1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:06,256 --> 00:00:09,509
‎(ภาพยนตร์สารคดีจาก NETFLIX)

3
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

4
00:00:27,152 --> 00:00:27,986
‎เยี่ยมมาก

5
00:00:28,069 --> 00:00:29,070
‎เยี่ยมมาก

6
00:00:29,154 --> 00:00:30,029
‎มา

7
00:00:30,113 --> 00:00:30,947
‎เฮ้

8
00:00:32,699 --> 00:00:33,658
‎เฮ้อ

9
00:00:40,707 --> 00:00:41,875
‎ทำดีมาก

10
00:00:43,168 --> 00:00:46,880
‎(หลังจากคืนรอบปฐมทัศน์)

11
00:00:48,506 --> 00:00:54,804
‎(นักแสดง - อิคุตะ โทมะ อายุ 36 ปี)

12
00:00:56,765 --> 00:01:00,685
‎คาบูกิมีความเป็นเอกลักษณ์…

13
00:01:01,853 --> 00:01:03,438
‎จะพูดยังไงดี…

14
00:01:07,567 --> 00:01:11,446
‎เหมือนมันอยู่ในดีเอ็นเอผม

15
00:01:11,529 --> 00:01:17,994
‎วัฒนธรรมญี่ปุ่นโบราณแบบนั้นน่ะ

16
00:01:24,000 --> 00:01:28,630
‎มันรู้สึกมีอะไรเดือดปุดๆ จากใต้เท้าขึ้นมา

17
00:01:28,713 --> 00:01:32,675
‎ตอนผมแสดงรปโปออกมา

18
00:01:32,759 --> 00:01:37,305
‎และผู้ชมก็ปรบมือให้ผม

19
00:01:37,388 --> 00:01:39,182
‎มันรู้สึก…

20
00:01:42,185 --> 00:01:46,940
‎ผมได้สัมผัสความตื่นเต้นรูปแบบใหม่

21
00:01:50,485 --> 00:01:54,656
‎ผมคิดว่า “ฉันเลิกแสดงคาบูกิไม่ได้”

22
00:02:04,916 --> 00:02:10,255
‎(ทัตสึมากิ ไรโนชิน - อิคุตะ โทมะ)

23
00:02:12,423 --> 00:02:17,720
‎(อากาโด ซูซูโนะสุเกะ - โอโนเอะ มัตสึยะ)

24
00:02:18,847 --> 00:02:25,854
‎(เจาะลึกถึงความท้าทายจนถึงคืนรอบปฐมทัศน์)

25
00:02:27,939 --> 00:02:29,858
‎(นักแสดง - โอกุริ ชุน)

26
00:02:30,984 --> 00:02:32,986
‎(นักแสดงคาบูกิ - นาคามูระ ชิจิโนะสุเกะ)

27
00:02:35,572 --> 00:02:42,412
‎(สารคดีการแสดงคาบูกิชุดใหม่ของอิคุตะ โทมะ)

28
00:02:48,710 --> 00:02:52,964
‎(อิคุตะ โทมะ - อิโดมุ)

29
00:02:53,423 --> 00:02:57,176
‎(ใบหน้าของอิคุตะ โทมะบนเวที)

30
00:02:57,260 --> 00:03:01,639
‎(นาคามูระ คันเกียวคุ)

31
00:03:01,723 --> 00:03:05,184
‎(อิจิกาวะ ทสึทาโนะสุเกะ)

32
00:03:05,268 --> 00:03:09,230
‎(ซาวะมูระ คูนิยะ)

33
00:03:09,814 --> 00:03:14,235
‎(โทมะรับแสดงคาบูกิชุดใหม่นี้
‎ซึ่งมีเวลาเตรียมตัวเดือนครึ่ง)

34
00:03:14,319 --> 00:03:19,115
‎และข้าก็จะเป็นอริที่เป็นมิตร
‎ของนักดาบที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น

35
00:03:21,701 --> 00:03:24,120
‎(วันที่ 25 มิถุนายน 2021)

36
00:03:24,203 --> 00:03:27,123
‎(โตเกียว เอ็นเกคิ คัตสึระ)

37
00:03:27,707 --> 00:03:31,586
‎(ก่อนคืนรอบปฐมทัศน์ 49 วัน)

38
00:03:33,671 --> 00:03:40,678
‎( คัตสึระ-อาวะเสะ / ทำวิกผมให้เข้าคู่กัน)

39
00:03:46,434 --> 00:03:47,602
‎อรุณสวัสดิ์

40
00:03:50,563 --> 00:03:51,522
‎ผมโทมะครับ

41
00:03:51,606 --> 00:03:54,150
‎- ยินดีครับ
‎- ยินดีครับ

42
00:03:54,234 --> 00:03:55,193
‎ยินดีที่ได้รู้จักครับ

43
00:03:57,237 --> 00:03:58,738
‎ผมของนายนุ่มไหม

44
00:03:58,821 --> 00:04:00,365
‎- มันนุ่มไหม
‎- ผมหยาบน่ะ

45
00:04:00,448 --> 00:04:01,366
‎ค่อนข้างหยาบไหม

46
00:04:01,449 --> 00:04:02,575
‎ผมฉันเหรอ ไม่ค่อยนะ

47
00:04:04,202 --> 00:04:06,829
‎ถ้าต้องให้ตัดผมก็จะตัด

48
00:04:06,913 --> 00:04:08,873
‎แบบนี้ดีกว่านะ

49
00:04:08,957 --> 00:04:10,250
‎แบบนี้ดีกว่าเหรอ

50
00:04:11,167 --> 00:04:14,462
‎- แบบที่เป็นอยู่นะ งั้นก็ได้
‎- งั้นเราจะลองแบบที่เป็นอยู่แหละ

51
00:04:14,545 --> 00:04:16,589
‎(การแสดงคาบูกิชุดใหม่ครั้งแรกของโทมะ)

52
00:04:17,507 --> 00:04:19,259
‎ใส่อันนี้ก่อน

53
00:04:25,515 --> 00:04:27,725
‎- นี่จำเป็นด้วยเหรอ
‎- ไม่หรอก

54
00:04:27,809 --> 00:04:30,186
‎- ฉันก็ว่างั้น ไม่เคยทำแบบนี้เลย
‎- ไม่ใช่แบบนี้น่ะ

55
00:04:30,853 --> 00:04:32,355
‎นี่คือสไตล์คาบูกิเหรอ

56
00:04:33,356 --> 00:04:34,941
‎ไม่ใช่แบบนี้

57
00:04:36,359 --> 00:04:37,777
‎(นักแสดงคาบูกิ
‎โอโนเอะ มัตสึยะ อายุ 36 ปี)

58
00:04:37,860 --> 00:04:41,531
‎ครั้งแรกที่รู้ตัวว่า…

59
00:04:41,614 --> 00:04:46,661
‎ผมต้องเดินทางสายนี้คือหลังอายุ 20

60
00:04:46,744 --> 00:04:51,749
‎ในฐานะนักแสดงเด็ก
‎มันก็เหมือนเวลาได้เล่นสนุกอีกช่วง

61
00:04:51,833 --> 00:04:54,043
‎ทุกคนจะตามใจผมและเชียร์ผม

62
00:04:54,127 --> 00:04:57,171
‎(ขึ้นเวทีแรกตอนห้าขวบ
‎คุณพ่อก็เป็นนักแสดงคาบูกิเช่นกัน)

63
00:04:57,255 --> 00:04:58,840
‎ผมไม่ได้คิดว่ามัน…

64
00:05:01,009 --> 00:05:03,469
‎จะเป็นอาชีพจนกระทั่งอายุ 20

65
00:05:04,846 --> 00:05:11,227
‎หลังจากที่พ่อเสีย
‎และผมก็กลายเป็นหัวหน้าครอบครัว

66
00:05:11,311 --> 00:05:17,984
‎มันทำให้ผมตระหนักได้ว่าผมต้องจริงจังกับมัน

67
00:05:25,408 --> 00:05:32,373
‎(จะมีการทำวิกขึ้นมาสองอันสำหรับการแสดงนี้)

68
00:05:38,671 --> 00:05:45,678
‎(ทุบแผ่นทองแดงให้เป็นรูปทรง
‎ตัวฐานเรียกว่าจิกาเนะ)

69
00:05:58,316 --> 00:06:03,654
‎(ปรับรูปทรงเพื่อสร้างฐานวิกผมของโทมะ)

70
00:06:04,155 --> 00:06:07,867
‎(เหตุผลที่รับแสดงคาบูกิชุดใหม่)

71
00:06:08,534 --> 00:06:11,704
‎มัตสึยะเป็นเพื่อนที่โรงเรียนมัธยมปลายของผม

72
00:06:13,414 --> 00:06:17,627
‎เขาชวนผมไปแสดงคาบูกิด้วยกัน

73
00:06:18,419 --> 00:06:19,921
‎สมัยมัธยมปลาย…

74
00:06:20,797 --> 00:06:25,218
‎เขาจะพูดว่า “วันหนึ่งเราจะขึ้นเวทีด้วยกัน”
‎“เราจะแสดงคาบูกิกัน”

75
00:06:25,301 --> 00:06:28,096
‎(โอโนเอะ มัตสึยะ, อิคุตะ โทมะ
‎วิชาสร้างลักษณะนิสัย โรงเรียนมัธยมโฮริโคชิ)

76
00:06:28,679 --> 00:06:35,144
‎ผมก็จะบอกว่า “ใช่” แต่ในใจแล้ว
‎ผมคิดว่าไม่มีทางเกิดขึ้นหรอก

77
00:06:36,687 --> 00:06:40,900
‎สมัยมัธยมปลาย เราทั้งคู่…

78
00:06:41,692 --> 00:06:42,693
‎เราไม่ได้…

79
00:06:43,569 --> 00:06:49,992
‎เขาจะออกทีวี แต่ก็ไม่ใช่ว่าเรายุ่งสุดๆ

80
00:06:50,535 --> 00:06:54,914
‎การออกจากโรงเรียนไปทำการแสดง
‎เหมือนเป็นเครื่องแสดงฐานะ

81
00:06:55,414 --> 00:06:59,335
‎เราสองคนไม่มีทางมีการแสดงได้
‎เราก็เลยอยู่โรงเรียนทั้งวัน

82
00:07:00,169 --> 00:07:02,839
‎มันก็เป็นเรื่องที่ดีนะ

83
00:07:03,464 --> 00:07:08,052
‎แต่สำหรับคนในวงการบันเทิง

84
00:07:08,886 --> 00:07:11,430
‎เราไม่ได้ออกไปตรงนั้นจริงๆ

85
00:07:12,306 --> 00:07:18,020
‎เราไม่เคยพูดเรื่องนี้กันจริงๆ
‎แต่เราต่างก็รู้สึกคับข้องใจ

86
00:07:18,938 --> 00:07:20,064
‎อย่างน้อยผมก็คิดอย่างนั้น

87
00:07:20,148 --> 00:07:23,025
‎เพราะแบบนี้เวลาเราอยู่ด้วยกัน

88
00:07:23,776 --> 00:07:27,155
‎ผมจึงไม่ค่อยมีความทรงจำที่คุยกันเรื่องงาน

89
00:07:27,238 --> 00:07:29,657
‎ไม่เคยพูดถึงหัวข้อนี้เลย

90
00:07:30,908 --> 00:07:34,620
‎เราเลี่ยงมันมาสามปี

91
00:07:36,038 --> 00:07:41,210
‎แต่เรื่องเดียวที่เราเคยเอ่ยถึงงาน

92
00:07:42,170 --> 00:07:45,798
‎คือเราอยากขึ้นเวทีด้วยกันสักวัน

93
00:07:45,882 --> 00:07:50,678
‎ซึ่งเราจะแสดงคาบูกิกัน เขาก็เคยมาดูคาบูกิ

94
00:07:51,387 --> 00:07:55,308
‎และเราก็ดูจะใฝ่ฝันถึงเรื่องนี้กัน

95
00:07:56,893 --> 00:07:58,519
‎ออกจะโหยหาน่ะ

96
00:07:59,228 --> 00:08:02,148
‎ตอนเขาชวนผม ผมก็นึกถึงสมัยนั้น

97
00:08:03,024 --> 00:08:06,777
‎“จริงด้วย เราเคยพูดถึงเรื่องนี้
‎สมัยอยู่มัธยมปลาย”

98
00:08:13,534 --> 00:08:16,204
‎ความทรงจำก็พรั่งพรูกลับมา

99
00:08:16,996 --> 00:08:18,831
‎(คาบูกิมีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 400 ปี)

100
00:08:18,915 --> 00:08:20,917
‎(อูตากาวะ คูนิซาดะ
‎โอโดริเคโยเอะโดเอโนะซากาเอะ)

101
00:08:21,000 --> 00:08:22,376
‎(พิพิธภัณฑ์ศิลปะโอตะเมมโมเรียล)

102
00:08:23,169 --> 00:08:28,549
‎(การจะเป็นนักแสดงคาบูกิ
‎ต้องฝึกฝนมาอย่างยาวนาน)

103
00:08:31,344 --> 00:08:35,973
‎(สำหรับนักแสดงอย่างโทมะที่มาแสดงคาบูกิชุดใหม่
‎เป็นสิ่งที่ยังไม่เคยได้ยินมาก่อน)

104
00:08:37,558 --> 00:08:38,518
‎ใช้ได้ไหม

105
00:08:38,601 --> 00:08:40,728
‎ดี ดูดีนะ

106
00:08:43,773 --> 00:08:45,650
‎ตรงนี้สูงไปหน่อยนะ

107
00:08:45,733 --> 00:08:46,734
‎ตรงนี้นิดนึงใช่ไหม

108
00:08:47,360 --> 00:08:49,362
‎ตรงนี้นิดนึง

109
00:08:49,987 --> 00:08:51,280
‎น่าจะใช้ได้

110
00:08:51,948 --> 00:08:52,782
‎โอเคนะ

111
00:08:52,865 --> 00:08:53,699
‎โอเค

112
00:08:53,783 --> 00:08:54,617
‎โอเค

113
00:08:54,700 --> 00:08:55,910
‎ขอบคุณมากครับ

114
00:08:55,993 --> 00:08:57,954
‎- ขอบคุณในความใจเย็น
‎- ขอบคุณครับ

115
00:09:02,667 --> 00:09:09,382
‎(เพื่อนๆ นักแสดงของพวกเขาคิดยังไง)

116
00:09:10,508 --> 00:09:13,135
‎ผมประทับใจกับสิ่งที่พวกเขาพยายาม

117
00:09:13,219 --> 00:09:14,053
‎(นักแสดง - โอกุริ ชุน)

118
00:09:14,136 --> 00:09:15,096
‎จริงๆ นะ

119
00:09:15,179 --> 00:09:19,850
‎โดยเฉพาะโทมะ เขาเป็นเพื่อนเก่าของมัตสึยะ

120
00:09:20,351 --> 00:09:25,856
‎เขาได้สัมผัสกับคาบูกิบ่อยครั้งผ่านมัตสึยะ

121
00:09:26,440 --> 00:09:32,738
‎สิ่งที่พวกเขาร่วมสร้างกันมาตั้งแต่เด็ก

122
00:09:33,447 --> 00:09:35,283
‎มันคนละเรื่องกัน

123
00:09:35,992 --> 00:09:38,911
‎การกระโจนเข้าไปหามันเลย…

124
00:09:42,039 --> 00:09:45,376
‎ผมค่อนข้างมั่นใจว่าผมต้องลังเล

125
00:09:47,378 --> 00:09:49,505
‎ฉันแต่งหน้าไม่ได้เรื่องเลย

126
00:09:49,589 --> 00:09:50,506
‎จริงเหรอ

127
00:09:51,674 --> 00:09:55,886
‎ถ้านายไม่หัดแต่ง เราจะหาคนมาแต่งหน้าให้นาย

128
00:09:55,970 --> 00:09:59,140
‎ตอนแรกมันก็ไม่น่าจะยากขนาดนั้นอยู่แล้วนะ

129
00:09:59,724 --> 00:10:01,976
‎เราคงจะใช้ห้องแต่งตัวห้องเดียวกัน

130
00:10:02,059 --> 00:10:03,644
‎ห้องเดียวกันเหรอ

131
00:10:03,728 --> 00:10:04,854
‎ไม่เอา ขอโทษด้วย

132
00:10:05,438 --> 00:10:07,106
‎ฉันอยากได้ห้องส่วนตัว

133
00:10:07,189 --> 00:10:08,024
‎ว่าไงนะ

134
00:10:08,691 --> 00:10:09,525
‎ถามจริง

135
00:10:10,151 --> 00:10:11,694
‎มุกปะเนี่ย

136
00:10:12,361 --> 00:10:13,654
‎นี่ไงที่ผมบอก

137
00:10:14,655 --> 00:10:16,282
‎ชื่อเสียงทำให้คุณเปลี่ยนไป

138
00:10:17,199 --> 00:10:19,785
‎ตอนนี้เขาเรื่องมากเรื่องห้องแต่งตัว

139
00:10:19,869 --> 00:10:21,203
‎ไม่งั้นฉันก็แสดงไม่ได้

140
00:10:21,287 --> 00:10:22,455
‎นายมันสุดๆ เลย

141
00:10:23,706 --> 00:10:26,208
‎ใครมาสั่งสอนผู้ชายคนนี้หน่อยซิ

142
00:10:30,087 --> 00:10:33,799
‎(คืนรอบปฐมทัศน์คือวันที่ 13 สิงหาคม)

143
00:10:34,383 --> 00:10:40,181
‎(ก่อนคืนรอบปฐมทัศน์ 43 วัน)

144
00:10:40,264 --> 00:10:44,018
‎(สตูดิโอโทเกคิ)

