1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:31,666 --> 00:00:34,791
ผมมาโกมาลา
เพราะคำบอกเล่าว่าพ่อของผมอยู่ที่นี่

4
00:00:35,875 --> 00:00:37,958
ชายที่ชื่อเปโดร ปาราโม

5
00:00:39,416 --> 00:00:40,833
แม่เป็นคนบอกผม

6
00:00:43,000 --> 00:00:45,083
และผมรับปากแม่ว่าจะมา

7
00:00:46,291 --> 00:00:49,875
แม่กำลังจะสิ้นใจ
ไม่ว่าแม่ขออะไร ผมก็ยอมรับปากทั้งนั้น

8
00:00:51,833 --> 00:00:53,583
ก่อนหน้านั้น แม่กำชับกับผม

9
00:00:54,166 --> 00:00:56,375
"อย่าร้องขออะไรจากเขาทั้งสิ้น

10
00:00:57,083 --> 00:00:59,083
เรียกร้องสิ่งที่เป็นของเรา

11
00:01:00,083 --> 00:01:02,250
ด้วยที่เขาไม่เคยเหลียวแลเรา ลูกแม่

12
00:01:03,166 --> 00:01:04,791
ให้เขาชดใช้อย่างสาสม"

13
00:01:26,625 --> 00:01:28,833
ผมไม่ได้คิดจะรักษาคำพูดนั้น

14
00:01:29,583 --> 00:01:32,125
จนกระทั่งผมเริ่มเพ้อฝัน

15
00:01:33,250 --> 00:01:35,583
มีภาพมายาโลดแล่นในห้วงความคิด

16
00:01:36,291 --> 00:01:40,875
โลกใบหนึ่งก่อตัวขึ้นบนความหวังที่มีต่อชายผู้นั้น

17
00:01:41,916 --> 00:01:43,500
สามีของแม่

18
00:02:10,000 --> 00:02:12,666
คุณจะไปโกมาลาทำไมรึ ขอถามได้ไหม

19
00:02:14,333 --> 00:02:15,916
ผมจะไปเจอพ่อครับ

20
00:02:20,208 --> 00:02:22,500
เขาคงจะเลี้ยงต้อนรับคุณอย่างดี

21
00:02:24,166 --> 00:02:26,250
เขาคงดีใจที่ได้เจอใครสักคน

22
00:02:27,791 --> 00:02:28,875
แล้ว…

23
00:02:29,625 --> 00:02:31,666
พ่อคุณรูปร่างหน้าตายังไงล่ะ

24
00:02:32,291 --> 00:02:33,583
ผมไม่รู้จักเขาหรอก

25
00:02:34,791 --> 00:02:36,833
รู้แค่ว่าเขาชื่อเปโดร ปาราโม

26
00:02:41,791 --> 00:02:43,083
อย่างนั้นเอง

27
00:02:46,791 --> 00:02:48,583
คุณรู้จักเปโดร ปาราโมไหมครับ

28
00:02:53,166 --> 00:02:54,166
เขาเป็นใครครับ

29
00:02:56,583 --> 00:02:58,166
ความอาฆาตพยาบาทที่มีชีวิต

30
00:03:08,458 --> 00:03:10,708
- ที่นี่ร้อนนะครับ
- ใช่

31
00:03:12,750 --> 00:03:14,333
นี่ยังไม่เท่าไหร่

32
00:03:15,583 --> 00:03:19,208
พอไปถึงโกมาลาจะยิ่งร้อนกว่านี้อีก

33
00:03:19,791 --> 00:03:21,583
ว่ากันว่า

34
00:03:22,083 --> 00:03:24,291
หลายคนที่ตายที่นั่น

35
00:03:25,291 --> 00:03:28,416
ถึงลงนรกไปแล้ว ก็ยังต้องกลับขึ้นมาหยิบผ้าห่ม

36
00:03:32,625 --> 00:03:35,458
ผมก็เป็นลูกของเปโดร ปาราโมเหมือนกัน

37
00:04:00,375 --> 00:04:02,291
แน่ใจนะว่านั่นคือโกมาลา

38
00:04:02,375 --> 00:04:04,083
แน่ใจครับ

39
00:04:06,541 --> 00:04:08,166
ทำไมมันดูรันทดแบบนั้น

40
00:04:09,250 --> 00:04:11,250
เพราะกาลเวลาไงล่ะครับ

41
00:04:18,166 --> 00:04:19,666
ดูเหมือนเป็นหมู่บ้านร้าง

42
00:04:20,291 --> 00:04:21,708
ไม่ใช่แค่ดูเหมือน

43
00:04:22,250 --> 00:04:23,375
แต่เป็นอย่างนั้นเลย

44
00:04:24,166 --> 00:04:26,000
ไม่มีใครอยู่ที่นี่หรอก

45
00:04:28,000 --> 00:04:29,500
แล้วเปโดร ปาราโมล่ะ

46
00:04:31,458 --> 00:04:33,875
เปโดร ปาราโมตายไปหลายปีดีดักแล้ว

47
00:04:50,375 --> 00:04:52,458
ผมจะหาที่พักได้ที่ไหนครับ

48
00:04:52,958 --> 00:04:56,375
ไปหาดอญญาเอดูบิเฆส ถ้าแกยังมีชีวิตอยู่นะ

49
00:04:56,958 --> 00:04:58,916
บอกว่าผมแนะนำมา

50
00:04:59,416 --> 00:05:00,791
คุณชื่ออะไรครับ

51
00:05:01,291 --> 00:05:02,791
อาบุนดิโอ…

52
00:05:14,541 --> 00:05:18,166
ผมพกดวงตาคู่เดียวกับที่แม่ใช้มองสิ่งเหล่านี้

53
00:05:19,000 --> 00:05:20,250
แม่เคยบอกผม

54
00:05:20,833 --> 00:05:22,791
"ที่นั่น ลูกจะเห็นเมืองของแม่

55
00:05:23,291 --> 00:05:25,375
เมืองบนพื้นที่ราบ

56
00:05:26,166 --> 00:05:28,333
เขียวชอุ่มไปด้วยต้นไม้ใบหญ้า

57
00:05:29,750 --> 00:05:31,625
ที่นั่น ลูกจะได้ยินเสียงแม่ชัดขึ้น

58
00:05:32,500 --> 00:05:34,291
แม่จะอยู่ใกล้ลูกยิ่งขึ้น"

59
00:05:37,958 --> 00:05:39,875
ผมอยากบอกกับแม่

60
00:05:41,625 --> 00:05:43,666
"แม่คงจำผิดแล้ว

61
00:05:44,958 --> 00:05:47,125
แม่ส่งผมมาเมืองร้าง

62
00:05:48,500 --> 00:05:50,458
มาตามหาคนที่ไม่มีตัวตนอยู่แล้ว"

63
00:06:17,750 --> 00:06:18,750
ขอโทษนะครับ

64
00:06:20,083 --> 00:06:22,333
ทราบไหมครับว่าบ้านดอญญาเอดูบิเฆสอยู่ไหน

65
00:06:23,041 --> 00:06:24,083
ทางนั้น

66
00:06:24,833 --> 00:06:27,458
บ้านสีชมพูที่มีซุ้มโค้ง

67
00:06:56,875 --> 00:06:58,500
ฉันเอดูบิเฆส ดยาดาจ้ะ

68
00:07:00,416 --> 00:07:01,583
เข้ามาสิ

69
00:07:12,291 --> 00:07:13,375
ทางนี้จ้ะ

70
00:07:20,166 --> 00:07:21,500
ของพวกนี้คืออะไรครับ

71
00:07:23,041 --> 00:07:24,416
สิ่งละอันพันละน้อยน่ะ

72
00:07:25,083 --> 00:07:28,041
บ้านนี้เต็มไปด้วยสิ่งละอันพันละน้อย

73
00:07:29,541 --> 00:07:32,500
คนที่จากไปเลือกบ้านนี้เป็นที่เก็บข้าวของ

74
00:07:32,583 --> 00:07:35,166
และไม่มีใครกลับมาเอาคืนเลย

75
00:07:39,083 --> 00:07:41,291
เธอเป็นลูกชายของหล่อนสินะ

76
00:07:42,416 --> 00:07:43,416
ใครครับ

77
00:07:45,250 --> 00:07:47,083
โดโลริตัสไง

78
00:07:49,250 --> 00:07:50,916
ครับ แต่คุณรู้ได้ยังไง

79
00:07:51,583 --> 00:07:53,416
หล่อนบอกว่าเธอจะมา

80
00:07:55,958 --> 00:07:57,500
บอกว่าจะมาถึงวันนี้

81
00:07:58,541 --> 00:07:59,750
ใครครับ แม่ผมเหรอ

82
00:07:59,833 --> 00:08:00,958
ใช่จ้ะ

83
00:08:01,750 --> 00:08:02,833
แม่เธอนั่นแหละ

84
00:08:08,875 --> 00:08:10,458
พักห้องนี้นะ

85
00:08:13,291 --> 00:08:16,125
ฉันเก็บกวาดไว้เรียบร้อยตลอด เผื่อใครแวะมา

86
00:08:21,041 --> 00:08:22,750
ไม่มีที่นอนเลยครับ

87
00:08:24,958 --> 00:08:26,958
ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นหรอก

88
00:08:27,041 --> 00:08:30,166
ความอ่อนล้าเป็นฟูกนอนชั้นเยี่ยม

89
00:08:31,250 --> 00:08:34,708
ไม่ง่ายเลยที่จะตระเตรียมทุกอย่าง
ให้พร้อมได้ในนาทีสุดท้าย

90
00:08:35,291 --> 00:08:38,166
และแม่เธอก็เพิ่งบอกฉันเมื่อครู่นี่เอง

91
00:08:40,083 --> 00:08:41,333
แม่ผมเสียแล้วครับ

92
00:08:44,333 --> 00:08:46,166
เสียงหล่อนถึงอ่อนแรงแบบนั้นสินะ

93
00:08:47,583 --> 00:08:49,083
อย่างนี้นี่เอง

94
00:08:50,333 --> 00:08:52,166
เสียไปนานแค่ไหนแล้ว

95
00:08:53,625 --> 00:08:55,416
เจ็ดวันแล้วครับ

96
00:08:57,000 --> 00:08:59,041
แม่เธอคงรู้สึกเหมือนถูกทอดทิ้ง

97
00:09:00,041 --> 00:09:02,375
เราสัญญากันไว้ว่าจะตายด้วยกัน

98
00:09:02,875 --> 00:09:05,333
จะได้คอยเป็นกำลังใจให้กันในการเดินทาง

99
00:09:06,708 --> 00:09:09,250
หล่อนชิงไปก่อนสินะ

100
00:09:10,958 --> 00:09:13,541
ฉันจะตามทันแน่นอน

101
00:09:14,791 --> 00:09:17,333
ฉันรู้หนทางลัด

102
00:09:17,833 --> 00:09:21,125
เราก็แค่ต้องตายในตอนที่ตัวเองต้องการ

103
00:09:21,208 --> 00:09:22,833
ไม่ใช่ตอนที่พระองค์กำหนด

104
00:09:25,833 --> 00:09:28,041
มากินอะไรสักหน่อยก่อนเถอะ

105
00:09:28,750 --> 00:09:31,125
- นิดหน่อยก็ยังดี
- ครับ

106
00:09:34,166 --> 00:09:35,416
เดี๋ยวผมไปครับ

107
00:10:24,541 --> 00:10:26,833
มัวทำอะไรอยู่ในส้วมน่ะ พ่อหนุ่ม

108
00:10:27,833 --> 00:10:29,125
ไม่ได้ทำอะไรครับแม่

109
00:10:29,666 --> 00:10:33,166
มัวนั่งอยู่ในนั้น ระวังงูเงี้ยวจะกัดเอา

110
00:10:34,916 --> 00:10:36,250
ปล่อยสายป่านอีก ซูซานา

111
00:10:48,500 --> 00:10:49,833
- ไม่นะ
- ไม่

112
00:11:02,250 --> 00:11:04,000
ฉันรักที่นี่ก็เพราะนาย

113
00:11:08,041 --> 00:11:10,250
แต่ฉันเกลียดมันเพราะทุกอย่างที่เหลือ

114
00:11:12,166 --> 00:11:14,208
เกลียดแม้แต่การที่ตัวเองเกิดที่นี่

115
00:11:22,041 --> 00:11:23,875
ไว้ฉันจะกลับมาเยี่ยมนะ

116
00:11:26,750 --> 00:11:28,166
เธอไม่กลับมาหรอก

117
00:11:34,083 --> 00:11:35,458
เธอจะไม่มีวันกลับมา

118
00:12:46,333 --> 00:12:48,166
แม่บอกให้ออกมาไง

119
00:12:49,291 --> 00:12:50,541
จะไปแล้วครับแม่

120
00:12:51,666 --> 00:12:52,833
ผมจะออกไปแล้ว

121
00:12:52,916 --> 00:12:55,125
พ่อแกบอกว่าหวังพึ่งแกไม่ได้

122
00:12:56,833 --> 00:12:58,791
ว่าแกกลายเป็นคนไม่เอาถ่าน

123
00:13:13,375 --> 00:13:15,500
นี่เวลาทำงานแกไม่ใช่เหรอ

124
00:13:16,333 --> 00:13:18,375
ไม่ครับ โรเฆลิโอไม่ให้ค่าจ้างผม

125
00:13:18,458 --> 00:13:23,333
แกไม่ได้ไปเอาค่าจ้าง
แต่ไปเพื่อศึกษาหาวิชาต่างหาก

126
00:13:24,166 --> 00:13:26,750
ระหว่างนี้ก็ทนไปก่อน

127
00:13:27,541 --> 00:13:29,541
ให้คนอื่นทนไปเถอะครับยาย

128
00:13:30,583 --> 00:13:32,583
ผมไม่ใช่คนที่ต้องทนกับอะไร

129
00:13:33,333 --> 00:13:35,333
เจ้าหลานพิลึกคน

130
00:13:36,625 --> 00:13:40,041
ฉันสังหรณ์ว่าชีวิตแก
จะจบไม่สวย เปโดร ปาราโม

131
00:13:44,166 --> 00:13:46,583
ตอนแรกผมคิดว่าผู้หญิงคนนั้นสติไม่ดี

132
00:13:48,083 --> 00:13:49,791
แต่ต่อมา ผมก็ไม่คิดเชื่ออะไรอีก

133
00:13:51,083 --> 00:13:52,958
ผมรู้สึกเหมือนอยู่ในโลกอันไกลโพ้น

134
00:13:53,458 --> 00:13:55,458
และปล่อยให้ตัวเองถูกพัดพาไป

135
00:13:57,375 --> 00:13:58,541
จะว่าใช่ก็ได้นะ

136
00:13:59,625 --> 00:14:02,375
ฉันเกือบได้เป็นแม่ของเธอแล้ว

137
00:14:05,791 --> 00:14:07,416
แม่ไม่เคยเล่าให้ฟังเหรอ

138
00:14:07,916 --> 00:14:08,875
ไม่ครับ

139
00:14:09,375 --> 00:14:11,208
แม่เล่าให้ฟังแต่เรื่องดีๆ

140
00:14:19,625 --> 00:14:22,375
ผมทราบชื่อคุณจากคนจูงล่อที่นำทางผมมา

141
00:14:23,625 --> 00:14:24,916
คนที่ชื่ออาบุนดิโอ

142
00:14:25,875 --> 00:14:27,250
พ่ออาบุนดิโอน้ำใจงาม

143
00:14:27,750 --> 00:14:31,791
ฉันเคยให้ค่าหัวตอบแทนเขา
เวลาส่งนักเดินทางมาบ้านนี้

144
00:14:32,666 --> 00:14:34,125
จนกระทั่งเขาหูหนวกน่ะ

145
00:14:36,833 --> 00:14:38,875
เขาดูได้ยินเป็นปกตินะ

146
00:14:38,958 --> 00:14:42,041
เอาละ กลับมาเรื่องแม่เธอ

147
00:14:42,875 --> 00:14:45,291
ตอนกำลังจะแต่งงานกับเปโดร ปาราโม

148
00:14:45,958 --> 00:14:50,166
พวกเขาบอกหล่อนว่าคืนนั้นห้ามหลับนอนกับชายใด

149
00:14:50,750 --> 00:14:51,958
พระจันทร์กำลังแดงเดือดน่ะ

150
00:14:54,916 --> 00:14:58,041
แม่เธอเลยขอให้ฉันไปแทน

151
00:15:03,041 --> 00:15:04,500
คุณนอนกับเปโดร ปาราโมเหรอ

152
00:15:06,458 --> 00:15:08,708
ฉันขึ้นเตียงกับเขาด้วยความยินดี

153
00:15:11,333 --> 00:15:13,625
แต่ด้วยงานเฉลิมฉลองในวันนั้น

154
00:15:13,708 --> 00:15:16,666
ทำเอาเขาหมดแรงจนนอนกรนทั้งคืน

155
00:15:17,166 --> 00:15:19,083
พอปีถัดมาเธอก็เกิด

156
00:15:20,541 --> 00:15:21,625
แต่คนคลอดไม่ใช่ฉัน

157
00:15:22,125 --> 00:15:24,375
ถึงอย่างนั้น เธอก็เกือบได้เป็นลูกฉันแล้ว

158
00:15:27,166 --> 00:15:31,708
แม่เธออาจไม่ได้เล่าให้ฟังเพราะรู้สึกละอาย

159
00:15:37,250 --> 00:15:38,916
ผมพกรูปแม่มาด้วยครับ

160
00:15:43,250 --> 00:15:45,875
แม่เธอเกลียดเปโดร ปาราโมมาตลอด

161
00:15:46,875 --> 00:15:50,250
เขาดีแต่บ่นและออกคำสั่ง

162
00:15:50,750 --> 00:15:52,833
ถึงจะชินชาแล้ว

163
00:15:54,416 --> 00:15:57,041
แต่แววตาใสซื่อของแม่เธอก็แข็งกระด้างขึ้น

164
00:15:58,416 --> 00:16:00,458
นั่นเป็นตอนที่หล่อนเริ่มถอนใจ

165
00:16:01,041 --> 00:16:04,625
ท้ายที่สุด เปโดร ปาราโม
ก็ส่งแม่เธอไปอยู่กับพี่สาว

