

1149
01:32:04,894 --> 01:32:07,772
อาจเป็นเลือดหมู หรือเลือดกระต่ายก็ได้"

1150
01:32:09,357 --> 01:32:13,903
ท่านมัวแต่มาอยู่ที่นี่
คงไม่ได้ยินข่าวคราวข้างนอกเลยใช่ไหมเจ้าคะ

1151
01:32:14,320 --> 01:32:17,198
คราวนี้มีแพะออกลูกเป็นแกะหรือยังไง

1152
01:32:17,281 --> 01:32:20,993
มีท่านผู้ตรวจการอยู่ในห้องข้างๆ นี่

1153
01:32:21,410 --> 01:32:22,870
ข้าได้ยินพวกเขาพูดว่า

1154
01:32:22,995 --> 01:32:28,042
จะปราบปรามพวกคาทอลิก
ที่ก่อความวุ่นวายกับประเพณีของเรา

1155
01:32:28,167 --> 01:32:30,169
ก่อความวุ่นวายกับประเพณี

1156
01:32:30,836 --> 01:32:34,590
พูดอย่างกับว่า
พวกเขาเอาแต่ร่วมหลับนอนกันอย่างนั้นแหละ

1157
01:32:34,840 --> 01:32:37,927
ตายจริง ท่านรู้ได้อย่างไรกัน

1158
01:32:38,261 --> 01:32:42,932
พวกเขาบอกว่าคาทอลิกน่ะ
ปฏิบัติกับทุกคนเท่าเทียมไม่เลือกชนชั้น

1159
01:32:43,015 --> 01:32:45,184
ไม่แบ่งแยกชายและหญิง

1160
01:32:45,268 --> 01:32:48,187
และอนุญาตให้ร่วมรักกันได้ตามต้องการ

1161
01:32:49,397 --> 01:32:52,233
ข้าได้ยินมาว่ามีหญิงชั้นสูงเข้าร่วมด้วย

1162
01:32:52,316 --> 01:32:55,069
แถมยังหลับนอนกับบุรุษบางคน

1163
01:32:55,236 --> 01:32:56,570
หญิงชั้นสูงหรือ

1164
01:32:57,321 --> 01:32:59,282
พวกนั้นบอกไหมว่านางชื่ออะไร

1165
01:33:00,116 --> 01:33:04,287
ท่านก็รู้ ท่านหญิงจองที่อยู่กังฮวายังไงล่ะ

1166
01:34:52,436 --> 01:34:55,439
ท่านหญิง ใต้เท้าโชวอนอยากพบท่าน

1167
01:34:57,358 --> 01:34:58,776
ให้เขาเข้ามา

1168
01:35:01,445 --> 01:35:04,323
คราวนี้ท่านชักจะทำเกินไปแล้วนะ

1169
01:35:04,407 --> 01:35:06,409
พี่เขยของเจ้ากำลังจะกลับมาแล้ว

1170
01:35:06,492 --> 01:35:09,578
และข่าวดีก็คือ โซอ๊กกำลังตั้งครรภ์

1171
01:35:09,829 --> 01:35:13,374
การป้ายสีท่านหญิงจอง
ไม่ได้อยู่ในแผนของเรานี่

1172
01:35:13,457 --> 01:35:18,087
เจ้าพอใจกับของขวัญของพี่เขย
ที่เจ้ากับโซอ๊กได้เตรียมไว้ไหมล่ะ

1173
01:35:18,170 --> 01:35:19,839
ข้าอยากให้ท่าน

1174
01:35:20,089 --> 01:35:22,299
อย่าลากนางเข้ามาเกี่ยวกับเรื่องนี้

1175
01:35:22,883 --> 01:35:25,136
ยังจะพูดถึงหญิงที่น่าสงสารนั่นอีกหรือ

1176
01:35:25,261 --> 01:35:28,556
เจ้าจะไม่โดนหางเลขหรอก สบายใจได้

1177
01:35:29,140 --> 01:35:31,934
ท่านจะเอาอย่างไร

1178
01:35:34,145 --> 01:35:36,939
เจ้าตกหลุมรักนางลึกเชียวนะ

1179
01:35:37,982 --> 01:35:43,154
ถึงกับลืมคนที่อยู่ในใจเจ้ามาทั้งชีวิต

1180
01:35:43,612 --> 01:35:45,948
ความซื่อสัตย์ของชายสูงศักดิ์
มันอ่อนแอถึงเพียงนี้เชียวรึ