145
00:10:44,727 --> 00:10:48,189
‎(วันแรกของการฝึกซ้อมเดือนครึ่ง)

146
00:10:48,272 --> 00:10:50,608
‎ขอบคุณทุกคนที่มานะครับ

147
00:10:50,691 --> 00:10:54,570
‎นี่จะเป็นอิโดมุครั้งที่สิบของผม

148
00:10:54,654 --> 00:10:57,406
‎เราจะเริ่มกันตอนนี้เลย

149
00:10:57,948 --> 00:11:00,993
‎ผมตื่นเต้นมาก อิโดมุนี้…

150
00:11:01,077 --> 00:11:02,745
‎(การแสดงที่สร้างเองเก้าครั้งตั้งแต่ปี 2009)

151
00:11:02,828 --> 00:11:07,667
‎นี่จะเป็นการแสดงอิโดมุครั้งสุดท้าย

152
00:11:07,750 --> 00:11:12,880
‎ผมได้ใส่ทุกอย่างที่อยากทำเข้าไปในการแสดง

153
00:11:12,963 --> 00:11:15,758
‎(2021 (การแสดงครั้งที่สิบ)
‎จะเป็นการสิ้นสุดการสร้าง)

154
00:11:15,841 --> 00:11:20,054
‎โรงละครฮอนด้าแสดงอากาโด ซูซูโนะสุเกะ
‎และมีโทมะด้วย

155
00:11:20,137 --> 00:11:25,351
‎ผมโชคดีมากที่ได้ทุกอย่างมารวมกันแบบนี้

156
00:11:25,434 --> 00:11:28,896
‎เขาเรียกตัวเองว่าเฮชินโน
‎ไทราโนะ มาซากาโดะ

157
00:11:28,979 --> 00:11:29,814
‎(อ่านบท)

158
00:11:29,897 --> 00:11:31,899
‎ไทราโนะ มาซากาโดะเหรอ

159
00:11:32,817 --> 00:11:36,112
‎ข้าไม่รู้ว่าทำไมเขามาเข้าฝันข้า…

160
00:11:36,695 --> 00:11:40,533
‎(นักแสดงทุกคนยกเว้นอิคุตะเป็นนักแสดงคาบูกิ)

161
00:11:40,616 --> 00:11:45,454
‎ข้าดูเจ้าต่อสู้กันแล้ว เจ้าทั้งสองมีฝีมือทีเดียว

162
00:11:45,538 --> 00:11:47,581
‎อ้อ เราไม่เก่งขนาดนั้นหรอก

163
00:11:48,249 --> 00:11:50,251
‎ข้าเดือดดาลนัก

164
00:11:50,334 --> 00:11:52,503
‎ที่เดือดเพราะเจ้ากลัว

165
00:11:52,586 --> 00:11:59,301
‎ผมมั่นใจว่าบทพูดของผม
‎จะเป็นสไตล์คาบูกิมากกว่านี้

166
00:12:00,511 --> 00:12:02,680
‎มันเป็นคนละแขนงกันเลย

167
00:12:02,763 --> 00:12:08,018
‎มันไม่เหมือนภาพยนตร์หรือละครที่ผมเคยเล่น

168
00:12:10,187 --> 00:12:11,397
‎แหม…

169
00:12:12,273 --> 00:12:15,276
‎มันเป็นการต่อสู้ที่ยากลำบาก
‎เป็นความท้าทายน่ะฮะ

170
00:12:17,611 --> 00:12:22,366
‎แล้วเราก็ผ่านไปช่วงครึ่งหลังแล้ว

171
00:12:22,450 --> 00:12:27,037
‎มันคงจะไม่เป็นแบบนี้ ฉะนั้น…

172
00:12:27,121 --> 00:12:30,207
‎เราก็ค่อยๆ ปรับไปเรื่อยๆ ระหว่างซ้อมได้

173
00:12:30,708 --> 00:12:35,588
‎มันจะค่อยๆ เป็นรูปเป็นร่าง
‎ต้องใช้เวลา ก็ทนหน่อยนะครับ

174
00:12:35,671 --> 00:12:37,298
‎(ผู้กำกับ/ออกแบบท่าทาง
‎โอโนเอะ คิคุโนโจ)

175
00:12:37,381 --> 00:12:38,340
‎(บทการแสดง - โทเบะ คาซูฮิสะ)

176
00:12:38,424 --> 00:12:39,258
‎สุดท้ายแล้ว…

177
00:12:39,341 --> 00:12:41,260
‎(อากาโด ซูซูโนะสุเกะ
‎ทัตสึมากิ ไรโนชิน)

178
00:12:41,343 --> 00:12:43,304
‎(สองคนนี้จะเล่นเป็นนักรบฝึกหัด)

179
00:12:43,387 --> 00:12:47,475
‎(ที่รู้ว่าไรโนชินเป็นลูกครึ่งยักษ์โอนิ
‎ซูซูโนะสุเกะจึงถูกบังคับให้มาเผชิญหน้าด้วย)

180
00:12:47,558 --> 00:12:49,185
‎มันจะดีกว่าถ้าเขาไม่ทำ

181
00:12:49,268 --> 00:12:50,352
‎แบบว่า…

182
00:12:50,436 --> 00:12:54,064
‎สุดท้ายแล้วมิตรภาพของพวกเขาจะ…

183
00:12:55,149 --> 00:12:59,153
‎(ก่อนคืนรอบปฐมทัศน์ 42 วัน)

184
00:13:06,660 --> 00:13:08,204
‎ผมแต่งตัวแบบนี้

185
00:13:09,788 --> 00:13:10,915
‎รับงานนี้ก็ต้องทำแบบนี้แหละ

186
00:13:11,957 --> 00:13:14,460
‎ขอบคุณมากเลย

187
00:13:16,504 --> 00:13:17,588
‎มันจะดีเอง

188
00:13:17,671 --> 00:13:19,089
‎- จริงเหรอฮะ
‎- แน่นอนอยู่แล้ว

189
00:13:19,173 --> 00:13:20,257
‎(โอโนเอะ โทคุมัตสึ)

190
00:13:20,341 --> 00:13:22,885
‎คุณเคยเล่นละครเวทีมาแล้ว

191
00:13:22,968 --> 00:13:27,014
‎คุณมีประสบการณ์ที่จอห์นนี่ส์แล้ว

192
00:13:27,097 --> 00:13:31,185
‎ถ้าเคยแสดงมาก่อน แสดงคาบูกิก็ไม่ต่างหรอก

193
00:13:33,479 --> 00:13:34,897
‎เรายังไม่รู้ว่ามันจะเป็นยังไง

194
00:13:34,980 --> 00:13:37,316
‎(เปิดฉาก
‎การหวนคืนของวิญญาณไทราโนะ มาซากาโด)

195
00:13:37,399 --> 00:13:41,403
‎เราจะเริ่มจากความมืด
‎แล้วถึงช่วงหนึ่งสปอตไลต์ก็ส่องมา

196
00:13:41,487 --> 00:13:42,321
‎โอเค

197
00:13:42,404 --> 00:13:44,532
‎และเราก็เห็นเงาของ…

198
00:13:44,615 --> 00:13:46,992
‎เราตัดตรง “เจ้าพูดอะไร” ออกไปดีกว่า

199
00:13:47,076 --> 00:13:50,037
‎มันมี “ซูซูโนะสุเกะ!” แล้วก็…

200
00:13:50,120 --> 00:13:53,999
‎ซูซูโนะสุเกะต้องพูดอะไรสักอย่าง

201
00:13:54,750 --> 00:13:59,338
‎ถ้าเขารออยู่ ดังนั้นตอนเขาพูดว่า
‎“เอาร่างของเจ้ามาให้ข้าใช้เป็นพาหนะ”

202
00:13:59,421 --> 00:14:01,507
‎เขาควรพูดว่าเขารออยู่

203
00:14:02,091 --> 00:14:07,137
‎อย่างเช่น “จุดจบอันน่าเศร้าของข้าที่วังโซมะ
‎โลกนี้เอาวิญญาณข้าไป…”

204
00:14:07,221 --> 00:14:10,891
‎เขาพูดว่า “วิญญาณของข้าผูกติดกับต้นไม้ต้นนี้…

205
00:14:12,434 --> 00:14:15,354
‎ใบมีดของเจ้าได้ทำลายผนึกนี้…”

206
00:14:16,188 --> 00:14:18,524
‎(การฝึกซ้อมดำเนินไปพร้อมกับการแก้ไขบท)

207
00:14:18,607 --> 00:14:20,943
‎มันยาวไปหน่อย มันต้อง…

208
00:14:21,026 --> 00:14:22,111
‎ยาว

209
00:14:22,194 --> 00:14:26,782
‎- เราจะลองพูดบทใหม่นี้ดู
‎- ได้ครับ

210
00:14:26,866 --> 00:14:30,411
‎ผมรู้ว่าคุณจะปรากฏตัวทีหลัง

211
00:14:30,494 --> 00:14:35,791
‎แต่ผมอยากดูความไหลลื่น
‎เพื่อจะได้ตัดสินใจการวางตำแหน่งของคุณ

212
00:14:35,875 --> 00:14:41,297
‎ได้นอนอาบแสงจันทร์อันสงบเงียบนี้แล้ว
‎ยังจะฝันแบบนั้นอยู่อีก…

213
00:14:41,380 --> 00:14:43,549
‎(ฉากที่หนึ่ง บนเขาฮาโกเนะ
‎ฉากแรกของอิคุตะ)

214
00:14:44,174 --> 00:14:46,719
‎ไรโนชินไปไหนนะ

215
00:14:48,804 --> 00:14:52,558
‎ซูซูโนะสุเกะ ในที่สุดเจ้าก็ตื่น

216
00:14:52,641 --> 00:14:55,519
‎ไรโนชิน เจ้าไปไหนมา

217
00:14:55,603 --> 00:15:00,482
‎ตอนข้าตื่น เจ้ายังหลับอยู่ ข้าก็เลยไปเอาน้ำ

218
00:15:00,566 --> 00:15:01,901
‎(ฉากที่สอง ที่ชิบะโดโจ)

219
00:15:01,984 --> 00:15:06,655
‎ข้าพยายามจะเป็นนักดาบผู้ยิ่งใหญ่ที่สุด
‎ในญี่ปุ่นอย่างพ่อข้า

220
00:15:06,739 --> 00:15:07,740
‎และเจ้าล่ะ

221
00:15:08,282 --> 00:15:14,121
‎ข้าเป็นเด็กกำพร้า ไม่มีพ่อแม่ ไม่มีญาติพี่น้อง

222
00:15:15,247 --> 00:15:19,084
‎ผมควรรอให้เปลี่ยนอันนี้ไหม

223
00:15:19,168 --> 00:15:20,002
‎หรือไม่ต้อง

224
00:15:20,085 --> 00:15:22,212
‎ผมได้ยินเมื่อวานว่ามันอาจจะเปลี่ยน

225
00:15:22,296 --> 00:15:25,883
‎เราจะเปลี่ยนฉากเจ็ด แปด และเก้า

226
00:15:26,759 --> 00:15:28,218
‎แถวๆ นั้น

227
00:15:28,302 --> 00:15:29,470
‎- เข้าใจครับ
‎- ดี

228
00:15:29,553 --> 00:15:30,930
‎- ตรงนี้ไม่เปลี่ยน
‎- ครับ

229
00:15:33,307 --> 00:15:35,225
‎วันนี้เราก็ซ้อมกันได้แค่นี้

230
00:15:35,726 --> 00:15:36,727
‎งั้นเหรอ

231
00:15:37,895 --> 00:15:41,649
‎ตั้งแต่พรุ่งนี้เราควรทำอะไร

232
00:15:44,151 --> 00:15:50,032
‎การซ้อมละครเวทีกับการซ้อมคาบูกิ

233
00:15:50,699 --> 00:15:54,620
‎มันต่างกันโดยสิ้นเชิง
‎แม้แต่การถือบทระหว่างซ้อม

234
00:15:54,703 --> 00:15:58,415
‎เราไม่ทำแบบนั้นในละครเวทีที่ผมแสดง

235
00:15:58,999 --> 00:16:01,377
‎เราจะจำบทตัวเองก่อน

236
00:16:01,460 --> 00:16:02,711
‎ผมยังคง…

237
00:16:04,421 --> 00:16:07,758
‎ผมกลัวเพราะผมยังไม่เจออุปสรรคเลย

238
00:16:08,342 --> 00:16:10,761
‎สิ่งที่ผมต้องทำแต่ทำไม่ได้น่ะ

239
00:16:11,303 --> 00:16:15,849
‎สิ่งที่ผมฝึกเพื่อจะทำให้ได้

240
00:16:15,933 --> 00:16:20,980
‎ผมรู้สึกว่าผมแทบไม่ได้เริ่มเลย
‎มันทำให้ผมกังวลน่ะ

241
00:16:22,356 --> 00:16:23,440
‎ประมาณนั้น

242
00:16:25,067 --> 00:16:30,322
‎ผมเข้าวงการนี้เพราะแม่ผม

243
00:16:31,240 --> 00:16:33,617
‎แม่ส่งประวัติผมให้ค่ายจอห์นนี่ส์

244
00:16:33,701 --> 00:16:35,619
‎แม่ถึงกับลากผมไปคัดเลือก

245
00:16:35,703 --> 00:16:37,204
‎(ปี 1996 เข้าวงจอห์นนี่ส์ตอนอายุ 11 ปี)

246
00:16:37,287 --> 00:16:39,957
‎แต่จากวันนั้น…

247
00:16:40,040 --> 00:16:41,750
‎จะพูดยังไงดี

248
00:16:43,085 --> 00:16:47,297
‎มันก็เกิดความตื่นเต้นที่บอกไม่ถูกนี้

249
00:16:48,465 --> 00:16:50,592
‎รุ่นพี่บางคนที่นั่น…

250
00:16:51,343 --> 00:16:54,346
‎สอนผมเรื่องต่างๆ

251
00:16:55,222 --> 00:16:59,643
‎รองเท้าผ้าใบรุ่นไหนที่กำลังฮิต แล้วก็เรื่องเสื้อผ้า

252
00:16:59,727 --> 00:17:03,355
‎“ฉันรู้จักร้านอาหารอร่อยนะ” “ที่ไหนเหรอ”

253
00:17:03,856 --> 00:17:07,484
‎“เป็นร้านชื่อโยชิโนยะ”
‎“ฉันอยากไป” แบบนั้นน่ะ

254
00:17:08,694 --> 00:17:10,821
‎มีเรื่องสนุกทุกวัน

255
00:17:12,531 --> 00:17:16,618
‎(เขาได้กลายเป็นสมาชิกจอห์นนี่ส์จูเนียร์
‎ที่จะกลายเป็นไอดอล)

256
00:17:16,702 --> 00:17:21,749
‎(อิคุตะ โทมะ อายุ 13)

257
00:17:21,832 --> 00:17:27,463
‎แถมสาวๆ ก็ชอบมาเอาอกเอาใจเรา

258
00:17:28,338 --> 00:17:29,923
‎นั่นเป็นของแถม

259
00:17:31,258 --> 00:17:34,970
‎ตอนนั้นผมไม่แน่ใจว่าอยู่จุดไหน

260
00:17:35,637 --> 00:17:38,265
‎ผมไม่รับรู้เรื่องอาชีพเลย

261
00:17:39,224 --> 00:17:45,147
‎พอผมเข้าโรงเรียนมัธยมปลาย คนรอบตัวผม…

262
00:17:46,023 --> 00:17:49,943
‎ผมมองดูพวกเขามีชื่อเสียงโด่งดังมากทุกคน

263
00:17:50,027 --> 00:17:51,653
‎มันเหมือนกับ…

264
00:17:52,237 --> 00:17:56,075
‎ผมคิดว่าเราอยู่เคียงข้างกัน

265
00:17:56,158 --> 00:18:00,162
‎ทุกคนสนุกสนานด้วยกัน

266
00:18:00,245 --> 00:18:03,874
‎“เดี๋ยว จริงๆ แล้วนี่คืองานนะ”

267
00:18:03,957 --> 00:18:07,211
‎อยู่ดีๆ ผมก็คิดถึงความจริงเรื่องนั้น

268
00:18:07,294 --> 00:18:09,671
‎มันมีความอิจฉา

269
00:18:11,215 --> 00:18:15,886
‎หรือผมรู้สึกละอายใจเป็นครั้งแรกเสียมากกว่า

270
00:18:17,221 --> 00:18:23,018
‎“ฉันควรเข้ามหาวิทยาลัยหรือหางานทำสักที่ดีไหม”

271
00:18:23,977 --> 00:18:25,896
‎ผมคิดถึงเรื่องนั้น

272
00:18:27,481 --> 00:18:32,861
‎ผมมาค้นพบการแสดงบนเวทีเป็นครั้งแรกก็ตอนนั้น

273
00:18:33,362 --> 00:18:36,740
‎ผมได้เห็นนักแสดงรุ่นใหญ่สนุกสนานอยู่ทุกวัน

274
00:18:36,824 --> 00:18:42,162
‎การทำงานนั้นและทำให้ผู้ชมมีความสุข
‎เป็นสิ่งที่ดีที่สุด

275
00:18:42,246 --> 00:18:45,499
‎(ปี 2002 ซูซาโน่ ตำนานแห่งดาบอิกก์ดราซิล
‎ชินคันเซ็น - เกคิดัน)

276
00:18:45,582 --> 00:18:48,836
‎ผมก็คิดได้ว่านี่เป็นหนทางของผม

277
00:18:49,503 --> 00:18:51,630
‎การละคร… เวที…

278
00:18:55,801 --> 00:19:00,347
‎ผมอยากเป็นคนที่ทำมาหากินด้านนั้น

279
00:19:02,975 --> 00:19:03,851
‎คือ…

280
00:19:05,602 --> 00:19:07,104
‎(ทาชิมาวาริ)