166
00:16:07,750 --> 00:16:09,583
เราอยู่กับป้าที่โกลิมา

167
00:16:09,666 --> 00:16:13,250
หลายเดือนต่อมา
ฉันถามข่าวคราวแม่เธอกับเปโดร ปาราโม

168
00:16:14,791 --> 00:16:17,333
ฉันถามว่า "สองคนแม่ลูกจะอยู่กันยังไง"

169
00:16:17,833 --> 00:16:20,791
เขาตอบว่า "ให้พระเจ้าดูแลพวกนั้นแล้วกัน"

170
00:16:23,541 --> 00:16:25,166
"ให้พระเจ้าดูแลพวกนั้นแล้วกัน"

171
00:16:32,125 --> 00:16:34,291
เมื่อไหร่จะยอมพักเสียที

172
00:16:45,125 --> 00:16:46,291
ตื่นได้แล้ว

173
00:17:06,166 --> 00:17:07,541
ร้องไห้ทำไมครับแม่

174
00:17:11,416 --> 00:17:13,000
พ่อแกตายแล้ว

175
00:17:16,166 --> 00:17:18,041
พวกมันฆ่าพ่อแก

176
00:17:27,083 --> 00:17:28,916
แล้วใครฆ่าแม่ครับ

177
00:17:41,125 --> 00:17:43,000
เมื่อไหร่จะยอมพักเสียที

178
00:17:44,500 --> 00:17:46,166
มีอะไรหรือเปล่าครับ ดอญญาเอดูบิเฆส

179
00:17:49,916 --> 00:17:52,208
เจ้าม้าของมิเกล ปาราโมน่ะ

180
00:17:54,208 --> 00:17:57,208
มันควบไปทางเมเดีย ลูนา

181
00:17:58,125 --> 00:17:59,791
มีคนอยู่ที่เมเดีย ลูนาด้วยเหรอครับ

182
00:18:00,375 --> 00:18:03,375
ไม่ ไม่มีใครอยู่ที่นั่น

183
00:18:05,500 --> 00:18:06,625
ผมไม่เข้าใจ

184
00:18:08,041 --> 00:18:10,375
- ผมไม่ได้ยินเสียงม้าที่ไหน
- ไม่ได้ยินเหรอ

185
00:18:10,458 --> 00:18:11,458
ไม่ครับ

186
00:18:14,625 --> 00:18:17,500
ถ้าอย่างนั้นคงจะเป็นสัมผัสที่หกของฉัน

187
00:18:19,125 --> 00:18:21,000
เป็นของขวัญที่พระเจ้าประทานให้

188
00:18:23,041 --> 00:18:25,250
หรืออาจเป็นคำสาปก็ได้

189
00:18:27,416 --> 00:18:28,750
มิเกล ปาราโมคือใครครับ

190
00:18:28,833 --> 00:18:30,583
ลูกชายของเปโดร ปาราโมไง

191
00:18:31,625 --> 00:18:32,666
ลูกชายอีกคนเหรอ

192
00:18:33,791 --> 00:18:35,916
แค่คนเดียวที่เขายอมรับว่าเป็นลูก

193
00:18:39,000 --> 00:18:42,041
บางคืนเขาก็มานอนค้างบ้านฉัน

194
00:18:42,125 --> 00:18:44,458
จนกระทั่งไปเจอแม่สาวจากกอนต์ลา

195
00:18:45,250 --> 00:18:47,833
ตกกลางคืน เขาจะออกไปคุยกับแม่นั่น

196
00:18:49,333 --> 00:18:51,875
พอรุ่งสางถึงจะกลับ

197
00:18:52,958 --> 00:18:54,791
แต่คืนนั้นเขาไม่กลับมา

198
00:18:57,666 --> 00:19:01,833
ตอนฉันได้ยินเสียงคนเคาะหน้าต่าง
ม้าเขายังเพิ่งควบผ่านไปอยู่เลย

199
00:19:03,750 --> 00:19:06,166
หรือฉันอาจจินตนาการไปเองก็ได้

200
00:19:14,875 --> 00:19:16,291
เกิดอะไรขึ้นล่ะ

201
00:19:17,125 --> 00:19:18,625
โดนหักอกมาหรือไง

202
00:19:19,791 --> 00:19:22,250
เปล่าครับ ไม่ใช่

203
00:19:23,416 --> 00:19:25,291
แค่ว่าผมหาหมู่บ้านไม่เจอน่ะ

204
00:19:28,041 --> 00:19:29,583
พูดอะไรของเธอ มิเกล

205
00:19:30,833 --> 00:19:32,541
มีหมอกหนามาก

206
00:19:34,000 --> 00:19:35,041
ไม่ก็ควัน

207
00:19:35,791 --> 00:19:39,708
ไม่รู้เหมือนกันว่าอะไร รู้แค่ว่ากอนต์ลาหายไป

208
00:19:41,750 --> 00:19:45,875
ผมมาบอกคุณเพราะรู้ว่าคุณจะเข้าใจ

209
00:19:46,791 --> 00:19:51,125
ถ้าไปบอกคนอื่นในโกมาลา เขาคงหาว่าผมบ้า

210
00:19:52,625 --> 00:19:54,250
เหมือนทุกครั้ง

211
00:19:57,250 --> 00:19:58,375
ไม่หรอก

212
00:19:59,625 --> 00:20:01,500
เธอไม่ได้บ้าหรอก มิเกล

213
00:20:04,458 --> 00:20:06,333
เธอคงตายแล้วแน่ๆ

214
00:20:07,750 --> 00:20:11,083
จำได้ไหมที่ใครก็ว่า
ม้าตัวนั้นจะทำเธอตายเข้าสักวัน

215
00:20:11,833 --> 00:20:14,708
ผมแค่โดดข้ามรั้วหินที่พ่อทำไว้

216
00:20:14,791 --> 00:20:17,416
จะได้ไม่ต้องอ้อมไปไกล

217
00:20:19,000 --> 00:20:20,833
จากนั้นรอบตัวก็มีแต่ควัน

218
00:20:24,666 --> 00:20:25,875
ไปเถอะ

219
00:20:32,166 --> 00:20:34,500
ไปสู่สุคตินะลูกนะ

220
00:20:38,791 --> 00:20:41,166
ขอบใจที่มาบอกลากันนะ

221
00:21:01,583 --> 00:21:05,208
อาเมน

222
00:21:07,166 --> 00:21:09,083
ขอสดุดีพระองค์

223
00:21:11,958 --> 00:21:14,166
คุณพ่อ โปรดสวดชำระบาปให้เขา

224
00:21:15,291 --> 00:21:17,583
ไม่ พ่อจะไม่สวด

225
00:21:19,000 --> 00:21:23,083
เขาเป็นคนโฉดชั่ว
และจะไม่ได้เข้าสู่พระอาณาจักรสวรรค์

226
00:21:23,166 --> 00:21:26,541
พระผู้เป็นเจ้าจะทรงขุ่นเคืองหากพ่อแทรกแซง

227
00:22:15,083 --> 00:22:17,458
รู้ไหมว่าใครถูกฝังวันนี้

228
00:22:21,041 --> 00:22:22,041
รู้ค่ะลุง

229
00:22:23,500 --> 00:22:26,208
แน่ใจใช่ไหมว่าเป็นเขา

230
00:22:31,916 --> 00:22:33,250
ไม่แน่ใจขนาดนั้นค่ะลุง

231
00:22:34,750 --> 00:22:36,000
หนูไม่เห็นหน้าเขา

232
00:22:36,500 --> 00:22:38,416
เขาเข้าหาหนูตอนกลางคืน ตอนนั้นมืดมาก

233
00:22:38,500 --> 00:22:42,333
แล้วรู้ได้ยังไงว่าเป็นมิเกล ปาราโม

234
00:22:43,958 --> 00:22:45,250
เขาพูดเองค่ะ

235
00:22:47,041 --> 00:22:50,083
เขาบอกชื่อ แล้วบอกว่าไม่ต้องกลัว

236
00:22:54,875 --> 00:22:59,958
แต่ก็รู้นี่ว่าการตายของพ่อหลานเป็นฝีมือเขา

237
00:23:01,166 --> 00:23:02,291
ค่ะลุง

238
00:23:02,916 --> 00:23:06,083
แล้วได้ทำอะไรเพื่อไล่เขาไปบ้างไหม

239
00:23:09,791 --> 00:23:11,125
ไม่ได้ทำค่ะ

240
00:23:15,458 --> 00:23:17,875
เขาบอกว่าจะมาขอโทษ

241
00:23:18,458 --> 00:23:20,958
หนูเลยนึกถึงคำสั่งสอนของลุง

242
00:23:23,333 --> 00:23:25,291
ว่าเราไม่ควรเกลียดชังใคร

243
00:23:28,291 --> 00:23:30,250
จากนั้นถึงรู้สึกว่าเขาขึ้นมาคร่อม

244
00:23:33,083 --> 00:23:35,750
เขาเริ่มทำมิดีมิร้ายหนู

245
00:23:39,041 --> 00:23:40,875
หนูนึกว่าเขาจะฆ่าหนูเสียแล้ว

246
00:23:50,541 --> 00:23:54,333
ตอนนี้เขาคงกำลังตกนรกหมกไหม้

247
00:23:56,083 --> 00:23:58,583
เพราะนั่นคือคำขอที่หนูสวดวิงวอนต่อนักบุญทุกองค์

248
00:24:00,083 --> 00:24:02,916
เราแน่ใจไม่ได้นักหรอก ลูกเอ๋ย

249
00:24:03,666 --> 00:24:06,916
ไม่รู้ว่าตอนนี้
มีคนมากมายแค่ไหนสวดภาวนาให้เขา

250
00:24:11,750 --> 00:24:14,458
อีกอย่าง ลุงทำพิธีอภัยบาปให้เขาแล้ว

251
00:24:16,875 --> 00:24:18,416
ลุงหมายความว่ายังไงคะ

252
00:24:20,541 --> 00:24:23,666
เรามาขอบคุณพระเจ้า
ที่ทรงพรากเขาไปเสียจากโลกนี้

253
00:24:23,750 --> 00:24:26,416
ที่ซึ่งเขาสร้างความเดือดร้อน
ไว้มากมายเหลือเกิน

254
00:24:26,500 --> 00:24:29,833
ไม่สำคัญหรอกหากว่าเขาจะได้ขึ้นสวรรค์

255
00:25:05,458 --> 00:25:07,666
ขอโทษนะคะ คุณพ่อเรนเตเรีย

256
00:25:08,291 --> 00:25:09,750
มีอะไรให้พ่อช่วยเหรอ

257
00:25:13,750 --> 00:25:15,458
พี่สาวฉันเสียแล้วค่ะ

258
00:25:17,041 --> 00:25:19,000
เกิดอะไรขึ้น

259
00:25:22,833 --> 00:25:25,375
พี่จบชีวิตตัวเองค่ะ

260
00:25:32,125 --> 00:25:34,333
แล้วจะให้พ่อทำอะไร มาเรีย

261
00:25:35,791 --> 00:25:38,833
ฉันมาขอให้ท่านช่วยพี่ค่ะ

262
00:25:39,791 --> 00:25:41,916
แต่พี่เธอฆ่าตัวตาย

263
00:25:43,625 --> 00:25:46,333
หล่อนทำสิ่งที่ขัดต่อประสงค์ของพระเจ้า

264
00:25:47,791 --> 00:25:49,833
มาสั่นคลอนเอาตอนสุดท้าย

265
00:25:53,208 --> 00:25:57,000
ความดีมากมายที่สะสมไว้เพื่อไปสู่หนทางหลุดพ้น

266
00:25:57,916 --> 00:26:00,333
แต่กลับต้องสูญเสียทั้งหมดไปในพริบตา

267
00:26:00,416 --> 00:26:02,750
ไม่ค่ะ พี่ไม่ได้เสียมันไปนะคะ

268
00:26:03,750 --> 00:26:06,791
พี่ฉันตายเพราะสำลักเลือดตัวเอง

269
00:26:06,875 --> 00:26:08,541
เจ็บปวดทรมานมาก

270
00:26:09,291 --> 00:26:10,666
และความเจ็บปวด…

271
00:26:13,791 --> 00:26:17,250
ท่านเคยกล่าวอะไรสักอย่าง
เรื่องความเจ็บปวดที่ฉันจำไม่ได้แล้ว

272
00:26:18,375 --> 00:26:23,291
อาจเป็นไปได้
หากเราสวดบทเกรกอรีสักสองสามบท

273
00:26:23,791 --> 00:26:27,083
แต่ต้องมีคนช่วย ต้องขอให้ส่งบาทหลวงมา

274
00:26:28,458 --> 00:26:30,000
แบบนั้นต้องใช้เงิน

275
00:26:30,916 --> 00:26:33,041
ฉันไม่มีเงินค่ะ

276
00:26:34,166 --> 00:26:36,375
คุณพ่อก็รู้

277
00:26:40,708 --> 00:26:42,875
เช่นนั้นเราคงต้องปล่อยวาง

278
00:26:44,125 --> 00:26:45,625
เชื่อมั่นในพระเจ้ากันเถอะ

279
00:26:53,208 --> 00:26:54,416
ค่ะคุณพ่อ

280
00:27:43,500 --> 00:27:48,750
วันทามารีอา

281
00:27:49,791 --> 00:27:54,791
โปรดเมตตาวิญญาณผู้วายชนม์

282
00:27:55,958 --> 00:28:00,958
โปรดช่วยให้หลุดพ้นจากไฟชำระ

283
00:28:01,458 --> 00:28:05,750
ด้วยการอภัยของท่าน

284
00:28:06,666 --> 00:28:11,958
จุดเทียนสว่าง

285
00:28:12,708 --> 00:28:16,875
ส่องทางสู่การพักผ่อนชั่วนิรันดร

286
00:28:20,750 --> 00:28:23,250
เคยได้ยินเสียงคร่ำครวญของคนตายไหม

287
00:28:25,916 --> 00:28:26,916
ไม่ครับ

288
00:28:34,500 --> 00:28:36,333
ดีแล้วล่ะลูก

289
00:28:53,250 --> 00:28:54,500
ดอญญาเอดูบิเฆส

290
00:28:59,458 --> 00:29:00,875
ดอญญาเอดูบิเฆส

291
00:29:05,125 --> 00:29:06,125
ดอญญาเอดูบิเฆส

292
00:29:10,291 --> 00:29:11,666
คุณจะไม่กลับออกมาแล้วเหรอ

293
00:29:19,166 --> 00:29:20,916
ให้ฉันกลับบ้านเถอะ

294
00:29:23,333 --> 00:29:24,541
ปล่อยนะ

295
00:29:25,041 --> 00:29:26,291
ดอนฟุลกอร์

296
00:29:27,291 --> 00:29:28,416
ไม่นะ

297
00:29:28,500 --> 00:29:30,541
ไม่

298
00:30:00,333 --> 00:30:01,875
ดอญญาเอดูบิเฆส นั่นคุณหรือเปล่า

299
00:30:04,791 --> 00:30:06,416
ฉันไม่ใช่เอดูบิเฆส

300
00:30:09,083 --> 00:30:10,875
ฉันชื่อดาเมียนา

301
00:30:11,916 --> 00:30:13,333
ฉันรู้ว่าเธออยู่ที่นี่

302
00:30:14,416 --> 00:30:15,750
ก็เลยมารับ

303
00:30:17,500 --> 00:30:19,083
ดาเมียนา ซิสเนโรสเหรอครับ

304
00:30:21,250 --> 00:30:23,041
คุณอยู่ที่เมเดีย ลูนาเหรอ

305
00:30:23,125 --> 00:30:26,375
เดี๋ยวนี้ฉันอยู่ที่นั่นแล้ว เลยมาถึงช้าไงล่ะ

306
00:30:27,708 --> 00:30:30,541
แม่ผมเคยเล่าถึงคนชื่อดาเมียนา
ที่เลี้ยงผมตอนยังเล็ก

307
00:30:31,958 --> 00:30:35,541
ฉันรู้จักเธอตั้งแต่
วันที่เธอลืมตาดูโลก ฆวน เปรเซียโด

308
00:30:41,166 --> 00:30:44,083
ผมไปด้วยครับ ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่

309
00:30:45,666 --> 00:30:47,583
มีเรื่องแปลกๆ เกิดขึ้น

310
00:30:57,333 --> 00:30:58,875
ผมต้องบอกว่า…

311
00:31:00,333 --> 00:31:02,041
เมื่อครู่นี้เอง

312
00:31:02,541 --> 00:31:04,000
ในห้องนั้น

313
00:31:05,291 --> 00:31:07,208
ผมได้ยินเสียงคนร้องโหยหวน

314
00:31:08,666 --> 00:31:10,375
เหมือนกำลังเจ็บปวดเจียนตาย

315
00:31:10,958 --> 00:31:14,000
อาจเป็นเสียงสะท้อนที่ติดอยู่ในนั้น

316
00:31:14,916 --> 00:31:19,666
ในห้องนั้นน่ะ
โตริบิโอ อัลเดรเตถูกจับแขวนคอเมื่อนานมาแล้ว