1181
01:35:47,032 --> 01:35:49,869
ท่านเป็นใครถึงมาพูดเรื่องความซื่อสัตย์

1182
01:35:50,911 --> 01:35:53,873
ตลกดีที่ได้เห็นท่านเมื่อคืน

1183
01:35:54,498 --> 01:35:56,834
เจ้าจะเล่นสนุกเท่าใดก็ได้

1184
01:35:56,959 --> 01:35:59,044
แต่จะบอกว่าข้าทำไม่ได้เหรอ

1185
01:36:00,087 --> 01:36:03,215
ข้าไม่เคยไม่ซื่อสัตย์กับเจ้า

1186
01:36:03,340 --> 01:36:05,885
ถ้างั้นเจ้าก็ลองดูสิ ตัดหัวควอนอินโฮเลย

1187
01:36:05,968 --> 01:36:07,720
คิดว่าข้าจะไยดีรึ

1188
01:36:09,221 --> 01:36:11,724
เรากำลังจะไปปักกิ่ง

1189
01:36:12,516 --> 01:36:13,809
เราเหรอ

1190
01:36:14,226 --> 01:36:16,312
เจ้าบอกว่า "เรา" เหรอ

1191
01:36:17,229 --> 01:36:20,774
หมายถึงเจ้ากับข้าสินะ

1192
01:36:20,983 --> 01:36:23,861
น่าเสียดาย
เพราะข้าไม่เคยนึกอยากไปเลย

1193
01:36:27,531 --> 01:36:29,450
แล้วถ้าข้าบอกว่าเจ้าไปไม่ได้ล่ะ

1194
01:36:31,994 --> 01:36:34,788
ข้าจะไม่นั่งดูเฉยๆ แน่

1195
01:36:35,206 --> 01:36:37,541
แล้วเจ้าจะทำอะไรได้

1196
01:36:38,083 --> 01:36:40,920
คิดว่าคนอื่นเขาจะเชื่อลมปากเจ้าหรือ

1197
01:36:41,295 --> 01:36:44,215
เจ้าก็รู้ว่าตัวเองน่ะไม่มีอะไรเลย

1198
01:36:44,340 --> 01:36:47,968
นอกจากเป็นเสือผู้หญิงชื่อกระฉ่อน

1199
01:36:54,433 --> 01:36:55,809
เอาละ

1200
01:36:56,268 --> 01:36:58,896
ปล่อยให้ท่านหญิงจองไปเมืองจีนซะ

1201
01:36:58,979 --> 01:37:02,942
แต่เจ้าต้องอยู่ที่นี่

1202
01:37:03,067 --> 01:37:06,195
มันจะพิสูจน์ว่าเจ้าไม่ได้ข้องเกี่ยวกับคนพวกนั้น

1203
01:37:07,780 --> 01:37:09,406
ข้าไม่คิดว่า

1204
01:37:09,907 --> 01:37:13,244
เจ้าจะตกหลุมรักนางหรอกใช่ไหม

1205
01:37:15,371 --> 01:37:17,164
ไม่ แน่นอนว่าไม่

1206
01:37:17,831 --> 01:37:19,291
ข้าก็คิดแบบนั้นแหละ

1207
01:37:19,542 --> 01:37:21,502
แน่ล่ะสิ เจ้าไม่ควรเป็นเช่นนั้น

1208
01:37:22,461 --> 01:37:24,129
ทีนี้ก็ไปได้แล้ว

1209
01:37:24,296 --> 01:37:27,925
ข้ารู้ว่าลูกพี่ลูกน้องที่แสนฉลาดของข้ารู้ดี

1210
01:37:28,050 --> 01:37:30,928
ว่าจะต้องพูดสิ่งใดกับนางผู้นั้น
และจะต้องทำอย่างไร