281
00:19:07,187 --> 00:19:11,150
‎มันเรียกว่า “ยามากาตะ”
‎ซึ่งเราจะแกว่งดาบเป็นรูปภูเขา

282
00:19:11,233 --> 00:19:13,485
‎เราจะหลบเลี่ยงคู่ต่อสู้ของเรา

283
00:19:13,986 --> 00:19:18,448
‎เราจะแกว่งขอบนอกของรูปทรงภูเขา

284
00:19:18,532 --> 00:19:22,452
‎(ซาวามูระ คุนิยะ)

285
00:19:23,328 --> 00:19:26,874
‎เราแกว่งดาบเพื่อหลบเลี่ยงคู่ต่อสู้

286
00:19:26,957 --> 00:19:29,042
‎(ยามากาตะเป็นทาจิมาวาริพื้นฐานอย่างหนึ่ง)

287
00:19:29,626 --> 00:19:33,213
‎คุณทำท่าเดิมเวลาดึงดาบคืน

288
00:19:35,632 --> 00:19:38,051
‎แกว่ง แกว่ง และแกว่ง

289
00:19:38,135 --> 00:19:39,678
‎แล้วก็ผ่านไป

290
00:19:40,846 --> 00:19:45,017
‎คุณก้าวถอยหลังนิดนึง เขาจะได้มีทางไป

291
00:19:45,601 --> 00:19:47,561
‎- ลองดู
‎- ครับ

292
00:19:48,478 --> 00:19:50,105
‎เข้าที่และ…

293
00:19:50,189 --> 00:19:51,023
‎(รปโป)

294
00:19:51,106 --> 00:19:53,734
‎(ฉากไคลแมกซ์ ที่คิเมนเจียว)

295
00:19:53,817 --> 00:19:54,693
‎มุมนี้

296
00:19:55,194 --> 00:20:02,159
‎(โอโนเอะ คิคุจิ)

297
00:20:09,625 --> 00:20:15,881
‎(รปโปเป็นวิธีการออกฉาก
‎ที่เป็นเอกลักษณ์ของคาบูกิ)

298
00:20:15,964 --> 00:20:19,593
‎(โอโตวากาตาเกะ ดันมาริ)

299
00:20:31,521 --> 00:20:32,481
‎แบบนี้

300
00:20:32,564 --> 00:20:37,361
‎(รปโปของโทมะจะเป็นฉากสำคัญของการแสดง)

301
00:20:37,444 --> 00:20:39,363
‎คุณต้องโค้งไปทางนั้น

302
00:20:39,905 --> 00:20:40,948
‎ไปทางนี้…

303
00:20:42,366 --> 00:20:43,450
‎แล้วก็ทางนี้

304
00:20:51,250 --> 00:20:54,169
‎เราเป็นกลุ่มนักแสดงคาบูกิ
‎ระดับที่เรียกว่า “นาไดชิตะ”

305
00:20:54,253 --> 00:20:55,087
‎(โอโนเอะ ทาคามัตสึ)

306
00:20:55,170 --> 00:20:58,090
‎ระดับของเราไม่ทำท่ารปโป

307
00:20:58,173 --> 00:21:04,513
‎มันเป็นท่าที่สงวนไว้ให้นักแสดงนำ

308
00:21:07,182 --> 00:21:09,017
‎เดี๋ยว อะไรนะ

309
00:21:09,101 --> 00:21:10,269
‎ขอผมทำใหม่นะ

310
00:21:10,894 --> 00:21:12,562
‎ม้วนเข้ามา

311
00:21:12,646 --> 00:21:13,939
‎ม้วนเข้ามา

312
00:21:14,022 --> 00:21:14,982
‎ใช่แล้ว

313
00:21:15,065 --> 00:21:17,067
‎แล้วก็หมุน แบบนั้น

314
00:21:17,651 --> 00:21:19,695
‎แล้วก็ยกมือขึ้นและ…

315
00:21:21,613 --> 00:21:23,532
‎ถอยเท้าขวามา

316
00:21:31,707 --> 00:21:34,251
‎ใช่ แบบนั้น ท่าสวย

317
00:21:34,334 --> 00:21:36,670
‎- เข้าใจละ
‎- พยายามอย่าผงกหัว

318
00:21:37,504 --> 00:21:39,172
‎กดจุดศูนย์ถ่วงให้ต่ำลง

319
00:21:39,256 --> 00:21:40,757
‎ใช้เอวคอยทรงตัวไว้

320
00:21:40,841 --> 00:21:41,800
‎เข่าคุณ…

321
00:21:41,883 --> 00:21:46,013
‎ผมไม่ได้คาดหวังเรื่องนี้กะทันหันขนาดนี้เลย

322
00:21:47,222 --> 00:21:51,768
‎รปโปเป็นฉากสำคัญฉากหนึ่งของคาบูกิ

323
00:21:54,855 --> 00:21:56,940
‎ผมต้องฝึกจริงๆ

324
00:21:58,692 --> 00:22:00,068
‎จริงๆ นะ

325
00:22:00,152 --> 00:22:02,487
‎- มีอะไรให้เรียนรู้เยอะเลย
‎- ใช่

326
00:22:03,822 --> 00:22:04,990
‎ทุกวันคือบทเรียน

327
00:22:06,366 --> 00:22:13,290
‎นี่เป็นครั้งแรกที่ผมทำการแสดงคาบูกิตั้งแต่ต้น

328
00:22:13,832 --> 00:22:16,001
‎มันก็เลยไม่ใช่แค่โทมะ

329
00:22:16,084 --> 00:22:21,840
‎ผมไม่แน่ใจหลายเรื่องว่า
‎ผมควรจะประกอบขึ้นมายังไง

330
00:22:23,592 --> 00:22:26,428
‎(มัตสึสุเกะ พ่อของมัตสึยะ
‎แสดงเป็นอากาโด ซูซูโนะสุเกะ ในปี 1958)

331
00:22:26,511 --> 00:22:31,600
‎ผมอยากนำอากาโด ซูซูโนะสุเกะของพ่อผม
‎มาสร้างใหม่

332
00:22:31,683 --> 00:22:36,021
‎การทำสิ่งนั้นเป็นเป้าหมายหนึ่งของผม

333
00:22:36,104 --> 00:22:39,149
‎พ่อเป็นนักแสดงที่แสดงสุดเหวี่ยง
‎คนที่คลั่งไคล้คาบูกิน่ะ

334
00:22:39,232 --> 00:22:40,650
‎(พ่อของมัตสึยะ โอโนเอะ มัตสึสุเกะ)

335
00:22:40,734 --> 00:22:43,153
‎มันอยู่ในใจเขาเสมอ

336
00:22:43,236 --> 00:22:46,907
‎มีแค่คาบูกิหรือไม่ก็
‎ไจแอนท์ส ทีมเบสบอลทีมโปรดของพ่อ

337
00:22:46,990 --> 00:22:50,410
‎และด้วยความที่ครอบครัวเรา
‎ไม่ใช่ครอบครัวคาบูกิที่มีชื่อเสียง

338
00:22:50,494 --> 00:22:56,583
‎พ่อจึงไม่เคยได้เล่นบทนำเลย

339
00:22:56,666 --> 00:23:01,046
‎พ่อไม่พอใจเรื่องนี้มาก

340
00:23:01,546 --> 00:23:03,340
‎ตลอดชีวิตพ่อเลย

341
00:23:03,924 --> 00:23:08,386
‎สิ่งที่น่าจะเป็นเรื่องยากที่สุดสำหรับพ่อ…

342
00:23:09,054 --> 00:23:13,600
‎คือการที่ความรู้สึกหลงใหล
‎ในคาบูกิของพ่อไม่เคยหมดไป

343
00:23:14,226 --> 00:23:18,980
‎เขามีความหลงใหลและแรงกระตุ้น
‎ในเรื่องนั้นตลอดจนวันตาย

344
00:23:19,064 --> 00:23:23,401
‎ผมรู้สึกได้ว่าเขารู้สึกขัดแย้งตลอดชีวิต

345
00:23:24,027 --> 00:23:26,613
‎ผมรู้สึกได้จริงๆ

346
00:23:26,696 --> 00:23:28,657
‎เป็นความรู้สึกที่ไม่เคยหายไป

347
00:23:29,574 --> 00:23:33,829
‎การที่พ่อไม่ได้มาจากครอบครัวที่มีชื่อเสียง

348
00:23:34,454 --> 00:23:38,041
‎ทำให้พ่อต้องเจ็บปวดใจแน่ๆ

349
00:23:38,125 --> 00:23:44,840
‎ผมเคยสงสัยว่าทำไมไม่มีใครให้พ่อเล่นบทที่ดีกว่านี้

350
00:23:45,340 --> 00:23:50,011
‎ผมอยากให้พวกเขาให้โอกาสพ่อจริงๆ

351
00:23:50,554 --> 00:23:54,266
‎ผมรู้สึกแบบนั้นบ่อยๆ

352
00:23:55,725 --> 00:23:59,437
‎(ความสัมพันธ์ของโทมะกับมัตสึสุเกะ
‎พ่อของมัตสึยะ)

353
00:23:59,521 --> 00:24:03,233
‎พ่อผมชอบโทมะมาก

354
00:24:03,316 --> 00:24:09,489
‎ตอนเป็นนักเรียน
‎เราจะไปบ้านของกันและกันอยู่ตลอด

355
00:24:09,573 --> 00:24:15,078
‎เขาจึงได้ออกไปกินข้าวกับพ่อผมหลายครั้ง

356
00:24:15,162 --> 00:24:21,209
‎เขาจะกินข้าวที่แม่ผมทำอยู่ตลอด

357
00:24:21,293 --> 00:24:26,506
‎พ่อผมไม่เคยแสดงความสนใจเพื่อนผมคนไหนเลย

358
00:24:26,590 --> 00:24:28,508
‎จำชื่อเพื่อนไม่ได้ด้วยซ้ำ

359
00:24:28,592 --> 00:24:32,846
‎แต่กับโทมะ พ่อจะถามว่า “เป็นไงบ้าง โทมะ”

360
00:24:33,388 --> 00:24:36,892
‎พอเปิดประตูห้องนั่งเล่นไป เขาจะอยู่ตรงนั้น

361
00:24:36,975 --> 00:24:39,686
‎เขาจะใส่ชุดยูกาตะ

362
00:24:40,604 --> 00:24:42,522
‎นั่งดูทีวี

363
00:24:42,606 --> 00:24:46,026
‎เราก็จะยืนตรงและโค้งให้เขา

364
00:24:46,651 --> 00:24:50,864
‎เขาเป็นพ่อในแบบที่
‎เราจะต้องแสดงความเคารพให้

365
00:24:52,240 --> 00:24:54,367
‎ที่งานศพพ่อผม…

366
00:24:55,660 --> 00:24:59,623
‎โทมะร้องไห้หนักกว่าคนอื่น

367
00:25:00,123 --> 00:25:04,252
‎ผมจำได้ชัดเจนเลย

368
00:25:04,336 --> 00:25:08,882
‎ผมประหลาดใจที่เขาร้องไห้หนักมากที่พ่อผมตาย

369
00:25:08,965 --> 00:25:12,510
‎ตอนนั้นเราทั้งคู่อายุ 20 ปี

370
00:25:13,470 --> 00:25:15,138
‎ในวัย 20 ปี…

371
00:25:16,556 --> 00:25:20,560
‎ที่จะต้องเป็นหัวหน้าครอบครัว

372
00:25:23,146 --> 00:25:24,231
‎เพื่อนผม…

373
00:25:32,447 --> 00:25:33,657
‎พูดยังไงดี…

374
00:25:35,242 --> 00:25:36,284
‎ความคิด…

375
00:25:37,661 --> 00:25:39,287
‎มันสะเทือนใจผมมาก

376
00:25:41,748 --> 00:25:44,417
‎แน่นอนว่าผมเศร้าใจที่พ่อเขาตาย

377
00:25:47,629 --> 00:25:49,297
‎คือว่า…

378
00:25:53,009 --> 00:25:53,969
‎มันเหมือนว่า…

379
00:25:56,930 --> 00:25:59,349
‎ความรู้สึกมันถาโถมเข้ามา

380
00:26:04,604 --> 00:26:06,022
‎และพอเวลาผ่านไป…

381
00:26:06,106 --> 00:26:09,025
‎(มัตสึยะแสดงละครเพลงกับละครเวทีสมัยใหม่
‎พร้อมกับคาบูกิด้วย)

382
00:26:09,109 --> 00:26:11,945
‎เราก็ทำเรื่องบ้าบอต่อไปเรื่อยๆ

383
00:26:12,028 --> 00:26:13,738
‎(โมริเอะ แม่ของมัตสึยะ)

384
00:26:13,822 --> 00:26:16,241
‎แต่ผมรู้สึกว่าเขาโตเป็นผู้ใหญ่ก่อน

385
00:26:16,324 --> 00:26:18,618
‎คือผมมั่นใจว่าเขาไม่มีทางเลือกน่ะ

386
00:26:18,702 --> 00:26:20,412
‎(เขาทำการแสดงต่อเพื่อครอบครัว)

387
00:26:20,495 --> 00:26:24,541
‎แต่ผมก็ได้เห็นเพื่อนผมกลายเป็นผู้ชายเต็มตัว

388
00:26:25,959 --> 00:26:28,169
‎มันติดอยู่ในใจผมจริงๆ

389
00:26:30,130 --> 00:26:35,844
‎เวลาผมคิดถึงพ่อ ผมจะคิดถึงโทมะทันที

390
00:26:36,469 --> 00:26:40,265
‎ผมคิดว่าการนำโทมะเข้ามาร่วม
‎จะทำให้พ่อมีความสุข

391
00:26:42,559 --> 00:26:45,270
‎ผมก็เลยโทรหาเขาทันที

392
00:26:46,563 --> 00:26:50,483
‎ผมจึงใส่ชุดยูกาตะสีน้ำเงินชุดนี้ระหว่างซ้อม

393
00:26:50,567 --> 00:26:52,944
‎ที่จริงนั่นคือยูกาตะของพ่อเขาละ

394
00:26:53,445 --> 00:26:59,826
‎ผมสูงกว่าพ่อเขา
‎แขนเสื้อกับชายของชุดเลยสั้นเต่อ

395
00:27:00,452 --> 00:27:02,454
‎แต่ผมไม่สนหรอก

396
00:27:03,246 --> 00:27:04,789
‎การได้ใส่ชุดนั้น ผมเหมือน…

397
00:27:06,791 --> 00:27:12,422
‎ผมซ้อมขณะที่สะท้อน
‎ความรู้สึกของผมที่มีต่อพ่อเขาออกมาด้วย

398
00:27:15,633 --> 00:27:16,634
‎กลอกตาไปแบบนี้

399
00:27:16,718 --> 00:27:17,802
‎(ก่อนคืนรอบปฐมทัศน์ 41 วัน)

400
00:27:17,886 --> 00:27:19,429
‎นายจะเห็นเวลาทำ

401
00:27:19,512 --> 00:27:24,642
‎นายวาดเป็นวงกลมโดยให้ตาอยู่บนนี้
‎แค่ตาของนายนะ

402
00:27:24,726 --> 00:27:26,144
‎(มิเอะ)

403
00:27:26,227 --> 00:27:29,731
‎เยี่ยมเลย ที่นายทำเมื่อกี้

404
00:27:30,565 --> 00:27:37,530
‎(มิเอะเป็นท่าสำคัญท่าหนึ่งของคาบูกิ)

405
00:27:37,614 --> 00:27:44,579
‎(เก็นเปอินูโนะบิกิโนะทากิ โยชิตากะไซโกะ)

406
00:27:55,465 --> 00:28:00,428
‎ให้ตัวนิ่งที่สุดและจบด้วยสายตาเขม็งแบบนี้

407
00:28:00,512 --> 00:28:01,679
‎เยี่ยมมาก

408
00:28:02,305 --> 00:28:03,932
‎ดี แบบนั้นแหละ

409
00:28:04,015 --> 00:28:07,352
‎ทุกคนชอบทำมั่ว มักจะทำแบบนี้…

410
00:28:08,478 --> 00:28:10,522
‎มันดูประหลาดน่ะ

411
00:28:11,022 --> 00:28:13,400
‎นายจ้องตาเขม็งแบบนั้นได้ยังไง

412
00:28:13,483 --> 00:28:15,568
‎อย่างเช่น ระหว่างทำรปโป…

413
00:28:17,570 --> 00:28:20,198
‎เอนไปข้างหลังและใช้ร่างกาย

414
00:28:21,825 --> 00:28:24,077
‎- แบบนี้เหรอ
‎- นายทำได้แล้ว

415
00:28:24,160 --> 00:28:25,245
‎เก่งนะเนี่ย

416
00:28:25,912 --> 00:28:29,624
‎นายใช้ร่างกายแล้วก็… ตู้ม

417
00:28:29,707 --> 00:28:31,084
‎เยี่ยมมาก

418
00:28:31,668 --> 00:28:33,336
‎เล่นให้ใหญ่เลย

419
00:28:34,129 --> 00:28:36,714
‎ถ้านายทำได้ มันจะดูน่าทึ่ง

420
00:28:38,133 --> 00:28:41,594
‎มันก็มีหลายครั้งที่นายไม่ต้องหมุน

421
00:28:45,056 --> 00:28:46,307
‎แบบนั้น

422
00:28:48,017 --> 00:28:51,730
‎(ความกดดันของการรับบทใหม่)

423
00:28:51,813 --> 00:28:55,734
‎ผมกลัวสุดๆ สุดๆ เลย

424
00:28:57,068 --> 00:28:59,112
‎“ฉันจะทำได้จริงๆ เหรอ”