317
00:31:20,166 --> 00:31:23,208
แล้วพวกนั้นก็ปิดตายเอาไว้จนศพเขาแห้ง

318
00:31:27,000 --> 00:31:28,958
ฉันไม่รู้ว่าเธอเข้าไปได้ยังไง

319
00:31:29,916 --> 00:31:32,125
ห้องนั้นไม่มีกุญแจเปิด

320
00:32:03,708 --> 00:32:07,041
ไม่มีใครว่าคุณไม่สมชายชาตรีหรอก ดอนฟุลกอร์

321
00:32:07,750 --> 00:32:09,875
ผมรู้ว่าคุณทำได้ทุกอย่าง

322
00:32:10,500 --> 00:32:14,583
และไม่ใช่เพราะมีอำนาจหนุนหลัง
แต่ด้วยตัวคุณเอง

323
00:32:16,500 --> 00:32:20,875
แต่คุณกับผมจะเอากระดาษแผ่นนี้ไปเช็ดก้น

324
00:32:21,375 --> 00:32:23,875
เพราะมันมีค่าแค่นั้น

325
00:32:25,125 --> 00:32:29,583
พอรู้ว่าเรื่องมันเป็นยังไง ผมก็อดขำไม่ได้

326
00:32:31,791 --> 00:32:34,666
ในนี้เขียนว่า "โตริบิโอ อัลเดรเต

327
00:32:34,750 --> 00:32:38,833
เพิกเฉยต่อขอบเขตทรัพย์สินตน

328
00:32:39,333 --> 00:32:43,375
และดำเนินการวางกั้นรั้ว

329
00:32:43,458 --> 00:32:45,958
บนที่ดินของเมเดีย ลูนา

330
00:32:46,541 --> 00:32:49,625
ซึ่งเป็นกรรมสิทธิ์ของดอนเปโดร ปาราโม"

331
00:32:55,458 --> 00:32:58,958
คุณอ่านแล้วไม่ขำเหมือนกันเหรอ ดอนฟุลกอร์

332
00:33:16,583 --> 00:33:18,583
ละเมิด "สิทธิเก็บกิน"

333
00:33:20,500 --> 00:33:23,666
"ข้อกล่าวหาว่าละเมิดสิทธิเก็บกิน"

334
00:33:25,041 --> 00:33:29,416
เจ้านายคุณควรอายเสียบ้างที่โง่เขลาขนาดนี้

335
00:33:31,583 --> 00:33:32,833
นี่ บิเฆส

336
00:33:34,375 --> 00:33:36,458
ขอใช้ห้องชั้นบนได้ไหม

337
00:33:36,541 --> 00:33:38,416
ได้ทุกอย่างอยู่แล้ว ดอนฟุลกอร์

338
00:33:39,166 --> 00:33:41,208
พวกลูกน้องคุณจะค้างกันที่นี่เหรอ

339
00:33:41,291 --> 00:33:42,291
ไม่ใช่หรอก

340
00:33:43,541 --> 00:33:44,833
แค่คนเดียวน่ะ

341
00:33:47,875 --> 00:33:50,208
ไม่ต้องสนใจเรา แล้วเข้านอนซะ

342
00:33:51,666 --> 00:33:53,125
ทิ้งกุญแจไว้ก็พอ

343
00:34:23,458 --> 00:34:26,458
นั่งสิ ฟุลกอร์ จะได้คุยกันสะดวกหน่อย

344
00:34:28,458 --> 00:34:29,666
ทำไมไม่นั่งล่ะ

345
00:34:30,166 --> 00:34:31,958
ขอยืนดีกว่า เปโดร

346
00:34:32,041 --> 00:34:34,708
ก็ตามใจ แต่อย่าลืมคำว่า "ดอน"

347
00:34:35,625 --> 00:34:37,458
- กิจการเป็นยังไงบ้าง
- กิจการอะไร

348
00:34:38,458 --> 00:34:40,041
ก็เมเดีย ลูนาไง

349
00:34:40,125 --> 00:34:41,666
อ้อ แย่มาก

350
00:34:42,500 --> 00:34:43,666
ไม่มีอะไรเหลือแล้ว

351
00:34:44,166 --> 00:34:46,000
เราขายปศุสัตว์ฝูงสุดท้ายไปแล้ว

352
00:34:46,500 --> 00:34:50,666
ฟังนะ ผมจะไม่ลงรายละเอียด
เพราะคุณไม่รู้จักที่นั่นด้วยซ้ำ

353
00:34:50,750 --> 00:34:53,125
อย่างน้อยก็ไม่เคยเห็นคุณโผล่ไป

354
00:34:53,208 --> 00:34:55,083
จนถึงวันนี้ เราติดหนี้…

355
00:34:55,166 --> 00:34:56,375
เราติดหนี้ใคร

356
00:34:56,875 --> 00:34:58,750
ฉันไม่สนว่าเท่าไหร่ แค่อยากรู้ว่าใคร

357
00:34:59,250 --> 00:35:02,833
เราติดหนี้ก้อนใหญ่สุดกับครอบครัวเปรเซียโด

358
00:35:03,541 --> 00:35:06,333
รองลงมาคือบ้านเฟรโกโซ แล้วก็พวกกุซมาน

359
00:35:07,375 --> 00:35:10,291
ไม่เหลืออะไรให้เอาไปใช้หนี้แล้ว นั่นแหละปัญหา

360
00:35:10,375 --> 00:35:11,250
ทำไมเป็นงั้นล่ะ

361
00:35:11,333 --> 00:35:14,833
ก็เพราะครอบครัวคุณใช้จนเกลี้ยงไง

362
00:35:15,750 --> 00:35:18,125
เที่ยวหยิบยืมแต่ไม่เคยจ่ายคืนสักครั้ง

363
00:35:18,208 --> 00:35:21,291
ผมเคยบอกแม่คุณที่สิ้นไปแล้ว
ขอพระเจ้าทรงรับวิญญาณท่านไว้

364
00:35:22,083 --> 00:35:24,916
"ถ้าขืนทำแบบนี้ต่อไป คุณนายจะหมดเนื้อหมดตัว"

365
00:35:25,000 --> 00:35:26,791
แล้วมันก็เกิดขึ้นจริง

366
00:35:28,250 --> 00:35:32,625
แต่ก็มีคนสนใจซื้อที่ดินและพร้อมให้ราคางามนะ

367
00:35:34,375 --> 00:35:36,875
- คนนั้นคือนายหรือเปล่า
- คิดแบบนั้นได้ยังไง

368
00:35:36,958 --> 00:35:39,541
ฉันคิดได้ทุกอย่างแหละ ฟุลกอร์

369
00:35:42,791 --> 00:35:44,083
เอาละ

370
00:35:44,166 --> 00:35:46,750
พรุ่งนี้เราจะเริ่มจัดการธุระให้เข้าที่เข้าทาง

371
00:35:47,291 --> 00:35:48,958
เริ่มจากบ้านเปรเซียโด

372
00:35:49,458 --> 00:35:51,833
- เห็นว่าเราติดหนี้พวกนั้นมากสุดใช่ไหม
- ใช่

373
00:35:52,500 --> 00:35:56,250
ได้ข่าวว่าลูกสาวคนนึง
ย้ายไปอยู่ตัวเมืองแล้ว ไปโกลิมาน่ะ

374
00:35:56,875 --> 00:36:02,375
ทีนี้โลลา หมายถึงดอญญาโดโลเรสน่ะ
เลยเป็นเจ้าของไร่เอนเมดิโอแต่เพียงผู้เดียว

375
00:36:02,458 --> 00:36:04,500
เธอนี่แหละเจ้าหนี้เรา

376
00:36:08,541 --> 00:36:10,958
พรุ่งนี้นายไปสู่ขอโลลาซะ

377
00:36:11,041 --> 00:36:13,750
เธอไม่เอาผมหรอก ผมแก่แล้ว

378
00:36:13,833 --> 00:36:16,625
ไม่สิ ไปขอในนามฉัน

379
00:36:17,250 --> 00:36:19,500
จะว่าไปเธอก็มีเสน่ห์อยู่

380
00:36:20,541 --> 00:36:23,958
บอกเธอว่าฉันรักเธอสุดหัวใจ พรุ่งนี้ลงมือซะ

381
00:36:24,458 --> 00:36:25,458
ได้เลย

382
00:36:25,541 --> 00:36:27,875
แล้วบอกบาทหลวงเรนเตเรียให้จัดแจงเรื่องพิธี

383
00:36:27,958 --> 00:36:30,416
- เรามีเงินเท่าไหร่
- ไม่มีสักแดง ดอนเปโดร

384
00:36:30,500 --> 00:36:33,375
งั้นรับปากไปก่อน บอกว่าถ้ามีแล้วจะจ่ายให้

385
00:36:35,791 --> 00:36:37,333
จะไม่นั่งหน่อยเหรอ

386
00:36:37,416 --> 00:36:38,833
นั่งสิครับ ดอนเปโดร

387
00:36:38,916 --> 00:36:41,500
ขอยอมรับเลยว่าผมถูกใจการทำงานกับคุณ

388
00:36:42,625 --> 00:36:44,583
บอกโลลาว่าฉันรักเธอ

389
00:36:44,666 --> 00:36:46,375
- เรื่องนั้นสำคัญมาก
- ได้

390
00:36:46,458 --> 00:36:48,791
พูดจริงนะ เซดาโน ฉันรักเธอ

391
00:36:48,875 --> 00:36:50,750
เพราะดวงตาของเธอน่ะ

392
00:36:51,875 --> 00:36:54,291
ดวงตาของเธอ แน่ล่ะ

393
00:36:56,166 --> 00:36:58,916
ขอโทษที่หน้าแดงนะคะ ดอนฟุลกอร์

394
00:37:00,875 --> 00:37:05,416
แต่ฉันไม่เคยคิดมาก่อน
ว่าดอนเปโดรจะเห็นฉันในสายตา

395
00:37:06,250 --> 00:37:08,875
เขาไม่หลับไม่นอน เอาแต่คิดถึงคุณ

396
00:37:08,958 --> 00:37:11,166
เขามีตัวเลือกตั้งเยอะแยะ

397
00:37:11,666 --> 00:37:14,041
โกมาลามีผู้หญิงสวยๆ เต็มไปหมด

398
00:37:15,791 --> 00:37:17,750
พวกเธอจะว่ายังไงตอนที่รู้เรื่อง

399
00:37:18,500 --> 00:37:20,375
เขาเป็นคนสงวนท่าทีมาก

400
00:37:21,083 --> 00:37:26,666
ดอนลูกัส ปาราโม ขอให้ท่านไปสู่สุคติ
บอกลูกชายว่าคุณไม่คู่ควรกับเขา

401
00:37:27,708 --> 00:37:30,500
เขาเลยเก็บเงียบไว้เพราะอยากอยู่ในโอวาท

402
00:37:31,416 --> 00:37:33,666
และในเมื่อตอนนี้พ่อแม่เขาไม่อยู่แล้ว

403
00:37:34,166 --> 00:37:37,166
เลยไม่มีอะไรขวางเขาได้

404
00:37:37,666 --> 00:37:40,333
เรามาจัดงานแต่งวันมะรืนนี้เถอะ

405
00:37:40,416 --> 00:37:41,833
คิดว่ายังไง

406
00:37:42,500 --> 00:37:43,916
นั่นเร็วมากเลยนะคะ

407
00:37:45,500 --> 00:37:46,541
คุณคะ

408
00:37:50,916 --> 00:37:52,666
ทางนี้ไม่มีอะไรพร้อมเลย

409
00:37:53,166 --> 00:37:57,041
ฉันต้องสั่งชุดเจ้าสาว เขียนจดหมายบอกพี่สาว…

410
00:37:58,916 --> 00:38:00,083
ไม่นะ

411
00:38:01,958 --> 00:38:05,375
กว่าฉันจะพร้อมก็ต้องวันที่ 8 เมษายน

412
00:38:05,458 --> 00:38:07,458
ฝากบอกเขาว่าฉันขอเวลาอีกหน่อยเถอะค่ะ

413
00:38:08,208 --> 00:38:10,541
เขาอยากให้จัดงานทันที

414
00:38:11,833 --> 00:38:15,375
ไม่ต้องห่วงเรื่องชุดเจ้าสาว
ทางเราจะจัดการเอง

415
00:38:15,958 --> 00:38:20,541
แม่ผู้ล่วงลับของดอนเปโดร
คงอยากให้คุณใส่ชุดท่าน

416
00:38:21,166 --> 00:38:23,708
เป็นธรรมเนียมของตระกูลน่ะ

417
00:38:25,250 --> 00:38:27,750
แต่วันนั้นมีปัญหาอีกอย่างน่ะค่ะ

418
00:38:28,333 --> 00:38:30,208
ปัญหาของผู้หญิงน่ะ

419
00:38:31,791 --> 00:38:34,458
ฉันอายจริงๆ ที่ต้องพูด ดอนฟุลกอร์

420
00:38:36,166 --> 00:38:37,166
ฉันจะมีรอบเดือนน่ะ

421
00:38:37,958 --> 00:38:39,208
น่าอายเหลือเกิน

422
00:38:40,125 --> 00:38:41,458
แล้วยังไงล่ะ

423
00:38:41,541 --> 00:38:45,458
การแต่งงานไม่เกี่ยวกับเรื่องนั้นสักหน่อย

424
00:38:45,958 --> 00:38:47,291
เป็นเรื่องของความรักต่างหาก

425
00:38:47,791 --> 00:38:49,750
คุณไม่เข้าใจค่ะ ดอนฟุลกอร์

426
00:38:49,833 --> 00:38:53,458
เข้าใจสิ เราจะจัดงานแต่งวันมะรืน

427
00:38:58,583 --> 00:39:02,750
อย่าลืมบอกผู้พิพากษา
ว่าจะเป็นเจ้าของทรัพย์สินร่วมกัน

428
00:39:04,125 --> 00:39:05,750
เจ้าของร่วม

429
00:39:06,250 --> 00:39:08,791
- ค่ะ ดอนฟุลกอร์
- ขอตัวนะ

430
00:39:23,958 --> 00:39:25,541
ต้มน้ำที ดาเมียนา

431
00:39:26,041 --> 00:39:27,166
ค่ะคุณหนู

432
00:39:31,166 --> 00:39:34,791
ฉันจะทำให้มันมาเร็วขึ้น คืนนี้เลย

433
00:39:38,500 --> 00:39:41,250
ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ยังไงก็ต้องอีกสามวันอยู่ดี

434
00:39:43,625 --> 00:39:46,708
ขอบคุณค่ะ ขอบคุณพระเจ้า
ที่ทรงประทานดอนเปโดรให้ลูก

435
00:39:49,458 --> 00:39:51,333
ถึงต่อไปเขาจะเกลียดฉันก็เถอะ

436
00:40:06,083 --> 00:40:09,166
ตกลงยังไง ดอนฟุลกอร์
จะประกาศขายเมเดีย ลูนาหรือเปล่า

437
00:40:09,250 --> 00:40:11,208
เราต้องหางานใหม่ไหม

438
00:40:11,958 --> 00:40:16,291
เอ็งไม่รู้หรอกว่างานคืออะไร
แต่เดี๋ยวจะได้เรียนรู้เอง ไม่ต้องห่วง

439
00:40:17,333 --> 00:40:20,500
ดอนฟุลกอร์ แสดงว่าคุณจะอยู่ต่อใช่ไหม

440
00:40:21,208 --> 00:40:23,291
ไหนเคยพูดว่าเปโดรไม่เอาไหนไง

441
00:40:23,375 --> 00:40:26,166
นั่นเป็นคำพูดของดอนลูกัสเจ้านายผมต่างหาก

442
00:40:26,250 --> 00:40:29,416
ว่าท่านคงหวังพึ่งพาเขาตอนแก่ไม่ได้

443
00:40:30,375 --> 00:40:32,750
ท่านว่า "ลูกชายฉันมันไม่ได้เรื่องได้ราว"

444
00:40:34,333 --> 00:40:36,750
จากนี้ไปต้องเรียกเขาว่า "ดอนเปโดร" นะ

445
00:40:38,041 --> 00:40:40,750
ผมไปสู่ขอเธอแล้ว เธอดูเต็มอกเต็มใจมาก

446
00:40:41,333 --> 00:40:45,041
บาทหลวงขอ 60 เปโซ
ถ้าอยากข้ามขั้นตอนประกาศแต่งงาน

447
00:40:45,125 --> 00:40:47,250
ผมบอกไปว่าเราจะจ่ายให้ทีหลัง

448
00:40:47,833 --> 00:40:50,125
ไม่ได้ขอล่วงหน้ามาจากโดโลเรสบ้างเหรอ

449
00:40:50,208 --> 00:40:51,541
ไม่ครับนาย

450
00:40:52,125 --> 00:40:54,125
ผมไม่กล้าพอ ขอบอกตามตรง

451
00:40:54,208 --> 00:40:56,041
ฟุลกอร์ นายมันไก่อ่อนชะมัด

452
00:40:57,166 --> 00:40:59,333
ไม่อยากไปขัดความดีอกดีใจของเธอน่ะ

453
00:41:00,958 --> 00:41:04,208
ฟังนะ สัปดาห์หน้าไปหาอัลเดรเต

454
00:41:04,708 --> 00:41:07,916
บอกให้เขาวางรั้วใหม่
มันล้ำเข้ามาในเขตเมเดีย ลูนา

455
00:41:08,541 --> 00:41:11,625
เขารังวัดถูกแล้วนะ ผมมั่นใจ

456
00:41:11,708 --> 00:41:14,541
งั้นก็บอกว่าเขาทำผิด คำนวณพลาด

457
00:41:14,625 --> 00:41:16,833
ถ้าจำเป็นก็รื้อรั้วไปเลย

458
00:41:16,916 --> 00:41:17,958
แล้วทางกฎหมายล่ะ

459
00:41:18,458 --> 00:41:20,041
กฎหมายอะไร ฟุลกอร์

460
00:41:20,125 --> 00:41:22,791
จากนี้ไป เราจะเป็นคนเขียนกฎหมายเอง

461
00:41:22,875 --> 00:41:24,583
ยื่นฟ้องอัลเดรเต

462
00:41:24,666 --> 00:41:28,000
บอกว่าเขาละเมิดสิทธิเก็บกิน
หรืออะไรก็ได้ที่นึกออก

463
00:41:28,500 --> 00:41:32,125
บอกเขาว่าลูกัส ปาราโมตายแล้ว
เขาต้องมาทำข้อตกลงใหม่กับฉัน

464
00:41:32,208 --> 00:41:35,208
- ได้เลยนาย งั้นผมไปก่อนนะ
- ไปเลย

465
00:41:35,708 --> 00:41:37,416
"สิทธิเก็บกิน"

466
00:41:50,166 --> 00:41:53,958
ไม่มีใครกล้าปากพล่อย
กับลูกผู้ชายตัวจริงแบบคุณหรอก ดอนฟุลกอร์