1211
01:37:31,929 --> 01:37:34,139
ลาก่อน น้องข้า

1212
01:37:48,028 --> 01:37:49,280
ที่กรุงโซล

1213
01:37:49,405 --> 01:37:52,324
มีข่าวลือว่ากลุ่มคาทอลิกจะต้องถูกสอบสวน

1214
01:37:52,408 --> 01:37:56,537
ดังนั้นต้องระวังและอยู่ให้ห่างไว้

1215
01:37:58,038 --> 01:38:00,291
แม้ว่าข้าควรจะเป็นผู้พาท่านไป

1216
01:38:00,374 --> 01:38:03,335
แต่ท่านล่วงหน้าไปปักกิ่งก่อนจะดีกว่า

1217
01:38:03,502 --> 01:38:07,089
แล้วข้าจะอธิบายเหตุผลให้ท่านฟังทีหลัง

1218
01:38:11,343 --> 01:38:15,139
ท่านหญิง
ตอนนี้นายท่านไม่อยากพบใครทั้งนั้น

1219
01:38:16,432 --> 01:38:18,601
เป็นไปไม่ได้หรอก

1220
01:38:18,892 --> 01:38:21,895
เจ้าได้บอกเขาไหมว่าข้าคือคนที่มาหา

1221
01:38:23,147 --> 01:38:26,066
ใต้เท้า ท่านอยู่ในนั้นไหม

1222
01:38:26,984 --> 01:38:29,153
นี่ข้าเอง ฮียอน

1223
01:38:32,906 --> 01:38:34,241
อ้อ ท่านเองหรือ

1224
01:38:36,201 --> 01:38:39,079
ข้ามีเรื่องจะต้องพูดกับท่าน

1225
01:38:59,767 --> 01:39:01,310
เรื่องอะไรเล่า

1226
01:39:03,354 --> 01:39:06,607
ทำไมท่านถึงอยากให้ข้าล่วงหน้าไปก่อน

1227
01:39:06,815 --> 01:39:09,485
ข้ามีธุระจะต้องจัดการ

1228
01:39:11,028 --> 01:39:13,739
ถ้าท่านไม่ตั้งใจจะปฏิเสธข้า

1229
01:39:14,990 --> 01:39:17,993
ข้าขออยู่รอท่าน
แล้วเราไปพร้อมกันได้หรือไม่

1230
01:39:18,994 --> 01:39:20,496
ไม่ได้

1231
01:39:22,039 --> 01:39:24,667
หมายความว่าอย่างไร

1232
01:39:26,085 --> 01:39:27,670
หมายความว่า

1233
01:39:28,087 --> 01:39:30,255
มันไม่มีประโยชน์หรอก

1234
01:39:31,215 --> 01:39:33,467
ข้าไม่เข้าใจ

1235
01:39:34,426 --> 01:39:36,053
ท่านแน่ใจหรือว่า

1236
01:39:36,303 --> 01:39:38,472
จะตามมาหาข้าที่ปักกิ่ง

1237
01:39:40,432 --> 01:39:43,435
ตอนนี้เราพบกันด้วยสองเหตุผลเท่านั้น

1238
01:39:43,894 --> 01:39:45,771
และสำหรับข้า มันนานเกินไปแล้ว

1239
01:39:47,690 --> 01:39:50,067
ปกติข้าไม่เคยเป็นเช่นนี้

1240
01:39:51,276 --> 01:39:53,821
เพราะฉะนั้นก็ช่วยไม่ได้หรอก

1241
01:39:55,406 --> 01:39:56,657
ถ้าอย่างนั้น

1242
01:39:56,990 --> 01:39:59,118
ขอข้าถามอะไรอีกอย่างหนึ่ง

1243
01:40:00,577 --> 01:40:03,205
ทุกสิ่งที่ท่านเคยพูดกับข้า

1244
01:40:03,664 --> 01:40:05,833
ทั้งหมดนั้นไม่จริงเลยหรือ

1245
01:40:05,916 --> 01:40:07,584
ข้าเคยคิดว่าข้าเปลี่ยนไปแล้ว

1246
01:40:08,168 --> 01:40:11,171
แต่เดาว่าธรรมชาติของมนุษย์ไม่ได้เป็นเช่นนั้น

1247
01:40:13,132 --> 01:40:16,009
ทันทีที่ข้ารู้ว่าท่านรักข้า

1248
01:40:16,135 --> 01:40:17,720
ความรักของข้าก็แปรเปลี่ยน

1249
01:40:19,847 --> 01:40:21,557