425
00:29:00,280 --> 00:29:04,284
‎ผมบอกว่าจะทำและเราก็เริ่มกันไปแล้ว…

426
00:29:05,326 --> 00:29:09,873
‎บ่อยครั้งที่การแสดงของผมไม่มีสีสัน

427
00:29:11,040 --> 00:29:14,169
‎แบบ “ฉันแสดงแบบเดิมอีกแล้ว”

428
00:29:16,045 --> 00:29:22,761
‎“นี่คือตอนที่ฉันเสียใจ” “นี่คือตอนที่ฉันดีใจ”
‎มันรู้สึกเหมือนเดิม

429
00:29:23,386 --> 00:29:26,431
‎มันทำให้ผมหดหู่ใจมาก

430
00:29:29,017 --> 00:29:33,646
‎ผมเริ่มรู้สึกแบบนั้นมากขึ้นหลังเข้าวัยเลขสาม

431
00:29:34,689 --> 00:29:38,777
‎แต่นี่เป็นสิ่งใหม่โดยสิ้นเชิง

432
00:29:39,360 --> 00:29:43,698
‎ผมไม่มีความรู้หรือหลักการ
‎ไม่มีพื้นความรู้จะเอามาใช้

433
00:29:47,285 --> 00:29:51,581
‎ผมรู้สึกว่ามีอะไรให้ตักตวง
‎จากประสบการณ์แบบนี้เยอะเลย

434
00:29:52,999 --> 00:29:54,459
‎(การออกนอกกรอบของตัวเองในฐานะนักแสดง)

435
00:29:54,542 --> 00:29:58,713
‎(เขารับแสดงคาบูกิชุดใหม่เพื่อออกนอกกรอบ)

436
00:29:58,797 --> 00:30:02,175
‎ยิ่งทำงานนี้นานเท่าไหร่

437
00:30:02,258 --> 00:30:06,012
‎การจะกลายเป็นบทบาทหนึ่งก็ยิ่งยากขึ้น

438
00:30:06,721 --> 00:30:11,601
‎เราลงเอยด้วยการปักหลักอยู่กับรูปแบบหรือสไตล์

439
00:30:11,684 --> 00:30:15,271
‎สิ่งที่สะดวกสำหรับเรา

440
00:30:15,814 --> 00:30:20,610
‎เราจะสงสัยว่าเรากำลังเติบโตขึ้นจริงๆ ไหม

441
00:30:21,152 --> 00:30:24,572
‎เราจะเริ่มไม่แน่ใจเรื่องนั้น

442
00:30:24,656 --> 00:30:31,329
‎สุดท้ายเราก็หลังชนฝา
‎โดยไม่แน่ใจว่าจะฝ่ามันออกไปยังไง

443
00:30:31,412 --> 00:30:32,664
‎หรืออะไรแบบนั้น

444
00:30:34,958 --> 00:30:37,752
‎(ก่อนคืนรอบปฐมทัศน์ 39 วัน)

445
00:30:38,336 --> 00:30:40,797
‎พวกนี้เหมือนจะเพิ่มเข้ามานะ

446
00:30:40,880 --> 00:30:43,132
‎เจ้าควรพักตรงนี้

447
00:30:43,216 --> 00:30:44,551
‎(ฉากที่หก เรื่องวงในของคาเกโระ-ซ่า)

448
00:30:44,634 --> 00:30:48,638
‎มันก็น่าจะง่ายกว่าถ้าลุกขึ้นพูดว่า “ไม่”

449
00:30:48,721 --> 00:30:50,431
‎แต่คุณก็ยังล้มลงอยู่ดี

450
00:30:51,975 --> 00:30:54,394
‎ฟังดูดีนะ เราทำแบบนั้นกันไหม

451
00:30:54,477 --> 00:30:56,271
‎ลองทำแบบนั้นดู

452
00:30:56,354 --> 00:31:00,066
‎มันไม่สมเหตุสมผลที่จะพูดใส่คุณนะ

453
00:31:00,567 --> 00:31:02,902
‎มันเป็นแค่การพูดคุยกัน

454
00:31:02,986 --> 00:31:06,739
‎- ใช่ ฉะนั้น…
‎- มันทำให้ขัดจังหวะยากน่ะ

455
00:31:06,823 --> 00:31:08,366
‎- ผมพูดบทผม…
‎- คือผมคิดว่า…

456
00:31:08,449 --> 00:31:12,161
‎(เมื่อมีการแก้บทซ้ำๆ บทก็ไม่เข้ากัน)

457
00:31:12,245 --> 00:31:14,581
‎- คุณไม่จำเป็นต้องตอบ
‎- เขาจะขัดจังหวะ

458
00:31:14,664 --> 00:31:17,834
‎ฉะนั้นถ้าคุณโยงกลับไปหาตอนที่แล้ว…

459
00:31:18,585 --> 00:31:23,882
‎ฉันไม่แน่ใจว่ามันจะเป็นไปยังไง
‎เรามาอ่านทั้งหมด…

460
00:31:25,884 --> 00:31:29,178
‎แล้วพูดใหม่ตั้งแต่ต้นกันไหม

461
00:31:30,430 --> 00:31:32,348
‎เราอ่านบทรอบนึง

462
00:31:32,432 --> 00:31:35,977
‎เราก็จะได้ปรับแต่งทั้งหมด
‎แล้วกลับไปอ่านใหม่ตั้งแต่ต้นไง

463
00:31:37,979 --> 00:31:41,065
‎ฉันแค่ห่วงว่าในการใช้เวลาแบบนี้…

464
00:31:41,149 --> 00:31:42,984
‎เราจะไม่มีเวลา ฉันรู้

465
00:31:43,067 --> 00:31:45,737
‎ตามน้ำไปจนกว่าจะเห็นว่าเขาจะเปลี่ยน

466
00:31:47,405 --> 00:31:49,616
‎มันรู้สึกเยอะเกินไปน่ะ

467
00:31:51,910 --> 00:31:56,581
‎เรารู้อยู่แล้วว่าเขาจะเปลี่ยนไง

468
00:31:58,708 --> 00:32:01,127
‎เราเสริมบทอะไรลงไปไม่ได้เลย

469
00:32:06,549 --> 00:32:09,218
‎ฉันรู้สึกกลัวอย่างเดียวเลย

470
00:32:13,723 --> 00:32:14,891
‎ทำใหม่เถอะ

471
00:32:15,975 --> 00:32:21,648
‎เขาอยากให้มันสมบูรณ์แบบจริงๆ

472
00:32:21,731 --> 00:32:27,153
‎เพราะต้องการแบบนั้นจึงทำให้เขาพูดออกมา

473
00:32:27,236 --> 00:32:31,115
‎ผมรู้สึกได้ว่าเขารู้สึกแบบนั้นเต็มที่เลย

474
00:32:32,492 --> 00:32:35,036
‎จากมุมมองของเขานะ

475
00:32:35,995 --> 00:32:41,250
‎การพยายามจะทำต่อไปอย่างเต็มที่
‎ทำให้เขารู้สึกเหมือนต้องฝืน

476
00:32:42,251 --> 00:32:45,296
‎(ก่อนคืนรอบปฐมทัศน์ 37 วัน)

477
00:32:50,593 --> 00:32:53,471
‎- มานั่งเอนหลังตรงนี้นะ
‎- ครับ

478
00:32:53,554 --> 00:32:54,639
‎ได้ไหม

479
00:32:54,722 --> 00:32:55,556
‎ครับ

480
00:32:56,224 --> 00:32:57,058
‎โอเค

481
00:32:57,141 --> 00:32:59,519
‎พิงหัวลงตรงนี้ แบบนั้นแหละ

482
00:33:00,728 --> 00:33:04,273
‎(มัตสึยะจะแสดงสามบทบาท
‎อากาโด ซูซูโนะสุเกะ)

483
00:33:04,357 --> 00:33:07,485
‎(เท็ตสึโนะสุเกะ พ่อของเขา
‎และไทราโนะ มาซากาโดะ)

484
00:33:08,111 --> 00:33:14,951
‎(การแสดงสามบทบาท
‎จึงทำหน้ากากสำหรับไทราโนะ มาซากาโดะขึ้นมา)

485
00:33:37,223 --> 00:33:39,267
‎มันจะใช้เวลาประมาณสิบนาที

486
00:33:40,101 --> 00:33:42,311
‎เราจะได้พิมพ์ใบหน้าของเขาที่สมบูรณ์แบบ

487
00:33:43,980 --> 00:33:49,235
‎เราเคยทำแล้วอันหนึ่ง
‎แต่นั่นเมื่อเจ็ดหรือแปดปีที่แล้ว

488
00:33:49,318 --> 00:33:51,696
‎ใบหน้าเปลี่ยนไปได้เยอะ

489
00:33:52,947 --> 00:33:54,365
‎เอาละนะ

490
00:33:54,907 --> 00:33:55,992
‎ดีแล้ว

491
00:33:56,075 --> 00:33:57,785
‎หลับตาไว้นะ

492
00:34:03,166 --> 00:34:04,000
‎มันร้อนไหม

493
00:34:04,083 --> 00:34:06,002
‎ครับ แค่นิดหน่อย

494
00:34:07,962 --> 00:34:09,297
‎มันดูดีมากนะ

495
00:34:13,217 --> 00:34:15,053
‎ใส่ในนี้ได้พอดีเลย

496
00:34:16,471 --> 00:34:19,182
‎โชคชะตาที่เลือดสีแดงฉาน
‎ในกายของข้านี้ได้นำพามา

497
00:34:19,265 --> 00:34:21,934
‎ดั่งเช่นม้าที่ร้องเข้าไปในความมืด

498
00:34:22,018 --> 00:34:26,022
‎โอกาสที่จะทำความปรารถนานี้ให้เป็นจริง
‎ได้มาถึงแล้ว

499
00:34:27,356 --> 00:34:30,276
‎ความมืดปกคลุมโลกนี้ไว้

500
00:34:30,359 --> 00:34:36,407
‎จิตใจผู้คนหยาบช้า ได้เวลาที่โอนิจะออกรบแล้ว

501
00:34:36,491 --> 00:34:37,700
‎(การใส่ท่วงทำนองให้บทพูด)

502
00:34:37,784 --> 00:34:40,703
‎ไม่ต้องกังวลเรื่องสำเนียงมากเกินไปนะ

503
00:34:40,787 --> 00:34:44,165
‎(นักแสดงคาบูกิที่ดีต้องมี
‎1.น้ำเสียง 2.สีหน้า 3.ท่าทาง)

504
00:34:44,248 --> 00:34:47,251
‎(น้ำเสียงและการพูดเป็นสิ่งสำคัญที่สุด)

505
00:34:48,169 --> 00:34:49,629
‎อย่างเช่น ตรงนี้…

506
00:34:49,712 --> 00:34:54,092
‎“ความมืดปกคลุมโลกนี้ จิตใจผู้คนหยาบช้า”

507
00:34:54,634 --> 00:34:58,846
‎และนายก็จบด้วย “ได้เวลาที่โอนิจะออกรบแล้ว”

508
00:34:58,930 --> 00:35:04,560
‎ถ้านายจบบทถูก ทั้งหมดก็จะได้อารมณ์ที่เข้ายุค

509
00:35:04,644 --> 00:35:05,937
‎คุณจะแปลกใจ…

510
00:35:06,020 --> 00:35:08,231
‎คนส่วนใหญ่ทำแบบนั้น

511
00:35:08,314 --> 00:35:11,150
‎คนส่วนใหญ่พูดปกติ

512
00:35:11,234 --> 00:35:14,195
‎เหมือนเล่นรับส่งเลย

513
00:35:14,821 --> 00:35:18,658
‎นายก็พูดบทของนาย
‎และจบด้วยการส่งต่อให้คนพูดคนต่อไป

514
00:35:18,741 --> 00:35:19,951
‎“ได้มาถึงแล้ว”

515
00:35:20,034 --> 00:35:23,538
‎ถูกต้อง อย่างเช่น ฉันพูดบทฉัน…

516
00:35:24,122 --> 00:35:27,083
‎“เยี่ยมมาก” แล้วส่งต่อ

517
00:35:27,166 --> 00:35:30,128
‎“โชคชะตาที่เลือดสีแดงฉาน
‎ในกายของข้านี้ได้นำพามา

518
00:35:30,211 --> 00:35:33,256
‎ดั่งเช่นม้าที่ร้องเข้าไปในความมืด

519
00:35:33,339 --> 00:35:37,468
‎โอกาสที่จะทำความปรารถนานี้ให้เป็นจริง
‎ได้มาถึงแล้ว”

520
00:35:37,552 --> 00:35:39,053
‎แบบนั้น

521
00:35:39,137 --> 00:35:40,054
‎เข้าใจละ

522
00:35:40,638 --> 00:35:44,475
‎(ก่อนคืนรอบปฐมทัศน์ 36 วัน)

523
00:35:45,268 --> 00:35:47,395
‎เร็ว ยืนให้มั่น

524
00:35:47,478 --> 00:35:48,312
‎โอ๊ย

525
00:35:48,396 --> 00:35:50,231
‎(ฉากที่เจ็ด พ่อค้าข้าว)

526
00:35:50,314 --> 00:35:53,734
‎หัวเข่าคุณต้องไปทางนี้

527
00:35:53,818 --> 00:35:56,737
‎คุณต้องเกร็งกล้ามเนื้อขาหนีบเดี๋ยวนี้

528
00:35:56,821 --> 00:35:57,989
‎(เพิ่มมิเอะของอิคุตะเข้ามา)

529
00:35:58,072 --> 00:35:58,990
‎เกร็งมากๆ

530
00:35:59,073 --> 00:36:00,199
‎แบบนี้

531
00:36:00,283 --> 00:36:01,242
‎ค้างไว้

532
00:36:01,325 --> 00:36:04,078
‎- ขนาดฮิกโคมินั่น…
‎- ไม่เลวนะ ดูดีเลย

533
00:36:04,662 --> 00:36:05,830
‎ดี

534
00:36:07,707 --> 00:36:09,750
‎- ดูดี
‎- ยากมากเลย

535
00:36:11,169 --> 00:36:15,923
‎ผมใช้กล้ามเนื้อที่ปกติไม่เคยได้ใช้

536
00:36:16,424 --> 00:36:20,511
‎คนที่แสดงคาบูกิ น่องเขาจะ…

537
00:36:21,179 --> 00:36:23,472
‎ใหญ่และแข็งมาก

538
00:36:24,390 --> 00:36:26,684
‎มิน่าล่ะ

539
00:36:27,810 --> 00:36:29,187
‎นายต้องกวัดแกว่ง

540
00:36:29,770 --> 00:36:31,147
‎อีกรอบ

541
00:36:31,230 --> 00:36:32,231
‎(ก่อนคืนรอบปฐมทัศน์ 35 วัน)

542
00:36:32,315 --> 00:36:33,441
‎นายมาตรงนี้…

543
00:36:38,863 --> 00:36:40,406
‎ตอนฉันทำแบบนี้…

544
00:36:40,489 --> 00:36:43,159
‎- ไม่ นั่นทำทีหลัง
‎- ตอนแรก…

545
00:36:43,242 --> 00:36:45,453
‎นายต้องลงมายืนก่อนแล้วค่อยตั้งท่า

546
00:36:46,162 --> 00:36:47,580
‎ไม่เลวนะ

547
00:36:49,498 --> 00:36:51,083
‎นายกลั้นหายใจเพราะว่า…

548
00:36:51,667 --> 00:36:53,628
‎ตู้ม หยุดนิ่งตรงนี้ไว้

549
00:36:53,711 --> 00:36:56,505
‎(การแสดงท่ามิเอะที่ตรึงผู้ชมได้คือหัวใจสำคัญ)

550
00:36:56,589 --> 00:36:59,050
‎แบบนั้นก็ดูดี แต่อย่างอตรงนั้น

551
00:37:03,679 --> 00:37:06,140
‎เกร็งหน้าท้องและ…

552
00:37:10,019 --> 00:37:12,521
‎ฉันไม่ควรงอเข่าใช่ไหม

553
00:37:13,105 --> 00:37:14,357
‎แค่ ตู้ม

554
00:37:15,066 --> 00:37:17,443
‎ใช่ มันจะทำให้ดูดีขึ้น

555
00:37:17,526 --> 00:37:19,320
‎มันก็ไม่ตายตัวหรอก

556
00:37:19,403 --> 00:37:22,823
‎บางคนทำแบบนี้

557
00:37:22,907 --> 00:37:24,158
‎- แต่เราจะ…
‎- ตู้ม

558
00:37:26,369 --> 00:37:27,328
‎จะทำให้มัน…

559
00:37:27,912 --> 00:37:28,913
‎เจ๋งมากขึ้น

560
00:37:31,040 --> 00:37:34,961
‎ฉันร้อนน่ะ ทำให้หงุดหงิดเลย

561
00:37:35,044 --> 00:37:37,421
‎ใครๆ ก็ผ่านขั้นนี้มาทั้งนั้น

562
00:37:38,422 --> 00:37:39,382
‎แบบนี้

563
00:37:43,594 --> 00:37:46,180
‎ใส่เต็มที่เลย และ…

564
00:37:46,264 --> 00:37:49,976
‎- โอ้โฮ สุดยอด
‎- เป็นไงล่ะ

565
00:37:50,977 --> 00:37:53,020
‎เพื่อนผมคนนี้เป็นไง

566
00:37:55,147 --> 00:37:56,190
‎เดี๋ยว…

567
00:37:56,274 --> 00:37:58,442
‎นายทำได้จริงๆ

568
00:37:58,985 --> 00:38:05,116
‎เราเรียนที่เดียวกัน
‎โรงเรียนมัธยมปลายโฮริโคชิ

569
00:38:05,199 --> 00:38:06,909
‎(นักแสดงคาบูกิ - นาคามูระ ชิจิโนะสุเกะ)