467
00:41:54,833 --> 00:41:59,541
แต่ผมล่ะเหลืออดกับไอ้เจ้านายขี้หมาของคุณ

468
00:42:04,000 --> 00:42:05,750
จะทำอะไรกัน

469
00:42:05,833 --> 00:42:07,375
จะพาคุณไปนอนไง

470
00:42:07,458 --> 00:42:11,583
ฉันไม่เคยเดินกลับบ้านไม่ไหว
เพราะฤทธิ์เตกิล่าสักครั้ง

471
00:42:16,041 --> 00:42:17,291
ทางนี้ โตริบิโอ

472
00:42:18,000 --> 00:42:19,375
"สิทธิเก็บกิน"

473
00:42:27,708 --> 00:42:32,458
ดอนฟุลกอร์ อย่าเคืองกันเลยนะ
แต่ผมอยากกลับไปนอนบ้านมากกว่า

474
00:42:32,541 --> 00:42:34,500
เพื่อเมียผมน่ะ เธอจะได้ไม่ต้องห่วง

475
00:42:35,000 --> 00:42:36,458
ผมไม่อยากรบกวนคุณ

476
00:42:36,541 --> 00:42:38,833
ไม่รบกวนเลยสักนิด ดอนโตริบิโอ

477
00:42:39,791 --> 00:42:40,916
ไปเถอะ

478
00:42:47,833 --> 00:42:49,791
จะทำอะไรกันน่ะ

479
00:42:51,166 --> 00:42:53,791
ปล่อยนะ ให้ฉันกลับบ้านเถอะ

480
00:42:54,291 --> 00:42:56,500
ขอฉันไปลาเมียก่อน

481
00:42:56,583 --> 00:42:57,833
ปล่อยนะ

482
00:43:00,916 --> 00:43:02,625
ขอร้องล่ะ ดอนฟุลกอร์

483
00:43:04,291 --> 00:43:05,583
ดอนฟุลกอร์

484
00:43:08,291 --> 00:43:09,333
ไม่นะ

485
00:43:10,333 --> 00:43:11,916
ไม่

486
00:43:19,333 --> 00:43:22,250
ดอนรูเบน ยินดีมากที่ท่านมาร่วมงาน

487
00:43:22,333 --> 00:43:23,708
ขอบคุณมาก ดอนเปโดร

488
00:43:23,791 --> 00:43:25,541
- ขอบคุณ
- ขอตัวก่อนครับ เช่นกัน

489
00:43:31,125 --> 00:43:34,166
- เป็นไงบ้างหนุ่มๆ เรียบร้อยดีนะ
- ดีมากครับ

490
00:43:34,250 --> 00:43:35,333
ขอตัวนะ

491
00:43:37,291 --> 00:43:38,375
สุภาพบุรุษ

492
00:43:40,750 --> 00:43:42,125
ดื่มกันครับ ดอนเปโดร

493
00:43:42,916 --> 00:43:46,500
ผมกับพวกอยากแสดงความยินดีกับคุณ

494
00:43:46,583 --> 00:43:47,958
ขอบใจนะ ฟุลกอร์

495
00:43:48,041 --> 00:43:49,041
ทุกท่าน

496
00:43:52,583 --> 00:43:54,958
จัดการปัญหาเรื่องโตริบิโอ อัลเดรเตแล้วหรือยัง

497
00:43:55,041 --> 00:43:56,916
จัดการเรียบร้อยแล้ว เจ้านาย

498
00:43:57,625 --> 00:44:01,125
ทีนี้ก็เหลือบ้านเฟรโกโซ
กับปัญหาอีกอย่างที่เราจะสะสางกันทีหลัง

499
00:44:01,208 --> 00:44:02,458
ปัญหาอะไรเหรอ ดอนเปโดร

500
00:44:02,541 --> 00:44:04,625
หาตัวไอ้คนที่ฆ่าพ่อฉัน

501
00:44:06,375 --> 00:44:09,833
เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน
ตอนนี้ฉันยุ่งกับการดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์น่ะ

502
00:44:11,333 --> 00:44:12,875
ไปกันเถอะ พวกเรา

503
00:44:13,375 --> 00:44:15,166
- ขอตัวครับนาย
- ไปเถอะ ฟุลกอร์

504
00:44:25,916 --> 00:44:27,916
ดอนเปโดร ยินดีด้วยนะ

505
00:44:28,000 --> 00:44:29,416
- ท่านที่ปรึกษา
- ยินดีด้วย

506
00:44:30,333 --> 00:44:32,083
เก็บจานเลยไหมคะ คุณพ่อ

507
00:44:34,541 --> 00:44:35,916
ถูกปากไหมคะ คุณพ่อ

508
00:44:56,875 --> 00:44:58,041
โดโรเตอา

509
00:44:59,083 --> 00:45:00,125
เอ้านี่

510
00:45:02,666 --> 00:45:05,541
ขอให้พระเจ้าอวยพร ดาเมียนา

511
00:45:05,625 --> 00:45:07,708
เสร็จแล้วออกไปทางประตูหลังนะ

512
00:45:10,625 --> 00:45:11,833
ขอตัวนะครับ

513
00:45:16,833 --> 00:45:17,958
อะไรเหรอ

514
00:45:19,000 --> 00:45:21,208
เดี๋ยวมานะคะ เป็นอะไรไป

515
00:45:23,041 --> 00:45:26,125
- ว่าไงนะ
- เขาเมา คงไม่รู้เรื่องหรอก

516
00:45:27,541 --> 00:45:29,666
หมายความว่ายังไง โลลา

517
00:45:30,333 --> 00:45:32,416
คิดว่าเขาจะดูไม่ออกเหรอ

518
00:45:32,916 --> 00:45:35,291
ฉันแก่กว่าเธอ ผิวก็ไม่เข้มเท่า

519
00:45:35,375 --> 00:45:37,000
พอมืดก็ดูไม่ออกหรอก

520
00:45:38,500 --> 00:45:39,791
ฉันทำไม่ได้

521
00:45:40,750 --> 00:45:42,333
โดโลเรส เธอต้องไปเอง

522
00:45:42,416 --> 00:45:44,458
ยังเป็นวันนั้นของเดือนอยู่เลย

523
00:45:45,791 --> 00:45:48,208
ช่วยฉันทีนะ ไว้ฉันจะตอบแทนให้

524
00:45:50,583 --> 00:45:52,125
ไปแทนฉันที

525
00:45:52,875 --> 00:45:55,166
- เพื่อนต้องช่วยเพื่อนสิ
- ไม่ได้สิ

526
00:46:11,708 --> 00:46:14,458
เมืองนี้เต็มไปด้วยเสียงสะท้อน

527
00:46:17,375 --> 00:46:22,750
บางคืนฉันได้ยินเสียงงานเลี้ยงเอะอะ

528
00:46:24,000 --> 00:46:26,500
เสียงดังไปถึงเมเดีย ลูนาโน่น

529
00:46:27,791 --> 00:46:30,333
ฉันเดินมาดูว่าโหวกเหวกอะไรกัน

530
00:46:30,833 --> 00:46:34,041
แล้วก็เจอกับภาพนี้ ภาพที่เราเห็นอยู่นี่

531
00:46:34,541 --> 00:46:36,791
ท้องถนนว่างเปล่าเหมือนตอนนี้

532
00:46:37,833 --> 00:46:39,416
เดี๋ยวนี้ฉันเลิกกลัวแล้วล่ะ

533
00:46:39,500 --> 00:46:43,583
ฉันว่าเสียงสะท้อนพวกนี้จะจางหายไปสักวัน

534
00:46:45,750 --> 00:46:49,583
ถ้าเป็นเสียงสะท้อนก็ต้องมีแหล่งที่มาของเสียง

535
00:46:50,791 --> 00:46:52,000
แล้วเธอจะได้ยินเอง

536
00:46:52,500 --> 00:46:56,250
ราวกับมันเล็ดลอด
ออกมาจากรอยแยกหรือใต้ซอกหิน

537
00:47:01,125 --> 00:47:03,541
ที่นี่เคยเป็นบ้านของครอบครัวปาราโม

538
00:47:04,041 --> 00:47:07,125
ตั้งแต่รุ่นปู่ย่าตายายมาตั้งรกรากที่โกมาลา

539
00:47:13,000 --> 00:47:17,916
ถึงดอนเปโดร
จะไปอยู่ที่เมเดีย ลูนาเกือบทั้งชีวิตก็เถอะ

540
00:47:18,750 --> 00:47:20,041
ส่วนฉันก็ติดตามไปด้วย

541
00:47:22,958 --> 00:47:25,916
ฉันเป็นหัวหน้าแม่บ้านของบ่าวรับใช้ทุกคน

542
00:47:26,000 --> 00:47:28,208
เพราะฉันรู้ว่าทำยังไงคนถึงจะเคารพ

543
00:47:28,875 --> 00:47:32,250
ฉันเป็นคนเดียวที่ไม่ยอมให้เขาขึ้นเตียง

544
00:47:37,375 --> 00:47:38,958
คุณจะไปเมเดีย ลูนาใช่ไหมครับ

545
00:47:40,333 --> 00:47:42,500
พอไปที่นั่น เธอจะได้พัก

546
00:47:46,875 --> 00:47:51,541
เธอนึกไม่ออกเลยล่ะ
ว่าถนนหนทางแถวนี้มีวิญญาณอะไรเร่ร่อนอยู่บ้าง

547
00:47:52,208 --> 00:47:54,833
วิญญาณของคนที่ตายโดยไม่ได้รับการอภัยบาป

548
00:47:54,916 --> 00:47:56,625
และผู้ที่ยังอาลัยอาวรณ์

549
00:47:57,166 --> 00:47:59,291
โดยเฉพาะพวกที่ตายด้วยน้ำมือเปโดร ปาราโม

550
00:47:59,375 --> 00:48:01,458
หลังจากที่พ่อเขาถูกฆ่า

551
00:48:02,833 --> 00:48:05,291
- มากมายขนาดนั้นเลยเหรอครับ
- ใช่

552
00:48:11,250 --> 00:48:13,625
แม่ผมเป็นคนบอกคุณเหมือนกันเหรอว่าผมจะมา

553
00:48:13,708 --> 00:48:14,791
ไม่นี่

554
00:48:16,541 --> 00:48:19,583
ว่าแต่แม่เธอเป็นยังไงบ้าง

555
00:48:20,083 --> 00:48:21,083
แม่เสียแล้วครับ

556
00:48:22,500 --> 00:48:24,250
คุณอาจจะทราบอยู่แล้วนะ

557
00:48:26,750 --> 00:48:28,625
ฉันจะรู้ได้ยังไง

558
00:48:30,875 --> 00:48:33,208
ฉันไม่รู้อะไรต่ออะไรมาหลายปีแล้ว

559
00:48:34,041 --> 00:48:36,125
แล้วคุณหาผมเจอได้ยังไง

560
00:48:39,875 --> 00:48:41,583
ดาเมียนา คุณยังมีชีวิตอยู่หรือเปล่า

561
00:48:48,416 --> 00:48:49,500
ดาเมียนา

562
00:48:51,541 --> 00:48:52,875
ดาเมียนา ซิสเนโรส

563
00:48:54,833 --> 00:48:56,166
ดาเมียนา

564
00:49:18,208 --> 00:49:19,500
- รับที ดาเมียนา
- ค่ะ

565
00:49:31,916 --> 00:49:33,916
ถอนใจทำไม โดโลริตัส

566
00:49:34,416 --> 00:49:38,250
ฉันอยากเป็นนกแร้ง จะได้บินไปหาพี่สาว

567
00:49:38,750 --> 00:49:41,250
ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว ดอญญาโดโลริตัส

568
00:49:41,750 --> 00:49:43,666
เชิญไปหาพี่สาวได้เดี๋ยวนี้เลย

569
00:49:44,458 --> 00:49:45,541
กลับกันเถอะ

570
00:49:46,333 --> 00:49:47,958
เก็บกระเป๋าให้เธอด้วย

571
00:49:48,458 --> 00:49:49,875
เชิญตามสบายเลย

572
00:49:57,833 --> 00:50:00,500
แม่ผมมีชีวิตอยู่กับการถวิลหาโกมาลา

573
00:50:01,625 --> 00:50:02,958
เฝ้านึกถึงวันที่จะได้หวนกลับ

574
00:50:04,125 --> 00:50:07,000
ไปยังสถานที่ที่อยากอยู่ไปตลอดชีวิต

575
00:50:08,541 --> 00:50:10,625
นั่นฟิโลเตโอ อาเรชิกาไม่ใช่เหรอ

576
00:50:11,541 --> 00:50:13,500
จริงด้วย ทำเป็นมองไม่เห็นนะ

577
00:50:14,916 --> 00:50:16,833
เธอว่าเขาตามเราอยู่หรือเปล่า

578
00:50:16,916 --> 00:50:17,875
ขอให้ไม่ใช่เถอะ

579
00:50:17,958 --> 00:50:21,666
ลือกันว่าเขานี่แหละ
ที่คอยหาผู้หญิงให้ดอนเปโดร

580
00:50:21,750 --> 00:50:22,958
- จริงเหรอ
- มาทางนี้

581
00:50:23,041 --> 00:50:24,166
ขอโทษนะครับ

582
00:50:28,291 --> 00:50:29,291
ขอโทษครับ

583
00:50:41,375 --> 00:50:43,500
ฉันก็แค่ผ่านมา

584
00:50:48,083 --> 00:50:50,625
ดอนเปโดรไม่ได้ตั้งใจจะเอาชีวิตฉันหรอก

585
00:50:51,125 --> 00:50:55,125
เขาแค่อยากรู้
ว่าฉันอยู่ในงานแต่งที่พ่อเขาถูกฆ่าหรือเปล่า

586
00:50:56,458 --> 00:50:58,666
เขากำลังไล่ฆ่าแขกทุกคน

587
00:51:01,916 --> 00:51:03,916
แต่เขาแค่อยากขู่ให้ฉันกลัวเฉยๆ

588
00:51:14,000 --> 00:51:15,833
สรวงสวรรค์ช่างกว้างใหญ่

589
00:51:44,166 --> 00:51:45,500
มาทำอะไรตรงนี้

590
00:51:46,166 --> 00:51:47,666
พวกคุณยังไม่ตายใช่ไหม

591
00:51:50,208 --> 00:51:51,416
ท่าทางจะเมา

592
00:51:53,416 --> 00:51:55,166
เขาแค่กลัวน่ะ

593
00:51:55,666 --> 00:51:56,833
เข้ามาข้างในสิ

594
00:52:22,875 --> 00:52:24,083
เป็นอะไรหรือเปล่า

595
00:52:25,083 --> 00:52:27,708
ผมแค่อยากกลับไปยังที่ที่จากมา

596
00:52:27,791 --> 00:52:29,666
รอพรุ่งนี้ก่อนดีกว่า

597
00:52:31,583 --> 00:52:34,041
ทางทุกเส้นมีพุ่มไม้รกเป็นพง

598
00:52:34,958 --> 00:52:36,333
จะหลงทางเอาได้

599
00:52:37,625 --> 00:52:39,458
พรุ่งนี้ผมจะบอกทางให้

600
00:53:07,875 --> 00:53:09,125
เขาเป็นใครกันนะ

601
00:53:11,875 --> 00:53:13,541
มาที่นี่ได้ยังไง

602
00:53:16,208 --> 00:53:17,750
ต้องหลงทางมาแน่

603
00:53:20,416 --> 00:53:22,458
ทำไมเธอไม่นอนซะล่ะ

604
00:53:24,083 --> 00:53:25,916
ฉันจะได้พักบ้าง

605
00:53:33,583 --> 00:53:34,750
ดูเขาสิ

606
00:53:39,583 --> 00:53:41,541
ดูเขาดิ้นกระสับกระส่าย

607
00:53:44,000 --> 00:53:45,750
ราวคนต้องสาป

608
00:53:56,625 --> 00:53:59,708
เขาต้องเป็นคนที่ติดค้างคนตายไว้มากโขแน่

609
00:54:14,041 --> 00:54:15,416
น้ำดอกส้มน่ะ

610
00:54:16,833 --> 00:54:17,916
ช่วยบรรเทาความกลัวได้

611
00:54:23,541 --> 00:54:25,166
ไม่ต้องห่วงผมหรอกครับ

612
00:54:31,083 --> 00:54:32,500
ผมจะออกไปจากที่นี่ได้ยังไง

613
00:54:32,583 --> 00:54:33,708
ไปไหนล่ะ

614
00:54:34,625 --> 00:54:35,875
ที่ไหนก็ได้

615
00:54:38,166 --> 00:54:39,791
มีเส้นทางตั้งมากมาย

616
00:54:45,208 --> 00:54:46,750
สามีคุณไปไหนซะล่ะ

617
00:54:49,583 --> 00:54:50,791
เขาไม่ใช่สามีฉัน

618
00:54:52,083 --> 00:54:53,083
เขาเป็นพี่ชายฉัน

619
00:55:00,208 --> 00:55:02,000
เขาไม่อยากเชื่อหรอก…

620
00:55:06,375 --> 00:55:08,833
แต่คุณว่าฉันไม่ดูน่าเกลียดน่ากลัวเหรอ

621
00:55:11,166 --> 00:55:12,375
เข้ามาใกล้กว่านี้สิ

622
00:55:15,125 --> 00:55:16,375
มองหน้าฉัน

623
00:55:21,833 --> 00:55:23,750
อยากให้ผมมองอะไรครับ

624
00:55:27,708 --> 00:55:29,375
ไม่เห็นบาปที่อยู่บนเนื้อตัวฉันเหรอ

625
00:55:34,916 --> 00:55:37,041
ไม่เห็นรอยที่เหมือนผื่นนี่เหรอ

626
00:55:41,375 --> 00:55:43,166
นั่นแค่ภายนอกนะ

627
00:55:47,916 --> 00:55:50,333
ข้างใน ฉันไม่ต่างอะไรกับทะเลโคลน

628
00:55:53,750 --> 00:55:55,041
ถ้าคุณไม่ว่าอะไร…

629
00:55:57,750 --> 00:55:59,416
ผมอยากนอนพักสักหน่อย

630
00:56:47,291 --> 00:56:48,791
เขาไม่กลับมาแล้วล่ะ

631
00:56:50,666 --> 00:56:51,791
อะไรนะครับ

632
00:56:51,875 --> 00:56:53,916
ฉันอ่านสายตาเขาออก

633
00:56:56,416 --> 00:56:59,458
เขากำลังรอให้ใครสักคนมาเพื่อที่เขาจะได้ไป

634
00:57:02,333 --> 00:57:04,541
ทีนี้คุณก็ต้องดูแลฉัน

635
00:57:06,041 --> 00:57:07,125
ทำไมล่ะ

636
00:57:09,208 --> 00:57:10,750
ไม่อยากดูแลฉันเหรอ

637
00:57:26,666 --> 00:57:28,250
มานอนข้างฉันสิ

638
00:57:29,500 --> 00:57:30,750
ผมนอนตรงนี้ได้ครับ

639
00:57:32,083 --> 00:57:34,166
คุณควรขึ้นมานอนบนเตียงนะ

640
00:57:34,833 --> 00:57:36,958
เห็บไรที่พื้นจะกินคุณทั้งเป็น

641
00:59:50,666 --> 00:59:52,916
เปโดร ปาราโมไม่ไว้ชีวิตใคร

642
00:59:53,500 --> 00:59:54,958
เรื่องนั้นให้อภัยไม่ได้

643
00:59:55,041 --> 00:59:56,833
แล้วคดีข่มขืนตั้งมากมายล่ะ

644
00:59:57,416 --> 00:59:59,583
เราก็กลัวเขาเหมือนกัน

645
01:00:00,250 --> 01:00:02,250
เราต้องรอให้เขาตาย

646
01:00:02,333 --> 01:00:03,833
คุณไม่ได้อะไรจากที่นี่หรอก

647
01:00:19,333 --> 01:00:21,666
สวดอ้อนวอนให้เราที ฆวน เปรเซียโด

648
01:00:21,750 --> 01:00:24,250
สวดอ้อนวอนต่อพระเจ้าให้ด้วย ฆวน เปรเซียโด

649
01:00:38,041 --> 01:00:41,541
ฆวน เปรเซียโด

650
01:00:55,541 --> 01:00:59,375
จะให้ฉันเชื่อว่าคุณตาย
เพราะหายใจไม่ออกเหรอ ฆวน เปรเซียโด