ทำไมท่านทำเช่นนั้น

1250
01:40:22,391 --> 01:40:24,435
ท่านไม่ควรรักข้าเลย

1251
01:40:27,271 --> 01:40:29,606
ข้าขอโทษ ข้าก็เป็นเช่นนี้แหละ

1252
01:40:29,898 --> 01:40:31,483
แม้แต่ข้าเองก็ทำอะไรไม่ได้

1253
01:40:32,109 --> 01:40:34,111
ทำไมท่านถึงทำกับข้าเช่นนี้

1254
01:40:35,529 --> 01:40:37,614
ข้าทำอะไรผิดหรือ

1255
01:40:41,577 --> 01:40:44,329
หากท่านอยากรู้ละก็ ข้าจะบอกให้ก็ได้

1256
01:40:45,122 --> 01:40:48,834
ความผิดพลาดแรกคือการที่ท่านพบข้า

1257
01:40:48,959 --> 01:40:52,421
ความผิดพลาดที่สอง
คือการที่ท่านฟังสิ่งที่ข้าพูด

1258
01:40:52,504 --> 01:40:54,506
ความผิดพลาดที่สาม

1259
01:40:55,382 --> 01:40:58,135
คือการที่ท่านไม่ยอมไปจากข้า

1260
01:40:58,594 --> 01:41:01,221
ในยามที่ข้าให้โอกาสท่านแล้ว

1261
01:41:03,390 --> 01:41:07,102
ดังนั้นข้าจึงต้องบอกท่านว่า
ข้าช่วยอะไรไม่ได้จริงๆ

1262
01:41:07,269 --> 01:41:09,021
พอแล้ว พอที

1263
01:41:11,356 --> 01:41:14,777
ทำไมท่านถึงเปลี่ยนเป็นคนละคน
ในเวลาชั่วข้ามคืนเช่นนี้

1264
01:41:18,614 --> 01:41:21,366
ถ้านี่เป็นการแกล้งกันเล่นละก็
ได้โปรดหยุดเถอะ

1265
01:41:22,826 --> 01:41:24,828
หัวใจข้าปวดร้าวไปหมดแล้ว

1266
01:41:25,287 --> 01:41:27,164
ข้าแทบหายใจไม่ออก

1267
01:41:32,503 --> 01:41:35,839
ท่านต้องมีเหตุผลอื่นสิ

1268
01:41:36,173 --> 01:41:39,426
หนทางไปปักกิ่งนั้นไกลนัก
เพราะฉะนั้นท่านควรไปได้แล้ว

1269
01:41:40,135 --> 01:41:41,470
ใต้เท้า

1270
01:41:42,262 --> 01:41:43,806
ตลอดเวลาที่ผ่านมา

1271
01:41:43,889 --> 01:41:47,059
ท่านก็โปรยเสน่ห์และล่อลวงหญิงสาวเช่นนี้หรือ

1272
01:41:47,226 --> 01:41:49,061
พอเสียที ท่านหญิง

1273
01:41:49,561 --> 01:41:52,773
พฤติกรรมเช่นนี้
ไม่ควรออกมาจากหญิงสูงศักดิ์เช่นท่าน

1274
01:41:54,858 --> 01:41:57,194
ทำไมท่านถึงไม่รู้สึกรู้สาเสียบ้าง

1275
01:42:00,823 --> 01:42:02,157
ยังรออะไรอยู่อีก

1276
01:42:02,241 --> 01:42:03,992
พาท่านหญิงออกไปซะ

1277
01:42:09,289 --> 01:42:10,833
ท่านหญิง

1278
01:42:39,027 --> 01:42:41,488
ท่านนี่ไร้ความปรานีเสียจริง

1279
01:42:53,083 --> 01:42:56,295
แล้วเรื่องนี้จบอย่างไรหรือ

1280
01:42:57,546 --> 01:43:00,465
หญิงสาวผู้ซื่อสัตย์และน่าสงสาร

1281
01:43:00,549 --> 01:43:02,175
ช่างน่าเวทนาเหลือเกิน

1282
01:43:02,259 --> 01:43:03,927
ไม่ยอมไปเมืองจีน

1283
01:43:04,011 --> 01:43:05,888
แต่กลับไปที่เมืองกาฬโรคของนาง

1284
01:43:05,971 --> 01:43:10,017
ช่วยรักษาคนป่วยไข้
เพื่อไถ่บาปที่น่าอายของตัวเอง

1285
01:43:11,602 --> 01:43:13,478
แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง

1286
01:43:13,604 --> 01:43:15,939
นางไม่ยอมทั้งดื่มหรือกิน

1287
01:43:16,607 --> 01:43:18,859
และใช้ชีวิตราวกับศพเดินได้

1288
01:43:19,067 --> 01:43:22,487
ดังนั้นชายผู้นี้ก็ทำตามแผนที่วางไว้สำเร็จ

1289
01:43:23,322 --> 01:43:25,991
สิ่งนี้เป็นเครื่องยืนยันการครอบครอง

1290
01:43:26,074 --> 01:43:29,036
ที่ยิ่งกว่าเลือดพรหมจรรย์ของนางเสียอีก

1291
01:43:30,913 --> 01:43:34,333
และการบรรลุเป้าหมายทั้งหมดของเขา

1292
01:43:35,000 --> 01:43:37,252
เขาควรจะได้รับรางวัล

1293
01:43:37,753 --> 01:43:39,755
และด้วยสิ่งนั้น เราทั้งคู่

1294
01:43:40,005 --> 01:43:42,758
ก็จะได้พบตอนจบที่มีความสุขเสียที

1295
01:43:58,440 --> 01:44:00,484
ท่านนี่ช่างลึกลับเสียจริงนะ

1296
01:44:01,234 --> 01:44:03,570
ข้านึกว่าข้ารู้จักท่านดี

1297
01:44:03,862 --> 01:44:06,323
แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าข้าไม่รู้อะไรเลย

1298
01:44:07,950 --> 01:44:12,037
ความอยากครอบครองและความอยากทำลาย

1299
01:44:12,204 --> 01:44:14,373
สตรีต่างมีแต่สองสิ่งนี้จริงๆ

1300
01:44:14,915 --> 01:44:16,333
แล้วอย่างไรล่ะ

1301
01:44:17,084 --> 01:44:18,961
แล้วข้าควรจะต้องไปทางไหน

1302
01:44:19,836 --> 01:44:21,505
ข้าจะไม่มาพบท่านอีก

1303
01:44:22,923 --> 01:44:26,969
แม้จะรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
หากพยายามไขว่คว้าสิ่งที่ไม่มีวันได้มาน่ะหรือ

1304
01:44:27,094 --> 01:44:28,762
มันก็เหมือนกันไม่ใช่หรือ

1305
01:44:36,186 --> 01:44:37,604
ลาก่อน

1306
01:45:00,127 --> 01:45:02,212
ข้ากลัว

1307
01:45:03,338 --> 01:45:05,507
เมื่อคิดว่าข้าเองจะต้องได้รับความเจ็บปวด

1308
01:45:05,799 --> 01:45:08,802
ที่ข้ามอบให้ผู้อื่นมาโดยตลอด

1309
01:45:08,969 --> 01:45:11,304
มันช่างน่าสะพรึงกลัว

1310
01:45:26,820 --> 01:45:27,904
ท่านหญิง

1311
01:45:30,073 --> 01:45:33,368
ใต้เท้าโชวอนให้ข้านำจดหมายมาให้ท่าน

1312
01:45:33,535 --> 01:45:35,287
ข้าไม่รู้จักเขา

1313
01:45:35,412 --> 01:45:37,122
เจ้าไปเสียเถอะ

1314
01:45:42,335 --> 01:45:44,087
ท่านหญิงขอรับ ท่านหญิง

1315
01:45:45,172 --> 01:45:48,425
"ข้าสอบเข้าเป็นขุนนางไม่ผ่าน

1316
01:45:48,800 --> 01:45:52,804
ข้าต้องกลับไปอยู่ต่างเมือง
เพื่อจะมุ่งมั่นศึกษาเล่าเรียน

1317
01:45:54,222 --> 01:45:57,350
แต่ข้าอยากพบท่านเป็นครั้งสุดท้าย"

1318
01:45:58,643 --> 01:46:02,564
"ข้าต้องขอสารภาพว่า
ข้าหลอกลวงท่านมาพักหนึ่งแล้ว

1319
01:46:03,315 --> 01:46:05,275
ไม่นานหลังจากข้ามาอาศัยอยู่ที่นี่

1320
01:46:05,609 --> 01:46:10,489
ข้าก็ได้ตกเป็นของใต้เท้าโชวอน

1321
01:46:11,531 --> 01:46:14,826
แต่หลังจากที่ข้าได้พบท่าน
หัวใจของข้าก็เปลี่ยนไป

1322
01:46:14,951 --> 01:46:19,039
การที่ข้าได้เรียนรู้จากเขาเป็นคนแรก
ร่างกายของข้าก็คุ้นเคยกับเขา