570
00:38:06,993 --> 00:38:10,579
‎ผมเชื่อว่านั่นเป็นครั้งแรกที่เราเจอกันนะ

571
00:38:11,455 --> 00:38:14,292
‎(พ่อของชิจิโนะสุเกะ
‎คือนาคามูระ คันซาบุโระ ที่ 18)

572
00:38:14,375 --> 00:38:18,045
‎(เกิดในตระกูลคาบูกิชั้นสูง
‎ไม่นานนี้เขารับบทอนนะกาตะ)

573
00:38:18,129 --> 00:38:20,298
‎(โยชิตสึเนะเซ็นบนซากุระ โยชิโนะยามะ)

574
00:38:20,381 --> 00:38:26,053
‎ในความเห็นผม เขาเป็นนักแสดงละครเวที

575
00:38:26,137 --> 00:38:27,430
‎(พูดถึงนักแสดงอิคุตะ โทมะ)

576
00:38:27,513 --> 00:38:29,974
‎มันไม่มีการถ่ายใกล้เหมือนในทีวี

577
00:38:30,057 --> 00:38:34,478
‎ดังนั้นไม่ว่าจะแสดงโดยใช้สีหน้ามากแค่ไหน
‎เช่นการร้องไห้

578
00:38:34,562 --> 00:38:40,276
‎คนแถวหน้ามองเห็น แต่คนข้างหลังมองไม่เห็น

579
00:38:40,359 --> 00:38:45,197
‎ดังนั้นจะแสดงยังไง ต้องใช้ร่างกาย

580
00:38:45,281 --> 00:38:47,616
‎การแสดงโดยใช้ร่างกายอย่างถูกต้อง…

581
00:38:48,993 --> 00:38:53,247
‎การใส่จิตวิญญาณเข้าไปนั้นยากมากจริงๆ

582
00:38:54,206 --> 00:38:57,960
‎เขาไม่เคยแสดงให้คนเห็นว่าเขาฝึกหนักแค่ไหน

583
00:38:58,044 --> 00:38:59,253
‎(พูดถึงนักแสดงอิคุตะ โทมะ)

584
00:38:59,754 --> 00:39:06,218
‎เขาจะซ้อมอย่างหนักอยู่หลังฉาก
‎แต่เขาไม่เคยทำให้เห็น

585
00:39:06,302 --> 00:39:07,678
‎(ปี 2015
‎โอโระโบโระสุ: รักนี้คือความเป็นธรรม)

586
00:39:07,762 --> 00:39:12,808
‎เขามีรากฐานที่แข็งแกร่ง
‎ของประสบการณ์ในการแสดงละครเวที

587
00:39:12,892 --> 00:39:19,065
‎ดังนั้นการเห็นเขาเชิดชูการแสดงนั้น
‎เป็นสิ่งที่น่าดึงดูดใจมาก

588
00:39:23,152 --> 00:39:25,780
‎(ก่อนคืนรอบปฐมทัศน์ 34 วัน)

589
00:39:26,280 --> 00:39:27,740
‎(แต่งหน้า)

590
00:39:27,823 --> 00:39:30,951
‎สำหรับนาย นายจะต้องวาดคิ้วขึ้นมาบนนี้

591
00:39:31,035 --> 00:39:33,412
‎- แถวนี้นะ
‎- หมายถึงต่ำลงเหรอ

592
00:39:33,496 --> 00:39:37,166
‎สำหรับแนวคิ้ว… ไม่ใช่ทุกคนนะ แต่

593
00:39:37,249 --> 00:39:41,087
‎ถ้านายวาดบนแนวคิ้วนี้นะ มันจะดูแปลกๆ

594
00:39:41,754 --> 00:39:43,005
‎โอ๊ย

595
00:39:43,923 --> 00:39:45,132
‎เจ็บอะ

596
00:39:45,216 --> 00:39:46,967
‎มันไม่ได้หนาขนาดนั้น

597
00:39:47,676 --> 00:39:50,388
‎หยุดนะ อีกหน่อยเดียวเอง

598
00:39:50,471 --> 00:39:51,972
‎มันเจ็บจริงๆ

599
00:39:52,056 --> 00:39:53,599
‎เขาเหมือนนักแสดงเด็กเลย

600
00:39:53,682 --> 00:39:55,267
‎(เคลือบคิ้วเพื่อปกปิด)

601
00:39:55,351 --> 00:39:56,894
‎ก็บอกว่าอีกนิดเดียวไง

602
00:39:57,812 --> 00:40:00,856
‎ทำอีกข้างแบบนี้นะ

603
00:40:03,692 --> 00:40:05,403
‎ไม่เห็นต้องทำแรงเลย

604
00:40:08,114 --> 00:40:12,493
‎นายจะเห็นว่าถ้าไม่ทำเยอะพอ ขนมันจะทิ่มออกมา

605
00:40:12,576 --> 00:40:17,164
‎เราต้องเอาขี้ผึ้งเคลือบไว้

606
00:40:17,832 --> 00:40:21,377
‎เราถึงได้ละลายขี้ผึ้งแล้วเอามาทา

607
00:40:23,587 --> 00:40:25,172
‎ยากอะ

608
00:40:27,007 --> 00:40:30,136
‎นักแสดงบางคนถึงได้โกนคิ้วออกเลย
‎มันใช้เวลานาน

609
00:40:30,219 --> 00:40:33,139
‎เขาถึงโกนคิ้วออกกันเลยใช่ไหม

610
00:40:35,891 --> 00:40:36,725
‎หัวนมนาย…

611
00:40:36,809 --> 00:40:38,185
‎ทำไมต้องหัวนมด้วย

612
00:40:39,979 --> 00:40:40,813
‎ลืมไปได้เลย

613
00:40:41,939 --> 00:40:43,566
‎ฉันยังเจ็บบนนี้อยู่เลยเนี่ย

614
00:40:48,696 --> 00:40:52,700
‎นายต้องเปลี่ยนสีที่คอและใบหน้า

615
00:40:53,784 --> 00:40:56,996
‎มันไม่ใช่แค่ละเลงทุกอย่างให้เป็นสีขาวนะ

616
00:40:57,079 --> 00:41:00,708
‎มันแตกต่างจากชินคันเซ็นหน่อยนึง

617
00:41:02,585 --> 00:41:04,879
‎ทิศทางของทุกอย่าง…

618
00:41:05,504 --> 00:41:10,009
‎โดยทั่วไปนักแสดงนำในคาบูกิเป็นคนตัดสินใจ

619
00:41:10,551 --> 00:41:12,428
‎ยิ่งกว่าผู้กำกับอีก

620
00:41:13,804 --> 00:41:14,638
‎(วิกผมคัตสึระ)

621
00:41:14,722 --> 00:41:16,932
‎ตรงนี้สั้นขึ้นอีกนิด

622
00:41:17,016 --> 00:41:17,933
‎ข้างหลัง…

623
00:41:18,476 --> 00:41:23,981
‎เราใส่ผ้าไหมที่เรียกว่าฮาบูตาเอะ
‎ครอบโลหะตรงนี้

624
00:41:24,064 --> 00:41:25,774
‎แล้วค่อยใส่วิก

625
00:41:25,858 --> 00:41:29,487
‎เราจะนำสีนี้มาเข้าคู่กับสีของใบหน้า

626
00:41:29,570 --> 00:41:34,658
‎มันยืดหยุ่นมากในลักษณะนั้น

627
00:41:35,868 --> 00:41:40,164
‎วิกผมพวกนี้ทำขึ้นเฉพาะตัวสำหรับนักแสดงแต่ละคน

628
00:41:42,416 --> 00:41:43,292
‎พอดีไหม

629
00:41:44,168 --> 00:41:45,085
‎อย่างนั้นแหละ

630
00:41:46,962 --> 00:41:48,047
‎อีกนิดนึง…

631
00:41:48,130 --> 00:41:50,216
‎อาจต้องให้ตรงนี้หนาขึ้น

632
00:41:52,009 --> 00:41:54,094
‎มันบางไปหน่อย

633
00:41:54,178 --> 00:41:55,471
‎อาจจะใช้เวลา…

634
00:41:57,765 --> 00:42:02,811
‎คนอื่นนอกจากมัตสึยะคงจะทำให้คุณนะ

635
00:42:04,396 --> 00:42:07,191
‎พอแต่งหน้าและใส่วิกแล้ว…

636
00:42:07,274 --> 00:42:08,692
‎(การแต่งหน้าแบบโอนิจะไม่เหมือนกัน)

637
00:42:08,776 --> 00:42:12,071
‎มันก็เริ่มรู้สึกเหมือนคาบูกิขึ้นมา

638
00:42:13,197 --> 00:42:15,241
‎มันเป็นการรับบทบาทสำคัญเลย

639
00:42:15,783 --> 00:42:18,369
‎ต้องทำอะไรหลายอย่าง

640
00:42:19,411 --> 00:42:22,581
‎(ก่อนคืนรอบปฐมทัศน์ 32 วัน)

641
00:42:22,665 --> 00:42:29,630
‎(ฉากไคลแมกซ์ ที่คิเมนเจียว)

642
00:42:30,756 --> 00:42:36,053
‎(รปโป)

643
00:42:36,136 --> 00:42:40,099
‎เขาเป็นคนหัวไว
‎ผมคิดว่าจะใช้เวลานานกว่านี้เสียอีก

644
00:42:41,392 --> 00:42:46,814
‎ถ้าเราต้องการแบบดีเลิศเลย
‎เขาก็ยังต้องฝึกอีกเยอะ

645
00:42:47,523 --> 00:42:49,900
‎มันอยู่ที่เราต้องการแค่ไหน

646
00:42:50,442 --> 00:42:54,196
‎บางคนใช้เวลาเป็นสิบปีก็ทำไม่ได้

647
00:42:55,281 --> 00:42:59,451
‎ถ้าเราพูดถึงรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ…

648
00:43:00,077 --> 00:43:03,414
‎มันจะยากมาก

649
00:43:04,331 --> 00:43:05,749
‎ขยับแต่ตาซ้ายนะ

650
00:43:05,833 --> 00:43:10,254
‎(ตอนทำท่ามิเอะระหว่างแสดงรปโป
‎การเคลื่อนไหวของดวงตาเป็นสิ่งสำคัญ)

651
00:43:10,337 --> 00:43:11,839
‎เปลี่ยนจุดโฟกัส

652
00:43:12,798 --> 00:43:14,091
‎นั่นไง นั่นแหละ

653
00:43:15,634 --> 00:43:16,468
‎โอเค

654
00:43:16,552 --> 00:43:20,264
‎(ตาข้างหนึ่งเลื่อนมาอยู่ตรงกลาง)

655
00:43:20,347 --> 00:43:21,223
‎(อุตางาวะ คุนิซาดะ)

656
00:43:21,307 --> 00:43:24,101
‎(ยนไดเมะ-อิจิกาวะ โคดันจิ
‎เท็นนิจิโบ โฮซาคุ เบโช)

657
00:43:24,184 --> 00:43:25,561
‎(พิพิธภัณฑ์ศิลปะโอตะเมมโมเรียล)

658
00:43:25,644 --> 00:43:30,149
‎ปกติคนเราจะไม่ทำแบบนี้ อย่างเช่น จมูกนี่

659
00:43:31,942 --> 00:43:33,193
‎แบบนี้

660
00:43:33,277 --> 00:43:34,945
‎นั่นแหละ แบบนั้นละ

661
00:43:35,029 --> 00:43:36,322
‎ดังนั้นก็จะเป็น…

662
00:43:39,283 --> 00:43:40,117
‎แบบนั้น

663
00:43:50,753 --> 00:43:51,587
‎ดี

664
00:43:55,299 --> 00:43:59,720
‎(ก่อนคืนรอบปฐมทัศน์ 28 วัน)

665
00:43:59,803 --> 00:44:05,267
‎(ฉากไคลแมกซ์ ที่คิเมนเจียว)

666
00:44:05,768 --> 00:44:12,733
‎(ทาจิมาวาริ)

667
00:44:16,987 --> 00:44:17,821
‎เส้น

668
00:44:27,831 --> 00:44:30,626
‎(เก็นเปอินูโนะบิกิโนะทากิ โยชิตากะไซโกะ)

669
00:44:30,709 --> 00:44:37,675
‎(ทาจิมาวาริรวมองค์ประกอบของเวทีหลายอย่าง
‎ที่เน้นความสวยงามของรูปแบบ)

670
00:44:41,011 --> 00:44:46,350
‎(พวกนี้เป็นช่วงสำคัญที่มักจะใช้ลูกเล่นแพรวพราว)

671
00:44:57,986 --> 00:45:04,952
‎(ทาจิมาวาริอันดุเดือดของพวกเขา
‎เป็นหนึ่งในช่วงสำคัญของการแสดงนี้)

672
00:45:19,633 --> 00:45:20,592
‎เส้น

673
00:45:30,644 --> 00:45:31,895
‎พูดอะไรน่ะ

674
00:45:33,981 --> 00:45:35,315
‎คุณไม่ได้ปราบใครเลย

675
00:45:35,399 --> 00:45:37,359
‎โธ่ ผมไม่ได้ปราบใครเลย

676
00:45:40,279 --> 00:45:41,447
‎ให้ตาย

677
00:45:45,284 --> 00:45:46,326
‎เท้าข้างหนึ่ง

678
00:45:46,410 --> 00:45:49,204
‎(ก่อนคืนรอบปฐมทัศน์ 25 วัน)

679
00:45:49,288 --> 00:45:53,709
‎เราจะเอาแบบที่เราตั้งใจแสดง
‎ตอนบันทึกภาพมาแสดงสด…

680
00:45:53,792 --> 00:45:56,795
‎ผมจะได้ทำตามจังหวะของผม

681
00:45:58,088 --> 00:46:01,008
‎ตอนนี้ผมก็มีอะไรให้ทำมากขึ้น

682
00:46:03,093 --> 00:46:07,431
‎ถ้าผมทำสำเร็จ มันจะดูน่าทึ่งทีเดียว

683
00:46:09,141 --> 00:46:10,601
‎ผมต้องฝึกให้เต็มที่

684
00:46:12,478 --> 00:46:15,981
‎(ก่อนคืนรอบปฐมทัศน์ 20 วัน)

685
00:46:16,064 --> 00:46:23,071
‎(มีการนำซาวด์เอฟเฟกต์ทสึเกะมาใช้
‎เพื่อให้น้ำหนักช่วงมิเอะหรือรปโป)

686
00:47:06,949 --> 00:47:07,866
‎อย่างนี้

687
00:47:10,911 --> 00:47:12,162
‎ฉันจะทำแบบนี้ยังไง

688
00:47:13,288 --> 00:47:14,456
‎มีเหตุผล

689
00:47:14,540 --> 00:47:16,625
‎นี่นายคุยกับผู้ชม

690
00:47:26,593 --> 00:47:29,221
‎นายทำแบบนี้แทนก็ได้

691
00:47:37,771 --> 00:47:38,981
‎อะไรแบบนั้น

692
00:47:51,118 --> 00:47:54,621
‎(ก่อนคืนรอบปฐมทัศน์ 19 วัน)

693
00:48:21,148 --> 00:48:22,774
‎กิริ ชินคุกับกิริ อินะซูมะ!