651
01:01:00,375 --> 01:01:02,833
ฉันเจอคุณนอนตัวแข็งเกร็ง

652
01:01:03,333 --> 01:01:06,458
เหมือนคนที่ตายเพราะหวาดกลัวสุดขีด

653
01:01:09,083 --> 01:01:10,666
เป็นเรื่องจริงครับ โดโรเตอา

654
01:01:11,375 --> 01:01:13,375
ผมตายเพราะเสียงพึมพำ

655
01:01:13,916 --> 01:01:15,958
ความกลัวค่อยๆ เพิ่มพูนขึ้น

656
01:01:16,541 --> 01:01:18,666
และตอนนั้นเองที่วิญญาณของผมไม่ไหวติง

657
01:01:21,333 --> 01:01:22,500
ได้ยินไหม

658
01:01:23,375 --> 01:01:25,750
ข้างนอกฝนตก

659
01:01:26,541 --> 01:01:29,416
รู้สึกถึงฝนที่ตกมากระทบไหม

660
01:01:31,000 --> 01:01:33,916
รู้สึกเหมือนมีคนเดินอยู่บนตัวเรา

661
01:01:34,750 --> 01:01:37,041
พยายามนึกถึงสิ่งดีๆ เข้าไว้

662
01:01:37,125 --> 01:01:40,875
เราจะถูกฝังอยู่ตรงนี้นานแสนนาน

663
01:01:49,083 --> 01:01:50,833
ฝนจ๋า ตกลงมาเลย

664
01:01:51,333 --> 01:01:53,833
เทลงมาให้หมดฟ้าเลย

665
01:02:23,125 --> 01:02:26,166
ไปไหนมาล่ะ ถึงได้กลับเอาตอนนี้

666
01:02:26,250 --> 01:02:27,541
ออกไปรีดนมมา

667
01:02:28,208 --> 01:02:29,541
รีดนมใครล่ะ

668
01:02:29,625 --> 01:02:31,041
เดาไม่ถูกเหรอ

669
01:02:31,125 --> 01:02:35,250
สงสัยจะเป็นนังเป๋โดโรเตอา

670
01:02:35,333 --> 01:02:38,333
- ป้าแกเป็นคนเดียวที่ชอบเด็กน้อย
- โคตรตลกเลย ฟุลกอร์

671
01:02:41,666 --> 01:02:43,041
มาร์การิตาจ๊ะ

672
01:02:44,041 --> 01:02:45,958
หายไปไหนมา มิเกล

673
01:02:46,708 --> 01:02:49,958
ไปโน่นมานี่ เยี่ยมพวกแม่ๆ น่ะ

674
01:02:50,875 --> 01:02:51,875
นี่

675
01:02:52,833 --> 01:02:55,375
รู้จักคนชื่อโดโรเตอาไหม ที่เขาเรียกนังเป๋น่ะ

676
01:02:56,666 --> 01:02:58,833
ถ้าอยากเจอก็มองออกไปข้างนอกสิ

677
01:03:00,500 --> 01:03:03,416
ป้าแกตื่นตั้งแต่ไก่โห่มากินข้าวเช้าที่นี่

678
01:03:03,500 --> 01:03:05,958
แกเป็นคนยากไร้ที่อาศัยทานจากชาวบ้าน

679
01:03:06,541 --> 01:03:08,291
ไอ้แก่เวรตะไล

680
01:03:09,083 --> 01:03:10,291
โดโรเตอา

681
01:03:11,583 --> 01:03:13,958
มานี่สิ ฉันมีอะไรจะเสนอ

682
01:03:20,041 --> 01:03:22,458
ยกไข่มาเลย

683
01:03:24,083 --> 01:03:27,125
จากนี้ไป ให้ป้านั่นกินอาหารแบบเดียวกับผม

684
01:03:27,833 --> 01:03:29,875
คงไม่เหลือบ่ากว่าแรงเท่าไหร่หรอก

685
01:03:40,166 --> 01:03:41,125
ฟุลกอร์

686
01:03:46,041 --> 01:03:48,416
- ขออนุญาตครับ
- งานเป็นไงบ้าง

687
01:03:49,166 --> 01:03:52,750
เราต้อนวัวจากไร่เอนเมดิโอ
ผ่านที่ที่เคยเป็นของครอบครัวเฟรโกโซ

688
01:03:52,833 --> 01:03:55,708
และส่วนของพวกเฟรโกโซ
เราก็ต้อนไปตรงเนินเขาบิลมาโย

689
01:03:55,791 --> 01:03:56,791
ดี

690
01:03:58,583 --> 01:04:00,000
งั้นมีเรื่องอะไรล่ะ

691
01:04:01,708 --> 01:04:05,500
มีคนมาเมื่อเช้าครับ
กล่าวหาว่ามิเกลลูกคุณฆ่าคน

692
01:04:07,666 --> 01:04:09,666
คิดเสียว่าเป็นฉันแล้วกัน

693
01:04:09,750 --> 01:04:12,208
ไม่ว่าเจ้านั่นจะทำอะไรก็โยนความผิดให้ฉันซะ

694
01:04:13,666 --> 01:04:16,375
มิเกลจะก่อเรื่องปวดหัวให้คุณอีกเยอะนะครับ

695
01:04:16,458 --> 01:04:17,875
เขาชอบสร้างปัญหา

696
01:04:18,375 --> 01:04:21,125
ปล่อยไปเถอะ เด็กผู้ชายก็แบบนี้

697
01:04:21,625 --> 01:04:23,041
เขาอายุเท่าไหร่กันเชียว

698
01:04:23,125 --> 01:04:25,541
คงสัก 17 ใช่ไหม ฟุลกอร์

699
01:04:25,625 --> 01:04:26,875
น่าจะใช่

700
01:04:27,583 --> 01:04:30,333
แต่เขาบ้าระห่ำและรีบร้อนใช้ชีวิตเหลือเกิน

701
01:04:30,416 --> 01:04:34,125
บางทีผมก็คิดว่าเขากำลังแข่งกับเวลา

702
01:04:35,125 --> 01:04:37,375
สุดท้ายเขาจะแพ้นะ ไว้คุณคอยดูสิ

703
01:04:38,416 --> 01:04:40,000
เขายังเด็กอยู่ ฟุลกอร์

704
01:04:40,583 --> 01:04:42,625
ตามแต่คุณจะว่าเลย

705
01:04:43,166 --> 01:04:46,791
แต่ผู้หญิงที่มาร้องทุกข์ว่าลูกชายคุณฆ่าผัวหล่อน

706
01:04:46,875 --> 01:04:48,875
ร้องไห้ปริ่มจะขาดใจ

707
01:04:49,791 --> 01:04:51,000
ใครล่ะ

708
01:04:52,041 --> 01:04:53,375
ไม่ใช่คนที่ผมรู้จัก

709
01:04:53,458 --> 01:04:57,583
ไม่ต้องสนใจหรอก ฟุลกอร์
คนพวกนั้นไม่สลักสำคัญอะไร

710
01:04:58,916 --> 01:05:01,416
เฉยไว้ เราจะไม่ทำอะไรทั้งนั้น

711
01:05:02,166 --> 01:05:03,166
ได้ครับ

712
01:05:03,666 --> 01:05:04,875
ขอตัวนะนาย

713
01:05:09,416 --> 01:05:13,041
แม่ผมเคยเล่าให้ฟังถึงทุ่งสีเขียวและหมู่เมฆ

714
01:05:14,666 --> 01:05:17,041
แต่แม่กลับมาตายที่นี่ไม่ได้ด้วยซ้ำ

715
01:05:19,000 --> 01:05:21,750
แม้แต่เรื่องนั้น แม่ก็ส่งผมมาแทน

716
01:05:23,625 --> 01:05:25,333
แปลกดีนะครับ โดโรเตอา

717
01:05:26,916 --> 01:05:29,333
ที่ผมไม่มีโอกาสได้เห็นฟ้าเห็นสวรรค์ด้วยซ้ำ

718
01:05:30,708 --> 01:05:33,041
ฉันเลิกสนใจเรื่องสวรรค์

719
01:05:33,125 --> 01:05:37,666
ตอนที่บาทหลวงเรนเตเรียบอกว่า
ฉันจะไม่มีวันได้สัมผัสพระสิริของพระเจ้า

720
01:05:39,125 --> 01:05:41,250
เพราะฉันมีบาปหนานัก

721
01:05:41,916 --> 01:05:44,458
แต่ท่านไม่ควรบอกฉันแบบนั้นเลย

722
01:05:45,833 --> 01:05:48,875
เมื่อเราถูกปิดประตูใส่หน้า

723
01:05:49,375 --> 01:05:52,500
และประตูบานเดียวที่เปิด
เป็นหนทางที่นำไปสู่นรก

724
01:05:53,250 --> 01:05:55,208
คงจะดีเสียกว่าหากไม่ต้องเกิดมา

725
01:06:23,000 --> 01:06:25,916
ได้ข่าวว่าดอญญาซูซานากับพ่อ
ออกจากมาสโกตาไปแล้วครับ

726
01:06:26,000 --> 01:06:27,166
แล้วไปไหนล่ะ

727
01:06:27,250 --> 01:06:29,375
ผมเที่ยวหาจนทั่วแนวเขา

728
01:06:29,458 --> 01:06:31,875
คนนึงบอกไปทางซ้าย อีกคนบอกไปทางขวา

729
01:06:32,375 --> 01:06:33,791
หายังไงก็ไม่เจอครับ ดอนเปโดร

730
01:06:33,875 --> 01:06:37,541
ฉันยอมจ่ายไม่อั้น หาพวกนั้นให้เจอ
จะอยู่ซอกหลืบไหนของโลกก็เถอะ

731
01:06:37,625 --> 01:06:38,500
ได้ครับ ดอนเปโดร

732
01:07:58,250 --> 01:08:01,375
ไม่ใช่แบบนั้น หันทางหัวเข้าก่อน

733
01:08:22,916 --> 01:08:24,041
พวกมันทำอะไรเขา

734
01:08:26,041 --> 01:08:27,416
ไม่มีใครทำอะไร

735
01:08:28,958 --> 01:08:32,625
- เขาตายเพราะตัวเอง
- เจ้าม้าทำเขาตายครับ ดอนเปโดร

736
01:08:34,916 --> 01:08:36,875
เวรกรรมเริ่มตามฉันทันแล้วสินะ

737
01:08:39,791 --> 01:08:42,583
เริ่มแต่เนิ่นก็ดีเหมือนกัน จะได้สิ้นสุดเร็วๆ

738
01:08:46,750 --> 01:08:49,958
มีเวลาเมื่อไหร่ก็จัดการไอ้ม้าตัวนั้นให้พ้นทุกข์ซะ

739
01:08:50,041 --> 01:08:51,333
ครับ ดอนเปโดร

740
01:09:09,500 --> 01:09:12,916
ดอนเปโดร คุณพ่อเรนเตเรียขอพบค่ะ

741
01:09:13,416 --> 01:09:14,541
ตอนนี้เนี่ยนะ

742
01:09:17,000 --> 01:09:18,208
ให้ท่านเข้ามา

743
01:09:20,333 --> 01:09:22,208
คุณพ่อ เชิญค่ะ

744
01:09:25,541 --> 01:09:27,250
ขอโทษที่มารบกวน

745
01:09:30,083 --> 01:09:35,000
ดอนเปโดร มีคนบอกว่าแม่ของเด็กคนนี้
ตายตอนคลอด และเด็กเป็นลูกของคุณ

746
01:09:35,083 --> 01:09:36,333
เจ้าหนูคนนี้น่ะ

747
01:09:40,375 --> 01:09:42,000
ไม่เก็บไว้เองล่ะ คุณพ่อ

748
01:09:42,833 --> 01:09:43,916
เลี้ยงให้เป็นบาทหลวง

749
01:09:45,083 --> 01:09:49,625
ด้วยสายเลือดในตัวเขา พ่อคงทำไม่ได้
พ่อไม่อยากแบกรับความรับผิดชอบนั้น

750
01:09:52,041 --> 01:09:53,958
คิดว่าผมมีเลือดชั่วสินะ

751
01:09:56,458 --> 01:09:58,500
พ่อคิดแบบนั้น ดอนเปโดร

752
01:10:00,208 --> 01:10:02,041
ผมจะพิสูจน์ให้เห็นว่าท่านคิดผิด

753
01:10:02,541 --> 01:10:05,416
ทิ้งเด็กไว้นี่แหละ มีคนเยอะแยะที่จะช่วยเลี้ยง

754
01:10:05,500 --> 01:10:06,583
พ่อก็คิดแบบนั้น

755
01:10:06,666 --> 01:10:09,416
ถ้าอยู่กับคุณ อย่างน้อยเด็กก็ไม่อดอยาก

756
01:10:10,666 --> 01:10:11,875
ดาเมียนา

757
01:10:19,291 --> 01:10:20,708
ดูแลเจ้านี่ด้วย

758
01:10:21,208 --> 01:10:22,416
ลูกชายฉันเอง

759
01:10:29,625 --> 01:10:33,000
ดื่มให้แม่เด็กที่ตายไปและดื่มให้ท่าน

760
01:10:33,500 --> 01:10:34,625
แล้วเด็กล่ะ

761
01:10:35,458 --> 01:10:37,583
ดื่มให้เด็กด้วย ทำไมจะไม่ได้ล่ะ

762
01:10:39,458 --> 01:10:40,458
นี่ครับ

763
01:11:15,500 --> 01:11:17,625
ข้าแต่พระองค์
โปรดประทานการพักผ่อนอันนิรันดร

764
01:11:17,708 --> 01:11:19,916
ขอให้แสงสว่างนิรันดรส่องแก่เขาผู้นี้

765
01:11:26,666 --> 01:11:28,666
โปรดเมตตาข้ารับใช้ของพระองค์

766
01:11:28,750 --> 01:11:31,625
- โปรดเมตตาวิญญาณเขาผู้นี้
- อาเมน

767
01:11:45,500 --> 01:11:47,416
ผมรู้ว่าท่านเกลียดเขา

768
01:11:48,708 --> 01:11:50,166
ท่านก็สมควรเกลียด

769
01:11:50,916 --> 01:11:53,000
เขาทำน้องชายท่านตาย

770
01:11:54,041 --> 01:11:55,833
เรื่องอานาหลานท่าน

771
01:11:56,333 --> 01:11:58,000
แต่ขอให้ลืมไปก่อน

772
01:11:58,791 --> 01:12:02,458
ไตร่ตรองดู แล้วให้อภัยเขา
เหมือนที่พระเจ้าคงอภัยให้เขาแล้วเช่นกัน

773
01:12:07,458 --> 01:12:09,791
รับไว้เป็นเงินบริจาคของโบสถ์

774
01:12:29,166 --> 01:12:31,375
พระองค์คงทราบดีว่าเท่านี้เพียงพอหรือไม่

775
01:12:33,666 --> 01:12:36,083
แต่ลูกขอสาปส่งมันผู้นั้น

776
01:12:41,750 --> 01:12:44,833
- วันทามารีอา
- แม่พระปฏิสนธินิรมล

777
01:12:45,666 --> 01:12:47,208
จงสารภาพบาปของลูก

778
01:12:47,291 --> 01:12:50,500
ฉันขอสารภาพบาปค่ะ คุณพ่อ
เมื่อคืนฉันหลับนอนกับเปโดร ปาราโม

779
01:12:50,583 --> 01:12:53,166
- มีอะไรอีก
- ฉันอุ้มท้องลูกของเปโดร ปาราโมอยู่ค่ะ