1323
01:46:19,164 --> 01:46:21,541
และมันทำให้ข้าต้องทุกข์ทรมานใจมาตลอด

1324
01:46:22,292 --> 01:46:24,044
ดังนั้น

1325
01:46:24,169 --> 01:46:27,881
ทีแรกข้าตั้งใจจะบอกท่านตามตรง
ว่าขอให้เราหยุดแลกเปลี่ยนจดหมายกันเสีย

1326
01:46:28,173 --> 01:46:30,801
แต่ใต้เท้าโชวอนเห็นว่ามันน่าสนุกดี

1327
01:46:30,926 --> 01:46:32,761
จึงให้ข้าเขียนจดหมายหาท่านต่อไป

1328
01:46:37,182 --> 01:46:42,437
ข้ารู้ว่ามันผิด แต่ข้าก็ไม่อาจปฏิเสธ

1329
01:46:42,562 --> 01:46:45,232
คำสั่งของคนที่ข้ารักได้

1330
01:46:47,150 --> 01:46:49,069
ไม่นานมานี้

1331
01:46:49,194 --> 01:46:54,407
ข้าพบว่าใต้เท้าโชวอน
ได้หลับนอนกับท่านหญิงจอง

1332
01:46:54,533 --> 01:46:58,537
ข้าจึงเศร้าโศกสุดประมาณ
และเขียนจดหมายฉบับนี้ทั้งน้ำตา"

1333
01:47:07,295 --> 01:47:09,840
ถ้าหากไม่ใช่กาฬโรค

1334
01:47:09,965 --> 01:47:11,925
แล้วท่านหญิงของข้าจะเป็นอะไรไปได้

1335
01:47:12,050 --> 01:47:14,469
ข้าควรจะพาใต้เท้าโชวอนมาที่นี่

1336
01:47:24,938 --> 01:47:27,399
"อย่าได้พยายามตามหาว่าข้าเป็นใคร

1337
01:47:28,400 --> 01:47:30,777
ท่านหญิงจองได้หลับนอนกับใต้เท้าโชวอน

1338
01:47:30,902 --> 01:47:33,071
ผู้ซึ่งอาศัยอยู่ที่บ้านใต้เท้ายู

1339
01:47:34,030 --> 01:47:35,240
ลองถามเขาดูก็ได้

1340
01:47:35,407 --> 01:47:37,117
เขารู้เรื่องดีทุกอย่าง

1341
01:47:37,242 --> 01:47:39,119
ท่านหญิงจองถึงกับล้มป่วย

1342
01:47:39,244 --> 01:47:41,580
จากความสะเทือนใจสุดขีด
ที่รู้ว่าถูกเขาหลอกลวง"

1343
01:47:56,845 --> 01:47:59,347
วันนี้ดูท่าทางจะสนุกสนานดีนะ

1344
01:48:04,436 --> 01:48:07,063
ดื่มแต่หัววันอีกแล้วหรือเจ้าคะ

1345
01:48:08,148 --> 01:48:11,985
ข้าได้ยินว่าคณะเต้นรำจะมาแสดงที่นี่

1346
01:48:12,068 --> 01:48:13,445
ทำไมท่านไม่มากับพวกเราล่ะ

1347
01:49:02,953 --> 01:49:04,037
เจ้าเป็นใคร

1348
01:49:08,083 --> 01:49:11,628
ไปบอกนายเจ้านะ
ว่าคราวหน้าให้ส่งคนที่ว่องไวกว่านี้มา

1349
01:49:17,467 --> 01:49:20,011
นี่เจ้าคือนักรบต้นพลับไม่ใช่หรือ

1350
01:49:20,136 --> 01:49:21,638
เจ้าพูดอะไรกันแน่

1351
01:49:21,930 --> 01:49:23,515
เจ้านอนอยู่ใต้ต้นพลับ

1352
01:49:24,349 --> 01:49:26,851
รอให้ผลไม้ตกลงมาใส่ปากตัวเอง

1353
01:49:26,935 --> 01:49:28,311
ไม่ใช่หรือ

1354
01:49:29,062 --> 01:49:32,399
เป็นเรื่องจริงหรือที่ท่าน
หลับนอนกับพี่สะใภ้ของข้าแล้ว