694
00:48:22,858 --> 00:48:23,775
‎คิดว่าจะชนะได้เหรอ

695
00:48:23,859 --> 00:48:27,237
‎มันไม่ใช่เรื่องการเอาชนะ มันมีสิ่งที่เจ้าตัดไม่ได้

696
00:48:27,321 --> 00:48:29,281
‎นั่นก็คือ… วิญญาณของข้า

697
00:48:29,364 --> 00:48:30,407
‎พอที

698
00:48:33,785 --> 00:48:37,039
‎ผมยังประหม่าอยู่ มากๆ เลย

699
00:48:38,999 --> 00:48:42,669
‎สิ่งที่เราทำค่อยๆ ชัดเจนมากขึ้น

700
00:48:42,753 --> 00:48:46,173
‎คราวนี้เป็นเรื่องของการขยายรายละเอียด

701
00:48:46,256 --> 00:48:51,511
‎ผมยังทำไม่ได้อีกหลายอย่าง ก็เลยต้องฝึกเรื่องนั้น

702
00:48:52,929 --> 00:48:57,351
‎(ก่อนคืนรอบปฐมทัศน์ 15 วัน)

703
00:48:57,434 --> 00:49:00,520
‎(อิโดมุ โอโนเอะ มัตสึยะ
‎(อากาโด ซูซูโนะสุเกะ))

704
00:49:09,321 --> 00:49:13,867
‎วันนี้เรามาบันทึกเสียงดนตรี

705
00:49:13,950 --> 00:49:17,537
‎เรามีเวลาทำสองวัน

706
00:49:17,621 --> 00:49:23,877
‎เราต้องไล่ดูทุกเรื่องกับคุณคิคุโนโจ

707
00:49:23,960 --> 00:49:26,880
‎มันจะได้เข้ากันดี

708
00:49:27,714 --> 00:49:31,093
‎ก็เลยไม่มีการซ้อมสองวัน

709
00:49:43,313 --> 00:49:49,986
‎โทมะติดเรื่องที่ว่าเขาต้องเคลื่อนไหวดวงตาไหม

710
00:49:50,070 --> 00:49:54,199
‎เรื่องแบบนั้นอาจไปฉุดรั้ง
‎ความสามารถทั้งหมดของเขา

711
00:49:54,282 --> 00:49:58,537
‎ผมก็ช่วยเขาไม่ได้เต็มที่

712
00:49:58,620 --> 00:50:03,875
‎ก็หวังว่าทันทีที่เขาเริ่มทำได้
‎เราจะซ้อมแบบลงรายละเอียดได้

713
00:50:04,376 --> 00:50:08,797
‎นั่นคงเป็นเรื่องหนึ่งที่ผมห่วง

714
00:50:10,924 --> 00:50:16,847
‎(ชิโมกิทาซาวะ โตเกียว)

715
00:50:17,472 --> 00:50:18,724
‎คือว่า…

716
00:50:18,807 --> 00:50:20,517
‎(เมืองแห่งโรงละครที่มีเวทีมากมาย)

717
00:50:20,600 --> 00:50:25,564
‎ผมอยากขึ้นเวทีที่โรงละครฮอนด้ามาตลอด

718
00:50:26,565 --> 00:50:31,278
‎แต่ผมก็ไม่เคยคิดว่าจะมาแสดงคาบูกินะ

719
00:50:33,572 --> 00:50:37,284
‎(คาบูกิชุดใหม่ที่โรงละครฮอนด้า)

720
00:50:37,868 --> 00:50:42,038
‎ผมคิดว่าสำหรับมัตสึยะ

721
00:50:42,122 --> 00:50:46,752
‎เขาอยากนำคาบูกิมาแสดงที่เมืองแห่งโรงละคร
‎ชิโมกิทาซาวะอยู่เสมอ

722
00:50:47,627 --> 00:50:52,549
‎เขาอยากแสดงคาบูกิที่นี่มาตลอด

723
00:50:54,217 --> 00:50:59,222
‎และตอนนี้มันกำลังจะเป็นจริงแล้ว

724
00:51:01,183 --> 00:51:07,189
‎ฉะนั้นนี่จะเป็นสิ่งที่สำคัญมากสำหรับเขา

725
00:51:07,272 --> 00:51:11,485
‎เขาจะแสดงเป็นอากาโด ซูซูโนะสุเกะ
‎ซึ่งพ่อเขาเคยแสดงไว้

726
00:51:11,568 --> 00:51:15,781
‎เขาจะแสดงคาบูกิที่ชิโมกิทาซาวะแห่งนี้

727
00:51:15,864 --> 00:51:19,826
‎และเขาก็ได้ชวนผม
‎ซึ่งเป็นเพื่อนเก่าสมัยเรียนของเขาด้วย

728
00:51:20,452 --> 00:51:26,082
‎ทุกอย่างมารวมกันแทบจะเหมือนละครเลย

729
00:51:29,961 --> 00:51:30,879
‎เท่านั้นแหละ

730
00:51:32,756 --> 00:51:36,968
‎ผมมาที่นี่หลายครั้งแล้ว
‎แต่รู้สึกแตกต่างโดยสิ้นเชิง

731
00:51:37,052 --> 00:51:37,886
‎(เปิดปี 1982)

732
00:51:37,969 --> 00:51:40,931
‎(โรงละครฮอนด้าตั้งอยู่ศูนย์กลาง
‎ในหมู่โรงละครญี่ปุ่นเล็กๆ)

733
00:51:41,014 --> 00:51:46,102
‎มันรู้สึกเหมือนเรากำลังทำสิ่งที่แปลกใหม่

734
00:51:46,645 --> 00:51:49,564
‎แม้แต่โลกของคาบูกิก็ตาม

735
00:51:49,648 --> 00:51:54,194
‎“เดี๋ยวนะ คุณจะแสดงที่ชิโมกิทาซาวะเหรอ
‎ที่โรงละครฮอนด้าเนี่ยนะ”

736
00:51:54,778 --> 00:51:59,366
‎และสำหรับโรงละครฮอนด้าแล้ว เขาจะถามว่า
‎“คุณจะแสดงคาบูกิเหรอ ที่นี่เนี่ยนะ”

737
00:51:59,449 --> 00:52:04,830
‎แถมคุณยังมีคนนอกอย่างผมมาแสดงด้วย

738
00:52:06,456 --> 00:52:09,084
‎ในวงการบันเทิงเราแหกกฎได้จริงๆ

739
00:52:10,210 --> 00:52:13,922
‎เป็นความรู้สึกที่ว่าควรจะทำสิ่งต่างๆ ยังไง

740
00:52:18,468 --> 00:52:20,220
‎(ก่อนคืนรอบปฐมทัศน์ 11 วัน)

741
00:52:20,303 --> 00:52:22,514
‎(สตูดิโอเมจิซ่า โมริชิตะ)

742
00:52:23,223 --> 00:52:30,188
‎(เพื่อเป็นการเตรียมตัวสำหรับคืนรอบปฐมทัศน์
‎พวกเขาย้ายมายังที่ที่สร้างฉากสำรอง)

743
00:52:42,576 --> 00:52:47,998
‎ผมซ้อมโดยไม่ได้คิดถึงเรื่องพื้นที่ยกสูงเลย

744
00:52:48,081 --> 00:52:53,712
‎ผมจะต้องเปลี่ยนวิธีการเคลื่อนไหว
‎และการมองสิ่งต่างๆ

745
00:52:54,337 --> 00:52:56,298
‎เราใกล้จะถึงวันแล้ว

746
00:53:00,552 --> 00:53:05,181
‎โทมะจะใช้ของพวกนี้บนเวที

747
00:53:05,265 --> 00:53:09,269
‎ปกติเราต้องใช้เชือกผูก

748
00:53:09,352 --> 00:53:16,359
‎แต่แบบนั้นจะใช้เวลาเปลี่ยนนานเกินไป
‎ฉันจะเลยจะใช้หนังยางแทน

749
00:53:21,114 --> 00:53:23,533
‎สรุปว่าผมเข้าทางตอไม้ใช่ไหม

750
00:53:23,617 --> 00:53:25,243
‎ตอไม้

751
00:53:25,952 --> 00:53:27,787
‎มันมีทางเบี่ยงอยู่

752
00:53:31,416 --> 00:53:32,500
‎ขอบคุณครับ

753
00:53:33,960 --> 00:53:37,589
‎ซูซูโนะสุเกะ ซูซูโนะสุเกะ!

754
00:53:37,672 --> 00:53:39,758
‎(ฉากที่หนึ่ง บนเขาฮาโกเนะ)

755
00:53:42,677 --> 00:53:43,720
‎ไรโนชิน

756
00:53:43,803 --> 00:53:44,846
‎ซูซูโนะสุเกะ

757
00:53:44,930 --> 00:53:46,723
‎เจ้าไปไหนมา

758
00:53:46,806 --> 00:53:51,978
‎ตอนข้าตื่น เจ้ายังหลับอยู่ ข้าก็เลยไปเอาน้ำ

759
00:53:52,062 --> 00:53:54,272
‎ให้นายทำมิเอะตรงนี้ดีกว่า

760
00:53:55,398 --> 00:53:56,232
‎แบบนี้

761
00:54:04,574 --> 00:54:08,411
‎“ไรโนชิน” “ซูซูโนะสุเกะ” แบบนั้นจะดีกว่า

762
00:54:08,495 --> 00:54:09,704
‎ทำแบบนั้นกัน

763
00:54:14,417 --> 00:54:20,131
‎เทคนิคที่ผมต้องฝึก…

764
00:54:22,467 --> 00:54:24,219
‎ผมยังกลัวอยู่เลย

765
00:54:26,346 --> 00:54:28,181
‎ผมยังกลัวอยู่ แต่ว่า…

766
00:54:35,021 --> 00:54:38,274
‎(ฉากไคลแมกซ์ ที่คิเมนเจียว)

767
00:54:38,358 --> 00:54:45,323
‎(ก่อนคืนรอบปฐมทัศน์สิบวัน)

768
00:54:45,407 --> 00:54:48,994
‎แต่สำหรับมัตสึยะ ซึ่งเป็นคนชวนผมมา

769
00:54:49,077 --> 00:54:54,165
‎และคณะคาบูกิของเขา กับผู้กำกับและทีมงาน

770
00:54:54,249 --> 00:54:57,419
‎และสำหรับนักแสดงคนอื่นทุกคน

771
00:54:57,502 --> 00:55:01,798
‎ผมไม่อยากสร้างปัญหาให้พวกเขา
‎หรือทำให้พวกเขาขายหน้า

772
00:55:02,382 --> 00:55:04,759
‎ผมรู้สึกแบบนั้นจริงๆ

773
00:55:06,511 --> 00:55:08,304
‎แต่ตอนนี้เราเลยจุดนั้นไปแล้ว

774
00:55:10,056 --> 00:55:13,143
‎ตอนนี้ผมต้องพักเรื่องนั้นไว้

775
00:55:13,226 --> 00:55:16,438
‎ผมต้องมีสมาธิกับการแสดงของผมก่อน

776
00:55:16,521 --> 00:55:21,943
‎จากนั้นผมถึงค่อยคิดเรื่องที่
‎อยากจะแสดงความเคารพกับทุกสิ่ง

777
00:55:22,027 --> 00:55:25,780
‎ผมเอาอารมณ์พวกนั้นมาใส่ในการแสดงได้

778
00:55:27,198 --> 00:55:33,580
‎มันมีฉากที่เครื่องแต่งกายของผมเปลี่ยน
‎และผมเต้นไปรอบๆ

779
00:55:33,663 --> 00:55:35,749
‎มีช่วงที่ผมค่อยๆ หมุน

780
00:55:43,923 --> 00:55:46,718
‎ระหว่างที่ผมหมุน ผมจะมองเห็นทุกคน

781
00:55:47,302 --> 00:55:49,262
‎ขณะที่ผมหมุน ทุกคนกำลังมองอยู่

782
00:55:49,971 --> 00:55:52,932
‎พวกเขาต่างก็โน้มตัวเข้ามา

783
00:56:02,108 --> 00:56:06,029
‎มันทำให้ผมรู้สึกโล่งใจจริงๆ

784
00:56:06,905 --> 00:56:10,158
‎“คนพวกนี้กำลังดูกันอย่างจริงจังเลย”

785
00:56:11,159 --> 00:56:12,452
‎“ฉันไม่เป็นไร”

786
00:56:12,535 --> 00:56:16,915
‎ผมคิดว่า “ฉันทำได้ คนเหล่านี้สนับสนุนฉัน”

787
00:56:17,457 --> 00:56:19,125
‎ผมรู้สึกอย่างนั้น

788
00:56:19,751 --> 00:56:22,337
‎มันทำให้ผมทำใจเรื่องนั้นได้

789
00:56:22,962 --> 00:56:26,674
‎การได้เห็นสีหน้าที่จริงจังของทุกคน

790
00:56:27,759 --> 00:56:32,472
‎ผมมองเห็นแต่ละคนในขณะที่ผมหมุนตัว

791
00:56:45,318 --> 00:56:51,074
‎ผมรู้สึกว่าพวกเขาให้ความมั่นใจกับผม

792
00:56:57,372 --> 00:56:59,958
‎เจ้าแข็งแกร่งขึ้นนะ ซูซูโนะสุเกะ

793
00:57:17,350 --> 00:57:21,062
‎(สตูดิโอเมจิซ่า โมริชิตะ)

794
00:57:23,523 --> 00:57:27,861
‎(วันที่ 13 สิงหาคม 2021)

795
00:57:29,696 --> 00:57:31,072
‎(อิโดมุ)

796
00:57:31,156 --> 00:57:34,784
‎(คืนรอบปฐมทัศน์)

797
00:57:34,868 --> 00:57:38,371
‎(โรงละครฮอนด้ากำลังแสดง
‎อากาโด ซูซูโนะสุเกะ)

798
00:57:45,545 --> 00:57:47,797
‎(อิคุตะ โทมะ, โอโนเอะ มัตสึยะ)

799
00:57:47,881 --> 00:57:49,257
‎อรุณสวัสดิ์ครับ

800
00:57:51,384 --> 00:57:53,261
‎อรุณสวัสดิ์

801
00:58:13,198 --> 00:58:15,074
‎เอาแล้ว

802
00:58:17,243 --> 00:58:18,661
‎เฮ้อ

803
00:58:27,670 --> 00:58:29,005
‎ผมต้องการน้ำ

804
00:58:38,723 --> 00:58:44,521
‎(อิคุตะ โทมะ)

805
00:58:44,604 --> 00:58:46,814
‎เราเรียงชื่อต้นของพวกเขา

806
00:58:46,898 --> 00:58:50,026
‎ในคาบูกิ หลายชื่อมีตัวอักษรสามตัว

807
00:58:50,109 --> 00:58:51,152
‎เข้าใจแล้ว

808
00:58:51,236 --> 00:58:53,947
‎ใช่ ถ้าคุณดูทางนี้นะ…

809
00:58:54,572 --> 00:58:57,116
‎ชื่อต้นของพวกเขาเรียงกันหมด

810
00:58:57,200 --> 00:59:01,996
‎นักแสดงคาบูกิหลายคนมีชื่อแบบ
‎อะไรสักอย่างโนะสุเกะ หรืออะไรสักอย่างจิโระ

811
00:59:02,080 --> 00:59:04,082
‎ส่วนใหญ่มีตัวอักษรสามตัว

812
00:59:04,958 --> 00:59:06,626
‎ตัวอักษรตัวที่สองอยู่ตรงนี้

813
00:59:08,503 --> 00:59:12,048
‎ฉากต่อสู้ครึ่งหลังนี่แหละ

814
00:59:12,632 --> 00:59:14,509
‎ฉากนั้นเล่นยาก

815
00:59:14,592 --> 00:59:15,510
‎(ม่านเปิดหกโมงเย็น)

816
00:59:15,593 --> 00:59:19,973
‎มีท่าทางการเคลื่อนไหวที่ชุลมุนมาก แล้วก็จบ

817
00:59:20,473 --> 00:59:24,102
‎หลังจากการแสดงจบแล้ว ผมคงจะถอดร่างเลย

818
00:59:24,936 --> 00:59:29,732
‎เรารู้เลยว่าจะต้องหมดแรงสุดๆ

819
00:59:29,816 --> 00:59:33,861
‎ผมชอบลืมหายใจช่วงทาจิมาวาริอยู่เรื่อย

820
00:59:36,322 --> 00:59:37,740
‎นั่นทำให้ยิ่งแย่ใหญ่

821
00:59:44,122 --> 00:59:45,498
‎ทำไมมันทิ่มออกมา

822
00:59:47,041 --> 00:59:51,170
‎ฉันดูนิ้วก้อยนาย มันทิ่มออกมาน่ะ

823
00:59:52,880 --> 00:59:54,299
‎ไม่แน่ใจเหมือนกัน…

824
00:59:57,385 --> 00:59:59,846
‎มันเป็นอะไร อย่าทำให้ขำสิ

825
00:59:59,929 --> 01:00:03,141
‎มือขวาฉันทำแบบนี้อยู่ มือซ้ายฉันก็เลยเกร็ง

826
01:00:06,728 --> 01:00:10,440
‎(ความกดดันของคืนรอบปฐมทัศน์)

827
01:00:11,024 --> 01:00:16,237
‎ผมประหม่าแน่นอน
‎เห็นคนอื่นประหม่าแล้วยิ่งแย่ใหญ่

828
01:00:17,280 --> 01:00:20,325
‎ผมก็เลยแกล้งทำเป็นไม่ประหม่า

829
01:00:21,868 --> 01:00:24,120
‎เขาดูค่อนข้างผ่อนคลายนะ

830
01:00:25,246 --> 01:00:26,456
‎เหมือนว่า…

831
01:00:29,792 --> 01:00:31,502
‎เขาพร้อมแสดงแล้ว

832
01:00:34,047 --> 01:00:35,506
‎นี่เป็นการแสดงคาบูกิครั้งแรกของเขา

833
01:00:37,592 --> 01:00:38,801
‎เขาทำได้ไงเนี่ย

834
01:00:40,762 --> 01:00:44,557
‎ผมว่าไม่มีใครทำได้ถึงขั้นนั้นนะ

835
01:00:45,767 --> 01:00:51,064
‎เคยมีนักแสดงที่ไม่ใช่พวกคาบูกิมาแสดงคาบูกิ

836
01:00:51,564 --> 01:00:55,443
‎แต่ผมไม่คิดว่ามีใครเล่นได้ถึงขั้นนั้นนะ

837
01:00:57,236 --> 01:01:02,950
‎อย่างรปโปเนี่ย แม้แต่ในกลุ่มคาบูกิ
‎ก็มีไม่กี่คนที่ได้แสดงช่วงนั้น

838
01:01:05,286 --> 01:01:08,456
‎(อีก 40 นาทีม่านเปิด)

839
01:01:14,504 --> 01:01:17,924
‎ผมอยากให้คนคิดว่า
‎“คนนี้เคยอยู่วงจอห์นนี่ส์เหรอ”

840
01:01:18,007 --> 01:01:19,759
‎ไม่เหลือคราบของไอดอลเลย

841
01:01:21,678 --> 01:01:23,513
‎คืนรอบปฐมทัศน์ มาแล้วนะ

842
01:01:23,596 --> 01:01:24,514
‎มาทำแบบนี้กัน ย่า!

843
01:01:34,440 --> 01:01:35,900
‎ไปกันเลย

844
01:01:36,484 --> 01:01:37,694
‎ไปกันเลย

845
01:01:38,486 --> 01:01:39,320
‎ไปกัน

846
01:01:53,209 --> 01:01:56,170
‎เอาละ

847
01:01:57,797 --> 01:01:59,424
‎เอาละ ไปกันเถอะ

848
01:02:00,925 --> 01:02:03,219
‎- ไปกันเลย
‎- โชคดีนะ

849
01:02:03,302 --> 01:02:04,262
‎ลุยกันเลย

850
01:02:05,680 --> 01:02:06,556
‎ลุยกันเลย

851
01:02:07,140 --> 01:02:09,100
‎- ลุยกันเลย
‎- ลุยกันเลย

852
01:02:10,059 --> 01:02:11,185
‎ลุยกันเลย

853
01:02:31,873 --> 01:02:37,420
‎(ประตูเปิดตอน 17.30 น.)