780
01:12:54,000 --> 01:12:56,666
ฉันยอมให้ลูกสาวตกเป็นของเปโดร ปาราโม

781
01:12:56,750 --> 01:12:59,458
ขอให้ความชั่วร้ายที่กระทำถูกชำระไป

782
01:12:59,541 --> 01:13:00,750
ด้วยสำนึกบาป

783
01:13:00,833 --> 01:13:02,625
พระบิดาผู้ทรงเมตตา

784
01:13:09,416 --> 01:13:11,333
วันทามารีอา

785
01:13:12,458 --> 01:13:15,166
แม่พระปฏิสนธินิรมล

786
01:13:16,416 --> 01:13:18,500
เดี๋ยวนี้เมามาแล้วเหรอ

787
01:13:20,250 --> 01:13:25,833
ในเมื่อตอนนี้
ฉันทำความเดือดร้อนให้เขาไม่ได้แล้ว

788
01:13:27,458 --> 01:13:28,708
จึงพูดได้

789
01:13:29,500 --> 01:13:33,750
ว่าฉันคือคนที่คอยหาเด็กสาวพวกนั้น

790
01:13:34,250 --> 01:13:37,791
ไปให้มิเกลิโต ปาราโมผู้ล่วงลับ

791
01:13:39,125 --> 01:13:40,750
เธอพาผู้หญิงไปหาเขาเหรอ

792
01:13:41,708 --> 01:13:43,166
บางครั้งก็ใช่

793
01:13:44,333 --> 01:13:47,250
บางครั้งก็แค่เป็นคนจัดแจง

794
01:13:47,333 --> 01:13:53,250
ไม่ก็คอยบอกว่าพวกเธอจะอยู่ตามลำพังตอนไหน
เขาจะได้ไปฉุดแบบไม่ทันตั้งตัว

795
01:14:02,000 --> 01:14:03,000
คุณพ่อ

796
01:14:08,833 --> 01:14:12,500
คุณพ่อ จะไม่ให้ฉันชำระบาปสักนิดเหรอ

797
01:14:16,000 --> 01:14:18,958
จะให้พ่อทำยังไงกับเธอ โดโรเตอา

798
01:14:21,375 --> 01:14:25,083
จงตัดสินตนเองเถิด
พิจารณาดูว่าอภัยให้ตัวเองได้ไหม

799
01:14:27,375 --> 01:14:29,833
ฉันทำไม่ได้ค่ะ คุณพ่อ

800
01:14:30,583 --> 01:14:32,375
แต่ท่านทำได้

801
01:14:32,458 --> 01:14:34,333
เธอมาที่นี่กี่ครั้งแล้ว

802
01:14:34,416 --> 01:14:37,875
มาขอให้พ่อส่งเธอขึ้นสวรรค์เมื่อตัวตาย

803
01:14:38,750 --> 01:14:42,875
เธออยากรู้ว่าจะเจอลูกชายบนนั้นไหม
ถูกไหม โดโรเตอา

804
01:14:44,333 --> 01:14:45,500
ถ้าอย่างนั้น

805
01:14:46,625 --> 01:14:49,500
เธอขึ้นสวรรค์ไม่ได้แล้ว

806
01:14:51,041 --> 01:14:53,250
แต่ขอพระเจ้าทรงอภัยให้

807
01:14:58,083 --> 01:15:00,125
ขนตาของแม่ ที่ยามนี้ไม่เคลื่อนไหว

808
01:15:00,625 --> 01:15:02,208
หัวใจของแม่ ที่ยามนี้ไม่เต้น

809
01:15:02,291 --> 01:15:04,583
เมื่อกี้เสียงคุณพูดเหรอ โดโรเตอา

810
01:15:05,125 --> 01:15:06,500
คุณยังไม่หายกลัวอีกเหรอ

811
01:15:06,583 --> 01:15:09,416
สิ่งที่อยู่ตรงหน้านั้นตายไปแล้ว

812
01:15:09,916 --> 01:15:11,583
ผมได้ยินเสียงใครสักคนพูด

813
01:15:12,083 --> 01:15:13,416
เสียงผู้หญิง

814
01:15:13,500 --> 01:15:14,958
ผมนึกว่าเป็นคุณ

815
01:15:15,458 --> 01:15:17,541
คงเป็นผู้หญิงคนนั้นที่ชอบพูดกับตัวเอง

816
01:15:18,041 --> 01:15:19,916
คนที่อยู่ในหลุมใหญ่น่ะ

817
01:15:20,000 --> 01:15:21,625
ดอญญาซูซานิตา

818
01:15:22,583 --> 01:15:24,916
ร่างเธอฝังอยู่ข้างเรา

819
01:15:25,416 --> 01:15:27,625
ถ้าร่างตายนานแล้ว

820
01:15:27,708 --> 01:15:32,291
พอโดนความชื้นเข้าก็จะเริ่มพลิกไปมา

821
01:15:32,375 --> 01:15:33,541
จากนั้นก็จะตื่นขึ้น

822
01:15:34,291 --> 01:15:35,375
แล้วเธอเป็นใครครับ

823
01:15:36,958 --> 01:15:39,875
เมียคนสุดท้ายของเปโดร ปาราโม

824
01:15:40,791 --> 01:15:43,041
ว่ากันว่าเธอสติไม่ดี

825
01:15:44,750 --> 01:15:46,291
เธอพูดอะไรเหรอ

826
01:15:47,583 --> 01:15:49,041
เธอแค่รำพึงรำพันครับ

827
01:15:50,916 --> 01:15:52,541
อาจเพราะเขาทำให้เธอระทมทุกข์

828
01:15:54,958 --> 01:15:56,250
ไม่ใช่หรอก

829
01:15:56,916 --> 01:15:58,333
เขารักเธอ

830
01:15:59,125 --> 01:16:03,625
เขารักเธอมากกว่าผู้หญิงคนไหน

831
01:16:22,250 --> 01:16:23,750
ไม่ เธอแพ้แล้ว

832
01:17:06,833 --> 01:17:10,000
ฉันจำได้แล้วล่ะ แม่เธอเป็นวัณโรคตาย

833
01:17:12,041 --> 01:17:15,625
หลังจากนั้นเธอกับพ่อก็หายไป

834
01:17:19,750 --> 01:17:23,791
ตอนที่เขาพาเธอกลับมาหาเปโดร ปาราโม
หลังผ่านไปหลายต่อหลายปี

835
01:17:23,875 --> 01:17:26,125
เธอก็ทนทุกข์ทรมานมามากแล้ว

836
01:17:28,750 --> 01:17:30,041
เขารักเธอมาก

837
01:17:30,125 --> 01:17:33,958
จนเขาใช้ช่วงชีวิตที่เหลือ
นั่งจมอยู่บนเก้าอี้เอกิปัล

838
01:17:34,958 --> 01:17:38,916
เหม่อมองไปยังถนนสายที่นำร่างเธอสู่สุสาน

839
01:17:42,916 --> 01:17:44,458
คงอีกไม่นานหรอก

840
01:17:47,166 --> 01:17:48,166
คงอีกไม่นาน

841
01:17:54,583 --> 01:17:55,583
ขอเข้าไปนะครับ

842
01:18:00,791 --> 01:18:03,416
บัญชีที่ขอดูครับ ดอนเปโดร

843
01:18:04,250 --> 01:18:05,583
โอย

844
01:18:09,666 --> 01:18:11,416
รู้ไหมว่าใครกลับมาแล้ว

845
01:18:11,500 --> 01:18:13,291
บาร์โตโลเม ซานฆวน

846
01:18:15,500 --> 01:18:16,500
ไหงงั้นล่ะ

847
01:18:16,583 --> 01:18:18,875
ผมก็อยากรู้เหมือนกัน

848
01:18:19,625 --> 01:18:21,833
หมอนั่นตรงไปที่บ้านหลังเก่าของคุณ

849
01:18:21,916 --> 01:18:24,333
อย่างกับว่าคุณตกลงให้เขาเช่าแล้ว

850
01:18:25,083 --> 01:18:27,125
อย่างน้อยเขาก็มีท่าทีแบบนั้น

851
01:18:27,791 --> 01:18:30,125
พรุ่งนี้ผมจะจัดการให้เอง ดอนเปโดร

852
01:18:31,250 --> 01:18:32,416
มากันทั้งคู่เลยไหม

853
01:18:32,500 --> 01:18:33,666
ครับ

854
01:18:33,750 --> 01:18:34,916
ทั้งเขาทั้งเมีย

855
01:18:35,416 --> 01:18:36,666
คุณรู้ได้ยังไง

856
01:18:36,750 --> 01:18:38,000
น่าจะเป็นลูกสาวมากกว่าไหม

857
01:18:40,500 --> 01:18:45,166
ไม่รู้สิ ดูจากท่าทางเขา เหมือนจะเป็นเมียนะ

858
01:18:52,833 --> 01:18:54,125
ซูซานาน่ะ

859
01:18:55,000 --> 01:18:56,333
ต้องใช่แน่ ฟุลกอร์

860
01:18:58,708 --> 01:19:02,500
เราเจอสองคนนั้นที่เหมืองร้างลา อันโดรเมดา

861
01:19:08,041 --> 01:19:11,875
พวกนั้นคงมาที่นี่
เพราะมีข่าวลือว่าประชาชนพากันลุกฮือ

862
01:19:11,958 --> 01:19:13,291
เป็นไปได้

863
01:19:13,791 --> 01:19:16,000
เห็นว่าเริ่มหนักข้อใหญ่แล้ว

864
01:19:16,916 --> 01:19:19,708
เขาคงอยากพาเธอมาที่ที่คนพลุกพล่าน

865
01:19:21,583 --> 01:19:22,625
ไปนอนเถอะ ฟุลกอร์

866
01:19:23,916 --> 01:19:25,666
งั้นผมขอตัวล่ะ เจ้านาย

867
01:19:33,708 --> 01:19:36,291
เมืองนี้มีกลิ่นของเคราะห์ร้าย

868
01:19:37,791 --> 01:19:40,541
เราจะไม่พบหนทางหลุดพ้นถ้าอยู่ที่นี่

869
01:19:41,583 --> 01:19:42,958
ฉันสัมผัสได้

870
01:19:46,541 --> 01:19:50,791
ฉันกะไว้แล้วว่าทุกอย่างที่มันให้เรา
ไม่มีอะไรที่ให้เปล่า

871
01:19:52,458 --> 01:19:54,958
รู้ไหมว่าเปโดร ปาราโมขออะไร

872
01:19:58,541 --> 01:20:00,750
มันบอกว่าสิ่งเดียวที่อยากได้จากฉัน

873
01:20:01,250 --> 01:20:02,791
คือแก

874
01:20:03,708 --> 01:20:05,958
ว่าแกคือผลงานที่ดีที่สุดของฉัน

875
01:20:07,166 --> 01:20:10,291
มันบอกว่าพวกแกเคยเล่นด้วยกันตอนเด็กๆ

876
01:20:10,833 --> 01:20:13,500
ว่าเคยว่ายในแม่น้ำเล่นกันด้วยซ้ำไป

877
01:20:14,791 --> 01:20:18,166
ถ้าฉันรู้ ฉันคงเฆี่ยนแกตายคามือไปแล้ว

878
01:20:20,166 --> 01:20:21,416
แน่อยู่แล้ว

879
01:20:24,958 --> 01:20:28,125
แล้วแกจะยอมนอนกับมันใช่ไหม

880
01:20:28,625 --> 01:20:31,041
- ค่ะ บาร์โตโลเม
- อย่าเรียกฉันว่าบาร์โตโลเม

881
01:20:32,583 --> 01:20:33,833
ฉันเป็นพ่อแก

882
01:20:37,541 --> 01:20:39,416
ฉันบอกมันแล้วว่าแกเป็นม่าย

883
01:20:40,208 --> 01:20:42,375
ว่าแกยังมีผัวอยู่ข้างกาย

884
01:20:44,416 --> 01:20:47,791
หรืออย่างน้อยแกก็ทำตัวแบบนั้น

885
01:20:51,750 --> 01:20:53,875
ฉันพยายามเกลี้ยกล่อมให้มันเปลี่ยนใจ

886
01:20:54,416 --> 01:20:57,375
แต่มันทำหน้าถมึงทึงตอนที่ฉันพูด

887
01:20:59,416 --> 01:21:01,083
มันเป็นคนชั่วช้าสามานย์

888
01:21:01,750 --> 01:21:03,166
นั่นแหละเปโดร ปาราโม

889
01:21:07,833 --> 01:21:09,166
แล้วฉันล่ะเป็นอะไร

890
01:21:10,333 --> 01:21:11,458
แกเป็นลูกสาวฉัน

891
01:21:12,375 --> 01:21:13,416
ของของฉัน

892
01:21:14,541 --> 01:21:16,666
ลูกสาวของบาร์โตโลเม ซานฆวน

893
01:21:23,916 --> 01:21:25,166
นี่เราทำอะไรลงไป

894
01:21:27,291 --> 01:21:29,541
เหตุใดวิญญาณเราจึงเสื่อมทราม

895
01:21:32,416 --> 01:21:33,541
ไม่จริงเลย

896
01:21:35,541 --> 01:21:38,125
- ไม่จริงเลย
- อะไรไม่จริง

897
01:21:39,375 --> 01:21:40,750
แกเสียสติไปแล้วใช่ไหม

898
01:21:43,458 --> 01:21:44,791
ค่ะ บาร์โตโลเม

899
01:21:46,208 --> 01:21:47,541
ยังไม่รู้อีกเหรอ

900
01:22:10,458 --> 01:22:14,416
รู้ไหมฟุลกอร์ ว่าเธอเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดในโลก

901
01:22:16,666 --> 01:22:19,208
ฉันนึกว่าเสียเธอไปตลอดกาลแล้ว

902
01:22:20,333 --> 01:22:22,583
แต่ฉันจะไม่ยอมเสียเธอไปอีก

903
01:22:25,291 --> 01:22:27,458
- เข้าใจฉันใช่ไหม ฟุลกอร์
- เข้าใจครับ

904
01:22:29,541 --> 01:22:33,625
บอกพ่อเธอว่าเราจะเตรียมทุกอย่าง
ที่เขาต้องใช้เพื่อทำงานในเหมืองต่อไป

905
01:22:34,541 --> 01:22:38,250
คงทำให้ไอ้แก่หายตัวไปง่ายกว่า
ถ้าอยู่ที่นั่น ว่าไหม

906
01:22:38,333 --> 01:22:39,500
คงใช่

907
01:22:40,291 --> 01:22:41,500
เราต้องทำให้เป็นแบบนั้นสิ

908
01:22:43,083 --> 01:22:44,958
เธอจะต้องเป็นกำพร้า

909
01:22:46,083 --> 01:22:48,083
เราต้องช่วยเหลือผู้ตกทุกข์ได้ยาก

910
01:22:50,875 --> 01:22:54,083
แล้วถ้าเธอรู้เข้าล่ะนาย

911
01:22:55,125 --> 01:22:56,375
ใครจะบอกล่ะ

912
01:22:57,208 --> 01:22:59,208
มีแค่เราสองคน ใครจะบอกเธอ

913
01:22:59,291 --> 01:23:00,916
ไม่มี คงไม่มีใครบอก

914
01:23:01,000 --> 01:23:02,750
ไม่มีคำว่า "คง"

915
01:23:03,250 --> 01:23:05,291
แล้วนายจะเห็นว่าทุกอย่างลงเอยด้วยดี

916
01:23:07,166 --> 01:23:08,750
ส่งเขาไปทำงานที่นั่นต่อ

917
01:23:08,833 --> 01:23:11,166
แต่เขาไม่ควรคิดพาลูกสาวไปด้วย

918
01:23:11,250 --> 01:23:12,375
เธอต้องอยู่ที่นี่

919
01:23:13,916 --> 01:23:14,916
ไปบอกเขา ฟุลกอร์

920
01:23:20,166 --> 01:23:23,041
เป็นอีกครั้งที่ผมถูกใจ
วิธีจัดการธุระของคุณครับ เจ้านาย

921
01:23:24,125 --> 01:23:26,625
คุณดูกลับมากระปรี้กระเปร่าอีกครั้ง

922
01:23:48,875 --> 01:23:50,125
ทางนี้

923
01:23:50,666 --> 01:23:51,666
เอ้าพวกเรา

924
01:23:54,833 --> 01:23:56,458
ยินดีต้อนรับ คุณผู้หญิง

925
01:23:56,541 --> 01:23:58,000
เชิญเลย

926
01:23:58,791 --> 01:23:59,958
ทางนี้ครับ

927
01:24:06,083 --> 01:24:07,083
ซูซานา

928
01:24:12,041 --> 01:24:13,750
ฉันเปโดร ปาราโม

929
01:24:14,791 --> 01:24:15,875
เปโดรไง

930
01:24:27,791 --> 01:24:30,791
คุณคะ เดี๋ยวฉันพาไป

931
01:25:14,208 --> 01:25:16,083
บาร์โตโลเมเหรอ

932
01:25:46,625 --> 01:25:47,875
นี่เราทำอะไรลงไป

933
01:25:49,250 --> 01:25:50,916
เป็นอะไรไป ดาเมียนา

934
01:25:51,666 --> 01:25:52,791
ร้องเสียงดังทำไม

935
01:25:53,291 --> 01:25:54,291
ไม่นี่

936
01:25:55,125 --> 01:25:56,416
ฉันไม่ได้ร้องนะ

937
01:25:57,291 --> 01:25:59,125
คุณคงฝันไป

938
01:26:00,541 --> 01:26:02,375
บอกแล้วไงว่าฉันไม่เคยฝัน

939
01:26:03,166 --> 01:26:04,291
ไม่เคยสักครั้ง

940
01:26:06,916 --> 01:26:09,916
อีกอย่าง ฉันแทบไม่ได้หลับด้วยซ้ำ

941
01:26:11,125 --> 01:26:14,250
เมื่อคืนเธอไม่ปล่อยแมวออกไป
มันก่อกวนจนฉันไม่ได้นอน