1355
01:49:35,026 --> 01:49:37,404
ใช่ แต่ความผิดเป็นของข้าคนเดียว

1356
01:49:37,570 --> 01:49:39,114
ข้าผิดเองทั้งหมด

1357
01:49:39,239 --> 01:49:40,532
หลังจากทำแล้ว

1358
01:49:41,241 --> 01:49:42,784
เจ้าก็ทิ้งนางรึ

1359
01:49:43,410 --> 01:49:45,161
นั่นไม่ใช่ความผิดข้า

1360
01:49:45,870 --> 01:49:47,372
ข้าเพียงแต่ขอให้มันยุติลง

1361
01:49:47,539 --> 01:49:48,957
ไอ้ชั่ว

1362
01:49:49,082 --> 01:49:53,169
ข้าจะลงโทษเจ้าที่ล่วงเกิน
ครอบครัวข้าและพี่สะใภ้ของข้า

1363
01:49:58,883 --> 01:50:00,510
บอกมาตามตรงเถอะว่าเจ้าหึงหวง

1364
01:50:00,635 --> 01:50:02,012
หุบปากนะ ไอ้เวร

1365
01:50:06,558 --> 01:50:08,601
เจ้าจะฆ่าคนจริงๆ หรือ

1366
01:50:24,159 --> 01:50:27,829
เมื่อเวลาผ่านไป มันก็จะจางหายไปเอง

1367
01:50:33,418 --> 01:50:35,086
ไปเสียเถอะ

1368
01:50:35,503 --> 01:50:38,006
ข้ามีคนที่ต้องไปพบ

1369
01:51:05,867 --> 01:51:07,160
ท่านหญิง

1370
01:51:07,869 --> 01:51:10,497
ท่านเป็นอะไรไหมเจ้าคะ

1371
01:51:22,509 --> 01:51:23,968
นายท่าน

1372
01:51:25,428 --> 01:51:26,596
นายท่านขอรับ

1373
01:51:26,721 --> 01:51:28,181
เกิดอะไรขึ้น

1374
01:51:31,935 --> 01:51:34,270
นายท่าน ไปพบหมอเถอะขอรับ

1375
01:51:36,439 --> 01:51:38,108
พา…

1376
01:51:38,566 --> 01:51:40,610
พาข้าไปหานาง…

1377
01:52:04,884 --> 01:52:09,347
ข้าเพียงแต่แสร้งทำว่ามันเป็นความจริง

1378
01:52:10,807 --> 01:52:13,059
แต่ท้ายที่สุด

1379
01:52:13,184 --> 01:52:15,854
มันกลับกลายเป็นความจริง

1380
01:52:15,937 --> 01:52:19,357
ข้าไม่ได้บอกนายท่านแล้วหรือ
ว่าท่านพบคู่แท้ของท่านแล้ว

1381
01:52:19,482 --> 01:52:21,776
ทำไมท่านต้องกลัวที่จะรักษานางไว้ด้วยเล่า

1382
01:52:25,947 --> 01:52:29,284
เมื่อใดที่ข้าไม่อาจไว้ใจตัวเองได้

1383
01:52:29,367 --> 01:52:31,995
เมื่อนั้นคือเวลาที่ข้าหวาดกลัวที่สุด

1384
01:52:34,122 --> 01:52:36,082
ข้ายังคง

1385
01:52:36,166 --> 01:52:38,334
ไม่รู้เลยว่าตัวข้าเป็นใคร

1386
01:52:44,299 --> 01:52:46,551
แต่กระนั้น

1387
01:52:47,135 --> 01:52:51,890
สิ่งเดียวที่ข้าต้องการคือพบนาง

1388
01:53:02,525 --> 01:53:06,070
ท่านจะทนจนไปถึงที่นั่นไหวหรือ

1389
01:53:07,947 --> 01:53:09,532
นายท่าน

1390
01:53:09,908 --> 01:53:14,537
นายท่านขอรับ นายท่าน

1391
01:53:16,206 --> 01:53:17,457
แย่แล้ว

1392
01:53:17,582 --> 01:53:20,168
นายท่าน นายท่านขอรับ

1393
01:53:37,435 --> 01:53:41,898
"ข้าฝันว่าข้าได้เริ่มต้นใหม่กับคนรัก

1394
01:53:42,482 --> 01:53:46,903
แต่แม้ว่าข้าจะไม่มีโอกาสเช่นนั้น
ก็หาได้สำคัญไม่