854
01:02:44,260 --> 01:02:51,267
‎(อิโดมุเริ่มต้นขึ้น)

855
01:02:54,645 --> 01:02:57,148
‎โชคชะตาที่เลือดสีแดงฉาน
‎ในกายของข้านี้ได้นำพามา

856
01:02:57,648 --> 01:03:00,318
‎ดั่งเช่นม้าที่ร้องเข้าไปในความมืด

857
01:03:23,299 --> 01:03:26,677
‎แม่นาง เป็นอะไรหรือเปล่า

858
01:03:26,761 --> 01:03:28,763
‎ซูซูโนะสุเกะ…

859
01:03:29,972 --> 01:03:32,809
‎ซูซูโนะสุเกะ…

860
01:03:50,743 --> 01:03:51,619
‎ขอบคุณครับ

861
01:04:01,796 --> 01:04:06,467
‎(โทมะเข้าฉาก)

862
01:04:16,519 --> 01:04:20,523
‎เสียงปรบมือทำให้รู้สึกสมจริงมากเนอะ

863
01:04:22,984 --> 01:04:24,026
‎(ฉากที่หนึ่ง บนเขาฮาโกเนะ)

864
01:04:24,110 --> 01:04:26,821
‎ก็ยังฝันแบบนั้นอยู่

865
01:04:26,904 --> 01:04:30,700
‎ซูซูโนะสุเกะ ซูซูโนะสุเกะ!

866
01:04:46,507 --> 01:04:47,550
‎ไรโนชิน

867
01:04:47,633 --> 01:04:48,467
‎ซูซูโนะสุเกะ

868
01:04:48,551 --> 01:04:49,802
‎เจ้าไปไหนมา

869
01:04:49,886 --> 01:04:55,433
‎ตอนข้าตื่น เจ้ายังหลับอยู่ ข้าก็เลยไปเอาน้ำ

870
01:04:55,516 --> 01:04:58,978
‎นานแค่ไหน ข้าหลับไปนานแค่ไหน

871
01:04:59,061 --> 01:05:03,232
‎พระจันทร์ยังขึ้นอยู่เลย คงไม่นานขนาดนั้นหรอก

872
01:05:03,316 --> 01:05:04,859
‎โอ้…

873
01:05:05,860 --> 01:05:10,072
‎(มิเอะที่เพิ่มเข้ามา)

874
01:05:10,156 --> 01:05:13,618
‎การฆ่ากินปัตสึกิมีแต่จะสร้างโอนิตัวใหม่ขึ้นมา

875
01:05:13,701 --> 01:05:15,953
‎งั้นข้าก็จะฆ่าตัวนั้นด้วย

876
01:05:16,037 --> 01:05:18,122
‎- อย่าไปนะ ไรโนชิน
‎- ปล่อย

877
01:05:36,849 --> 01:05:37,683
‎ไรโนชิน

878
01:05:38,392 --> 01:05:44,690
‎(เตรียมเข้าช่วงรปโปในองก์สอง)

879
01:05:56,369 --> 01:05:58,412
‎(ฉากไคลแมกซ์ ที่คิเมนเจียว)

880
01:05:58,496 --> 01:06:03,709
‎ข้าก็มีโกดังลับที่ไม่มีผู้ใดเข้าไปได้

881
01:06:03,793 --> 01:06:04,877
‎ด้วยของพวกนี้…

882
01:06:05,378 --> 01:06:10,049
‎(รปโปของโทมะ)

883
01:08:40,658 --> 01:08:42,701
‎ผม… ผมขอ…

884
01:08:43,494 --> 01:08:45,287
‎ผมขอเวลาสักหน่อยนะ

885
01:08:53,045 --> 01:08:55,464
‎ฉันตื่นเต้นมากเลย

886
01:08:56,132 --> 01:08:59,802
‎ตอนฉันย่ำเท้า เท้าฉันเจ็บ

887
01:08:59,885 --> 01:09:02,012
‎ระวังอย่าให้เจ็บเข่านะ

888
01:09:03,222 --> 01:09:04,140
‎ใส่เต็มที่เลย

889
01:09:04,223 --> 01:09:07,393
‎ที่นี่ปูพื้นไม่เหมือนกัน

890
01:09:09,145 --> 01:09:14,567
‎(ทาจิมาวาริ)

891
01:09:15,151 --> 01:09:17,361
‎ข้ามีสหายแค่คนเดียว

892
01:09:18,320 --> 01:09:20,114
‎ถ้าจะช่วยชีวิตเจ้าไว้ได้…

893
01:09:21,282 --> 01:09:23,659
‎ข้าก็ยินดีจะมอบชีวิตให้

894
01:09:24,243 --> 01:09:25,077
‎พอเถอะ

895
01:09:25,828 --> 01:09:28,581
‎ข้าจะหุบปากเจ้าให้แล้วกัน

896
01:10:07,703 --> 01:10:10,789
‎เจ้าแข็งแกร่งขึ้นนะ ซูซูโนะสุเกะ

897
01:11:04,885 --> 01:11:10,057
‎(จบอิโดมุในคืนแรก)

898
01:11:15,479 --> 01:11:16,313
‎เยี่ยมมาก

899
01:11:16,397 --> 01:11:17,273
‎เยี่ยมมาก

900
01:11:17,356 --> 01:11:18,357
‎มา

901
01:11:18,440 --> 01:11:19,441
‎เฮ้

902
01:11:20,985 --> 01:11:22,486
‎คนชอบรปโปของนายมากนะ

903
01:11:23,529 --> 01:11:24,863
‎- พวกเขาชอบมาก
‎- รปโปของฉันเหรอ

904
01:11:25,864 --> 01:11:28,033
‎ตอนนี้ฉันเลิกแสดงคาบูกิไม่ได้แล้ว

905
01:11:28,117 --> 01:11:28,993
‎ไม่น่าแปลกใจ

906
01:11:29,660 --> 01:11:32,079
‎- ฉันจะไปให้สุดเลย
‎- แหงละ

907
01:11:32,162 --> 01:11:34,456
‎- อยากเข้าคณะฉันไหม
‎- นายให้เข้าไหมล่ะ

908
01:11:34,540 --> 01:11:37,543
‎- นายเป็นคนรับใช้ได้
‎- ไม่ว่าจะเจ็บแค่ไหน…

909
01:11:38,252 --> 01:11:39,378
‎ฉันก็จะทำ

910
01:11:39,461 --> 01:11:41,088
‎- นายเข้าใจใช่ไหม
‎- ใช่

911
01:11:45,050 --> 01:11:46,218
‎เฮ้อ

912
01:11:46,302 --> 01:11:47,261
‎ฉันร้อนอะ

913
01:11:51,682 --> 01:11:54,601
‎เหนื่อยสุดพลังเลย

914
01:11:55,769 --> 01:11:58,147
‎โอ้โฮ นี่อะไรเนี่ย

915
01:12:01,483 --> 01:12:04,111
‎ฉันเคยคิดนะว่า
‎“โทษนะ โทมะ เราจะแสดงสองรอบ”

916
01:12:04,945 --> 01:12:05,863
‎แต่นี่หนักมาก

917
01:12:05,946 --> 01:12:06,780
‎เยี่ยมมาก

918
01:12:06,864 --> 01:12:08,824
‎เยี่ยมมาก

919
01:12:09,450 --> 01:12:12,119
‎บอกได้จากปฏิกิริยาของผู้ชม

920
01:12:12,202 --> 01:12:13,620
‎(ผู้กำกับ/ออกแบบท่าทาง
‎โอโนเอะ คิคุโนโจ)

921
01:12:13,704 --> 01:12:15,831
‎มีผู้ชมแล้วแตกต่างอย่างสิ้นเชิง

922
01:12:15,914 --> 01:12:17,916
‎มันให้พลังกับเรานะ

923
01:12:18,000 --> 01:12:19,501
‎รปโปทำสำเร็จ

924
01:12:20,669 --> 01:12:21,920
‎มันน่าประทับใจมาก

925
01:12:22,588 --> 01:12:24,923
‎มันสุดยอดเลย จริงๆ นะ

926
01:12:25,007 --> 01:12:27,009
‎- ผู้ชมประทับใจมาก
‎- ขอบคุณครับ

927
01:12:29,762 --> 01:12:30,971
‎ให้ตาย…

928
01:12:31,055 --> 01:12:32,931
‎บทของนายต้องปรับนะ

929
01:12:33,015 --> 01:12:34,016
‎- บทใคร
‎- บทนายน่ะ

930
01:12:34,099 --> 01:12:35,392
‎- ฉันเหรอ
‎- จะใครอีกล่ะ

931
01:12:36,018 --> 01:12:37,436
‎โอ๊ย

932
01:12:40,773 --> 01:12:43,525
‎พอเห็นฉบับสมบูรณ์แล้ว…

933
01:12:44,526 --> 01:12:47,071
‎ผมประทับใจมากนะ

934
01:12:47,571 --> 01:12:53,744
‎ผมนึกว่าเขาจะแสดง
‎แบบนักแสดงคนหนึ่งที่มาแสดงคาบูกิ

935
01:12:54,370 --> 01:12:57,790
‎แต่บนเวทีคือนักแสดงคาบูกิทั้งหมดเลย

936
01:12:57,873 --> 01:13:02,086
‎ผมไม่คิดว่าเขาจะปรากฏตัวเป็นนักแสดงคาบูกิ

937
01:13:03,504 --> 01:13:04,755
‎ทำให้ผมสะท้านเลย

938
01:13:07,049 --> 01:13:08,467
‎เขาเท่มาก

939
01:13:11,220 --> 01:13:15,140
‎การแสดงในตอนต้นขององก์ที่สองนั้น…

940
01:13:16,016 --> 01:13:20,187
‎ผมประทับใจจริงๆ

941
01:13:20,270 --> 01:13:21,522
‎ขนลุกเลย

942
01:13:23,565 --> 01:13:25,359
‎มันน่าทึ่งมาก

943
01:13:26,693 --> 01:13:30,197
‎เกินความคาดหมายของผมไปเลย

944
01:13:32,658 --> 01:13:34,576
‎ผมประทับใจสุดๆ

945
01:13:35,077 --> 01:13:40,290
‎มีนักแสดงคาบูกิไม่กี่คนที่ทำแบบนั้นได้

946
01:13:40,374 --> 01:13:42,835
‎น่าเศร้าที่มีไม่เยอะ

947
01:13:43,502 --> 01:13:48,132
‎ที่มีการเคลื่อนไหว อารมณ์ และจังหวะ

948
01:13:48,215 --> 01:13:50,092
‎ที่เฉียบขาด

949
01:13:50,175 --> 01:13:52,052
‎แต่ก่อนหน้านั้น…

950
01:13:52,803 --> 01:13:53,929
‎ช่วงที่น่าทึ่ง…

951
01:13:54,888 --> 01:14:00,936
‎คือช่วงที่โทมะทำสิ่งที่นักแสดงคาบูกิไม่กี่คนทำได้

952
01:14:01,603 --> 01:14:06,400
‎เขาเดินออกไปจากฮานะมิจิ

953
01:14:06,483 --> 01:14:10,529
‎แล้วหันกลับมา

954
01:14:10,612 --> 01:14:14,992
‎มันคือจังหวะ มุม และระดับ…

955
01:14:35,762 --> 01:14:40,767
‎ผมทึ่งมาก ผมว่าไม่มีใครสังเกตเห็นหรอก

956
01:14:41,393 --> 01:14:43,812
‎ไม่มีผู้ชมเห็นสักคน

957
01:14:43,896 --> 01:14:47,941
‎ในฐานะมืออาชีพ…
‎นาคามูระ ชิโดก็พูดอย่างนั้นเหมือนกัน

958
01:14:49,443 --> 01:14:53,238
‎“โอ้โฮ เขาทำได้”

959
01:14:55,073 --> 01:14:57,117
‎เหตุผลที่มันยาก…

960
01:15:00,704 --> 01:15:03,499
‎คนจะกลัวช่วงที่หยุดนิ่ง

961
01:15:03,999 --> 01:15:06,043
‎ก็จะเสริมท่าทางอะไรลงไป

962
01:15:07,252 --> 01:15:11,131
‎แต่เขาไม่ทำอะไรเลยสักอย่าง

963
01:15:12,925 --> 01:15:19,556
‎มันเป็นสิ่งที่นักแสดงนำต้องทำให้ได้

964
01:15:20,390 --> 01:15:25,103
‎เขาแค่เดินช้าๆ และหันมา ไม่เสริมท่วงท่าใดๆ

965
01:15:25,687 --> 01:15:29,024
‎ไม่เหมือนการเตรียมอารมณ์เลย

966
01:15:29,775 --> 01:15:33,153
‎มันทำให้รู้ได้ว่าผู้ชายคนนี้รู้ว่าตัวเองทำอะไรอยู่

967
01:15:34,655 --> 01:15:38,116
‎นั่นเป็นช่วงที่น่าประทับใจที่สุด

968
01:15:39,910 --> 01:15:42,371
‎มันน่าทึ่งมาก

969
01:15:43,455 --> 01:15:49,753
‎ผมมั่นใจว่าเขาได้วิเคราะห์คาบูกิที่ดีกับคาบูกิที่แย่

970
01:15:49,836 --> 01:15:51,880
‎ผมรู้ว่าเขาทำ

971
01:15:52,923 --> 01:15:58,679
‎เขามีภาพลักษณ์ของการเป็นนักแสดงคาบูกิที่ดี

972
01:15:59,304 --> 01:16:02,099
‎นั่นคือภาพลักษณ์แบบนั้นเลย

973
01:16:02,182 --> 01:16:05,102
‎ผมบังเอิญเจอนาคามูระ ชิโดหลังจากนั้น

974
01:16:05,185 --> 01:16:11,066
‎เขาบอกว่า “โทมะแสดงบนเวทีได้น่าทึ่งมาก

975
01:16:11,149 --> 01:16:14,236
‎เก่งกว่านักแสดงคาบูกิทั่วไปของคุณอีก”

976
01:16:14,319 --> 01:16:15,821
‎เขาพูดแบบนั้น

977
01:16:16,947 --> 01:16:21,577
‎นี่คือคนที่แสดงคาบูกิพูดนะ

978
01:16:21,660 --> 01:16:23,745
‎น่าประทับใจจริงๆ

979
01:16:23,829 --> 01:16:28,250
‎ผมหวังว่าเขาจะจุดประกายผู้คนข้างนอก

980
01:16:28,333 --> 01:16:34,881
‎ทำให้นักแสดงคาบูกิคนอื่นได้เห็น
‎ว่าข้างนอกนั่นมีคนแบบไหนอยู่

981
01:16:35,674 --> 01:16:38,051
‎ผมอยากให้พวกเขาประทับใจ

982
01:16:39,886 --> 01:16:41,263
‎(อิโดมุคืนสุดท้าย)

983
01:16:41,346 --> 01:16:43,682
‎(สามวันต่อมา)

984
01:16:43,765 --> 01:16:45,309
‎- คือว่า
‎- เราไม่มีบทพูดนะ

985
01:16:45,392 --> 01:16:47,060
‎- อะไรนะ ไม่มีบทเหรอ
‎- ไม่มีบท

986
01:16:47,144 --> 01:16:48,729
‎ไม่ว่าจะ…

987
01:16:48,812 --> 01:16:50,564
‎- ดีมาก ขอบคุณนะ
‎- ขอบคุณ

988
01:16:51,148 --> 01:16:54,026
‎ฉันดีใจมากที่เราทำสำเร็จ

989
01:16:54,109 --> 01:16:54,943
‎เนอะ

990
01:16:55,027 --> 01:16:59,364
‎จริงๆ แล้ววันต่อมาฉันมีงานต้องทำ

991
01:17:00,532 --> 01:17:03,035
‎ฉันเหมือนถอดร่างเลย

992
01:17:03,702 --> 01:17:06,204
‎- ฉันไม่มีสมาธิ
‎- ฉันรู้

993
01:17:06,288 --> 01:17:10,334
‎เหมือนฉันฝันทั้งวันเลยอะ

994
01:17:11,001 --> 01:17:13,795
‎วันสุดท้ายดีมากเลยนะ

995
01:17:27,851 --> 01:17:30,354
‎ตอนผมนึกภาพว่าคุณมัตสึสุเกะจะคิดยังไง…

996
01:17:30,437 --> 01:17:33,273
‎(โอโนเอะ โทคุมัตสึ)

997
01:17:34,524 --> 01:17:39,696
‎มัตสึยะคิดถึงพ่อแม่ของเขามาก

998
01:17:40,447 --> 01:17:44,576
‎ผมหวังว่าคุณจะติดตาม
‎ผลงานของมัตสึยะต่อไปนะครับ