942
01:26:15,375 --> 01:26:18,125
เมื่อคืนเจ้าแมวนอนซุกอยู่ตรงหว่างขาฉัน

943
01:26:18,625 --> 01:26:22,208
ตัวมันเปียกซ่ก ฉันสงสาร
เลยยอมให้นอนด้วยบนเตียง

944
01:26:22,916 --> 01:26:25,666
บอกแล้วไง เมื่อคืนมันพล่านไม่หยุด

945
01:26:26,916 --> 01:26:30,291
มันขี้อ้อนดี
แต่ฉันไม่อยากให้มันเข้ามากวนเวลานอน

946
01:26:35,583 --> 01:26:37,375
น่าสงสารจริงๆ ซูซานา

947
01:26:44,583 --> 01:26:46,208
พ่อคุณเสียแล้ว

948
01:26:48,208 --> 01:26:49,208
เมื่อสองคืนก่อน

949
01:26:49,291 --> 01:26:52,416
พวกนั้นมาบอกเราวันนี้ว่าทำอะไรไม่ได้แล้ว

950
01:26:52,916 --> 01:26:54,333
ทางนั้นฝังเขาไปแล้ว

951
01:26:55,916 --> 01:26:58,875
พวกเขานำร่างมาที่นี่ไม่ไหว
เพราะทางไกลเกินไป

952
01:27:03,750 --> 01:27:05,625
ตอนนี้คุณเหลือตัวคนเดียวแล้ว

953
01:27:25,500 --> 01:27:27,000
เป็นเขาเองสินะ

954
01:27:41,291 --> 01:27:43,083
ที่แท้ก็มาบอกลาฉัน

955
01:28:18,583 --> 01:28:20,291
เห็นอะไรบ้าง ซูซานา

956
01:28:21,166 --> 01:28:23,125
ไม่เห็นอะไรเลยค่ะพ่อ

957
01:28:24,250 --> 01:28:27,916
ฉันจะโรยตัวแกลงไปอีก ถึงพื้นแล้วบอกนะ

958
01:28:31,083 --> 01:28:32,875
พยายามหาให้เจอ

959
01:28:34,458 --> 01:28:35,791
เงินน่ะ

960
01:28:37,291 --> 01:28:39,291
ก้อนกลมๆ สีทอง

961
01:28:39,916 --> 01:28:41,000
หาให้เจอ ซูซานา

962
01:28:57,583 --> 01:28:58,625
ซูซานา

963
01:29:01,791 --> 01:29:03,083
ซูซานา

964
01:29:06,000 --> 01:29:07,833
ซูซานา

965
01:29:11,208 --> 01:29:12,833
หาอีกสิ ซูซานา

966
01:29:13,416 --> 01:29:14,583
เงินน่ะ

967
01:29:26,625 --> 01:29:27,791
พ่อเหรอ

968
01:29:29,000 --> 01:29:31,416
พ่อมาปลอบประโลมลูก

969
01:29:36,000 --> 01:29:38,291
หัวใจของท่านกำลังริบหรี่

970
01:29:50,958 --> 01:29:53,458
อย่าปล่อยให้หัวใจดับลง

971
01:30:08,916 --> 01:30:10,416
ไปเสียเถอะ คุณพ่อ

972
01:30:12,125 --> 01:30:13,500
แล้วอย่ากลับมาอีก

973
01:30:16,333 --> 01:30:18,833
จะมาหาฉันทำไมในเมื่อตัวเองตายไปแล้ว

974
01:30:37,708 --> 01:30:39,666
ทีนี้ก็เปิดทาง นั่นแหละ

975
01:30:40,416 --> 01:30:42,083
เบิกร่องให้น้ำไหลไปทางนั้น

976
01:30:43,000 --> 01:30:44,500
ขุดให้ลึกอีก

977
01:30:45,875 --> 01:30:46,916
ทางนั้น

978
01:31:04,791 --> 01:31:06,166
ฉันรู้จักหมอนั่น

979
01:31:07,166 --> 01:31:09,166
มันเป็นผู้จัดการไร่เมเดีย ลูนา

980
01:31:18,333 --> 01:31:19,625
มีอะไรให้ช่วยไหม

981
01:31:20,791 --> 01:31:22,833
คุณทำงานให้เปโดร ปาราโมเหรอ

982
01:31:24,958 --> 01:31:25,791
ใช่

983
01:31:25,875 --> 01:31:28,291
ไปบอกเขาว่าเราเป็นนักปฏิวัติ

984
01:31:28,791 --> 01:31:30,500
เรามายึดที่ดินเขา

985
01:31:34,333 --> 01:31:35,750
- ได้
- เร็วเข้า

986
01:31:36,875 --> 01:31:38,916
บอกเขาว่าเราจะไปหา

987
01:31:39,416 --> 01:31:40,291
เร็วอีก

988
01:31:41,541 --> 01:31:42,958
วิ่งให้เร็วกว่านี้สิวะ

989
01:31:43,041 --> 01:31:44,291
เร็วอีก

990
01:32:14,583 --> 01:32:16,458
พวกมันไม่ได้ใส่ใจผม

991
01:32:16,541 --> 01:32:20,208
แต่น่าสงสารดอนฟุลกอร์
ที่วิ่งคะมำล้มตายไปทั้งอย่างนั้น

992
01:32:20,291 --> 01:32:23,000
ไปบอกพวกมัน
ว่าอยากได้อะไรให้มาบอกฉันที่นี่

993
01:32:23,083 --> 01:32:26,541
ให้มาคุยกับฉันเอง มันเป็นนักปฏิวัติกลุ่มไหน

994
01:32:26,625 --> 01:32:29,458
ไม่รู้เหมือนกันครับ พวกมันเรียกตัวเองแบบนั้น

995
01:32:30,416 --> 01:32:34,375
แต่ก่อนอื่น ไปที่ลา กอนซากราซิออน
รู้จักติลกัวเตใช่ไหม ไอ้ตาเดียวน่ะ

996
01:32:34,875 --> 01:32:37,333
- บอกเขาว่าฉันต้องการตัวด่วน
- ครับนาย

997
01:33:08,125 --> 01:33:11,208
ทุกท่าน มีอะไรให้รับใช้อีกไหม

998
01:33:11,291 --> 01:33:14,875
ก็อย่างที่เห็น พวกเราจับอาวุธกันแล้ว

999
01:33:15,916 --> 01:33:16,916
แล้วไง

1000
01:33:17,791 --> 01:33:20,291
แค่นั้นแหละ คิดว่าแค่นั้นยังไม่พอเหรอ

1001
01:33:21,000 --> 01:33:22,375
แล้วทำไปทำไม

1002
01:33:23,000 --> 01:33:26,291
เพราะคนอื่นเขาก็ทำกัน ไม่รู้ข่าวเหรอ

1003
01:33:27,166 --> 01:33:31,791
รอคำสั่งจากเราก่อน ไว้จะบอกว่าทำไมถึงทำ

1004
01:33:31,875 --> 01:33:33,000
ฉันรู้ว่าทำไมถึงทำ

1005
01:33:34,125 --> 01:33:35,750
ถ้าอยากรู้เดี๋ยวบอกให้

1006
01:33:39,250 --> 01:33:42,666
เราลุกฮือต่อต้านรัฐบาลและคนอย่างพวกแก

1007
01:33:42,750 --> 01:33:45,708
เพราะเราเหลือทนแล้ว

1008
01:33:46,791 --> 01:33:48,875
เราสู้กับรัฐบาลที่ทำตัวเป็นนักเลง

1009
01:33:49,583 --> 01:33:55,250
และพวกแกที่เป็นโจรระยำต่ำช้า

1010
01:33:56,041 --> 01:33:58,333
กับรัฐบาล เราจะไม่เอ่ยปากพูดอะไร

1011
01:33:59,500 --> 01:34:02,708
เพราะเราจะใช้กระสุนพูดแทน

1012
01:34:05,416 --> 01:34:07,666
พวกคุณต้องการเท่าไหร่ในการปฏิวัติ

1013
01:34:07,750 --> 01:34:09,500
เผื่อว่าผมจะช่วยได้

1014
01:34:10,000 --> 01:34:12,833
สุภาพบุรุษท่านนี้
พูดจาเข้าท่านะ เปร์เซเบรานซิโอ

1015
01:34:12,916 --> 01:34:16,291
เราต้องมีสหายกระเป๋าหนักสักคนคอยสนับสนุน

1016
01:34:16,375 --> 01:34:18,750
แล้วจะมีใครเหมาะไปกว่าเขาคนนี้อีก

1017
01:34:19,416 --> 01:34:20,500
ไหนว่ามาซิ กาซิลโด

1018
01:34:21,208 --> 01:34:22,666
เราต้องใช้เงินเท่าไหร่

1019
01:34:22,750 --> 01:34:25,708
ไอ้นี่มันขี้ไม่ให้หมากินด้วยซ้ำ

1020
01:34:27,250 --> 01:34:29,333
มาใช้เวลาตอนนี้ให้คุ้มค่าที่สุดกันเถอะ

1021
01:34:30,250 --> 01:34:33,583
แล้วกอบโกยทุกอย่างที่มันมี
ไม่ให้เหลือแม้แต่ข้าวโพดสักเมล็ด

1022
01:34:33,666 --> 01:34:36,083
ใจเย็นน่า เปร์เซเบรานซิโอ

1023
01:34:36,791 --> 01:34:38,500
เรามาตกลงกันดีกว่า

1024
01:34:39,416 --> 01:34:40,916
ว่ามาสิ กาซิลโด

1025
01:34:44,000 --> 01:34:51,000
ฉันว่าเริ่มต้นสักสองหมื่นเปโซน่าจะกำลังดี

1026
01:34:53,583 --> 01:34:56,291
หรือท่านผู้นี้อาจมองว่าน้อยเกินไป

1027
01:34:56,375 --> 01:34:59,541
ดูจากที่เขามีน้ำใจอยากช่วยเหลือเกิน

1028
01:35:00,708 --> 01:35:03,000
เอาเป็นห้าหมื่นแล้วกัน

1029
01:35:03,958 --> 01:35:05,041
ตกลงไหม

1030
01:35:11,083 --> 01:35:12,833
ผมจะให้พวกคุณแสนเปโซ

1031
01:35:13,333 --> 01:35:14,916
พวกคุณมีกันกี่คน

1032
01:35:15,000 --> 01:35:16,500
สามร้อย

1033
01:35:17,000 --> 01:35:22,250
ได้ ผมจะให้ยืมคนอีกสามร้อย
จะได้ช่วยเสริมกำลังพล

1034
01:35:22,750 --> 01:35:25,500
คุณจะได้คนและเงินภายในหนึ่งสัปดาห์

1035
01:35:25,583 --> 01:35:29,500
เงินคือของขวัญ ส่วนคนผมให้ยืม

1036
01:35:33,916 --> 01:35:35,083
ตกลงตามนั้น

1037
01:35:35,916 --> 01:35:38,291
ถ้าอย่างนั้นอีกแปดวันเจอกันนะทุกท่าน

1038
01:35:38,375 --> 01:35:40,333
ยินดีที่ได้รู้จัก

1039
01:35:51,541 --> 01:35:54,000
คิดว่าใครเป็นหัวหน้าใหญ่

1040
01:35:56,166 --> 01:35:59,041
คงเป็นไอ้คนพุงใหญ่ที่นั่งตรงกลาง

1041
01:35:59,125 --> 01:36:01,000
ที่ไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมาสักครั้งล่ะมั้ง

1042
01:36:01,583 --> 01:36:02,708
น่าจะเป็นหมอนั่น

1043
01:36:02,791 --> 01:36:04,083
ผิดแล้ว ดามาซิโอ

1044
01:36:04,583 --> 01:36:05,833
นายต่างหากที่เป็นหัวหน้าใหญ่

1045
01:36:06,416 --> 01:36:08,375
หรือไม่อยากเข้าร่วมการปฏิวัติล่ะ

1046
01:36:08,458 --> 01:36:10,500
ผมน่ะพร้อมเสียยิ่งกว่าพร้อมอีก

1047
01:36:10,583 --> 01:36:12,458
ออกหมัดแบบนี้งานถนัดเลย

1048
01:36:12,541 --> 01:36:16,000
นายเห็นด้วยตาตัวเองแล้ว
คงไม่ต้องให้ฉันแนะนำ

1049
01:36:16,083 --> 01:36:19,000
รวบรวมคนที่ไว้ใจได้สามร้อยคน
แล้วเข้าร่วมกับกลุ่มต่อต้าน

1050
01:36:19,833 --> 01:36:21,875
ที่เหลือก็คิดเอาเอง

1051
01:36:22,458 --> 01:36:23,500
แล้วเรื่องเงินล่ะ

1052
01:36:23,583 --> 01:36:25,500
ให้ส่งมอบเลยไหม

1053
01:36:25,583 --> 01:36:27,458
ฉันจะให้นายหัวละสิบเปโซ

1054
01:36:27,541 --> 01:36:29,750
น่าจะพอค่าใช้จ่ายที่เร่งด่วนที่สุดของพวกมัน

1055
01:36:29,833 --> 01:36:32,666
บอกไปว่าที่เหลือจะเก็บไว้ที่นี่
จะได้ปลอดภัย มันมาเอาได้ทุกเมื่อ

1056
01:36:33,958 --> 01:36:35,958
อย่าไปไกลจากเขตที่ดินฉันมากนัก

1057
01:36:36,041 --> 01:36:38,375
ถ้ากลุ่มอื่นมา จะได้เห็นว่ามีคนยึดครองไว้แล้ว

1058
01:36:38,458 --> 01:36:41,250
แล้วมาหาฉันเท่าที่จะมาได้หรือทุกเมื่อที่มีข่าว

1059
01:36:41,333 --> 01:36:44,666
- รับทราบ ไว้เจอกันครับนาย
- ไปเถอะ

1060
01:36:54,041 --> 01:36:56,666
ตอนนี้เธอพูดแล้ว ฆวน เปรเซียโด

1061
01:36:57,625 --> 01:36:59,125
เธอพูดอะไรเหรอ

1062
01:37:00,375 --> 01:37:03,833
เธอพูดว่าเธอปล่อยตัวให้ล่องลอยในตัวเขา

1063
01:37:05,958 --> 01:37:08,625
ระหว่างที่รู้สึกว่าเนื้อหนังฉีกออก

1064
01:37:12,000 --> 01:37:14,458
แต่การตายของเขาทำให้เธอเจ็บปวดยิ่งกว่า

1065
01:37:15,458 --> 01:37:16,625
เธอพูดแบบนั้นครับ

1066
01:37:17,333 --> 01:37:19,333
เธอพูดถึงใครกัน

1067
01:37:21,458 --> 01:37:24,291
คงเป็นคนที่ตายก่อนเธอแน่

1068
01:38:56,416 --> 01:38:57,625
มาร์การิตา

1069
01:39:02,166 --> 01:39:03,916
เปิดประตู มาร์การิตา

1070
01:40:07,000 --> 01:40:08,916
ก็แค่ก้อนเนื้อน้อยๆ ในกำมือ

1071
01:40:19,875 --> 01:40:21,750
ทรายนี่เอง

1072
01:40:26,083 --> 01:40:27,958
ว่ายน้ำด้วยกันเถอะ

1073
01:40:31,000 --> 01:40:32,416
ฟองคลื่นเต็มไปหมด

1074
01:40:35,166 --> 01:40:37,000
เมื่อไหร่จะจบสิ้นเสียที

1075
01:40:39,916 --> 01:40:41,750
ไม่มีอะไรจะคงอยู่ได้นานขนาดนี้

1076
01:40:43,583 --> 01:40:47,333
ความทรงจำใด ไม่ว่าฝังลึกแค่ไหน
ยังไงก็ย่อมมีวันเลือนหาย

1077
01:40:49,125 --> 01:40:51,083
อาจไม่ใช่ความทรงจำก็ได้

1078
01:41:12,708 --> 01:41:14,083
สามสิบปี

1079
01:41:17,500 --> 01:41:19,541
ฉันรอคอยเพื่อให้ได้ครอบครองทุกอย่าง

1080
01:41:20,375 --> 01:41:23,750
ไม่ใช่แค่บางอย่าง
แต่ทุกอย่างที่จะเป็นเจ้าของได้

1081
01:41:23,833 --> 01:41:25,083
เพื่อที่…

1082
01:41:26,125 --> 01:41:28,333
จะไม่เหลือสิ่งใดให้ปรารถนาอีก

1083
01:41:30,041 --> 01:41:31,333
นอกจากเธอ

1084
01:41:32,708 --> 01:41:34,125
ความปรารถนาที่ฉันมีต่อเธอ

1085
01:41:42,833 --> 01:41:44,958
ตอนที่ได้ข่าวว่าเธอจะกลับมา

1086
01:41:47,250 --> 01:41:49,208
ฉันอยากโอบกอดเธอ

1087
01:41:50,291 --> 01:41:52,083
ห่อหุ้มเธอไว้ด้วยความสุข

1088
01:41:54,166 --> 01:41:55,666
และฉันร้องไห้ด้วย ซูซานา

1089
01:41:57,208 --> 01:41:59,458
ตอนที่รู้ว่าในที่สุดเธอจะกลับมา

1090
01:42:48,750 --> 01:42:49,875
คุณคะ

1091
01:43:06,458 --> 01:43:08,791
เธอว่าจริงไหมที่ค่ำคืนเต็มไปด้วยบาป ดาเมียนา

1092
01:43:10,500 --> 01:43:11,833
ค่ะ ซูซานา

1093
01:43:16,250 --> 01:43:18,500
แล้วชีวิตคืออะไรหากไม่ใช่บาป

1094
01:43:27,500 --> 01:43:28,666
ไม่ได้ยินเหรอ

1095
01:43:32,458 --> 01:43:34,583
ไม่ได้ยินเสียงแผ่นดินลั่นเหรอ

1096
01:43:38,583 --> 01:43:39,875
ไม่เลย ซูซานา

1097
01:43:42,416 --> 01:43:43,791
ฉันไม่ได้ยินเสียงอะไร

1098
01:43:47,333 --> 01:43:49,583
ฉันไม่ได้โชคดีเหมือนคุณ

1099
01:43:51,625 --> 01:43:55,166
เธอนึกไม่ออกหรอกว่าฉันได้ยินเสียงอะไรบ้าง

1100
01:44:14,500 --> 01:44:16,583
เธอเชื่อเรื่องนรกไหม ดาเมียนา

1101
01:44:18,583 --> 01:44:19,916
เชื่อสิ ซูซานา

1102
01:44:21,625 --> 01:44:23,208
และเชื่อในสวรรค์ด้วย

1103
01:44:26,250 --> 01:44:28,208
ฉันเชื่อแต่เรื่องนรก

1104
01:44:45,333 --> 01:44:46,500
คุณผู้หญิงเป็นยังไงบ้าง

1105
01:44:46,583 --> 01:44:48,750
แย่ค่ะ อาการไม่ดีเลย

1106
01:44:56,583 --> 01:44:57,916
ซูซานา

1107
01:45:01,541 --> 01:45:04,041
ฉันเห็นดอญญาซูซานิตาตาย

1108
01:45:05,041 --> 01:45:06,708
ว่ายังไงนะ โดโรเตอา

1109
01:45:06,791 --> 01:45:08,375
อย่างที่พูดนั่นล่ะ

1110
01:45:09,916 --> 01:45:12,333
ฉันจำได้ว่าแสงไฟที่หน้าต่างดับลง

1111
01:45:12,416 --> 01:45:15,333
หลังจากที่สว่างมาตลอดสามปี

1112
01:45:15,833 --> 01:45:17,458
คืนแล้วคืนเล่า

1113
01:45:19,250 --> 01:45:21,500
ดี งั้นรอตรงนี้นะ

1114
01:45:33,291 --> 01:45:35,708
ปากข้าเต็มไปด้วยดิน

1115
01:45:38,083 --> 01:45:39,250
ค่ะคุณพ่อ

1116
01:45:40,166 --> 01:45:41,791
อย่าพูดว่า "ค่ะคุณพ่อ"