1395
01:53:47,904 --> 01:53:50,240
เพราะเพียงมีท่าน

1396
01:53:50,406 --> 01:53:53,576
ในที่สุดข้าก็ได้เรียนรู้วิธีที่จะรัก

1397
01:53:55,537 --> 01:53:57,789
แม้ในยามหลับตา

1398
01:53:57,914 --> 01:54:01,334
ข้าก็ยังรู้สึกได้ถึงลมหายใจของท่าน

1399
01:54:03,503 --> 01:54:05,880
หากยังไม่สายเกินไป

1400
01:54:06,297 --> 01:54:09,092
ได้โปรดให้อภัยข้าได้หรือไม่"

1401
01:54:17,392 --> 01:54:18,935
ท่านหญิง

1402
01:54:19,519 --> 01:54:20,979
ใต้เท้าโช…

1403
01:54:21,771 --> 01:54:23,189
เขา…

1404
01:54:23,606 --> 01:54:27,318
ไม่ เป็นไปไม่ได้

1405
01:54:27,402 --> 01:54:29,571
ไปทำงานของพวกเจ้าเสีย

1406
01:54:29,904 --> 01:54:32,073
ไม่มีอะไรให้พวกเจ้าดูทั้งนั้น

1407
01:56:22,976 --> 01:56:27,313
ข้าเคยบอกท่านว่า
เราทั้งสองไม่ได้ถูกลิขิตให้คู่กันบนโลกนี้

1408
01:56:46,332 --> 01:56:48,292
แต่ข้างบนนั้น

1409
01:56:48,835 --> 01:56:50,878
เราอาจบอกใครๆ ได้ว่าเราแต่งงานกัน

1410
01:56:51,004 --> 01:56:53,423
และจะไม่มีใครว่าอะไรเราได้

1411
01:57:05,435 --> 01:57:09,105
น้องเขยของใต้เท้ายูถูกแทงตาย

1412
01:57:09,564 --> 01:57:11,357
เขารู้ตัวว่าสมควรโดนแล้ว

1413
01:57:11,482 --> 01:57:14,527
ว่ากันว่าบ่าวคนสนิทเป็นคนฆ่าเขา

1414
01:57:31,753 --> 01:57:33,212
(บันทึกความสัมพันธ์อื้อฉาว)

1415
01:57:44,098 --> 01:57:46,434
เขาบอกกันว่าคือท่านหญิงโชล่ะ

1416
01:57:46,517 --> 01:57:47,769
เรื่องจริงหรือ

1417
01:57:47,935 --> 01:57:49,270
ใครจะไปนึก

1418
01:58:01,449 --> 01:58:04,368
{\an8}แม้ว่าโลกที่เราอยู่นี้จะเลวทรามเช่นไร

1419
01:58:04,452 --> 01:58:06,329
แผ่นดินเราก็ยึดถือความถูกต้องเหมาะสม

1420
01:58:06,412 --> 01:58:08,956
ในฐานะของสุภาพบุรุษ ข้าคงปล่อยไว้ไม่ได้

1421
01:58:09,040 --> 01:58:09,957
นี่มันเหลือเชื่อจริงๆ

1422
01:58:10,041 --> 01:58:12,960
เมื่อคำนึงสิ่งที่ลูกสะใภ้ของข้า

1423
01:58:13,169 --> 01:58:15,338
ได้ประพฤติตนอย่างไร้ที่ติตลอดมา

1424
01:58:17,298 --> 01:58:20,635
ในเมื่อเรายึดหนังสือภาพนี้
มาได้เกือบทั้งหมดแล้ว

1425
01:58:20,927 --> 01:58:24,388
เหตุใดเราไม่เก็บเรื่องอื้อฉาวนี้
ไว้เป็นความลับกันเล่า

1426
01:58:26,933 --> 01:58:29,602
ความเงียบหาใช่ทางออก
ของการกระทำนอกคอกเช่นนี้ไม่

1427
01:58:30,186 --> 01:58:32,855
แต่หากเราลงมือทำอะไรกับเรื่องนี้

1428
01:58:32,980 --> 01:58:34,690
มันจะทำให้ทั้งตระกูลต้องเสียหาย

1429
01:58:35,316 --> 01:58:37,443
เรื่องนี้ตัดสินใจลำบากนัก

1430
02:04:19,076 --> 02:04:21,078
{\an8}คำบรรยายโดย สมหทัย หาญวัฒนะชัย