999
01:17:47,996 --> 01:17:50,666
‎พ่อกับผม…

1000
01:17:50,749 --> 01:17:52,167
‎เขาสะเทือนใจนิดนึง

1001
01:17:52,959 --> 01:17:54,086
‎ไม่เอาน่า

1002
01:17:54,920 --> 01:17:56,213
‎เอาแล้วไง

1003
01:17:59,758 --> 01:18:01,760
‎ผมสิต้องร้องไห้

1004
01:18:02,594 --> 01:18:04,513
‎ตอนนี้ผมอยากร้องแล้วเนี่ย

1005
01:18:05,055 --> 01:18:06,431
‎ผมจะร้องได้ยังไง

1006
01:18:08,100 --> 01:18:12,521
‎ผมใฝ่ฝันไว้ว่าจะพาโทมะเพื่อนของผมมาแสดง

1007
01:18:13,313 --> 01:18:14,856
‎ตั้งแต่เราเด็กๆ แล้ว

1008
01:18:16,233 --> 01:18:19,695
‎เราใฝ่ฝันอยากแสดงด้วยกัน

1009
01:18:20,362 --> 01:18:23,615
‎โทมะรักพ่อผมมาก

1010
01:18:24,616 --> 01:18:30,414
‎ดังนั้นการแสดงอากาโด ซูซูโนะสุเกะกับโทมะ

1011
01:18:30,497 --> 01:18:35,419
‎และสำหรับทุกคนที่ช่วยทำให้ฝันนี้เป็นจริง

1012
01:18:35,502 --> 01:18:38,171
‎ผมมีแต่ความรู้สึกขอบคุณ

1013
01:18:38,255 --> 01:18:44,010
‎ผมดีใจมากที่เราสามารถทำการแสดงนี้ขึ้นมา

1014
01:18:44,094 --> 01:18:49,725
‎มันเป็นความฝันที่เราทั้งคู่มีมา 12 ปี

1015
01:18:49,808 --> 01:18:53,437
‎เรื่องนั้นกับอารมณ์ของทุกคนในวันสุดท้าย

1016
01:18:53,520 --> 01:18:57,274
‎มันเป็นสิ่งที่ฉันไม่เคยสัมผัสมาก่อน

1017
01:18:58,358 --> 01:18:59,860
‎ฉันว่าไม่นะ

1018
01:19:00,444 --> 01:19:01,778
‎คุณร้องไห้เยอะเกินไปแล้ว

1019
01:19:04,573 --> 01:19:06,450
‎ปัดโธ่

1020
01:19:06,533 --> 01:19:08,201
‎ผมก็ไม่คิดว่าจะร้อง

1021
01:19:09,911 --> 01:19:11,621
‎ผมรับปากกับตัวเองว่าจะไม่ร้องแล้วนะ

1022
01:19:11,705 --> 01:19:17,627
‎ถ้าอิโดมุครั้งแรกที่นายดูที่คิจิโจจิ
‎ตอนปี 2009 เป็นจุดเริ่มต้น

1023
01:19:17,711 --> 01:19:21,173
‎คืนสุดท้ายนั่นก็เป็นตอนจบนะ

1024
01:19:21,256 --> 01:19:22,507
‎ใช่เลย

1025
01:19:23,800 --> 01:19:29,264
‎ฉันรู้สึกว่าทุกอารมณ์ถาโถมเข้ามา

1026
01:19:29,347 --> 01:19:31,516
‎ในคืนสุดท้ายนั่น

1027
01:19:32,267 --> 01:19:36,897
‎ตอนเราถ่ายรูปหมู่กันหลังจากทุกอย่างเสร็จสิ้น

1028
01:19:36,980 --> 01:19:41,943
‎แม่นายกลับไปแล้ว
‎แต่เราโทรเรียกแม่นายกลับมา

1029
01:19:42,027 --> 01:19:47,991
‎เราบอกว่า “พาแม่กลับมาที่นี่”

1030
01:19:48,074 --> 01:19:53,789
‎พอเห็นนายกับแม่กอดกันแล้ว…

1031
01:19:53,872 --> 01:19:55,999
‎ฉันไม่ได้เห็นอะไรแบบนั้นมานานแล้วนะ

1032
01:19:57,125 --> 01:19:58,919
‎ความรักที่นายกับแม่มีให้กัน

1033
01:19:59,503 --> 01:20:01,588
‎ไม่เห็นนานแล้ว

1034
01:20:01,671 --> 01:20:04,299
‎- จริงเหรอ
‎- คือฉันรู้ว่านายกับแม่รักกัน

1035
01:20:05,300 --> 01:20:07,385
‎แม่นายดูมีความสุขมาก

1036
01:20:07,469 --> 01:20:09,888
‎- โถๆ
‎- มีความสุขอย่างแท้จริงเลย

1037
01:20:09,971 --> 01:20:14,768
‎การแสดงนั้นทำเพื่อพ่อฉัน

1038
01:20:15,268 --> 01:20:19,773
‎การที่แม่ไม่อยู่ตรงนั้น…

1039
01:20:20,524 --> 01:20:24,820
‎ฉันปิดงานโดยไม่มีแม่อยู่ด้วยไม่ได้

1040
01:20:25,403 --> 01:20:27,197
‎แม่ฉันสนุกมาก

1041
01:20:29,324 --> 01:20:34,996
‎นั่นอาจเป็นสิ่งที่ฉันไม่ได้เห็นมาระยะหนึ่งแล้ว

1042
01:20:35,080 --> 01:20:36,581
‎จริงๆ นะ

1043
01:20:38,917 --> 01:20:41,962
‎การเห็นนายกับแม่อยู่ด้วยกัน

1044
01:20:43,213 --> 01:20:47,717
‎แล้วแสดงคาบูกิเป็นไงบ้างล่ะ

1045
01:20:47,801 --> 01:20:54,766
‎ฉันอยากรู้ว่านายสัมผัสอะไรบ้าง
‎ในฐานะของนักแสดง

1046
01:20:54,850 --> 01:20:56,351
‎ในวันแรก…

1047
01:20:58,061 --> 01:21:04,401
‎ตอนฉันวิ่งไปตามฮานามิจิช่วงที่แสดงรปโป

1048
01:21:05,861 --> 01:21:08,280
‎ฉันรู้สึกถึง

1049
01:21:10,115 --> 01:21:13,285
‎ความตื่นเต้นที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน

1050
01:21:13,910 --> 01:21:20,834
‎รู้สึกเหมือนมันมาจากดีเอ็นเอคนญี่ปุ่นของฉัน

1051
01:21:21,334 --> 01:21:28,008
‎แทบจะเหมือนมันทิ่มแทงไปทั่วร่างฉันเลย

1052
01:21:28,091 --> 01:21:30,218
‎นั่นไง

1053
01:21:30,302 --> 01:21:33,471
‎ตอนนี้นายดูไม่ออกหรอก

1054
01:21:33,555 --> 01:21:37,225
‎แต่ตอนนี้ฉันตื่นเต้นมาก

1055
01:21:38,727 --> 01:21:39,561
‎จริงเหรอ

1056
01:21:39,644 --> 01:21:43,273
‎จริง นายเข้าใจใช่ไหม

1057
01:21:43,356 --> 01:21:47,152
‎ทั้งดนตรีและแบบแผนของคาบูกิ

1058
01:21:47,903 --> 01:21:50,822
‎ฉันก็รู้สึกถึงความตื่นเต้นนั้นด้วย

1059
01:21:50,906 --> 01:21:55,118
‎หลายคนที่เกี่ยวข้องกับคาบูกิรู้สึกถึงมัน

1060
01:21:55,201 --> 01:22:00,332
‎มันปะทุออกมาจากข้างในจนทำให้ขนลุกน่ะ

1061
01:22:00,415 --> 01:22:04,794
‎นายเข้าใจใช่ไหม มันอธิบายเป็นคำพูดไม่ได้

1062
01:22:04,878 --> 01:22:09,466
‎อย่างตอนฉันกระโดดลงมาจากข้างบน

1063
01:22:09,549 --> 01:22:12,719
‎หรือกระทืบเท้าไปข้างหน้า มันเจ็บนะ

1064
01:22:12,802 --> 01:22:19,059
‎และฉันก็ไม่ชินด้วย ฉันก็เลยปวดเท้าไปหมด

1065
01:22:19,726 --> 01:22:22,812
‎- แต่พอมันเริ่ม เราก็ลืมไปหมดสิ้น
‎- ใช่

1066
01:22:22,896 --> 01:22:26,524
‎- จริงๆ นะ
‎- สุดท้ายฉันก็เลยใส่พลังเต็มที่เลย

1067
01:22:27,108 --> 01:22:29,569
‎- ฉันเข้าใจความรู้สึกแบบนั้น
‎- ฉันคิดนะ “นี่อะไร”

1068
01:22:29,653 --> 01:22:33,031
‎ทั้งดนตรีและบรรยากาศ อะดรีนาลิน

1069
01:22:33,114 --> 01:22:36,952
‎มันปะทุจากข้างในและผลักเราไปข้างหน้า

1070
01:22:37,035 --> 01:22:38,954
‎ฉันตกหลุมรักคาบูกิมากขึ้นไปอีก

1071
01:22:39,037 --> 01:22:41,873
‎ดีใจที่ได้ยินอย่างนั้นนะ

1072
01:22:41,957 --> 01:22:47,253
‎มันทำให้ฉันซาบซึ้งกับญี่ปุ่น ประเทศของฉัน

1073
01:22:47,337 --> 01:22:52,050
‎นักแสดงคาบูกิคนอื่นๆ ทุกคน ไม่ใช่แค่นาย

1074
01:22:52,133 --> 01:22:56,846
‎แต่เป็นคนที่สืบทอดรูปแบบของศิลปะนี้
‎มาหลายศตวรรษ

1075
01:22:57,430 --> 01:22:59,349
‎ฉันรู้สึกถึงความภาคภูมิใจ

1076
01:22:59,432 --> 01:23:01,810
‎ว้าว นายติดใจเข้าแล้ว

1077
01:23:01,893 --> 01:23:06,690
‎นั่นคือสิ่งที่เราพยายามจะถ่ายทอด
‎ให้คนรุ่นหลังในปัจจุบัน

1078
01:23:07,732 --> 01:23:11,778
‎เราพยายามให้พวกเขาได้สัมผัสกับความรู้สึกนั้น

1079
01:23:13,113 --> 01:23:15,198
‎นั่นคือสิ่งที่เราต้องการ

1080
01:23:15,865 --> 01:23:19,995
‎มีคนตัดสินใจจะออกฉากแบบนั้น

1081
01:23:20,078 --> 01:23:21,121
‎ใช่แล้ว

1082
01:23:21,204 --> 01:23:25,208
‎หลายร้อยปีที่แล้ว มีคนคิดการแสดงนี้ขึ้นมา

1083
01:23:25,291 --> 01:23:26,292
‎ใช่

1084
01:23:26,376 --> 01:23:28,586
‎ประสบการณ์ทั้งหมดนี้…

1085
01:23:29,295 --> 01:23:34,092
‎การได้รับโอกาสให้มาแสดงคาบูกิ

1086
01:23:34,175 --> 01:23:37,512
‎มันได้มอบเป้าหมายต่อไปให้ฉัน

1087
01:23:38,388 --> 01:23:40,432
‎ฉันค้นพบ…

1088
01:23:40,515 --> 01:23:42,058
‎(เป้าหมายต่อไปของโทมะ)

1089
01:23:42,142 --> 01:23:43,101
‎ความปรารถนาต่อไปของฉัน

1090
01:23:43,977 --> 01:23:45,854
‎สิ่งที่ฉันอยากทำ

1091
01:23:46,438 --> 01:23:47,689
‎เช่นอะไร

1092
01:23:48,189 --> 01:23:52,318
‎ฉันรู้ว่าคนจะคิดว่าฉันบ้านะ แต่…

1093
01:23:52,402 --> 01:23:54,070
‎- ฉันอยาก…
‎- เดี๋ยวก่อน

1094
01:23:54,779 --> 01:23:55,864
‎อย่า

1095
01:23:57,240 --> 01:23:58,825
‎อย่าพูด

1096
01:23:59,993 --> 01:24:02,954
‎- นายเกือบพูดแล้ว แต่อย่าพูดนะ
‎- อย่าพูดเหรอ

1097
01:24:03,038 --> 01:24:06,916
‎เก็บมันไว้ มันควรเป็นเรื่องส่วนตัว

1098
01:24:07,000 --> 01:24:08,084
‎- เป็นความมุ่งมั่น…
‎- ฉันอยากทำ…

1099
01:24:08,168 --> 01:24:10,003
‎หยุด อย่าพูด

1100
01:24:10,628 --> 01:24:12,505
‎อย่าพูดออกมา

1101
01:24:12,589 --> 01:24:13,673
‎นี่คือ…

1102
01:24:13,757 --> 01:24:15,467
‎- เก็บไว้ในใจใช่ไหม
‎- ในใจ

1103
01:24:15,550 --> 01:24:19,763
‎จนถึงตอนนี้ ฉันไม่ได้โม้นะ

1104
01:24:19,846 --> 01:24:26,352
‎ฉันได้ทำทุกอย่างที่ตั้งเป้าไว้สำเร็จแล้ว

1105
01:24:26,436 --> 01:24:28,229
‎ฉันไม่เคยบอกใครเลย

1106
01:24:28,313 --> 01:24:31,274
‎นายทำโดยไม่บอกใคร

1107
01:24:31,357 --> 01:24:35,779
‎สิ่งที่นายเกือบหลุดปากออกมาเมื่อกี้

1108
01:24:35,862 --> 01:24:39,157
‎เป็นสิ่งที่ฉันอยากให้เกิดขึ้นจริงๆ

1109
01:24:40,158 --> 01:24:43,495
‎ฉะนั้นก็ค่อยเป็นค่อยไปนะ

1110
01:24:43,995 --> 01:24:47,832
‎ฉันอยากให้เราค่อยๆ ทำให้มันเป็นจริงขึ้นมา

1111
01:25:17,987 --> 01:25:18,822
‎ไปเถอะ

1112
01:25:18,905 --> 01:25:21,116
‎ฉันรู้จักเขามาตั้งแต่เขาอายุ 13

1113
01:25:21,199 --> 01:25:22,659
‎เขามีความสามารถเสมอเลย

1114
01:25:24,285 --> 01:25:26,704
‎- ฉันดีใจที่เธอไม่ได้กลายเป็นไอดอลนะ
‎- พอเถอะครับ

1115
01:25:27,580 --> 01:25:32,377
‎ถ้าเขามาไกลขนาดนี้ เขาก็จะไปได้อีกครับ

1116
01:25:32,460 --> 01:25:36,548
‎เขาถ่อมตัวทุกเรื่องเลย

1117
01:25:36,631 --> 01:25:41,928
‎แต่เขาก็ทำได้สำเร็จเสมอ

1118
01:25:42,011 --> 01:25:48,434
‎เขาเป็นเหมือนนักรบซามูไร
‎ที่ไม่เคยยอมแพ้และท้าทายตัวเอง

1119
01:25:48,518 --> 01:25:52,564
‎ความร็อกแอนด์โรลแบบนั้นของเขา
‎มันน่าประทับใจมาก

1120
01:25:53,398 --> 01:25:55,358
‎ผมรู้สึกทึ่งมากครับ

1121
01:25:55,441 --> 01:26:00,572
‎ผมชื่นชมการที่เขาพยายามจะเรียนรู้อยู่ตลอด

1122
01:26:00,655 --> 01:26:04,826
‎เขาเข้าหาการแสดงคาบูกิ
‎ด้วยความเคารพอย่างสูง

1123
01:26:04,909 --> 01:26:09,205
‎ผมชื่นชมเขาเรื่องนั้นมาก

1124
01:26:10,540 --> 01:26:12,167
‎โทมะเขา…

1125
01:26:12,250 --> 01:26:16,254
‎เขามีทัศนคติที่ดี
‎ในการทำงานกับทุกคนเสมอเช่นกัน

1126
01:26:16,337 --> 01:26:17,964
‎แทบจะเหมือนกับชมรมหลังเลิกเรียนน่ะ

1127
01:26:18,047 --> 01:26:22,343
‎การได้ร่วมงานกับเขาและทำให้ทุกอย่างสำเร็จ

1128
01:26:22,427 --> 01:26:25,930
‎ผมรู้สึกถึงสิ่งนั้นจากเขานะครับ

1129
01:26:26,931 --> 01:26:28,808
‎ตอนแรกผมยอมรับว่ากังวล

1130
01:26:28,892 --> 01:26:34,480
‎แต่พอได้รู้จักเขา เขาเป็นคนดีมาก

1131
01:26:34,981 --> 01:26:38,651
‎เขาอยู่เคียงข้างนักแสดงคาบูกิคนอื่นๆ

1132
01:26:39,277 --> 01:26:42,572
‎เขาได้ให้พลังงานอีกรูปแบบหนึ่งกับเรา

1133
01:26:44,407 --> 01:26:50,121
‎ผมได้พบ… หรืออันที่จริง
‎ทุกคนได้ให้เป้าหมายต่อไปกับผม

1134
01:26:51,247 --> 01:26:52,916
‎ผมจะมุ่งไปทางนั้น

1135
01:26:53,666 --> 01:26:55,710
‎- ขอบคุณนะ
‎- ขอบคุณ

1136
01:26:55,793 --> 01:26:58,129
‎นั่นแหละ เยี่ยมมาก

1137
01:26:58,213 --> 01:26:59,464
‎ทำดีมาก

1138
01:26:59,547 --> 01:27:00,924
‎ขอบคุณมากนะ

1139
01:27:03,343 --> 01:27:04,761
‎โอ๋ๆ

1140
01:27:04,844 --> 01:27:07,138
‎ในที่สุดเราก็ทำสำเร็จ

1141
01:27:07,680 --> 01:27:09,891
‎- ใช่แล้ว
‎- โล่งใจ

1142
01:27:09,974 --> 01:27:10,850
‎ใช่ไหมล่ะ

1143
01:27:14,812 --> 01:27:16,314
‎คือว่า…

1144
01:27:20,276 --> 01:27:24,405
‎การท้าทายตัวเองเป็นสิ่งที่สำคัญมาก

1145
01:27:26,574 --> 01:27:29,327
‎มันได้พลิกชีวิตผมเลย

1146
01:27:30,495 --> 01:27:31,621
‎คาบูกิพลิกชีวิต

1147
01:27:32,121 --> 01:27:35,875
‎ผมไม่เคยรู้เลยว่ามันน่าตื่นเต้นมาก

1148
01:27:38,086 --> 01:27:39,712
‎ไม่คาดคิดเลย

1149
01:27:41,506 --> 01:27:45,176
‎คำบรรยายโดย จริยา จริยวิชัย