1117
01:45:41,875 --> 01:45:44,458
พูดตามที่พ่อบอก

1118
01:45:46,958 --> 01:45:48,791
ท่านจะบอกอะไรฉันคะ

1119
01:45:50,250 --> 01:45:52,166
จะให้ฉันสารภาพบาปอีกแล้วเหรอ

1120
01:45:53,041 --> 01:45:56,458
ไม่ ซูซานา พ่อแค่มาคุยกับลูก

1121
01:45:56,958 --> 01:45:58,708
เพื่อเตรียมตัวลูกสำหรับความตาย

1122
01:45:59,833 --> 01:46:01,166
ฉันกำลังจะตายเหรอ

1123
01:46:03,541 --> 01:46:04,625
ใช่แล้วลูก

1124
01:46:09,000 --> 01:46:11,416
งั้นทำไมไม่ปล่อยฉันไปล่ะ

1125
01:46:13,000 --> 01:46:14,916
ฉันอยากพักผ่อน

1126
01:46:18,083 --> 01:46:19,958
พ่อจะปล่อยลูกไป ซูซานา

1127
01:46:20,458 --> 01:46:23,625
ในระหว่างที่ลูกพูดตามพ่อ

1128
01:46:24,541 --> 01:46:26,291
ลูกจะหลับใหล

1129
01:46:26,791 --> 01:46:29,125
และจะไม่มีใครมาปลุกลูกอีก

1130
01:46:30,208 --> 01:46:31,541
ได้ค่ะคุณพ่อ

1131
01:46:32,291 --> 01:46:33,791
ฉันจะทำตามนั้น

1132
01:46:36,375 --> 01:46:39,791
ปากข้าเต็มไปด้วยดิน

1133
01:46:45,208 --> 01:46:48,041
สำลักกินน้ำลายที่เป็นฟอง

1134
01:46:48,958 --> 01:46:54,041
บดเคี้ยวก้อนดินที่หนอนคืบคลาน

1135
01:46:56,375 --> 01:47:01,500
ปากบิดเบี้ยวเหยเก ซี่ฟันเสียดแทง

1136
01:47:03,250 --> 01:47:07,625
นัยน์ตาหลอมละลาย

1137
01:47:08,333 --> 01:47:11,875
เรือนผมมอดไหม้ด้วยเปลวไฟในคราเดียว

1138
01:47:17,208 --> 01:47:19,625
เขาตระกองกอดฉันไว้ในอ้อมแขน

1139
01:47:21,583 --> 01:47:22,833
เขามอบความรักให้ฉัน

1140
01:47:25,791 --> 01:47:27,500
ยังไม่หมดนะ

1141
01:47:29,083 --> 01:47:30,791
นิมิตแห่งพระเจ้า

1142
01:47:31,791 --> 01:47:37,291
ภาพสุดท้ายที่ผุดขึ้นในห้วงความคิด
ของผู้ซึ่งถูกตัดสินให้ทรมานชั่วกัปชั่วกัลป์

1143
01:47:38,916 --> 01:47:41,833
แสงอันอ่อนโยน
แห่งสวรรค์ที่ไร้ขอบเขตของพระองค์

1144
01:47:41,916 --> 01:47:44,416
ความปรีดาของเหล่าทูตสวรรค์

1145
01:47:45,000 --> 01:47:47,458
สายตาปีติของพระผู้เป็นพระเจ้า

1146
01:47:49,125 --> 01:47:50,791
และไม่ใช่แค่นั้น

1147
01:47:51,875 --> 01:47:57,291
ทั้งหมดจะหลอมรวมกับทุกข์โศกทางโลก

1148
01:48:04,750 --> 01:48:08,708
ไขกระดูกของเราลุกโชน

1149
01:48:10,708 --> 01:48:14,541
โลหิตในเส้นเลือดปะทุเป็นสายเพลิง

1150
01:48:15,625 --> 01:48:20,166
จนต้องขดตัวด้วยความเจ็บปวดเหลือคณา

1151
01:48:21,875 --> 01:48:23,875
ความทรมานที่ไม่เคยจางหาย

1152
01:48:24,958 --> 01:48:28,791
คุกรุ่นอยู่เสมอด้วยพระพิโรธของพระเจ้า

1153
01:48:40,000 --> 01:48:42,500
ลูกจะไปยืนต่อหน้าพระผู้เป็นเจ้า

1154
01:48:43,416 --> 01:48:46,666
และการพิพากษาคนบาปของพระองค์
จะไม่ปรานีผู้ใด

1155
01:48:53,583 --> 01:48:55,250
ไปเสียเถอะ คุณพ่อ

1156
01:48:57,125 --> 01:48:59,000
ไม่ต้องห่วงฉัน

1157
01:49:00,625 --> 01:49:02,208
จิตใจฉันสงบแล้ว

1158
01:49:03,791 --> 01:49:05,541
และฉันเหนื่อยเหลือเกิน

1159
01:49:15,583 --> 01:49:16,583
ดาเมียนา

1160
01:49:17,458 --> 01:49:19,625
ขอล่ะ ไปร้องไห้ที่อื่น

1161
01:51:24,333 --> 01:51:27,833
เสียงลั่นระฆังอาลัยครั้งนั้น
กินเวลายาวนานกว่าที่ควร

1162
01:51:27,916 --> 01:51:29,458
(แม่พระปฏิสนธินิรมล)

1163
01:51:33,166 --> 01:51:35,791
ผู้คนเริ่มแห่แหนกันมาจากทั่วสารทิศ

1164
01:51:35,875 --> 01:51:38,416
เพราะเสียงลั่นระฆังนั้น

1165
01:51:53,916 --> 01:51:57,625
จากนั้นงานรื่นเริงขนาดใหญ่ก็เริ่มก่อตัวขึ้น

1166
01:51:58,708 --> 01:52:03,708
โกมาลาคลาคล่ำไปด้วยผู้คน
งานเฉลิมฉลอง และความครื้นเครง

1167
01:52:06,583 --> 01:52:08,958
ดูนั่น เธอเดินกลางอากาศ

1168
01:52:10,125 --> 01:52:12,250
ยอดเยี่ยม

1169
01:52:14,750 --> 01:52:16,250
หลบไปหน่อย

1170
01:52:32,750 --> 01:52:34,750
เสียงระฆังหยุดดังในที่สุด

1171
01:52:35,875 --> 01:52:37,500
แต่งานรื่นเริงยังดำเนินต่อไป

1172
01:52:38,875 --> 01:52:41,166
ไม่มีหนทางที่จะทำให้คนพวกนั้นเข้าใจ

1173
01:52:41,250 --> 01:52:45,041
ว่านั่นเป็นช่วงไว้อาลัย เป็นวันไว้ทุกข์

1174
01:54:20,541 --> 01:54:21,541
ไฟไหม้

1175
01:54:49,041 --> 01:54:51,541
อย่ามัวยืนอยู่ตรงนั้นเลย ดอนเปโดร

1176
01:54:53,541 --> 01:54:55,125
อย่างน้อยก็นั่งลงเถอะ

1177
01:54:56,625 --> 01:54:58,250
ฉันจะกอดอกนิ่งเฉย

1178
01:54:59,208 --> 01:55:01,666
แล้วโกมาลาก็จะอดตาย

1179
01:56:15,708 --> 01:56:17,000
นายครับ

1180
01:56:19,250 --> 01:56:21,958
บาทหลวงเรนเตเรียจับอาวุธแล้ว

1181
01:56:22,916 --> 01:56:24,666
ทำไมเป็นงั้นล่ะ

1182
01:56:25,166 --> 01:56:29,750
เพราะรัฐบาลปฏิวัติ
ระงับการประกอบพิธีทางศาสนาของท่านน่ะสิ

1183
01:56:32,458 --> 01:56:34,791
นายไม่ได้อยู่ฝ่ายบิยาหรอกเหรอ

1184
01:56:35,291 --> 01:56:37,500
หรือเป็นพวกโอเบรกอน

1185
01:56:39,083 --> 01:56:41,500
เหตุการณ์ทางนั้นสงบแล้ว ดอนเปโดร

1186
01:56:42,208 --> 01:56:43,750
พวกเราไม่มีผู้นำแล้ว

1187
01:56:45,500 --> 01:56:46,708
เราควรทำยังไงดี

1188
01:56:47,500 --> 01:56:49,458
จะเข้าร่วมหรือสู้กับท่านดี

1189
01:56:50,250 --> 01:56:52,083
ไม่น่าถามเลย

1190
01:56:52,583 --> 01:56:54,250
ต้องอยู่ฝ่ายรัฐบาลสิ

1191
01:56:54,333 --> 01:56:56,500
แต่เราเป็นกองกำลังไร้สังกัด

1192
01:56:57,208 --> 01:56:58,791
พวกนั้นเห็นเราเป็นกบฏ

1193
01:57:00,708 --> 01:57:02,708
งั้นก็ทำตามใจเถอะ

1194
01:57:03,291 --> 01:57:05,375
ผมจะไปเข้ากับฝั่งบาทหลวง

1195
01:57:05,875 --> 01:57:07,666
เสียงท่านร้องโหวกเหวกรื่นหูดี

1196
01:57:08,166 --> 01:57:10,833
แถมน่าจะได้ขึ้นสวรรค์แน่ๆ ด้วย

1197
01:57:18,125 --> 01:57:19,583
ถ้าอย่างนั้นล่ะก็ นาย

1198
01:57:21,083 --> 01:57:22,250
ไว้เจอกันใหม่

1199
01:57:44,458 --> 01:57:46,416
- ไปกันเถอะ
- ไปกัน

1200
01:58:18,125 --> 01:58:22,541
นับตั้งแต่วันที่เปโดร ปาราโม
ไล่คนงานออกและนั่งลงบนเก้าอี้เอกิปัล

1201
01:58:24,041 --> 01:58:26,500
ผืนดินก็รกร้าง เหลือเพียงซากปรักหักพัง

1202
01:58:29,625 --> 01:58:31,791
เมืองเริ่มไร้ผู้คน

1203
01:58:32,791 --> 01:58:35,375
ชาวบ้านรอบตัวพากันอดอยาก

1204
01:58:36,500 --> 01:58:39,041
และโกมาลาก็มีแต่คำลา

1205
01:58:41,375 --> 01:58:43,916
ฉันอยู่ต่อเพราะไม่มีที่ไป

1206
01:58:45,833 --> 01:58:49,375
แต่ทานที่ฉันเคยใช้ประทังชีวิตก็หายไปพร้อมผู้คน

1207
01:58:50,875 --> 01:58:52,916
ฉันเริ่มอดอยากเจียนตาย

1208
01:58:55,166 --> 01:58:57,291
หลังจากเราเจอร่างคุณ

1209
01:58:57,375 --> 01:59:00,125
กระดูกในตัวฉันหมายมั่นว่าจะหยุดพักเสียที

1210
01:59:01,125 --> 01:59:02,500
แล้ววิญญาณคุณล่ะ

1211
01:59:03,916 --> 01:59:05,583
คิดว่าวิญญาณของคุณไปอยู่ที่ไหน

1212
01:59:07,666 --> 01:59:11,708
มันวอนขอให้ฉันลุกขึ้นแล้วทนอยู่ต่อไป

1213
01:59:12,333 --> 01:59:16,375
ราวกับยังหวังว่าจะมีปาฏิหาริย์
มาชำระล้างบาปของฉัน

1214
01:59:17,708 --> 01:59:19,833
ฉันไม่ต้องพยายามด้วยซ้ำ

1215
01:59:22,291 --> 01:59:24,416
ฉันเผยอปากเพื่อปล่อยมันออกมา

1216
01:59:26,041 --> 01:59:27,291
แล้ววิญญาณฉันก็หลุดลอยไป

1217
01:59:29,708 --> 01:59:32,250
ฉันรู้สึกได้เมื่อสายเลือดเส้นนั้น

1218
01:59:32,333 --> 01:59:34,875
ที่เชื่อมวิญญาณเข้ากับหัวใจ
ขาดผึงลงในมือทั้งสอง

1219
01:59:39,666 --> 01:59:41,750
ฉันนึกว่าจะไม่มีใครสังเกตเห็น

1220
01:59:44,791 --> 01:59:47,208
ฉันไม่เคยเกะกะขวางทางใคร

1221
01:59:50,541 --> 01:59:53,458
ฉันไม่เบียดเบียนเนื้อที่ในแผ่นดินด้วยซ้ำ

1222
01:59:54,916 --> 01:59:57,041
พวกนั้นฝังฉันไว้ในหลุมศพคุณ

1223
01:59:57,125 --> 02:00:00,166
วางฉันลงตรงที่ว่างในอ้อมแขนคุณได้พอดิบพอดี

1224
02:00:02,125 --> 02:00:06,541
ฉันเพิ่งนึกได้ว่าฉันต่างหาก
ที่ควรโอบกอดคุณไว้ในอ้อมแขน

1225
02:00:32,500 --> 02:00:33,875
แล้วเปโดร ปาราโมล่ะครับ

1226
02:00:35,708 --> 02:00:40,125
ผ่านไปหลายต่อหลายปี
เขายังคงอยู่ที่เดิม ราวกับหุ่นไล่กา

1227
02:00:40,958 --> 02:00:43,916
เขาลืมหลับลืมนอน ลืมเวลา

1228
02:00:44,666 --> 02:00:48,875
เพราะเขากลัวยามค่ำคืน
ที่นำความมืดมาพร้อมเหล่าผีสาง

1229
02:00:50,125 --> 02:00:52,666
กลัวการถูกขังไว้กับผีที่คอยหลอกหลอน

1230
02:00:53,291 --> 02:00:54,958
นั่นคือสิ่งที่เขากลัว

1231
02:00:55,458 --> 02:00:56,833
ดาเมียนา

1232
02:00:58,333 --> 02:01:00,375
มาดูซิว่าผู้ชายคนนี้ต้องการอะไร

1233
02:01:29,000 --> 02:01:32,083
ขอเงินไปฝังเมียผมหน่อยเถอะ

1234
02:01:33,500 --> 02:01:37,166
พระผู้เป็นเจ้า
โปรดช่วยเราจากบ่วงของมารร้าย

1235
02:01:39,041 --> 02:01:40,250
ว่าไงนะ

1236
02:01:47,791 --> 02:01:51,750
ผมมาขอให้ช่วยหน่อย ผมต้องไปฝังเมีย

1237
02:01:52,250 --> 02:01:55,791
อุตส่าห์ขายลาไปจ่ายค่าหมอ แต่ถึงอย่างนั้น…

1238
02:01:55,875 --> 02:01:57,583
ไปเสียเถอะ

1239
02:01:57,666 --> 02:01:59,583
แต่กลับสูญเปล่า

1240
02:02:02,958 --> 02:02:04,000
เธออยู่ที่นั่น

1241
02:02:05,916 --> 02:02:07,083
ตามลำพัง

1242
02:02:08,583 --> 02:02:10,500
ต้องทนอบอ้าว

1243
02:02:14,125 --> 02:02:15,208
ช่วยด้วย

1244
02:02:15,291 --> 02:02:18,333
ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยเราที

1245
02:02:24,250 --> 02:02:25,708
ขอสักนิดก็ยังดี

1246
02:02:32,375 --> 02:02:33,458
สักนิดก็ยังดี

1247
02:02:36,125 --> 02:02:37,500
สักนิดก็ยังดี

1248
02:02:58,375 --> 02:02:59,625
เป็นอะไรไหมครับนาย

1249
02:03:17,708 --> 02:03:18,958
มานี่เลย

1250
02:03:53,875 --> 02:03:55,083
ฉันเองค่ะ ดอนเปโดร

1251
02:03:57,958 --> 02:03:59,916
ให้ฉันยกมื้อเที่ยงมาให้ไหม

1252
02:04:01,666 --> 02:04:03,000
ฉันจะเข้าไปเอง

1253
02:04:07,958 --> 02:04:09,208
ฉันจะไปเอง

1254
02:04:33,541 --> 02:04:40,541
{\an8}(อวสาน)

1255
02:04:52,916 --> 02:04:57,375
(สร้างจากนวนิยายของฆวน รุลโฟ)

1256
02:10:30,083 --> 02:10:35,750
คำบรรยายโดย ณัฐณิชา พุฒพิทักษ์